Si San Antonio Abad taliwala nila Santos Cornelio ug Cipriano, ni Paolo Veronese
Septiyembre 16: Santos Cornelio, Papa, ug Cipriano, Obispo, mga MartirโHandumanan
San Cornelio: namatay sa 253
Santos nga Patron sa mga baka ug mga binuhing hayop
Gisangpit batok sa sakit sa dalunggan, patol, hilanat, ug pagkibotkibot sa kaunoran
San Cipriano: mga 200โ258
Santos nga Patron sa Algeria ug Amihanang Aprika
Mga kanonisasyon sa wala pa matukod ang Kongregasyon
Kolor sa Liturhiya: Pula
Bersiyon: Kompleto – Mubo
Paminaw sa Iningles
Mga channel sa podcast:
Appleย โย Spotifyย โย iHeartย โย Audible
Kinutlo:
Galerius Maximus: โIkaw ba si Thascius Cyprianus?โ Cipriano: โAko.โ Galerius: โAng labing sagrado nga mga Emperador nagsugo kanimo sa pagsunod sa Romanhong mga ritwal.โ Cipriano: โDili ako mosugot.โ Galerius: โHunahunaa ang imong pilion ug ang mga sangpotanan niini.โ Cipriano: โBuhata ang imong gusto; sa ingon ka tin-aw nga kaso, gidawat ko ang mga sangpotanan.โ Galerius: โDugay ka nang nagkinabuhi nga walay pagtahod sa relihiyon, ug nagtigom ka og daghang tawo nga gihiusa sa usa ka supak sa balaod nga kapunongan, ug dayag kang nagpahayag nga kaaway ka sa mga dios ug sa relihiyon sa Romaโฆhimuon kang panig-ingnan alang niadtong imong daotang gilangkit sa imong kaugalingon; ang awtoridad sa balaod palig-onon pinaagi sa imong dugoโฆAng hukom niining hukmanan mao nga si Thascius Cyprianus patyon pinaagi sa espada.โ Cipriano: โSalamat sa Dios.โ ~Pagbista kang San Cipriano
Pamalandong: Karong adlawa, atong gipasidunggan sila Santos Cornelio ug Cipriano. Walay nahibaloan mahitungod sa pagpadako kang Cornelio ug sa iyang sayong kinabuhi. Sa 251, napili siya isip ika-21 nga papa, usa ka katungdanan nga iyang gihuptan hangtod sa iyang kamatayon duha ka tuig sa ulahi. Si Cipriano, nga natawo sa ngalan nga Thascius Caecilius Cyprianus, anak sa adunahang paganong mga ginikanan sa Amihanang Aprika. Maayo ang iyang edukasyon sa Grego-Romanhong literatura ug retorika, ug malampuson ang iyang karera isip abogado ug magtutudlo. Sa dihang mga kwarentay-sais anyos siya, nakabig siya sa Kristiyanismo ug nanghatag sa dakong bahin sa iyang bahandi, nga nagtugyan sa iyang kaugalingon sa pag-ampo ug asetisismo. Sulod sa tulo ka tuig, giordinahan siya nga diyakono, pari, ug sa kataposan, Obispo sa Cartago, nga anaa sa karon nga Tunisia, Amihanang Aprika, sa mga tuig 249.
Sa 250, gipatuman sa Romanhong Emperador Decio ang unang sistematikong paglutos sa mga Kristiyano sa tibuok imperyo. Gisugo niya ang tanang lungsoranon sa paghalad og mga sakripisyo ngadto sa Romanhong mga dios atubangan sa Romanhong mga opisyal. Sa dihang mahimo na sa mga lungsoranon kining buhat nga mapasipalahon sa sagrado, makadawat sila og opisyal nga sertipiko sa paghalad nga nagpamatuod sa ilang pagsunod. Kadtong mibalibad giatubang sa mga hulga nga ilogon ang ilang kabtangan, tortyuron, prisohon, ug gani patyon. Namatay si Emperador Decio sa gubat pagkasunod tuig, nga misangpot sa kalit, bisan tuod temporaryo, nga paghunong sa paglutos.
Panahon sa mga paglutos ni Decio, si Papa Fabian mibalibad sa paghalad og mga sakripisyo ngadto sa Romanhong mga dios ug namatay nga martir. Human niadto, ang nagpadayon ug mapintas nga mga paglutos nakapugong sa pagpili og mopuli sa Lingkoranan ni San Pedro. Niadtong panahona, nagkalainlaing pari sa Roma, lakip ang usa ka pari nga ginganlag Novaciano, mitabang sa pagdumala sa Simbahan. Human sa katorse ka bulan, sa dihang namatay na si Emperador Decio ug nahunong na ang mga paglutos, usa ka pundok sa mga obispo nagtigom sa Roma ug mipili kang Cornelio isip bag-ong papa. Wala malipay si Novaciano niini ug nagpaordinahan siya isip ikaduhang obispo sa Roma, nga naghimo sa iyang kaugalingon nga unang antipapa.
Sa 251, ang Simbahan nag-atubang og panagbangi sa sulod mahitungod sa angay buhaton niadtong misunod sa sugo sa paghalad og mga sakripisyo. Kining mga tawhana gitawag og lapsi tungod kay nahisalaag sila gikan sa ilang pagtuo. Ang ubang obispo misuporta sa pagpasig-uli sa mga lapsi, samtang ang uban wala. Lakip sa mga misuporta sa kalooy mao sila Papa Cornelio ug Obispo Cipriano.
Ang karibal nga Obispo sa Roma, si Novaciano, nagtuo nga ang Simbahan walay awtoridad sa pagpasaylo niadtong mihalad og mapasipalahon sa sagrado nga mga sakripisyo ngadto sa Romanhong mga dios. Tungod niini, nagtuo siya nga ang mga lapsi dili na mapasig-uli sa hingpit nga pakighiusa sa Simbahan ug tugotang modawat pag-usab sa mga sakramento. Lig-on nga misupak si Papa Cornelio, nga nagbarog sa pagtuo nga human sa paghinulsol ug usa ka yugto sa dayag nga penitensiya, ang mga lapsi mahimong dawaton pagbalik ngadto sa pakighiusa sa Simbahan.
Human mahimong antipapa si Novaciano, nagpatawag si Papa Cornelio og usa ka sinodo sa saysenta ka obispo sa Roma nga misuporta kaniya ug hiniusang mipahamtang og ekskomunyon kang Novaciano. Gikan niadto, gidapit ang mga obispo sa tibuok Imperyong Romano sa pagpakita sa ilang suporta sa lehitimong papa ug sa pastoral nga pamaagi sa pagpasig-uli sa mga lapsi. Usa sa labing mainitong misuporta kang Papa Cornelio mao si Obispo Cipriano, nga usa sa saysenta ka obispo nga mitambong sa sinodo sa Roma. Human sa sinodo, daghan siyag gisulat aron makuha ang suporta sa uban.
Human mamatay si Emperador Decio, si Galo nahimong Romanhong emperador. Bisan tuod wala ipadayon ni Galo ang paglutos sa mga Kristiyano sa tibuok imperyo, gisuportahan niya ang pagpahiuli sa paganong Romanhong mga naandang buhat sa relihiyon. Sulod sa usa ka tuig sukad siya nahimong emperador, iyang gipapahawa si Papa Cornelio ngadto sa Centumcellae (ang karon nga Civitavecchia), usa ka siyudad sa gawas ra sa Roma, sa baybayon sa Mediteranyo. Usa ka tuig sa ulahi, tungod sa mapintas nga mga kahimtang, namatay si Papa Cornelio samtang atua sa pagkadestiyero ug giila siyang martir.
Sa 253, namatay si Emperador Galo sa gubat, ug si Valeriano nahimong Romanhong emperador. Sa sinugdan, daw wala kaayo siyay pagtagad sa mga Kristiyano; apan sa 257, gisugdan niya ang iyang kaugalingong paglutos sa tibuok imperyo. Una niyang gimando nga ang kaparian kinahanglang moapil sa Romanhong paganong mga ritwal. Usa ka tuig sa ulahi, gimando niya ang pagpatay sa mga obispo, pari, ug diyakono nga mibalibad sa pagsalikway sa ilang pagtuo. Gihikawan ang mga layko sa ilang mga titulo, ug giilog ang ilang kabtangan. Si Obispo Cipriano usa sa mga gidakop sa 257. Sa 258, gibista siya sa Cartago, ug sa dihang mibalibad siya sa pagsalikway sa iyang pagtuo, giputlan siya og ulo. Sa dihang gipahayag ang hukom, mituaw siya, โSalamat sa Dios!โ Tungod sa pagpasalamat, gihatagan pa gani niya ang tawo nga mopatay kaniya og usa ka bulawang sensilyo.
Isip usa ka tawo nga talagsaon og kahibalo, daghan kaayong sinulat ang gibilin ni San Cipriano. Nagsulat siya og daghang sulat, nga naghatag kanato og tin-aw nga hulagway sa kahimtang sa Simbahan ug sa Romanhong kalibotan niadtong panahona. Gidepensahan niya ang Simbahan batok sa erehiya sa lapsi, naningkamot sa pagtapos sa pagkabahinbahin tungod kang Novaciano, ug nagsulat og mga buhat mahitungod sa panaghiusa sa Simbahan, sa Amahan Namo, sa Kristohanong kamatayon, sa paghatag og limos, ug sa mga Sakramento.
Si San Cornelio ug San Cipriano nabuhi ug nag-alagad kang Kristo ug sa Iyang Simbahan sa usa ka masamok nga panahon. Miatubang sila og grabeng paglutos gikan sa estado ug, pinaagi sa pulong ug panig-ingnan, nangulo sa katawhan sa Dios latas nianang pag-antos. Kusganon usab nilang gisuportahan ang panaghiusa sa Simbahan, nagmaluluy-on sila sa mga makasasala, ug nahimong tinuod nga mga magbalantay sa ilang mga panon.
Samtang atong gipasidunggan kining mga santos sa unang mga panahon, pamalandongi ang ilang dakong impluwensiya sa unang Simbahan. Ang ilang pagpamatuod nakaapekto sa katawhan sa ilang panahon ug padayon nga nakaapekto sa misunod nga mga kaliwatan. Pasidunggi kining balaang mga alagad sa Dios pinaagi sa pagsundog sa ilang kaisog ug kalooy diha sa imong kaugalingong kinabuhi, aron gamiton ka sa Dios sa pag-impluwensiya dili lamang sa mga tawo nga kabahin sa imong kinabuhi kondili usab sa mga mosunod kanimo, sa mga paagi nga ang Dios lamang ang nasayod.
Pag-ampo: San Cornelio ug San Cipriano, gihigugma ninyo ang Dios ug nagpabilin kamong lig-on sa inyong pagtuo, bisan pa sa pag-atubang sa paglutos ug kamatayon. Ang inyong maisogong pagpamatuod giubanan sa pastoral nga pagpamatuod sa kalooy sa Dios. Palihog iampo ninyo ako, aron sundogon ko ang inyong kaisog ug maluluy-ong mga kasingkasing, nga kanunayng magpabiling lig-on sa akong pagtuo ug magtanyag og kapasayloan sa matag makasasala. San Cornelio ug San Cipriano, iampo ninyo ako. Jesus, misalig ako Kanimo.
Pamalandong nga gikuha gikan sa:
Mga Santos ug mga Piyesta sa Tuig Liturhiko
Mga Tomo UnoโKuwatro
Dugang nga Basahon:
Katolikong Ensiklopediya โ Cornelio
Katolikong Ensiklopediya โ Cipriano
Mga Kinabuhi sa mga Santos ni Butler โ Cornelio
Mga Kinabuhi sa mga Santos ni Butler โ Cipriano
(Mubo nga Bersiyon)
Septiyembre 16: Santos Cornelio, Papa, ug Cipriano, Obispo, mga MartirโHandumanan
San Cornelio: namatay niadtong 253
Santos nga Patron sa mga baka ug binuhing mga mananap
Gisangpit batok sa sakit sa dalunggan, patol, hilanat, ug pagkibotkibot sa mga kaunoran
San Cipriano: mga 200โ258
Santos nga Patron sa Algeria ug Amihanang Aprika
Mga kanonisasyon sa wala pa matukod ang Kongregasyon
Karong adlawa, atong gipasidunggan si San Cornelio, ang ikakawhaag-usa nga papa, ug si San Cipriano, Obispo sa Cartago nga anaa sa karon nga Tunisia, sa Amihanang Aprika. Bisan tuod wala kitay nahibaloan bahin sa sayong kinabuhi ni Cornelio, si Cipriano usa ka abogado ug magtutudlo sa wala pa siya makabig sa Kristiyanismo ug sa ulahi giordinahan nga obispo.ย
Niadtong 250, gimando ni Emperador Decio sa Roma nga ang tanang lungsoranon maghalad sa Romanong mga dios. Kadtong nagtuman nakadawat og sertipiko sa paghalad nga nagpamatuod sa ilang pagtuman. Kadtong mibalibad nag-atubang sa posibleng pagsakmit sa ilang kabtangan, pagtortyur, pagkabilanggo, ug bisan kamatayon. Sa dihang mibalibad si Papa Fabiano sa paghalad sa Romanong mga dios, gipatay siya isip martir. Human niini, nagkalainlaing mga pari sa Roma, lakip ang usa nga ginganlag Novaciano, maoy nagdumala sa Simbahan. Sa pagkamatay ni Emperador Decio ug sa pagkahuman sa iyang mga paglutos, usa ka pundok sa mga obispo nagtigom sa Roma ug mipili kang Cornelio isip papa. Kay wala mahimuot, si Novaciano nagpahimong ordinahan isip ikaduhang obispo sa Roma, ug nahimong unang antipapa.
Pag-abot sa 251, nagkalahi ang mga obispo sa ilang baroganan kon ang mga mituman sa paghalad mahimo bang mapasig-uli sa Simbahan. Gitawag sila og lapsi tungod sa ilang pagbiya sa ilang pagtuo. Si Papa Cornelio ug Obispo Cipriano midapig sa kalooy. Apan wala motuo si Novaciano nga ang Simbahan adunay awtoridad sa pagpasaylo niadtong naghalad sa Romanong mga dios. Hugot siyang mibarog nga ang mga lapsi dili mahimong mapasig-uli sa hingpit nga pakig-ambit sa Simbahan ug tugotan pag-usab sa pagdawat sa mga sakramento. Gipadayon ni Papa Cornelio ang iyang baroganan nga ang mga lapsi mahimong dawaton pagbalik human sa paghinulsol ug dayag nga penitensiya.
Human mahimong antipapa si Novaciano, nagpatawag si Papa Cornelio og usa ka sinodo sa kan-uman ka obispo sa Roma. Gisuportahan nila si Cornelio ug hiniusang gipahamtangan og ekskomunikasyon si Novaciano. Si Obispo Cipriano usa sa daghang mga obispo nga misuporta sa lehitimong papa ug sa pastoral nga paagi sa pagpasig-uli sa mga lapsi.ย
Ang misunod nga Romanong emperador, si Galo, mipasig-uli sa Romanong mga relihiyosong tulumanon. Gipadestiyero niya si Papa Cornelio ngadto sa Centumcellae (ang karon nga Civitavecchia), usa ka siyudad sa gawas lamang sa Roma, sa baybayon sa Dagat Mediteranyo. Usa ka tuig sa ulahi, tungod sa mapait nga mga kahimtang, namatay si Papa Cornelio sa pagkadestiyero ug giisip nga martir.
Si Valeriano mipuli kang Emperador Galo ug misugod og paglutos sa tibuok imperyo. Gimando niya nga ang mga klero kinahanglang moapil sa paganong mga ritwal, ug sa ulahi gimando niya ang pagpatay sa mga klero nga mibalibad sa pagsalikway sa ilang pagtuo. Gidakop si Obispo Cipriano, gihusay sa Cartago, mibalibad sa pagsalikway sa iyang pagtuo, ug gipunggotan og ulo. Sa dihang gipahayag ang hukom, misinggit siya, โSalamat sa Dios!โย
Si San Cipriano nagbilin og daghang mga sulat nga naghatag og tin-aw nga hulagway sa kahimtang sa Simbahan ug sa kalibotang Romano. Gipanalipdan niya ang Simbahan batok sa lapsi nga erehiya, naningkamot sa pagtapos sa pagkabahin nga gipahinabo ni Novaciano, ug misulat bahin sa panaghiusa sa Simbahan, sa Amahan Namo, sa Kristohanong kamatayon, sa paglimos, ug sa mga Sakramento.
San Cornelio ug San Cipriano, gihigugma ninyo ang Dios ug nagpabilin kamong lig-on sa inyong pagtuo sa pag-atubang sa paglutos ug kamatayon. Ang inyong maisogong pagpamatuod giubanan sa pastoral nga pagpamatuod sa kalooy sa Dios. Palihog iampo ninyo nga sundogon ko ang inyong kaisog ug maluluy-ong mga kasingkasing, nga magpabiling lig-on sa akong pagtuo ug magtanyag og kapasayloan sa matag makasasala. San Cornelio ug San Cipriano, iampo ninyo ako. Jesus, misalig ako Kanimo.
