సింహాసనదూతలు, కెరూబులు, సెరాఫుల మహిమలో భాగస్వామ్యం
అత్యున్నత దూతల త్రయంలో సెరాఫులు, కెరూబులు, సింహాసనదూతలు ఉంటారు. ఈ మూడు దూతగణాలు వేర్వేరుగా ఉన్నప్పటికీ, దేవుని దివ్య అధికారాన్ని, జ్ఞానాన్ని, సారస్వరూపాన్ని స్వచ్ఛంగా ఆరాధించడంలోనూ, వాటిని ప్రకాశింపజేయడంలోనూ ఎంతో సన్నిహితంగా అనుసంధానమై ఉన్నాయి. అందువల్ల మనం వాటిని కలిపి పరిశీలిస్తాము. ఈ మూడు దశల వర్ణనలు భూలోకపు మాటలకు, భావనలకు అతీతమైనవి. ఎందుకంటే ఈ దూతగణాలు పరమానందకరమైన దైవదర్శన ధ్యానంలో సంపూర్ణంగా నిమగ్నమై ఉంటాయి. సెరాఫులు దేవుని పరిపూర్ణమైన, స్వచ్ఛమైన సారస్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ ప్రకాశింపజేస్తారు; కెరూబులు ఆయన పరిపూర్ణ జ్ఞానాన్ని, సింహాసనదూతలు ఆయన అనంత అధికారాన్ని ధ్యానిస్తూ ప్రకాశింపజేస్తారు.
ఈ చివరి మూడు దశల ధ్యానానికి ఆధారంగా మనం ఉపయోగించే జపమాల మర్మం పెంతెకోస్తు. అపొస్తలులు దేవమాతతోనూ ఇతర శిష్యులతోనూ మేడగదిలో సమావేశమై ఉన్నప్పుడు, యేసు వాగ్దానం చేసినట్లే, అగ్నిజ్వాలల వంటి నాలుకలు వారిపైకి దిగివచ్చాయి; వారు పవిత్రాత్మతో నిండిపోయారు. ఈ విధంగా, పవిత్రాత్మ ప్రసాదించిన అనేక కృపలను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న శిష్యులను పెంతెకోస్తు సంఘటన మన ముందు ఉంచుతుంది. ఆ క్షణంలో వారు దైవైక్య పరిపూర్ణతలోకి ప్రవేశించి ఉండకపోయినా, పవిత్రాత్మ సంపూర్ణంగా కుమ్మరింపబడటం ద్వారా అందుకు అవసరమైనదంతా పొందారు. ఆ వరాలను, సద్గుణాలను స్వీకరించడానికి సంపూర్ణంగా సిద్ధపడి, వాటికి సహకరించేవారికి ప్రతి ఆధ్యాత్మిక వరాన్ని, సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణంగా అనుగ్రహిస్తాననే దైవిక హామీయే పవిత్రాత్మ సంపూర్ణంగా కుమ్మరింపబడటం.
తన సుమ్మా థియోలాజికా (II-II Q. 1–46) గ్రంథంలో, పవిత్రాత్మ వరాలైన ప్రజ్ఞ, అవగాహన, సదాలోచన, ధైర్యం, జ్ఞానం, భక్తి, దైవభీతి అనేవి మితత్వం, ధైర్యం, న్యాయం, వివేకం అనే నైతిక సద్గుణాలను, అలాగే దైవానుగ్రహంతో ప్రసాదించబడిన విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ అనే సద్గుణాలను పరిపూర్ణం చేస్తాయని పునీత తోమస్ అక్వినాస్ బోధిస్తున్నారు. ఆ సద్గుణాలను, వరాలను ధన్యతావచనాలతోనూ, పవిత్రాత్మ ఫలాలతోనూ ఆయన అనుసంధానిస్తున్నారు. పవిత్రాత్మను వరంగా పొందిన తరువాత శిష్యులలో ఈ వరాలు ఒక్కొక్కటి ఎలా వ్యక్తమయ్యాయో తరువాతి ధ్యానంలో పరిశీలిస్తాము. ముఖ్యంగా, ఫాదర్ రెజినాల్డ్ మరీ గారిగూ-లగ్రాంజ్, ఓపీ తన మౌలిక ప్రామాణిక గ్రంథమైన ఆంతరిక జీవితంలోని మూడు దశలు గ్రంథంలో పునీత తోమస్ బోధనలను క్రమబద్ధీకరించిన విధానాన్ని అనుసరిస్తాము.
మొదటి భాగంలోని ఆరవ, ఎనిమిదవ అధ్యాయాలలో మరింత వివరంగా చెప్పినట్లుగా, సిలువ యోహాను పునీతుడు ఆత్మ నిష్క్రియాత్మక రాత్రి గురించి మాట్లాడుతున్నారు. అందులో, నూతన రీతిలో తెలుసుకోవడానికి, ప్రేమించడానికి సిద్ధమయ్యేలా, తెలియనితనం ద్వారా స్మృతి శుద్ధి చేయబడుతుంది. అస్పష్టమైనదైనా మరింత నిశ్చయమైన విశ్వాసం బుద్ధిలో నింపబడుతుంది; ఇచ్చాశక్తిలో ప్రేమ పరిపూర్ణంగా నింపబడినప్పుడు శాశ్వత దైవైక్యం లభిస్తుంది. ఆత్మ ఈ చివరి మెట్లలో పరిపూర్ణతను పొందుతున్నప్పుడు, ఆవిలా పునీత తెరేసా పేర్కొన్న ఏడవ నివాసమైన దైవసాన్నిధ్య మందిరంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. చివరి త్రయానికి పునీత బొనవెంతుర ఉపయోగించిన పదాలు “స్వీకరించడం, వెల్లడించడం, అభిషేకించడం.” దేవుడు ఆత్మకు సింహాసనదూతల అధికారాన్ని ఇస్తారు, కెరూబుల జ్ఞానాన్ని వెల్లడిస్తారు, సెరాఫుల ప్రేమతో ఆత్మను అభిషేకిస్తారు.
పెంతెకోస్తు: పవిత్రాత్మ ద్వారా మానవ ఆత్మ శుద్ధీకరణ
ఈ ధ్యానాలలోని ఉల్లేఖనాలు ఆర్ఎస్వీ-సీఈ అనువాదం నుండి తీసుకోబడ్డాయి
ఏడవ మెట్టుకు లేఖన ధ్యానం: “పెంతెకోస్తు రోజు వచ్చినప్పుడు, వారందరూ ఒకే స్థలంలో కలసి ఉన్నారు. అకస్మాత్తుగా బలమైన గాలి విసురుగా వీచినట్లుగా ఆకాశం నుండి ఒక శబ్దం వచ్చింది; వారు కూర్చున్న ఇల్లంతా ఆ శబ్దంతో నిండిపోయింది. అప్పుడు అగ్నిజ్వాలల వంటి నాలుకలు వారికి కనిపించాయి; అవి విడివడి వారిలో ఒక్కొక్కరిపై నిలిచాయి. వారందరూ పవిత్రాత్మతో నిండిపోయి, ఆ ఆత్మ వారికి పలికే శక్తిని ఇచ్చిన ప్రకారం ఇతర భాషలలో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు” (అపొస్తలుల కార్యములు 2:1–4).
పెంతెకోస్తునాడు పవిత్రాత్మ అనే వరం అపొస్తలులను, ఇతర శిష్యులను శక్తిమంతంగా రూపాంతరం చేసింది. బహుశా వారిలో కొందరు ఇతరులకంటే ఆ వరాన్ని స్వీకరించడానికి మరింత సిద్ధంగా ఉండి ఉండవచ్చు; అయినా వారందరూ మార్పు చెందారు. కాలం గడిచేకొద్దీ, పవిత్రాత్మ వరాలు వారి జీవితాలలో వేళ్లూనుకున్నందున, వారిలో రూపాంతరం మరింతగా జరిగి, వారి సద్గుణాలు వృద్ధి చెందాయి.
ఏడవ మెట్టు మహిమలోనూ కార్యాచరణలోనూ మానవ భాగస్వామ్యాన్ని గురించి ధ్యానించేటప్పుడు, మనం సింహాసనదూతల గణం వైపు దృష్టి సారిస్తాము. సింహాసనదూతలు దేవుని అధికారాన్ని, న్యాయాన్ని ధ్యానిస్తూ ప్రకాశింపజేస్తుండగా, వారి స్థాయి మహిమలోనూ కృపలోనూ భాగస్వాములయ్యే పవిత్ర ఆత్మలు ఆ అధికారం ద్వారా రూపాంతరం చెంది, స్థిరమైన ధ్యానస్థితిలో దృఢంగా నడుస్తాయి. దేవుని అధికారం, న్యాయం లోకంలోనూ మన జీవితాలలోనూ శాంతిని, సామరస్యాన్ని నెలకొల్పుతాయి. కాబట్టి ఆ ఆంతరిక శాంతికి, సామరస్యానికి నడిపిస్తూ, నైతికమైన లేదా సహజమైన సద్గుణాలను పరిపూర్ణం చేసే ఆధ్యాత్మిక వరాల గురించి మనం ధ్యానిస్తాము.
దైవభీతి: పెంతెకోస్తు తరువాత, పేతురు, ఇతర అపొస్తలులు యెరూషలేములోని భక్తిపరులైన యూదులకు ధైర్యంగా బోధించారు. పేతురు ప్రసంగం తరువాత, తాము ఏమి చేయాలని ప్రజలు ఆయనను అడిగారు. పశ్చాత్తాపపడి జ్ఞానస్నానం పొందమని పేతురు వారికి చెప్పారు; దాదాపు 3,000 మంది అలా చేశారు. ఆ తరువాత, “…ప్రతి ఒక్కరిలో భయం కలిగింది; అపొస్తలుల ద్వారా అనేక అద్భుతాలు, సూచకక్రియలు జరిగాయి” (అపొస్తలుల కార్యములు 2:43).
కొత్తగా విశ్వాసం స్వీకరించిన వీరికి “భయం” ఎందుకు కలిగింది? ఎందుకంటే వారికి కలిగిన భయం సహజమైనది కాదు, దైవాతీతమైనది—అది ప్రభువుపట్ల భయభక్తి అనే ఆధ్యాత్మిక వరం. ఈ భయభక్తి వరం “దాసుని భయం”తో మొదలవుతుంది. శిక్షకు భయపడి మనం పాపానికి దూరంగా ఉంటాం. అది “బిడ్డకు ఉండే భయభక్తి”గా, అంటే దేవుణ్ణి ప్రేమించే కుమారునికో కుమార్తెకో ఉండే భయభక్తిగా మారినప్పుడు పరిపూర్ణమవుతుంది. మనం దేవుణ్ణి ఎంత సంపూర్ణంగా ప్రేమిస్తామంటే, శిక్షకు భయపడి కాక, ప్రేమతోనే ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధమైన దేనినీ చేయకుండా ఉండేందుకు ప్రేరేపితులమవుతాం. దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టాలని, ఆయనను మహిమపరచాలని, ఆయన దివ్యచిత్తాన్ని నెరవేర్చాలని మనం కోరుకుంటాం.
ప్రభువుపట్ల భయభక్తి అనే ఆధ్యాత్మిక వరం ముఖ్యంగా మితత్వమనే సహజ సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది. పునీత తోమాసు దీనిని దైవాతీత నిరీక్షణతో కూడా ముడిపెడతారు; దాని గురించి మనం తరువాత పరిశీలిస్తాం. ఆత్మనిగ్రహంతో ఉండటానికి, పాపాన్ని నివారించడానికి మనకు తోడ్పడే సద్గుణమే మితత్వం. ఆత్మలు ప్రభువుపట్ల భయభక్తి అనే వరాన్ని పొంది, ఆ భయభక్తి బిడ్డకు ఉండే భయభక్తిగా మారినప్పుడు, దేవునిపట్ల కలిగే అద్భుతభావం, గాఢమైన గౌరవం ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధమైన ప్రతిదానినీ విడిచిపెట్టి, బదులుగా దేవునికి మహిమ కలిగించే వాటన్నిటినీ ఎంచుకునేలా మనల్ని ప్రేరేపిస్తాయి. అప్పుడు మితత్వం బలపడి పరిపూర్ణమవుతుంది. సహజ మితత్వం శుద్ధిచెంది రూపాంతరం చెందుతుంది కాబట్టి, మితత్వం ఇలా పరిపూర్ణమవడం బాధాకరంగా ఉండవచ్చు. ఈ శుద్ధీకరణను అనుభవిస్తున్నప్పుడు ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పు కూడా కలుగుతుంది.
మీరు ఏయే విషయాల్లో ఆత్మనిగ్రహం కోల్పోయి, దానికి బదులుగా పాపపు కోరికలకు లొంగిపోతున్నారో పరిశీలిస్తూ ఈ వరాన్ని ధ్యానించండి. మితిమీరడానికి దారితీసే ప్రతి శోధననూ నివారించగలిగేలా పవిత్ర భయభక్తి వరం కోసం ప్రార్థించండి. మీరు చేసే ప్రతిపనినీ నడిపిస్తూ, దేవునిపట్ల ప్రేమకూ ఆయన మహిమకూ విరుద్ధమైన ప్రతిదానినీ నివారించేందుకు సహాయపడే దైవప్రేమతో పవిత్ర భయభక్తి మిమ్మల్ని నింపనివ్వండి.
సింహాసనదూతలు దేవుని అధికారాన్ని ధ్యానిస్తూ, దానిని ప్రకాశింపజేస్తున్నప్పుడు, ఆ దివ్యాధికారం మనల్ని ఎలా రూపాంతరం చేయగలదో వారికి పూర్తిగా తెలుసు. సింహాసనదూతలు పొందే జ్ఞానప్రకాశం మీకు కూడా అందాలని వేడుకుంటూ, ఆ అధికారం మీ జీవితంలో కార్యరూపం దాల్చాలని ప్రార్థించండి.
ధైర్యస్థైర్యం: పెంతెకోస్తు తరువాత కొద్దికాలానికే, పేతురు, యోహాను దేవాలయ ప్రాంగణంలో ఉన్నప్పుడు భిక్షమెత్తుకుంటున్న ఒక కుంటివ్యక్తి వారికి ఎదురయ్యాడు. పేతురు అతని దగ్గరకు వెళ్లి, తమవైపు చూడమని చెప్పి, “నా దగ్గర వెండీ బంగారమూ లేవు. కానీ నా దగ్గర ఉన్నదాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను; నజరేయుడైన యేసుక్రీస్తు నామంలో నడువు” అన్నాడు (అపొస్తలుల కార్యములు 3:6). యాజకులు, దేవాలయ రక్షకదళ అధిపతి, సద్దూకయ్యులు ఇది చూసి, వారు యేసును గురించి బోధించడం విని “కలవరపడి” (అపొస్తలుల కార్యములు 4:1-2), అపొస్తలులను అరెస్టు చేయించారు.
మరుసటి రోజు పేతురును, యోహానును ప్రధాన యాజకుడైన అన్నా, కయఫా, యోహాను, అలెగ్జాండరు, ప్రధాన యాజకుని కుటుంబానికి చెందిన వారందరి ముందుకు తీసుకువచ్చారు. ఏ అధికారంతో వారు అలా చేశారని పేతురును, యోహానును అడిగారు. పేతురు ధైర్యంగా ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “ప్రజల పాలకులారా, పెద్దలారా, ఒక కుంటివ్యక్తికి చేసిన మేలును గురించి, అతడు ఏ విధంగా స్వస్థత పొందాడనే విషయమై ఈ రోజు మమ్మల్ని విచారిస్తున్నట్లయితే, మీరందరూ, ఇశ్రాయేలు ప్రజలందరూ ఇది తెలుసుకోండి: మీరు సిలువవేసిన, దేవుడు మృతులలోనుండి లేపిన నజరేయుడైన యేసుక్రీస్తు నామం ద్వారానే, ఆయన వల్లనే ఈ వ్యక్తి స్వస్థతతో మీ ముందు నిలబడి ఉన్నాడు. కట్టడకారులైన మీరు తిరస్కరించిన రాయి ఈయనే; కానీ ఈయనే మూలకు ప్రధాన శిల అయ్యాడు. మరెవరిలోనూ రక్షణ లేదు; ఎందుకంటే మనం రక్షణ పొందడానికి ఆకాశం క్రింద మనుష్యుల మధ్య ఇవ్వబడిన మరే నామమూ లేదు” (అపొస్తలుల కార్యములు 4:8–12). వచనం 13 ఇలా కొనసాగుతుంది: “వారు పేతురు, యోహానుల ధైర్యాన్ని చూసి, వారు చదువులేని సాధారణ వ్యక్తులని గ్రహించి ఆశ్చర్యపోయారు; వారు యేసుతో ఉండినవారని గుర్తించారు.”
ధైర్యస్థైర్యం, లేదా సాహసం, హింసలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు కూడా సువార్తను ధైర్యంగా ప్రకటించడానికి అపొస్తలులకు తోడ్పడింది. యేసును సిలువవేసిన అదే అధికారుల నుంచి బెదిరింపులు ఎదురైనా, తాము ఆయన నామంలో బోధించక తప్పదని పేతురు, యోహాను సమాధానమిచ్చారు. ధైర్యంతో అలా చేయడానికి వారు ప్రేరేపితులయ్యారు. ధైర్యస్థైర్యమనే ఆధ్యాత్మిక వరం, ధైర్యం అనే సహజ సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది—ధైర్యస్థైర్యం సహజ సద్గుణమూ, దైవాతీత వరమూ కూడా. సహజ స్థాయిలో చూస్తే, ఒక సైనికుడు పదేపదే యుద్ధంలోకి ప్రవేశించినట్లుగా, ప్రమాదం ఎదురైనప్పుడు ధైర్యంగా ఉండటాన్ని ఎవరైనా అలవాటు చేసుకోవచ్చు. అతడు యుద్ధంలోకి ప్రవేశించి తన ప్రాణాన్ని పణంగా పెట్టినకొద్దీ, ధైర్యమనే సహజ వరం మరింత బలపడుతుంది. కానీ సువార్త కోసం హింసలను, చివరికి మరణాన్ని కూడా ఎదుర్కొనేలా ఒక వ్యక్తిని బలపరచగలిగేది ధైర్యస్థైర్యమనే ఆధ్యాత్మిక వరం మాత్రమే. ఇలా జరిగినప్పుడు, శరీర వాంఛల్లోనూ భావోద్వేగాల్లోనూ ఉన్న భయం తొలగిపోయి, కొత్త బలం, స్వేచ్ఛ లభిస్తాయి.
సువార్తను ప్రకటించడంలో మీరు ఎంత ధైర్యంగా ఉన్నారో ధ్యానించండి. వ్యతిరేకత ఎదురైనప్పుడు మీరు వెనక్కి తగ్గుతారా? భయానికి లొంగిపోతారా? దైవాతీత ధైర్యస్థైర్య వరం కోసం ప్రార్థించండి. అప్పుడు మీ సహజ సామర్థ్యాలకు మించిన బలాన్ని మీరు కనుగొంటారు; దేవుడు మీకు అప్పగించే కార్యాలను నెరవేర్చడానికి అది మీకు తోడ్పడుతుంది.
భక్తి: “వారు అపొస్తలుల బోధనకు, సహవాసానికి, రొట్టె విరచుటకు, ప్రార్థనలకు తమను అంకితం చేసుకున్నారు” (అపొస్తలుల కార్యములు 2:42). ఆ 3,000 మంది పశ్చాత్తాపపడి జ్ఞానస్నానం పొందిన తరువాత, దైవపరాయణత లేదా అంకితభావం అని కూడా పిలిచే భక్తి అనే ఆధ్యాత్మిక వరం వారిని ఆవరించింది. సహజ న్యాయసద్గుణంలో భాగమైన దైవారాధన అనే సద్గుణాన్ని ఈ వరం పరిపూర్ణం చేస్తుంది; దీనినే పునీత తోమాసు మతాచరణగా పేర్కొంటారు. దైవాన్ని అన్వేషించే సహజ ప్రవృత్తి మనందరిలోనూ ఉంది. మన స్వభావమే ప్రకృత్యతీతమైన దానిని, మన ఆధ్యాత్మిక ఆత్మలను, మనకు అతీతంగా ఉన్న దానిని గ్రహిస్తుంది. భక్తి వరం మన విశ్వాసాన్ని ఆచరించడానికి, అపొస్తలుల బోధనలకు మనల్ని మనం అంకితం చేసుకోవడానికి, ఇతర క్రైస్తవులతో కలిసి సహవాసంలోనూ దైవారాధనలోనూ పాల్గొనడానికి మనకు ప్రేరణనిస్తుంది.
ప్రకృత్యతీతమైన దాని పట్ల మీకున్న సహజ కోరికను ధ్యానించి, భక్తి వరం కోసం ప్రార్థించండి. వ్యక్తిగత, సామూహిక ప్రార్థనల ద్వారా, సహవాసం ద్వారా, అధ్యయనం ద్వారా మీ విశ్వాస ఆచరణను ఆ వరం పరిపూర్ణం చేయనివ్వండి. విశ్వాసాన్ని జీవించాలి, ఆచరణలో పెట్టాలి. భక్తి అనే ఆధ్యాత్మిక వరం ఆ ఆచరణకు తోడ్పడుతుంది. మీ విశ్వాసాన్ని ఆచరించే భక్తిపూర్వక విశ్వాసిగా మిమ్మల్ని మార్చడానికి భక్తి వరాన్ని అనుమతించాలంటే, మీలో మార్పు అవసరం. దేవుణ్ణి ఆరాధించే నూతన జీవితం మీలో స్థిరపడుతున్న కొద్దీ పాత స్వభావం క్షీణించాలి.
సదాలోచన: కతోలిక సభ పెరుగుతున్న కొద్దీ వివాదాలు తలెత్తాయి; వివేచనతో నిర్ణయాలు తీసుకోవలసి వచ్చింది. అపొస్తలుల కార్యములు 15వ అధ్యాయం, సభ తొలి మహాసభ అయిన యెరూషలేము మహాసభ గురించి మనకు వివరిస్తుంది. ఆ సమయంలో క్రైస్తవుల మధ్య విభేదం తలెత్తింది. విశ్వాసాన్ని స్వీకరించిన అన్యజనులు యూదుల సున్నతి ఆచారాన్ని పాటించాలని కొందరు భావించారు. మరికొందరు అది అవసరం లేదని భావించారు. సున్నతిని తప్పనిసరి చేయకూడదని పేతురు బోధించారు; పౌలు, బర్నబా కూడా అలాగే బోధించారు. చివరగా, యెరూషలేములోని సభకు నాయకుడైన యాకోబు లేచి నిలబడి, అందరి అభిప్రాయాలను సంగ్రహించి, ఇలా ముగించారు: “కాబట్టి, దేవునివైపు తిరిగే అన్యజనులను మనం ఇబ్బంది పెట్టకూడదన్నదే నా నిర్ణయం. అయితే విగ్రహాల వల్ల కలిగే అపవిత్రతకు, లైంగిక అనైతికతకు, గొంతు నులిమి చంపిన వాటికి, రక్తానికి దూరంగా ఉండాలని వారికి వ్రాయాలి. ఎందుకంటే ప్రాచీన తరాల నుంచీ ప్రతి పట్టణంలో మోషే బోధనలను ప్రకటించేవారు ఉన్నారు; ప్రతి విశ్రాంతి దినాన సమాజమందిరాల్లో ఆయన వ్రాతలు చదవబడుతున్నాయి” (అపొస్తలుల కార్యములు 15:19–21).
యాకోబు, ఇతర అపొస్తలులు సదాలోచన వరాన్ని వ్యక్తపరిచారు. సదాలోచన, వివేచన మరియు న్యాయం అనే సహజ సద్గుణాలను పరిపూర్ణం చేస్తుంది. సదాలోచన ద్వారా పరిపూర్ణమైన వివేచన, దేవుని మనస్సుకు అనుగుణంగా నిర్ణయాలు తీసుకుంటూ సరైన తీర్పునకు రావడానికి నడిపిస్తుంది. న్యాయం దేవునికి చెందవలసినది ఆయనకు అర్పిస్తుంది, ఇతరుల హక్కులను గౌరవిస్తుంది, వారిని రక్షణవైపు నడిపించడానికి తోడ్పడే నిర్ణయాలు తీసుకుంటుంది. న్యాయం సముచితమైన అధికారాన్ని గౌరవిస్తుంది. అపొస్తలుల అధిపతి, మొదటి పాపుగారైన పేతురు మాటలను యాకోబు ఆలకించి, ఆయన అధికారాన్ని గౌరవించడంలో ఇది కనిపిస్తుంది.
దేవుని దివ్య న్యాయాన్ని అమలుచేసే వివేచనతో కూడిన నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి మీకు పిలుపు అందే సందర్భాలను ధ్యానించండి. మీరు ఎల్లప్పుడూ ఇతరుల హక్కులను, గౌరవాన్ని ఆదరిస్తున్నారా? వారు క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని జీవించడానికి తోడ్పడే నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నారా? లేక కొన్నిసార్లు వారు మోయడానికి బరువైన భారాలను కట్టి పెడుతున్నారా? మీ నిర్ణయాలు ఎల్లప్పుడూ దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉండేలా, దేవుడు స్థాపించిన చట్టబద్ధమైన అధికారాన్ని గౌరవించేలా, దేవునికి చెందవలసినది ఆయనకు అర్పిస్తూ ప్రతి వ్యక్తి ఆధ్యాత్మిక మేలును గౌరవించేలా సదాలోచన అనే ఆధ్యాత్మిక వరం కోసం ప్రార్థించండి.
ఎనిమిదవ మెట్టు కోసం పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానం: దేవుని జ్ఞానాన్ని ధ్యానించే కెరూబులు, పరమానందకర దైవదర్శనంలో తాము దర్శించేదంతా తమకంటే దిగువ స్థాయిలో ఉన్న దేవదూతలకు, పునీతులకు తెలియజేస్తారు. భూమిపై ఉన్నప్పుడే ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలోకి ప్రవేశించే పవిత్ర ఆత్మలు, దేవుని మనస్సు గురించిన కెరూబుల సమగ్ర జ్ఞానంలో పాలుపంచుకుంటాయి. పరమానందకర దైవదర్శనానికి ముందే ఇది జరగాలంటే, దైవానుగ్రహంతో ప్రసాదించబడే ధ్యానప్రార్థన ద్వారా మనిషి బుద్ధి పరలోక స్థాయికి ఆరోహించి, దేవుని గురించిన గాఢమైన, ప్రత్యక్షమైన జ్ఞానాన్ని పొందాలి.
బుద్ధిలో విశ్వాసం పరిపూర్ణమైన తరువాత, నూతనమైన ప్రకృత్యతీత నిరీక్షణ జన్మించడానికి గతంలోని భావనలన్నిటి స్మృతి శుద్ధి చేయబడి, ఖాళీ కావాలి. స్మృతి తక్కువ స్థాయి జ్ఞానరూపాలను పట్టుకొని ఉన్నంతకాలం, ప్రకృత్యతీతంగా ప్రసాదించబడే నూతన విశ్వాస జ్ఞానం వైపు అది పూర్తిగా మళ్లలేదు. కెరూబులచే ప్రకాశింపబడిన ఈ నూతన విశ్వాసం, ఆ విశ్వాసం నెరవేరాలని ఆత్మ తపించేలా చేస్తుంది. ఇదే అత్యంత నిర్మలమైన రూపంలోని నిరీక్షణ.
సిలువ పునీత యోహాను, ఆత్మ యొక్క అంధకార రాత్రి గురించిన తమ బోధనల్లో ఈ ఆధ్యాత్మిక పరివర్తనను మరింత విపులంగా వివరించినప్పటికీ, మన ధ్యానాలకు ఆధారంగా పెంతెకోస్తు తరువాత శిష్యులు అనుభవించిన విశ్వాసం, నిరీక్షణలకు సంబంధించిన కొన్ని పవిత్ర గ్రంథ భాగాలను ధ్యానిస్తే సరిపోతుంది.
విశ్వాసం: పేతురు బోధనలో వ్యక్తమయ్యే విశ్వాస సద్గుణాన్ని ధ్యానిస్తూ ప్రారంభిద్దాం. పెంతెకోస్తు తరువాత పేతురు పూర్తిగా మారిపోయారనేది స్పష్టం. అంతకుముందు ఆయన యేసు చేసిన లెక్కలేనన్ని బోధనలను శ్రద్ధగా విన్నారు, ఆయన అద్భుతాలను చూశారు, యేసు పునరుత్థానానికి సాక్షిగా ఉన్నారు. యేసు బహిరంగ పరిచర్య కాలమంతటా, ఆయన శ్రమల సమయంలోనూ పేతురు విశ్వాసాన్ని కనబరిచారు; అయితే అది ప్రారంభ దశలో ఉన్న విశ్వాసమే. తాను ఎవరని యేసు శిష్యులను అడిగినప్పుడు, “నీవు క్రీస్తువు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడవు” అని చెప్పింది పేతురేనని గుర్తుచేసుకోండి (మత్తయి 16:16). కొద్దిసేపటి తరువాత యేసు తాను “యెరూషలేముకు వెళ్లి, పెద్దల చేత, ప్రధాన యాజకుల చేత, ధర్మశాస్త్ర బోధకుల చేత అనేక శ్రమలు అనుభవించి, చంపబడి, మూడవ రోజున లేపబడవలసి ఉన్నది” అని శిష్యులకు వెల్లడించారు (మత్తయి 16:21). యేసు తన దుఃఖభరితమైన శ్రమల గురించి చెప్పగానే, పేతురు భయంతో నిండిపోయి, “ప్రభూ, దేవుడు అలా జరగనీయకుండు గాక! నీకు ఇలా ఎన్నటికీ జరగకూడదు” అన్నారు (మత్తయి 16:22). పేతురులోని విశ్వాస లోపాన్ని యేసు గద్దించారు: “సాతానా, నా వెనుకకు పో! నీవు నాకు అడ్డంకిగా ఉన్నావు; ఎందుకంటే నీవు దేవుని పక్షాన కాక, మనుష్యుల పక్షాన ఉన్నావు” (మత్తయి 16:23).
యేసును బంధించినప్పుడు, పేతురు ప్రధాన యాజకుని సేవకునిపై కత్తితో దాడి చేసి, అతని చెవిని తెగనరికారు. తరువాత, తనకు యేసు తెలుసనే విషయాన్ని మూడుసార్లు నిరాకరించారు. పునరుత్థానం తరువాత పేతురు, ఇతర శిష్యులు భయంతో తలుపులు మూసుకుని దాగి ఉన్నారు. కానీ పెంతెకోస్తు రోజున పేతురు, ఇతర శిష్యులు పవిత్రాత్మతో నింపబడినప్పుడు, అంతా మారిపోయింది.
పవిత్రాత్మ సంపూర్ణ కుమ్మరింపును పొందేవరకు పేతురు విశ్వాసం పరిపూర్ణత దిశగా ఎదగడం ప్రారంభం కాలేదు. యేసుతో మూడు సంవత్సరాలు గడుపుతూ, ప్రతిరోజూ దేవుని కుమారుని బోధనలు వినడం కూడా ఆయన విశ్వాసం పరిపూర్ణం కావడానికి సరిపోలేదు. పెంతెకోస్తు తరువాత పేతురు పూర్తిగా మారిపోయారు. పవిత్రాత్మతో నింపబడిన వెంటనే యెరూషలేములోని యూదులకు ఆయన చేసిన ఈ క్రింది బోధనలో అది కనిపిస్తుంది:
“ఇశ్రాయేలు ప్రజలారా, ఈ మాటలు వినండి: నజరేతు యేసు దేవునిచే మీకు ధ్రువీకరించబడిన వ్యక్తి. మీకు తెలిసినట్లే, దేవుడు ఆయన ద్వారా మీ మధ్య చేసిన మహత్కార్యాలు, అద్భుతాలు, సూచక క్రియలు అందుకు సాక్ష్యాలు. దేవుని నిశ్చిత ప్రణాళిక, పూర్వజ్ఞానం ప్రకారం అప్పగించబడిన ఈ యేసును మీరు ధర్మవిరుద్ధంగా ప్రవర్తించే మనుష్యుల చేత సిలువ వేయించి చంపారు. అయితే దేవుడు మరణ వేదనల నుండి ఆయనను విడిపించి లేపారు; ఎందుకంటే మరణం ఆయనను తన బంధంలో ఉంచుకోవడం అసాధ్యం…ఈ యేసును దేవుడు లేపారు; అందుకు మేమందరం సాక్షులం. కాబట్టి ఆయన దేవుని కుడిపార్శ్వమునకు హెచ్చింపబడి, తండ్రి వాగ్దానం చేసిన పవిత్రాత్మను స్వీకరించి, మీరు చూస్తున్న, వింటున్న దీనిని కుమ్మరించారు” (అపొస్తలుల కార్యములు 2: 22–24; 32–33).
పవిత్రాత్మ ఏడు వరాలలో ఒకటైన అవగాహన వరం విశ్వాసాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుందని పునీత తోమాసు అక్వినాసు చెబుతున్నారు. అవగాహన అనేది మనిషి మనస్సు “ఒక విషయం యొక్క అసలు సారంలోకి చొచ్చుకుపోవడానికి” తోడ్పడే వరం (II.II.8.1). యేసు బోధనలు మానవ మాటలలో దైవ సత్యాన్ని పరిపూర్ణంగా వ్యక్తపరిచినప్పటికీ, ఆ సత్యం పేతురును విశ్వాస పరిపూర్ణతలోకి నడిపించాలంటే, యేసు బోధించినదంతా ఆయన అర్థం చేసుకోవలసి వచ్చింది. యేసు సందేశంలోని అసలు సారాన్ని, లోతైన మర్మాలను ఆయన గ్రహించవలసి వచ్చింది; ఇది అవగాహన అనే ఆధ్యాత్మిక వరం ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. యేసు సత్యానికి పరిపూర్ణ మూలమైనప్పటికీ, పవిత్రాత్మ సంపూర్ణతను పొందేవరకు పేతురు ఆ సత్యాన్ని అసంపూర్ణంగానే స్వీకరించగలిగారు.
మన ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలోనూ ఇదే నిజం. మనం సువార్తలను చదివినప్పుడు, ప్రసంగాన్ని విన్నప్పుడు లేదా విశ్వాస సంగ్రహాన్ని చదివినప్పుడు, అవగాహన అనే ఆధ్యాత్మిక వరాన్ని స్వీకరించడానికి మనం సిద్ధంగా ఉంటే తప్ప, మనం చదివే మాటలు వాటంతట అవే మనలను విశ్వాసంలోకి నడిపించవు. దైవ మర్మాలను మనం ఎంతవరకు అర్థం చేసుకుంటామో, అంతవరకే వాటిని విశ్వసించగలుగుతాం.
అవగాహన వరంతో జ్ఞాన వరం ముడిపడి ఉంది. జ్ఞానం మనకు “[దైవ మర్మాల] విషయంలో నిశ్చయమైన, సరైన నిర్ణయానికి రావడానికి” తోడ్పడుతుందని పునీత తోమాసు వివరిస్తున్నారు (II.II.9.1). ఈ సరైన నిర్ణయశక్తి దైనందిన జీవితంలో స్వీకరించవలసిన సత్యాలను, తిరస్కరించవలసిన అసత్యాల నుండి వేరుచేసి గుర్తించడానికి సహాయపడుతుంది. అవగాహన వరం అతిపవిత్ర త్రిత్వం, క్రీస్తు జీవితం, మరణం, పునరుత్థానం వంటి దైవ మర్మాల పట్ల మన అవగాహనను లోతుగా చేస్తుంది. జ్ఞాన వరం ఈ మర్మాలను మన దైనందిన జీవితంలో భాగం చేసుకునే శక్తిని ఇస్తూ, దైవ సత్యాలను ఆచరణలో పెట్టడానికి మార్గనిర్దేశం చేస్తుంది. లోకాన్ని, మన క్రియలను దైవ దృష్టితో చూడటానికి అది మనకు తోడ్పడుతుంది. నైతిక సత్యాలపై తాత్త్విక అంతర్దృష్టులతో పాటు, దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా జీవిత నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి అవసరమైన ఆచరణాత్మక వివేకాన్ని కూడా అది అందిస్తుంది. ఈ రెండు వరాలు కలిసి, విశ్వాసాన్నీ ఆచరణనూ పరివర్తన చేసే సంపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానంతో ఆత్మను సన్నద్ధం చేస్తాయి.
పేతురు శక్తిమంతమైన ప్రసంగానికి ప్రతిస్పందనగా, తాము ఏమి చేయాలని అనేకమంది అడిగారు. పేతురు ఇలా జవాబిచ్చాడు: “మీరు పశ్చాత్తాపపడి, మీ పాపాల క్షమాపణ కొరకు మీలో ప్రతి ఒక్కరూ యేసుక్రీస్తు నామమున జ్ఞానస్నానం పొందండి; అప్పుడు మీరు పవిత్రాత్మ అనే వరాన్ని పొందుతారు” (అపొస్తలుల కార్యములు 2:38). వారు అలాగే చేశారు. ఆ రోజున సుమారు 3,000 మంది జ్ఞానస్నానం పొందారు. యూదులకు పేతురు ఇచ్చిన సమాధానంలో జ్ఞాన వరం పనిచేయడాన్ని మనం చూస్తాము. అవగాహన, జ్ఞానం అనే వరాల ద్వారా పేతురు రక్షణ రహస్యాలను గ్రహించాడు; పశ్చాత్తాపం, జ్ఞానస్నానం ద్వారా ఇతరులను ఆ రహస్యాలలోకి ఎలా నడిపించాలో తెలుసుకున్నాడు.
సిలువ పునీత యోహాను బోధన ప్రకారం, విశ్వాసం పరిపూర్ణమయ్యే కొద్దీ అది మరింత నిగూఢమవుతుంది, అయినా మరింత నిశ్చయతను సంతరించుకుంటుంది. తెలుసుకునే విషయం ఇంద్రియాలకు గోచరించే ఈ లోకానికి అతీతంగా ఉంటుంది అనే అర్థంలో అది “నిగూఢం” అవుతుంది. ఆత్మ పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైన రీతిలో తెలుసుకోవడం, విశ్వసించడం ప్రారంభిస్తుంది. పవిత్రాత్మ ఆత్మకు ఇంతకుముందు ఉన్న తెలుసుకునే విధానాన్ని (భావనలను) శుద్ధిచేసి, స్వచ్ఛమైన అవగాహనను అనుగ్రహించడం ద్వారా విశ్వాసపు మరింత లోతైన వెలుగును ప్రసాదిస్తాడు. ఈ అవగాహన మానవ హేతువుకు అతీతమైన దైవ రహస్యాలను ఆత్మకు వెల్లడిస్తుంది. మానవ అవగాహనకు సంబంధించిన వర్గీకరణలన్నిటికీ అతీతుడైన దేవునితో మరింత లోతైన, మరింత సన్నిహితమైన ఐక్యతే ఈ అవగాహన. ఈ దైవ రహస్యాలను స్వీకరించగలిగేది ఆత్మ మాత్రమే; విశ్వాసం పరిపూర్ణమవడం ద్వారా, వాటికి అనుగుణంగా రహస్యమైన రీతిలో ఎలా నడుచుకోవాలో కూడా అది తెలుసుకుంటుంది.
నిరీక్షణ: మరింత నిగూఢమైన ఈ విశ్వాసం ఆత్మలో పెరిగేకొద్దీ, దాని వెంట అలౌకిక నిరీక్షణ కలుగుతుంది. నిరీక్షణ అనేది దైవసంబంధమైన సద్గుణం. దీని ద్వారా మనం దేవుని కృపనే రక్షణకు సర్వశక్తిమంతమైన మూలంగా నమ్ముతూ, నిత్యజీవాన్నీ, దానిని పొందడానికి అవసరమైన కృపనూ దేవుని నుండి కోరుకుంటాము, ఎదురుచూస్తాము. విశ్వాసం లేకుండా నిరీక్షణ సాధ్యం కాదు. మనం దేనికోసం నిరీక్షిస్తున్నామో విశ్వాసం దానిని చూపిస్తుంది. నిత్యజీవానికి నడిపించే పవిత్రతను గూర్చిన దేవుని వాగ్దానాన్ని మనం అర్థం చేసుకుంటాము; దానిని ఎలా పొందాలో తెలుసుకుంటాము. దీనివల్ల మనలను ముందుకు నడిపించే నిరీక్షణ కలుగుతుంది.
ఆ 3,000 మంది జ్ఞానస్నానం పొందిన వెంటనే, “ప్రతి ఆత్మలో భయం కలిగింది; అపొస్తలుల ద్వారా అనేక అద్భుతాలు, సూచకక్రియలు జరిగాయి” (అపొస్తలుల కార్యములు 2:43). ఇంతకుముందు దశలో వివరించినట్లు, ప్రభుభీతి మితత్వం అనే నైతిక సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది; అది నిరీక్షణను కూడా పరిపూర్ణం చేస్తుంది. భీతి వరం “బిడ్డకు తండ్రిపట్ల ఉండే భీతి”గా మారినప్పుడు పరిపూర్ణమవుతుంది. మనం దేవుణ్ణి ఎంత సంపూర్ణంగా ప్రేమిస్తామంటే, శిక్షకు భయపడి కాక, ఆయనను ప్రేమిస్తున్నందువల్లనే ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధంగా ఏదీ చేయకుండా ఉండేందుకు ప్రేరేపించబడతాము. మనం దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉండాలని, ఆయనను మహిమపరచాలని, ఆయన దివ్యచిత్తాన్ని నెరవేర్చాలని కోరుకుంటాము. అవగాహన, జ్ఞానం ద్వారా విశ్వాసం పరిపూర్ణమైన తరువాత, ప్రేమచేత మనం నిరీక్షించే అంతిమ గమ్యం వైపు మనలను అలౌకికంగా నడిపిస్తూ నిరీక్షణను పరిపూర్ణం చేయడానికి ప్రభుభీతి అవసరం.
మీ నిరీక్షణ ఏ స్థాయిలో ఉందో ధ్యానించండి. మీరు దేనికోసం నిరీక్షిస్తున్నారు? దేవుని గురించి మీకున్న అవగాహన, ఆయన మార్గాలను గూర్చిన జ్ఞానం మీలో లోతైన విశ్వాసాన్ని కలిగిస్తున్నాయా? అలా అయితే, ఆ సత్యం నెరవేరాలని మీరు నిరీక్షిస్తున్నారా? మన నిరీక్షణకు విషయంగా అలౌకిక విశ్వాసం మారినప్పుడు, నిరీక్షణ అలౌకికమవుతుంది. మీ ఆత్మలోనికి చూసి, అందులో మీరు నిరీక్షిస్తున్న వివిధ విషయాలను పరిశీలించండి. అత్యున్నత మేలైన దేవుణ్ణి కాక మరి దేనినైనా మీరు ఆశిస్తున్నట్లు గమనించినప్పుడు, శుద్ధీకరణ కోసం ప్రార్థించండి. మిమ్మల్ని మరింత పరిపూర్ణతలోకి నడిపించే అత్యున్నత మేలులపైనే మీ తపనంతా నిలిచేలా, ప్రతి తక్కువ స్థాయి ఆశనూ విడిచిపెట్టడానికి కృషిచేయండి. ఇందుకోసం మన బుద్ధులు, జ్ఞాపకాలు పూర్తిగా శుద్ధి కావాలి; అప్పుడు దేవుడు మాత్రమే మన జ్ఞానానికీ నిరీక్షణకూ విషయమవుతాడు.
తొమ్మిదవ దశకు పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానం: యేసు పరలోకానికి ఆరోహణమైన తరువాత, ఆధ్యాత్మిక పరివర్తనలో గాఢమైన లోతును అనుభవించింది అపొస్తలులు మాత్రమే కాదు. సువార్తను అంగీకరించి, జ్ఞానస్నానం పొంది, పవిత్రాత్మతో నింపబడిన అనేకమంది దైవ జ్ఞానంలో మాత్రమే కాక, అలౌకిక ప్రేమలో కూడా పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభించారు. వారిలో పునీత స్తెఫాను ఒకరు. ఆయన మొదటి ఏడుగురు డీకన్లలో ఒకరు, మొదటి క్రైస్తవ వేదసాక్షి. తన మరణానికి కొద్దిముందు ఆయన చేసిన సుదీర్ఘ ప్రసంగంలోని ముగింపు భాగం క్రింద ఇవ్వబడింది.
“‘మొండిమెడ గల ప్రజలారా, హృదయాల్లోను చెవుల్లోను సున్నతి పొందనివారలారా, మీరు ఎల్లప్పుడూ పవిత్రాత్మను ఎదిరిస్తున్నారు. మీ పితరులు చేసినట్లే మీరూ చేస్తున్నారు. మీ పితరులు ప్రవక్తలలో ఎవరిని హింసించలేదు? నీతిమంతుని రాకను ముందుగా ప్రకటించినవారిని వారు చంపారు. ఇప్పుడు మీరు ఆ నీతిమంతునికే ద్రోహం చేసి, ఆయనను హత్య చేశారు. దేవదూతల ద్వారా అందించబడిన ధర్మశాస్త్రాన్ని పొందిన మీరే దానిని పాటించలేదు.’ ఈ మాటలు విని వారు కోపంతో మండిపడ్డారు; అతనిపై పళ్లు కొరికారు. అయితే అతడు పవిత్రాత్మతో నిండినవాడై, ఆకాశం వైపు తదేకంగా చూచి, దేవుని మహిమను, దేవుని కుడిపార్శ్వమున నిలిచి ఉన్న యేసును చూశాడు. అతడు, ‘ఇదిగో, పరలోక ద్వారాలు తెరువబడి ఉండటం, మనుష్యకుమారుడు దేవుని కుడిపార్శ్వమున నిలిచి ఉండటం నాకు కనిపిస్తున్నాయి’ అన్నాడు. కాని వారు పెద్దగా కేకలు వేస్తూ, చెవులు మూసుకొని, ఒక్కసారిగా అతనిపైకి దూసుకువచ్చారు. తరువాత అతనిని నగరం వెలుపలికి ఈడ్చుకుపోయి, రాళ్లతో కొట్టారు. సాక్షులు తమ పైవస్త్రాలను సౌలు అనే యువకుని పాదాల దగ్గర ఉంచారు. వారు స్తెఫనును రాళ్లతో కొడుతుండగా, అతడు, ‘ప్రభువైన యేసూ, నా ఆత్మను స్వీకరించు’ అని ప్రార్థించాడు. తరువాత అతడు మోకరిల్లి, ‘ప్రభూ, ఈ పాపాన్ని వారి మీద మోపవద్దు’ అని పెద్దగా మొరపెట్టుకున్నాడు. ఈ మాటలు చెప్పి అతడు నిద్రించాడు” (అపొస్తలుల కార్యములు 7:51–60).
ప్రేమ: ఈ వచనభాగానికి ముందు, అబ్రాహాము, మోషే, ప్రవక్తల కాలం నుండి యేసు వరకు సాగిన రక్షణ చరిత్రను స్తెఫను సంపూర్ణ అవగాహనతో వివరిస్తాడు. అతని మాటలు అతనిలోని అలౌకిక స్థాయి ప్రేమను వెల్లడిస్తాయి. సువార్తను ఎదిరించినవారిని “మొండిమెడ గల ప్రజలు” అని పిలవడం కూడా ప్రేమతో చేసిన పనే. ఎందుకంటే వారి అవిశ్వాసాన్ని, క్రీస్తును తిరస్కరించడాన్ని గూర్చి వారిని నిలదీయవలసిన అవసరం ఉంది. నిజమైన ప్రేమ ఎల్లప్పుడూ హృదయ పరివర్తనను కోరుతుంది. స్తెఫను తన క్షేమాన్ని ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా వారితో సత్యం పలికాడు. సువార్త కోసం, తాను బోధించినవారి ఆత్మలకు రక్షణ కలుగుతుందనే నిరీక్షణతో, తన ప్రాణాన్ని సైతం అర్పించడానికి అతడు సిద్ధపడ్డాడు. ఇదే పరిపూర్ణమైన ప్రేమ. మనం దేవుణ్ణి ప్రేమించి, మహిమపరుస్తూ, ఇతరులను కూడా అదే ప్రేమలోకి ఆకర్షించడానికి మనకు సాధ్యమైనదంతా చేస్తాము; ఈ కార్యం కోసం త్యాగపూర్వకంగా మనలను మనం అర్పించుకుంటాము.
పునీత తోమాసు ప్రకారం, జ్ఞానం అనే ఆధ్యాత్మిక వరం ప్రేమను పరిపూర్ణం చేస్తుంది. జ్ఞానం ఒక వ్యక్తికి “దైవ నియమాల ప్రకారం సమస్తాన్ని వివేచించి, క్రమబద్ధం చేయడానికి” తోడ్పడుతుంది (II.II.45.1). దైవిక వాస్తవికతల అంతరంగ స్వభావాన్ని కేవలం అర్థం చేసుకోవడమే కాక, అనుభవించడానికి కూడా జ్ఞానం ఆత్మకు తోడ్పడుతుంది. అది దేవుణ్ణి, ఆయన రహస్యాలను ధ్యానించడంలో బుద్ధిని, సంకల్పాన్ని ఏకం చేసే ప్రేమపూర్వకమైన, అనుభవపూర్వకమైన ఎరుక. జ్ఞానం కలిగిన ఆత్మ విషయాలను దేవుని దృష్టితో చూడటమే కాక, దేవుని సొంత ప్రేమతో వాటిని ప్రేమిస్తుంది కూడా. ఇది మానవ బుద్ధికి, దైవ సత్యానికి మధ్య సామరస్యాన్ని కలిగించి, సమస్తాన్ని దేవుని దృష్టితో, దేవుని మహిమ కోసం చూడటానికి, వివేచించడానికి వీలు కల్పిస్తుంది.
కెరూబులు జ్ఞాన పరిపూర్ణతను ధ్యానిస్తూ, దానిని ప్రకాశింపజేస్తారు. ఆత్మ దైవిక వాస్తవికతలను అర్థం చేసుకొని, వాటికి అనుగుణంగా ఎలా నడుచుకోవాలో తెలుసుకుంటుంది—మొదట, దేవుని ప్రేమకు, మహిమకు సంబంధించి; రెండవది, ఇతరులకు సంబంధించి. మనం దేవుణ్ణి ఆయన ఉన్నట్లుగానే చూస్తూ, సమస్త ప్రేమకు ఆయన అర్హుడని అర్థం చేసుకుంటాము కాబట్టి, ఆయన కోసమే ఆయనను ప్రేమిస్తాము. మనం సమస్తంలోనూ దేవుణ్ణి చూస్తాము. దేవుణ్ణి ప్రేమించడం అంటే ఆయన ప్రేమించే సమస్తాన్ని, ముఖ్యంగా ఆయన కుమారులనూ కుమార్తెలనూ, అంటే మన సహోదర సహోదరీలనూ ప్రేమించడం తప్పనిసరి అని గ్రహిస్తాము.
జ్ఞానం మనస్సును ముంచెత్తినప్పుడు, అది సంకల్పాన్ని కూడా రూపాంతరం చేసి, పరిపూర్ణ ప్రేమతో నడుచుకునేలా చేస్తుంది. దైవ సారపు పరిపూర్ణత అయిన ఈ పరిపూర్ణ ప్రేమను సెరాఫులు విశేషంగా ధ్యానిస్తారు. కెరూబుల ద్వారా తమలో నింపబడిన జ్ఞానవరాన్ని పొంది, సెరాఫుల మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా దాని ప్రకారం నడుచుకునేవారు తమ ప్రేమను పరిపూర్ణం చేసుకొని, మహిమ యొక్క అత్యున్నత శిఖరాలలోకి ప్రవేశిస్తారు.
విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమల పరిపూర్ణత గురించీ, సింహాసన దూతలు, కెరూబులు, సెరాఫుల మహిమలో భాగస్వామ్యం గురించీ అస్పష్టమైన రీతుల్లో చెప్పవచ్చు. అయితే వర్ణనకు అందని కృప ద్వారా మాత్రమే వాటిని గ్రహించి, జీవించగలం. ఈ రహస్యాల వర్ణనలు అస్పష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, వాటిపై విశ్వాసం ఉంచండి. మీలో విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ పరిపూర్ణం కాగలవని నమ్మండి. అందుకు మహోన్నత పునీతులు తమ జీవితాల్లో చూపించిన అత్యంత గాఢమైన అంతరంగ రూపాంతరం అవసరమైనప్పటికీ, దేవుని కృపతో సంపూర్ణంగా, నిరంతరంగా సహకరించడం ద్వారా అది సాధ్యమే.
పవిత్రత యొక్క అత్యున్నత శిఖరాల గురించి చదివే కొందరు, తాము ఆ ఆదర్శానికి ఎంత దూరంలో ఉన్నారో చూసి నిరుత్సాహపడతారు. నిరుత్సాహానికి లొంగిపోకండి. మీలో నిరీక్షణ కలిగేలా విశ్వాసం కోసం ప్రార్థించండి. ప్రేమలో ఎదగడానికి మీ నిరీక్షణకు అనుగుణంగా నడుచుకోండి. జ్ఞానం మీకు మార్గదర్శిగా ఉండగా, ప్రేమ వృద్ధి చెందేలా దానిని ఆచరించండి.
ఏడవ మెట్టు నుండి తొమ్మిదవ మెట్టు వరకు సారాంశం: దేవునితో ఐక్యం
సింహాసనదూతల ద్వారా బలాన్ని పొందిన ఆత్మ, దేవునితో మరింత సన్నిహితమైన ఐక్యతకు చేరువై, గాఢమైన ఆధ్యాత్మిక శుద్ధీకరణ దశలోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఇందులో ఆత్మ అంతరాంతరాలు లోతుగా శుద్ధి చేయబడతాయి; తద్వారా దేవునితో మరింత సంపూర్ణమైన ఐక్యతకు ఆత్మ సిద్ధమవుతుంది. దేవుని అతీతత్వాన్ని, అంతర్యామిత్వాన్ని ఆత్మ రూపాంతరకరంగా అనుభవిస్తుంది; ఇది దాని సమస్త అస్తిత్వంలో సమూలమైన మార్పుకు దారితీస్తుంది. దేవుని అధికారం, న్యాయం ద్వారా వివేకం, న్యాయం, ధైర్యం, మితనిగ్రహం అనే నైతిక సద్గుణాలు, సదాలోచన, భక్తి, ధైర్యం, దైవభీతి అనే ఆధ్యాత్మిక వరాలచే పరిపూర్ణమవుతాయి.
కెరూబుల ద్వారా జ్ఞానోదయం పొందిన ఆత్మలోకి దివ్యవెలుగు అసాధారణంగా ప్రసరిస్తుంది; ఫలితంగా విశ్వాస సద్గుణం పరిపూర్ణమవుతుంది. ఇది మానవ భాషలో వ్యక్తపరచలేని ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానోదయ దశ. విశ్వాస రహస్యాలు స్పష్టమై, లోతుగా అవగతమై, అచంచలమైన నిరీక్షణకు దారితీస్తాయి. ఆత్మ దేవుని సన్నిధిని నిరంతరం ఎరిగి జీవిస్తూ, ఆ సన్నిధి వెలుగులో సమస్తాన్ని చూస్తుంది. ఇది సామరస్యపూర్వకమైన శాంతి సంతోషాలతో కూడిన కాలం; దేవునితో నిత్య సహవాసం కోసం గాఢమైన ఆకాంక్ష దీని ప్రత్యేక లక్షణం. దేవుని కోసం దాని ఆకాంక్ష, తపన, దాని అంతిమ శుద్ధీకరణలోని ఆనందమయ ఆలింగనంలోకి దానిని మరింత లోతుగా తీసుకువెళ్తాయి.
సెరాఫులతో ఐక్యమైన ఆత్మ, ఆధ్యాత్మిక జీవితపు పరమ లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటుంది—దైవైక్యం, మార్మిక వివాహం, సెరాఫుల మహిమ! ఇది ఉత్కృష్టమైన ప్రేమ, ఐక్యతల స్థితి; ఇందులో ఆత్మ సంకల్పం దేవుని సంకల్పంతో పూర్తిగా ఏకీభవిస్తుంది. దేవునితోను, సమస్త సృష్టితోను ఏకత్వాన్ని ఆత్మ సరికొత్తగా అనుభవిస్తుంది. అది తన గురించి కాక, దేవుని గురించి, ఇతరుల గురించి ఆలోచిస్తుంది. ఇది పరమానంద దర్శనానికి ముందస్తు రుచి; లోతైన, స్థిరమైన శాంతి, ప్రభువులో కదలని ఆనందం దీని ప్రత్యేక లక్షణాలు. ఇప్పుడు రూపాంతరం చెందిన ఆత్మ, లోకంలో దేవుని ప్రేమకు దీపస్తంభంగా మారి, నిరంతర కృషితో ఇతరులను దేవునివైపు ఆకర్షిస్తుంది.
ఈ దశలకు అవసరమైన కృపకు నమూనాను మహిమ దేవరహస్యాలలో మూడవదైన పెంతెకోస్తులో చూడవచ్చు: పవిత్రాత్మ ద్వారా ఆత్మ శుద్ధీకరణ.
తరువాత: ముగింపు

మెత్తని అట్టతో పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – గూగుల్ ప్లే – యాపిల్ బుక్స్ – మరెన్నో!
