తెలుగు

మొదటి వారం

లొయోలాకు చెందిన పునీత ఇగ్నేషియస్ రచించిన ఆధ్యాత్మిక సాధనలు

రచయిత స్వహస్తప్రతి నుండి ఫాదర్ ఎల్డర్ మల్లన్, ఎస్.జె. చేసిన అనువాదం

విషయ సూచిక


మొదటి వారం

సూత్రం మరియు పునాది

నిర్దిష్టమైన, దైనందిన ఆత్మపరిశీలన

సాధారణ ఆత్మపరిశీలన

దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణతో కూడిన సమగ్ర పాపసంకీర్తన

మొదటి సాధన: మొదటి, రెండవ, మూడవ పాపాలపై ధ్యానం

రెండవ సాధనలు: పాపాలపై ధ్యానం

మూడవ సాధన: మొదటి పునరావృత్తి

నాలుగవ సాధనలు: రెండవ పునరావృత్తి

ఐదవ సాధన: నరకంపై ధ్యానం

గమనిక

అదనపు సూచనలు


మూలసూత్రం మరియు పునాది

మన ప్రభువైన దేవుణ్ణి స్తుతించడానికి, గౌరవించడానికి, సేవించడానికి, ఈ విధంగా తమ ఆత్మలను రక్షించుకోవడానికి మానవులు సృష్టించబడ్డారు.

భూమిపై ఉన్న ఇతర వస్తువులు మానవుల కోసం, వారు ఏ లక్ష్యం కోసం సృష్టించబడ్డారో ఆ లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో వారికి సహాయపడటానికి సృష్టించబడ్డాయి.

దీనినిబట్టి, ఆ వస్తువులు తమ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి ఎంతవరకు సహాయపడతాయో అంతవరకే మానవులు వాటిని ఉపయోగించాలి; ఆ లక్ష్యానికి ఎంతవరకు ఆటంకం కలిగిస్తాయో అంతవరకు వాటిని విడిచిపెట్టాలి.

ఇందుకోసం, మన స్వేచ్ఛాసంకల్పంతో ఎంచుకోవడానికి అనుమతి ఉన్న, నిషేధించబడని విషయాలన్నిటిలో, సృష్టించబడిన సమస్తం పట్ల మనం సమభావాన్ని అలవరచుకోవాలి. తద్వారా, మన వంతుగా అనారోగ్యం కంటే ఆరోగ్యాన్ని, పేదరికం కంటే సంపదను, అవమానం కంటే గౌరవాన్ని, అల్పాయుష్షు కంటే దీర్ఘాయుష్షును కోరుకోకుండా, మిగిలిన అన్ని విషయాల్లోనూ అలాగే ఉండాలి. మనం ఏ లక్ష్యం కోసం సృష్టించబడ్డామో, ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి మనకు అత్యంత అనుకూలమైనదానిని మాత్రమే కోరుకుంటూ, ఎంచుకుంటూ ఉండాలి.


నిర్దిష్టమైన, దైనందిన ఆత్మపరిశీలన

ఇందులో మూడు సమయాలు ఉంటాయి; వాటిలో రెండు ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవడానికి కేటాయించినవి.

మొదటి సమయం ఉదయం నిద్రలేచిన వెంటనే. అప్పుడు సరిదిద్దుకొని విడిచిపెట్టాలని కోరుకుంటున్న నిర్దిష్ట పాపం లేదా లోపంలో పడకుండా శ్రద్ధతో కాపాడుకోవాలని సంకల్పించాలి.

రెండవ సమయం మధ్యాహ్న భోజనం తరువాత. అప్పుడు మన ప్రభువైన దేవుణ్ణి మనకు కావలసిన దానిని అడగాలి; అంటే, ఆ నిర్దిష్ట పాపంలో లేదా లోపంలో ఎన్నిసార్లు పడిపోయామో గుర్తుచేసుకోవడానికి, భవిష్యత్తులో మనల్ని మనం సరిదిద్దుకోవడానికి కృపను అడగాలి. ఆ తరువాత మొదటి ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాలి. సరిదిద్దుకొని విడిచిపెట్టాలని సంకల్పించిన ఆ నిర్దిష్ట విషయం గురించి తన ఆత్మను లెక్క అడగాలి. నిద్రలేచిన సమయం మొదలుకొని ప్రస్తుత ఆత్మపరిశీలన చేసే ఈ క్షణం వరకు, గంటగంటకూ లేదా సమయ విభాగాలవారీగా సమీక్షించుకోవాలి. G——- లోని మొదటి పంక్తిలో, ఎన్నిసార్లు

ఆ నిర్దిష్ట పాపంలో లేదా లోపంలో పడిపోయామో అన్ని చుక్కలు పెట్టుకోవాలి. ఆ తరువాత, రెండవ ఆత్మపరిశీలన చేసుకునే వరకు తనను తాను సరిదిద్దుకోవాలని మళ్లీ సంకల్పించాలి.

మూడవ సమయం: రాత్రి భోజనం తరువాత రెండవ ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాలి. అదే విధంగా, మొదటి ఆత్మపరిశీలన సమయం నుండి ప్రస్తుత (రెండవ) ఆత్మపరిశీలన వరకు గంటగంటకూ సమీక్షించుకోవాలి. అదే G——- లోని రెండవ పంక్తిలో, ఎన్నిసార్లు

ఆ నిర్దిష్ట పాపంలో లేదా లోపంలో పడిపోయామో అన్ని చుక్కలు పెట్టుకోవాలి.

 

నాలుగు అదనపు సూచనలు

ఆ నిర్దిష్ట పాపాన్ని లేదా లోపాన్ని మరింత త్వరగా విడిచిపెట్టడానికి ఈ క్రింది సూచనలు ఇవ్వబడ్డాయి

మొదటి అదనపు సూచన. ఆ నిర్దిష్ట పాపంలో లేదా లోపంలో పడిపోయిన ప్రతిసారీ, అలా పడిపోయినందుకు పశ్చాత్తాపంతో ఛాతీపై చేయి ఉంచుకోవాలి. ఇదే మొదటి అదనపు సూచన. అనేకమంది సమక్షంలో ఉన్నప్పటికీ, మనం ఏమి చేస్తున్నామో వారికి తెలియకుండానే ఇలా చేయవచ్చు.

రెండవ అదనపు సూచన. రెండవది: G——- లోని మొదటి పంక్తి మొదటి

ఆత్మపరిశీలనను, రెండవ పంక్తి రెండవ ఆత్మపరిశీలనను సూచిస్తాయి కాబట్టి, మొదటి పంక్తి నుండి రెండవ పంక్తికి, అంటే మొదటి ఆత్మపరిశీలన నుండి రెండవ ఆత్మపరిశీలనకు, ఏమైనా మెరుగుదల ఉందో రాత్రి చూసుకోవాలి.

మూడవ అదనపు సూచన. మూడవది: రెండవ రోజును మొదటి రోజుతో పోల్చుకోవాలి; అంటే, ఈ రోజు చేసిన రెండు ఆత్మపరిశీలనలను ముందు రోజు చేసిన రెండు ఆత్మపరిశీలనలతో పోల్చుకొని, ఒక రోజు నుండి మరొక రోజుకు తనను తాను సరిదిద్దుకున్నామో లేదో చూసుకోవాలి.

నాలుగవ అదనపు సూచన. నాలుగవ అదనపు సూచన: ఒక వారాన్ని మరొక వారంతో పోల్చుకొని, గత వారంతో పోలిస్తే ఈ వారం తనను తాను సరిదిద్దుకున్నామో లేదో చూసుకోవాలి.

గమనిక. కింద ఇచ్చిన మొదటి (పెద్ద) G——-సూచించేది

ఆదివారాన్ని అని గమనించాలి. రెండవది (చిన్నది) సోమవారాన్ని, మూడవది మంగళవారాన్ని సూచిస్తాయి; మిగిలినవీ ఇదే క్రమంలో ఉంటాయి.

G

G

G

G

G

g

g


సాధారణ మనస్సాక్షి పరిశీలన

తన్ను తాను శుద్ధిపరచుకోవడానికి, మరింత చక్కగా పాపసంకీర్తన చేయడానికి

నాలో మూడు రకాల తలంపులు ఉన్నాయని నేను భావిస్తున్నాను: ఒకటి నా స్వంత తలంపు; అది కేవలం నా స్వేచ్ఛ, సంకల్పం నుంచే పుడుతుంది. మిగిలిన రెండు వెలుపలి నుంచి వస్తాయి; వాటిలో ఒకటి మంచి ఆత్మ నుంచి, మరొకటి చెడు ఆత్మ నుంచి వస్తాయి.

 

తలంపు

వెలుపలి నుంచి వచ్చే చెడు తలంపును ఎదుర్కొన్నప్పుడు పుణ్యం సంపాదించుకోవడానికి రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి. అవి:

మొదటి మార్గం. ఘోరపాపం చేయాలనే తలంపు వచ్చిన వెంటనే నేను దానిని ఎదిరిస్తాను; అది జయించబడి ఉంటుంది.

రెండవ మార్గం. పుణ్యం సంపాదించుకునే రెండవ మార్గం ఇది: అదే చెడు తలంపు నాకు వచ్చినప్పుడు నేను దానిని ఎదిరిస్తాను. అది మళ్లీ మళ్లీ వచ్చినా, అది జయించబడే వరకు ప్రతిసారీ నేను దానిని ఎదిరిస్తూనే ఉంటాను.

ఈ రెండవ మార్గం మొదటిదానికంటే ఎక్కువ పుణ్యదాయకమైనది.

ఘోరపాపం చేయాలనే అదే తలంపు వచ్చినప్పుడు, దానిని వెంటనే తిరస్కరించకుండా కొద్దిసేపు దానికి చెవియొగ్గినా, దానివల్ల కొంత ఇంద్రియసుఖం పొందినా, లేదా అలాంటి తలంపును తిరస్కరించడంలో కొంత నిర్లక్ష్యం చూపినా, స్వల్పపాపం జరుగుతుంది.

ఘోరపాపం చేయడంలో రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి:

మొదటి మార్గం. మొదటిది: చెడు తలంపునకు సమ్మతించి, ఆ సమ్మతి ప్రకారం తరువాత ప్రవర్తించాలని, లేదా వీలైతే దానిని ఆచరణలో పెట్టాలని నిర్ణయించుకోవడం.

రెండవ మార్గం. ఘోరపాపం చేసే రెండవ మార్గం, ఆ పాపాన్ని ఆచరణలో

పెట్టడం.

మూడు కారణాల వల్ల ఇది మరింత పెద్ద పాపం అవుతుంది: మొదటిది, దానికి ఎక్కువ సమయం పట్టడం వల్ల; రెండవది, దాని తీవ్రత ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల; మూడవది, ఇద్దరు వ్యక్తులకూ ఎక్కువ హాని కలగడం వల్ల.

 

మాట

సత్యం, అవసరం, భక్తిగౌరవం లేనప్పుడు సృష్టికర్తపైన గానీ, సృష్టింపబడిన దేనిపైన గానీ ఒట్టు పెట్టుకోకూడదు.

అవసరం అంటే, ఏదో ఒక సత్యాన్ని ఒట్టుతో ధ్రువీకరించడం మాత్రమే కాదు; ఆత్మ మేలుకో, శరీర మేలుకో, లేదా ఐహిక సంపదల మేలుకో కొంత ప్రాముఖ్యం ఉన్నప్పుడు అలా చేయడం అని నా ఉద్దేశం.

భక్తిగౌరవం అంటే, సృష్టికర్తయైన ప్రభువు పేరును పలికేటప్పుడు, ఆయనకు తగిన ఘనతను, భక్తిగౌరవాన్ని సమర్పించేలా ఆలోచనతో ప్రవర్తించడం అని నా ఉద్దేశం.

నిష్ప్రయోజనంగా ఒట్టు పెట్టుకునేటప్పుడు, సృష్టింపబడిన దానిపైన కంటే సృష్టికర్తపైన ఒట్టు పెట్టుకోవడం ఎక్కువ పాపమని గమనించాలి. అయినప్పటికీ, సత్యం, అవసరం, భక్తిగౌరవంతో సరైన విధంగా ఒట్టు పెట్టుకోవడం సృష్టికర్తపైన కంటే సృష్టింపబడిన దానిపైన చేయడమే ఎక్కువ కష్టం. అందుకు కారణాలు ఇవి.

మొదటి కారణం. మొదటిది: సృష్టింపబడిన దేనిపైనైనా ఒట్టు పెట్టుకోవాలని అనుకున్నప్పుడు, దాని పేరును పలకాలనే ఉద్దేశం మనలో కలిగించే శ్రద్ధ, జాగ్రత్తల కంటే, సమస్తానికీ ప్రభువూ సృష్టికర్తా అయిన దేవుని పేరును పలకాలనే ఉద్దేశం ఎక్కువ శ్రద్ధను, జాగ్రత్తను కలిగిస్తుంది—సత్యం చెప్పడంలోనూ, అవసరమున్నప్పుడే దానిని ఒట్టుతో ధ్రువీకరించడంలోనూ.

రెండవ కారణం. రెండవది: సృష్టికర్తయైన ప్రభువు పేరునే పలుకుతూ ఒట్టు పెట్టుకున్నప్పుడు ఉన్నంత సులభంగా, సృష్టింపబడిన దానిపైన ఒట్టు పెట్టుకునేటప్పుడు సృష్టికర్తకు భక్తిగౌరవాలను చూపడం సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే, సృష్టింపబడిన వస్తువు పేరును పలకాలనే ఉద్దేశం కంటే, మన ప్రభువైన దేవుని పేరును పలకాలనే ఉద్దేశం ఎక్కువ గౌరవాన్ని, భక్తిని కలిగిస్తుంది. అందువల్ల, ఆధ్యాత్మికంగా పరిపూర్ణత పొందనివారికంటే పరిపూర్ణత పొందినవారికి సృష్టింపబడిన దానిపైన ఒట్టు పెట్టుకోవడం ఎక్కువగా అనుమతించదగినది. ఎందుకంటే, నిరంతర ధ్యానచింతన ద్వారా, బుద్ధికి కలిగిన వెలుగు ద్వారా, మన ప్రభువైన దేవుడు తన సారస్వరూపం, సాన్నిధ్యం, శక్తి ప్రకారం సృష్టింపబడిన ప్రతిదానిలోనూ ఉన్నాడని పరిపూర్ణత పొందినవారు మరింతగా ఆలోచిస్తారు, ధ్యానిస్తారు, చింతిస్తారు. కాబట్టి, సృష్టింపబడిన దానిపైన ఒట్టు పెట్టుకునేటప్పుడు తమ సృష్టికర్తయైన ప్రభువుకు భక్తిగౌరవాలను చూపడానికి, పరిపూర్ణత పొందనివారికంటే వీరు మరింత యోగ్యంగా, సంసిద్ధంగా ఉంటారు.

మూడవ కారణం. మూడవది: సృష్టింపబడిన దానిపైన పదేపదే ఒట్టు పెట్టుకోవడంలో, పరిపూర్ణత పొందినవారికంటే పరిపూర్ణత పొందనివారు విగ్రహారాధనలో పడిపోయే ప్రమాదం గురించి ఎక్కువగా భయపడాలి.

వ్యర్థమైన మాట మాట్లాడకూడదు. వ్యర్థమైన మాట అంటే, నాకుగానీ మరొకరికిగానీ మేలు చేయనిది, మేలు చేయాలనే ఉద్దేశంతో పలకనిది అని నా భావం. అందువల్ల, ఏదైనా ప్రయోజనకరమైన ఉద్దేశంతో పలికిన మాటలూ, తన సొంత ఆత్మకు లేదా మరొకరి ఆత్మకు, శరీరానికి లేదా ఐహిక సంపదలకు మేలు చేయాలనే ఉద్దేశంతో పలికిన మాటలూ ఎన్నడూ వ్యర్థం కావు. తన జీవనస్థితికి సంబంధం లేని విషయం గురించి మాట్లాడినా అంతే; ఉదాహరణకు, సన్యాసవ్రత జీవితం గడిపే వ్యక్తి యుద్ధాల గురించి లేదా వ్యాపార వస్తువుల గురించి మాట్లాడినా అవి వ్యర్థం కావు. అయితే, మాట్లాడే ప్రతిదానినీ మంచి ఉద్దేశం వైపు మళ్లించడంలో పుణ్యం ఉంది; చెడు ఉద్దేశం వైపు మళ్లించడంలోనూ, వ్యర్థంగా మాట్లాడడంలోనూ పాపం ఉంది.

మరొకరి సత్పేరుకు హాని కలిగించేలా గానీ, తప్పులు పట్టేలా గానీ ఏమీ మాట్లాడకూడదు. ఎందుకంటే, బహిరంగంగా తెలియని ఘోరపాపాన్ని నేను బయటపెడితే ఘోరపాపం చేస్తాను; స్వల్పపాపాన్ని బయటపెడితే స్వల్పపాపం చేస్తాను; ఒక లోపాన్ని బయటపెడితే నాలోని లోపాన్ని చూపుతాను.

అయితే, ఉద్దేశం సరైనదైతే, రెండు విధాలుగా మరొకరి పాపం లేదా తప్పు గురించి మాట్లాడవచ్చు:

మొదటి మార్గం. మొదటిది: ఆ పాపం బహిరంగంగా తెలిసినప్పుడు—ఉదాహరణకు, బహిరంగంగా వ్యభిచార వృత్తిలో ఉన్న స్త్రీ విషయంలో, న్యాయవిచారణలో విధించిన శిక్ష విషయంలో, లేదా ఒకరు కలిసే వ్యక్తుల ఆత్మలను కలుషితం చేస్తున్న బహిరంగమైన తప్పుడు బోధ విషయంలో.

రెండవ మార్గం. రెండవది: పాపంలో ఉన్న వ్యక్తిని పైకి లేవనెత్తడానికి సహాయపడగల వ్యక్తికి ఆ రహస్య పాపాన్ని తెలియజేయడం. అయితే, ఆ వ్యక్తి సహాయపడగలరని భావించడానికి తెలియజేసేవారికి కొంత సహేతుకమైన అంచనా లేదా ఆధారాలు ఉండాలి.

 

క్రియ

పది ఆజ్ఞలు, సభ నియమాలు, పెద్దల సిఫారసులు — ఈ మూడింటిలో దేనికైనా విరుద్ధంగా చేసే ప్రతి కార్యం, దాని స్వభావంలోని తీవ్రత ఎక్కువగా లేదా తక్కువగా ఉండటాన్ని బట్టి, పెద్ద పాపం లేదా చిన్న పాపం అవుతుంది.

పెద్దల సిఫారసులు అనగా, క్రూసాదా బుల్లాలు, ఇతర దండవిమోచనాలు వంటి వాటిని ఉద్దేశిస్తున్నాను. ఉదాహరణకు, పాపసంకీర్తనం చేసి దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించాలనే షరతుతో శాంతి కోసం అనుగ్రహించే దండవిమోచనాలు. ఎందుకంటే, మన పెద్దల ఇటువంటి భక్తిపూర్వక ప్రబోధాలకు, సిఫారసులకు విరుద్ధంగా ఇతరులు ప్రవర్తించడానికి కారణం కావడం గానీ, తానే అలా ప్రవర్తించడం గానీ చిన్న పాపమేమీ కాదు.

 

సాధారణ మనస్సాక్షి పరిశీలన చేసే విధానం

ఇందులో ఐదు అంశాలు ఉన్నాయి.

మొదటి అంశం. మొదటి అంశం, పొందిన మేలులకోసం మన ప్రభువైన దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపడం.

రెండవ అంశం. రెండవది, మన పాపాలను తెలుసుకొని వాటిని తొలగించుకోవడానికి కృపను వేడుకోవడం.

మూడవ అంశం. మూడవది, మనం నిద్రలేచిన వేళ నుండి ప్రస్తుత మనస్సాక్షి పరిశీలన వరకు, గంట గంటకూ లేదా సమయ విభాగం తరువాత సమయ విభాగంగా, మన ఆత్మను లెక్క అడగడం: ప్రత్యేక మనస్సాక్షి పరిశీలనలో పేర్కొన్న అదే క్రమంలో, మొదట ఆలోచనల గురించి, తరువాత మాటల గురించి, ఆ తరువాత కార్యాల గురించి విచారించడం.

నాలుగవ అంశం. నాలుగవది, చేసిన తప్పులకు మన ప్రభువైన దేవుని క్షమాపణ వేడుకోవడం.

ఐదవ అంశం. ఐదవది, ఆయన కృపతో జీవితాన్ని సరిదిద్దుకోవాలని సంకల్పించడం.

పరలోకమందున్న మా తండ్రీ.


దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణతో కూడిన సమగ్ర పాపసంకీర్తనం

స్వచ్ఛందంగా సమగ్ర పాపసంకీర్తనం చేయాలని కోరుకునే ఎవరైనా, దానిని ఇక్కడ చేయడం వల్ల అనేక ఇతర ప్రయోజనాలతోపాటు ఈ మూడు ప్రయోజనాలను పొందుతారు.

మొదటిది. మొదటిది: ప్రతి సంవత్సరం పాపసంకీర్తనం చేసేవారికి సమగ్ర పాపసంకీర్తనం చేయవలసిన బాధ్యత లేకపోయినా, దానిని చేయడం వల్ల మరింత ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనం, పుణ్యం కలుగుతాయి. ఎందుకంటే, జీవితమంతటిలో చేసిన పాపాలన్నిటి పట్ల, దుష్టత్వమంతటి పట్ల ఇప్పుడు మరింత పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది.

రెండవది. రెండవది: అంతరంగ విషయాలకు ఇంతగా అంకితం కాని సమయంతో పోలిస్తే, ఆధ్యాత్మిక సాధనల సమయంలో పాపాలను, వాటి దుష్టత్వాన్ని మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం జరుగుతుంది. ఇప్పుడు వాటి గురించి మరింత అవగాహన, పశ్చాత్తాపం కలగడం వల్ల, మునుపటి కంటే ఎక్కువ ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనం, పుణ్యం లభిస్తాయి.

మూడవది. మూడవది: తత్ఫలితంగా, మరింత చక్కగా పాపసంకీర్తనం చేసి, మెరుగైన అంతరంగ సంసిద్ధతను పొందడం వల్ల, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడానికి తగిన స్థితి, సిద్ధత కలుగుతాయి. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ పాపంలో పడకుండా ఉండటానికే కాక, వృద్ధిచెందిన కృపను కాపాడుకోవడానికి కూడా సహాయపడుతుంది.

ఈ సమగ్ర పాపసంకీర్తనను మొదటి వారం ఆధ్యాత్మిక సాధనలు ముగిసిన వెంటనే చేయడం అత్యుత్తమం.


మొదటి సాధన

ఇది మొదటి, రెండవ, మూడవ పాపాలపై మూడు శక్తులతో చేసే ధ్యానం

ఇందులో ఒక సన్నాహక ప్రార్థన, రెండు ఉపోద్ఘాతాల తరువాత మూడు ప్రధాన అంశాలు, ఒక సంభాషణ ఉన్నాయి.

ప్రార్థన. నా ఉద్దేశాలు, కార్యాలు, కార్యకలాపాలన్నీ కేవలం దేవుని దివ్య మహిమకు సేవ చేయడానికి, స్తుతి చెల్లించడానికి ఉద్దేశింపబడేలా మన ప్రభువైన దేవుని కృపను వేడుకోవడమే సన్నాహక ప్రార్థన.

మొదటి ఉపోద్ఘాతం. మొదటి ఉపోద్ఘాతం, స్థలాన్ని ఊహలో దర్శిస్తూ దృశ్యాన్ని రూపొందించుకోవడం.

ఇక్కడ గమనించవలసినది ఏమిటంటే, దృశ్యమైన విషయంపై చేసే చింతనలో లేదా ధ్యానంలో — ఉదాహరణకు, దృశ్యమైన మన ప్రభువైన క్రీస్తును చింతించేటప్పుడు — నేను చింతించదలచిన విషయం ఉన్న భౌతిక స్థలాన్ని ఊహా దృష్టితో చూడటమే దృశ్యాన్ని రూపొందించుకోవడం. భౌతిక స్థలం అని నేను అనేది, చింతించదలచిన విషయాన్ని బట్టి, యేసుక్రీస్తు లేదా మన మాత ఉన్న దేవాలయం లేదా కొండ వంటి స్థలం. అదృశ్యమైన విషయంపై చేసే చింతనలో లేదా ధ్యానంలో — ఇక్కడ పాపాలపై చేసేటట్లు — నా ఆత్మ ఈ నశ్వరమైన శరీరంలో బంధింపబడి ఉందనీ, నా సమస్త అస్తిత్వం ఈ లోయలో వివేచనలేని జంతువుల మధ్య ప్రవాసంలో ఉందనీ ఊహా దృష్టితో చూసి భావించడమే దృశ్యాన్ని రూపొందించుకోవడం. సమస్త అస్తిత్వం అని నేను అనేది ఆత్మ, శరీరం కలిసిన మొత్తాన్ని.

రెండవ ఉపోద్ఘాతం. రెండవది, నాకు కావలసినదానిని, నేను కోరుకునేదానిని మన ప్రభువైన దేవుని అడగడం.

మనవి ధ్యానవిషయానికి అనుగుణంగా ఉండాలి; అంటే, చింతన పునరుత్థానంపై అయితే, ఆనందంలో ఉన్న క్రీస్తుతో కలిసి ఆనందించేందుకు వేడుకోవాలి; అది శ్రమానుభవంపై అయితే, వేదనలో ఉన్న క్రీస్తుతో కలిసి బాధను, కన్నీటిని, వేదనను అనుభవించేందుకు వేడుకోవాలి.

ఇక్కడ, ఒక్క మరణకర పాపం వల్లనే ఎంతమంది నరకశిక్షకు గురయ్యారో, నా ఇన్ని పాపాల వల్ల నేను ఎన్నిసార్లు నిత్యశిక్షకు పాత్రమయ్యానో గ్రహించి, నా గురించి నాకు సిగ్గు, పరాభవ భావం కలగాలని వేడుకోవాలి.

గమనిక. అన్ని చింతనలకు లేదా ధ్యానాలకు ముందు, మార్పులేని సన్నాహక ప్రార్థనను, పైన పేర్కొన్న రెండు ఉపోద్ఘాతాలను ఎల్లప్పుడూ చేయాలి. ఈ ఉపోద్ఘాతాలు విషయాన్ని బట్టి కొన్నిసార్లు మారుతాయి.

మొదటి అంశం. మొదటి అంశం, దేవదూతలు చేసిన మొదటి పాపాన్ని జ్ఞాపకశక్తితో గుర్తుకు తెచ్చుకోవడం; తరువాత బుద్ధిని అదే విషయంపై కేంద్రీకరించి పరిశీలించడం; ఆ తరువాత సంకల్పశక్తిని దానిపై నిలపడం. దేవదూతల ఒక్క పాపంతో నా ఎన్నో పాపాలను పోల్చి, వారు ఒక్క పాపం వల్ల నరకంలోకి పడద్రోయబడగా, ఇన్ని పాపాల వల్ల నేను ఎన్నిసార్లు అదే శిక్షకు పాత్రమయ్యానో తలచుకొని, నాలో మరింత సిగ్గు, పరాభవ భావం కలిగేలా ఇవన్నీ గుర్తుచేసుకొని అర్థం చేసుకోవాలని కోరుకోవాలి.

దేవదూతల పాపాన్ని స్మృతిలోకి తెచ్చుకోవాలని నేను చెబుతున్నాను: వారు అనుగ్రహస్థితిలో సృష్టించబడినా, తమ సృష్టికర్తయూ ప్రభువూ అయిన దేవుణ్ణి గౌరవించి, ఆయనకు విధేయులై ఉండటానికి తమ స్వేచ్ఛను ఉపయోగించుకోవడానికి ఇష్టపడక, గర్వానికి లోనై, అనుగ్రహస్థితి నుండి దుష్టత్వంలోకి మారి, పరలోకం నుండి నరకంలోకి పడద్రోయబడ్డారు; ఆ తరువాత దీనిని మరింత వివరంగా పరిశీలించేందుకు

బుద్ధిని ఉపయోగించాలి; ఆ తరువాత సంకల్పశక్తితో భావాలను మరింతగా కదిలించాలి.

రెండవ అంశం. రెండవది, ఆదాము హవ్వల పాపం విషయంలో కూడా అలాగే చేయడం—అంటే, మూడు శక్తులను ఉపయోగించడం. ఆ పాపం కారణంగా వారు ఎంత సుదీర్ఘకాలం ప్రాయశ్చిత్తం చేశారో, మానవజాతిలోకి ఎంత భ్రష్టత్వం ప్రవేశించిందో, ఎంతమంది నరకమార్గంలో వెళ్లారో స్మృతిలోకి తెచ్చుకోవాలి.

రెండవ పాపాన్ని, అంటే మన ఆదితల్లిదండ్రుల పాపాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవాలని నేను చెబుతున్నాను. ఆదాము దమస్కు మైదానంలో సృష్టించబడి, భూలోక పరదైసులో ఉంచబడిన తరువాత, అతని ప్రక్కటెముక నుండి ఏవ సృష్టించబడిన తరువాత, జ్ఞానవృక్ష ఫలాన్ని తినవద్దని నిషేధించబడినప్పటికీ వారు దానిని తిని ఎలా పాపం చేశారో జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి. ఆ తరువాత చర్మపు అంగీలు ధరించి, పరదైసు నుండి వెలివేయబడి, తాము కోల్పోయిన ఆదిమ నీతిస్థితి లేకుండా, ఎన్నో శ్రమలతోను ఎంతో తపస్సుతోను తమ జీవితమంతా ఎలా గడిపారో జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి. ఆ తరువాత బుద్ధితో దీనిని మరింత వివరంగా పరిశీలించాలి; ముందుగా చెప్పినట్లుగా సంకల్పశక్తిని ఉపయోగించాలి.

మూడవ అంశం. మూడవది, మూడవదైన ఒక వ్యక్తిగత పాపం విషయంలో కూడా అలాగే చేయడం: ఒకే ఒక్క ఘోరపాపం వల్ల నరకానికి వెళ్లిన వ్యక్తి పాపాన్ని పరిశీలించడం—అలాగే, నేను చేసినవాటికంటే తక్కువ పాపాలకే నరకానికి వెళ్లిన లెక్కలేనంతమంది ఇతరుల పాపాలను కూడా పరిశీలించడం.

మూడవ నిర్దిష్ట పాపం విషయంలో కూడా ఇదే విధంగా చేయాలని నేను చెబుతున్నాను: తన సృష్టికర్త, ప్రభువు అయిన దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన పాపపు తీవ్రతను, దుష్టత్వాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి; పాపం చేసి, అనంతమైన మంచితనానికి వ్యతిరేకంగా ప్రవర్తించడం వల్ల ఆ వ్యక్తి న్యాయబద్ధంగానే శాశ్వత శిక్షకు ఎలా గురయ్యాడో బుద్ధితో పరిశీలించాలి; ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా సంకల్పశక్తితో ముగించాలి.

ఆత్మీయ సంభాషణ. మన ప్రభువైన క్రీస్తు నా సమక్షంలో సిలువపై ఉన్నట్లు ఊహించుకొని, ఆయనతో ఆత్మీయ సంభాషణ చేయాలి: సృష్టికర్త అయిన ఆయన మనిషిగా మారే స్థితికి ఎలా వచ్చారో, నిత్యజీవం నుండి ఈ లోకపు మరణానికి ఎలా వచ్చారో, అలా నా పాపాల కోసం ఎలా మరణించారో సంభాషించాలి.

అలాగే, నన్ను నేను చూసుకుంటూ, క్రీస్తు కోసం నేను ఏమి చేశాను, క్రీస్తు కోసం ఇప్పుడు ఏమి చేస్తున్నాను, క్రీస్తు కోసం నేను ఏమి చేయాలి అని పరిశీలించాలి.

ఈ విధంగా ఆయనను ఆ స్థితిలో, సిలువకు మేకులతో కొట్టబడి ఉండగా చూస్తూ, మనసుకు వచ్చే విషయాలను పరిశీలించాలి.

సరిగ్గా చెప్పాలంటే, ఒక స్నేహితుడు మరొక స్నేహితునితో మాట్లాడినట్లు, లేదా ఒక సేవకుడు తన యజమానితో మాట్లాడినట్లు ఈ ఆత్మీయ సంభాషణ జరుగుతుంది; ఒకసారి ఏదైనా అనుగ్రహాన్ని అడుగుతూ, మరోసారి ఏదైనా దుష్కార్యానికి తనను తాను నిందించుకుంటూ, ఇంకోసారి తన విషయాలను తెలియజేస్తూ, వాటి గురించి సలహా అడుగుతూ ఉండాలి.

ఆ తరువాత ఒకసారి పరలోక ప్రార్థన చెప్పాలి.


రెండవ ఆధ్యాత్మిక సాధన

ఇది పాపాలపై ధ్యానం. ఇందులో సిద్ధపాటు ప్రార్థన, రెండు ఉపోద్ఘాతాల తరువాత ఐదు అంశాలు, ఒక ఆత్మీయ సంభాషణ ఉంటాయి

ప్రార్థన. సిద్ధపాటు ప్రార్థన ఇంతకుముందుదే ఉండాలి.

మొదటి ఉపోద్ఘాతం. మొదటి ఉపోద్ఘాతంలో దృశ్యకల్పన ఇంతకుముందుదే ఉంటుంది.

రెండవ ఉపోద్ఘాతం. రెండవది, నేను కోరుకునేదాన్ని అడగడం. ఇక్కడ నా పాపాల కోసం ఎంతో గాఢమైన దుఃఖాన్ని, కన్నీళ్లను వేడుకోవాలి.

మొదటి అంశం. మొదటి అంశం పాపాలను పేర్కొనడం; అంటే,

ఒక్కో సంవత్సరాన్ని లేదా ఒక్కో కాలవ్యవధిని పరిశీలిస్తూ, జీవితంలోని పాపాలన్నిటినీ స్మృతిలోకి తెచ్చుకోవడం. ఇందుకు మూడు విషయాలు సహాయపడతాయి: మొదటిది, నేను నివసించిన ప్రదేశాన్ని, ఇంటిని పరిశీలించడం; రెండవది, ఇతరులతో నాకు ఉన్న సంబంధాలను పరిశీలించడం; మూడవది, నేను జీవనోపాధిగా చేసిన పనిని పరిశీలించడం.

రెండవ అంశం. రెండవది, పాపాల తీవ్రతను తూచిచూడటం: చేసిన ఏ ఘోరపాపాన్నైనా పరిశీలిస్తూ, అది నిషేధించబడలేదని అనుకున్నా కూడా, దానిలో ఉన్న అసహ్యతను, దుష్టత్వాన్ని చూడటం.

మూడవ అంశం. మూడవది, పోలికల ద్వారా నా అల్పత్వాన్ని గుర్తిస్తూ, నేను ఎవరినో పరిశీలించడం:

మొదటిది, మానవులందరితో పోల్చితే నేను ఎంతటిదాన్నో పరిశీలించడం;

రెండవది, పరలోకంలోని దేవదూతలందరితో, పునీతులందరితో పోల్చితే మానవులు ఎంతటివారో పరిశీలించడం;

మూడవది, దేవునితో పోల్చితే సృష్టి అంతా ఎంతటిదో పరిశీలించడం: (—అలాంటప్పుడు నేను మాత్రమే, ఏపాటి

విలువ కలిగి ఉంటాను?)

నాలుగవది, నా శరీరంలోని క్షయాన్ని, మలినత్వాన్నంతటినీ చూడటం;

ఐదవది, నన్ను నేను ఒక పుండుగా, వ్రణంగా చూడటం; దాని నుండి ఎన్నో పాపాలు, ఎన్నో అక్రమాలు, ఎంతో హేయమైన విషం వెలువడ్డాయి.

నాలుగవ అంశం. నాలుగవది, నేను ఎవరికి విరోధంగా పాపం చేశానో ఆ దేవుడు ఎటువంటివారో ఆయన గుణాలనుబట్టి ధ్యానించడం; వాటిని నాలో ఉన్న వాటి వ్యతిరేక లక్షణాలతో పోల్చడం

  • ఆయన జ్ఞానాన్ని నా అజ్ఞానంతో; ఆయన సర్వశక్తిని నా బలహీనతతో; ఆయన న్యాయాన్ని నా అక్రమంతో; ఆయన మంచితనాన్ని నా దుష్టత్వంతో పోల్చడం.

ఐదవ అంశం. ఐదవది, సృష్టిలోని సమస్తాన్ని ఒక్కొక్కటిగా పరిశీలిస్తూ, అవి నన్ను ఎలా బ్రతకనిచ్చాయో, నా ప్రాణాలను ఎలా కాపాడాయో తలచుకొని, గాఢమైన భావోద్వేగంతో ఆశ్చర్యాన్ని వ్యక్తపరచడం; దైవన్యాయపు ఖడ్గంగా ఉన్నప్పటికీ, దేవదూతలు నన్ను ఎలా సహించారో, నన్ను ఎలా కాపాడారో, నా కోసం ఎలా ప్రార్థించారో; పునీతులు నా కోసం విజ్ఞాపనలు చేస్తూ, ప్రార్థిస్తూ ఎలా ఉన్నారో; అలాగే ఆకాశాలు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు, పంచభూతాలు, పండ్లు, పక్షులు, చేపలు, జంతువులు—ఇంకా భూమి, నేను శాశ్వతంగా బాధపడేందుకు కొత్త నరకాలను ఏర్పరచి, నన్ను మింగివేయడానికి ఎలా నోరు తెరవలేదో తలచుకోవడం!

ఆత్మీయ సంభాషణ. మన ప్రభువైన దేవుడు ఇప్పటివరకు నాకు జీవాన్ని ఇచ్చిన విషయాన్ని మననం చేస్తూ, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ, భవిష్యత్తులో ఆయన అనుగ్రహంతో నా జీవితాన్ని సరిదిద్దుకోవాలని సంకల్పిస్తూ, కారుణ్యాన్ని వేడుకునే ఆత్మీయ సంభాషణతో ముగించాలి.

పరలోకమందున్న మా తండ్రీ.


మూడవ ఆధ్యాత్మిక సాధన

ఇది మొదటి, రెండవ ఆధ్యాత్మిక సాధనలను పునరావృతం చేయడం; ఇందులో మూడు ఆత్మీయ సంభాషణలు చేయాలి

సన్నాహక ప్రార్థన, రెండు ఉపోద్ఘాతాల తరువాత, మొదటి, రెండవ సాధనలను మళ్లీ చేయాలి. వాటిలో నాకు ఎక్కువ ఓదార్పు గాని, ఆధ్యాత్మిక నిరాదరణ గాని, ఎక్కువ ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి గాని కలిగిన అంశాలను గుర్తించి, వాటిపై నిలిచి ధ్యానించాలి.

దీని తరువాత నేను ఈ క్రింది విధంగా మూడు సంభాషణలు చేస్తాను:

మొదటి సంభాషణ. మొదటి సంభాషణ మన మాతతో చేస్తాను. ఆమె తన కుమారుడూ ప్రభువూ అయిన వాని నుండి నాకు మూడు విషయాలలో అనుగ్రహం పొందాలని అడుగుతాను: మొదటిది, నా పాపాల గురించి నాకు అంతరంగ జ్ఞానం కలిగి, వాటిని ద్వేషించడానికి; రెండవది, నా

క్రియలలోని అవ్యవస్థను నేను గ్రహించి, వాటిని ద్వేషిస్తూ నన్ను నేను సరిదిద్దుకొని, నా జీవితాన్ని క్రమబద్ధం చేసుకోవడానికి; మూడవది, లోకాన్ని గురించి జ్ఞానం కోరడానికి, తద్వారా దానిని ద్వేషించి, లోకసంబంధమైన వ్యర్థ విషయాలను నాకు దూరం చేసుకోవడానికి.

దానితో పాటు ఒక నమో మరియమ్మ ప్రార్థన చేస్తాను.

రెండవ సంభాషణ. రెండవది: అదే విషయాన్ని కుమారునికి విన్నవిస్తూ, తండ్రి నుండి దానిని నాకు పొందిపెట్టమని ఆయనను వేడుకుంటాను.

దానితో పాటు క్రీస్తు ఆత్మా ప్రార్థన చేస్తాను.

మూడవ సంభాషణ. మూడవది: అదే విషయాన్ని తండ్రికి విన్నవిస్తూ, నిత్య ప్రభువే దానిని నాకు అనుగ్రహించాలని అడుగుతాను.

దానితో పాటు ఒక పరలోకమందున్న మా తండ్రీ ప్రార్థన చేస్తాను.


నాలుగవ సాధన

ఇది ఈ మూడవ సాధన సారాంశమే

సారాంశం అని నేను చెప్పింది ఎందుకంటే, బుద్ధి ఎటూ తిరగకుండా, ముందరి సాధనలలో ధ్యానించిన విషయాలను శ్రద్ధగా స్మరించుకుంటూ పరిశీలించాలి.

అవే మూడు సంభాషణలను నేను చేస్తాను.


ఐదవ సాధన

ఇది నరకంపై ధ్యానం

ఇందులో సన్నాహక ప్రార్థన, రెండు ఉపోద్ఘాతాల తరువాత ఐదు అంశాలు, ఒక సంభాషణ ఉంటాయి:

ప్రార్థన. సన్నాహక ప్రార్థన ఎప్పటిలాగే ఉండాలి.

మొదటి ఉపోద్ఘాతం. మొదటి ఉపోద్ఘాతం దృశ్యాన్ని మనస్సులో రూపొందించుకోవడం. ఇక్కడ ఊహాదృష్టితో నరకం పొడవు, వెడల్పు, లోతులను చూడాలి.

రెండవ ఉపోద్ఘాతం. రెండవది, నాకు కావలసినదానిని అడగడం: ఇక్కడ నరకశిక్షకు గురైనవారు అనుభవించే బాధను అంతరంగంలో అనుభూతి చెందేలా చేయమని అడగాలి. తద్వారా, నా దోషాలవల్ల నిత్య ప్రభువు ప్రేమను నేను మరచిపోయినా, కనీసం ఆ బాధల భయమైనా నేను పాపంలో పడకుండా ఉండేందుకు నాకు తోడ్పడుతుంది.

మొదటి అంశం. మొదటి అంశం, ఊహాదృష్టితో గొప్ప అగ్నిజ్వాలలను, అగ్నిమయ శరీరాలలో ఉన్నట్లుగా ఆత్మలను చూడడం.

రెండవ అంశం. రెండవది, రోదనలు, హాహాకారాలు, కేకలు, మన ప్రభువైన క్రీస్తుకు వ్యతిరేకంగా, ఆయన పునీతులందరికీ వ్యతిరేకంగా పలికే దైవదూషణలను చెవులతో వినడం.

మూడవ అంశం. మూడవది, పొగ, గంధకం, మురికి మడ్డి, కుళ్లిన పదార్థాల వాసనలను ఘ్రాణేంద్రియంతో పీల్చడం.

నాలుగవ అంశం. నాలుగవది, కన్నీళ్ల వంటి చేదు విషయాలను రుచిచూడడం,

దుఃఖాన్ని, మనస్సాక్షిని తొలిచే పురుగును రుచిచూడడం.

ఐదవ అంశం. ఐదవది, స్పర్శేంద్రియంతో తాకి అనుభవించడం; అంటే, అగ్నిజ్వాలలు ఆత్మలను ఎలా తాకి దహిస్తున్నాయో అనుభవించడం.

సంభాషణ. మన ప్రభువైన క్రీస్తుతో సంభాషిస్తూ, నరకంలో ఉన్న ఆత్మలను నేను జ్ఞాపకం చేసుకుంటాను. వారిలో కొందరు ఆయన రాకను విశ్వసించకపోవడం వల్ల, మరికొందరు విశ్వసించినా ఆయన ఆజ్ఞల ప్రకారం నడుచుకోకపోవడం వల్ల అక్కడ ఉన్నారు. వీరిని మూడు వర్గాలుగా విభజిస్తాను:

మొదటి, రెండవ, మూడవ వర్గాలు. మొదటిది, ఆయన రాకకు ముందు ఉన్నవారు; రెండవది, ఆయన జీవితకాలంలో ఉన్నవారు; మూడవది, ఈ లోకంలో ఆయన జీవితం తరువాత ఉన్నవారు. దీనితో పాటు, నా జీవితం ముగిసి ఈ వర్గాలలో దేనిలోనూ నేను పడిపోవడానికి ఆయన అనుమతించనందుకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతాను.

అలాగే, ఇప్పటివరకు ఆయన ఎల్లప్పుడూ నాపై ఎంత గొప్ప జాలిని, కరుణను చూపారో పరిశీలిస్తాను.

ఒక పరలోకమందున్న మా తండ్రీ ప్రార్థనతో ముగిస్తాను.


గమనిక. మొదటి సాధనను అర్ధరాత్రి చేయాలి; రెండవదాన్ని ఉదయం లేవగానే చేయాలి; మూడవదాన్ని దివ్యబలిపూజకు ముందు గాని తరువాత గాని చేయాలి; ఏమైనా, మధ్యాహ్న భోజనానికి ముందే చేయాలి; నాలుగవదాన్ని సాయంకాల స్తుతి ప్రార్థన సమయంలో చేయాలి; ఐదవదాన్ని రాత్రి భోజనానికి ఒక గంట ముందు చేయాలి.

ఈ సమయాల అమరికను, కొద్దిపాటి మార్పులతో, నాలుగు వారాలన్నిటికీ వర్తింపజేయాలని నేను ఎల్లప్పుడూ ఉద్దేశిస్తున్నాను. ఆధ్యాత్మిక సాధన చేస్తున్న వ్యక్తి వయస్సు, మనఃప్రవృత్తి, శారీరక స్థితిని బట్టి ఐదు సాధనలను గాని, అంతకంటే తక్కువ సాధనలను గాని చేయవచ్చు.


అదనపు సూచనలు

ఆధ్యాత్మిక సాధనలను మరింత చక్కగా చేయడానికి, కోరుకున్నదాన్ని మరింత బాగా కనుగొనడానికి

మొదటి అదనపు సూచన. మొదటి అదనపు సూచన ఇది: పడకపైకి చేరిన తరువాత, నిద్రపోవాలనుకునే సమయంలో, ఒక నమో మరియమ్మా జపం పట్టేంత సేపు, నేను ఏ సమయానికి లేవాలి, ఎందుకు లేవాలి అనే విషయాలను తలచుకోవాలి; నేను చేయవలసిన ఆధ్యాత్మిక సాధనను సంక్షిప్తంగా గుర్తుచేసుకోవాలి.

రెండవ అదనపు సూచన. రెండవది: మేల్కొన్నప్పుడు మరే ఆలోచనకూ తావివ్వకుండా, అర్ధరాత్రి చేసే మొదటి సాధనలో నేను దేనిని భావనాధ్యానం చేయబోతున్నానో దానిపై వెంటనే నా దృష్టిని మళ్లించాలి. నా అనేక పాపాలను బట్టి నేను సిగ్గుతో తలవంచుకోవాలి. ఇందుకు కొన్ని ఉదాహరణలను ఊహించుకోవాలి: ఉదాహరణకు, ఒక రాజసైనికుడు తన రాజు ఎదుట, ఆయన నిండు కొలువులో నిలబడి ఉన్నట్లు; గతంలో తనకు ఎన్నో కానుకలను, అనుగ్రహాలను ఇచ్చిన ఆ రాజును ఎంతగానో నొప్పించినందుకు సిగ్గుతో తలవంచుకొని ఉన్నట్లు ఊహించుకోవాలి. అదే విధంగా, రెండవ సాధనలో, నన్ను నేను ఘోర పాపస్థితిలో, సంకెళ్లలో ఉన్నట్లు భావించుకోవాలి; అంటే, సర్వోన్నతుడూ నిత్యుడూ అయిన న్యాయాధిపతి ఎదుట సంకెళ్లతో బంధించబడినట్లు హాజరుకాబోతున్నానని భావించుకోవాలి. సంకెళ్లతో బంధించబడి, ఇప్పటికే మరణశిక్షకు అర్హులైన ఖైదీలు తమ లౌకిక న్యాయాధిపతి ఎదుట ఎలా హాజరవుతారో దానిని ఉదాహరణగా తీసుకోవాలి. ధ్యాన విషయానికి అనుగుణంగా ఈ ఆలోచనలతో గాని, ఇతర ఆలోచనలతో గాని నేను దుస్తులు ధరించాలి.

మూడవ అదనపు సూచన. మూడవది: నేను భావనాధ్యానం లేదా మననధ్యానం చేయవలసిన స్థలానికి ఒకటి రెండు అడుగుల ముందు, ఒక పరలోక ప్రార్థన పట్టేంత సేపు నిలబడాలి. నా బుద్ధిని పైకి లేపి, మన ప్రభువైన దేవుడు నన్ను ఎలా చూస్తున్నారో మొదలైన విషయాలను తలచుకోవాలి; ఆపై భక్తిగౌరవాన్ని లేదా వినయాన్ని వ్యక్తపరిచే ఒక క్రియ చేయాలి.

నాలుగవ అదనపు సూచన. నాలుగవది: ఒకసారి మోకాళ్లపై ఉండి, మరొకసారి నేలపై సాష్టాంగపడి, మరొకసారి వెల్లకిలా పడుకొని, మరొకసారి కూర్చొని, మరొకసారి నిలబడి భావనాధ్యానాన్ని ప్రారంభించాలి; నేను కోరుకునేదాన్ని వెదకడంపైనే ఎల్లప్పుడూ దృష్టి ఉంచాలి.

మనం రెండు విషయాలను గమనించాలి. మొదటిది: మోకాళ్లపై ఉన్నప్పుడు నేను కోరుకున్నది లభిస్తే, ఆ భంగిమను మార్చను; సాష్టాంగపడినప్పుడు లభించినా అలాగే ఉంటాను; ఇతర భంగిమలలోనూ ఇదే విధంగా చేయాలి. రెండవది: ఏ అంశంలో నేను కోరుకున్నది లభిస్తుందో, ముందుకు సాగాలనే ఆతురత లేకుండా, నాకు తృప్తి కలిగే వరకు ఆ అంశంలోనే నిలిచి ఉంటాను.

ఐదవ అదనపు సూచన. ఐదవది: సాధనను ముగించిన తరువాత, పావుగంట సేపు కూర్చొని గాని, నెమ్మదిగా నడుస్తూ గాని, భావనాధ్యానం లేదా మననధ్యానం నాకు ఎలా సాగిందో పరిశీలిస్తాను. అది సరిగా సాగకపోతే, దానికి గల కారణాన్ని వెదుకుతాను; దానిని గుర్తించిన తరువాత, భవిష్యత్తులో నన్ను నేను సరిదిద్దుకునేందుకు పశ్చాత్తాపపడతాను. అది బాగా సాగితే, మన ప్రభువైన దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతాను; మరోసారి కూడా అదే విధంగా చేస్తాను.

ఆరవ అదనపు సూచన. ఆరవది: పరలోక మహిమ, పునరుత్థానం మొదలైన ఆనందాన్నీ సంతోషాన్నీ కలిగించే విషయాలను ఆలోచించాలని కోరుకోకూడదు. ఎందుకంటే ఆనందం, సంతోషం కలిగించే ఏ ఆలోచన అయినా మన పాపాల కోసం బాధపడటానికి, దుఃఖించటానికి, కన్నీరు కార్చటానికి అడ్డుపడుతుంది. దానికి బదులుగా, నేను దుఃఖించాలని, బాధపడాలని కోరుకుంటున్నాననే విషయాన్ని నా ఎదుట ఉంచుకొని, ముఖ్యంగా మరణాన్నీ తీర్పునూ గుర్తుచేసుకోవాలి.

ఏడవ అదనపు సూచన. ఏడవది: అదే లక్ష్యంతో, నేను గదిలో ఉన్నప్పుడు, ప్రార్థనలు చదవడానికి, పఠించడానికి, భోజనం చేయడానికి తప్ప, కిటికీల తెరలనూ తలుపులనూ మూసివేసి, వెలుతురు ఏమాత్రం లేకుండా ఉండాలి.

ఎనిమిదవ అదనపు సూచన. ఎనిమిదవది: నవ్వకూడదు; నవ్వు తెప్పించే మాట ఏదీ చెప్పకూడదు.

తొమ్మిదవ అదనపు సూచన. తొమ్మిదవది: నేను మాట్లాడిన వ్యక్తిని స్వాగతించేటప్పుడూ వీడ్కోలు చెప్పేటప్పుడూ తప్ప, నా చూపును అదుపులో ఉంచుకోవాలి.

పదవ అదనపు సూచన. పదవ అదనపు సూచన తపశ్చర్య.

ఇది అంతరంగికమైనది, బాహ్యమైనది అని రెండు విధాలుగా విభజించబడుతుంది. అంతరంగిక తపశ్చర్య అంటే, తన పాపాల కోసం దుఃఖిస్తూ, వాటిని గాని మరే ఇతర పాపాలను గాని చేయకూడదనే దృఢసంకల్పంతో ఉండటం. బాహ్యమైనది, అంటే మొదటిదాని ఫలం, చేసిన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా తనను తాను శిక్షించుకోవడం; ఇది ప్రధానంగా మూడు విధాలుగా ఆచరించబడుతుంది.

మొదటి విధానం. మొదటిది భోజనానికి సంబంధించినది. అంటే, మనం అవసరానికి మించినదాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, అది తపశ్చర్య కాదు, మితాహారం మాత్రమే. మనకు తగిన ఆహారంలో కొంత భాగాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు అది తపశ్చర్య అవుతుంది; ఎంత ఎక్కువగా విడిచిపెడితే అది అంత గొప్పదీ మేలైనదీ అవుతుంది — అయితే, ఆ వ్యక్తి తనకు హాని చేసుకోకూడదు; దానివల్ల గణనీయమైన అనారోగ్యం కలగకూడదు.

రెండవ విధానం. రెండవది నిద్రించే పద్ధతికి సంబంధించినది. ఇక్కడ కూడా, మృదువైన లేదా సుఖకరమైన వస్తువులలో అవసరానికి మించినవాటిని విడిచిపెట్టడం తపశ్చర్య కాదు; అయితే, నిద్రించే పద్ధతిలో తనకు తగిన సౌకర్యాలలో కొంత విడిచిపెట్టడం తపశ్చర్య అవుతుంది. ఎంత ఎక్కువగా విడిచిపెడితే అంత మేలు — అయితే, ఆ వ్యక్తి తనకు హాని చేసుకోకూడదు; దానివల్ల గణనీయమైన అనారోగ్యం కలగకూడదు. అంతేకాక, అతిగా నిద్రించే చెడు అలవాటు ఉన్నప్పుడు మితమైన నిద్రకు రావడం కోసం తప్ప, తగిన నిద్రలో ఏ భాగాన్నీ తగ్గించకూడదు.

మూడవ విధానం. మూడవది శరీరాన్ని శిక్షించుకోవడం, అంటే శరీరానికి అనుభవమయ్యే నొప్పిని కలిగించడం. చర్మానికి ఆనుకునేలా కఠినమైన వెంట్రుకల వస్త్రాన్ని గాని, తాళ్లను గాని, ఇనుప గొలుసులను గాని ధరించడం ద్వారా, తనను తాను కొరడాతో కొట్టుకోవడం లేదా గాయపరచుకోవడం ద్వారా, ఇతర కఠిన తపశ్చర్యల ద్వారా ఈ నొప్పి కలిగించబడుతుంది.

 

గమనిక. తపశ్చర్య విషయంలో అత్యంత సముచితమైనదిగా, సురక్షితమైనదిగా అనిపించేది ఏమిటంటే, నొప్పి శరీర మాంసానికి తెలియాలి గానీ ఎముకల లోపలికి చొచ్చుకుపోకూడదు; అంటే అది నొప్పిని కలిగించాలి గానీ అనారోగ్యాన్ని కలిగించకూడదు. అందువల్ల, శరీరం లోపల తీవ్రమైన అనారోగ్యాన్ని కలిగించే ఇతర పద్ధతులకంటే, బయట మాత్రమే నొప్పిని కలిగించే సన్నని తాళ్లతో తనను తాను కొట్టుకోవడం మరింత సముచితంగా అనిపిస్తుంది.

మొదటి గమనిక. మొదటి గమనిక ఏమిటంటే, బాహ్య తపశ్చర్యలు ప్రధానంగా మూడు ఉద్దేశాలతో చేయబడతాయి: మొదటిది, చేసిన పాపాలకు పరిహారంగా;

రెండవది, తనను తాను జయించడానికి — అంటే, ఇంద్రియ వాంఛలు హేతుబుద్ధికి విధేయంగా ఉండేలా, తనలోని క్రింది స్థాయి శక్తులన్నీ పై స్థాయి శక్తికి మరింత లోబడి ఉండేలా చేయడానికి;

మూడవది, తాను కోరుకుంటూ ఆశించే ఏదైనా అనుగ్రహాన్ని లేదా వరాన్ని వెదకి పొందడానికి; ఉదాహరణకు, తన పాపాలపట్ల అంతరంగ పశ్చాత్తాపాన్ని పొందాలని, లేదా ఆ పాపాల గురించి గానీ, మన ప్రభువైన క్రీస్తు తన శ్రమల సమయంలో అనుభవించిన బాధలు, వేదనల గురించి గానీ ఎంతో విలపించాలని, లేదా తనను వేధిస్తున్న ఏదైనా సందేహాన్ని తీర్చుకోవాలని కోరుకున్నప్పుడు.

రెండవ గమనిక. రెండవది: మొదటి, రెండవ అదనపు నియమాలను అర్ధరాత్రి, తెల్లవారుజామున చేసే ఆధ్యాత్మిక సాధనలలో పాటించాలి గానీ, ఇతర సమయాలలో చేసే సాధనలలో పాటించనవసరం లేదని గమనించాలి; అలాగే నాలుగవ అదనపు నియమాన్ని దేవాలయంలో ఇతరుల సమక్షంలో ఎన్నడూ పాటించకూడదు; ఇంటివద్ద వంటి ఏకాంత ప్రదేశంలోనే పాటించాలి.

మూడవ గమనిక. మూడవది: ఆధ్యాత్మిక సాధనలు చేస్తున్న వ్యక్తికి తాను కోరుకునే కన్నీరు, ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులు మొదలైనవి ఇంకా లభించనప్పుడు, ఆహారం, నిద్ర, ఇతర తపశ్చర్య పద్ధతులలో మార్పు చేసుకోవడం తరచూ సహాయపడుతుంది. అంటే, రెండు లేదా మూడు రోజులు తపశ్చర్య చేసి, మరో రెండు లేదా మూడు రోజులు చేయకుండా, తన పద్ధతిని మార్చుకోవాలి. ఎందుకంటే కొందరికి ఎక్కువ తపశ్చర్య చేయడం సముచితమైతే, మరికొందరికి తక్కువ చేయడం సముచితం. మనం తరచూ ఇంద్రియ సుఖాలపై మక్కువ వల్లనూ, తీవ్రమైన అనారోగ్యానికి గురికాకుండా మానవ శరీరం దానిని భరించలేదనే తప్పుడు అంచనా వల్లనూ తపశ్చర్య చేయడం మానేస్తాము; మరికొన్నిసార్లు, దీనికి విరుద్ధంగా, శరీరం భరించగలదని భావించి మితిమీరి చేస్తాము. మన ప్రభువైన దేవునికి మన స్వభావం మనకంటే అనంతంగా బాగా తెలుసు కాబట్టి, ఇటువంటి మార్పుల ద్వారా ప్రతి ఒక్కరూ తమకు ఏది సముచితమో గ్రహించేలా ఆయన తరచూ అనుగ్రహిస్తారు.

నాలుగవ గమనిక. నాలుగవది: ఆధ్యాత్మిక సాధనలలోనూ, అదనపు నియమాలను పాటించడంలోనూ ఉండే లోపాలను, నిర్లక్ష్యాలను తొలగించుకోవడానికి ప్రత్యేక ఆత్మపరిశీలన చేయాలి. రెండవ, మూడవ, నాలుగవ వారాలలోనూ ఇలాగే చేయాలి.


<<మునుపటిది – రెండవ వారం>>

విషయ సూచిక