నేటి సువార్త (ఆరాధనా సంవత్సరం A నుంచి తీసుకున్నది; B, C సంవత్సరాల్లో కూడా ఐచ్ఛికంగా దీనిని ఎంచుకోవచ్చు) యేసు తన ఆప్తమిత్రుడైన లాజరును మృతులలోనుండి లేపిన ఆత్మీయమైన కథనాన్ని మన ముందుంచుతుంది. లాజరు బేతనియకు చెందిన మరియ, మార్తల సోదరుడు. మరియ యేసు పాదాల చెంత కూర్చుని ఆయన మాటలు వింటుండగా, మార్త ఆయనకు భోజనం వడ్డించిన సంఘటన సుపరిచితమే. మరియే “ప్రభువుకు సుగంధతైలాన్ని పూసి, తన తలవెంట్రుకలతో ఆయన పాదాలను తుడిచినది” (యోహాను 11:2). “యేసు మార్తను, ఆమె సోదరిని, లాజరును ప్రేమించేవారు” అని యోహాను సువార్త చెబుతోంది (యోహాను 11:5).
నేడు అనారోగ్యం తరచుగా మరణానికి దారితీయదు. కానీ యేసు కాలంలో వైద్యపరిజ్ఞానం పరిమితంగా ఉండటంవల్ల, అనారోగ్యంతో మరణించడం చాలా ఎక్కువగా జరిగేది. ఎవరికైనా జ్వరం వస్తే ఎంతో ఆందోళన కలిగేది. మార్త, మరియ తమ ఆందోళనతో, లాజరు అనారోగ్యం గురించి యేసుకు ఇలా కబురు పంపారు: “ప్రభువా, నీవు ప్రేమించేవాడు అనారోగ్యంతో ఉన్నాడు” (యోహాను 11:3). యేసు అది విని అపొస్తలులతో, “ఈ అనారోగ్యం మరణంతో ముగియడానికి కాదు; దేవుని మహిమ కొరకే, దాని ద్వారా దేవుని కుమారుడు మహిమపరచబడటానికే” అని అన్నారు (యోహాను 11:4)
అయితే యేసు బేతనియకు బయలుదేరే ముందు, తాను ఉన్నచోటే మరో రెండు రోజులు ఉన్నారు. తాను చేరుకునేలోపే లాజరు చనిపోతాడని యేసుకు తన దైవజ్ఞానంతో తెలుసు. ఆయన చేరుకున్నప్పుడు, మార్త ఆయనను కలుసుకుని తన తీవ్రమైన దుఃఖాన్ని వ్యక్తం చేసింది. మరియ కూడా నిరాశతో, దుఃఖంతో ఆయన వద్దకు వచ్చింది. ఆమెను చూసినప్పుడు యేసు “కలతచెంది, తీవ్రమైన ఆవేదనకు లోనై” కన్నీరు పెట్టుకున్నారు.
దేవుని కుమారుడు ఎందుకు కన్నీరు పెట్టుకుంటారు? తాను ఏమి చేయబోతున్నారో ఆయనకు తెలుసు. అందరి దుఃఖం త్వరలోనే ఆనందంగా మారుతుందని కూడా ఆయనకు తెలుసు. మరి ఎందుకు కన్నీరు పెట్టుకోవడం? యేసు కన్నీరు పెట్టుకోగానే అక్కడున్న వారిలో కొందరు, “చూడండి, ఆయన అతనిని ఎంతగా ప్రేమించారో” అని అన్నారు (యోహాను 11:36).
యేసు కన్నీళ్లు ఆయన మానవ హృదయంలోని కనికరం ఎంత లోతైనదో వెల్లడిస్తాయి. ఆయన పవిత్ర త్రిత్వంలోని సర్వశక్తిమంతుడైన రెండవ దైవవ్యక్తి మాత్రమే కాదు, సంపూర్ణ మానవుడు కూడా. ఆయన దివ్యహృదయం నిజమైన మానవ హృదయమే; అది ఆయన దైవత్వంతో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉంది. ఇంతటి దుఃఖాన్ని, అయోమయాన్ని, విశ్వాసాన్ని, విశ్వాసలోపాన్ని, బాధను, నష్టాన్ని, చివరికి నిరాశను కూడా ఎదుర్కొన్న ఈ ఆత్మీయ క్షణంలో యేసు తన దైవప్రేమ పరిపూర్ణతను వ్యక్తం చేశారు. అక్కడున్న ప్రజలలోని ఈ భావోద్వేగాలన్నింటినీ ఆయన అనుభూతి చెందారు. మానవ హృదయం ఎన్నడూ అనుభవించనంత పవిత్రమైన, స్వచ్ఛమైన కనికరంతో ఆయన చలించిపోయారు.
మనము తపస్సుకాల ముగింపు వైపు పయనిస్తూ, మన పాపాన్ని గురించి, మనకు పశ్చాత్తాపం అవసరమని ధ్యానిస్తూ ఉన్నప్పుడు, మీ పట్ల అపారమైన కనికరంతో హృదయం ఉప్పొంగుతూ మిమ్మల్ని పాపం నుంచి బయటకు పిలిచేది ఈ యేసేనని గుర్తుచేసుకోవడానికి ఈ కథనాన్ని ఉపయోగించుకోండి. మీ మనస్సాక్షిని నిజాయితీగా, వినయంగా, క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తూ ఉండండి. మరియను, మార్తను, లాజరును ప్రేమించినట్లే యేసు మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నారు. మీ పాపం, బాధ, అయోమయం లేదా కొన్నిసార్లు నిరాశను కూడా మీరు అనుభవిస్తున్నప్పుడు, యేసు పవిత్రమైన దుఃఖంతో, కన్నీళ్లతో, కనికరంతో స్పందిస్తారు. కాలాంతంలో ఆయన అందరికీ న్యాయాధిపతిగా ఉంటారు. ఇప్పుడైతే, ఆయన కేవలం కరుణ, కనికరమే. లాజరుతో చెప్పినట్లే, “లాజరూ, బయటకు రా!” అనీ, “అతని కట్లు విప్పి, అతనిని వెళ్లనివ్వండి” అనీ మీతో చెప్పాలని ఆయన తహతహలాడుతున్నారు (యోహాను 11:43–44). మీ పాపం నుంచి బయటకు రండి. మిమ్మల్ని భారపరిచే ప్రతిదాని నుంచి విముక్తి పొందండి. కృపతో కూడిన నూతన జీవితానికి లేవండి.
ఈ కనికరాన్ని గురించి నేడు ధ్యానించండి. మీ కోసం, మీరు ఎదుర్కొనే పోరాటాలన్నిటి కోసం, మీరు అనుభవించే బాధలన్నిటి కోసం యేసు కార్చే కన్నీళ్ల గురించి ధ్యానించండి. మీ పాపం, దోషభావం అనే సమాధి నుంచి మిమ్మల్ని నూతన జీవితంలోకి పిలిచేందుకు యేసును మీరు అనుమతిస్తే చాలు, లాజరు సమాధి నుంచి బయటకు రావడం చూసినవారు అనుభవించిన ఆనందం మీ కోసం కూడా ఎదురుచూస్తోందని తెలుసుకోండి.
కనికరంగల నా ప్రభువా, నీ కరుణకు అంతు లేదు, అది ఎన్నటికీ తరిగిపోదు. అది అన్ని విధాలా స్వచ్ఛమైనది, పరిపూర్ణమైనది. నా పాపాన్ని ఎదుర్కొని, దానిని నీ ఎదుట ఒప్పుకోవడానికి నేను భయపడకుండా ఉండేలా, దయచేసి ఆ కరుణను నాపై సమృద్ధిగా కురిపించు. నన్ను అణచిపట్టే ఈ బంధనాలను విప్పి, నన్ను నూతన జీవితంలోకి పిలువు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
