తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ఇరవై ఎనిమిదవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


దైవారాధన అనే వివాహ విందు

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఎనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

యేసు మళ్లీ ప్రధాన యాజకులతోనూ ప్రజల పెద్దలతోనూ ఉపమానాల ద్వారా ఇలా మాట్లాడారు: “పరలోక రాజ్యాన్ని తన కుమారునికి వివాహ విందు ఏర్పాటు చేసిన ఒక రాజుతో పోల్చవచ్చు. ఆహ్వానితులను విందుకు పిలుచుకొని రావడానికి అతడు తన సేవకులను పంపించాడు, కానీ వారు రావడానికి నిరాకరించారు.” మత్తయి 22:1–3

నేటి ఉపమానం, పవిత్ర వారంలో యెరూషలేములో యేసు చేసిన చివరి బోధనల్లో ఒక భాగం. ఇస్రాయేలు మత నాయకులతో—ముఖ్యంగా ప్రధాన యాజకులతో, పెద్దలతో—ఆయన నేరుగా తలపడటాన్ని ఇది కొనసాగిస్తుంది. ఈ కథ ద్వారా యేసు దేవుని రాజ్య రహస్యాన్ని, ఇస్రాయేలు తిరస్కారంలోని విషాదాన్ని, రక్షణ పొందేందుకు అందరికీ ఉన్న పిలుపును వెల్లడిస్తున్నారు.

ఈ ఉపమానంలోని ప్రధానాంశం దాని ప్రారంభ వాక్యంలోనే కనిపిస్తుంది: “పరలోక రాజ్యాన్ని తన కుమారునికి వివాహ విందు ఏర్పాటు చేసిన ఒక రాజుతో పోల్చవచ్చు.” ఈ ఉపమానంలో రాజు తండ్రియైన దేవుడు, కుమారుడు యేసు; వివాహ విందు మెస్సీయ విందుకు ప్రతీక—దేవునితో ఐక్యమవడంలోని నిత్యానందాన్ని వేడుకగా జరుపుకోవడం. నేడు దివ్యబలిపూజలో మనం ఆ మెస్సీయ విందులో నిజంగా పాలుపంచుకుంటున్నాం; రానున్న దాని పరిపూర్ణతను ముందుగానే రుచి చూస్తున్నాం.

మొదట ఆహ్వానితులైనవారు “రావడానికి నిరాకరించారు.” ఇది సాధారణంగా యేసును మెస్సీయగా తిరస్కరించిన ఇస్రాయేలు ప్రజల్లోని అనేకులను, ముఖ్యంగా మత నాయకులను సూచిస్తుందని అర్థం చేసుకుంటారు. రెండవ ఆహ్వానాన్ని కొందరు పట్టించుకోలేదు; మరికొందరు దానిపట్ల శత్రుత్వం చూపారు. రక్షణ చరిత్ర అంతటా ప్రవక్తలు ఎదుర్కొన్న పరిస్థితిని ఇది ప్రతిబింబిస్తుంది—వారిని పట్టించుకోలేదు, తిరస్కరించారు, తరచూ హింసించారు.

వారు నిరాకరించారని తెలుసుకున్న రాజు, ఆహ్వానితులైన వారిని నాశనం చేయడానికి తన సైన్యాన్ని పంపించాడు. ఇది దేవుని న్యాయాన్ని, ఆయన తీర్పును, ఘోర పాపానికి శిక్షయైన ఆధ్యాత్మిక మరణాన్ని స్పష్టంగా సూచిస్తుంది. ఆ తరువాత రాజు తన సేవకులను పంపి, వారికి కనిపించిన ప్రతి ఒక్కరినీ ఆహ్వానించమంటాడు. ఇదే కతోలిక సభకు అప్పగించబడిన కార్యం. యేసు తన సభను స్థాపించి, దానిని అపొస్తలులకు అప్పగించిన క్షణం నుంచి, పరలోక విందుకు ఆహ్వానం భూదిగంతాల వరకు చేరింది; నేటికీ అది కొనసాగుతోంది.

మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఈ దైవిక ఆహ్వానాన్ని అందుకున్నాం. నేడు వివాహ విందులో అత్యంత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునే మార్గం దివ్యబలిపూజ. దివ్యబలిపూజ నిజంగా మన వివాహ విందు; దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణలో క్రీస్తుతో మన ఐక్యత ముద్రించబడుతుంది. అయితే మనం దివ్యబలిపూజను ఈ విధంగా చూస్తున్నామా? తరచూ మనం యాజకుని వ్యక్తిత్వాన్ని, ప్రసంగాన్ని, సంగీత నాణ్యతను లేదా ఇతర పైపై అంశాలను బట్టి దివ్యబలిపూజను అంచనా వేస్తుంటాం.

దేవుని కుమారుని వివాహ విందుకు హాజరయ్యే విధంగా మనం దివ్యబలిపూజకు హాజరుకాకపోతే, శారీరకంగా అక్కడ ఉన్నప్పటికీ, మొదటి గుంపువారిలా మనమూ “రావడానికి నిరాకరిస్తున్నాం.” నిజంగా హాజరవ్వాలంటే ఆధ్యాత్మిక శ్రద్ధ, అంతరంగ భాగస్వామ్యం అవసరం. దివ్యబలిపూజను ఒక భారంగా లేదా అసౌకర్యంగా భావించినప్పుడు, ఉదాసీనతతో లేదా శత్రుత్వంతో స్పందించిన రెండవ గుంపువారిలా మనం ప్రవర్తిస్తున్నాం.

మనం ప్రతి ఆదివారం—వీలైతే ఇంకా తరచుగా—ఇష్టపూర్వకంగా, ఆనందంగా, భక్తిపూర్వక గౌరవంతో, వరుణ్ణి కలుసుకోవడానికి సిద్ధమైన హృదయాలతో దివ్యబలిపూజకు హాజరవ్వాలి. ఇందుకోసం మనం కృపాస్థితిలో నిలిచి ఉండాలి. ఈ ఉపమానం మనల్ని గంభీరంగా ఆలోచింపజేసే ఒక దృశ్యంతో ముగుస్తుంది: వివాహ వస్త్రం లేకుండా విందులో కనిపించిన ఒక వ్యక్తిని వెలుపలి చీకటిలోకి గెంటివేస్తారు. “వివాహ వస్త్రం” ఆత్మ స్థితికి, ముఖ్యంగా జ్ఞానస్నానంలో పొంది, పాపసంకీర్తనం ద్వారా తిరిగి పొందే పరిశుద్ధపరచే కృప ఉనికికి ప్రతీక. ఈ వస్త్రం లేకుండా బలిపీఠాన్ని సమీపించడం అంటే, ఉపమానంలోని వ్యక్తిలాగే బయటకు గెంటివేయబడే ప్రమాదంలో పడటం. కాబట్టి మనం ఈ పరలోక భోజనంలో యోగ్యంగా పాలుపంచుకునేందుకు మన మనస్సాక్షిని పరిశీలించుకోవాలి, పాపం విషయంలో పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగాలి, భక్తితో మన హృదయాలను సిద్ధం చేసుకోవాలి.

దివ్యబలిపూజ దేవుని గొర్రెపిల్ల నిజమైన వివాహ విందు అని నేడు ధ్యానించండి. ఈ పవిత్ర వేడుకను మీరు ఆనందభరితమైన భక్తిగౌరవంతో, ఆధ్యాత్మిక సిద్ధతతో, వరునిపట్ల నిజమైన ప్రేమతో సమీపిస్తున్నారా? దివ్యబలిపూజలో మీ హాజరు కేవలం శారీరక హాజరుగా మిగిలిపోకుండా కృషి చేయండి; తగిన వస్త్రాన్ని ధరించి, రాజు ఆహ్వానానికి ఆనందంగా స్పందించే ఆత్మకు అది వ్యక్తీకరణగా ఉండనివ్వండి. ఆహ్వానం పొంది, పూర్ణహృదయంతో స్పందించేవారి కోసం సిద్ధం చేయబడిన నిత్య విందును, దివ్యసత్ప్రసాదంలో మన యోగ్యమైన భాగస్వామ్యం ముందుగానే రుచి చూపించుగాక.

నా రాజా, కతోలిక సభకు వరుడా, దివ్యబలిపూజ నీ వివాహ విందు; పరలోకపు నిత్య విందును ముందుగానే రుచి చూపించేది. ఈ విందుకు శరీరంతో మాత్రమే కాక, ఏకాగ్రమైన హృదయాలతో, శ్రద్ధగా నిమగ్నమైన మనస్సులతో, కృపచేత సిద్ధపరచబడిన ఆత్మలతో రావాలని నీవు మమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నావు. నేను ఎల్లప్పుడూ నీ ఆహ్వానానికి విశ్వాసంతో, ప్రేమతో స్పందిస్తూ, పరిశుద్ధపరచే కృప అనే వస్త్రాన్ని ధరించి, పూర్ణహృదయంతో దివ్యబలిపూజను ఆచరించుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కేవలం మంచితనాన్ని మించి

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఎనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

“బోధకుడా, వీటన్నిటినీ నా యౌవనం నుంచి పాటిస్తున్నాను.” యేసు అతనివైపు చూసి, అతనిని ప్రేమించి, అతనితో ఇలా అన్నారు: “నీలో ఒకటి లోపించింది. వెళ్లు, నీకున్నదంతా అమ్మి పేదలకు ఇవ్వు; అప్పుడు పరలోకంలో నీకు సంపద ఉంటుంది. ఆ తరువాత వచ్చి నన్ను అనుసరించు.” ఆ మాటకు అతని ముఖం వాడిపోయింది; అతనికి అనేక ఆస్తులు ఉన్నందున విచారంగా వెళ్లిపోయాడు. మార్కు 10:20–22

పవిత్ర గ్రంథమంతటిలోనూ అత్యంత సుందరమైన, ఆప్యాయమైన వాక్యాలలో ఒకటి బహుశా నేటి సువార్తలో కనిపిస్తుంది: “యేసు అతనిని చూసి, ప్రేమించి, అతనితో ఇలా అన్నాడు…” యేసు ప్రేమించి, వ్యక్తిగతంగా ఆహ్వానించిన ఆ ధనవంతుడైన యువకుడు నిస్సందేహంగా మంచివాడే—కానీ ఇంకా పరిపూర్ణుడు కాలేదు. అతని మొదటి ప్రశ్న నిజాయితీగల హృదయాన్ని, యేసుపై విశ్వాసాన్ని, నిత్యజీవం పట్ల గాఢమైన కోరికను వెల్లడిస్తుంది: “మంచి బోధకుడా, నిత్యజీవాన్ని వారసత్వంగా పొందడానికి నేను ఏమి చేయాలి?”

యేసు తన సమాధానాన్ని ఆజ్ఞలను గుర్తుచేయడంతో ప్రారంభిస్తాడు. ద్వితీయోపదేశకాండంలోని షెమాలోనూ, లేవీయకాండంలోని పవిత్రతకు సంబంధించిన నియమావళిలోనూ మూలాలున్న సుపరిచితమైన చట్టాలను ప్రస్తావిస్తాడు. దేవునితో యూదుల నిబంధనా జీవితానికి ఈ ఆజ్ఞలు నైతిక పునాదిగా నిలుస్తాయి. “వీటన్నిటినీ నా యౌవనం నుండి పాటించాను” అనే ఆ యువకుని సమాధానం అతని నిజాయితీని, క్రమశిక్షణను, మతభక్తిని ప్రతిబింబిస్తుంది. అయితే, యేసు అతని ఆత్మలోకి చూసి, కేవలం ధర్మశాస్త్రాన్ని పాటించడంతో ఆగిపోకుండా ముందుకు సాగమని సున్నితంగా పిలుస్తాడు. అంతకంటే ఎంతో గొప్పదైన పరిపూర్ణతకు ఆ యువకుడిని ఆహ్వానిస్తాడు.

ఇదే సంఘటనను మత్తయి వివరించినప్పుడు, యేసు “నీవు పరిపూర్ణుడవు కావాలని కోరుకుంటే…” అని ప్రారంభిస్తాడు. ఈ రోజు మనం చదివే మార్కు వర్ణనలో, యేసు “నీలో ఒకటి లోపించింది…” అని ప్రారంభిస్తాడు. అపరిపూర్ణత అంటే అసంపూర్ణంగా ఉండటం. అంటే ఏదో లోపించడం. మరణకర పాపం అంటే కృప పూర్తిగా లేకపోవడం, దేవుని నుండి వేరుపడటం. కానీ ఈ ధనవంతుడైన యువకుని సమస్య అది కాదు. అతను ధర్మశాస్త్రాన్ని శ్రద్ధగా పాటించాడు.

ఈ యువకుని హృదయం పరిపూర్ణంగా ఉండాలని యేసు కోరుకున్నాడు కాబట్టే అతనిని చూసి ప్రేమించాడు. గంభీరమైన పాపాన్ని నివారించాలనే ప్రాథమిక నియమాలను పాటించడంతోనే ఆగిపోకుండా, దేవునితో సాన్నిహిత్యంలోకి, త్యాగపూరిత ప్రేమలోకి, సంపూర్ణ ఆత్మసమర్పణలోకి అతను ప్రవేశించాలని యేసు కోరుకున్నాడు. ఆ యువకుడు ధనవంతుడు కావడంతో, అతనికున్న అనేక ఆస్తులు, తాను పిలువబడిన పరిపూర్ణతను చేరుకోవడానికి అడ్డుపడ్డాయి. అందువల్ల, భౌతిక ఆస్తులు తమంతట తాము పాపభూయిష్టమైనవి కాకపోయినా, ఆజ్ఞలను ఉల్లంఘించకపోయినా, అవి ఆ యువకుడు సంపూర్ణ నిబద్ధతతో, పూర్ణహృదయంతో శిష్యునిగా జీవించడానికి అడ్డంకిగా మారాయి.

“వెళ్లు, నీకున్నదంతా అమ్మివేయి… తరువాత వచ్చి నన్ను అనుసరించు” అనే యేసు ఆజ్ఞ, దేవునిని, ఆయన చిత్తాన్ని తప్ప మిగిలిన ప్రతిదానిపట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టాలనే ఆహ్వానం. ఆ ఆహ్వానం విని యువకుడు దుఃఖించడం అతనిలో దాగివున్న బంధకాన్ని వెల్లడిస్తుంది; అతని ఆస్తులే అతనిని తమ ఆధీనంలో ఉంచుకున్నాయి. క్రీస్తు అతనిని ఎంతగానో ప్రేమించాడు కాబట్టి అతనిని ఆ స్థితిలోనే వదిలేయాలని కోరుకోలేదు. నిజమైన ఏకైక నిధి వస్తువులలో కాదు, స్వయంగా యేసు అనే వ్యక్తిలోనే లభిస్తుందని అతను తెలుసుకోవాలని కోరుకున్నాడు.

మనలో ప్రతి ఒక్కరం యేసును సంపూర్ణంగా అనుసరించాలంటే, దైవప్రేమతో పోటీపడే మమకారాల నుండి విముక్తమైన హృదయం అవసరం. అందుకే క్రీస్తు పిలుపు ఎంతో కోరుతూనే విముక్తిని కూడా ఇస్తుంది. అది ఏమీ దాచుకోకుండా ప్రేమించాలనే పిలుపు. మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ మంచిగా ఉండమనే ఆహ్వానం ఉంది, కానీ అక్కడే ఆగిపోకూడదు. మరింత పవిత్రులుగా ఎదగాలని, క్రీస్తు ఎక్కడికి నడిపించినా ఆయనను అనుసరించాలని, మనలను వెనక్కి లాగేదంతా విడిచిపెట్టాలని కూడా మనకు ఆహ్వానం ఉంది. నిజమైన శిష్యత్వానికి ఎల్లప్పుడూ ఏదో ఒకటి విడిచిపెట్టడం అవసరం. అయితే, దానికి బదులుగా మనం పొందేది అనంతంగా ఎక్కువ. మనం పరలోకంలో నిధిని, రాబోయే యుగంలో నిత్యజీవాన్ని పొందుతాము.

యేసు మిమ్మల్ని చూస్తూ, ప్రేమిస్తూ, మీ శిష్యత్వాన్ని మరింత గాఢం చేసుకోమని ఆహ్వానిస్తున్న తీరును ఈ రోజు ధ్యానించండి. అలా చేయడానికి దేవుడు మిమ్మల్ని ఏ నిర్దిష్టమైన మార్గాలలో పిలుస్తున్నాడు? పరిపూర్ణతలోనూ పవిత్రతలోనూ మీ ఎదుగుదలకు ఏ మమకారాలు అడ్డుపడుతున్నాయి? యేసు మనలను పరిపూర్ణతకు ఆహ్వానించినప్పుడు, ఆయనను అనుసరించడానికి సమస్తాన్నీ విడిచిపెట్టడం కష్టంగా అనిపించి, ఆ ధనవంతుడైన యువకునిలాగే మనం కూడా దుఃఖంతో వెనుదిరగాలనే శోధనకు లోనుకావచ్చు. సంపూర్ణ సమర్పణ కోరే యేసు ఆహ్వానం మీకు బాధ కలిగించి, దుఃఖంలో మునిగిపోవాలనే శోధన కలిగితే, ఆ త్యాగం చేయదగినదేనని మీకు మీరు గుర్తుచేసుకోండి. మనం పొందేదానితో పోలిస్తే, మనం విడిచిపెట్టే కొద్దిపాటిది ఏమీ కాదు. మన ప్రభువుకు “అవును” అని చెప్పాలని నిశ్చయించుకోండి; అప్పుడు దేవుని రాజ్యపు నిజమైన సంపదలు మీవవుతాయి.

నా నుండి ఎంతో ఆశించే నా ప్రభువా, నీ బిడ్డలందరినీ రోజురోజుకీ పవిత్రతలో ఎదగమని నీవు ఆహ్వానిస్తున్నావు. ప్రాథమిక మంచితనాన్ని మించి, నీ రాజ్యపు మహోన్నతత్వంలోకి ప్రవేశించమని మేము పిలువబడుతున్నాము. నిన్ను మరింత సంపూర్ణ నిబద్ధతతో అనుసరించకుండా నా జీవితంలో నాకు అడ్డుపడుతున్నవాటిని దయచేసి నాకు వెల్లడించు. నిన్ను అనుసరించడానికి సమస్తాన్నీ విడిచిపెడతానని వాగ్దానం చేస్తున్నాను. ప్రియ ప్రభువా, దృఢనిశ్చయంతోనూ ఆనందంతోనూ అలా చేయడానికి నాకు సహాయపడు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అత్యవసరమైన, దృఢనిశ్చయంతో కూడిన, నమ్మకపూర్వకమైన ప్రార్థన

సామాన్య కాలపు ఇరవై ఎనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

యేసు యెరూషలేముకు తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తూ, సమరయ, గలిలయ ప్రాంతాల గుండా వెళ్లారు. ఆయన ఒక గ్రామంలోకి ప్రవేశిస్తుండగా, పదిమంది కుష్ఠురోగులు ఆయనకు ఎదురయ్యారు. వారు ఆయనకు దూరంగా నిలబడి, గొంతెత్తి, “యేసూ, బోధకుడా! మాపై దయ చూపు!” అని అన్నారు. లూకా 17:11–13

యెరూషలేము వైపు యేసు సాగించిన ప్రయాణం ఆయన శ్రమానుభవం, మరణం, పునరుత్థానం వైపు నడిపించే మార్గం. ఇది పూర్తిగా తెలిసినా, ఆయన ఇష్టపూర్వకంగా, దృఢనిశ్చయంతో ఆ ప్రయాణం సాగించాడు. దారిపొడవునా ఆయన పరిచర్య కొనసాగింది; ఆయనకు తమ హృదయాలను తెరిచినవారు ఈ ప్రయాణంలో భాగమయ్యారు. సిలువ నుండి ఆయన కృపా పరిపూర్ణతను కుమ్మరించిన ఆ ప్రయాణపు పరాకాష్ఠ అప్పటికే కార్యరూపంలో ఉండి, ఆయన దారిలో ఎదురైన వారందరిపై కృపను కుమ్మరిస్తోంది.

ఈ రోజున, కరుణతోనూ దృఢనిశ్చయంతోనూ నిండిన యేసు హృదయం పదిమంది కుష్ఠరోగుల బాధను, ఒంటరితనాన్ని ఎదుర్కొంది. మోషే ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, కుష్ఠరోగం ఒక వ్యక్తిని ఆచారపరంగా అపవిత్రునిగా చేసేది; అతను సమాజం నుండి పూర్తిగా వేరుగా ఉండవలసి వచ్చేది. కుష్ఠరోగులు క్రమంగా తమ ఆరోగ్యాన్ని కోల్పోవడమే కాకుండా, తమ కుటుంబాలనూ స్నేహితులనూ కూడా కోల్పోయేవారు; సమాజమందిరంలోనూ దేవాలయంలోనూ జరిగే ఆరాధనలో పాల్గొనకుండా నిషేధించబడేవారు.

ఈ కారణాల వల్ల, ఆ కుష్ఠరోగులు కారుణ్యం కోసం యేసుకు మొరపెట్టుకోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. పట్టణాల్లోనూ గ్రామాల్లోనూ ఇతరులతో కలిసి ఆయన బోధనలు వినలేకపోయినా, వారు ఆయన గురించి విన్నారు—బహుశా దూరం నుంచి వచ్చి, ఆయన చేసిన గొప్ప కార్యాల గురించి ఉత్సాహంగా చెప్పిన కుటుంబ సభ్యుల ద్వారానో స్నేహితుల ద్వారానో విని ఉంటారు. ఇది వారిలో ఆశను రేకెత్తించింది. వారు రోగంతో బాధపడుతున్నారు; యేసే వారికి స్వస్థత. బహుశా ఆయన కోసం ఎదురుచూస్తూ, ఆయనను వెదుకుతూ ఉన్న వారు, దూరం నుంచి ఆయనను చూసి, “యేసూ, బోధకుడా! మాపై జాలి చూపు!” అని కేకలు వేశారు.

“మాపై జాలి చూపు” అని అనువదించిన గ్రీకు పదబంధం, ఆంగ్లంలోనూ అనేక ఇతర భాషల్లోనూ కనిపించని ఒక వ్యాకరణ ప్రయోగం. అది అత్యవసరంగా, ఒకేసారి నిర్ణయాత్మకంగా జరిగే చర్యను తెలియజేసే క్రియారూపంలో ఉంది. అది సాధారణ విన్నపం కంటే మించినది; ఎవరిని ఉద్దేశించి వేడుకుంటున్నారో వారిపై అచంచలమైన నమ్మకాన్ని, తమ తీవ్రమైన అవసరాన్ని వ్యక్తపరిచే దృఢమైన మొర అది. ఇక్కడ కుష్ఠరోగులు తమను తాము పూర్తిగా యేసు కారుణ్యానికీ అధికారానికీ అప్పగించుకుంటూ, విశ్వాసంతో కూడిన ధైర్యంతో ఆయనకు మొరపెడుతున్నారు. ఆ క్రియారూపం వారి మొరలోని తక్షణ అవసరాన్నీ తీవ్రతనూ నొక్కిచెబుతుంది: కరుణ చూపు—ఇప్పుడే! స్వస్థపరచు—పూర్తిగా! రక్షించు—ఆలస్యం చేయకుండా! నిస్సహాయ స్థితిలో ఆత్మ దేవునికి చేసే ఆర్తనాదాన్ని అది వ్యక్తపరుస్తుంది; స్వస్థతను, పునరుద్ధరణను, రక్షణను ప్రసాదించడానికి ప్రభువు పలికే ఒక్క మాట చాలని ఆ ఆత్మ నమ్ముతుంది. అత్యవసరతతో, దృఢనిశ్చయంతో, నమ్మకంతో నిండిన వారి మొర, సిలువ వైపు యేసు స్వయంగా సాగించిన దృఢమైన, నిశ్చయపూర్వకమైన ప్రయాణాన్ని ప్రతిబింబించింది.

యేసు వారి విశ్వాసాన్ని చూసి, వారి ప్రార్థనలోని ప్రగాఢ నమ్మకాన్ని గ్రహించినప్పుడు, వారి విశ్వాసం మరింత బలపడేలా వారిని పరీక్షిస్తాడు. వెంటనే వారిని స్వస్థపరచకుండా, యాజకులకు తమను చూపించుకోమని పంపుతాడు. విశ్వాసం లేకపోతే, “ఎందుకు? ఆయన మమ్మల్ని స్వస్థపరచలేదే!” అని వారు అనుకుని ఉండేవారు. కానీ వారు అలా అనుకోరు. వెంటనే విధేయత చూపుతారు—దారిలోనే వారి విధేయతకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది.

బహుశా ఈ కథలో హృదయాన్ని అత్యంతగా తాకే భాగం చివరలో వస్తుంది. కృతజ్ఞతలు తెలపడానికి ఒక్కరే తిరిగి వస్తాడు. అతడు సమరయుడు. యూదులు సమరయులను మతభ్రష్టులుగా, అబ్రాహాము సంతానం నుంచి వెలివేయబడినవారిగా చూసేవారు. అయినా కృతజ్ఞతతో తిరిగి వచ్చేది ఈ సమరయుడే. అంతేకాదు, అతడు కృతజ్ఞతలు తెలిపిన తీరు ఎంతో గంభీరమైనది: అతడు “బిగ్గరగా దేవుణ్ణి మహిమపరుస్తూ తిరిగి వచ్చాడు; యేసు పాదాల దగ్గర సాష్టాంగపడి ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలిపాడు.” ఇది దైవారాధన. ఇతరులు తమ విశ్వాసం వల్ల స్వస్థత పొందినా, అత్యంత లోతైన స్వస్థత పొందింది ఈ వ్యక్తి మాత్రమే. అతని కృతజ్ఞత అతణ్ణి ఆరాధనకు నడిపించింది; ఆ ఆరాధన అతని శరీరాన్ని మాత్రమే కాదు, అతని ఆత్మను కూడా స్వస్థపరచింది.

మీరు ఆ తొమ్మిది మందిని ఎక్కువగా పోలి ఉన్నారా, లేక ఆ ఒక్కరిని పోలి ఉన్నారా అని నేడు ధ్యానించండి. దేవుడు మీ ప్రార్థనలకు సమాధానం ఇచ్చినప్పుడు, మీరు పొందిన వరంతో సంతృప్తిపడి త్వరగా ముందుకు సాగిపోతారా, లేక హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతతో ఆ వరాన్ని ఇచ్చిన ఆయన వద్దకు తిరిగి వస్తారా? నిజమైన విశ్వాసం దేవుని కారుణ్యాన్ని కోరుకోవడమే కాక, ఆరాధనతో ఆయన కృపకు స్పందిస్తుంది కూడా. ఆ సమరయ కుష్ఠరోగిలా, ప్రతిరోజూ యేసు పాదాల చెంత సాష్టాంగపడటానికి కృషి చేయండి. ఆయన మీ కోసం చేసిన కార్యాలను బట్టి మాత్రమే కాక, ఆయన ఎవరై ఉన్నారో అందుకే ఆయనను మహిమపరచండి. ఆ వినయపూర్వక కృతజ్ఞతార్పణలో మీరు స్వస్థతను మాత్రమే కాదు, రక్షణను కూడా పొందుతారు.

దృఢసంకల్పం గల నా ప్రభువా, నీవైపు తిరిగే వారందరి రక్షణ కోసం నీ ప్రాణాన్ని అర్పించబోయే యెరూషలేము వైపు సాగే ప్రయాణంపైనే నీ చూపు నిలిచింది. దారిలో నీవు అనేక ఆత్మలను, ప్రత్యేకంగా ఈ పది మంది కుష్ఠరోగులను కలుసుకున్నావు. దృఢమైన నమ్మకంతో నీ కారుణ్యం కోసం వేడుకునేలా, వారికున్న విశ్వాసాన్నే నాకూ ప్రసాదించు. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, ఆ సమరయునిలోని కృతజ్ఞతతో నా హృదయాన్ని నింపు; తద్వారా అతనిలాగే నేనూ దైవారాధన వైపు ఆకర్షితమయ్యేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దుష్ట తరమా?

సామాన్య కాలము ఇరవై ఎనిమిదవ వారంలోని సోమవారం

జనసమూహంలో ఇంకా ఎక్కువ మంది గుమిగూడుతుండగా, యేసు వారితో ఇలా అన్నాడు: “ఈ తరం దుష్ట తరం; ఇది ఒక సూచకక్రియను కోరుతోంది. అయితే యోనా సూచకక్రియ తప్ప మరే సూచకక్రియా దీనికి ఇవ్వబడదు. యోనా నీనెవె ప్రజలకు సూచనగా అయినట్లే, మనుష్యకుమారుడు కూడా ఈ తరానికి సూచనగా ఉంటాడు.” లూకా 11:29–30

“ఈ తరం దుష్ట తరం…” అనే మాటలతో ఒక ప్రసంగం మొదలవుతుందని ఊహించండి. అలాంటి ప్రకటన ఖచ్చితంగా అందరి దృష్టినీ ఆకర్షిస్తుంది; బహుశా ఆగ్రహాన్ని కూడా రేకెత్తిస్తుంది. అయినా, అంతకంతకూ పెరుగుతున్న జనసమూహంతో మన ప్రభువు పలికిన మాటలు ఇవే. యేసు ఖండించిన “తరం” అంటే ఒక నిర్దిష్ట కాలంలో పుట్టిన వారని కాదు. బదులుగా, అది ఒక ఆధ్యాత్మిక తరాన్ని—అవిశ్వాసంలో కఠినపడిన సామూహిక మనస్తత్వాన్ని—సూచించింది. ప్రత్యేకంగా, ధర్మశాస్త్రమూ ప్రవక్తల బోధనలూ అప్పగించబడి, మెస్సీయా రాక కోసం ఎదురుచూసినా, ఆయన వచ్చినప్పుడు ఆయనను గుర్తించలేకపోయిన అబ్రాహాము సంతతివారిని అది సూచించింది. ఈ వైరుధ్యం విషాదకరమైనది.

దేవుడు అబ్రాహాముతో ఒక నిబంధనను స్థాపించాడు. అది అతని కుమారుడైన ఇస్సాకుకు, ఆ తరువాత అతని మనవడైన యాకోబుకు అందింది. యాకోబు పేరు ఇశ్రాయేలుగా మార్చబడింది. ఇశ్రాయేలు పన్నెండు మంది కుమారులు పన్నెండు గోత్రాలకు మూలపితరులయ్యారు. కరువు కాలంలో ఇశ్రాయేలు, అతని కుటుంబం ఐగుప్తుకు వలస వెళ్లారు. అక్కడ యోసేపు ఫరో తరువాతి అధికార స్థానానికి ఎదిగాడు.

తరాలు గడిచేకొద్దీ ఇశ్రాయేలీయుల సంఖ్య పెరిగి, వారు ఐగుప్తీయులకు ముప్పుగా మారారు. దాంతో ఐగుప్తీయులు వారిని బానిసలుగా చేసుకున్నారు. అప్పుడు దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులను బానిసత్వం నుండి విడిపించడానికి మోషేను, అహరోనును ఎన్నుకొని పంపాడు. వారు అరణ్యంలో గడిపిన నలభై సంవత్సరాలలో, దేవుడు మోషేకు తన నిబంధనను వెల్లడించి, ప్రజలకు నైతిక, ఆరాధనా, పౌర జీవితాలకు సంబంధించిన చట్టాలను ఇచ్చాడు. అవే ఇప్పుడు తోరాలో—అంటే బైబిలులోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలలో—ఉన్నాయి.

నలభై సంవత్సరాలు పూర్తయినప్పుడు, దేవుడు యెహోషువ నాయకత్వంలో వారిని వాగ్దత్త భూమిలోకి నడిపించాడు. అది పాలు తేనెలు ప్రవహించే దేశం; నేడు మనం ఇశ్రాయేలుగా, దాని పరిసర ప్రాంతాలుగా గుర్తించే ప్రదేశం. అక్కడ పన్నెండు గోత్రాలు స్థిరపడ్డాయి. సౌలు మొదటి రాజుగా అభిషేకించబడ్డాడు. అలా గోత్రాలన్నీ ఒక రాజరిక పాలన కింద ఏకమయ్యాయి.

మోషే ద్వారా ఇవ్వబడిన ధర్మశాస్త్రం ఇశ్రాయేలు జాతీయ, మత జీవితాలకు పునాదిగా నిలిచింది. లేవీ గోత్రానికి చెందిన యాజకులు యెరూషలేము దేవాలయంలో బలులు అర్పించేవారు. శాస్త్రులు, పండితులు ధర్మశాస్త్రాన్ని వివరించి, దానిని దైనందిన జీవితానికి అన్వయించేవారు. అయితే, నిబంధన ద్వారా లభించిన ప్రత్యేక వరాలను అనుభవిస్తున్నప్పటికీ, ఇశ్రాయేలులో అనేకులు పదేపదే ప్రభువు నుండి దూరమయ్యారు. దేవుడు తన కరుణతో తన ప్రజలను తిరిగి పిలవడానికి ఒకరి తరువాత మరొకరుగా ప్రవక్తలను పంపాడు. పునరుద్ధరణ జరిగిన సందర్భాలు ఉన్నప్పటికీ, విశ్వాస పరిత్యాగం తరచూ తిరిగి చోటుచేసుకుంది. కాలక్రమేణా, ప్రజల అవిశ్వసనీయత కారణంగా ఇశ్రాయేలు పదేపదే జయించబడి, అణచివేతకు గురైంది. యేసు కాలానికి వారు రోమీయుల ఆక్రమణలో జీవిస్తూ, ప్రవక్తలు వాగ్దానం చేసిన మెస్సీయ కోసం ఆత్రంగా ఎదురుచూశారు.

ఈ మతపరమైన, చారిత్రక నేపథ్యంలోనే యేసు ప్రవేశించి, వాగ్దానం చేయబడిన మెస్సీయగా తనను తాను వెల్లడించుకున్నాడు. మాటలతోనే కాక అద్భుతాల ద్వారా కూడా తాను ఎవరో నిర్ధారించాడు. ఇశ్రాయేలు ప్రజల పవిత్ర వారసత్వాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, వారు తమ రక్షకుణ్ణి గుర్తించి స్వీకరించి ఉంటారని ఎవరైనా ఆశిస్తారు. విషాదకరంగా, అనేకులు అలా చేయలేదు. ఎందుకు? ఎందుకంటే వారి హృదయాలు కృపకు మూసుకుపోయాయి. వారు దేవుని షరతుల ప్రకారం కాక, తమ షరతుల ప్రకారమే సూచక క్రియలను ఆశించారు. అందుకే యేసు వారిని గద్దించాడు.

ఈ హెచ్చరిక గతానికే పరిమితం కాదు. అబ్రాహాము ఆధ్యాత్మిక సంతానమైన మనతో కూడా ఇది అంతే స్పష్టంగా మాట్లాడుతుంది. ఇది ప్రతి యుగంలోనూ ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ఆధ్యాత్మికంగా ఉదాసీనంగా ఉంటూ, దేవుని నూతన కృపా ధర్మశాస్త్రానికి విధేయత నుండి తొలగిపోతూ, ఆయన నుండి సూచక క్రియలను కోరే శోధన మన తరానికి కూడా ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. హృదయపూర్వకమైన నిజమైన పరివర్తన పొందకుండానే మనం మత వ్యవస్థలను లేదా మతపరమైన గుర్తింపును పట్టుకొని ఉండవచ్చు. అసలు ప్రశ్న యేసు వారిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడా అనేది కాదు—ఆయన మాటలు మనతో కూడా మాట్లాడుతున్నాయా అనేదే. ఆయన మాటలు కాలాన్ని దాటి, నేడు అనేకులకు వర్తిస్తాయని చెప్పడం సముచితమే.

ఈ రోజు మీ ఆత్మ యొక్క ఆధ్యాత్మిక స్థితిని గురించి ధ్యానించండి. పశ్చాత్తాపానికి పిలుపునకు స్పందించే విశ్వాసులలో మీరు ఉన్నారా? లేక దేవుని బిడ్డల్లా ప్రవర్తిస్తూ, ఆయన చిత్తాన్ని మాత్రం పట్టించుకోనివారిలో ఉన్నారా? యేసు బోధించిన కాలంలో ఉన్నట్లే, నేడు కూడా దేవుడు ఇక్కడ ఉన్నాడు. పవిత్ర గ్రంథాలలో, సంస్కారాలలో, కతోలిక సభ జీవితంలోను బోధనలలోను ఆయన ఇక్కడ ఉన్నాడు. ఈ దుష్ట తరంలో భాగం కావడానికి నిరాకరిస్తూ, ఈ రోజే మీ హృదయాన్ని తెరచి విశ్వసించండి.

నా ప్రభువా, మెస్సీయా, పశ్చాత్తాపపడి సువార్తకు విధేయంగా ఉండమని మమ్మల్ని పిలుస్తూ, నీవు ఇక్కడ మా మధ్య ఉన్నావని నేను విశ్వసిస్తున్నాను. నిన్ను చూడటానికి నా కన్నులను, నిన్ను ఒప్పుకోవడానికి నా హృదయాన్ని దయచేసి తెరువు. పెదవులతో నిన్ను ఒప్పుకుంటూ, నీ ఆజ్ఞలను మాత్రం పట్టించుకోని ఈ తరంలోని చెడులో నేను ఎన్నడూ భాగం కాకుండా ఉండునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


హృదయం, ఆచరణల ఏకత్వం

సామాన్య కాలం ఇరవై ఎనిమిదవ వారంలోని మంగళవారం

యేసు మాట్లాడిన తరువాత, ఒక పరిసయ్యుడు తన ఇంట భోజనం చేయడానికి ఆయనను ఆహ్వానించాడు. ఆయన లోపలికి వెళ్లి భోజనానికి కూర్చున్నాడు. భోజనానికి ముందు నిర్దేశించబడిన శుద్ధి ఆచారాన్ని ఆయన పాటించకపోవడం చూసి పరిసయ్యుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. లూకా 11:37–38

భోజనానికి కూర్చునే ముందు నిర్దేశించబడిన ఆచార ప్రకారం చేతులు కడుక్కోకపోవడం ద్వారా యేసు మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉల్లంఘించాడా? లేదు. ఈ ఆచారపరమైన శుద్ధి మోషే ధర్మశాస్త్రంలోని ఆజ్ఞ కాదు; పెద్దలు ఏర్పరచిన ఒక సంప్రదాయం మాత్రమే. భోజనానికి ముందు ఆచారపరమైన శుద్ధిని సూచించడమే దాని ఉద్దేశం. అయితే బాహ్య క్రియలను అంతరంగ పవిత్రత నుండి వేరుచేసే పైపై భక్తిగా అది మారిపోయినందున యేసు దానిని తిరస్కరించాడు.

పవిత్రత గురించి ఆ పరిసయ్యునికి, ఇతరులకు ఉన్న అవగాహన ఆ కాలంలో ఎంతగా వక్రీకరించబడిందో అతని ఆశ్చర్యం వెల్లడిస్తుంది. వారి విశ్వాసం అంతరంగంలోని క్షీణతను చూడలేక, బాహ్య ఆచారాలపైనే కేంద్రీకృతమైపోయింది. చేతులు కడుక్కునే ఆచారాన్ని పక్కనపెట్టడం ద్వారా, హృదయాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తూ బాహ్య రూపాలనే పట్టుకొని ఉండేవారి అవివేకాన్ని యేసు బహిర్గతం చేస్తుండవచ్చు.

ఈ వాక్యభాగం కొనసాగుతుండగా, పరిసయ్యుడు తన ఆశ్చర్యాన్ని బయటకు వ్యక్తపరచి ఉండవచ్చు; లేదా యేసు అతని హృదయాన్ని గ్రహించి, తీవ్రంగా గద్దిస్తూ స్పందించి ఉండవచ్చు. అది ఒక ఇబ్బందికరమైన సందర్భానికి దారితీసింది: “ఓ పరిసయ్యులారా! మీరు గిన్నెను, పళ్లెమును బయట శుభ్రం చేస్తారు గాని, మీ లోపల దోపిడీతోను దుష్టత్వంతోను నిండి ఉన్నారు. అవివేకులారా!”

“అవివేకులు” అని అనువదించబడిన పదానికి “వివేచన లేనివారు,” “అవగాహన లేనివారు,” లేదా “నైతిక, ఆధ్యాత్మిక వివేచన లోపించినవారు” అని అర్థం. ఇక్కడ అది అవమానించే మాటగా ఉపయోగించబడలేదు. అంతరంగ జీవితాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, ఒక బాహ్య క్రియకు అతిగా ప్రాధాన్యమివ్వడంలో పరిసయ్యుల ప్రాధాన్యాలు ఎంత అహేతుకంగా ఉన్నాయో వెల్లడించే ప్రవచనాత్మక అభియోగంగా ఉపయోగించబడింది.

బహుశా యేసు చేసిన సవరణ కారణంగా, చేతులు కడుక్కునే ఈ ప్రత్యేక ఆచారాన్ని మనం ఇప్పుడు పాటించకపోయినా, ఆయన బోధన నేటికీ వర్తిస్తుంది. మన కతోలిక భక్తిజీవితంలో అనేక బాహ్య మతాచరణలు భాగంగా ఉన్నాయి: సిలువ గుర్తు వేసుకోవడం, మోకాలు వంచి నమస్కరించడం, పవిత్ర జలాన్ని ఉపయోగించడం, ఆశీర్వదించిన వస్తువును ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలైనవి. వీటిలో ప్రతిదీ మంచిదే, ముఖ్యమైనదే. అయితే, యేసు మాటల వెలుగులో, మన విశ్వాసపు బాహ్య వ్యక్తీకరణలతో పాటు నిజమైన అంతరంగ భక్తి కూడా ఉందో లేదో మనం నిరంతరం పరిశీలించుకోవాలి.

ఉదాహరణకు, పవిత్ర త్రిత్వాన్ని గుర్తించి, ప్రార్థనాభావంతో వేసుకున్నప్పుడే సిలువ గుర్తు అర్థవంతమవుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాద మందసం ఎదుట మోకాలు వంచి నమస్కరించడం నిజమైన భక్తిగౌరవ చర్య. అయితే, కేవలం అలవాటుగా లేదా పరధ్యానంతో, క్రీస్తు నిజసాన్నిధ్యాన్ని అంతరంగంలో గుర్తించకుండా అలా చేస్తే, అది తన ప్రాముఖ్యాన్ని కోల్పోతుంది.

ఇతరులతో మన వ్యవహారాలకు కూడా ఇదే సూత్రం వర్తిస్తుంది. మీరు ఒక కుటుంబ సభ్యుని నొప్పించి, గొడవను తప్పించుకోవడానికి వెంటనే, “అయ్యో, క్షమించండి” అని చెప్పే పరిస్థితిని ఊహించుకోండి. ఆ మాటలు సరైనవే అయినా, చేసిన తప్పును గుర్తించడం, దానికి పశ్చాత్తాపపడటం, నిజాయితీగా క్షమాపణ కోరడం అనే నిజమైన వినయం నుంచి ఆ చర్య ఉద్భవించకపోతే, అది అర్థంలేనిదిగానే మిగిలిపోతుంది.

పరిసయ్యునికి యేసు ఇచ్చిన తీక్షణమైన సమాధానం, మన అంతరంగ భావాలకూ బాహ్య చర్యలకూ మధ్య ఐక్యత ఉండటం ఐచ్ఛికం కాదని, అత్యవసరమని మనకు తెలియజేస్తుంది. శరీరాన్నీ ఆత్మనూ సృష్టించిన దేవుడు సంపూర్ణమైన, సమన్వయంతో కూడిన, నిజాయితీగల ఆరాధనను కోరుకుంటాడు. పవిత్రత అనేది మనం ధరించే ముసుగు కాదు; అది మాటల్లోనూ చేతల్లోనూ బయటకు ప్రసరించే హృదయ పరివర్తన.

మీ విశ్వాసపు బాహ్య వ్యక్తీకరణలకూ మీ హృదయపు అంతరంగ వైఖరికీ మధ్య ఉన్న ఐక్యత గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ భక్తి ఆచరణలు, గౌరవసూచక చేష్టలు, ఇతరులతో మీ వ్యవహారాలు సైతం కృపచేత శుద్ధి పొంది, ప్రేమచేత ప్రేరణ పొందిన హృదయం నుంచి ఉద్భవిస్తున్నాయా అని మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి. దేవుడు “పాత్ర వెలుపలి భాగాన్ని” మాత్రమే కాక, ముఖ్యంగా దాని లోపలి భాగాన్ని చూస్తాడని ఈ సువార్త భాగం మీకు గుర్తుచేయనివ్వండి. దేవుడు మీ అంతరంగంలో చూసేది ఆయనకు ప్రీతికరంగా ఉండేలా కృషి చేయండి—అది నైతిక నిబద్ధతతో, నిజాయితీతో, పవిత్ర జీవనంతో నిండి ఉండాలి. సత్యం, ప్రేమ హృదయాన్ని శుద్ధి చేసినప్పుడు, ప్రతి బాహ్య చర్య నిజమైన ఆరాధనా సమర్పణగా మారుతుంది.

అత్యంత ప్రేమమయుడవైన ప్రభువా, నీవు చేసిన ప్రతి కార్యమూ నీ దివ్యప్రేమ లోతుల నుంచి ఉద్భవించింది. నీ భక్తి చర్యల్లో ఏదీ ఎన్నడూ నిజాయితీ లేదా సత్యం లేనిదిగా ఉండలేదు. నీ పవిత్ర హృదయాన్ని పోలినదిగా నా హృదయాన్ని మలచు. నిజమైన భక్తితో, ఇతరులపట్ల గాఢమైన ప్రేమతో కూడిన జీవితాన్ని నాలో బలపరచు. నేను బాహ్యంగా చేసే ప్రతిదీ నీతో నాకున్న అంతరంగ సహవాసానికి నిజమైన వ్యక్తీకరణగా ఉండి, నా మాటల ద్వారా, చేతల ద్వారా నీ ప్రేమను ప్రసరింపజేయునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రేమ మరియు సంఘర్షణ

సామాన్య కాలము ఇరవై ఎనిమిదవ వారపు బుధవారం

అప్పుడు ధర్మశాస్త్ర పండితులలో ఒకడు ఆయనతో, “బోధకుడా, ఇలా అనడం ద్వారా నీవు మమ్మల్ని కూడా అవమానిస్తున్నావు” అని అన్నాడు. అందుకు ఆయన, “ధర్మశాస్త్ర పండితులారా, మీకు కూడా అయ్యో! మోయడానికి కష్టమైన భారాలను మీరు ప్రజలపై మోపుతారు; కానీ మీరే వాటిని తాకడానికి ఒక్క వేలునైనా ఎత్తరు” అని అన్నారు.  లూకా 11:45–46

ఈ సంభాషణకు కొద్దిముందే, యేసు పరిసయ్యులను మూడుసార్లు తీవ్రంగా మందలించాడు: “పరిసయ్యులారా, మీకు శ్రమ!” వారు “న్యాయాన్నీ దేవునిపట్ల ప్రేమనూ” నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నందుకు, “ప్రార్థనా మందిరాల్లో గౌరవ స్థానాలనూ సంతవీధుల్లో వందనాలనూ” కోరుకుంటున్నందుకు, “ప్రజలు తెలియకుండానే వాటిమీద నడిచే, కనిపించని సమాధులవలె” ఉన్నందుకు ఆయన వారిని ఖండించాడు. లౌకిక సంస్కృతిలో తరచూ చిత్రీకరించే, ఎవరినీ నొప్పించని యేసు మాటలు ఇవి కావు; అస్పష్టమైన దయకూ నిష్క్రియాత్మక సహనానికీ కేవలం ఒక ప్రతీకగా కుదించబడిన యేసు మాటలు కూడా కావు. ధర్మశాస్త్ర పండితుడు ఒకరు ఆయన మాటలు అవమానకరంగా ఉన్నాయని అభ్యంతరం చెప్పినప్పుడు, యేసు వెనక్కి తగ్గలేదు. ఆయన తన సందేశాన్ని మరింత తీవ్రం చేశాడు: “ధర్మశాస్త్ర పండితులారా, మీకు కూడా శ్రమ!”

నిజానికి యేసు సౌమ్యతకు, ఆనందానికి, దయకు పరిపూర్ణ రూపంగా నిలిచాడు. అయితే ఈ సద్గుణాలు సత్యం, న్యాయం, ధర్మబద్ధమైన ఆగ్రహం యొక్క సంపూర్ణతతో ఎన్నడూ విరోధించలేదు. ఆయన కరుణ పవిత్రతపట్ల ఆయనకున్న ఉత్సాహాన్ని తొలగించలేదు; ఆయన ప్రేమ హృదయ పరివర్తన కోసం ఆయన ఇచ్చిన పిలుపును బలహీనపరచలేదు. రక్షణ నిమిత్తం పాపాన్నీ కపటత్వాన్నీ ఎదుర్కొనే ధైర్యంతో సహా ప్రతి సద్గుణమూ యేసులో పరిపూర్ణ సామరస్యంతో ఉండేది.

యేసు పరిసయ్యులను తీవ్రంగా మందలించే సువార్త భాగాలను చదివినప్పుడు, మనకు అసౌకర్యంగా అనిపించి, వాటిని పైపైన చదివి దాటవేయాలనే ప్రలోభం కలగవచ్చు. ఇది అర్థం చేసుకోదగినదే. మన అనుభవంలో, “మీకు శ్రమ!” అనే అరుపు తరచూ స్వచ్ఛమైన ప్రేమ నుంచి కాక, దెబ్బతిన్న అహంకారం నుంచి, మనస్తాపం నుంచి లేదా ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనే కోరిక నుంచి ఉద్భవిస్తుంది. మనం అవమానానికి గురైనప్పుడు, తరచూ వివేకరహితంగా, భావోద్వేగంతో తీర్పు చెబుతూ ప్రతిస్పందించే ప్రవృత్తి మనలో ఉంటుంది.

కానీ యేసులో అదుపుతప్పిన కోపం లేదు. ఆయన మందలింపులు ఎన్నడూ విసుగు వల్ల గానీ, నియంత్రణ కోల్పోవడం వల్ల గానీ వచ్చినవి కావు. బదులుగా, అవి జ్వలించే ప్రేమ నుంచి ఉద్భవిస్తాయి—ఆ ప్రేమ హృదయాన్ని చీల్చి తాకేది, ఉద్దేశపూర్వకమైనది, విమోచన కలిగించేది. పరిసయ్యులతో ఆయన పలికిన మాటలను ప్రేరేపించింది శత్రుత్వం కాదు; వారిని తిరిగి తండ్రి వద్దకు ఆకర్షించాలనే ప్రగాఢ వాంఛ. సౌమ్యమైన మాటలు, హేతుబద్ధమైన బోధన వారిపై ప్రభావం చూపలేదని తేలిపోయింది; ఇక మిగిలింది అవసరమైన ఆధ్యాత్మిక కుదుపే. ఆయన మందలింపు కఠినమైనదైనా, వారి మనస్సాక్షులను మేల్కొలిపి, వారిని పశ్చాత్తాపానికి పిలవాలనే దివ్యప్రేమలో అది వేళ్లూనుకుని ఉంది.

ఈ విధమైన ప్రేమను స్వీకరించడం కష్టంగా ఉండవచ్చు; దాన్ని అనుసరించడం మరింత కష్టంగా ఉండవచ్చు. అయితే, దివ్యప్రేమ అనే “నాటకంలో” ప్రవేశించకుండా ఉండటానికి అసౌకర్యం ఒక కారణం కాదు. యేసు పిల్లలను కౌగిలించుకోవడం, రోగులను స్వస్థపరచడం లేదా పాపులను క్షమించడం వంటి దృశ్యాలను ధ్యానించడం సులభంగా అనిపించవచ్చు. అయినా, నేటి సువార్త ఆయన ప్రేమలోని మరొక అత్యవసర కోణాన్ని వెల్లడిస్తుంది—దానిని కూడా మనం ధ్యానించి, అర్థం చేసుకుని, అంగీకరించడం నేర్చుకోవాలి.

యేసుకున్న దైవిక అధికారంతోనే ఇతరులను ఎదుర్కోవాలని దేవుడు మనలను పిలవకపోవచ్చు. అయినా, మనం ప్రేమించే వ్యక్తిని సరిదిద్దడానికి, నిలదీయడానికి లేదా మందలించడానికి ప్రేమ మనలను పురికొల్పే సందర్భాలు ఉంటాయి. ఆ సమయం వచ్చినప్పుడు, మన సరిదిద్దే చర్య ప్రేమను కోల్పోయి కోపమనే పాపంగా మారేలా, మనలో గర్వాన్ని, అసహనాన్ని లేదా ద్వేషభావాన్ని రేకెత్తిస్తూ మన ఉద్దేశాలను వక్రీకరించడానికి అపవాది తప్పక ప్రయత్నిస్తాడు. క్రీస్తు మందలింపులకు ప్రాణం పోసే ప్రేమను గురించి మనం ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించి ఉండకపోతే, పవిత్రాత్మ ప్రేరణకు బదులు మన ఉద్రేకాలకు లోబడి ప్రవర్తించే ప్రమాదం ఉంది.

కష్టమైనప్పటికీ, సత్యంతోనూ స్పష్టతతోనూ ప్రేమించడానికి దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా పిలుస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ధైర్యంతో ఉంటూనే ప్రేమతో మెలగడానికి, నిర్భయంగా ఉంటూనే కనికరం చూపడానికి, ఎల్లప్పుడూ క్రీస్తు ప్రజ్వలించే ప్రేమలో వేరూని ఉండడానికి కృపను అడగండి. ప్రార్థనలో నేటి సువార్తలోకి లోతుగా ప్రవేశించి, ఉద్రిక్తతతో నిండిన ఈ సన్నివేశంలో మనమూ ఉన్నట్లు భావించి, దానిని దైవప్రేమ వెలుగులో చూడటం ద్వారా, పవిత్రమైన రీతిలో సరిదిద్దడం ఎలా ఉంటుందో మనం అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభించవచ్చు. సున్నితంగా ఎలా ప్రేమించాలో మాత్రమే కాకుండా, ముఖ్యంగా ఘర్షణ, ఉద్రిక్తత, నైతిక పతనం ఎదురయ్యే క్షణాల్లో దృఢంగా ఎలా ప్రేమించాలో కూడా యేసు మనకు బోధిస్తున్నారు.

ప్రేమావేశంతో నిండిన ప్రభువా, ప్రతి పాపికీ అత్యంత అవసరమైన దానిని బట్టి నీవు వారిని ప్రేమించావు. గాయపడిన గొర్రెపిల్లను మృదువుగా మోసుకుపోయే కాపరిలా, కొందరికి నీవు నీ మృదుత్వాన్ని అందించావు. మరికొందరికి, మిగిలినదంతా విడిచిపెట్టి నిన్ను అనుసరించమని దృఢమైన పిలుపునిచ్చావు. ఇంకొందరిని, వారి హృదయాలను ఛేదించి పశ్చాత్తాపానికి పిలిచే పవిత్రమైన ఆవేశంతో మందలించావు. దయచేసి నాకు అవసరమైన రీతిలో నన్ను ప్రేమించు; నీ ప్రేమను సంపూర్ణంగా, ప్రతిఘటించకుండా స్వీకరించే కృపను నాకు ప్రసాదించు. నేను కూడా నిన్ను అనుకరిస్తూ, ఇతరులు ఉన్న స్థితిలోనే వారిని కనికరంతో, మృదుత్వంతో, కారుణ్యంతో, ధైర్యంతో లేదా తీవ్రతతో ప్రేమించడానికి కృపచేత నడిపించబడుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని రాజ్యాన్ని గురించిన జ్ఞానం

సామాన్య కాలము ఇరవై ఎనిమిదవ వారపు గురువారం

“ధర్మశాస్త్ర పండితులారా, మీకు శ్రమ! మీరు జ్ఞానపు తాళపుచెవిని తీసివేశారు. మీరు స్వయంగా లోపలికి ప్రవేశించలేదు; ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నవారినీ అడ్డుకున్నారు.” యేసు అక్కడినుంచి వెళ్లినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రులు, పరిసయ్యులు ఆయనపట్ల శత్రుత్వంతో వ్యవహరిస్తూ, అనేక విషయాల గురించి ఆయనను ప్రశ్నలతో వేధించడం ప్రారంభించారు. ఎందుకంటే, ఆయన పలికే ఏదో ఒక మాటలో ఆయనను పట్టుకోవాలని వారు కుట్ర పన్నుతున్నారు. లూకా 11:52–54

“జ్ఞానపు తాళపుచెవిని తీసివేసిన” ధర్మశాస్త్ర పండితుల తీవ్రమైన వైఫల్యం గురించి యేసు మాట్లాడుతున్నారు. దైవసత్యానికి మార్గం తెరవడానికి, ఆత్మలను దేవుని రహస్యాలలోకి నడిపించడానికి, వారిని నిత్యజీవం వైపు తీసుకువెళ్లడానికి మతనాయకులకు అప్పగించబడిన కృపకు, బాధ్యతకు ఈ తాళపుచెవి ప్రతీక. ఆహ్వానించడానికి, బోధించడానికి, జ్ఞానవెలుగు ప్రసాదించడానికి తమ పాత్రను ఉపయోగించుకునే బదులు, ఈ పండితులు సత్యాన్ని మరుగుపరిచారు. విశ్వాసం, వినయం ద్వారా తామే దేవుని రాజ్యంలోకి ప్రవేశించడానికి నిరాకరించడమే కాక, యథార్థంగా రక్షణను అన్వేషిస్తున్న ఇతరులకు కూడా అడ్డుపడ్డారు.

దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని వక్రీకరించి, కల్పిత మానవ సంప్రదాయాలను ప్రజలపై భారంగా మోపడం ద్వారా, వారు వాస్తవానికి అవగాహనకు దారితీసే తలుపును మూసివేసి, దేవుని వాక్కును మౌనపరిచారు. సత్యానికి చేసే ఇటువంటి ద్రోహం ఇతరులు పాపంలో పడటానికి, ఆధ్యాత్మిక అంధత్వానికి దారితీస్తుంది; అది కఠినమైన తీర్పుకు పాత్రమవుతుందని యేసు హెచ్చరిస్తున్నారు.

సభలోనూ, కుటుంబంలోనూ, మన సమాజాల్లోనూ బోధించే, నడిపించే బాధ్యత అప్పగించబడిన మనందరినీ ఈ వాక్యభాగం ఉద్దేశిస్తోంది. మన విశ్వాస సత్యాలను వక్రీకరించకూడదు, వాటి సారాన్ని తగ్గించకూడదు. వినేవారికి ఆ సందేశాన్ని అంగీకరించడం కష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ సత్యాలను స్పష్టతతో, వినయంతో, ప్రేమతో విశ్వసనీయంగా అందించాలి.

అనేక విధాలుగా, సువార్తను పూర్తిగా తిరస్కరించడం కంటే దానిని వక్రీకరించడం మరింత చెడ్డది. సువార్తను తిరస్కరించేవారు తమ మనస్సాక్షిని గంభీరంగా పరిశీలించుకొని పశ్చాత్తాపపడాలి. అయితే, విశ్వాసాన్ని బహిరంగంగా ప్రకటించి, ఆ తర్వాత దానిని ఇతరులకు వక్రీకరించి చూపించేవారు రెండు పాపాలకు దోషులవుతారు—తమలో నిజమైన విశ్వాసం లేకపోవడం, ఇతరులలో గందరగోళం కలిగించడం.

ధర్మశాస్త్రులు, పరిసయ్యులు తోరాను, ప్రవక్తల గ్రంథాలను, జ్ఞానసాహిత్యాన్ని వక్రీకరించిన తీరును యేసు విమర్శించారు. అదే విధమైన హెచ్చరికను పునీత పౌలు ఆదిమ సభకు అందించారు. 2 కొరింథీయులు 11:1–15లో, “మరొక యేసును” ప్రకటిస్తూ, “వేరొక సువార్తను” బోధిస్తూ, మొదట స్వీకరించిన ఆత్మకు భిన్నమైన “వేరొక ఆత్మను” కలిగినవారి గురించి ఆయన మాట్లాడుతున్నారు. వారిని “నకిలీ అపొస్తలులు, మోసపూరిత పనివారు” అని పిలుస్తూ, “సాతాను తానే వెలుగు దూతగా మారువేషం వేసుకుంటాడు” అనీ, అందువల్ల “అతని పరిచారకులు కూడా నీతికి పరిచారకులుగా మారువేషం వేసుకున్నా” ఆశ్చర్యం లేదనీ చెబుతున్నారు.

పౌలు హెచ్చరిక క్రీస్తు హెచ్చరికనే ప్రతిబింబిస్తుంది. బాహ్యంగా భక్తిపరులుగా లేదా అపొస్తలిక సేవ చేసేవారిగా కనిపించేవారు, నిజానికి, సూక్ష్మమైనప్పటికీ ప్రాణాంతకమైన రీతుల్లో సువార్తను వక్రీకరించవచ్చు. వారు లోకపు అభిరుచులకు మరింత ఆకర్షణీయంగా, దుర్గుణాలకు మరింత అనుకూలంగా లేదా మానవ గర్వాన్ని మరింత సంతృప్తిపరిచేలా ఉండే సందేశాన్ని అందించవచ్చు. అయితే, అందులో సిలువవేయబడిన క్రీస్తు యొక్క పరివర్తన కలిగించే సత్యం ఉండదు. వారి మాటలు భక్తితో, కనికరంతో, ఆదరణతో నిండినవిగా వినిపించవచ్చు. కానీ అవి ఆత్మలను సత్యమనే ఇరుకైన మార్గం నుంచి దూరం చేస్తే, అవి దేవుని నుంచి వచ్చినవి కావు.

ఇటువంటి మోసం మరింత ప్రమాదకరమైనది. ఎందుకంటే అది పవిత్రత ముసుగులో దాగి ఉంటుంది; దానిని గుర్తించడం ఎల్లప్పుడూ సులభం కాదు. అందుకే అప్రమత్తంగా ఉండాలని, విశ్వాసపాత్రంగా నిలవాలని, శాశ్వతంగా మనకు అప్పగించబడిన ప్రామాణిక సువార్తలో లోతుగా వేరూనుకోవాలని పునీత పౌలు పిలుపునిస్తున్నారు. అదే హెచ్చరిక నేటికీ వర్తిస్తుంది. సువార్తను దైవప్రకటనగా కాక మానవ ప్రణాళికగా మార్చివేసే బోధల పట్ల మనం అప్రమత్తంగా ఉండాలి. జ్ఞానపు తాళంచెవికి నమ్మకమైన సంరక్షకులుగా నిలిచేందుకు కావలసిన కృప కోసం వినయంగా ప్రార్థించాలి.

సువార్త సత్యాన్ని కాపాడి, ఇతరులకు అందించేందుకు సభకు అప్పగించబడిన గొప్ప బాధ్యతను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. తల్లిదండ్రులుగా, బోధకులుగా, పరిచర్య చేసేవారిగా లేదా ఈ లోకంలో కేవలం సాక్షులుగా ఉన్నా, మీరు మాటలోనూ చేతలోనూ క్రీస్తును స్పష్టంగా, ప్రేమతో, ధైర్యంగా ప్రకటిస్తున్నారా అని ఆలోచించండి. మీ సొంత అభిప్రాయాల ద్వారా కాక, సభకు అప్పగించబడిన రక్షణదాయక సత్యం ద్వారా ఇతరులను నడిపించే కృప కోసం ప్రార్థించండి. ఆ సత్యమే పరలోక రాజ్యానికి ఏకైక తాళంచెవి!

సమస్త సత్యానికి ప్రభువా, నీ స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన వాక్యమే మాకు అవసరమైన ఏకైక నిత్యమైన, రక్షణదాయకమైన సత్యం. ఆ సత్యాన్ని వక్రీకరించే ప్రతిదాని నుండి నన్ను విడిపించి, ఈ లోకంలో విశ్వాసపాత్రంగా సాక్ష్యమిచ్చేందుకు నాకు ధైర్యాన్ని, కనికరాన్ని ప్రసాదించు. కనికరం గురించిన తప్పుడు భావన వల్లగానీ, బలహీనత వల్లగానీ, అయోమయం వల్లగానీ నేను ఎన్నడూ సువార్త సారాన్ని పలచబరచకుండా ఉండునుగాక. నీ ప్రేమను, కరుణను స్పష్టంగా వెల్లడించే స్థిరమైన సాధనంగా నన్ను మలచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సరైన క్రమంలో ఉంచిన భయం

సామాన్య కాలం ఇరవై ఎనిమిదవ వారంలో శుక్రవారం

“నా మిత్రులారా, నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, శరీరాన్ని చంపినా, ఆ తరువాత మరేమీ చేయలేనివారికి భయపడకండి. మీరు ఎవరికి భయపడాలో నేను మీకు చూపుతాను. చంపిన తరువాత గెహెన్నాలో పడవేసే అధికారం ఉన్నవానికి భయపడండి; అవును, నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఆయనకే భయపడండి.” లూకా 12:4–5

శారీరక హాని, చివరికి మరణం కూడా, మనం ఎదుర్కొనే అతిపెద్ద ముప్పు కాదు. నిశ్చయంగా, హఠాత్తుగా మరణించవచ్చనే ఆలోచనకే చాలామంది భయపడతారు; అలాంటి విషాదం సంభవించినప్పుడు, మరణించినవారి ఆప్తులు శోకించడం సహజమే. ఆ వియోగ వేదన వాస్తవమైనదే. అయితే, దేవుని నుండి శాశ్వతంగా వేరుపడటానికే మనం ఎంతో ఎక్కువగా భయపడాలని యేసు స్పష్టంగా చెబుతున్నారు. నిజానికి, చరిత్ర అంతటా ఎందరో వేదసాక్షులు విశ్వాసంతో, దేవునిపై సంపూర్ణ నమ్మకంతో మరణాన్ని ధైర్యంగా ఎదుర్కొన్నందుకు ఎంతో గౌరవించబడ్డారు. వారు తమ శారీరక క్షేమానికి కలిగే ముప్పు కంటే పాపానికే ఎక్కువగా భయపడాలని ఎంచుకున్నారు.

పై వచనభాగంలో, యేసు తన శిష్యులను ప్రేమతో “నా మిత్రులారా” అని పిలుస్తూ తన హితబోధను ప్రారంభిస్తున్నారు. ఆయన మనల్ని కూడా అలాగే పిలుస్తున్నారు. తరువాత, శరీరాన్ని మాత్రమే చంపగలిగి, అంతకుమించి మరేమీ చేయలేనివారికి భయపడవద్దని మనకు హితవు పలుకుతున్నారు. దానికి బదులుగా, “చంపిన తరువాత గెహెన్నాలో పడవేసే అధికారం ఉన్నవానికి” మాత్రమే మనం భయపడాలి.

మొదటిసారి చదివినప్పుడు, యేసు అపవాది గురించి మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపించవచ్చు. కానీ ఆయన చెబుతున్నది అపవాది గురించి కాదు. ఒక ఆత్మను గెహెన్నాలో—అంటే నరకంలో—పడవేసే అధికారం సాతానుకు లేదు. ఆ అధికారం దేవునికి మాత్రమే ఉంది. యేసు స్పష్టంగా చెబుతున్నారు: మనం దేవునికి భయపడాలి—“అవును, నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఆయనకే భయపడండి.”

మీరు దేవునికి భయపడుతున్నారా? ఇది అయోమయం కలిగించేదిగా అనిపించవచ్చు. కానీ సరిగ్గా అర్థం చేసుకున్నప్పుడు ఇది నిజంగా విముక్తిని ఇస్తుంది. యేసు చెప్పే భయం చెడు బెదిరింపులపై ఆధారపడిన అస్తవ్యస్తమైన భయం కాదు. అది పవిత్రమైన భయం—పవిత్రాత్మ సప్తవరాలలో ఒకటి. ఆ వరం గురించి మొదట పాత నిబంధనలో ఇలా చెప్పబడింది: “ప్రభువునందలి భయభక్తులే జ్ఞానానికి ఆరంభం; పరిశుద్ధుని గురించిన జ్ఞానమే వివేకం” (సామెతలు 9:10).

దేవుని పట్ల భయం అంటే భక్తిపూర్వకమైన విస్మయం, చిన్నపిల్లల వంటి విధేయత అని గ్రహించి జీవించినప్పుడు, లోకసంబంధమైన బెదిరింపులు, చివరికి దయ్యాల దాడులు కూడా తమ శక్తిని కోల్పోతాయి. పవిత్రాత్మలకు ఉండే భయం దేవునితో తమ స్నేహాన్ని కోల్పోతామనే భయం. ఈ విధమైన పవిత్ర భయమే జ్ఞానానికి ఆరంభం. ఎందుకంటే అది మిగిలిన భయాలన్నిటినీ సరైన క్రమంలో ఉంచుతుంది. భయం దానికదే చెడ్డది కాదు. అది సహజమైన భావోద్వేగం. పవిత్ర భయం నిలిచి ఉండేలా, అపవిత్ర భయాన్ని అధిగమించేలా దానిని సరైన క్రమంలో ఉంచాలి. గెహెన్నా (నరకం) గురించిన భయం లేదా దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తానికి అవిధేయులమవుతామనే భయం వంటి పవిత్ర భయం, పశ్చాత్తాపం, అప్రమత్తత, ఆధ్యాత్మిక స్వేచ్ఛ అనే మంచి ఫలాలను పుట్టిస్తుంది.

మన ఆత్మలోని భయాలు సరైన క్రమంలో ఉన్నప్పుడు, మనల్ని దేవుని నుండి వేరుచేసే పాపానికి మాత్రమే మనం భయపడతాం. దేవుని పట్ల మాత్రమే పవిత్ర భయం కలిగి ఉన్నప్పుడు, లోకసంబంధమైన భయాలు తగ్గిపోతాయి. హింసకుగానీ, అపార్థం చేసుకోబడటానికిగానీ, నష్టానికిగానీ, అనుకోని విషాదానికిగానీ, ఈ లోకంలోని మరి దేనికీగానీ మనం భయపడం.

యేసు తన శిష్యులను ఆప్యాయంగా “నా మిత్రులారా” అని పిలుస్తూ ఈ హితబోధను ప్రారంభించినట్లే, తనను నమ్మేవారి పట్ల తన తండ్రి చూపే పరిపూర్ణ పరిరక్షణను వెల్లడించడం ద్వారా తన కనికరాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు: “ఐదు పిచ్చుకలను రెండు చిన్న నాణేలకు అమ్ముతారు కదా? అయినా వాటిలో ఒక్కటి కూడా దేవుని దృష్టి నుండి తప్పిపోలేదు. మీ తల వెంట్రుకలు కూడా అన్నీ లెక్కించబడి ఉన్నాయి. భయపడకండి. మీరు ఎన్నో పిచ్చుకల కంటే విలువైనవారు” (లూకా 12:6–7).

దేవునికి భయపడాలని యేసు ఇచ్చిన ఉపదేశం స్పష్టంగానూ, ఎటువంటి మినహాయింపులూ లేకుండానూ నిలుస్తుంది. అయితే, తండ్రి సాధారణ పిచ్చుకలను సైతం చూసుకుంటున్నారనీ, మీ తలపై ఉన్న ప్రతి వెంట్రుకనూ లెక్కించి ఉంచారనీ తెలియజేయడం ఆ ఉపదేశానికి సౌమ్యతను చేకూరుస్తుంది. అందరినీ పరిపూర్ణంగా ప్రేమిస్తూ, సమస్తమూ ఎరిగిన దేవునిపై సంపూర్ణ నమ్మకం ఉంచవచ్చు, ఉంచాలి కూడా. అదే సమయంలో, దేవుని నుండి వేరైపోతామనే పవిత్రమైన భయం వినయంతో, ప్రేమతో మనలను ఆయనకు మరింత చేరువ చేయాలి.

మీ భయాలు సరైన ప్రాధాన్యక్రమంలో ఉన్నాయో లేదో ఈ రోజు ధ్యానించండి. గతించిపోయే ఈ లోకంలోని కష్టాలకంటే నిత్యజీవాన్ని కోల్పోవడానికే మీరు ఎక్కువగా భయపడుతున్నారా? ప్రభువుపట్ల భయభక్తులు మీ ఆత్మలో వేళ్లూనుకోనివ్వండి—ఆందోళన కలిగించడానికి కాదు, మీ విశ్వాసాన్ని మరింత లోతుగా చేయడానికి, మీ నమ్మకాన్ని పెంచడానికి, ఎల్లప్పుడూ దేవునికి దగ్గరగా ఉండాలనే మీ సంకల్పాన్ని బలపరచడానికి.

అందరినీ పరిపూర్ణంగా ప్రేమిస్తూ, సమస్తమూ ఎరిగిన ప్రభువా, నీ నుండి వేరైపోతామనే పవిత్రమైన భయాన్ని పెంపొందించుకుంటూ, నీ పవిత్రతపట్ల గాఢమైన ప్రేమలో ఎదిగేవారిపట్ల నీ పరిరక్షణ పరిపూర్ణమైనది. దయచేసి నన్ను దైవభీతి వరంతో నింపు. తద్వారా, నీతోనూ, నీ ప్రేమతో ప్రేమించడానికి నేను పిలువబడినవారితోనూ నాకున్న సంబంధాన్ని దెబ్బతీయడానికి తప్ప, ఈ జీవితంలో మరి దేనికీ నేను భయపడకుందును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మన విశ్వాస ప్రకటన

సామాన్యకాలం ఇరవై ఎనిమిదవ వారంలోని శనివారం

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “నేను మీతో చెబుతున్నాను: ఇతరుల ముందు నన్ను అంగీకరించే ప్రతి ఒక్కరినీ మనుష్యకుమారుడు దేవుని దూతల ముందు అంగీకరిస్తాడు. అయితే ఇతరుల ముందు నన్ను నిరాకరించేవారు దేవుని దూతల ముందు నిరాకరించబడతారు. మనుష్యకుమారునికి విరుద్ధంగా మాట పలికే ప్రతి ఒక్కరికీ క్షమాపణ లభిస్తుంది; కానీ పవిత్రాత్మను దూషించేవారికి క్షమాపణ లభించదు.” లూకా 12:8–10

మనుష్యకుమారునికి విరుద్ధంగా మాట పలికేవారికి క్షమాపణ లభిస్తుంది గానీ, పవిత్రాత్మను దూషించేవారికి ఎందుకు లభించదు? ఒక సాధారణ వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, “మనుష్యకుమారునికి విరుద్ధంగా” మాట్లాడటం అనేది యేసు భూలోకంలో చేసిన బోధనను అపార్థం చేసుకోవడాన్ని సూచిస్తుంది. ఆయన భూలోక పరిచర్య సమయంలో పన్నెండుమంది అపొస్తలులు సైతం ఆయనను అపార్థం చేసుకున్నారని మనకు తెలుసు. అనేక సందర్భాల్లో యేసు వారిని, “మీకు ఇంకా అర్థం కాలేదా?” అని అడిగారు (చూ. మార్కు 8:17–18; 7:18; మత్తయి 15:16).

సువార్తను అర్థం చేసుకోకపోవడం తప్పనిసరిగా ఒక లోపమే; అది పాపంగా కూడా మారవచ్చు, ముఖ్యంగా ఆ అపార్థాన్ని మాటల్లో వ్యక్తపరిచినప్పుడు. అందుకే “మనుష్యకుమారునికి విరుద్ధంగా” మాట పలికేవారికి “క్షమాపణ లభిస్తుంది” అని యేసు అంటున్నారు. ఈ పాపం తరచుగా బలహీనత లేదా అజ్ఞానం వల్ల కలుగుతుంది; ఇందులో తప్పనిసరిగా తీవ్రమైన పాపవిషయం ఉండకపోవచ్చు. అయినప్పటికీ అది పాపమే, దాని విషయంలో పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగాలి. అయితే యేసు దీనికంటే ఎంతో తీవ్రమైన పాపాన్ని గుర్తిస్తున్నారు: పవిత్రాత్మను దూషించడం.

ఈ పాపం గురించి కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం ఇలా చెబుతోంది: “దేవుని కారుణ్యానికి హద్దులు లేవు. అయితే పశ్చాత్తాపం ద్వారా ఆయన కారుణ్యాన్ని స్వీకరించడానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా నిరాకరించేవారు, తమ పాపాలకు క్షమాపణనూ, పవిత్రాత్మ అందించే రక్షణనూ తిరస్కరిస్తారు. అటువంటి హృదయ కాఠిన్యం చివరి వరకు పశ్చాత్తాపపడకపోవడానికీ, నిత్య నాశనానికీ దారితీయవచ్చు” (కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం 1864).

పాపంలో అటువంటి మొండిపట్టు ఆత్మకు ప్రాణాంతకమైనది, నిత్య నరకశిక్షకు దారితీయగలదు కాబట్టి, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ దానిని నివారించాలి. కఠినహృదయంతో మనం ఎన్నడూ పాపంలో కొనసాగకూడదు. మనం పట్టుకుని వేలాడుతున్న నిర్దిష్ట పాపం స్వతహాగా, వాస్తవికంగా తీవ్రమైనది కాకపోయినా, అటువంటి మొండిపట్టు మాత్రం ఘోరమైన పాపమే.

కాబట్టి పాపంలో మొండిగా కొనసాగడం అనేది మనం ఎన్నడూ చేరకూడని అధమ స్థితి. అయితే పాపంలో మొండిగా కొనసాగడాన్ని నివారించడం కంటే మించిన జీవితానికి మనం పిలువబడ్డాము. యేసు ఇంతకుముందు పలికిన మాటల్లో ఆ ఆదర్శం కనిపిస్తుంది: “నేను మీతో చెబుతున్నాను: ఇతరుల ముందు నన్ను అంగీకరించే ప్రతి ఒక్కరినీ మనుష్యకుమారుడు దేవుని దూతల ముందు అంగీకరిస్తాడు.”

మీరు ఇతరుల ముందు మనుష్యకుమారుని అంగీకరిస్తున్నారా? ఆచరణలో దాని రూపం ఎలా ఉంటుంది? అంటే మీ విశ్వాసాన్ని బహిరంగంగా, సిగ్గుపడకుండా జీవించడం. అవకాశం వచ్చినప్పుడు క్రీస్తును గురించి మాట్లాడటం, ప్రేమతోనూ స్పష్టతతోనూ సువార్త సత్యాన్ని సమర్థించడం, కష్టమైనప్పుడు కూడా మీ చేతల ద్వారా సాక్ష్యమివ్వడం. క్రీస్తును అంగీకరించడం అంటే మీ మాటల్లో, మీ నిర్ణయాల్లో, మీ ప్రాధాన్యాల్లో, మీ ప్రేమలో ఇతరులు ఆయనను చూడగలిగేలా జీవించడం. ఈ బహిరంగ సాక్ష్యం వల్ల కొన్నిసార్లు తిరస్కారం, ఎగతాళి లేదా హింస కూడా ఎదురుకావచ్చు. కానీ ఈ జీవితంలో మనం క్రీస్తును అంగీకరించినప్పుడు, రాబోయే జీవితంలో ఆయన దేవదూతల ముందూ, పరలోకంలోని తండ్రి ముందూ మనలను అంగీకరిస్తారు.

కొన్నిసార్లు ఈ జీవితాన్నీ, రాబోయే జీవితాన్నీ గురించి ఆలోచించేటప్పుడు, ఘోరమైన పాపాలను నివారించడంపైనే మనం దృష్టి పెడతాము. “నేను ఘోరమైన పాపాలు చేయనంతవరకు పరలోకానికి చేరుకుంటాను” అని మనం అనుకోవచ్చు. అది నిజం కావచ్చుగానీ, చిన్న పాపాల్లో మొండిగా కొనసాగడం కాలక్రమేణా మరింత పెరిగిపోవచ్చు. అపొస్తలుడైన యోహానుకు కలిగిన దర్శనంలో ఆయనతో పలికిన మాటలను గుర్తుచేసుకోండి: “కాబట్టి నీవు వేడిగానూ చల్లగానూ ఉండక, గోరువెచ్చగా ఉన్నందున నా నోటి నుండి నిన్ను ఉమ్మివేస్తాను” (ప్రకటన గ్రంథం 3:16).

ఈ రోజు మీ విశ్వాసంలోని నిజాయితీని, ఉత్సాహాన్ని గురించి ధ్యానించండి. దేవుని పట్ల ప్రేమతో రగులుతూ, ఆయనను ప్రకటించాలనే తపనతో మీరు “వేడిగా” ఉన్నారా? లేక మీ విశ్వాసాన్ని సంపూర్ణంగా జీవించడంలోనూ, పంచుకోవడంలోనూ గోరువెచ్చగా, ఉన్నదానితోనే తృప్తిపడుతూ లేదా వెనుకాడుతూ ఉన్నారా? కాలక్రమేణా మీ హృదయాన్ని కఠినపరచి ఉండగల లేదా మీ ఆధ్యాత్మిక ఉత్సాహాన్ని మందగింపజేసి ఉండగల చిన్నచిన్న పాపాల అలవాట్లను లేదా రాజీపడే ధోరణులను ప్రత్యేకంగా పరిశీలించండి. విశ్వాసంలో కనీసమాత్రంతో సరిపెట్టుకోవడానికి కాదు, ధైర్యంతో, ఉత్సాహంతో, అచంచలంగా సాక్ష్యమివ్వడానికి దేవుడు మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నారు. ఆయన కారుణ్యం మీ జీవితంలోని ప్రతి రంగంలోకి చొచ్చుకుపోనివ్వండి. మీ జీవితం లోకం ముందు క్రీస్తును బహిరంగంగా అంగీకరించే సాక్ష్యంగా మారనివ్వండి. అంతిమంగా, అందుకోసం చేసిన ప్రతి త్యాగమూ సార్థకమవుతుంది. ఎందుకంటే ఆయనే స్వయంగా దేవుని దూతల ముందు మిమ్మల్ని అంగీకరిస్తారు.

ప్రభువైన యేసూ, ధైర్యంగా, నిర్భయంగా నిన్ను బహిరంగంగా అంగీకరించాలని కోరుకుంటున్నాను. నేను మౌనంగా ఉండిపోయినందుకూ, సత్యం విషయంలో రాజీపడినందుకూ నన్ను క్షమించు. సమస్త మొండితనం నుండీ, హృదయ కాఠిన్యం నుండీ నన్ను విముక్తి చేయి. నీ ప్రేమాగ్నితో నా ఆత్మను రగిలించు; అన్ని విషయాలలోనూ నీకు సాక్ష్యమిచ్చేలా నాకు సహాయం చేయి. నీవు పరలోకంలో నన్ను ప్రకటించేలా, నా జీవితం భూమిపై నిన్ను ప్రకటించుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!