మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
దైవ సమన్యాయం
సామాన్య కాలపు ఇరవై ఐదవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
యేసు తన శిష్యులకు ఈ ఉపమానం చెప్పారు: “పరలోక రాజ్యం, తన ద్రాక్షతోటలో పనివారిని కూలికి పెట్టుకోవడానికి వేకువనే బయలుదేరిన ఒక భూయజమానిని పోలి ఉంది. సాధారణంగా ఇచ్చే రోజుకూలిని వారితో ఒప్పుకున్న తరువాత, ఆయన వారిని తన ద్రాక్షతోటలోకి పంపాడు. మత్తయి 20:1–2
ఉపమానం కొనసాగుతున్న కొద్దీ, ఆ భూయజమాని మరికొందరు పనివారిని కూలికి పెట్టుకోవడానికి మరో నాలుగుసార్లు సంతవీధికి తిరిగి వెళ్తాడు—తొమ్మిది గంటలకు, మధ్యాహ్నం, మూడు గంటలకు, చివరగా ఐదు గంటలకు. ఆ రోజు పని ఆరు గంటలకు ముగిసినప్పుడు, ప్రతి ఒక్కరికీ ఒకే విధంగా పూర్తి రోజుకూలి లభించింది. ఇది న్యాయమేనా? రోజంతా పనిచేసినవారికి మాత్రం అది న్యాయంగా అనిపించలేదు. వారు సణుగుతూ, “చివరగా వచ్చిన వీరు ఒక్క గంట మాత్రమే పనిచేశారు. అయినా రోజంతా పనిభారాన్ని, ఎండవేడిని భరించిన మాతో వారిని సమానంగా చేశావు” అన్నారు (మత్తయి 20:12).
దేవుడు పరిపూర్ణ న్యాయవంతుడు. అయినా ఆయన న్యాయం ఎన్నడూ ఆయన కారుణ్యం నుండి వేరుపడదు. అవి రెండూ కలిసి ఏర్పరచే సమన్వయాన్ని మనం దైవ సమన్యాయం అని పిలవవచ్చు. ఇది న్యాయబద్ధత గురించి పరిమితమైన మానవ భావనలను మించిన సూత్రం. దేవుడు కేవలం చేసిన పనిని బట్టి మాత్రమే కాకుండా, తన నిత్యప్రేమలోని, పరిపాలనలోని జ్ఞానాన్ని బట్టి అనుగ్రహిస్తాడు. మనకు అసమానతగా కనిపించేది, నిజానికి, పని చేసిన గంటలను కాక హృదయాలను చూసే దేవుడు ఉదారంగా కుమ్మరించే కృప. ఆయన మార్గాలు మన మార్గాలు కావు; విశ్వాసపు తోడు లేని మానవ హేతుబుద్ధి గ్రహించగలిగే దానిని ఆయన తీర్పులు మించిపోతాయి (చూ. యెషయా 55:8–9).
ఈ ఉపమానానికి కేంద్రంగా ఉన్నది దేవుని అపారమైన ఔదార్యం. దైవ సమన్యాయాన్ని మరింత బాగా అర్థం చేసుకోవడానికి, ప్రార్థనాపూర్వకంగా మనల్ని మనం పనివారిలోని ఒక్కొక్క బృందంలో ఉంచుకొని చూడటం సహాయపడుతుంది. క్రీస్తు ద్రాక్షతోటలో పనిచేసినవారిలో, భక్తిలోనూ త్యాగంలోనూ మనకంటే ఎంతో ముందున్నవారినీ, మనకంటే ఎంతో ఆలస్యంగా వచ్చినవారినీ మనం చూడవచ్చు.
అయినా దేవుడు ప్రతి ఆత్మను వ్యక్తిగతంగా చూస్తాడు. ఆయన మనల్ని ఒకరితో మరొకరిని పోల్చి కొలవడు. ప్రతి పనివారి వ్యక్తిగత మనోవైఖరిని, తన పిలుపుకు వారి అంతరంగ స్పందనను, వారి ప్రయత్నంలోని చిత్తశుద్ధిని ఆయన చూస్తాడు. కృప కేవలం బాహ్య విజయాలను బట్టి మాత్రమే కాకుండా, హృదయాన్ని తెరిచి ఉంచడాన్ని బట్టి, ఆయన చిత్తానికి విశ్వసనీయంగా ఉండటాన్ని బట్టి పంచబడుతుంది.
ఉదాహరణకు, మనం దేవుని కోసం పనిచేస్తున్నప్పుడు—అంటే కృపాస్థితిలో జీవిస్తూ, ఆయన దివ్యచిత్తానికి విశ్వసనీయంగా ఉన్నప్పుడు—ఆయన ఔదార్యం వల్ల ఆధ్యాత్మిక ప్రతిఫలాలకు అర్హత పొందుతాము. అయితే ఎంతో భక్తిగల ఆత్మ సైతం మరణకర పాపం ద్వారా అన్నిటినీ కోల్పోవచ్చు. అటువంటి పాపానికి పశ్చాత్తాపపడకపోతే, న్యాయాన్నీ స్వేచ్ఛనూ ఎల్లప్పుడూ గౌరవించే దైవ సమన్యాయం ప్రకారం, పర్యవసానంగా దేవుని నుండి శాశ్వతంగా వేరుపడవలసి ఉంటుంది.
దీనికి భిన్నంగా, జీవితంలో ఎక్కువ భాగం దేవునికి దూరంగా, పాపంలో కూరుకుపోయి జీవించిన ఆత్మ అయినా, జీవితాంతానికి దగ్గరగా—బహుశా చివరి గంటలోనైనా—నిజమైన పశ్చాత్తాపంతో దేవుని వైపు తిరిగితే, సమృద్ధిగా కృపను పొందవచ్చు. జీవితాంతంలో కలిగే నిజమైన, వినయపూర్వకమైన, సంపూర్ణమైన హృదయపరివర్తన దైవకారుణ్యపు వరదద్వారాలను తెరుస్తుంది. అటువంటి సందర్భంలో, దేవుని దైవ సమన్యాయం కృపను నిలిపివేయడం ద్వారా కాకుండా, ఆయన అనంత కారుణ్యానికి అనుగుణంగా దానిని ధారాళంగా కుమ్మరించడం ద్వారా స్పందిస్తుంది.
సమన్యాయం అంటే సమానత్వం కాదు. ఆధునిక చర్చల్లో “సమన్యాయం” అనే పదాన్ని తరచుగా తప్పుగా ఉపయోగిస్తారు లేదా దాని అర్థాన్ని వక్రీకరిస్తారు. కానీ దైవ సమన్యాయం పూర్తిగా భిన్నమైనది. అది దేవుని పరిపూర్ణ న్యాయం నుండి, కారుణ్యం నుండి ప్రవహిస్తుంది. కేవలం బాహ్య ప్రమాణాన్ని బట్టి కాకుండా, ప్రతి ఆత్మ అంతరంగ జీవితం యొక్క యథార్థస్థితిని బట్టి కృపను పంచుతుంది.
ద్రాక్షతోటలోని పనివారిలో మీ స్థానం ఏమిటో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాన్ని ఇతరుల ప్రయాణంతో పోల్చుకోవాలనే శోధనకు లోనవుతున్నారా? ఇతరులు పొందిన ఆశీర్వాదాలను చూసి మీరు అసూయపడుతున్నారా? లేక దేవుడు మీ హృదయాన్ని చూస్తాడనీ, కొలమానాలకు అందని ఔదార్యంతో మీకు ప్రతిఫలమిస్తాడనీ నమ్ముతున్నారా? పరలోక రాజ్యాన్ని దైవ సమన్యాయం పరిపాలిస్తున్నందుకు ఆనందించండి; కారుణ్యం ద్వారా పరిపూర్ణమయ్యే ఆ న్యాయంలో సమస్తమూ సరిచేయబడుతుంది.
నా దివ్య న్యాయాధిపతీ, నీవు పరిపూర్ణమైన సమన్యాయంతో, న్యాయంతో, కారుణ్యంతో పరిపాలిస్తున్నావు. నీ మార్గాలు లోపరహితమైనవి, ఔదార్యంతో పొంగిపొర్లేవి. నీవు ప్రసాదించాలని తపించే సమస్తాన్నీ నేను పొందేలా, దయచేసి నా ఆత్మను పరిపాలించి, నీ జ్ఞానం ప్రకారం నాకు తీర్పుతీర్చు. నీ మహిమగల రాజ్య నిర్మాణం కోసం నీకు చేసే సేవలో పట్టుదలతో కొనసాగుతూ, ఆ సేవను మరింతగా పెంపొందించుకుంటూ, అంతం వరకు నీకు విశ్వసనీయంగా నిలిచే కృపను నాకు దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
రాజ్యంలో గొప్పతనం
సామాన్య కాలపు ఇరవై ఐదవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
యేసు, ఆయన శిష్యులు అక్కడి నుండి బయలుదేరి గలిలయ గుండా ప్రయాణం ప్రారంభించారు. అయితే ఈ విషయం ఎవరికీ తెలియాలని ఆయన కోరుకోలేదు. ఆయన తన శిష్యులకు బోధిస్తూ, “మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల చేతికి అప్పగించబడతాడు. వారు ఆయనను చంపుతారు. ఆయన మరణించిన మూడు రోజుల తరువాత మనుష్యకుమారుడు పునరుత్థానమవుతాడు” అని వారికి చెబుతున్నారు. మార్కు 9:30–32
పవిత్ర మార్కు సువార్త కథనంలో, తరచుగా “దైవరహస్యం వెల్లడి కావడం ప్రారంభమవుతుంది” (మార్కు 8:27–9:32) అని పిలిచే భాగం నుండి “దైవరహస్యం సంపూర్ణంగా వెల్లడి కావడం” (మార్కు 9:33–16:8) అనే భాగానికి మార్పును నేటి సువార్త సూచిస్తుంది. పైన ఉటంకించిన వచనాలు మొదటి భాగానికి చెందినవి; నేటి పఠనంలోని మిగిలిన భాగం రెండవ భాగానికి నాంది పలుకుతుంది.
ఈ రెండు భాగాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మొదట, యేసు రెండవసారి తన శ్రమల గురించి గంభీరమైన స్పష్టతతో ఇలా చెబుతున్నారు: “మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల చేతికి అప్పగించబడబోతున్నాడు. వారు ఆయనను చంపుతారు. మరణించిన మూడు రోజుల తరువాత మనుష్యకుమారుడు తిరిగి లేస్తాడు.” అయినా శిష్యులు మౌనంగా, అయోమయంలో ఉండిపోతారు. వారికి అర్థం కాలేదనీ, అడగడానికి భయపడ్డారనీ పునీత మార్కు మనకు చెబుతున్నారు. భయం తరచుగా అవగాహనను మసకబారుస్తుంది; అది ఆలోచనాశక్తిని స్తంభింపజేస్తుంది, దృష్టిని సంకుచితం చేస్తుంది, ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టికి అడ్డుపడుతుంది. శిష్యులు కేవలం అయోమయానికి గురికాలేదు; యేసు మాటలు సూచిస్తున్న పరిణామాలను తలచుకొని భయపడ్డారు.
వారి భయాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. వారు ఆశించినదానికి పూర్తిగా భిన్నమైన మెస్సీయ రూపాన్ని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు. రోమీయుల అణచివేతను కూలదోసి, ఇశ్రాయేలు భౌతిక వైభవాన్ని పునరుద్ధరించే విజయవంతమైన రాజకీయ విమోచకుని కోసం చాలామంది ఇంకా ఆశతో ఎదురుచూస్తున్నారు. యేసు “అప్పగించబడి”, చంపబడతారనే ఆలోచన, మెస్సీయ విజయాన్ని గురించి వారికున్న భావనకు సరిపోలేదు. అది వారి ఊహలను ఛిన్నాభిన్నం చేసి, వారు ఇంకా గ్రహించడానికి సిద్ధంగా లేని ఒక దైవిక రహస్యాన్ని వారి ముందుంచింది.
ఆ అపార్థం ఎంత లోతుగా పాతుకుపోయిందో నేటి సువార్తలోని రెండవ భాగం వెల్లడిస్తుంది. కఫర్నాహూముకు ప్రయాణిస్తుండగా, శిష్యులు తమలో ఎవరు గొప్పవారని వాదించుకోవడం ప్రారంభించారు. యేసు తన శ్రమలను, పునరుత్థానాన్ని వెల్లడించిన తరువాత కూడా, వారి ఆలోచనలు మళ్లీ అధికారం, గౌరవం, ప్రతిష్ఠల వైపు మళ్లాయి. ఆయన తన మహిమలో వచ్చినప్పుడు, ఆయన కుడివైపున, ఎడమవైపున ఎవరు కూర్చుంటారోనని వారు ఊహించుకుంటూ ఉండవచ్చు.
ఇంటికి చేరుకున్న తరువాత, యేసు మృదువుగానే అయినా దృఢంగా వారి పదవీకాంక్షను ప్రశ్నిస్తారు: “మీరు దారిలో దేని గురించి వాదించుకున్నారు?” సిగ్గుతో మౌనం వహించి, వారు సమాధానమేమీ ఇవ్వరు. అయితే యేసు వారిని కఠినంగా మందలించరు. బదులుగా, గురువుగా ఆసీనులై, నిజమైన గొప్పతనం గురించి వారికి ఇలా బోధిస్తారు: “ఎవరైనా మొదటివారిగా ఉండాలని కోరుకుంటే, అందరిలో చివరివారిగా, అందరికీ సేవ చేసేవారిగా ఉండాలి.”
ఈ బోధను వారి మనసుల్లో గాఢంగా నాటడానికి, ఆయన ఒక చిన్నబిడ్డను తన చేతుల్లోకి తీసుకొని వారి మధ్య నిలబెడతారు. ఆనాటి సాంస్కృతిక నేపథ్యంలో పిల్లలకు హోదాగానీ, అధికారంగానీ, సమాజంలో విలువగానీ ఉండేవి కావు. యేసు పేరట ఒక చిన్నబిడ్డను స్వీకరించడమంటే దీనులను, ఇతరులపై ఆధారపడేవారిని, ఎవరి కంటికీ ఆననివారిని ఆదరించడమే. నిజానికి యేసు చెబుతున్నది ఇదే: మీరు గొప్పవారు కావాలనుకుంటే, చిన్నవారిగా మారండి. నాతో కలిసి పరిపాలించాలనుకుంటే, అతి అల్పులకు సేవ చేయండి. తండ్రిని కనుగొనాలనుకుంటే, తమను తాము తప్ప మీకు మరేమీ ఇవ్వలేనివారిని స్వాగతించండి.
ఈ బోధ సిలువలో తన పరిపూర్ణతను పొందుతుంది. నిత్యకుమారుడైన యేసు అందరికీ సేవకుడయ్యారు. ఆయన తన్ను తాను రిక్తునిగా చేసుకొని, దాసుని రూపం ధరించి, మరణం వరకు విధేయుడయ్యారు. మహిమకు దారి వినయం. ఉన్నతికి మార్గం సేవ. పదవీకాంక్షను, హోదాను, పోటీతత్వాన్ని విడిచిపెట్టి, వాటికి బదులుగా తనను తాను అర్పించుకునే ప్రేమను, చిన్నబిడ్డలాంటి నమ్మకాన్ని, మౌనమైన విశ్వసనీయతను అలవరచుకోవాలని క్రీస్తు మనలను పిలుస్తున్నారు.
గొప్పతనం గురించి మీకున్న దృక్పథాన్ని నేడు ధ్యానించండి. స్వయాన్ని రిక్తం చేసుకునే త్యాగం పట్ల భయం, క్రీస్తు రక్షణకార్యం గురించి, దానిలో మీ భాగస్వామ్యం గురించి మీ అవగాహనను మసకబారుస్తోందా? మీరు గొప్పతనాన్ని లౌకిక దృష్టితో వెదుకుతున్నారా, లేక పరలోక దృష్టితో వెదుకుతున్నారా? దీనులను, మరచిపోబడినవారిని, మీకు అసౌకర్యం కలిగించేవారిని ఆదరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? యేసు మీకు అప్పగించిన కార్యం గురించి మీలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న అయోమయాన్ని గుర్తించండి. ఆ అయోమయాన్ని కొనసాగిస్తున్న భయమేదైనా ఉందేమో గమనించండి. ఆ తరువాత ధైర్యంగా ఆ భయాన్ని పారద్రోలండి. శిష్యత్వానికి నిజమైన మార్గంగా క్రీస్తు శ్రమలను స్వీకరించండి. కనుమరుగయ్యే రాజ్యం కోసం కాకుండా, కృప, వినయం, కారుణ్యంతో కూడిన నిత్యరాజ్యం కోసం శ్రమించండి—నిలిచివుండే రాజ్యం అదొక్కటే.
నా ప్రభువా, మహామహిమగల రాజా, నీ పరిపాలన భూలోకంలోని క్షణభంగురమైన అధికారాలన్నిటినీ ఎంతో మించిపోతుంది. ఏ భూరాజు వైభవానికన్నా నీ మహిమ ఎంతో ఉన్నతమైనది. దయచేసి నీ కృపాకారుణ్యాల రాజ్యంలోకి నన్ను మరింత సంపూర్ణంగా ఆకర్షించు. నీ త్యాగపూరిత ప్రేమకార్యం ద్వారా నీవు నిత్యమూ కృపను కుమ్మరించే నీ సిలువను హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించే మార్గంలో, ఆ రాజ్యానికి దారితీసే మార్గంలో నేను నడిచేలా చేయు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
గొప్పతనానికి చిన్న మార్గం
సామాన్య కాలపు ఇరవై ఐదవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “అతి చిన్న విషయాలలో నమ్మదగిన వ్యక్తి గొప్ప విషయాలలోనూ నమ్మదగినవారే; అతి చిన్న విషయాలలో నిజాయితీ లేని వ్యక్తి గొప్ప విషయాలలోనూ నిజాయితీ లేనివారే. కాబట్టి, మీరు అన్యాయపు సంపద విషయంలో నమ్మదగినవారిగా లేకపోతే, నిజమైన సంపదను మీకు ఎవరు నమ్మి అప్పగిస్తారు?” లూకా 16:10–11
సామెత అనేది ఒక సాధారణ సత్యాన్ని లేదా ఆచరణాత్మక జ్ఞానాన్ని వ్యక్తపరిచే చిన్న, సులభంగా గుర్తుండిపోయే సూక్తి. అది తరచుగా పరిశీలన, అనుభవాల నుండి పుడుతుంది. నేటి సువార్తలో, నిజమైన గొప్పతనపు మార్గంలో మనలను నడిపించడానికి యేసు అలాంటి సామెతరూపమైన సత్యాన్ని అందిస్తున్నారు.
కతోలిక సభలో అత్యంత ప్రియమైన ఇద్దరు పునీతుల జీవితాల్లో ఆయన బోధ అందంగా సాకారమైంది: లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేస్, కలకత్తాకు చెందిన పునీత మదర్ తెరేసా. మదర్ తెరేసా తరచుగా మనకు ఇలా గుర్తుచేసేవారు: “మనమందరం గొప్ప పనులు చేయలేకపోవచ్చు, కానీ చిన్న పనులను గొప్ప ప్రేమతో చేయగలం.” అదేవిధంగా, ఒక ఆత్మ కథ అనే తన ఆత్మకథలో తెరేస్ తన “చిన్న మార్గాన్ని” వెల్లడిస్తారు—అది గొప్ప విజయాలతో కాకుండా, జీవితంలోని అతి చిన్న కర్తవ్యాలలో విశ్వసనీయత, ప్రేమలతో గుర్తించబడే పవిత్రతా మార్గం.
ప్రేమతో చేసే ప్రతి రహస్య కార్యం, ఎవరి కంటపడని ప్రతి త్యాగం, వినయంతోను నమ్మకంతోను నిర్వర్తించే ప్రతి చిన్న బాధ్యత నిత్యత్వమంతటా ప్రతిధ్వనించగలవని లిసియె పునీత తెరేసా, మదర్ తెరేసా అర్థం చేసుకున్నారు. అతి చిన్న విషయాలలో చూపే నిష్ఠ, మరింత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక నిధులను స్వీకరించడానికి ఆత్మను తెరుస్తుందనే యేసు బోధనతో ఇది పూర్తిగా సరిపోతుంది.
“అతి చిన్న విషయాలలో నమ్మదగిన వ్యక్తి గొప్ప విషయాలలో కూడా నమ్మదగినవారే” అన్న యేసు మాటను రెండు విధాలుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. మొదటిగా, దైనందిన జీవితంలోని చిన్న బాధ్యతలలో నమ్మదగినవారిగా ఉండటం, మరింత గొప్ప బాధ్యతలను స్వీకరించడానికీ, ఇంకా గొప్ప కార్యాలను చేయడానికీ ఆత్మను సిద్ధం చేస్తుందని ఇది సూచిస్తుంది.
అయితే, దీనిని మరింత సూక్ష్మమైన, ఆధ్యాత్మిక మర్మంతో కూడిన రీతిలో కూడా అర్థం చేసుకోవచ్చు. చిన్న విషయాలలో నమ్మదగినవారిగా ఉండటమే గొప్ప విషయాలలో నమ్మదగినవారిగా ఉండటంతో సమానమని యేసు చెప్పిన ఈ సూక్తి సూచిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఎన్నో చిన్న పనులు చేయడం వల్ల మరింత గొప్ప, మరింత “ముఖ్యమైన” పనులు చేయడానికి ఆత్మ సిద్ధమవుతుందనేది మాత్రమే దీని అర్థం కాదు. దైనందిన జీవితంలోని చిన్న విషయాల పట్ల నిష్ఠ కలిగి ఉండటమే నిజమైన గొప్పతనం.
అతి చిన్న విషయాలలో నిజాయితీ లేకపోవడం గొప్ప విషయాలలో కూడా నిజాయితీ లేకపోవడమేనని యేసు మరింతగా మనలను హెచ్చరిస్తున్నారు. ఇదే సూత్రాన్ని అన్వయిస్తే, “అతి చిన్న విషయాలు” నిజానికి “గొప్ప విషయాలే” అని అర్థం చేసుకోవచ్చు. ప్రేమతో చేసే అతి చిన్న కార్యాలలో నిష్ఠ చూపడమే గొప్పతనానికి అసలైన నిర్వచనం; అలాగే, అతి చిన్న కార్యాలలో నిష్ఠ లేకపోవడమే వైఫల్యానికి అసలైన నిర్వచనం.
కనుక, సద్గుణంతో చేసే ప్రతి కార్యం—ఎంత చిన్నదైనా సరే—దేవుని దృష్టిలో ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది. అలాగే, ప్రతి పాపం—ఎంత చిన్నదైనా సరే—ఆత్మనూ దాని నిత్య నిధులనూ గాఢంగా ప్రభావితం చేస్తుంది.
మీ దినచర్యలోని “అతి చిన్న విషయాల” గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. స్నేహితులతో, సహోద్యోగులతో, ముఖ్యంగా కుటుంబ సభ్యులతో మీరు జరిపే చిన్నచిన్న సాధారణ సంభాషణలను గుర్తు చేసుకోండి. ఆర్భాటం లేకుండా ప్రేమను చేతలలో చూపడానికి మీకు లభించే ప్రతి చిన్న అవకాశాన్ని గురించి ఆలోచించండి. స్వార్థాన్ని, మనసులోని ద్వేషాన్ని లేదా ఇతర పాపాలను చిన్నచిన్న చేతల ద్వారా వ్యక్తం చేయడం ఎంత సులభమో కూడా పరిశీలించండి. మీ దినచర్యలోని అతి చిన్న వివరాలను కూడా పరిపూర్ణం చేసుకునే కృప కోసం ప్రార్థించండి. అప్పుడు మీరు గొప్పతనానికీ నిత్య మహిమకూ నడిపించే సుస్థిరమైన మార్గంలో ఉంటారు.
నిజమైన గొప్పతనానికి ప్రభువా, నీవు చేసిన ప్రతి కార్యం నీ ప్రేమ పరిపూర్ణతతో నిండి ఉంది. నీవు తీసుకున్న ప్రతి శ్వాస, నీవు పలికిన ప్రతి మాట, నీవు కలుసుకున్నవారితో జరిపిన ప్రతి సంభాషణ, ప్రవర్తన నీ దైవత్వానికి మానవ వ్యక్తీకరణగా మారాయి. దయచేసి నీ దివ్య జీవితంలో నాకు భాగమివ్వు. తద్వారా నేను చేసే ప్రతి పని—ఎంత చిన్నదైనా సరే—నీ గొప్పతనాన్ని ప్రసరింపజేయునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నిత్య న్యాయ విజయం
సామాన్య కాలము ఇరవై ఐదవ వారంలోని సోమవారం
యేసు జనసమూహంతో ఇలా అన్నారు: “దీపం వెలిగించినవారెవరూ దానిని పాత్రతో కప్పిపెట్టరు, మంచం కింద ఉంచరు; లోపలికి వచ్చేవారికి వెలుగు కనిపించేలా దానిని దీపస్తంభంపై ఉంచుతారు. ఎందుకంటే, బయటపడకుండా దాచబడినదేదీ లేదు; తెలియకుండా, వెలుగులోకి రాకుండా ఉండే రహస్యమేదీ లేదు.” లూకా 8:16–17
జీవితం తరచూ అన్యాయంగా అనిపిస్తుంది. కొందరు పనిచేసే చోట అన్యాయానికి గురవుతారు; న్యాయంగా వారికి దక్కవలసిన పదోన్నతులు వారికి దక్కవు. మరికొందరు స్నేహితుల చేత లేదా కుటుంబ సభ్యుల చేత దుర్వ్యవహారానికి గురవుతారు. అనేకమంది తమ అదుపులో ఏమాత్రం లేని కష్టాలతో—ఆర్థిక ఇబ్బందులు, అనారోగ్యం, యుద్ధం లేదా కరువుతో—బాధపడుతుంటారు. ఈ దృక్కోణంలో చూస్తే, అన్యాయం సర్వత్రా వ్యాపించి, ఎడతెగకుండా కొనసాగుతున్నట్లు కనిపిస్తుంది.
త్యాగపూరిత ప్రేమతో రహస్యంగా చేసే లెక్కలేనన్ని కార్యాలు ఎవరి దృష్టికీ రాకుండా, ఎవరి గుర్తింపునకూ నోచుకోకుండా ఉండిపోవడం వల్ల మరొక నిశ్శబ్దమైన అన్యాయం కూడా జరుగుతుంది. తల్లిదండ్రులు, సంరక్షకులు, ఉపాధ్యాయులు, దంపతులు, ఇంకా ఎంతోమంది అసాధారణమైన ఔదార్యంతోను అంకితభావంతోను తమను తాము సమర్పించుకుంటారు; తరచూ వారికి కృతజ్ఞతగానీ గుర్తింపుగానీ లభించదు. వారి మంచితనం కూడా మరుగునపడి, ప్రతిఫలానికి నోచుకోనట్లు కనిపిస్తుంది.
అసమానతలో మునిగిపోయిన లోకాన్ని దేవుడు సృష్టించారా? న్యాయవంతుడూ సర్వశక్తిమంతుడూ అయిన దేవుడు తప్పులకు తగిన ప్రతిచర్య లేకుండాపోవడాన్నీ, సద్గుణం మరుగున ఉండిపోవడాన్నీ ఎలా అనుమతించగలరు? ఆయన ఎందుకు జోక్యం చేసుకొని ప్రతి ఒక్కరికీ వారికి తగినది ఇవ్వరు?
ఆయన అలా చేస్తారు—అయితే, వెంటనే కంటికి కనిపించే న్యాయాన్ని కోరే లోక ప్రమాణాల ప్రకారం కాదు. దేవుని న్యాయం మరింత లోతైనది, మరింత స్వచ్ఛమైనది, ఎంతో ఎక్కువ మహిమాన్వితమైనది. అది ఇక్కడే, ఇప్పుడే, కృప ద్వారా ప్రారంభమై, విశ్వాసపాత్రమైన ఆత్మను ఆధ్యాత్మిక ప్రతిఫలాలతో ప్రకాశింపజేస్తుంది; కానీ నిత్యత్వంలో మాత్రమే అది పూర్తిగా వెల్లడవుతుంది.
“బయటపడకుండా దాచబడినదేదీ లేదు; తెలియకుండా, వెలుగులోకి రాకుండా ఉండే రహస్యమేదీ లేదు” అని యేసు ప్రకటించినప్పుడు, ఆయన కాలాన్ని గురించీ నిత్యత్వాన్ని గురించీ మాట్లాడుతున్నారు. పాపం, మనసులోని ద్వేషం లేదా గందరగోళం వల్ల ఇప్పుడు ఎన్నో విషయాలు మరుగున ఉన్నాయి—తరచూ అవి మనకు కూడా తెలియకుండా ఉంటాయి. చివరికి, అన్నీ వెల్లడవుతాయి. దీపస్తంభంపై ఉన్న దీపంలా దేవుని న్యాయం ప్రకాశిస్తూ, ప్రతి సత్యాన్నీ వెలిగిస్తుంది, ప్రతి తప్పునూ బయటపెడుతుంది, ప్రేమతో రహస్యంగా చేసిన ప్రతి కార్యాన్నీ ఉన్నతపరుస్తుంది.
మొదటిగా, మన పాపాల విషయానికొస్తే, దేవుడు క్షమించినప్పుడు ఆయన మరచిపోతారు కూడా అని తరచూ అంటుంటారు. పశ్చాత్తాపపడే ఆత్మకు వ్యతిరేకంగా దేవుని అగాధమైన కరుణ ఏ దోషాన్నీ మనసులో ఉంచుకోదనేది నిజమే అయినా, దైవ క్షమాపణ అంటే కేవలం తుడిచివేయడం కాదని నేటి సువార్త సూచిస్తుంది. బదులుగా, “తెలియకుండా… ఉండే రహస్యమేదీ లేదు” అని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు. దేవుని కరుణ స్వయంగా వెలుగు నింపే కార్యం. క్షమించే కార్యం తరచూ కంటికి కనిపించదు—మనం అన్యాయం చేసిన వ్యక్తితో సయోధ్య కుదరడం అందులో భాగమైతే తప్ప. అయినప్పటికీ, పాపానికి సంబంధించి మరుగున ఉన్న మరో పార్శ్వం ఏమిటంటే, క్షమాపణ పొందిన ఆత్మను దేవుడు స్వస్థపరచి, పునరుద్ధరించి, రూపాంతరం చెందించే తీరు.
ఈ పరివర్తన మరుగునే ఉండిపోకూడదు. క్షమాపణ పొందిన జీవితపు సాక్ష్యం ద్వారా ప్రకాశిస్తూ, అది లోకంలో ఒక వెలుగుగా మారాలి. నిత్యత్వంలో ఈ కారుణ్యం పరలోకంలో ప్రకటించబడుతుంది; పాపాన్ని గుర్తుచేసి మనలను సిగ్గుపరచడానికి కాదు, దేవుని కారుణ్యపు లోతులను వెల్లడించి ఆయనను మహిమపరచడానికి. ఈ విధంగా, ఇప్పుడు క్షమించబడిన మన గత పాపం కూడా దేవదూతలకూ పునీతులకూ ఆనందకారణంగా, దేవుని మహిమకు సాక్ష్యంగా మారుతుంది.
ప్రతిరోజూ త్యాగాలు చేస్తూ, కొద్దిపాటి గుర్తింపు మాత్రమే పొందేవారి లేదా అసలు గుర్తింపే పొందనివారి సంగతి ఏమిటి? నిత్యత్వంతో పోలిస్తే ఈ భూలోక జీవితం ఎంత స్వల్పమో మనం ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి. ఏది మేలు: ఈ లోకపు క్షణికమైన ప్రశంసలను పొందడమా, లేక దేవుడు తన పునీతులకు ప్రసాదించే నిత్య గౌరవాన్ని పొందడమా? ఈ రెండూ తప్పనిసరిగా పరస్పర విరుద్ధమైనవి కావు—ఈ జీవితంలోనూ రాబోయే జీవితంలోనూ గౌరవం పొందడం సాధ్యమే—అయినప్పటికీ, ఇక్కడ మన కృషిని ఎవరూ గుర్తించకపోతే మనం అతిగా ఆందోళన చెందకూడదు. చివరికి, మరుగున ఉన్న ప్రతి త్యాగం వెలుగులోకి వస్తుంది, మౌనంగా చేసిన ప్రతి ప్రేమకార్యం వెల్లడవుతుంది, విశ్వసనీయతతో జీవించే ప్రతి ఆత్మను దేవుడే మహిమపరుస్తాడు.
మీకు అన్యాయాలుగా అనిపించే వాటివల్ల గానీ, మీ సత్కార్యాలు మరుగున ఉండిపోవడం వల్ల గానీ మీరు నిరుత్సాహపడుతున్నారేమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని సమక్షంలో ఏదీ నిజంగా కోల్పోబడదని నమ్మండి. ఆయన న్యాయం ఆలస్యమయ్యేది కాదు—అది నిత్యమైనది. ఆయన నిర్ణయించిన పరిపూర్ణ సమయంలో అన్నీ వెల్లడవుతాయి. మరుగున ఉన్న ప్రతి కృపపైనా, ప్రతి దయాకార్యంపైనా ఆయన వెలుగు ప్రకాశిస్తుంది; అది ఇప్పుడే ప్రారంభమై పరలోకంలో పరిపూర్ణతకు చేరుకుంటుంది.
పరిపూర్ణ న్యాయముగల ప్రభువా, నీ కారుణ్యం ఎంతో గొప్పది, ఎంతో మహిమాన్వితమైనది, ఎంతో అగాధమైనది; అందరూ చూడగలిగేలా అది ప్రకటించబడాలి. ఈ జీవితంలో నీ పరిపూర్ణ జ్ఞానం ప్రకారం నా ఆత్మలో నీ మహిమను వెల్లడించు. నా సత్కార్యాలను ఎవరూ గుర్తించకపోయినా, మెచ్చుకోకపోయినా, నా చూపును నిత్యత్వం వైపు తిప్పు. నా పాపం—దానిని బట్టి పశ్చాత్తాపపడి, క్షమాపణ పొందిన తరువాత—నీ కారుణ్యాన్ని వెల్లడించి, నీ నామాన్ని మహిమపరిచే వెలుగుగా మారుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అత్యంత పరిపూర్ణమైన శిష్యురాలు
సామాన్య కాలము ఇరవై ఐదవ వారంలోని మంగళవారం
యేసు తల్లి, ఆయన సహోదరులు ఆయన దగ్గరకు వచ్చారు. కానీ జనసమూహం కారణంగా ఆయనను చేరుకోలేకపోయారు. “నీ తల్లి, నీ సహోదరులు బయట నిలబడి ఉన్నారు; వారు నిన్ను చూడాలని కోరుకుంటున్నారు” అని ఆయనకు తెలియజేశారు. అందుకు ఆయన వారితో, “దేవుని వాక్యాన్ని విని, దాని ప్రకారం నడుచుకునేవారే నా తల్లి, నా సహోదరులు” అని జవాబిచ్చారు. లూకా 8:19–21
బైబిలు గ్రీకు భాషలో, “సహోదరులు” అని అనువదించబడిన పదం సందర్భాన్ని బట్టి తోబుట్టువులనే కాక, దగ్గరి బంధువులను, జ్ఞాతులను, లేదా ఆధ్యాత్మిక సహోదరులను కూడా సూచించవచ్చు. ఉదాహరణకు, ఆదికాండము 13:8 గ్రీకు అనువాదం అబ్రాహామును, లోతును “సహోదరులు” అని వర్ణిస్తుంది; అయితే లోతు అబ్రాహాముని సోదరుని కుమారుడు. అపొస్తలుల కార్యములు 1:15లో పేతురు “సహోదరుల” మధ్య లేచి నిలబడ్డాడు; ఇక్కడ సమావేశమైన సుమారు 120 మంది శిష్యుల సమూహాన్ని ఈ పదం సూచిస్తుంది. అలాగే రోమీయులకు 1:13లో పునీత పౌలు రోములోని తన “సహోదరులను” సంబోధిస్తున్నాడు; అంటే ఆ నగరంలో సమావేశమైన విశ్వాసులందరినీ ఉద్దేశిస్తున్నాడు.
అందువల్ల, యేసు తల్లి, ఆయన “సహోదరులు” ఆయనను చూడడానికి వచ్చారని మనం చదివినప్పుడు, అది ఆయన తోబుట్టువులను సూచించడం లేదని కతోలిక సభ ఎల్లప్పుడూ బోధిస్తూ వచ్చింది—ఎందుకంటే యేసు ధన్య కన్య మరియకు ఏకైక కుమారుడు. అది బహుశా నజరేతు నుంచి వచ్చిన ఆయన బంధువులను, అంటే పెదనాన్న, చిన్నాన్న, మేనమామ లేదా మేనత్త పిల్లలవంటి వారిని, లేదా ఇతర దగ్గరి బంధువులను సూచిస్తుంది.
అయినప్పటికీ, ఈ వాక్యభాగాన్ని మొదటిసారి చదివినప్పుడు మరో సందేహం తలెత్తవచ్చు. యేసు తన బంధువులనే కాక, తన సొంత తల్లిని కూడా దూరం చేసుకుంటున్నట్లు అనిపించవచ్చు. కానీ నిజంగా అలా జరుగుతోందా? నిశ్చయంగా కాదు. వాస్తవానికి, ఈ వాక్యభాగాన్ని మరింత స్పష్టమైన ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో చదివితే, దానికి పూర్తి విరుద్ధమైన విషయం వెల్లడవుతుంది.
ధన్య కన్య మరియ రాకనూ, “దేవుని వాక్యాన్ని విని, దాని ప్రకారం ప్రవర్తించేవారే నా తల్లి, నా సహోదరులు” అన్న యేసు మాటలనూ పరిశీలిస్తే, ఆయన సొంత తల్లి కంటే ఈ మాటలను మరింత సంపూర్ణంగా నెరవేర్చినవారు ఎవరు? ఎవరూ లేరు. ఆమె తన ఉనికి ప్రారంభమైన తొలి క్షణం నుంచే జన్మపాపం నుంచి కాపాడబడే అద్వితీయమైన అనుగ్రహాన్ని పొంది, కృపలో గర్భధరింపబడినప్పటికీ, ఆమెకు స్వేచ్ఛా సంకల్పం ఉండేది. ఆదిమ నిర్దోషిత్వ స్థితిలో సృష్టించబడిన ఆదాము, ఏవలవలె, మరియ కూడా స్వార్థంతోనూ పాపంతోనూ దేవుని నుంచి వైదొలగాలని స్వేచ్ఛగా ఎంచుకోగలిగేది. కానీ ఆమె అలా చేయలేదు.
అమలోద్భవిగా గర్భధరింపబడిన దేవమాత తన జీవితమంతటా, ప్రతి క్షణం కృపకు సహకరించాలని తన స్వేచ్ఛా సంకల్పంతో ఎంచుకుంది. అంతేకాక, సంప్రదాయం ప్రకారం తన ఉనికిలోని మహిమను చూసి, తనను తాను దేవునిగా హెచ్చించుకోవాలని కోరుకున్న లూసిఫరుకు భిన్నంగా, మరియ తన నిర్మల హృదయపు మహిమను చూసి, వినయాన్నీ పరిపూర్ణ విధేయతనూ ఎంచుకుంది. ఆమె ఎన్నడూ తనను తాను హెచ్చించుకోలేదు; ఎల్లప్పుడూ ప్రభువునే ఘనపరచింది.
వాస్తవానికి, నేటి సువార్త ఆమె జీవితంలోని ఒక ప్రధాన రహస్యాన్నీ మహిమనూ ప్రముఖంగా చూపిస్తుంది: ఆమె వినయం. యేసుకు ఆమె వినయం తెలుసు. ఆమె దైవిక కుమారునిగా, ఆమెకు తన గురించి తెలిసినదానికంటే ఆయనకు ఆమె గురించి బాగా తెలుసు. ఆయనే ఆమెను సృష్టించి, దైవప్రేమ పరిపూర్ణతతో ఆమెను ప్రేమించాడు. ఆ ప్రేమతోనే, అనేకులు అపార్థం చేసుకోగలిగినా, ఆమె తన సరళతతోనూ కృపతోనూ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగల ఒక సత్యాన్ని పలికి, ఆయన ఆమెలో మరుగున ఉన్న పవిత్రతను వెల్లడించాడు. యేసు పలికిన ఆ సత్యం నిత్యమూ ప్రకటించబడుతుంది: అందరికంటే ఎక్కువగా ఆమె దేవుని వాక్యాన్ని విని, దాని ప్రకారం ప్రవర్తించింది.
ఈ మాట మహిమాన్వితమైనది, ఎందుకంటే ఇది మరియ సద్గుణాన్ని ప్రముఖంగా చూపిస్తూ, యేసుతో ఆమెకున్న సంబంధపు లోతును వెల్లడిస్తుంది. వారి బంధం కేవలం శారీరక బంధం మాత్రమే కాదు. ఆయనకు జన్మనిచ్చినందువల్ల కంటే, ఆయన వాక్యాన్ని విని, పరిపూర్ణ విశ్వసనీయతతో దానికి స్పందించినందువల్లనే ఆమె అన్నింటికంటే ముందుగా ఆయన తల్లి అయింది. అందుకే ఆమె అత్యంత పరిపూర్ణమైన శిష్యురాలు.
యేసుకు తల్లిగా గానీ, ఆయన రక్తసంబంధీకులలో ఒకరిగా గానీ ఉండటం ఊహకందని వరమే అయినప్పటికీ, మనమందరం తనకు ఆధ్యాత్మిక బంధువులం కావాలని మరింత గొప్ప ఆహ్వానాన్ని అందించడానికి యేసు ఈ సందర్భాన్ని ఉపయోగించుకుంటున్నారు. తన వాక్యాన్ని విని, ఆచరించడం ద్వారా దేవునితో బంధుత్వం అనే గౌరవంలో అందరూ పాలుపంచుకునేందుకు ఆయన ద్వారం తెరుస్తున్నారు. ఇది తక్కువ స్థాయి పిలుపు కాదు; క్రైస్తవ శిష్యత్వానికి ఇదే హృదయం.
మిమ్మల్ని పిలిచిన మహోన్నతమైన పిలుపు గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు క్రీస్తును మీ గర్భంలో మోసి ఉండకపోవచ్చు, కానీ కృప, విధేయతల ద్వారా ఆయనను మీ హృదయంలో మోయడానికి మీకు ఆహ్వానం అందింది. ఆయన వాక్యాన్ని వినండి. దానిని హృదయంలో భద్రపరచుకోండి. దాని ప్రకారం నడుచుకోండి. అలా చేయడం ద్వారా, మీరు కేవలం శిష్యులే కాక, ఆయన కుటుంబ సభ్యులుగా, మరింత పరిపూర్ణమైన శిష్యులుగా మారతారు.
నా దేవా, నా సోదరా, రక్తసంబంధం ద్వారా కాక, కృప, విధేయతల ద్వారా దేవుని కుటుంబంలోకి మమ్మల్ని ఆహ్వానించావు. అహంకారంతో నన్ను నేను హెచ్చించుకోవాలని ఎన్నడూ ఆశించకుండా, ధన్య కన్య మరియను అనుకరిస్తూ నన్ను నేను తగ్గించుకోవడాన్నే ఎంచుకుంటూ, ఈ పిలుపుకు తగినట్లు ఎల్లప్పుడూ జీవించేలా చేయుము. నా ఆధ్యాత్మిక తల్లియైన ఆమె, పరిపూర్ణ ప్రేమలో నాకు ఆదర్శంగా, నీతో నిజమైన కుటుంబ ఐక్యతలో జీవించేందుకు నాకు మార్గదర్శిగా ఉండుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దైవ సంరక్షణపై ఆధారపడటం
సామాన్య కాలము ఇరవై ఐదవ వారంలోని బుధవారం
యేసు పన్నెండు మందిని పిలిచి, సమస్త దయ్యాలపై వారికి శక్తిని, అధికారాన్ని, వ్యాధులను నయం చేసే శక్తిని ఇచ్చారు. దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రకటించడానికి, రోగులను స్వస్థపరచడానికి వారిని పంపించారు. ఆయన వారితో, “ప్రయాణానికి ఏమీ తీసుకువెళ్లవద్దు—చేతికర్ర గానీ, సంచి గానీ, ఆహారం గానీ, డబ్బు గానీ వద్దు; ఎవరూ రెండవ అంగీని తీసుకువెళ్లవద్దు” అని చెప్పారు. లూకా 9:1–3
రోగులపై చేతులుంచి వారిని స్వస్థపరచే శక్తి మీకు ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. అది కల్పనా లోకానికో, అసాధారణ శక్తులున్న కథానాయకులకో సంబంధించిన విషయంలా అనిపించినా, నిజానికి అది ప్రకృతిపై దేవునికున్న అధికారంలో పాలుపంచుకోవడమే. పిల్లలు చిత్రకథల పుస్తకాలు లేదా కార్టూన్ల ద్వారా అలాంటి శక్తి గురించి కలలు కనవచ్చు. అయితే అపొస్తలులకు అనుగ్రహించిన శక్తి నిజమైనదే కాక, మరింత ఉన్నతమైన ఉద్దేశంతో ఇవ్వబడింది: ఆత్మలను నిత్యరక్షణలోకి ఆకర్షించడానికి.
లూకా సువార్తలో ఈ సమయానికి, ఆ పన్నెండు మందిని అపొస్తలులుగా ఎన్నుకొని నియమించి, నెలలు కాకపోయినా కనీసం కొన్ని వారాలైనా గడిచాయి. లూకా 6లో, యేసు ఒక కొండపై రాత్రంతా ప్రార్థనలో గడిపిన తరువాత వారిని పిలిచారు. అప్పటినుంచి, మైదానంలోని ప్రసంగం వంటి ఆయన బోధలను వినడం ద్వారా, అద్భుతాలను, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టడాన్ని ప్రత్యక్షంగా చూడటం ద్వారా, ఆయన పాపాలను క్షమించడాన్ని చూడటం ద్వారా, తుపాను చెలరేగిన సముద్రాన్ని ఆయన శాంతింపజేయడాన్ని విస్మయంతో గమనించడం ద్వారా, చివరకు ఆయన మృతులను లేపడాన్ని కూడా చూడటం ద్వారా వారు శిక్షణ పొందారు.
ఈ స్వల్పకాలికమైనా గాఢమైన శిక్షణ తరువాత, యేసు వారిని పరిచర్యకు పంపించారు. ఈ పరిచర్య కోసం, స్వస్థపరచడానికి, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టడానికి, దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రకటించడానికి యేసు తన సొంత దైవశక్తిని వారికి అనుగ్రహించారు.
వారిని పంపేటప్పుడు ఆయన ఒక ముఖ్యమైన సూచన ఇచ్చారు: “ప్రయాణానికి ఏమీ తీసుకువెళ్లవద్దు—చేతికర్ర గానీ, సంచి గానీ, ఆహారం గానీ, డబ్బు గానీ వద్దు; ఎవరూ రెండవ అంగీని తీసుకువెళ్లవద్దు.” ఆయన వారిని ఇలా ఎందుకు అడిగారు? వారి అవసరాల పట్ల ఆయనకు శ్రద్ధ లేక కాదు; బదులుగా, ఆయన వారికి ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక పాఠాన్ని నేర్పుతున్నారు: ఆయన శక్తికి, సందేశానికి సమర్థవంతమైన సాధనాలుగా ఉండాలంటే, వారు పూర్తిగా దైవ సంరక్షణపై ఆధారపడాలి.
మీరు ఆ పన్నెండు మందిలో ఒకరిగా, పరిచయం లేని గ్రామంలోకి ప్రవేశించి, ఊరి ప్రవేశద్వారం వద్ద నడవలేని ఒక వ్యక్తి భిక్షమెత్తుకోవడం చూస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. అకస్మాత్తుగా, అతనిపై చేతులుంచి, అతనికి స్వస్థత కలుగుతుందని ప్రకటించాలనే ప్రేరణ మీకు కలుగుతుంది. ఆ ప్రేరణ ఎంత బలంగా ఉంటుందంటే, మీరు వెంటనే ఆచరణలో పెడతారు. “స్వస్థత పొందు” అని మీరు అనగానే, అందరూ ఆశ్చర్యపోయేలా ఆ వ్యక్తి లేచి నడుస్తాడు. ఆ రోజు ముగిసేలోగా రోగులు, నడవలేనివారు, దయ్యాలు పట్టినవారు వరుసలుగా మీ దగ్గరకు వస్తారు; ప్రతి ఒక్కరూ స్వస్థతను లేదా విముక్తిని పొందుతారు.
మరుసటి రోజు, పట్టణ కూడలిలో పెద్ద జనసమూహం గుమికూడుతుంది. వారిని కూర్చోమని ఆహ్వానించి, యేసు బోధించగా మీరు విన్నదంతా ప్రకటించడం మొదలుపెడతారు. మీరు మాట్లాడుతుండగా, కొందరు మనసు కదిలి కన్నీళ్లు పెడతారు; మరికొందరు ఆనందంతో పరలోకం వైపు చూస్తారు. హృదయాలు స్పందిస్తాయి. సంకెళ్లు తెగిపోతాయి. జీవితాలు మారిపోతాయి—ఇదంతా మీ మాటలు, మీ సమక్షం సాధనాలుగా ఉపయోగపడటం ద్వారానే జరుగుతుంది.
అలాంటి క్షణంలో, మీరు చేసినదంతా చూసి మురిసిపోతూ, అహంకారానికి లోనవ్వాలనే శోధన సులభంగా కలగవచ్చు. అయితే యేసుకు ఇది తెలుసు. అందుకే, రోజు ముగిసి జనసమూహాలు చెదరిపోయాక, అపొస్తలులు ఆహారం, ఆశ్రయం కోసం ఇతరులను ఆశ్రయించాల్సి వచ్చింది. అపరిచితుల దయపై ఆధారపడటం అనే ఆ సాధారణ చర్య, వారు వినియోగిస్తున్న శక్తి వారి సొంతం కాదని ప్రతిరోజూ గుర్తుచేసేది. అద్భుతాలు చేసేది, ఆత్మలను రక్షించేది తాము కాదనీ, తమ ద్వారా పనిచేస్తూ, మాట్లాడుతున్న క్రీస్తేననీ గుర్తుంచుకోవడానికి వారు ఖాళీ చేతులతో పట్టణాల్లోకి ప్రవేశించారు.
దేవుడు తన మహిమకరమైన ఉద్దేశాల కోసం మనలను ఉపయోగించినప్పుడు, మనకు కూడా గర్వమనే పాపం వైపు శోధన కలుగుతుంది. మనలను మనమే చూసుకొని మురిసిపోవచ్చు, ఇతరుల గుర్తింపును కోరవచ్చు, లేదా దేవుని కృపకు మనమే మూలమైనట్లుగా ఇతరులు మనతో వ్యవహరించాలని ఆశించవచ్చు. క్రీస్తు అపోస్తలిక సేవలో నిమగ్నమైన ప్రతి ఒక్కరూ ఈ నిజమైన ప్రమాదాన్ని గంభీరంగా పరిగణించాలి. క్రీస్తు మన ద్వారా పనిచేయకపోతే, మనం ఏమీ చేయలేము. మనం బలహీనులం, పాపులం; ప్రతి సత్కార్యపు ఘనత క్రీస్తుకే చెందుతుంది. మనలను ఆత్మపరిశీలనకు పురికొల్పే ఈ సత్యాన్ని మనం ఎన్నడూ మరచిపోకూడదు; ముఖ్యంగా ఆయన పరిచర్యలో మరింత లోతుగా నిమగ్నమవుతున్నప్పుడు దీనిని గుర్తుంచుకోవాలి.
మీరు దైవ పరిపాలనపై ఎంత సంపూర్ణంగా ఆధారపడుతున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుడు మీ ద్వారా చేసే పనులకు ఘనతను మీకే ఆపాదించుకోవాలనే శోధన మీకు ఎప్పుడైనా కలుగుతుందా? మన ప్రభువుకు సేవ చేసేటప్పుడు ఇతరుల మెప్పును, గుర్తింపును కోరుతున్నారా? మీ సొంత మహిమను ఎన్నడూ వెదకకుండా, ఎల్లప్పుడూ ఆయననే చూపుతూ, ఆయన కారుణ్యానికి స్వచ్ఛమైన సాధనంగా ఉండాలని మాత్రమే కోరుకునేలా వినయమనే కృపను, అనాసక్తిని మీకు ప్రసాదించమని యేసును అడగండి.
సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువా, ప్రకృతిపై సంపూర్ణ అధికారం కలిగి ఉండటమే కాక, జీవితాలను మార్చి నిత్యజీవాన్ని ప్రసాదించే శక్తి కూడా నీకు ఉంది. నీ రక్షణ కార్యానికి వినయపూర్వకమైన సాధనంగా నన్ను ఉపయోగించు. నా హృదయాన్ని గర్వం నుండి కాపాడు; ప్రతి సత్కార్యమూ నీ నుండే ప్రవహిస్తుందని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకొని వినయంలో స్థిరంగా ఉండేలా నన్ను నిలుపు. నేను కేవలం నీ సేవలో ఉన్న వ్యక్తిని; సమస్త మంచితనానికి మూలం నీవే. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
“మంచి” జీవితం
సామాన్య కాలము ఇరవై ఐదవ వారంలోని గురువారం
జరుగుతున్నదంతా విన్న చతుర్థాధిపతి హేరోదు ఎంతో కలవరపడ్డాడు. ఎందుకంటే కొందరు, “యోహాను మృతులలో నుండి లేపబడ్డాడు” అని, మరికొందరు, “ఏలీయా ప్రత్యక్షమయ్యాడు” అని, ఇంకొందరు, “పూర్వకాల ప్రవక్తలలో ఒకరు లేచారు” అని చెప్పుకుంటున్నారు. అయితే హేరోదు, “యోహాను తల నరికించింది నేనే. మరి ఎవరి గురించి నేను ఇలాంటి విషయాలు వింటున్నానో, ఇతను ఎవరు?” అన్నాడు. అతడు ఆయనను చూడటానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు. లూకా 9:7–9
దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా జీవించడానికి నిరాకరించేవారు, ఇతరుల జీవితాలలో ఆయన సన్నిధిని చూసినప్పుడు ఒక విచిత్రమైన విషయం జరుగుతుంది—వారు అశాంతికి, అయోమయానికి కూడా లోనవుతారు. అలాంటి వారిలో హేరోదు ఒకడు. పేరుకు యూదుడే అయినా, అతడు భోగలాలసతో, గర్వంతో, నైతిక విలువల విషయంలో రాజీపడుతూ జీవించాడు. యేసు గురించి, ఆయన చేసిన మహత్కార్యాల గురించి విన్నప్పుడు, హేరోదులో కలిగిన ఆకర్షణతో పాటు అంతరంగ కలత కూడా చెలరేగింది. ముఖ్యంగా బాప్తిస్మ యోహానును చంపించిన అపరాధభావం అతని మనస్సాక్షిని కలవరపెట్టింది.
హేరోదు అయోమయం విశ్వాసాన్ని స్వీకరించాలనే నిజాయితీగల సంసిద్ధత నుండి పుట్టలేదు; భయం, అపరాధభావం, మూఢనమ్మకం నుండి పుట్టింది. క్రీస్తులో వెల్లడైన దేవుని కృపను అతడు గ్రహించలేనంతగా పాపం అతని హృదయాన్ని చీకటిమయం చేసింది. హేరోదు అంతరంగంలో కల్లోలం ఉన్నప్పటికీ, “అతడు ఆయనను చూడటానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు” అని సువార్త మనకు చెబుతుంది. ఈ కోరిక చీలిపోయిన ఆత్మను వెల్లడిస్తుంది—సత్యాన్ని తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం ఉన్నా, దానిని స్వీకరించడానికి ఇష్టపడని ఆత్మను.
హేరోదు మనకు సద్గుణానికి ఆదర్శంగా కాక, ఒక హెచ్చరికగా నిలుస్తాడు. దేవుని చిత్తాన్ని ప్రతిఘటించేవారికి కూడా ఇతరుల పవిత్రత ద్వారా ఆయన సన్నిధి కొంతవరకు కనిపించవచ్చు. కానీ పశ్చాత్తాపం లేకపోతే, అలాంటి అనుభవాలు శాంతినీ స్పష్టతనూ ఇవ్వవు. హేరోదు విషయంలో, అతని ఆకర్షణ మొదట అంతర్వేదనకు, ఆ తరువాత మౌనానికి దారితీసింది. శ్రమల సమయంలో యేసు చివరకు హేరోదు ఎదుట నిలిచినప్పుడు, మన ప్రభువు ఒక్క మాట కూడా పలకలేదు. ఆ మౌనం అతని కఠినమైన హృదయంపై ఒక తీర్పు.
హేరోదు జీవితాన్ని చూసి చాలామంది అతణ్ని చూసి అసూయపడి ఉండవచ్చు. అతడు ధనవంతుడు, అధికారవంతుడు; విలాసవంతమైన విందులు ఆరగిస్తూ, అద్భుతమైన రాజభవనాలలో నివసిస్తూ, రోము రక్షణను అనుభవించాడు. అలాంటి రాజులు నేడు అరుదుగా ఉన్నా, లోకసంబంధమైన సంపద, కీర్తి పట్ల ఆకర్షణ మాత్రం బలంగానే ఉంది. నేటి సమాజంలో వారి స్థానంలో ఉన్న ప్రముఖులు, సామాజిక మాధ్యమ ప్రభావశీలులు, ఉన్నత వర్గాలవారు లక్షలాది మంది అభిమానులను ఆకర్షిస్తున్నారు. సామాజిక మాధ్యమాలు వారి జీవనశైలులను గొప్పగా చూపుతుండగా, లోకం భోగలాలసను, సౌకర్యాన్ని, సామాజిక ప్రతిష్ఠను కీర్తిస్తోంది.
కానీ ఇదంతా దేనికోసం? భూమిపై లభించే ప్రతి సుఖాన్నీ అందిపుచ్చుకుంటూ, ప్రస్తుత క్షణంలో జీవితాన్ని ఆస్వాదించడానికేనా? ఈ జీవితం ముగిసి మనం దేవుని న్యాయపీఠం ముందు నిలిచినప్పుడు ఏమవుతుంది? ఆ ఘడియలో క్షణభంగురమైన ప్రతి సౌఖ్యమూ కనుమరుగవుతుంది; మనకు మిగిలేది మన ఆత్మ ఉన్న స్థితి మాత్రమే. హేరోదు లౌకిక విజయం చివరికి శూన్యమే అయింది. ఈ జీవితంలో అతనికి శాంతి లేదు; హృదయ పరివర్తన లేకపోతే, అతని నిత్యగతి కూడా అదే అశాంతిలో స్థిరపడిపోయింది.
హేరోదు జీవితం సువార్తలలో వర్ణించబడటానికి ఒక కారణం ఉంది. అతని ఉదాహరణ నుండి, లోకసంబంధమైన, ఇంద్రియ సంబంధమైన భోగాలపై ఉన్న ముసుగును తొలగించి, వాటి అసలు స్వరూపాన్ని మనం చూడాలి—వాటి నిత్య పర్యవసానాల వెలుగులోనే కాక, అవి ఇప్పుడే అంతరంగంలో కలిగించే వినాశాన్ని కూడా చూడాలి. అలాంటి జీవితానికి రక్షించే శక్తి లేదు; క్షణికంగా తప్ప తృప్తినిచ్చే సామర్థ్యం లేదు; అది ఎల్లప్పుడూ ఆత్మను అయోమయంలోనూ కుతూహలంలోనూ వదిలేస్తుంది—ఆ కుతూహలం చివరికి గందరగోళంలో ముగుస్తుంది.
అలాంటి భోగాలపైనే హృదయాలను నిలిపినవారు ఎల్లప్పుడూ ఇంకా ఎక్కువ కావాలని తపిస్తారు; ఎన్నటికీ తృప్తి చెందరు. పాపభరితమైన భోగాల ఆకర్షణను తప్పించుకోవడానికి ఉత్తమ మార్గం, శుద్ధి చేసే సువార్త సత్యాలలో మిమ్మల్ని మీరు ముంచెత్తుకోవడమే. సత్యం శుద్ధి చేస్తుంది, విముక్తినీ ఇస్తుంది. పవిత్రతతో ప్రకాశిస్తూ, దేవునితో ఆనందమయమైన ఐక్యతలోనూ ఇతరులతో ఆధ్యాత్మిక సహవాసంలోనూ జీవిస్తూ, తాను ఏ ఉద్దేశంతో సృష్టించబడిందో ఆ విధంగా దేవుని ఆలయంగా మారడానికి అది ఆత్మకు స్వేచ్ఛనిస్తుంది. ఈ జీవితంలో దీనికంటే గొప్పది ఏదీ ఉండదు; రాబోయే జీవితంలో మరేదీ తృప్తినివ్వదు.
మీ జీవితంలో క్రీస్తును కలుసుకున్నప్పుడు మీలో ఇంకా మిగిలి ఉండే అయోమయం, భయం లేదా క్రమరహితమైన కుతూహలం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు హేరోదులా కుతూహలంతో ఉన్నా నిబద్ధత లేకుండా ఆయనను సమీపిస్తున్నారా? లేక శుద్ధి పొంది, రూపాంతరం చెందడానికి సిద్ధమైన హృదయంతో సమీపిస్తున్నారా? హేరోదు ఉదాహరణ మిమ్మల్ని అయోమయం నుంచి దూరంగా, హృదయపరివర్తన వైపు నడిపించనివ్వండి. సత్యస్వరూపుడే మీ ఎదుట నిలిచి ఉన్నారు. కేవలం కుతూహలంతోనే ఉండిపోకండి. విశ్వాసంతో మిమ్మల్ని మీరు సమర్పించుకోండి; అప్పుడు దేవుని రాజ్య సంపదలు మీ సొంతమవుతాయి.
నిజమైన సంపదలకు ప్రభువా, ఈ లోకపు అధికారం, ధనం, శరీరసుఖాల భోగాలు మనసును ఆకర్షించి వలలో పడేస్తాయి. వాటి వాగ్దానాల వెనుక ఉన్న శూన్యతను నేను స్పష్టంగా చూడగలిగేలా దయచేసి నా కళ్లపై ఉన్న తెరను తొలగించు. ప్రతి మోసం నుంచి నన్ను విడిపించి, నిన్ను మాత్రమే కోరుకునేలా నా హృదయాన్ని ఆకర్షించు. స్వేచ్ఛ లభించే, కృపాసంపదలు, నిత్యానందం ఎదురుచూసే నీ రాజ్యమే ఎల్లప్పుడూ నా లక్ష్యంగా ఉండుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
బాధలను అనుభవించే మెస్సీయా
సామాన్య కాలం ఇరవై ఐదవ వారపు శుక్రవారం
ఒకసారి యేసు ఏకాంతంగా ప్రార్థిస్తూ ఉండగా, శిష్యులు ఆయనతో ఉన్నారు. ఆయన వారిని, “నేను ఎవరినని ప్రజలు చెప్పుకుంటున్నారు?” అని అడిగారు. వారు, “బప్తిస్మ యోహాను అని కొందరు; ఏలీయా అని మరికొందరు; ‘పూర్వకాల ప్రవక్తలలో ఒకరు తిరిగి లేచారు’ అని ఇంకొందరు అంటున్నారు” అని జవాబిచ్చారు. అప్పుడు ఆయన వారితో, “మరి మీరు నన్ను ఎవరని అంటున్నారు?” అని అడిగారు. పేతురు, “దేవుని క్రీస్తువు” అని జవాబిచ్చారు. లూకా 9:18–20
నేటి సువార్త దైవవెల్లడిలో ఒక నిర్ణయాత్మక క్షణాన్ని మన ముందుంచుతుంది. పన్నెండుమంది సమీపంలో ఉండగా యేసు ఏకాంతంగా ప్రార్థిస్తూ, “నేను ఎవరినని ప్రజలు చెప్పుకుంటున్నారు?” అని అడుగుతారు. వారి సమాధానాలు విన్న తరువాత, ఆ ప్రశ్నను మరింత వ్యక్తిగతంగా వారికే సంధిస్తారు: “మరి మీరు నన్ను ఎవరని అంటున్నారు?” పన్నెండుమంది తరఫున మాట్లాడుతూ పేతురు, “దేవుని క్రీస్తువు” అని ప్రకటిస్తారు—అంటే అభిషిక్తుడు, ఎంతోకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయా.
మాట్లాడుతున్నది పేతురే అయినా, తన దైవస్వభావంలో ఈ సత్యాన్ని పేతురుకు వెల్లడించి, ఆయన ఈ విశ్వాస ప్రకటన చేసేలా ప్రేరేపిస్తున్నది యేసే. యేసు తాను ఎవరో స్వయంగా ప్రకటించి ఉండవచ్చు. కానీ విశ్వాసం ద్వారా ఈ వెల్లడిలో పాలుపంచుకోమని ఆయన పేతురును ఆహ్వానిస్తారు. పేతురు జవాబిచ్చిన వెంటనే యేసు “వారిని గట్టిగా హెచ్చరించి, ఈ విషయాన్ని ఎవరికీ చెప్పవద్దని ఆజ్ఞాపించారు.”
ఈ రహస్యం ఎందుకు? ఇది సహజంగా మనం ఆశించేదానికి విరుద్ధంగా అనిపిస్తుంది. యేసు ఎవరు అనే సత్యాన్ని అంతటా విస్తృతంగా ప్రకటించాలి కదా? అయినప్పటికీ, యేసు తన దైవజ్ఞానంతో కొంతకాలం మౌనంగా ఉండాలని కోరుతారు.
ఆ తరువాత చెప్పిన మాటలు ఆ మౌనానికి కారణాన్ని వివరిస్తాయి. మెస్సీయాగా తన కార్యం ఎలాంటిదో యేసు వెంటనే వెల్లడించడం ప్రారంభిస్తారు: “మనుష్యకుమారుడు అనేక బాధలు అనుభవించి, పెద్దలచేత, ప్రధాన యాజకులచేత, ధర్మశాస్త్ర పండితులచేత తిరస్కరించబడి, చంపబడి, మూడవ రోజున లేపబడవలసి ఉంది.” శిష్యులు ఆశించినది ఇది కాదు. మెస్సీయా రాకను ప్రవక్తలు ముందుగానే ప్రకటించినప్పటికీ, ఇశ్రాయేలును ఏకం చేసి, రోమా పాలనను కూలదోసి, రాజ్యానికి తిరిగి భూలోక వైభవాన్ని చేకూర్చే శక్తిమంతుడైన నాయకునిగా చాలామంది యూదులు ఆయనను ఊహించుకున్నారు.
యేసు ఆ ఆశను పటాపంచలు చేస్తారు. క్రీస్తుగా తాను తన కార్యాన్ని విజయదండయాత్రల ద్వారా కాకుండా బాధలు, మరణం, పునరుత్థానం ద్వారా నెరవేరుస్తానని వెల్లడిస్తారు. మూడవ రోజున తిరిగి లేవడం గురించిన ప్రస్తావన కొంత ఆశను రేకెత్తించి ఉండవచ్చు. అయితే, ఆయన బాధలు, మరణం గురించిన ప్రకటన వారిని తీవ్రంగా కలవరపెట్టి ఉండవచ్చు. అంతేకాక, నేటి సువార్త తరువాత వెంటనే వచ్చే వచనాలలో, తనను అనుసరించాలని కోరుకునే ప్రతి ఒక్కరూ తమ సిలువను కూడా మోయాలని యేసు పన్నెండుమందితో చెబుతారు.
యెషయా ప్రవక్త గ్రంథం నుంచి అత్యంత తరచుగా ఉటంకించే భాగాలలో ఒకటి ఈ మర్మాన్ని నేరుగా వివరిస్తుంది: “నా ఆలోచనలు మీ ఆలోచనలు కావు; మీ మార్గాలు నా మార్గాలు కావు—ఇది ప్రభువు వాక్కు. ఆకాశాలు భూమికంటే ఎంత ఎత్తుగా ఉన్నాయో, అలాగే నా మార్గాలు మీ మార్గాలకంటే, నా ఆలోచనలు మీ ఆలోచనలకంటే అంత ఉన్నతంగా ఉన్నాయి” (యెషయా 55:8–9).
ఈ సత్యం జీవితంలోని అనేక అంశాలకు వర్తించినప్పటికీ, యేసు శ్రమలకు, వాటిలో మనం పాలుపంచుకోవడానికి ఇది ప్రత్యేకంగా సంబంధించినది. విజయాన్ని సాధించే మెస్సీయాను ఆశించిన ఆనాటి యూదులలాగే, క్రీస్తును అనుసరించడం అంటే బాధలు తొలగిపోవడమని మనం కూడా పొరపాటుగా నమ్మవచ్చు. కానీ అది నిజం కాదు. వాస్తవానికి, బాధలు మనలోనూ మన ద్వారానూ సాధించగల మరింత గొప్ప మేలును దేవుడు చూస్తారు కాబట్టే, ఆయన తరచుగా వాటిని అనుమతిస్తారు. క్రీస్తు శ్రమల ద్వారా బాధ విమోచింపబడింది; ఇప్పుడు ఆయనతో ఐక్యమై దానిని స్వీకరించినప్పుడు అది గొప్ప శక్తిని కలిగి ఉంటుంది.
క్రీస్తును అనుసరించడం అంటే మన జీవితాల నుంచి సిలువ తొలగిపోవడం కాదని, దానికి విరుద్ధమైనదని తెలిపే దిగ్భ్రాంతికరమైన ఈ వెల్లడిని ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు శిష్యులలో చాలామందిలాగే, దేవుని గురించి, ఆయన జీవితంలోనూ కార్యంలోనూ మీరు పాలుపంచుకోవడం గురించి మీకు తప్పుడు ఆశలు ఉన్నాయేమో ఆలోచించండి. తన శ్రమలలో మరింతగా పాలుపంచుకునే జీవితం ద్వారా మీ సిలువను మోయమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఏ విధాలుగా పిలుస్తున్నారు? మీ బాధలను, సిలువలను మీ సంతోషానికి అడ్డంకులుగా చూస్తున్నారా, లేక మరింత పవిత్రతను పొందే సాధనాలుగా చూస్తున్నారా? దేవుని మార్గాలను అంగీకరించడం తరచుగా కష్టమే. అయితే కాలక్రమంలో, ప్రార్థన ద్వారా మనం సిలువను, దాని మహిమాన్విత ఫలాన్ని అర్థం చేసుకుంటాం. మీ మెస్సీయా మీ కోసం సిద్ధం చేసిన మార్గంలో నడవడానికి భయపడకండి.
శ్రమలనుభవించిన నా ప్రభువా, నీవు క్రీస్తువు, మెస్సీయవు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడవు. నీవు మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించింది జాతులను జయించడానికో, భూలోక రాజ్యాన్ని స్థాపించడానికో కాదు; పాపాన్ని, మరణాన్ని జయించడానికే. నీ శ్రమలలోను, మరణంలోను, పునరుత్థానంలోను నన్ను భాగస్వామిని చేయి. నీవెవరో తెలుసుకోవడం మాత్రమే కాకుండా, ప్రతిరోజూ నా సిలువను ఎత్తుకొని, నీ అడుగుజాడల్లో నడుస్తూ, నీతో ఐక్యంగా జీవించేలా నన్ను అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మరుగున ఉన్న దేవుని రహస్యాలు
సామాన్య కాలము ఇరవై ఐదవ వారంలోని శనివారం
ఆయన చేసిన ప్రతి కార్యాన్ని చూసి వారందరూ ఆశ్చర్యపడుతుండగా, యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నాడు: “నేను మీతో చెబుతున్న ఈ మాటలను శ్రద్ధగా వినండి. మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల చేతికి అప్పగింపబడబోతున్నాడు.” అయితే వారు ఈ మాటను అర్థం చేసుకోలేదు; వారు గ్రహించకుండా ఉండేలా దాని అర్థం వారికి మరుగుచేయబడింది. ఈ మాట గురించి ఆయనను అడగడానికి వారు భయపడ్డారు. లూకా 9:43b–45
యేసు తాను అనుభవించబోయే శ్రమలను, మరణాన్ని, పునరుత్థానాన్ని గురించి పన్నెండుగురు శిష్యులకు మొదటిసారి వెల్లడించిన తరువాత ఎనిమిది రోజులు గడిచాయి. అప్పుడు ఆయన పేతురును, యాకోబును, యోహానును ఒక ఎత్తైన కొండపైకి తీసుకువెళ్లాడు. అక్కడ వారి ఎదుట ఆయన రూపాంతరం చెందాడు. తమ గురువు శ్రమలనుభవించి మరణిస్తాడనే కలవరపరిచే వార్త విన్నప్పటినుంచి వారు మోస్తున్న దుఃఖాన్ని, అయోమయాన్ని కొంతవరకు తొలగిస్తూ, ఆయన దివ్యమహిమను క్షణకాలం దర్శించిన ఆ అసాధారణ అనుభవం వారికి ఓదార్పునిచ్చి ఉండవచ్చు.
కొండ దిగివచ్చిన తరువాత, యేసు మరియు ఆ ముగ్గురు అపొస్తలులు మిగిలిన శిష్యులతో తిరిగి కలిశారు. ఒక పెద్ద జనసమూహం వారికి ఎదురైంది. ఆ జనసమూహంలోని ఒక వ్యక్తి దయ్యం పట్టిన తన కుమారుణ్ణి యేసు వద్దకు తీసుకువచ్చాడు. యేసు ఆ బాలుణ్ణి విడిపించాడు. అది చూసి, “అందరూ దేవుని మహోన్నతత్వాన్ని చూసి విస్మయమొందారు” (లూకా 9:43a). ప్రజలందరూ ఇలా ఆశ్చర్యంతో, ప్రశంసతో నిండిన ఈ సందర్భంలోనే, నేటి సువార్తలో మనం చదివినట్లుగా, యేసు మళ్లీ తన శిష్యులవైపు తిరిగి, తన శ్రమలను గురించి రెండవసారి ముందుగా తెలియజేశాడు.
లూకా 9వ అధ్యాయంలో ఇంతకుముందు నమోదైన యేసు మొదటి ప్రవచనం కొంత మితంగా, బోధనాత్మకంగా అనిపిస్తుంది. కానీ ఈ రెండవ ప్రకటనలో మరింత అత్యవసరతతో, నొక్కిచెప్పే కొత్త స్వరం వినిపిస్తుంది: “నేను మీతో చెబుతున్న ఈ మాటలను శ్రద్ధగా వినండి…” ఆయన మాటలు గంభీరమైన ఆలోచనను కోరేంత ప్రాధాన్యాన్ని కలిగివున్నాయి. అయినప్పటికీ, ఆయన అంత సూటిగా, గంభీరంగా చెప్పినా, సువార్త మనకు ఇలా తెలియజేస్తుంది: “వారు ఈ మాటను అర్థం చేసుకోలేదు; వారు గ్రహించకుండా ఉండేలా దాని అర్థం వారికి మరుగుచేయబడింది…” అంతేకాదు, వారు ఆయనను ప్రశ్నించడానికి భయపడ్డారు.
దాని అర్థం వారికి ఎందుకు మరుగుచేయబడింది? వేదాంతవేత్తలు “దైవ బోధనా విధానం” అని పిలిచే రహస్యంలో దీనికి సమాధానం ఉంది. దేవుడు తన సత్యాలను తరచుగా క్రమక్రమంగా వెల్లడిస్తూ, ఆత్మ ఇంకా భరించలేని విషయాలను స్వీకరించడానికి దానిని సిద్ధం చేస్తాడు. క్రీస్తు శ్రమలు ఒక చారిత్రక సంఘటన మాత్రమే కాదు; విశ్వాసంతో మనం అంగీకరించవలసిన ఆధ్యాత్మిక వాస్తవం కూడా. సిలువ, పునరుత్థానాల వెలుగు లేకుండా, శ్రమలనుభవించే మెస్సీయ అనే భావన అపొస్తలులకు అర్థంకానిదిగానే ఉండిపోయింది. వారు నిరాశలో పడిపోకుండా లేదా సత్యాన్ని వక్రీకరించకుండా కాపాడటానికే తప్ప, వారిని శిక్షించడానికి దేవుడు వారి అవగాహనపై తెరను అనుమతించలేదు. పునరుత్థానం, పెంతెకోస్తు తరువాత మాత్రమే క్రీస్తు శ్రమల ఆవశ్యకతను, మహిమను గ్రహించడానికి వారి హృదయాలు పూర్తిగా తెరుచుకుంటాయి.
మన విశ్వాస ప్రయాణంలో మనం కూడా మరుగున ఉన్నట్లుగా అనిపించే లేదా గ్రహించడానికి కష్టమైన సత్యాలను ఎదుర్కొంటాం. అయోమయాన్ని, పరీక్షలను లేదా ఆధ్యాత్మిక అస్పష్టత నెలకొనే కాలాలను దేవుడు ఎందుకు అనుమతిస్తున్నాడని మనం ఆశ్చర్యపోవచ్చు. అలా జరిగినప్పుడు, ఈ వాక్యభాగంలో యేసు పన్నెండుగురు శిష్యులతో వ్యవహరించిన తీరు నుంచి మనం ఎంతో నేర్చుకోవచ్చు.
దేవుడు తన పరిపూర్ణ జ్ఞానంతో, కొన్ని విషయాలను స్వీకరించడానికి మనం ఆధ్యాత్మికంగా సిద్ధమయ్యేవరకు, కొన్నిసార్లు వాటిని అర్థం చేసుకునే అవగాహనను మనకు ఇవ్వకుండా ఉంటాడు. అలా జరిగినప్పుడు, మనం తరచుగా సందేహించడానికి లేదా నిరాశ చెందడానికి కూడా శోధింపబడతాం. అయితే సరైన ప్రతిస్పందన ఏమిటి? అయోమయానికి గురైన అపొస్తలుల ఉదాహరణలో మనకు అది కనిపిస్తుంది. వారు అర్థం చేసుకోలేదు; యేసు ఉద్దేశమేమిటో ఆయనను అడగడానికి భయపడ్డారు—బహుశా సమాధానం వినడానికి భయపడి ఉండవచ్చు. ఆ సమయంలో వారికి అవసరమైనవి నమ్మకంపై ఆధారపడిన వినయం, ప్రార్థన, పట్టుదల. నిజానికి, దేవుడు అనుమతించే అయోమయ క్షణాలు ఎల్లప్పుడూ మన మేలుకే; ఎందుకంటే మనకు ఇంకా అర్థం కాకపోయినా, అవి ఆయనపై మన విశ్వాసాన్ని బలపరుస్తాయి.
మీ జీవితంలోనూ అర్థం మరుగున ఉన్న ఈ క్షణాల గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. దేవుని చిత్తంలో మీకు ఇంకా అర్థంకాని అంశాలు ఉన్నాయా? మిమ్మల్ని భయంతో నింపి, నిరాశ చెందేలా శోధించే విషయాలు ఉన్నాయా? సమాధానాలు వెంటనే రాకపోయినా, మీ ప్రశ్నలతో యేసును సమీపించడానికి భయపడకండి. ఆయన నిర్ణయించిన సరైన సమయంలో అంతా వెల్లడవుతుందని, పునరుత్థానపు వెలుగుకు ముందు ఎల్లప్పుడూ సిలువ ఉంటుందని నమ్మండి.
అత్యంత రహస్యమయుడవైన ప్రభువా, నీవెవరో, నా జీవితంలో నీవు ఏమి చేస్తున్నావో అనే సత్యం నా అవగాహనకు మించినది. జీవిత పరిస్థితులు నన్ను అయోమయానికి గురిచేసినప్పుడు, నీపై భరోసాతోను, నీ దైవపరిపాలనపై నమ్మకంతోను నన్ను నింపు. నీకు అన్నీ తెలుసని, నీవు నా మేలునే కోరుకుంటున్నావని నాకు తెలుసు. చివరికి ప్రతిదీ వెలుగులోకి వచ్చి వెల్లడి అవుతుందని ఎరిగి, అయోమయం మధ్య కూడా నిన్ను నమ్ముతూ, వినయంతో ముందుకు సాగేలా నన్ను అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
