మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
విశ్వాసంతో భయాన్ని జయించడం
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం ఎ)
“ధైర్యంగా ఉండండి, నేనే; భయపడకండి.” పేతురు ఆయనతో, “ప్రభువా, నీవే అయితే, నీటిమీద నడిచి నీ దగ్గరకు రమ్మని నన్ను ఆజ్ఞాపించు” అన్నాడు. ఆయన, “రా” అన్నాడు. పేతురు పడవ దిగి, నీటిమీద యేసు వైపు నడవసాగాడు. కానీ గాలి ఎంత బలంగా వీస్తోందో చూసి భయపడ్డాడు; మునిగిపోసాగి, “ప్రభువా, నన్ను రక్షించు!” అని కేక వేశాడు. వెంటనే యేసు తన చేయి చాపి పేతురును పట్టుకొని, “అల్పవిశ్వాసీ, నీవెందుకు సందేహించావు?” అని అతనితో అన్నాడు. మత్తయి 14:27–31
భయం ఎల్లప్పుడూ మన దృష్టిని మసకబారుస్తుంది. యేసు కేవలం ఐదు యవల రొట్టెలు, రెండు చేపలతో గలిలయ సముద్రపు ఉత్తర తీరానికి సమీపంలోని ఒక కొండపై 5,000 మందికి ఆహారం పెట్టిన తరువాతి రాత్రి నేటి సువార్తలోని సంఘటన జరుగుతుంది. ఆ తరువాత, ఆయన ఒంటరిగా ప్రార్థించడానికి వెళ్లి, శిష్యులను తనకంటే ముందుగా పడవలో పంపాడు. కఫర్నాహూముకు కాస్త దక్షిణాన ఉన్న గెన్నెసరెతు పట్టణం వైపు వెళ్లమని వారికి సూచించాడు. మరుసటి రోజు గెన్నెసరెతులో గొప్ప అద్భుతాలు జరిగాయి; అయితే రాత్రివేళ సముద్రం దాటుతున్న ప్రయాణంలోనూ అంతే ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటన ఒకటి జరిగింది.
శిష్యులు బలమైన ఎదురుగాలికి ఎదురీదుతూ తెడ్లు వేయవలసి వచ్చింది. దాంతో వారి ప్రయాణం నెమ్మదిగా, కష్టభరితంగా, ప్రమాదకరంగా సాగింది. ఈ దృశ్యం మన జీవిత ప్రయాణానికి సజీవ చిత్రంగా నిలుస్తుంది. నానుడిలో చెప్పినట్లు, జీవితం “సుఖాల పాన్పు”గా ఉండటం అరుదు. అది తరచుగా శ్రమతో కూడినదిగా, కష్టాలతో నిండినదిగా అనిపించవచ్చు; కొన్ని పరీక్షలకు అంతమే లేదనిపించవచ్చు. మీకు జీవితం ఇలా అనిపిస్తుంటే, నేటి సువార్త ప్రత్యేకంగా మీ కోసమే.
రాత్రి నాలుగవ జామున, అంటే తెల్లవారుజామున 3 నుంచి 6 గంటల మధ్య, శిష్యులు అలలతో పోరాడుతుండగా, ఒక ఆకారం సముద్రంపై నడుస్తూ తమ వైపు రావడం చూశారు. యేసు నీటిమీద నడవడం అనే విషయం మనకు తెలిసినదే కావచ్చు; కానీ శిష్యులకు అది ఊహకందని, భయంకరమైన దృశ్యమై ఉండేది. వారు ఆయనను గుర్తించలేదు—ఆయన రూపం మారినందుకు కాదు, భయం వారి కళ్లను కప్పివేసినందుకు. మన జీవితాల్లో ఇప్పటికీ ఇలాగే జరుగుతుంది. బాధను లేదా దేవుని మౌనాన్ని ఆయన మనలను విడిచిపెట్టినట్లు మనం అపార్థం చేసుకోవచ్చు. కానీ యేసు వారి భయాన్ని నేరుగా ఎదుర్కోవడానికే దానిని అనుమతించాడు: “ధైర్యంగా ఉండండి, నేనే; భయపడకండి.” కాలాంతం వరకు అసంఖ్యాకమైన శిష్యులు ఈ సంఘటనను చదివి, ఈ క్షణాన్ని ధ్యానిస్తారని యేసుకు తన దివ్యజ్ఞానంలో తెలుసు.
ఆయన మనకు ఏ సందేశం ఇస్తున్నాడు? దేవుడు మన మధ్య ఉన్నాడని గుర్తించడం వల్ల కలిగే ధైర్యం భయాన్ని జయించడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది—ముఖ్యంగా బాధపడే క్షణాల్లో, ముందున్న మార్గం కష్టంగా, ప్రమాదకరంగా, అంతులేనిదిగా కనిపించినప్పుడు.
అతీంద్రియమైన అంతఃప్రేరణతో, అనిశ్చితితో నిండిన ఈ క్షణంలో పేతురు పరిపూర్ణమైన ప్రార్థన పలుకుతాడు: “ప్రభువా, నీవే అయితే, నీ దగ్గరకు రమ్మని నన్ను ఆజ్ఞాపించు…” మన పరీక్షల మధ్య దేవుణ్ణి గుర్తించి, మన చూపును ఆయనపై నిలిపి, ఈ ప్రార్థన చేసినప్పుడు, దేవుడు ఎల్లప్పుడూ “రా” అని సమాధానమిస్తాడు.
ధైర్యంతో, నమ్మకంతో చేసే ఈ ప్రార్థనకు పేతురు మాదిరిగా నిలుస్తాడు; అయితే దానికి విశ్వాసపాత్రంగా నిలిచి ఉండటంలో తడబడతాడు. అయినా, మనకు బోధించడానికి దేవుడు దీనిని కూడా అనుమతిస్తాడు. ధైర్యంతో విశ్వాసాన్ని ప్రకటించినంత మాత్రాన మనం తడబడబోమనే హామీ లేదు. పేతురు మునిగిపోయింది అతనిలో విశ్వాసం అసలే లేకపోవడం వల్ల కాదు; భయం అతని నమ్మకాన్ని ముంచెత్తడం మొదలుపెట్టినందువల్ల. ఇందులో యేసు మనకు మరో పాఠం నేర్పుతున్నాడు: మన విశ్వాసం చలించినా, మనం నిరాశకు లొంగిపోకూడదు. పేతురు మునిగిపోలేదు—“ప్రభువా, నన్ను రక్షించు!” అని మరోసారి కేక వేశాడు; యేసు వెంటనే తన చేయి చాపాడు.
నిరాశే విశ్వాసానికి నిజమైన శత్రువు. భయం, అంతకంతకూ పెరుగుతున్న గాలి బలం పేతురు విశ్వాసాన్ని బలహీనపరచినా, అతడు తన బలహీనతలో కూడా నిరీక్షణను నిలుపుకున్నాడు. వణుకుతున్నదే అయినా, ఈ నిరీక్షణే యేసు తన దివ్యహస్తాన్ని చాపి అతనిని రక్షించేలా చేసింది.
మీరు అనుభవిస్తున్న ఏ పరీక్ష లేదా బాధ మిమ్మల్ని భయానికి లోనుచేస్తోందో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆ భయాన్ని నేరుగా ఎదుర్కోండి. దానిని గద్దించండి. పరీక్ష మధ్యలో, ఆ తుఫానుపైనే నడుస్తూ, దాని గుండానే మీ దగ్గరకు వచ్చే యేసు కోసం చూడండి. దగ్గరకు వస్తున్నది నిజంగా ఆయనే అని తెలుసుకోండి. మీరు భయాన్ని జయిస్తున్నప్పుడు, మీ చూపును తుఫానుపై కాక, ఆయనపై నిలపండి. ఇదే మన విశ్వాసాన్ని బలపరచి, మన గమ్యమైన యేసు దివ్యకృపాహస్తం వైపు ముందుకు సాగడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.
నన్ను రక్షించే నా ప్రభువా, మా జీవితాల్లో పరీక్షలను నీవు అనుమతించినా, వాటిని సహనంతో భరించడానికి, నీపై నమ్మకంతోను నిరీక్షణతోను వాటిని అధిగమించడానికి అవసరమైన కృపను ఎల్లప్పుడూ మాకు అందిస్తావు. ప్రభువా, నా బాధలోను అయోమయంలోను ఎల్లప్పుడూ నిన్ను చూడటానికి నాకు సహాయం చేయి. నేనెన్నడూ నిరాశకు లొంగిపోకుండా, నీ వైపు నడుస్తూ విశ్వాసంలో ఎదిగేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రతి వరాన్ని ప్రసాదించే దేవుణ్ణి వెదకడం
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం బి)
“పరలోకం నుండి దిగివచ్చిన ఆహారం నేనే” అని యేసు చెప్పినందుకు యూదులు ఆయన గురించి గొణుగుతూ, “ఈయన యోసేపు కుమారుడైన యేసు కాదా? ఈయన తల్లిదండ్రులు మనకు తెలియదా? అలాంటప్పుడు, ‘నేను పరలోకం నుండి దిగివచ్చాను’ అని ఈయన ఎలా చెప్పగలడు?” అన్నారు. యేసు వారికి సమాధానమిస్తూ, “మీలో మీరు గొణగడం మానండి. నన్ను పంపిన తండ్రి ఆకర్షిస్తే తప్ప ఎవరూ నా దగ్గరకు రాలేరు; నేను వారిని అంతిమదినాన లేపుతాను” అన్నాడు. యోహాను 6:41–44
తాను అందించబోయే అత్యంత గంభీరమైన, ఆత్మీయమైన, మహిమాన్వితమైన వరాలలో ఒకదానిని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు: తన శరీరరక్తాలను, ఆత్మను, దైవత్వాన్ని. అయినా ప్రజలు విస్మయంతో, ఆరాధనతో స్పందించకుండా సణుగుకున్నారు.
అంతకుముందు రోజు యేసు కేవలం ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలతో 5,000 మందికి పైగా ప్రజలకు అద్భుతరీతిగా ఆహారం పెట్టారు. ఉత్సాహంతో వారు ఆయనను రాజుగా చేయాలనుకున్నారు—ఆయన తండ్రి చిత్తానుసారం కాదు, తమ సొంత ఆశలకు అనుగుణంగా. మరుసటి రోజు వారు మళ్లీ ఆయనను కనుగొన్నప్పుడు, యేసు వారిని సున్నితంగా మందలించారు. వారు కోరుతున్నది నిత్య సత్యాలను కాదని, మరోసారి తాత్కాలికంగా కడుపు నింపే భోజనాన్నేనని వెల్లడించారు. దీనితో ఆయన మరింత గొప్ప అద్భుతానికి ద్వారం తెరిచారు: పరలోకం నుండి దిగివచ్చిన ఆహారాన్ని తానేనని, తన శరీరాన్ని భుజించి తన రక్తాన్ని పానం చేసేవారికి నిత్యజీవం లభిస్తుందని ప్రకటించారు.
ప్రజలు ఎందుకు సణుగుకున్నారు? మొదటిగా, వారు మరో భౌతిక అద్భుతాన్ని—మరో సూచకక్రియను, మరో భోజనాన్ని—కోరుకున్నారు. రెండవదిగా, అంతకుముందు జరిగిన అద్భుతాన్ని వారు విశ్వాసంతో స్వీకరించలేదు. రొట్టెలు విస్తరించడాన్ని వారు చూశారు, కానీ దానిలోని లోతైన అర్థాన్ని గ్రహించే దృష్టితో చూడలేదు. ఆ అద్భుతాన్ని విశ్వాసంతో స్వీకరించినవారు ఆధ్యాత్మిక పోషణను అనుభవించి ఉండేవారు. అది వారిలో మరిన్ని రొట్టెలు, చేపల కోసం కాక, క్రీస్తునే మరింతగా పొందాలనే తపనను రేకెత్తించి ఉండేది.
మనం తరచూ ఇదే ధోరణిలో పడిపోతుంటాం. మనం ఆశించిన రీతిలో అద్భుతాలు జరగాలని ప్రార్థిస్తాం: “దయచేసి నా స్నేహితులకు స్వస్థత దయచేయి,” “నా పనిలో విజయం సాధించడానికి సహాయం చేయి,” “నాకు మరింత మంచి ఉద్యోగాన్ని సమకూర్చు.” ఈ ప్రార్థనలు తప్పు కావు—అవి దేవుని పరిపాలనాత్మక సంరక్షణలో భాగం కూడా కావచ్చు—అయినా అవి ఎన్నడూ మన పరమ లక్ష్యం కాకూడదు. మనం మరింత ఉన్నతమైన లక్ష్యాన్ని పెట్టుకోవడానికి, నిత్య మేలును వెదకడానికి పిలువబడ్డాం. మన హృదయాలు దేవుని రాజ్యంపై నిలిచి ఉన్నప్పుడు మిగిలినవన్నీ కూడా మనకు అనుగ్రహించబడతాయని నమ్మాలి (చూ. మత్తయి 6:33).
నేటి సువార్తలో యేసు చేసిన మందలింపు కఠినమైనది కాదు; అది దివ్యమైన ఆకాంక్షతో నిండి ఉంది. తాత్కాలిక తృప్తికన్నా అనంతంగా గొప్పదైన దానిలోకి తన ప్రజలను ఆకర్షించాలని ఆయన తపిస్తున్నారు. రొట్టెలను విస్తరించడమే అంతిమ లక్ష్యంగా ఎన్నడూ ఉద్దేశించబడలేదు. అది పరలోకం నుండి వచ్చిన నిజమైన ఆహారమైన దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని, అలాగే పరలోక నిత్య విందును సూచించే సూచకక్రియ.
ఇందులోని పాఠం స్పష్టంగా ఉంది: మనం ప్రార్థించేటప్పుడు మన దృష్టి భూలోక విషయాలపై ఉండకూడదు. మన అవసరాలు మనకన్నా దేవునికే మరింత సంపూర్ణంగా తెలుసు; ఆయన మనల్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టరు. బదులుగా, మనం ముందుగా ఆయన మహిమను, ఆత్మల రక్షణను వెదకాలి. ఇదే మన ధ్యేయం; దివ్యసత్ప్రసాదమే దానికి హృదయం.
దివ్యసత్ప్రసాదం మన జీవితాలకు మూలం, శిఖరం రెండూ. మూలంగా, అది మన భూలోక యాత్రలో మనలను పవిత్రపరచి, బలపరచి, నిలబెట్టే కృపా ఊట. శిఖరంగా, అది పరలోక విందుకు ముందస్తు రుచి, వాగ్దానం. ఆ విందే గొర్రెపిల్ల వివాహ విందు; అందులో క్రీస్తు తన వధువైన సభతో తనను తాను సంపూర్ణంగా ఐక్యం చేసుకుంటారు.
ప్రజలు మరో భోజనం కోసం వెదకడాన్ని చూసినప్పుడు, యేసు మరింత లోతుగా చూశారు: వారి ఆకలి రొట్టె కోసం కాదు, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ కోసం. వారు పవిత్రులవ్వాలని, పరలోక నిత్య విందులో పాల్గొనాలని ఆయన తపించారు. మన విషయంలోనూ ఆయన ఇదే కోరుకుంటున్నారు.
ఈ రోజు మీ సొంత కోరికల గురించి ధ్యానించండి. అవి గతించిపోయే ఈ లోకంలో పాతుకుపోయి ఉన్నాయా, లేక నిత్యమైనవాటి వైపు ఎత్తబడి ఉన్నాయా? విశ్వాసంలోకి మిమ్మల్ని మరింత లోతుగా ఆకర్షించమని తండ్రిని అడగండి; పరలోకం నుండి వచ్చిన నిజమైన ఆహారంతో మీ ఆత్మ పోషించబడటానికి అనుమతించండి. విశ్వాసంతో దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం మీ జీవితంలోని ప్రతి రంగంలో దేవుని నిరంతర పరిరక్షణకు మూలమవుతుంది. అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా, రాబోయే పరలోక విందును ముందుగానే రుచి చూపిస్తూ అది మిమ్మల్ని సిద్ధం చేస్తుంది!
దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఉన్న నా ప్రభువా, నీవే నా జీవితానికి మూలం, శిఖరం. దివ్యబలిపూజలోని పవిత్ర బలి ద్వారా, దివ్యసత్ప్రసాదంలో నీ నిరంతర సన్నిధి ద్వారా, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ వరం ద్వారా నీవు నా ప్రతి అవసరాన్ని తీర్చి, నా ఆత్మను పరలోకానికి సిద్ధం చేస్తున్నావు. ఈ అత్యంత అమూల్యమైన వరాన్ని కృతజ్ఞతతో స్వీకరిస్తున్నాను. నీవు అనుగ్రహించే ఎన్నో మంచి వరాలకన్నా, వాటిని ప్రసాదించే నిన్నే ఎల్లప్పుడూ ఎంతో ఎక్కువగా వెదకేలా చేయమని ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఇకపై… భయపడకండి
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం సి)
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “చిన్న మందా, ఇకపై భయపడకండి. ఎందుకంటే మీకు రాజ్యాన్ని ఇవ్వడం మీ తండ్రికి ప్రీతికరంగా ఉంది.” లూకా 12:32
భయం మనలను నిస్సహాయులుగా చేయగలదు. అది మన ఆలోచనలను కమ్మివేసి, మన నిర్ణయాలను వక్రీకరిస్తుంది. భయం మితిమీరినప్పుడు, అది సులభంగా మన హృదయాలను పూర్తిగా ఆక్రమించుకొని, దేవునిపై నమ్మకాన్ని తొలగించి, మన ధ్యాసంతా తనపైనే కేంద్రీకృతమయ్యేలా చేస్తుంది. బహుశా అందుకే “భయపడకండి” అనే ఆజ్ఞ, దాని వివిధ రూపాలైన “భయపడవద్దు,” “భయానికి లోనుకాకండి,” “భీతి చెందకండి” అనే మాటలు పవిత్ర లేఖనమంతటిలో అత్యంత తరచుగా పునరావృతమయ్యే ఆజ్ఞలలో ఉన్నాయి.
బైబిలులో ఈ మాట మొదటిసారి ఆదికాండము 15:1లో కనిపిస్తుంది. అక్కడ దేవుడు ఒక దర్శనంలో అబ్రాముతో ఇలా అంటారు: “అబ్రామా, భయపడవద్దు. నేను నీకు డాలుగా ఉన్నాను; నీ ప్రతిఫలం ఎంతో గొప్పదిగా ఉంటుంది.” అబ్రాముతో నిబంధనను స్థాపించే సందర్భంలో దేవుడు ఈ మాటలు పలుకుతారు. ఆ తరువాత ఆయన అబ్రాము పేరును అబ్రాహాముగా మారుస్తారు. ఈ నిబంధన చివరికి క్రీస్తులో తన నెరవేర్పును పొందుతుంది. నేటి సువార్తలో యేసు అదే ప్రేమపూర్వకమైన ఆజ్ఞను మళ్లీ వినిపిస్తున్నారు.
దేవుడు ఏదైనా ముఖ్యమైన విషయం చెప్పబోతున్నప్పుడు లేదా తన ప్రణాళికలోని ఒక భాగాన్ని వెల్లడించబోతున్నప్పుడు, తరచూ ముందుగా భయాన్ని తొలగించే మాటలతో ప్రారంభిస్తాడు. గాబ్రియేలు ప్రధానదూత మంగళవార్తను ప్రకటించడానికి ధన్య కన్య మరియకు ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, “మరియా, భయపడకు, ఎందుకంటే నీవు దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందావు” అని చెప్పాడు (లూకా 1:30). జెకర్యా దేవాలయంలో దేవదూతను కలుసుకున్నప్పుడు, “జెకర్యా, భయపడకు, ఎందుకంటే నీ ప్రార్థన ఆలకించబడింది” అనే మాటలను విన్నాడు (లూకా 1:13). యోసేపుకు కలలో కనిపించిన దేవదూత, “నీ భార్య మరియను నీ ఇంటికి తీసుకురావడానికి భయపడకు” అని అతనితో చెప్పాడు (మత్తయి 1:20). అలాగే, క్రీస్తు జన్మించిన రాత్రి దేవదూత గొర్రెల కాపరులతో ఇలా చెప్పాడు: “భయపడకండి; ఇదిగో, గొప్ప ఆనందాన్ని కలిగించే శుభవార్తను మీకు ప్రకటిస్తున్నాను” (లూకా 2:10). ఈ దైవిక కలయికలన్నీ మనసుకు శాంతినిచ్చే ఒక ఆజ్ఞతో ప్రారంభమవుతాయి. ఎందుకంటే దేవుని మాట వినడానికి, ఆయన చిత్తాన్ని స్వీకరించడానికి, విశ్వాసంతో కార్యాచరణ చేయడానికి మనకున్న సామర్థ్యాన్ని స్తంభింపజేసే శక్తి భయానికి ఉంది.
యేసు తన బహిరంగ పరిచర్య అంతటా కూడా భయం గురించీ, దానిని అధిగమించవలసిన ప్రాముఖ్యత గురించీ తరచూ మాట్లాడాడు. తన మొదటి శిష్యులను పిలిచిన కొద్దికాలానికే యేసు మొదటిసారిగా ఈ విధంగా మాట్లాడాడు. అద్భుతరీతిలో చేపలు పట్టిన సంఘటనలో, పేతురు యేసు మోకాళ్ల దగ్గర పడి, “ప్రభూ, నన్ను విడిచి వెళ్ళు, ఎందుకంటే నేను పాపాత్ముడిని” అని అన్నప్పుడు, యేసు, “భయపడకు; ఇకనుంచి నీవు మనుష్యులను పట్టుకుంటావు” అని జవాబిచ్చాడు (లూకా 5:8–10). అలాగే, తన కుమార్తె చనిపోయిందన్న వార్త యాయీరుకు అందినప్పుడు, యేసు అతని వైపు తిరిగి, “భయపడకు; విశ్వాసం మాత్రమే ఉంచు” అని చెప్పాడు (మార్కు 5:36). తుఫానును శాంతింపజేసినప్పుడైనా, మృతులను లేపినప్పుడైనా, పునరుత్థానం తరువాత ప్రత్యక్షమైనప్పుడైనా, తన శిష్యులను లోకంలోకి పంపినప్పుడైనా—మానవ బలహీనత దైవానుగ్రహాన్ని కలుసుకునే సందర్భాల్లో యేసు మళ్ళీ మళ్ళీ ఈ మాటలు పలుకుతాడు. కాబట్టి భయాన్ని అధిగమించడం కేవలం మానసిక విజయం కాదు—అది దేవుని మంచితనంలోను, ఆయన సాన్నిధ్యంలోను పునాది కలిగిన విశ్వాస కార్యం.
నేటి సువార్తలో, భయాన్ని అధిగమించమనే యేసు ఆహ్వానంలో ప్రత్యేకంగా వాత్సల్యాన్ని వ్యక్తపరిచే రెండు అంశాలు ఉన్నాయి. మొదటగా ఆయన, “ఇకపై భయపడకండి” అని అంటాడు. “ఇకపై” అనే మాటను చేర్చడం ద్వారా, తన శిష్యులను బాధించి స్తంభింపజేసిన భయాన్ని పూర్తిగా ఎరిగిన ప్రేమగల తండ్రిలా యేసు వ్యవహరిస్తాడు. గతంలో వారు భయపడినందుకు ఆయన వారిని మందలించడు; బదులుగా, అవగాహనతోను కనికరంతోను వారి భయాన్ని గుర్తిస్తాడు. ఈ మృదువైన మాటలు వారికి విముక్తినిస్తాయి; సిగ్గుతో గతాన్ని చూసుకోకుండా, నమ్మకంతో ముందుకు చూడమని వారిని ఆహ్వానిస్తాయి.
వారు బలహీనులనీ, తనపై ఆధారపడేవారనీ, తన సంరక్షణ అవసరమైనవారనీ గుర్తిస్తూ, ఆయన “చిన్న మందా” అనే ఆప్యాయమైన పిలుపును కూడా చేర్చుతాడు. అది తండ్రి వారిని కాపాడే ప్రేమను గురించి వారికి భరోసా ఇస్తుంది. ఈ వాత్సల్యపూర్వకమైన పిలుపు, వారి బలహీనత ఆయనకు తెలుసని మాత్రమే కాకుండా, వారిని నడిపించడంలోను కాపాడటంలోను ఆయన ఆనందిస్తాడని కూడా వ్యక్తపరుస్తుంది. ఆయన ఇలా చెబుతున్నాడు: మీ భయాన్ని విడిచిపెట్టండి. తండ్రిపై నమ్మకం ఉంచండి. మీ నిధి పరలోకంలో ఉండనివ్వండి; అప్పుడు మీ హృదయం కూడా దానినే అనుసరిస్తుంది.
మీకు భయాన్ని లేదా ఆందోళనను కలిగించేది ఏమిటో ఈ రోజు ధ్యానించండి. అలాంటి భయం మిమ్మల్ని స్తంభింపజేసేంతగా మీపై పట్టు సాధించగలదని గుర్తించండి. సహాయం కోసం మీరు దేవుని వైపు తిరిగినప్పుడు, బలహీనతతో, తనపై ఆధారపడుతూ, తన సంరక్షణ అవసరమై ఉన్న తన చిన్న మందలో ఒకరిగా ఆయన మిమ్మల్ని పిలవడం వినండి. ఆ కాపరి వద్దకు పరుగెత్తండి. మీరు ఆయన స్వరాన్ని వినగలిగేలా, ఆయన ఆహ్వానాన్ని స్వీకరించగలిగేలా, ఆనందంతో ఆయనకు స్పందించే స్వేచ్ఛను పొందేలా, ఆయన వాత్సల్యం మిమ్మల్ని భయభారం నుండి విడిపించనివ్వండి.
ప్రేమా వాత్సల్యాలు గల కాపరీ, నా భారాలు నీకు తెలుసు. నా భయం నీకు తెలుసు. నీ బలం, నీ వాత్సల్యం నాకు అవసరం. నన్ను నీ వద్దకు పిలిచినందుకు, నన్ను స్తంభింపజేసే భయాలు, ఆందోళనలు, చింతల నుండి నన్ను విడిపిస్తానని వాగ్దానం చేసినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు. నీ చిన్న మందలో ఒకరిగా నేను నీ వైపు తిరుగుతున్నాను. నీవు నన్ను పచ్చని, సమృద్ధిగల పచ్చికబయళ్లకు నడిపిస్తావని నమ్ముతున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దుఃఖంలో మునిగిపోవడం ఇకపై వద్దు
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ వారంలో సోమవారం
యేసు, ఆయన శిష్యులు గలిలయలో సమకూడుతుండగా, యేసు వారితో, “మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల చేతికి అప్పగించబడబోతున్నాడు. వారు ఆయనను చంపుతారు; మూడవ రోజున ఆయన లేపబడతాడు” అని చెప్పాడు. అప్పుడు వారు తీవ్ర దుఃఖంలో మునిగిపోయారు. మత్తయి 17:22–23
నేటి సువార్త రెండు వేర్వేరు సన్నివేశాలను మన ముందుంచుతుంది. అయినప్పటికీ అవి ఒకదానిని మరొకటి లోతుగా పరిపూర్ణం చేస్తాయి. మొదటగా, యేసు తనకు సంభవించబోయే శ్రమలు, మరణం, పునరుత్థానం గురించి శిష్యులకు రెండవసారి వెల్లడిస్తాడు. “మూడవ రోజున ఆయన లేపబడతాడు” అనే ఆశాజనకమైన వాగ్దానంతో ఆయన ముగించినప్పటికీ, శిష్యులు “తీవ్ర దుఃఖంలో మునిగిపోయారు.”
ఆ వెంటనే వారు పేతురు, అంద్రెయ, యాకోబు, యోహానుల స్వస్థలమైన కఫర్నాహూముకు వెళ్తారు. అక్కడ దేవాలయపు పన్ను వసూలు చేసే వ్యక్తి పేతురు దగ్గరకు వచ్చి, యేసు ఆ పన్ను చెల్లించాలనుకుంటున్నాడా అని అడుగుతాడు. యేసు పన్ను చెల్లిస్తాడని పేతురు ధృవీకరించినప్పటికీ, తరువాత యేసు ఈ ప్రశ్న గురించి అతనితో ఏకాంతంగా మాట్లాడుతాడు. “భూలోక రాజులు సుంకాలను లేదా జనగణన పన్నును ఎవరి నుండి వసూలు చేస్తారు? తమ ప్రజల నుండా, లేక పరదేశీయుల నుండా?” అని ఆయన అడుగుతాడు. “పరదేశీయుల నుండి” అని పేతురు జవాబిస్తాడు. అందుకు యేసు, “అయితే ప్రజలకు మినహాయింపు ఉంది” అని తేల్చి చెబుతాడు.
ఒకదానితో ఒకటి సంబంధం లేనివిగా కనిపించే ఈ సంఘటనలు మరింత లోతైన సత్యాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి: మహిమ మరియు వినయం ఎన్నడూ పరస్పర విరుద్ధమైనవి కావు; అవి ప్రేమలో రహస్యరీతిలో ఏకమై ఉన్నాయి. యేసు వినయం ఎంతో గాఢమైనది. తాను చేయని పాపాల కోసం శ్రమలను, మరణాన్ని స్వీకరించడానికి తన సంసిద్ధతను వెల్లడించడమే కాకుండా, తన తండ్రి గృహమైన దేవాలయానికే పన్ను చెల్లించడానికి కూడా ఆయన లోబడతారు. కుమారునిగా యేసుకు నిజంగా మినహాయింపు ఉంది. అయినప్పటికీ, పన్ను వసూలు చేసేవారికి ఇంకా పూర్తిగా అర్థం కాని ఈ విషయంలో వారికి అభ్యంతరం కలిగించకుండా ఉండటానికి, ప్రేమతో ఆయన వినయంగా లోబడి, ఆ పన్ను చెల్లించమని ఆదేశిస్తారు.
ఈ రెండు సంఘటనలను సీమోను పేతురు దృష్టితో పరిశీలించండి. మొదట, యేసు తన శ్రమానుభవం గురించి మాట్లాడటం ఆయన వింటారు; తరువాత, మెస్సీయా, దేవుని కుమారుడు అయిన యేసు, తాను చెల్లించనవసరం లేని పన్నుకు లోబడటం చూస్తారు. ఈ రెండు సందర్భాలూ యేసు వినయాన్ని వెల్లడించడమే కాకుండా, ఓర్పుతో సహిస్తూ, తండ్రి చిత్తంపై నమ్మకంతో అన్యాయానికి ఎలా స్పందించాలో పేతురుకు—మనందరికీ కూడా—నేర్పుతాయి.
దేవుని మహిమ కోసం మనం నిరీక్షణతో, ప్రేమతో అన్యాయాన్ని సహించాల్సి రావచ్చు. రక్షణ కోసం దేవుడు రూపొందించిన పరిపూర్ణ ప్రణాళిక నిరంతరం నెరవేరుతూ ఉందనే విశ్వాస నిశ్చయతలో అటువంటి నిరీక్షణ వేరూని ఉండాలి. తన శ్రమానుభవమనే అత్యంత తీవ్రమైన అన్యాయాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా యేసు పాపాన్ని, మరణాన్ని నాశనం చేసి, విశ్వసించే వారందరికీ పరలోక ద్వారాలను తెరిచారు. దేవాలయ పన్ను చెల్లించడం ద్వారా, పైపైన కనిపించే అన్యాయాల గురించిగానీ, అన్యాయమైన డిమాండ్ల గురించిగానీ అతిగా ఆలోచిస్తూ ఉండకుండా, వాటికి మించి చూసి, మన వినయపూర్వక సహనం ద్వారా కలగగల మరింత గొప్ప మేలును గుర్తించాలని ఆయన మనకు బోధిస్తున్నారు.
ఈ రెండు వినయ సందర్భాలలోనూ, యేసు తన దైవిక అధికారానికి ఒక సూచనను కూడా ఇస్తూ, వినయమే ఎల్లప్పుడూ సరైన మార్గమని పేతురుకు—మనకు కూడా—భరోసా ఇస్తున్నారు. తన శ్రమానుభవాన్ని ముందుగా తెలియజేస్తూ, తాను మూడవ రోజున మళ్లీ లేస్తానని ఆయన ధృవీకరిస్తారు. పన్ను చెల్లించాలనే తన నిర్ణయాన్ని తెలియజేస్తూ, సముద్రంలో గాలం వేసి, ఒక చేపను పట్టి, దాని నోరు తెరిచి, వారిద్దరి పన్నుకు సరిపోయేలా పన్ను మొత్తానికి రెండింతల విలువైన నాణెాన్ని అద్భుతరీతిగా తీసుకోమని పేతురును ఆదేశిస్తారు.
పేతురు ప్రభువు చెప్పినట్లే చేసి ఆ నాణెాన్ని కనుగొన్న తరువాత, ఆ అద్భుతానికి ఆశ్చర్యపోతూ, అయిష్టంగా కాకుండా ఆనందంతో పన్ను చెల్లించి ఉంటారని మనం నమ్మకంగా చెప్పవచ్చు. ఆయన గర్వం తొలగిపోయి, దాని స్థానంలో విస్మయం, కృతజ్ఞత కలిగి ఉంటాయి. అదే విధంగా, యేసు శ్రమానుభవం గురించిన ఆలోచనతో శిష్యులు దుఃఖంలో మునిగిపోయినప్పటికీ, పునరుత్థానుడైన ఆయనను చూసిన వెంటనే అంతా మారిపోయింది. వారి దుఃఖం ఆనందంగా మారింది; అంతకుముందు వారిని కమ్ముకున్న శోకం, వారు ఎన్నడూ ఊహించని మహిమగా రూపాంతరం చెందింది.
క్రీస్తులో వినయం, మహిమ రహస్యరీతిలో ఏకమై ఉండటాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. చిన్నచిన్న అన్యాయాలను లేదా అవమానాలను సహించడానికి మీరు ఏయే విధాలుగా పిలువబడుతున్నారో పరిశీలించండి—చేదుభావంతో కాకుండా, దేవుడు మరింత గొప్ప మేలును కలిగించగలరనే నమ్మకంతో వాటిని సహించండి. పేతురులాగే, ప్రభువు కొన్ని భారాలను ఎందుకు అనుమతిస్తారో మీకు ఎల్లప్పుడూ అర్థం కాకపోవచ్చు. కానీ మీరు విశ్వాసపాత్రంగా, విధేయతతో నిలిచి ఉంటే, ఒకరోజు దాగి ఉన్న “చేప నోటిలోని నాణెాన్ని” కనుగొంటారు—అది మీ నమ్మకం వృథా కాలేదనడానికి ఒక సూచన. వినయం మహిమకు దూరంగా తీసుకువెళ్లే దారి కాదని, దానికి నడిపించే అసలైన మార్గమని క్రీస్తు మీకు నేర్పనివ్వండి.
అత్యంత వినయశీలుడవు, మహిమాన్వితుడవు అయిన ప్రభువా, నీలో సమస్తమూ మేలు కోసం, మా రక్షణ కోసం, తండ్రితోను పవిత్రాత్మతోను నీ నిత్య మహిమ కోసం సమకూడి పనిచేస్తాయి. ప్రతి అన్యాయాన్ని, బాధను ఎదుర్కొన్నప్పుడు ప్రేమకు నడిపించే నిరీక్షణ నాకు ఉండేలా, కష్టకాలంలో దయచేసి నాకు విశ్వాసాన్ని ప్రసాదించు. ప్రభువా, నిన్ను ప్రేమించేవారికి సమస్తమూ మేలు కోసమే సమకూడి పనిచేస్తాయని నాకు తెలుసు. ప్రతిరోజూ నిన్ను మరింతగా ప్రేమించాలని కోరుకుంటున్నాను; నేను చేసే ప్రతిదీ నీకు నిత్య మహిమను చేకూర్చాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దైవ తర్కం
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ వారంలో మంగళవారం
శిష్యులు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, “పరలోక రాజ్యంలో అందరికంటే గొప్పవారు ఎవరు?” అని అడిగారు. ఆయన ఒక చిన్నబిడ్డను పిలిచి, వారి మధ్య నిలబెట్టి ఇలా అన్నారు: “ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, మీరు మారుమనస్సు పొంది చిన్నపిల్లలవలె మారకపోతే, పరలోక రాజ్యంలో ప్రవేశించరు. ఈ చిన్నబిడ్డవలె తమను తాము తగ్గించుకునేవారే పరలోక రాజ్యంలో అందరికంటే గొప్పవారు. ఇలాంటి ఒక చిన్నబిడ్డను నా పేరట స్వీకరించేవారు నన్నే స్వీకరిస్తారు.” మత్తయి 18:1–5
ఈనాటి సువార్త స్పష్టం చేస్తున్నట్లుగా, దైవ తర్కం లోకపు ఊహలను తలకిందులు చేసి, దేవుని మార్గాలలోని సౌమ్యమైన మహోన్నతత్వాన్ని వెల్లడిస్తుంది. లోక జ్ఞానం, గొప్పతనం కోసం ఆశలు తొలగిపోయి, వాటి స్థానంలో దేవుడు అనుగ్రహించాలని కోరుకునే పరలోక సంబంధమైన గొప్పతనం రావాలి.
శిష్యులు కూడా గొప్పవారు కావాలనే ఆశకు అతీతులు కారు. “పరలోక రాజ్యంలో అందరికంటే గొప్పవారు ఎవరు?” అనే వారి ప్రశ్న, గౌరవం, హోదాల ఆధారంగా ఒక క్రమవ్యవస్థను ఊహించుకుంటూ, వారు ఇంకా లోక దృష్టితోనే ఆలోచిస్తున్నారని వెల్లడిస్తుంది. వారి ప్రశ్నలో లోపం ఉన్నప్పటికీ, యేసు వారిని కఠినంగా మందలించరు. బదులుగా, ఒక చర్య ద్వారా బోధిస్తారు: ఒక చిన్నబిడ్డను పిలిచి వారి మధ్య నిలబెడతారు.
కళ్లముందు చూపించిన ఈ పాఠం వారిని విస్మయానికి గురిచేసి ఉంటుంది. ఆనాటి సాంస్కృతిక నేపథ్యంలో పిల్లలను ముఖ్యమైనవారిగా పరిగణించేవారు కాదు. వారికి చట్టపరమైన హోదాగానీ, అధికారంగానీ ఉండేవి కావు; సమాజంలో గుర్తింపు కూడా చాలా తక్కువగా ఉండేది. బాల్య మరణాల రేటు ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల, మరింత పరిపక్వత వచ్చే వయస్సుకు—సాధారణంగా దాదాపు పన్నెండేళ్లకు—చేరుకునే వరకు ఒక బిడ్డకు పూర్తి గౌరవం ఇచ్చేవారు కాదు. ఆ కారణంగా, పెద్దవారెవరూ మళ్లీ “చిన్నపిల్లలవలె మారాలని” కోరుకునేవారు కాదు.
యేసు తన శిష్యులు మళ్లీ అపరిపక్వులుగా మారాలని చెప్పడం లేదనేది స్పష్టమే. బదులుగా, వారు “పరివర్తన చెంది చిన్నపిల్లలవలె కావాలి.” ఈ వాక్యంలో “పరివర్తన చెందడం” అని అనువదించిన పదం, దిశను పూర్తిగా మార్చుకోవడాన్ని—హృదయం, మనస్సు పరివర్తన చెందడాన్ని—సూచిస్తుంది. ఈ మార్పు వినయం, ఆధారపడటం, నమ్మకం, సరళతతో కూడినది. చిన్నపిల్లలు తమకు తామే సరిపోతామన్నట్లు ప్రవర్తించరు. వారు స్వీకరిస్తారు, నేర్చుకుంటారు, నమ్ముతారు, మనసారా ప్రేమిస్తారు. గర్విష్ఠులు పరలోక రాజ్యంలో ప్రవేశించలేరు; ఎందుకంటే గర్వం ఆత్మను కృప నుండి వేరుచేస్తుంది, వినయమేమో దైవజీవితాన్ని స్వీకరించడానికి ఆత్మను తెరుస్తుంది.
గొప్పవారు కావాలనే కోరికతో శిష్యులు పడుతున్న సంఘర్షణనే యేసు ఉపయోగించుకొని, తాను చెప్పిన మాటలను విని స్పందించమని వారిని మరింతగా ఆహ్వానిస్తున్నాడు: “ఈ చిన్నబిడ్డవలె తనను తాను తగ్గించుకునేవాడే పరలోక రాజ్యంలో అత్యంత గొప్పవాడు.” పరలోకంలో గొప్పతనం ఎలా ఉంటుందో, లేదా యేసు ఆలింగనం చేసుకున్న ఆ చిన్నబిడ్డవలె వినయంగా మారడమంటే ఏమిటో శిష్యులకు ఇంకా అర్థమై ఉండకపోవచ్చు. అయినప్పటికీ, వారు గొప్పతనాన్ని కోరుకున్నారు. ఆ కోరిక దారితప్పినదైనప్పటికీ, దానిని పెంపొందించడం ద్వారా, తాను బోధించినదాన్ని విని అనుసరించాలనే ప్రేరణను యేసు వారిలో రగిలిస్తున్నాడు. అప్పుడు వినయం అకస్మాత్తుగా వారిని ఆకర్షించి ఉండవచ్చు—దాని గురించి ధ్యానించాలని, తెలుసుకోవాలని, దానిని కోరుకోవాలని వారికి అనిపించి ఉండవచ్చు.
అలాగే, మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఎన్నో ఆకాంక్షలు ఉంటాయి—కొన్ని మంచివి, కొన్ని చెడ్డవి, మరికొన్ని మంచీ చెడూ కానివి. “పరలోక రాజ్యంలో అత్యంత గొప్పవారు” కావడం గురించి యేసు మాట్లాడుతున్నాడు కాబట్టి, ఆ కోరికను మన హృదయాల్లో నాటుకోవడానికి మనం సంకోచించకూడదు. అత్యంత గొప్ప పునీతులలో, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిపరులలో అనేకమంది పరలోకంలో తారతమ్య క్రమం ఉంటుందని బోధించారు. అంటే, పునీతులు, దేవదూతలు దేవునితో సాన్నిహిత్యాన్ని వేర్వేరు స్థాయుల్లో అనుభవిస్తారు. ప్రతి పునీతుడు, ప్రతి దేవదూత పరమానందకరమైన దైవదర్శనాన్ని పొందుతూ, శాశ్వతంగా పరిపూర్ణ ఆనందాన్ని అనుభవించినప్పటికీ, ఈ జీవితంలో అత్యున్నత స్థాయి వినయాన్ని సాధించినవారు దేవుని సారతత్త్వపు రహస్యంలోకి మరింత లోతుగా ఆకర్షించబడతారు. వారు మరింత స్పష్టమైన జ్ఞానాన్ని, మరింత గాఢమైన ప్రేమను అనుభవిస్తారు. అందుకే యేసు తన కొండమీది ప్రసంగంలో “పరలోకంలో సంపదలను కూడబెట్టుకోండి” అని బోధించాడు (చూ. మత్తయి 6:19–21). ఆ సంపద అన్నిటికంటే ముందుగా వినయం ద్వారానే లభిస్తుంది—గర్వాన్ని, పాపాన్ని విడిచిపెట్టి, చిన్నవారిగా, దేవునిపై ఆధారపడేవారిగా, నమ్మకం ఉంచేవారిగా, సరళంగా మారడం ద్వారా.
ఈ రోజు మీ హృదయంలోని అత్యంత లోతైన ఆకాంక్షల గురించి ధ్యానించండి. దేవుని దృష్టిలో గొప్పతనాన్ని మీరు కోరుకుంటున్నారా? అలాగైతే, పైకి విరుద్ధంగా కనిపించే దైవ తర్కాన్ని స్వీకరించండి. పరలోక మహిమా శిఖరాలకు చేరే మార్గం వినయంతో తగ్గించుకోవడంలోనే ఉంది. లోకపు ప్రమాణాల ప్రకారం కాకుండా, దేవుని ప్రమాణాల ప్రకారం గొప్పతనాన్ని కోరుకోండి. మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి; దేవుడు మిమ్మల్ని పైకెత్తుతాడు.
సమస్త మహోన్నతత్వానికి ప్రభువా, నీ మహిమ, శక్తి, పవిత్రత మేము ఎన్నటికీ గ్రహించలేనంత గొప్పవి. అయినా, నీ దైవజీవితంలో పాలుపంచుకోమని మమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నావు. గొప్పతనాన్ని కోరుకునే కోరికతో నా హృదయాన్ని నింపుమని ప్రార్థిస్తున్నాను—లోకం దానిని చూసే తీరులో కాదు, నీవు దానికి ఇచ్చే అర్థంలోనే. చిన్నబిడ్డవలె వినయంగా—నీపై ఆధారపడుతూ, నమ్మకం ఉంచుతూ, నన్ను నేను తగ్గించుకుంటూ, సరళంగా—మారడానికి నాకు సహాయం చేసి, నీ దృష్టిలో నన్ను గొప్పగా చేయుము. నా ప్రేమ పరలోకంలో సమృద్ధిగా సంపదను కూడబెట్టేలా, నిన్ను, ఇతరులను మనసారా, ఎటువంటి షరతులూ లేకుండా ప్రేమించడం నాకు నేర్పుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సోదర ప్రేమ
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ వారంలో బుధవారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నాడు: “నీ సోదరుడు నీకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తే, నీవు వెళ్లి, నీవూ అతడూ మాత్రమే ఉన్నప్పుడు అతని తప్పును అతనికి తెలియజేయి. అతడు నీ మాట వింటే, నీవు నీ సోదరుణ్ణి తిరిగి పొందినట్లే. అతడు వినకపోతే, ప్రతి విషయమూ ఇద్దరు లేదా ముగ్గురు సాక్షుల సాక్ష్యంతో స్థిరపడేలా, నీతోపాటు మరొకరిని లేదా ఇద్దరిని తీసుకువెళ్లు.” మత్తయి 18:15–16
సోదర ప్రేమ అత్యంత ఆవశ్యకం. మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినవారితో సహా, ప్రతి ఒక్కరినీ ఎటువంటి షరతులూ లేకుండా ప్రేమించడానికి మనం పిలువబడ్డాము. అంతేకాదు, మన ప్రేమ కేవలం అంతరంగ వైఖరికే పరిమితం కాకూడదు; అది చేతల్లో వ్యక్తం కావాలి. కొన్నిసార్లు అటువంటి ప్రేమ సులభమే—దేవుడు తమకు అప్పగించిన బిడ్డ పట్ల తల్లిదండ్రులకు సహజంగా కలిగే వాత్సల్యం వలె. అయితే కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు లేదా అపరిచితులు మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, ఎటువంటి షరతులూ లేకుండా ప్రేమించడం ఎంతో కష్టమవుతుంది.
నేటి సువార్తలో యేసు ఈ కష్టమైన ప్రేమ గురించి మాట్లాడుతున్నాడు: “నీ సోదరుడు నీకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తే…” ఇక్కడ “సోదరుడు” అనే పదం ప్రతి వ్యక్తినీ సూచిస్తుంది. క్రీస్తులో మనమందరం సోదరసోదరీమణులం, మన పరలోక తండ్రి బిడ్డలం—దారితప్పినవారు కూడా. ఎవరైనా మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, సహజంగా మనకు గాయం కలుగుతుంది. మన ప్రతిస్పందనలో ప్రేమ లేకపోతే, ఆ గాయం మానకుండా తీవ్రమై, చేదుభావాలకు, పగకు, చివరికి ప్రతీకార కోరికకు కూడా దారితీయవచ్చు.
యేసు మనలను పిలుస్తున్న ప్రేమ, పాపం వల్ల కలిగిన గాయాలను కృప త్వరగా నయం చేయడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. అవును, ఆ బాధ నిజమైనదే—ఎల్లప్పుడూ ఒక గాయం ఉంటుంది—కానీ ఆ గాయం ఆత్మను కలుషితం చేయవలసిన అవసరం లేదు. బదులుగా, దేవుని కృప మన బాధను స్వస్థతకు మూలంగా మార్చగలదు; మనకు హాని చేసిన వ్యక్తికి కూడా అది స్వస్థత చేకూర్చగలదు. నిజానికి, ఎవరైనా మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, ఆ పాపిని తిరిగి దేవుని వద్దకు నడిపిస్తూ, ఒక ప్రత్యేకమైన, శక్తివంతమైన రీతిలో మనం దేవుని కరుణకు సాధనాలుగా మారవచ్చు.
దీనిని సాధించడానికి, ఎవరైనా మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు తన శిష్యులు—మనం కూడా—అనుసరించవలసిన కారుణ్యపు నాలుగు క్రమానుగత మార్గాలను యేసు వివరిస్తున్నారు. మొదటిది, తప్పు చేసిన వ్యక్తిని ఏకాంతంగా కలుసుకోవడం: “వెళ్లి, నీవూ అతడూ మాత్రమే ఉన్నప్పుడు అతని తప్పును అతనికి తెలియజేయి.” ఇది కారుణ్య కార్యం. జరిగిన తప్పును గురించి ఇతరులతో మాట్లాడాలని—చాడీలు చెప్పాలని లేదా కోపాన్ని వెళ్లగక్కాలని—మనకు మొదట అనిపించవచ్చు. అయితే, నిజంగా తప్పు జరిగినప్పటికీ, ఇతరుల లోపాలను అన్యాయంగా లేదా అనవసరంగా బయటపెట్టి వారి పేరుప్రతిష్ఠలకు భంగం కలిగించే పాపానికి పాల్పడకుండా మనం జాగ్రత్తపడాలి. ప్రభువు చూపిన పద్ధతి ఆ వ్యక్తి గౌరవాన్ని కాపాడుతుంది; తప్పు చేసిన వ్యక్తి పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగాలని కోరుకుంటుంది గానీ, అవమానానికి గురికావాలని కాదు.
రెండవది, ఏకాంతంగా మాట్లాడటం ఫలించకపోతే, మనం మరొకరిని లేదా ఇద్దరిని వెంటబెట్టుకొని తిరిగి వెళ్లాలి. యూదుల ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, ఇద్దరు లేదా ముగ్గురు సాక్షుల సాక్ష్యంతో ఒక విషయం చట్టపరంగా నిర్ధారించబడేది. యేసు ఈ సంప్రదాయాన్ని ప్రస్తావించడం అవమానపరచడానికి కాదు; ఆ ఆందోళన సముచితమైనదని నిర్ధారించడానికి, హృదయపరివర్తనకు ఇచ్చే పిలుపును బలపరచడానికి. ఈ విధంగా కారుణ్యం మరింత దృఢంగా వ్యక్తమవుతుంది.
మూడవది, ఆ వ్యక్తి అప్పటికీ పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగడానికి నిరాకరిస్తే, “సభకు తెలియజేయి” అని యేసు అంటున్నారు. రక్షణ సంస్కారమైన కతోలిక సభ సత్యానికీ కారుణ్యానికీ అంతిమ సంరక్షకురాలు. తన ఆధ్యాత్మిక కాపరి అధికారంతో సభ ఆధ్యాత్మిక క్రమశిక్షణను అమలు చేయవచ్చు—పాపిని ఖండించడానికి కాదు, తన చర్యల తీవ్రతను ఆ వ్యక్తి గుర్తించేలా చేసి, పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగమని పిలవడానికి. తగిన పరిస్థితుల్లో, తల్లిదండ్రులు లేదా తాతయ్యలు, నానమ్మలు, అమ్మమ్మలు వంటి సభ సభ్యులు కూడా తమకు సముచితమైన ప్రభావ పరిధిలో ఈ పాత్రను నిర్వర్తించవచ్చు.
చివరిగా, “అతడు సభ మాట కూడా వినడానికి నిరాకరిస్తే, నీవు అన్యజనుని లేదా పన్ను వసూలు చేసేవానిని చూసినట్లే అతనిని చూడు.” ఇది ద్వేషించమనే లేదా తిరస్కరించమనే పిలుపు కాదు; ఆ వ్యక్తి తనంతట తానే కృపా సహవాసానికి వెలుపల నిలిచాడని గుర్తించడం. ఈ దశలో కూడా ప్రేమ నిలిచి ఉంటుంది: మనం ప్రార్థిస్తాం, ప్రేమిస్తాం, దేవుని కృప స్వస్థత చేకూర్చగల క్షణం కోసం ఎదురుచూస్తాం. ఎవరినైనా ఈ విధంగా చూడటం వారిని ఖండించడం కాదు; దేవుని కారుణ్యం, న్యాయం ద్వారా ఆ వ్యక్తిని తిరిగి పిలవడమే.
ఇతరులు మీకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, మీరు చూపవలసిందిగా పిలువబడిన కారుణ్యం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీలో మిగిలి ఉన్న గాయాలను గురించి ఆలోచించండి; అవి కృపను పొందే సందర్భాలయ్యాయా, లేక కసికి మూలాలయ్యాయా అని పరిశీలించండి. మన ప్రభువు స్పష్టంగా చూపిన సోదరభావంతో దిద్దుబాటు చేసే మార్గాన్ని అనుసరించడానికి బలం కోసం ప్రార్థించండి—కఠినత్వంతోనో తీర్పు తీర్చే వైఖరితోనో కాక, ప్రేమలోని సౌమ్యమైన దృఢత్వంతో. మీ గాయాలు స్వస్థతకు మార్గాలుగా మారనివ్వండి; ఇతరులు తిరిగి దేవునివైపు ఆకర్షితులయ్యేలా క్రీస్తు కారుణ్యం మీ ద్వారా ప్రవహించనివ్వండి. ఈ విధంగా, మీరు మీ సోదరుడిని లేదా సోదరిని తిరిగి పొందడమే కాక, మీరు కూడా పవిత్రతలో ఎదుగుతారు.
అత్యంత కరుణామయుడవైన యేసూ, ప్రతి పాపి నీ వైపు తిరిగి వచ్చి, మళ్లీ నీ కృపను పొందాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. ఎవరైనా నాకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, నేను ఎన్నడూ ప్రతీకారాన్ని కోరుకోకుండా ప్రేమనే కోరుకునేలా, నీ హృదయ వాంఛను నా హృదయంలోనూ ఉంచు. ఇతరులకు, ముఖ్యంగా నాకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసి నన్ను అత్యంత లోతుగా గాయపరచిన వారికి, నీ కారుణ్యాన్ని అందించే శక్తివంతమైన సాధనంగా నేను మారుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అపరిమితమైన క్షమ
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ వారంలో గురువారం
పేతురు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, “ప్రభువా, నా సోదరుడు నాకు విరోధంగా పాపం చేస్తే, నేను అతనిని ఎన్నిసార్లు క్షమించాలి? ఏడు సార్ల వరకా?” అని అడిగాడు. యేసు, “నేను నీతో చెప్పేది ఏడు సార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడు సార్లు” అని సమాధానమిచ్చాడు. మత్తయి 18:21–22
ఆమోసు ప్రవక్త గ్రంథంలో ఒక కవితాత్మక వాక్యరీతి పదేపదే కనిపిస్తుంది: “దమస్కు చేసిన మూడు నేరాల కారణంగా, ఇప్పుడు నాలుగవ నేరం కారణంగా—నేను దానిని వెనక్కి తీసుకోను…” (చూ. ఆమోసు 1). యేసు కాలానికి, దేవుడు మూడుసార్లు క్షమిస్తాడు గానీ నాలుగోసారి క్షమించడని, అందువల్ల మనమూ అలాగే చేయాలని ఈ వాక్యభాగానికి ఇచ్చిన వ్యాఖ్యానాన్ని రబ్బీల సంప్రదాయం స్వీకరించింది: “ఒక వ్యక్తి మొదటిసారి అపరాధం చేసినప్పుడు క్షమించబడతాడు; రెండవసారి క్షమించబడతాడు; మూడవసారి క్షమించబడతాడు; కానీ నాలుగవసారి క్షమించబడడు” (యోమా 86b).
నేటి సువార్తలో పేతురు అడిగిన ప్రశ్నలో ఉదారత ఉంది; అయినా అది ఇంకా మానవ లెక్కలపైనే ఆధారపడి ఉంది. సోదరభావంతో దిద్దుబాటు చేయడం గురించి యేసు బోధించిన వెంటనే పేతురు ఈ ప్రశ్న అడుగుతున్నాడు. ఈ బోధను గ్రహించి, రబ్బీల సంప్రదాయాన్ని కూడా ఎరిగిన పేతురు, క్షమించవలసినదిగా భావించే సంఖ్యను రెట్టింపు కంటే ఎక్కువ చేసి, ఏడుసార్లు క్షమించవచ్చా అని సూచిస్తున్నాడు. కానీ యేసు వెంటనే అతనిని సరిదిద్దుతున్నారు—అతని ఉదారతను తిరస్కరించడానికి కాదు, దానిని మరింత ఉన్నత స్థాయికి తీసుకువెళ్లడానికి: “నేను నీతో చెప్పేది ఏడుసార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడుసార్లు.”
“డెబ్బై ఏడుసార్లు” అనే ఈ మాటలను అక్షరార్థంలో ఒక సంఖ్యగా తీసుకోకూడదు; దేవుని అపారమైన కారుణ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ, క్షమకు హద్దులు ఉండకూడదని అవి సూచిస్తున్నాయి. ఇది కేవలం పదేపదే క్షమించమనే ఆజ్ఞ మాత్రమే కాదు; దైవకారుణ్యం మన హృదయాలను మలచనివ్వమనే ఆహ్వానం కూడా.
పేతురు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా యేసు చెప్పిన ఉపమానం, ఆయన ఉద్దేశాన్ని మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి తోడ్పడుతుంది. అది ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలోని ఐదవ విన్నపాన్ని ప్రతిధ్వనిస్తుంది: “మాకు విరోధంగా అపరాధాలు చేసినవారిని మేము క్షమించినట్లే, మా అపరాధాలను క్షమించు.” ఒక రాజు దగ్గర పనిచేసే సేవకుడు ఆయనకు ఎంతో పెద్ద మొత్తంలో అప్పు ఉన్నాడు. తీర్చలేనంత ఆ అప్పు, దేవుని ఎదుట మన పాపాల లెక్కకందని భారాన్ని సూచిస్తుంది. తనకు గడువు ఇవ్వమని ఆ సేవకుడు వేడుకున్నప్పుడు, రాజు అన్ని అంచనాలనూ మించి, కనికరంతో అతని అప్పు మొత్తాన్ని మన్నిస్తాడు. కానీ, అప్పుడే కనికరం పొందిన ఆ సేవకుడికి, తనకు కొద్దిమొత్తం మాత్రమే బాకీ ఉన్న తోటి సేవకుడు ఎదురవుతాడు. తాను పొందిన కనికరాన్ని అతనిపట్ల చూపకుండా, అతనిపై దౌర్జన్యం చేస్తూ, అప్పు తీర్చమని పట్టుబట్టి, అతణ్ణి చెరసాలలో వేయిస్తాడు. ఇది విన్న రాజు తీవ్రంగా కోపగిస్తాడు—జరిగిన అన్యాయం వల్ల మాత్రమే కాదు, తాను పొందిన కనికరాన్ని ప్రతిబింబించడంలో ఆ సేవకుడు పూర్తిగా విఫలమైనందుకు కూడా. యేసు గంభీరంగా ఆత్మపరిశీలనకు పిలిచే ఈ హెచ్చరికతో ముగిస్తాడు: “మీలో ప్రతి ఒక్కరూ తమ సోదరుణ్ణి హృదయపూర్వకంగా క్షమించకపోతే, పరలోకంలోని నా తండ్రి కూడా మీకు అలాగే చేస్తాడు.”
దేవుడు మనకు చూపిన దైవకారుణ్యం పట్ల లోతైన, నిలకడైన కృతజ్ఞత మనలో లేకపోతే, హద్దుల్లేకుండా క్షమించడం ఎంతో కష్టం. దేవుని ఎదుట మన ఋణం లెక్కకందనిది. మనంతట మనం దాన్ని ఎన్నటికీ తీర్చలేము. “నేను మంచి వ్యక్తిని” అని అనుకోవాలనే శోధన మనకు కలిగినా, పవిత్ర గ్రంథం మనకు ఇలా గుర్తుచేస్తుంది: “అందరూ పాపం చేశారు; దేవుని మహిమను కోల్పోయారు” (రోమీయులకు 3:23). యేసు మన మానవ స్థితిని స్వీకరించి, తన శ్రమలు, మరణం ద్వారా మన పాపఋణాన్ని తీర్చకపోయి ఉంటే, మనకు రక్షణ లభించేది కాదు. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించి, అది మన హృదయాల్లోకి లోతుగా ప్రవేశించేందుకు అనుమతించడం క్రైస్తవ జీవితాన్ని గడపడానికి అత్యవసరం.
దేవుడు మన జీవితాల్లో కుమ్మరించిన కనికరాన్ని మనం గాఢంగా గుర్తించినప్పుడే నిజమైన కృతజ్ఞతను పెంపొందించుకోగలం. మనకు విరోధంగా పాపం చేసే ప్రతి ఒక్కరికీ అదే అపరిమితమైన కనికరాన్ని చూపేలా మనల్ని ప్రేరేపించి, ముందుకు నడిపించవలసింది ఆ కృతజ్ఞతే—ఎలాంటి మినహాయింపులూ, ఎలాంటి షరతులూ లేకుండా. మనం క్షమించబడినట్లే, మనమూ హృదయపూర్వకంగా క్షమించాలి.
దేవుడు మీకు చూపిన కనికరాన్ని మీరు ఎంత లోతుగా గుర్తిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దాన్ని సహజంగా లభించేదిగా తీసుకుంటున్నారా, లేక అది మిమ్మల్ని మార్చడానికి అనుమతించారా? మీరు క్షమించడానికి కష్టపడుతున్నవారిని ప్రత్యేకంగా గుర్తుచేసుకోండి. దేవుని కనికరం పట్ల కృతజ్ఞత మీ హృదయాన్ని మృదువుగా చేయనివ్వండి. అలా మృదువైన హృదయంతో క్షమించాలని నిర్ణయించుకోండి—ఏడుసార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడుసార్లు, అంతకు మించి కూడా. అలా చేయడం ద్వారా మీరు దేవుని హృదయాన్నే ప్రతిబింబిస్తూ, లోకంలో ఆయన రక్షణదాయకమైన కృపకు పాత్రలవుతారు.
అత్యంత కరుణామయుడవైన యేసూ, నీవు మాకు నిరంతరం అందించే ప్రేమకు, క్షమాపణకు హద్దుల్లేవు. మా జీవితాల విషయంలోనే మేము నీకు ఋణపడి ఉన్నాము. దయచేసి నీ దైవకారుణ్యం పట్ల నిజమైన కృతజ్ఞత కలిగి ఉండటానికి, అందరికీ అదే అపరిమితమైన కనికరాన్ని చూపడం ద్వారా ఆ కృతజ్ఞతను వ్యక్తం చేయడానికి నాకు అవసరమైన కృపను అనుగ్రహించు. ప్రియ ప్రభువా, నీ కృపకు, వాత్సల్యపూర్వకమైన సంరక్షణకు పాత్రగా నన్ను ఉపయోగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
వివాహం మరియు దైవంతో ఐక్యం
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ వారంలో శుక్రవారం
కొందరు పరిసయ్యులు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, ఆయనను పరీక్షిస్తూ, “ఏ కారణం చేతనైనా ఒక పురుషుడు తన భార్యకు విడాకులు ఇవ్వడం ధర్మసమ్మతమేనా?” అని అడిగారు. ఆయన సమాధానమిస్తూ, “ఆదిలోనే సృష్టికర్త వారిని పురుషునిగా, స్త్రీగా సృష్టించాడని, ఇంకా ఈ కారణంగా పురుషుడు తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచి, తన భార్యతో కలసి ఉంటాడు; వారిద్దరూ ఒకే శరీరమవుతారు అని చెప్పాడని మీరు చదవలేదా? కనుక వారు ఇక ఇద్దరు కారు, ఒకే శరీరం. అందువల్ల దేవుడు జతపరచినవారిని మనిషి విడదీయకూడదు” అన్నాడు. మత్తయి 19:3–6
యేసు కాలంలో విడాకులు వివాదాస్పదమైన, విభేదాలకు దారితీసే అంశంగా ఉండేవి. రెండు ప్రముఖ ఆలోచనా సంప్రదాయాలు పరస్పర విరుద్ధమైన అభిప్రాయాలను ప్రతిపాదించాయి: రబ్బీ హిల్లేల్ అనుచరులు స్వల్ప కారణాలకే విడాకులను అనుమతించగా, రబ్బీ షమ్మాయి అనుచరులు తీవ్రమైన తప్పిదాల విషయంలో మాత్రమే వాటిని అనుమతించేవారు. నేటి సువార్తలో యేసు ఈ రెండు వర్గాల్లో దేని పక్షమూ వహించడు. బదులుగా, సృష్టి ఆరంభంలోనే వెల్లడైన వివాహం పట్ల దేవుని ఆదిమ ప్రణాళికను గుర్తుచేస్తూ, ఆ సంభాషణను ఉన్నత స్థాయికి తీసుకువెళ్తాడు.
వివాహం పట్ల దేవుని ఉద్దేశం పురుషుడు, స్త్రీ మధ్య శాశ్వతమైన, పవిత్రమైన ఐక్యమని యేసు మనకు గుర్తుచేస్తాడు—అది కేవలం ఒప్పందం కాదు, ఒక నిబంధన. వారిద్దరూ “ఒకే శరీరం” అయినప్పుడు, అది శారీరక ఐక్యం మాత్రమే కాదు; ఆధ్యాత్మికంగా, వారి ఉనికి పరంగా కూడా ఒక వాస్తవం: వైవాహిక బంధం ద్వారా ఒక నూతన సృష్టి ఉనికిలోకి వస్తుంది.
నేడు ఎంతోమంది వివాహ పవిత్రతను అపార్థం చేసుకుంటున్నారు. అనేక కారణాల వల్ల ఎన్నో వివాహాలు తడబడుతున్నాయి. వివాహ ఆదర్శం ఎంతో కృషిని, లోతైన వ్యక్తిగత త్యాగాన్ని కోరడం దీనికి కొంతవరకు కారణం. నిజమైన ప్రేమ—కారితాస్, అంటే దైవపరప్రేమ—భావోద్వేగాన్ని, అనురాగాన్ని ఎంతో మించినది. అది సంపూర్ణ స్వీయ సమర్పణను, సమూలమైన నిస్వార్థతను, అచంచలమైన నిబద్ధతను కోరుతుంది. దేవుని ప్రణాళిక ప్రకారం జీవించినప్పుడు, అటువంటి ప్రేమ దానితో వచ్చే పరీక్షలను ఎంతో మించిన ఫలాలను ఇస్తుంది. కానీ స్వార్థం, మనసులో కసి, క్షమించకపోవడం లేదా పాపం సంబంధాలను కమ్ముకున్నప్పుడు, అవి తరచుగా విచ్ఛిన్నమై, బాధను, పశ్చాత్తాపాన్ని మిగులుస్తాయి.
వివాహాన్ని “ఒక గొప్ప రహస్యం” అని పేర్కొంటూ, పునీత పౌలు దానిని “క్రీస్తుకూ కతోలిక సభకూ” మధ్యనున్న ఐక్యతతో పోలుస్తారు (ఎఫెసీయులకు 5:32). ఇది కేవలం ఒక ఉపమానం మాత్రమే కాదు; ఇది వేదాంత సత్యం. జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రతి ఒక్కరూ క్రీస్తు శరీరంలో భాగమై ఉండటానికీ, గొర్రెపిల్ల నిత్య వివాహ విందులో పాలుపంచుకోవటానికీ పిలువబడ్డారు. పునీతులు, ఆధ్యాత్మిక రహస్యానుభవం పొందినవారు దీనిని “ఆధ్యాత్మిక వివాహం” అని పిలుస్తారు—అంటే దైవప్రేమలో ఆత్మ క్రీస్తుతో ఐక్యమవడం.
అటువంటి దైవైక్యతకు దారితీసే మార్గం కఠినమైనది. మనల్ని మనం సంపూర్ణంగా దేవునికి సమర్పించుకోవాలని అది కోరుతుంది. ప్రతి పాపాన్నీ, పాపం పట్ల ప్రతి మమకారాన్నీ కృప ద్వారా—ఆ కృపతో మనం సహకరించడం ద్వారా—తొలగించుకోవాలి. ఈ శుద్ధీకరణ ప్రయాణం ఆత్మను ఆధ్యాత్మిక రహస్య వివాహానికి, అంటే దేవునితో శాశ్వతంగా నిలిచే, విడదీయలేని ఐక్యతకు సిద్ధం చేస్తుంది.
గొప్ప కృషి ద్వారానే పవిత్రతా శిఖరాలను చేరుకోగలిగినట్లే, వివాహంలోనైనా, మరే బంధంలోనైనా పరిపూర్ణతను సాధించాలన్నా గొప్ప కృషి అవసరం. ఇది కష్టసాధ్యంగా అనిపించవచ్చు, కానీ మనల్ని నిరుత్సాహపరచకూడదు. బదులుగా, ఇది మనలో నిరీక్షణను, దృఢసంకల్పాన్ని రేకెత్తించాలి. వివాహంలోనైనా, స్నేహంలోనైనా, దేవునితో మనకున్న బంధంలోనైనా, మనం ఆ ఆదర్శాన్ని ఉత్సాహంతో అనుసరించాలి. పవిత్రత ఒక్క రాత్రిలో కలగదు; పవిత్రమైన బంధాలు కూడా అంతే. వీటన్నిటికీ పట్టుదల, వినయం, కృప అవసరం.
వివాహం గురించి యేసు బోధ మనకు సవాలు విసురుతుంది, అయినా అది వాగ్దానంతో నిండి ఉంది.. ఈ పిలుపునకు అనుగుణంగా జీవించడానికి అవసరమైన కృప వివాహ సంస్కారంలో దేవుని వరంగా లభిస్తుందని అది ధ్రువీకరిస్తుంది కాబట్టి, అది మనకు నిరీక్షణను ఇస్తుంది. వివాహ జీవితానికి పిలువబడి, ఈ కృపను స్వీకరించి, దానితో సహకరించేవారికి లభించే ప్రతిఫలం దైవసహవాసం, నిత్యానందం కంటే తక్కువేమీ కాదు. ఈ గమ్యాన్ని చేరుకోవాలంటే, మన సహజ పరిమితులను అధిగమించి, స్వార్థానికీ, భయానికీ, సౌకర్యం పట్ల కోరికకూ అతీతంగా ఎదగాలి. పరీక్షలు, బాధల మధ్య కూడా త్యాగపూరిత ప్రేమకు, విశ్వసనీయతకు, పట్టుదలకు జీవితాంతం కట్టుబడి ఉండాలని ఈ పిలుపు కోరుతుంది.
ఈ రోజు మీ పిలుపు గురించీ, మీరు ఆచరించడానికి పిలువబడిన గాఢమైన ప్రేమను ఎంతవరకు జీవిస్తున్నారనే దాని గురించీ ధ్యానించండి. మీరు వివాహ జీవితంలో ఉన్నా, బ్రహ్మచర్య జీవితం గడుపుతున్నా, దేవుని పరిపాలనపై నమ్మకం ఉంచి, లోక ప్రమాణాల ప్రకారం కాకుండా పరలోక రాజ్య జ్ఞానం ప్రకారం జీవించాలని నిశ్చయించుకోండి. కృప ద్వారానూ, ప్రతిరోజూ ఆ కృపకు “అవును” అని చెప్పగల ధైర్యమున్న హృదయాల ద్వారానూ మాత్రమే ఇటువంటి పిలుపును నెరవేర్చగలం. “అవును” అని చెప్పాలని నిశ్చయించుకోండి; అప్పుడు మీ ప్రతిఫలం గొప్పదిగా ఉంటుంది.
నా ప్రేమగల ప్రభువా, నీ పరమ పవిత్ర హృదయం నుండి ప్రవహించే ప్రేమ నిర్మలమైనది, పవిత్రమైనది; అది నీ కతోలిక సభ అంతటా ప్రకాశిస్తోంది. నిన్ను నా జీవితంలోకి స్వీకరించి, నీ ప్రేమను ఇతరులకు ప్రసరింపజేసేలా, ఆ ప్రేమలోకి నన్ను మరింత లోతుగా ఆకర్షించు. మేము నీలో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమయ్యేలా, నిన్ను పూర్ణహృదయంతో ప్రేమించడానికీ, ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోవడానికీ నాకూ, నీ బిడ్డలందరికీ సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
చిన్నపిల్లలను ఆశీర్వదించడం
సామాన్యకాలపు పంతొమ్మిదవ వారంలో శనివారం
యేసు పిల్లలపై చేతులుంచి ప్రార్థించాలని వారిని ఆయన వద్దకు తీసుకువచ్చారు. శిష్యులు వారిని గద్దించారు. కానీ యేసు, “పిల్లలను నా దగ్గరకు రానివ్వండి, వారిని అడ్డుకోవద్దు; ఎందుకంటే పరలోక రాజ్యం ఇలాంటి వారిదే” అని అన్నారు. ఆయన వారిపై చేతులుంచిన తరువాత అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు. మత్తయి 19:13–15
మొదటి శతాబ్దపు ఇశ్రాయేలులో, సామాజిక హోదా పరంగానూ, చట్టపరమైన ప్రాధాన్యం పరంగానూ పిల్లలను అతి తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నవారిలో ఒకరిగా పరిగణించేవారు. బహిరంగ వ్యవహారాల్లో వారికి మాట చెప్పే అవకాశం గానీ, ఆర్థిక ప్రభావం గానీ ఉండేవి కావు. తరచూ వారిని ప్రాధాన్యమున్న వ్యక్తులుగా కంటే ఇతరులపై ఆధారపడేవారిగానే ఎక్కువగా చూసేవారు. దీనికి ఒక కారణం పిల్లల మరణాల రేటు అధికంగా ఉండటం. పిల్లలను సాధారణంగా గౌరవించడానికీ, పూర్తి గౌరవంతో చూడటానికీ ముందు, వారు పరిపక్వ వయస్సుకు చేరుకోవాలని ఆశించేవారు. సామాజికంగా ప్రాముఖ్యం లేనివారిగా పరిగణించబడేవారు యేసుకు అంతరాయం కలిగించకూడదని బహుశా భావించి, పిల్లలను ఆయన వద్దకు తీసుకువస్తున్నవారిని శిష్యులు ఎందుకు గద్దించారో ఈ సాంస్కృతిక దృక్పథం వివరించవచ్చు.
కానీ యేసు పూర్తిగా భిన్నమైన దృక్పథాన్ని అందించారు. ఈ చిన్నపిల్లలలో ఆయన ఒక గాఢమైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని చూశారు: వారి అల్పస్థితి, ఆధారపడే స్వభావం, సరళత అనేవి ఆటంకాలు కావు; అవి పరలోక రాజ్యంలో ప్రవేశించడానికి అవసరమైన లక్షణాలు. ఆయన వారిని ఆహ్వానించడం కేవలం వాత్సల్యపూరిత చర్య మాత్రమే కాదు; అది దైవబోధ జరిగిన క్షణం. చిన్నపిల్లల వంటి నమ్మకంతో, వినయంతో, స్వీకరించే మనసుతో దేవుని సమీపించేవారే ఆయన కృపను పొందడానికి అత్యంత సుముఖంగా ఉంటారని యేసు వెల్లడించారు.
పిల్లలు తన వద్దకు రాగానే, యేసు వారిపై చేతులుంచి వారిని ఆశీర్వదించారు. అలా చేయడం ద్వారా, ఆయన బాల్యానికి గౌరవమిచ్చి, దానిని ఒక ఆధ్యాత్మిక ఆదర్శంగా ఉన్నతపరిచారు. నిత్యజీవానికి మార్గం హోదా, పలుకుబడి లేదా స్వయంసమృద్ధితో ఏర్పడేది కాదనీ, విశ్వాసంలోని సరళతతోనూ, హృదయ నిర్మలతతోనూ ఏర్పడుతుందనీ బోధిస్తూ, ఆయన సాంస్కృతిక భావనలను తలకిందులు చేశారు.
మీలో సరళత, నిర్మలత, స్వీకరించే మనసు, వినయం, ఆధారపడే స్వభావం ఉన్నాయా? కుటుంబం, స్నేహితుల మధ్యా, సమాజంలోనూ, పెద్దవారిగా ఉండటంలో ఇతరుల అవసరాలు తీర్చే బాధ్యత, వారికి మార్గనిర్దేశం చేసే బాధ్యత ఉంటాయి. కానీ దేవునితో మన సంబంధంలో, నియంత్రణ ఎన్నడూ మన చేతుల్లో ఉండదు. మనం ఎన్నడూ యజమానులం కాము. దేవుని కార్యాన్ని మన ఆధీనంలోకి తీసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే, ఆయన కృపకు అడ్డుపడే ప్రమాదం ఉంది. మమకారాలను విడిచిపెట్టడం, వినయం, సమర్పణ, నమ్మకం ద్వారా చిన్నపిల్లల వలె మారినప్పుడే, మనలోనూ, మన ద్వారానూ దేవుడు తన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి మనం వీలు కల్పించగలం.
“పిల్లలను నా దగ్గరకు రానివ్వండి, వారిని అడ్డుకోకండి; ఎందుకంటే పరలోక రాజ్యం ఇలాంటి వారిదే” అని యేసు చెప్పినప్పుడు, ఆయన మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఉద్దేశించి ఈ మాటలు అంటున్నారు. దేవుని ఎదుట మనం ఎల్లప్పుడూ పిల్లలమే. విద్యార్థి చివరికి గురువుగా మారే ఇతర సంప్రదాయాలకు భిన్నంగా, క్రైస్తవ జీవితంలో మనం ఎప్పటికీ శిష్యులుగానే ఉంటాం. కతోలిక సభలోనైనా, సమాజంలోనైనా, కుటుంబంలోనైనా మరింత గొప్ప బాధ్యతలను చేపట్టినా, పిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులపై ఆధారపడినట్లుగా మన పరలోక తండ్రిపై ఆధారపడుతూ, ఆయనను అనుసరిస్తూ ఉంటేనే మనం సరిగా నాయకత్వం వహించగలం.
యేసు పిల్లలపై తన చేతులు ఉంచి వారిని ఆశీర్వదించడం కేవలం ప్రేమను వ్యక్తపరిచే చర్య మాత్రమే కాదు; అది కతోలిక సభలో మనం పొందే కృపావరాలను—ముఖ్యంగా దివ్యసంస్కారాల ద్వారా పొందేవాటిని—ముందుగానే సూచించే దివ్యసంస్కార సంకేతం కూడా. ఆయన స్పర్శ దైవానుగ్రహాన్ని అందించింది; ఆయన ఆశీర్వాదం ఆయన హృదయంలోని ప్రేమకు దృశ్యరూపమైన వ్యక్తీకరణగా నిలిచింది. అలాగే మనం కూడా ఆయన మనలను తనవైపు ఆకర్షించడానికి మనసివ్వాలి, ఆయన ఆశీర్వాదాన్ని స్వీకరించాలి, చిన్నపిల్లల వంటి మన సమర్పణ ద్వారా ఇతరులకు ఆయన కృపను అందించే సాధనాలుగా మారాలి.
యేసు మిమ్మల్ని ఒక చిన్నబిడ్డగా చూస్తూ తన దగ్గరకు పిలుస్తున్నారనే విషయాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. చిన్నపిల్లల హృదయంతో ఆయనను సమీపించండి—అపరిపక్వతతో కాదు, ఆతురతతో, మనసు తెరచి, ఆయనపై ఆధారపడుతూ, అచంచలమైన నమ్మకంతో. ప్రేమగల తండ్రిగా దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మనలను ఆదరిస్తారు; మన ప్రతి అవసరాన్నీ తీర్చే తన బాధ్యతను పరిపూర్ణంగా నెరవేరుస్తారు. మీ జీవితంలోని ప్రతి అంశాన్ని ఆయన ముందుకు తీసుకురండి—అది ఆలోచనలకు, భావోద్వేగాలకు, భౌతిక అవసరాలకు, సంబంధాలకు లేదా ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి సంబంధించినదైనా సరే. ఆయన మీపై తన చేతులు ఉంచి, మిమ్మల్ని ఆశీర్వదిస్తూ, తన కృపను ప్రసాదిస్తున్నట్లు చూడండి. మనం చిన్నపిల్లలవలె ఆయనను ఆశ్రయించినప్పుడు, ఆయన ఎన్నడూ మనలను నిరాశపరచరు.
ప్రేమమయుడవైన నా తండ్రీ, నీ చిన్నబిడ్డలమైన మా పట్ల నీకు గల తండ్రి ఆదరణను, వాత్సల్యాన్ని, పరిరక్షణను నీ దివ్యకుమారునిలో వెల్లడిస్తున్నావు. నేను గర్వంతో పోరాడుతున్నప్పుడు లేదా నాకు నేనే సరిపోతాననే భ్రమలో పడినప్పుడు, నేను పూర్తిగా నీపై ఆధారపడి ఉన్నానని నాకు గుర్తుచేయి. నిన్ను నా దేవునిగా—నా బలంగా, నా ఆశ్రయంగా, నా జీవితానికీ నా సేవాకార్యానికీ మూలంగా—ఎల్లప్పుడూ చూడగలిగేలా చేయి. రోజురోజుకూ నీపై మరింత నమ్మకం ఉంచడాన్ని నాకు నేర్పించు; నీ ప్రేమలో ఒదిగి, ఎల్లప్పుడూ నీ చిన్నబిడ్డగా ఉండేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
