సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం ఎ)
“చివరికి అతడు, ‘వారు నా కుమారుణ్ణి గౌరవిస్తారు’ అని అనుకొని తన కుమారుణ్ణి వారి దగ్గరకు పంపాడు. కానీ ఆ కౌలుదారులు కుమారుణ్ణి చూసి, ‘ఇతడే వారసుడు. రండి, ఇతణ్ణి చంపి, ఇతని వారసత్వాన్ని మనం సొంతం చేసుకుందాం’ అని ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకున్నారు. వారు అతణ్ణి పట్టుకొని, ద్రాక్షతోట వెలుపలికి తోసివేసి, చంపేశారు.” మత్తయి 21:37-39
కౌలుదారుల ఉపమానంలోని ఈ భాగం దిగ్భ్రాంతి కలిగిస్తుంది. నిజజీవితంలో ఇలా జరిగి ఉంటే, పంటలో తన వంతును తీసుకురావడానికి కుమారుణ్ణి ద్రాక్షతోటకు పంపిన తండ్రి, ఆ దుష్ట కౌలుదారులు తన కుమారుణ్ణి కూడా చంపేశారనే విషయాన్ని నమ్మలేనంతగా దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యేవాడు. ఇలా జరుగుతుందని ముందే తెలిసి ఉంటే, తన కుమారుణ్ణి ఈ దుష్ట పరిస్థితిలోకి అతడు ఎన్నడూ పంపేవాడు కాదు.
ఈ వాక్యభాగం కొంతవరకు హేతుబద్ధమైన ఆలోచనకు, హేతువిరుద్ధమైన ఆలోచనకు మధ్య ఉన్న తేడాను వెల్లడిస్తుంది. ఆ కౌలుదారులు హేతుబద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారని భావించి ఆ తండ్రి తన కుమారుణ్ణి పంపాడు. కనీస గౌరవమైనా చూపుతారని అతడు భావించాడు; కానీ దానికి బదులుగా దుష్టత్వాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.
దుష్టత్వంలో వేళ్లూనుకున్న తీవ్రమైన హేతువిరుద్ధ ప్రవర్తనను ఎదుర్కోవడం దిగ్భ్రాంతిని, నిరాశను, భయాన్ని, అయోమయాన్ని కలిగించవచ్చు. అయితే మనం వీటిలో దేనికీ లోనుకాకపోవడం ముఖ్యం. బదులుగా, దుష్టత్వం ఎదురైనప్పుడు దానిని గుర్తించగలిగేంత వివేకం కలిగి ఉండటానికి మనం కృషి చేయాలి. ఈ కథలోని తండ్రి తాను ఎదుర్కొంటున్న దుష్టత్వాన్ని మరింత స్పష్టంగా గుర్తించి ఉంటే, తన కుమారుణ్ణి పంపి ఉండేవాడు కాదు.
మన విషయంలోనూ అలాగే ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు మనం హేతువుతో దుష్టత్వాన్ని ఎదుర్కోవడానికి ప్రయత్నించే బదులు, దానిని దుష్టత్వమని స్పష్టంగా చెప్పడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. దుష్టత్వం హేతుబద్ధమైనది కాదు. దానితో తర్కించలేం, దానితో చర్చలు జరిపి రాజీ కుదుర్చుకోలేం. దానిని ఎదిరించాల్సిందే; ఎంతో దృఢంగా ఎదిరించాలి. అందుకే యేసు ఈ ఉపమానాన్ని ముగిస్తూ ఇలా అడుగుతాడు: “ద్రాక్షతోట యజమాని వచ్చినప్పుడు ఆ కౌలుదారులకు ఏమి చేస్తాడు?” వారు ఆయనతో, “ఆ దుర్మార్గులను దారుణంగా చంపిస్తాడు” అని సమాధానమిచ్చారు. (మత్తయి 21:40-41).
మీరు దుష్టత్వాన్ని నేరుగా ఎదుర్కొంటున్న ఏదైనా పరిస్థితి గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. జీవితంలో హేతుబద్ధత విజయం సాధించే సందర్భాలు ఎన్నో ఉంటాయని ఈ ఉపమానం నుండి నేర్చుకోండి. కానీ కొన్ని సందర్భాల్లో దేవుని ప్రబలమైన ఉగ్రత మాత్రమే సమాధానమవుతుంది. దుష్టత్వం “పూర్తిగా దుష్టమైనదిగా” ఉన్నప్పుడు, పవిత్రాత్మ బలంతోను జ్ఞానంతోను దానిని నేరుగా ఎదుర్కోవాలి. ఈ రెండు రకాల సందర్భాల మధ్య తేడాను వివేచించడానికి ప్రయత్నించండి. దుష్టత్వం ఉన్నప్పుడు దానిని దుష్టత్వమని స్పష్టంగా చెప్పడానికి భయపడకండి.
ప్రభూ, నాకు జ్ఞానాన్ని, వివేచనను ప్రసాదించుము. హేతుబద్ధంగా ఆలోచించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవారితో హేతుబద్ధమైన పరిష్కారాలను వెదకడానికి నాకు సహాయపడుము. నీ చిత్తం అదే అయినప్పుడు, నీ కృపతో బలంగా, దృఢంగా నిలవడానికి కావలసిన ధైర్యాన్ని కూడా నాకు ప్రసాదించుము. ప్రియమైన ప్రభూ, నా జీవితాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను; నీ చిత్తప్రకారం నన్ను వినియోగించుకొనుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఆరంభం నుండే…
సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం బి)
“అయితే సృష్టి ఆరంభం నుండి, దేవుడు వారిని పురుషునిగాను స్త్రీగాను సృష్టించాడు. ఈ కారణంగా పురుషుడు తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచి తన భార్యతో ఐక్యమవుతాడు; వారిద్దరూ ఒకే శరీరమవుతారు. కాబట్టి వారు ఇక ఇద్దరు కాదు, ఒకే శరీరం. అందువల్ల దేవుడు జతపరచినవారిని ఏ మానవుడూ విడదీయకూడదు.” మార్కు 10:6-9
ఆ మూడు మాటలు… “ఆరంభం నుండి” అనేవి మన నేటి కాలానికి కీలకమైన మాటలు. దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ప్రకృతికి అతీతమైన వరాలనే కాక, సహజమైన వరాలను కూడా విశ్వాసులు గుర్తించడం ముఖ్యం. క్రీస్తు సిలువ ద్వారా మనకు లభించిన వరాలన్నీ ప్రకృతికి అతీతమైన వరాలు. ఆయన జీవితం, మరణం, పునరుత్థానం పరలోకం నుండి మనపై కృపను కుమ్మరించి, పవిత్రతను, రక్షణను, పరలోక ప్రాప్తిని సాధ్యం చేశాయి. అయితే దేవుడు మనకు ఇచ్చిన “వరం” మరొక వర్గానికి చెందినది కూడా ఉంది; దానిని మనం తరచుగా సహజంగానే లభించేదిగా భావించి దాని విలువను గుర్తించము. అదే మన సహజ స్వభావం అనే వరం.
సృష్టి, విశ్వంలోని క్రమం, మన మానవ స్వభావం, దేవుడు ఏర్పరచిన సహజ ప్రణాళిక—ఇవన్నీ వరాలే. ప్రకృతిలోని రహస్యాలను, మర్మాలను కనుగొనడానికి విజ్ఞానశాస్త్రం ఎంతో చేయగలదు. అయినప్పటికీ, చివరికి ప్రకృతిని సైతం సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోవడం మర్మభరితమైనది, గంభీరమైనది, విస్మయాన్ని కలిగించేది.
దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ప్రకృతిలో ఒక అంశం మన లైంగిక స్వభావం. “దేవుడు వారిని పురుషునిగా, స్త్రీగా సృష్టించారు…” ఈ సహజ ప్రణాళిక సృష్టికర్త మహిమాన్విత జ్ఞానంలో భాగం; దానిని పూర్తిగా అర్థం చేసుకొని, ప్రేమించి, గౌరవించాలి. “పురుషునిగా, స్త్రీగా” ఉండటం చాలా స్పష్టమైనది, సహజంగానే అర్థమయ్యేది. ప్రతి వ్యక్తిలోనూ పురుషునిగా లేదా స్త్రీగా ఉండటంతో ముడిపడి ఉన్న కొన్ని లక్షణాలు, కోరికలు, ప్రవృత్తులు మొదలైనవి ఉంటాయి.
స్త్రీపురుషుల ప్రత్యేకత, పరస్పర పరిపూరకత్వం అనేక విధాలుగా సవాలు చేయబడ్డాయి; కొన్నిసార్లు, ముఖ్యంగా నేటి కాలంలో, విస్మరించబడ్డాయి కూడా. అయితే, పురుషునిగా లేదా స్త్రీగా ఉండటం మనం ఎవరన్న దానిలో భాగమని మనందరికీ అంతరంగంలో తెలుసు. అది ఒక వ్యక్తిగా మన గుర్తింపులో అంతర్భాగంగా ఉండి, దానితోపాటు అనేక ఆశీర్వాదాలను తీసుకువస్తుంది. స్త్రీత్వం, పురుషత్వం కూడా కొన్నిసార్లు వక్రీకరణకు, గందరగోళానికి లోనవుతాయి. అయితే, మౌలికంగా మన వ్యక్తిత్వంలోని ఈ లక్షణాలను విడిచిపెట్టలేము, నిరాకరించలేము. నిజానికి, మన స్వభావరీత్యా మనం ఎవరమో దానిని స్వీకరించడం నిజాయితీగా ఉండటమే తప్ప మరేమీ కాదు; అది మన సహజ స్వభావానికి నిజంగా అనుగుణమైన సమగ్రతా మార్గంలో ముందుకు సాగడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.
“పురుషునిగా, స్త్రీగా” ఉండటం దేవుని నుండి లభించిన సహజ ఆశీర్వాదాలుగా నిలిచే అనేక విధానాలను ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ సహజ వరాలు నేటి మన ప్రపంచంలో సవాలు చేయబడి, బలహీనపరచబడుతున్న విధానాలను కూడా ధ్యానించండి. మీరు ఎవరన్నది స్వీకరించండి; దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా సృష్టించారో అలా మిమ్మల్ని మీరు స్వీకరించండి. దేవుని నుండి వచ్చిన ఆ సహజ వరం మీ జీవితంలో వికసించనివ్వండి.
సకల మంచితనానికి ప్రభువా, నీ లెక్కలేనన్ని వరాలకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నీ సిలువ ద్వారా సంపాదించి ఇచ్చిన కృపావరానికి నీకు కృతజ్ఞతలు. అలాగే నా సహజ స్వభావం అనే వరానికి, నీవు నన్ను మలచిన తీరుకు కూడా నీకు కృతజ్ఞతలు. నీ ప్రణాళికకు అనుగుణంగా నా సంపూర్ణ అస్తిత్వాన్ని స్వీకరించడానికి నాకు సహాయపడుము; అలా స్వీకరిస్తూ, నాలోని నిజమైన గౌరవాన్ని మరింతగా తెలుసుకుంటూ ఉండటానికి నాకు తోడ్పడుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రశంసను కోరుకోవడం
సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం సి)
“మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నీ మీరు చేసినప్పుడు, ‘మేము ప్రయోజనం చేకూర్చని సేవకులం; మేము చేయవలసినదే చేశాము’ అని చెప్పండి.” లూకా 17:10b
ఈ ఆజ్ఞను ఆచరించడం కష్టం. చాలాసార్లు మనం ఏదైనా పనిని బాగా చేసి, మన కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చినప్పుడు, గుర్తింపునూ ప్రశంసనూ కోరుకుంటాం. మనల్ని ఇతరులు గుర్తించాలని ఆశిస్తాం. ఇది “సాధారణమైన” స్పందన కావచ్చు; అయినా ఇది అత్యంత వినయపూర్వకమైన స్పందన కాదు. వినయానికి అనేక స్థాయులు ఉన్నాయి. అత్యంత లోతైన వినయం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఒక వ్యక్తి పైన పేర్కొన్న వాక్యాన్ని మనస్ఫూర్తిగా పలకగలరు.
మొదటిగా, దేవుని చిత్తం మన మేలు కోసమేనని మనం గ్రహించాలి. అది మనపై ప్రేమతో కూడిన బాధ్యతను ఉంచుతుంది. మనం దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చినప్పుడు, అది మంచిది కనుక, దానిని నెరవేర్చామనే విషయానికే సంతోషించాలి. అప్పుడు, ఇతరుల గుర్తింపు కాకుండా, దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే మన ఆనందానికి మూలమవుతుంది.
మరోవైపు, ఇతరులలో మంచిని చూసి, దానిని గుర్తించడం మంచిదే. వారి అహాన్ని పెంచడానికి కాకుండా, జరిగిన మంచి పనినిబట్టి దేవుణ్ణి స్తుతించడానికి మనం ఇలా చేయాలి. అలాగే మన జీవితాలలో దేవుని చిత్తం నెరవేరడాన్ని ఇతరులు చూసి గుర్తించినప్పుడు, వారి ప్రశంసను మన గర్వానికి కారణంగా స్వీకరించకూడదు. దేవుడు మంచివాడనీ, ఆయన చిత్తం నెరవేరుతోందనీ వారు నిజాయితీగా గుర్తిస్తున్నారని భావించి దానిని స్వీకరించాలి. “మనం చేయవలసినదే” చేయగలిగినందుకు కృతజ్ఞతతో ఉండాలి.
దేవుని చిత్తాన్ని పవిత్రమైన “బాధ్యత”గా స్వీకరించడం వల్ల దానిని మరింత సంపూర్ణంగా నెరవేర్చగలుగుతాం. దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడాన్ని ఏదో అసాధారణమైన పనిగా భావిస్తే, దానిని నెరవేర్చే సరైన అలవాటు మనలో ఏర్పడకపోవచ్చు. కానీ దానిని ప్రేమతో కూడిన మన కర్తవ్యంగా, మనం చేయవలసిన సహజమైన పనిగా భావిస్తే, ఆయన చిత్తాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించడం సులభమవుతుంది.
“మేము ప్రయోజనం చేకూర్చని సేవకులం; మేము చేయవలసినదే చేశాము” అనే ఈ వినయపూర్వకమైన మాటలను నేడు ధ్యానించండి. వాటిని మనస్ఫూర్తిగా పలకడానికి ప్రయత్నించండి. దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి మీరు ప్రతిరోజూ చేసే సేవకు వాటిని పునాదిగా చేసుకోండి. అలా చేయడం మిమ్మల్ని పవిత్రత వైపు “వేగవంతమైన మార్గం”లో నడిపిస్తుంది.
ప్రభూ, నా సేవ నీకు అదనపు ప్రయోజనమేమీ చేకూర్చదు. నేను నీ పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చినప్పుడు, అది ప్రేమతో కూడిన పవిత్ర బాధ్యత అని, నా అత్యంత మౌలికమైన కర్తవ్యమని అంగీకరిస్తున్నాను. నీ చిత్తాన్ని నా దైనందిన జీవితంలో అత్యంత సహజమైన భాగంగా చూడటానికి నాకు సహాయపడుము. హృదయపూర్వకమైన విశ్వాసంతోను విధేయతతోను దానిని స్వీకరించడానికి నాకు సహాయపడుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
కారుణ్యాన్ని అందించడం
సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని సోమవారం
“దొంగల బారిన పడిన వ్యక్తికి ఈ ముగ్గురిలో ఎవరు పొరుగువారయ్యారని నీవు భావిస్తున్నావు?” అతడు, “అతనిపట్ల కారుణ్యం చూపినవాడే” అని సమాధానమిచ్చాడు. యేసు అతనితో, “వెళ్ళు, నీవూ అలాగే చేయి” అని చెప్పాడు. లూకా 10:36-37
మనకు సుపరిచితమైన మంచి సమరయుని కథ ముగింపు ఇక్కడ ఉంది. మొదట దొంగలు అతనిని కొట్టి, చనిపోయాడని భావించి వదిలివెళ్ళారు. తరువాత ఒక యాజకుడు ఆ దారిన వెళ్తూ అతనిని పట్టించుకోలేదు. ఆ తరువాత ఒక లేవీయుడు కూడా ఆ దారిన వెళ్తూ అతనిని పట్టించుకోలేదు. చివరకు, సమరయుడు ఆ దారిన వచ్చి, ఎంతో ఉదారంగా అతని బాగోగులు చూసుకున్నాడు.
ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, ఈ ముగ్గురిలో ఎవరు పొరుగువానిగా ప్రవర్తించారని యేసు శిష్యులను అడిగినప్పుడు, వారు “సమరయుడు” అని సమాధానమివ్వలేదు. బదులుగా, “అతనిపట్ల కారుణ్యం చూపినవాడు” అని సమాధానమిచ్చారు. కారుణ్యమే ప్రధానాంశంగా నిలిచింది.
ఒకరినొకరు తీర్పుతీర్చడం, కఠినంగా ప్రవర్తించడం ఎంతో సులభం. వార్తాపత్రికలు చదివినా, వార్తా వ్యాఖ్యాతలను విన్నా, ఎడతెగని తీర్పులు, ఖండనలు వినిపిస్తూనే ఉంటాయి. పతనమైన మన మానవ స్వభావం ఇతరులను విమర్శించడంలోనే ఆనందిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. మనం విమర్శించనప్పుడు కూడా, ఈ కథలోని యాజకునిలా, లేవీయునిలా ప్రవర్తించాలనే శోధనకు తరచూ గురవుతాము. అవసరంలో ఉన్నవారిని చూసీచూడనట్లు వదిలేయాలనే శోధన కలుగుతుంది. ఎల్లప్పుడూ కరుణ చూపడం, దానిని అపారంగా చూపడమే మనకు ప్రధానమైనదిగా ఉండాలి.
కరుణ చూపమని దేవుడు మీకు ఇస్తున్న పిలుపును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. కరుణ నిజమైన కరుణగా ఉండాలంటే, అది బాధ కలిగించాలి. అంటే, మీ అహంకారాన్ని, స్వార్థాన్ని, కోపాన్ని విడిచిపెట్టి, వాటికి బదులుగా ప్రేమ చూపాలని ఎంచుకోవాల్సి ఉంటుంది; ఆ అర్థంలో అది “బాధ కలిగించాలి.” బాధ కలిగేంతవరకు ప్రేమ చూపాలని మీరు ఎంచుకుంటారు. అయితే, ఆ బాధ మీ పాపాన్ని తొలగించి మిమ్మల్ని శుద్ధి చేస్తుంది కాబట్టి, అది నిజమైన స్వస్థతకు మూలం. పునీత మదర్ తెరేసా ఇలా అన్నారని చెబుతారు: “నేనొక విరోధాభాసాన్ని కనుగొన్నాను: బాధ కలిగేంతవరకు మీరు ప్రేమిస్తే, ఇక బాధ ఉండదు, మరింత ప్రేమ మాత్రమే ఉంటుంది.” కరుణ అనేది మొదట్లో బాధ కలిగించినా, చివరికి ప్రేమను మాత్రమే మిగిల్చే ప్రేమ.
కరుణామయుడవైన ప్రభువా, నీ ప్రేమకు, కరుణకు నన్ను తప్పక ఒక సాధనంగా మలచు. జీవితంలో కరుణ చూపడం కష్టమైనప్పుడు, అలా చేయాలని నాకు అనిపించనప్పుడు, ముఖ్యంగా కరుణ చూపేందుకు నాకు సహాయం చేయు. నన్ను నీ ప్రేమకానుకగా నీవు మార్చే ఆ క్షణాలు కృపానుగ్రహ క్షణాలుగా ఉండుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
యేసు పాదాల చెంత విశ్రాంతి పొందడం
సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని మంగళవారం
ఎన్నో పరిచర్యల భారంతో సతమతమవుతున్న మార్తా ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, “ప్రభువా, నా సోదరి పరిచర్య అంతా నాకే వదిలివేసిందని నీకు పట్టదా? నాకు సహాయం చేయమని ఆమెకు చెప్పు” అంది. ప్రభువు ఆమెకు బదులిస్తూ, “మార్తా, మార్తా, నీవు ఎన్నో విషయాల గురించి ఆందోళనపడుతూ కలవరపడుతున్నావు. అవసరమైనది ఒక్కటే. మరియ మేలైన భాగాన్ని ఎన్నుకుంది; అది ఆమె నుండి తీసివేయబడదు” అన్నాడు. లూకా 10:40-42
మొదట ఇది అన్యాయంగా అనిపిస్తుంది. మార్తా భోజనం సిద్ధం చేయడానికి ఎంతో శ్రమిస్తుంటే, మరియ మాత్రం యేసు పాదాల చెంత కూర్చొని ఉంది. అందుకే మార్తా యేసుకు ఫిర్యాదు చేస్తుంది. కానీ ఆసక్తికరంగా, యేసు మరియకు బదులుగా మార్తాకే కొంత వినయాన్ని నేర్పుతాడు. అయితే, ఆయన దయతో, మృదువుగానే అలా చేస్తాడు.
నిజానికి, ఆ సమయంలో మార్తా, మరియ ఇద్దరూ తమతమ ప్రత్యేక పాత్రలను నిర్వర్తిస్తున్నారు. భోజనం సిద్ధం చేయడం ద్వారా మార్తా యేసుకు ఎంతో గొప్ప సేవ చేస్తోంది. ఆమెకు ఇవ్వబడిన పిలుపు అదే; ఆ సేవ ప్రేమతో చేసిన కార్యంగా ఉండేది. మరోవైపు, మరియ తన పాత్రను నిర్వర్తిస్తోంది. ఆ సమయంలో కేవలం యేసు పాదాల చెంత కూర్చుని, ఆయన సన్నిధిలో ఉండటమే ఆమెకు ఇవ్వబడిన పిలుపు.
ఈ ఇద్దరు స్త్రీలు సంప్రదాయంగా కతోలిక సభలోని రెండు జీవనపిలుపులకు, అలాగే మనందరికీ ఇవ్వబడిన రెండు పిలుపులకు ప్రతినిధులుగా నిలిచారు. మార్తా కార్యశీల జీవితానికి, మరియ ధ్యాన జీవితానికి ప్రతినిధులుగా ఉన్నారు. కుటుంబానికి గానీ, లోకంలోని ఇతరులకు గానీ సేవ చేస్తూ ఎక్కువమంది రోజూ గడిపే జీవితమే కార్యశీల జీవితం. ధ్యాన జీవితం అనేది కొందరికి ఏకాంత మఠజీవితం ద్వారా ఇవ్వబడే పిలుపు. ఈ జీవితంలో వారు తీరికలేని లోకాన్ని విడిచి, తమ రోజులో ఎక్కువ భాగాన్ని ప్రార్థనకు, ఏకాంతానికి అంకితం చేస్తారు.
నిజానికి, ఈ రెండు పిలుపులనూ అనుసరించడానికి మీరు పిలువబడ్డారు. మీ జీవితం పనులతో నిండిపోయి ఉన్నా, క్రమం తప్పకుండా “మేలైన భాగాన్ని” ఎంచుకోవాలని మీకు పిలుపు ఉంది. కొన్నిసార్లు యేసు మిమ్మల్ని మరియను అనుకరించమని పిలుస్తాడు; ఎందుకంటే, ప్రతిరోజూ మీ పనిని కాసేపు ఆపి, కొంత సమయాన్ని ఆయనకు, ఆయనకు మాత్రమే అంకితం చేయాలని ఆయన కోరుకుంటాడు. ప్రతిరోజూ దివ్యసత్ప్రసాద సన్నిధిలో మౌన ప్రార్థనలో సమయం గడపడం అందరికీ సాధ్యం కాదు; అయితే కొందరికి సాధ్యమే. అయినప్పటికీ, ప్రార్థనలో యేసు పాదాల చెంత కూర్చోవడానికి, ప్రతిరోజూ కనీసం కొంతసేపైనా మౌనంగా, ఏకాంతంగా గడిపే సమయాన్ని కనుగొనడానికి మీరు ప్రయత్నించాలి.
ఈ రోజు, ప్రార్థనకు మీకు ఇవ్వబడిన వ్యక్తిగత పిలుపును గురించి ధ్యానించండి. మీరు ప్రార్థిస్తున్నారా? ప్రతిరోజూ ప్రార్థిస్తున్నారా? ఇది లోపిస్తుంటే, యేసు పాదాల చెంత కూర్చున్న మరియ రూపాన్ని ధ్యానించండి; యేసు మీ నుండి కూడా అదే కోరుకుంటున్నాడని తెలుసుకోండి.
నన్ను ఆహ్వానించే నా ప్రభువా, నేను చేస్తున్న పనిని ఆపి, నీ దివ్యసన్నిధిలో నిశ్చింతగా విశ్రాంతి తీసుకోమని నీవు పిలుస్తున్న స్వరాన్ని వినేందుకు నాకు సహాయం చేయు. నీ సన్నిధిలో నేను సేదదీరగల ఆ క్షణాలను ప్రతిరోజూ కనుగొనగలుగుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనను ప్రార్థించడం
సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని బుధవారం
యేసు ఒకచోట ప్రార్థన చేస్తున్నాడు. ఆయన ప్రార్థన ముగించినప్పుడు, ఆయన శిష్యులలో ఒకడు ఆయనతో, “ప్రభువా, యోహాను తన శిష్యులకు నేర్పినట్లే మాకు కూడా ప్రార్థించడం నేర్పు” అన్నాడు. లూకా 11:1
ప్రార్థించడం నేర్పించమని శిష్యులు యేసును అడిగారు. అందుకు ఆయన వారికి “మా తండ్రీ” ప్రార్థనను నేర్పించాడు. ఈ ప్రార్థన గురించి ఎంతో చెప్పవచ్చు. ప్రార్థన గురించి మనం తెలుసుకోవలసినదంతా ఈ ప్రార్థనలో ఉంది. ఇది ప్రార్థనను గురించిన విశ్వాసబోధ పాఠం; ఇందులో తండ్రికి చేసే ఏడు విన్నపాలు ఉన్నాయి. వీటిలో మొదటి మూడింటిని 11వ అధ్యాయంలో ఉన్నట్లుగా పరిశీలిద్దాం — నా కతోలిక ఆరాధన!
నీ నామము పవిత్రపరచబడుగాక: “పవిత్రపరచబడుట” అంటే పవిత్రంగా ఉండటం. ప్రార్థనలోని ఈ భాగాన్ని ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, దేవుని నామం పవిత్రంగా మారాలని మనం ప్రార్థించడం లేదు; ఎందుకంటే ఆయన నామం ఇప్పటికే పవిత్రంగా ఉంది. బదులుగా, దేవుని ఈ పవిత్రతను మనమూ, ప్రజలందరూ గుర్తించాలని ప్రార్థిస్తున్నాము. దేవుని నామం పట్ల ప్రగాఢమైన భక్తిగౌరవం ఉండాలని, మన పిలుపుకు అనుగుణంగా తగిన గౌరవం, భక్తి, ప్రేమ, భయభక్తులతో మనం ఎల్లప్పుడూ దేవునితో మెలగాలని ప్రార్థిస్తున్నాము.
దేవుని నామాన్ని ఎంత తరచుగా వ్యర్థంగా ఉపయోగిస్తున్నారో ప్రత్యేకంగా ఎత్తిచూపడం ముఖ్యం. అది ఒక విచిత్రమైన విషయం. మనుషులకు కోపం వచ్చినప్పుడు దేవుని నామాన్ని ఎందుకు దూషిస్తారో మీరు ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా? అది విచిత్రం. నిజానికి, అది దయ్యసంబంధమైనది. ఆ క్షణాల్లో కోపం మనలను ఈ ప్రార్థనకు, దేవుని నామాన్ని సముచితంగా ఉపయోగించడానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించేలా ప్రేరేపిస్తుంది.
దేవుడే స్వయంగా పవిత్రుడు, పవిత్రుడు, పవిత్రుడు. ఆయన ముమ్మారు పవిత్రుడు! మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఆయన పరమపవిత్రుడు! హృదయంలో ఈ మౌలిక భావంతో జీవించడం మంచి క్రైస్తవ జీవితానికి, మంచి ప్రార్థనా జీవితానికి కీలకం.
దేవుని నామాన్ని తరచూ ఘనపరచడం ఒక మంచి అభ్యాసం కావచ్చు. ఉదాహరణకు, “మధురమైన, అమూల్యమైన యేసూ, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను” అని తరచూ పలకడం ఎంత అద్భుతమైన అలవాటుగా ఉంటుంది! లేదా, “మహిమాన్వితుడవైన, కరుణామయుడవైన దేవా, నేను నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను” అని పలకవచ్చు. దేవుని పేరు పలికే ముందు ఇలాంటి విశేషణాలను చేర్చడం మంచి అలవాటు. ఇది ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలోని ఈ మొదటి విన్నపాన్ని నెరవేర్చే ఒక మార్గం.
దివ్యబలిపూజలో మనం స్వీకరించే “క్రీస్తు రక్తాన్ని” ఎల్లప్పుడూ “అమూల్య రక్తం” అని, లేదా దివ్యసత్ప్రసాద అప్పాన్ని “పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాద అప్పం” అని పిలవడం కూడా ఒక మంచి ఆచరణ అవుతుంది. దానిని కేవలం “ద్రాక్షారసం” లేదా “రొట్టె” అని పిలిచే అలవాటులో పడిపోయేవారు చాలామంది ఉన్నారు. అలా పిలవడంలో దురుద్దేశం ఉండకపోవచ్చు, అది పాపం కూడా కాకపోవచ్చు. అయినా, దేవునితో సంబంధమున్న దేనినైనా, ముఖ్యంగా అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని, గౌరవించి భక్తితో ఆదరించే ఆచరణను అలవరచుకోవడం ఎంతో మేలు!
నీ రాజ్యము వచ్చుగాక: ప్రభువు ప్రార్థనలోని ఈ విన్నపం రెండు విషయాలను అంగీకరించే ఒక మార్గం. మొదటిగా, యేసు ఒక రోజు తన సంపూర్ణ మహిమతో తిరిగి వచ్చి, తన శాశ్వతమైన, దృశ్యమైన రాజ్యాన్ని స్థాపిస్తాడనే వాస్తవాన్ని మనం అంగీకరిస్తాము. అది అంతిమ తీర్పు సమయం అవుతుంది; అప్పుడు ప్రస్తుత ఆకాశం, భూమి గతించిపోయి, నూతన వ్యవస్థ స్థాపించబడుతుంది. కాబట్టి, ఈ విన్నపాన్ని ప్రార్థించడం అంటే ఈ వాస్తవాన్ని విశ్వాసపూర్వకంగా అంగీకరించడమే. ఇది జరుగుతుందని నమ్మడమే కాకుండా, దాని కోసం మనం ఎదురుచూస్తున్నామని, ప్రార్థిస్తున్నామని తెలియజేసే మన విధానం ఇది.
రెండవదిగా, దేవుని రాజ్యం ఇప్పటికే మన మధ్య ఉందని మనం గ్రహించాలి. ప్రస్తుతానికి అది అదృశ్య రాజ్యం. అది ఒక ఆధ్యాత్మిక వాస్తవం; మన ప్రపంచంలో అది సర్వాన్నీ ఆవరించి, ఇక్కడే నెలకొని ఉన్న వాస్తవంగా మారాలి.
దేవుని “రాజ్యం రావాలని” ప్రార్థించడమంటే, ముందుగా మన ఆత్మలపై ఆయన ఆధిపత్యం మరింత పెరగాలని కోరుకోవడమే. దేవుని రాజ్యం మనలో ఉండాలి. మన హృదయాల సింహాసనంపై ఆయన రాజ్యమేలాలి; అందుకు మనం ఆయనను అనుమతించాలి. కాబట్టి, ఇదే మన నిరంతర ప్రార్థన కావాలి.
దేవుని రాజ్యం మన ప్రపంచంలో సాక్షాత్కరించాలని కూడా మనం ప్రార్థిస్తున్నాం. దేవుడు ఇప్పుడే సామాజిక, రాజకీయ, సాంస్కృతిక వ్యవస్థను రూపాంతరం చేయాలని కోరుకుంటున్నారు. కాబట్టి దానికోసం మనం ప్రార్థించాలి, కృషి చేయాలి. రాజ్యం రావాలని మనం చేసే ప్రార్థన, ఈ ప్రయోజనం కోసమే దేవుడు మనలను ఉపయోగించుకునేలా ఆయనకు మనలను సమర్పించుకునే మార్గం కూడా. ఇది విశ్వాసంతో, ధైర్యంతో చేసే ప్రార్థన. ఆయన మనలను ఉపయోగించుకోగలరని మనం నమ్ముతున్నాం కాబట్టి ఇది విశ్వాసంతో చేసే ప్రార్థన; దుష్టునికి, లోకానికి అది ఇష్టం ఉండదు కాబట్టి ఇది ధైర్యంతో చేసే ప్రార్థన. మన ద్వారా ఈ లోకంలో దేవుని రాజ్యం స్థాపించబడుతున్నప్పుడు, మనకు వ్యతిరేకత ఎదురవుతుంది. అయితే దానికి కలవరపడనవసరం లేదు; అది ఎదురవుతుందని మనం ఆశించాలి. ఈ కార్యంలో మనకు సహాయపడటం కూడా ఈ విన్నపం ఉద్దేశాల్లో ఒకటి.
నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూలోకమందును నెరవేరును గాక: దేవుని రాజ్యం రావాలని ప్రార్థించడమంటే, తండ్రి చిత్తానుసారం జీవించడానికి ప్రయత్నించడం కూడా. క్రీస్తు యేసుతో ఐక్యంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు ఇది సాధ్యమవుతుంది. ఆయన తన తండ్రి చిత్తాన్ని పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చాడు. ఆయన మానవ జీవితం దేవుని చిత్తానికి పరిపూర్ణ ఆదర్శం; దేవుని చిత్తానుసారం మనం జీవించడానికి సాధనం కూడా అదే.
ఈ విన్నపం, క్రీస్తు యేసుతో ఐక్యంగా జీవించడానికి మనలను మనం అంకితం చేసుకునే ఒక మార్గం. ఆయన చిత్తం మనలో సజీవంగా ఉండేలా, మన చిత్తాన్ని క్రీస్తుకు అప్పగిస్తాము.
ఇలా చేయడం ద్వారా మనం సమస్త సద్గుణాలతో నిండడం ప్రారంభమవుతుంది. తండ్రి చిత్తానుసారం జీవించడానికి అవసరమైన పవిత్రాత్మ వరాలతో కూడా మనం నింపబడతాము. ఉదాహరణకు, జీవితంలోని నిర్దిష్ట పరిస్థితుల్లో దేవుడు మన నుండి ఏమి కోరుతున్నాడో తెలుసుకునేందుకు విజ్ఞాన వరం తోడ్పడుతుంది. కాబట్టి ఈ విన్నపంతో ప్రార్థించడం, తన చిత్తాన్ని గురించిన జ్ఞానంతో మనలను నింపమని దేవుణ్ణి అడిగే ఒక మార్గం. అయితే, ఆ చిత్తానుసారం జీవించడానికి అవసరమైన ధైర్యం, బలం కూడా మనకు కావాలి. అందువల్ల, మన జీవితాల కొరకు దేవుడు వెల్లడించే తన దివ్య ప్రణాళికను ఆచరణలో పెట్టడానికి తోడ్పడే పవిత్రాత్మ వరాల కోసం కూడా ఈ విన్నపంలో ప్రార్థిస్తాము.
నిశ్చయంగా, ఇది ప్రజలందరి కోసం చేసే మధ్యస్థ ప్రార్థన కూడా. అందరూ దేవుని పరిపూర్ణ ప్రణాళికతో ఐక్యంగా, సామరస్యంగా జీవించాలని ఈ విన్నపంలో మనం ప్రార్థిస్తున్నాము.
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక. నీ రాజ్యము వచ్చును గాక. నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూలోకమందును నెరవేరును గాక. మా అనుదిన ఆహారమును ఈ రోజు మాకు దయచేయి. మాకు వ్యతిరేకంగా అపరాధము చేసినవారిని మేము క్షమించినట్లు మా అపరాధములను క్షమించు. మమ్మల్ని శోధనలోకి నడిపించక, కీడు నుండి రక్షించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అడగండి, వెదకండి, తట్టండి
సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని గురువారం
“నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, అడగండి, మీకు లభిస్తుంది; వెదకండి, మీకు దొరుకుతుంది; తట్టండి, మీకు తలుపు తెరవబడుతుంది. ఎందుకంటే అడిగే ప్రతివారికీ లభిస్తుంది; వెదికేవారికి దొరుకుతుంది; తట్టేవారికి తలుపు తెరవబడుతుంది.” లూకా 11:9-10
కొన్నిసార్లు ఈ పవిత్ర గ్రంథ వాక్యభాగాన్ని అపార్థం చేసుకోవచ్చు. మనం ప్రార్థించాలి, మరింత ప్రార్థించాలి, ఇంకా పట్టుదలతో ప్రార్థించాలి, చివరికి దేవుడు మన ప్రార్థనలకు జవాబిస్తారని దీని అర్థమని కొందరు భావించవచ్చు. తగినంత పట్టుదలతో ప్రార్థించకపోతే దేవుడు ప్రార్థనకు జవాబివ్వరని దీని అర్థమని మరికొందరు భావించవచ్చు. మనం అడుగుతూనే ఉంటే, ప్రార్థనలో ఏది కోరినా అది మనకు ఇవ్వబడుతుందని ఇంకొందరు భావించవచ్చు. ఈ విషయాలపై మనకు కొన్ని ముఖ్యమైన స్పష్టీకరణలు అవసరం.
మనం తప్పకుండా పట్టుదలతో, తరచుగా ప్రార్థించాలి. అయితే మనం అర్థం చేసుకోవలసిన ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్న ఇది: నేను దేని కోసం ప్రార్థించాలి? ఇది చాలా ముఖ్యం. ఎందుకంటే, మనం కోరేది దేవుని మహిమాన్వితమైన, పరిపూర్ణమైన చిత్తంలో భాగం కాకపోతే, దాని కోసం ఎంతకాలం, ఎంత పట్టుదలతో ప్రార్థించినా దేవుడు దానిని మనకు ఇవ్వడు. ఉదాహరణకు, ఎవరైనా అనారోగ్యంతో మరణానికి చేరువలో ఉండి, ఆ వ్యక్తి మరణాన్ని అనుమతించడం దేవుని చిత్తంలో భాగమైతే, లోకమంతటా చేసే ప్రార్థనలన్నీ కూడా ఆ పరిస్థితిని మార్చవు. అటువంటి సందర్భంలో, ఆ మరణాన్ని సుందరమైనదిగా, పవిత్రమైనదిగా చేయడానికి ఆ క్లిష్ట పరిస్థితిలోకి దేవుణ్ణి ఆహ్వానించేలా ప్రార్థించాలి. కాబట్టి, ఒక చిన్నబిడ్డ తల్లినో తండ్రినో అడిగినట్లుగా, మనకు కావలసినది చేయడానికి దేవుణ్ణి ఒప్పించేవరకు బతిమాలడం ప్రార్థన కాదు. బదులుగా, మనం ఒక్కదాని కోసమే, కేవలం ఒక్కదాని కోసమే ప్రార్థించాలి…దేవుని చిత్తం నెరవేరాలని ప్రార్థించాలి. దేవుని మనస్సు మార్చడానికి ప్రార్థన చేయము; మనలను రూపాంతరం చేయడానికి, బలపరచడానికి, దేవుడు మనలను చేయమని పిలిచే వాటన్నిటినీ స్వీకరించగలిగేలా చేయడానికి ప్రార్థన చేస్తాము.
మీరు ఎలా ప్రార్థిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు అన్ని విషయాల్లో దేవుని చిత్తాన్ని మాత్రమే కోరుకుంటూ, దాని కోసం గాఢంగా ప్రార్థిస్తున్నారా? ఆయన పవిత్రమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రణాళికను కోరుతూ క్రీస్తు హృదయ ద్వారాన్ని తడుతున్నారా? మీ కొరకు ఆయన ఉద్దేశించిన వాటన్నిటినీ మీరు, ఇతరులు పూర్తిగా స్వీకరించగలిగేలా ఆయన కృపను అడుగుతున్నారా? పట్టుదలతో ప్రార్థించండి; ఆ ప్రార్థన మీ జీవితాన్ని మారుస్తుందని ఆశించండి.
ప్రభూ, ప్రతిరోజూ నిన్ను వెదకడానికి, ప్రార్థన ద్వారా నా విశ్వాస జీవితంలో ఎదగడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీ పవిత్రమైన, పరిపూర్ణమైన చిత్తాన్ని నా జీవితంలో స్వీకరించడానికి నా ప్రార్థన నాకు తోడ్పడును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పాపాన్ని జయించడం
సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని శుక్రవారం
“ఒక వ్యక్తి నుండి అపవిత్రాత్మ బయటకు వెళ్లినప్పుడు, అది విశ్రాంతిని వెదకుతూ నీరులేని ప్రాంతాలలో తిరుగుతుంది. కానీ ఎక్కడా దొరకక, ‘నేను విడిచి వచ్చిన నా ఇంటికి తిరిగి వెళ్తాను’ అని అనుకుంటుంది. తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆ ఇల్లు ఊడ్చి శుభ్రపరచబడి, చక్కగా సర్దిపెట్టబడి ఉండటం చూస్తుంది. అప్పుడు అది వెళ్లి, తనకంటే చెడ్డవైన మరో ఏడు ఆత్మలను వెంటబెట్టుకొని వస్తుంది. అవి లోపలికి ప్రవేశించి అక్కడ నివసిస్తాయి. ఆ వ్యక్తి చివరి స్థితి మొదటి స్థితికంటే అధ్వాన్నంగా ఉంటుంది.” లూకా 11:24-26
ఈ వాక్యభాగం అలవాటుగా మారిన పాపం వల్ల కలిగే ప్రమాదాన్ని వెల్లడిస్తుంది. బహుశా మీ జీవితంలో ఒక నిర్దిష్ట పాపంతో పోరాడుతున్నట్లు మీరు గుర్తించి ఉండవచ్చు. ఈ పాపం మళ్లీ మళ్లీ జరుగుతూనే ఉంది. చివరికి దానిని పాపసంకీర్తనలో ఒప్పుకొని, అధిగమించాలని మీరు నిర్ణయించుకుంటారు. పాపసంకీర్తనలో దానిని ఒప్పుకున్న తరువాత ఎంతో ఆనందిస్తారు. కానీ ఒక్క రోజులోనే తిరిగి అదే పాపంలో పడిపోయినట్లు గుర్తిస్తారు.
ప్రజలు సాధారణంగా ఎదుర్కొనే ఈ పోరాటం ఎంతో నిరాశకు కారణం కావచ్చు. పైన పేర్కొన్న లేఖన వాక్యం ఈ పోరాటాన్ని ఆధ్యాత్మిక దృక్కోణం నుండి, అంటే దయ్యాల ప్రలోభాల దృక్కోణం నుండి వివరిస్తుంది. ఒక పాపాన్ని జయించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకొని, దుష్టుని ప్రలోభం నుండి మనం వెనుదిరిగినప్పుడు, దయ్యాలు మరింత బలంతో మనపై దాడి చేస్తాయి. మన ఆత్మల కోసం జరిగే పోరాటాన్ని అవి అంత సులభంగా విడిచిపెట్టవు. ఫలితంగా, కొందరు చివరకు పాపానికి లొంగిపోయి, ఇక దానిని జయించడానికి ప్రయత్నించకూడదని నిర్ణయించుకుంటారు. అది పొరపాటు అవుతుంది.
ఈ వాక్యభాగం నుండి మనం అర్థం చేసుకోవలసిన ఒక ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక సూత్రం ఏమిటంటే, ఒక నిర్దిష్టమైన పాపానికి మనం ఎంతగా బంధితులమై ఉంటే, దానిని జయించాలనే మన సంకల్పం అంత దృఢంగా ఉండాలి. పాపాన్ని జయించడం ఎంతో బాధాకరంగా, కష్టంగా ఉండవచ్చు. పాపాన్ని జయించడానికి లోతైన ఆధ్యాత్మిక శుద్ధీకరణ, మన బుద్ధిని, సంకల్పాన్ని దేవునికి పూర్తిగా సమర్పించుకోవడం అవసరం. ఈ దృఢసంకల్పం, మనలను శుద్ధిపరచే ఈ సమర్పణ లేకపోతే, దుష్టుని నుండి మనం ఎదుర్కొనే ప్రలోభాలను జయించడం చాలా కష్టమవుతుంది.
పాపాన్ని జయించాలనే మీ సంకల్పం ఎంత దృఢంగా ఉందో ఈ రోజు ఆలోచించండి. ప్రలోభాలు ఎదురైనప్పుడు, వాటిని జయించడానికి మీరు హృదయపూర్వకంగా కట్టుబడి ఉన్నారా? దుష్టుని ప్రలోభాలు మిమ్మల్ని వశపరచుకోకుండా ఉండేలా మీ సంకల్పాన్ని మరింత దృఢపరచుకోవడానికి కృషి చేయండి.
ప్రభూ, ఏదీ మిగుల్చుకోకుండా నా జీవితమంతటినీ నీ చేతుల్లో సమర్పిస్తున్నాను. శోధన సమయంలో నన్ను బలపరచమని, పాపం నుండి నన్ను స్వతంత్రంగా ఉంచమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మీరు ధన్యులా?
సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని శనివారం
యేసు మాట్లాడుతుండగా, జనసమూహంలోని ఒక స్త్రీ బిగ్గరగా ఆయనతో, “నిన్ను మోసిన గర్భం, నీకు పాలిచ్చిన స్తనాలు ధన్యమైనవి” అని చెప్పింది. ఆయన, “అంతకంటే, దేవుని వాక్యాన్ని విని, దానిని ఆచరించేవారే ధన్యులు” అని సమాధానమిచ్చాడు. లూకా 11:27-28
మీరు దేవుని వాక్యాన్ని వింటున్నారా? వింటుంటే, దానిని ఆచరిస్తున్నారా? అలా అయితే, మన ప్రభువు చేత నిజంగా ధన్యులుగా పరిగణించబడేవారిలో మీరు కూడా ఉన్నారని భావించవచ్చు.
ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ వాక్యభాగంలో యేసుతో మాట్లాడుతున్న స్త్రీ, ఆయనను గర్భాన మోసి, పాలిచ్చినందుకు ఆయన తల్లి ధన్యురాలని చెప్పి ఆమెను గౌరవించింది. అయితే యేసు తన సమాధానం ద్వారా తన తల్లిని మరింత గొప్పగా గౌరవిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఆమె అందరికంటే ఎక్కువగా దేవుని వాక్యాన్ని విని, దానిని పరిపూర్ణంగా ఆచరిస్తుంది. అందుకే ఆయన ఆమెను గౌరవించి, ధన్యురాలని పిలుస్తున్నాడు.
వినడం, ఆచరించడం రెండూ ఎంతో భిన్నమైన విషయాలు. ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ఈ రెండింటికీ ఎంతో నిబద్ధత అవసరం. ముందుగా, దేవుని వాక్యాన్ని వినడమంటే కేవలం చెవులతో వినడమో, బైబిలును చదవడమో కాదు. ఇక్కడ “వినడం” అంటే దేవుడు మన ఆత్మలతో మాట్లాడాడని అర్థం. అంటే మనం ఒక వ్యక్తితో, స్వయంగా యేసుతోనే, సజీవ సంబంధంలో ఉంటూ, ఆయన మనకు తెలియజేయాలనుకున్నదంతా తెలియజేయడానికి ఆయనను అనుమతిస్తున్నామని అర్థం.
యేసు మాట్లాడుతుంటే వినడం, ఆయన చెప్పినదాన్ని హృదయంలో ఇముడ్చుకోవడం సవాలుగా ఉండవచ్చు. అయితే, ఆయన పలికినదాని ప్రకారం జీవించేంతగా ఆయన వాక్యం మనలను మార్చడానికి అనుమతించడం మరింత పెద్ద సవాలు. ఎంతో తరచుగా మనకు చాలా మంచి ఉద్దేశాలు ఉన్నప్పటికీ, దేవుని వాక్యానుసారం జీవిస్తూ వాటిని ఆచరణలో పెట్టడంలో విఫలమవుతాము.
ఈ రోజు, వినడం, ఆచరించడం అనే ఈ రెండింటినీ గురించి ధ్యానించండి. వినడంతో ప్రారంభించి, ప్రతిరోజూ యేసు మీతో సజీవ సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకోవడానికి మీరు అనుమతిస్తున్నారా లేదా అని ఆలోచించండి. ఆ తరువాత, ఆయన చెప్పినట్లు మీకు తెలిసినదాని ప్రకారం మీరు జీవిస్తున్నారా అని ధ్యానించండి. ఈ ప్రక్రియకు మిమ్మల్ని మీరు మళ్లీ అంకితం చేసుకోండి; అప్పుడు మీరు కూడా నిజంగా ధన్యులని తెలుసుకుంటారు!
దేవుని నిత్య వాక్యమా, నీవు నాతో మాట్లాడుతుంటే నేను వినగలుగుదును గాక. నా ఆత్మలో నిన్ను కలుసుకొని, నీ పవిత్ర వాక్యాన్ని స్వీకరించుదును గాక. నీవు నా కోసం సిద్ధపరచిన ఆశీర్వాదాలను అనుభవించేలా, ఆ వాక్యాన్ని నా జీవితంలో ఆచరణలో పెట్టుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మృదుబంధ పుస్తకం & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో కూడా లభ్యం
