ఆయన మనఃపరివర్తనకు ముందు
మొదటి పాఠం—దీవెనగా స్మరించబడే వ్యక్తి
పాఠం: 1260లో, పునీత ఫ్రాన్సిస్ మరణించిన ముప్పై నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, ఫ్రాన్సిస్కన్ సభ నార్బోన్లో ఒక మహాసభను నిర్వహించింది. ఆ సమయంలో పునీత బొనవెంతూరా మినిస్టర్ జనరల్గా ఉన్నారు. తరువాత ఆయన “సెరాఫిక సభా వేదపండితుడు”గా ప్రసిద్ధి పొందారు. ఆ మహాసభలో, తమ ప్రియమైన స్థాపకుని అధికారికమైన, ఏకైక జీవితచరిత్రగా ఉపయోగించేందుకు కొత్తగా “పునీత ఫ్రాన్సిస్ జీవితం” రాయమని సభ్యులు పునీత బొనవెంతూరాను కోరారు. పునీత బొనవెంతూరా ఈ రచనను పూర్తిచేసి, 1263లో పీసాలో జరిగిన మహాసభలో సన్యాస సోదరులకు అధికారికంగా సమర్పించారు.
పునీత బొనవెంతూరా, “అస్సీసి నగరంలో ఫ్రాన్సిస్ అనే ఒక వ్యక్తి ఉండేవారు; ఆయన స్మృతి దీవెనకరమైనది…” అంటూ పునీత ఫ్రాన్సిస్ జీవితచరిత్రను ప్రారంభిస్తారు. ఈ పవిత్ర దైవజనుని గురించిన పాఠాలను, ధ్యానాలను మనం ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు, “పునీత ఫ్రాన్సిస్ జీవితం”లోని ఈ ప్రారంభ వాక్యం మనకు ఆలోచించడానికి ఎంతో విషయాన్ని అందిస్తుంది.
1226లో ఫ్రాన్సిస్ మరణించినప్పుడు పునీత బొనవెంతూరాకు కేవలం ఐదు సంవత్సరాల వయస్సు. ఫ్రాన్సిస్ మరణించిన పదిహేడు సంవత్సరాల తరువాత, 1243 వరకు బొనవెంతూరా ఫ్రాన్సిస్కన్ సభలో చేరకపోయినా, ఆయన ఫ్రాన్సిస్ గురించి బాగా తెలుసుకున్నారు. ఆయన పునీత ఫ్రాన్సిస్ గురించి ఎన్నో ఉపన్యాసాలు విన్నారు, ఫ్రాన్సిస్కన్ నియమావళిని అధ్యయనం చేశారు, కథనాలను విన్నారు, ఫ్రాన్సిస్ సహచరులతో సంభాషించారు, ఆయన ఏకాంత ప్రార్థనా నివాసాలను సందర్శించారు. వినమ్రతతో, పేదరికంలో జీవించిన ఈ వ్యక్తి తన కాలంలోని ప్రజలపై చూపిన ప్రభావాన్ని చూశారు. బహుశా ఈ చివరి అనుభవమే ఫ్రాన్సిస్ జీవితచరిత్రను “…ఆయన స్మృతి దీవెనకరమైనది” అనే మాటలతో ప్రారంభించడానికి ఆయనను ప్రేరేపించి ఉండవచ్చు.
పునీత ఫ్రాన్సిస్ను కేవలం స్మరించుకోవడమే ఎందుకు “దీవెనకరం” అయింది? ప్రజలు ఆయన గురించి మాట్లాడుకున్నప్పుడు ఎందుకు ఉత్సాహపడి, ప్రేరణ పొంది, దేవునివైపు ఆకర్షితులయ్యేవారు? పేదరికంతో, నిరాడంబరతతో జీవించిన ఈ వ్యక్తి, ఒక దేశంలోనే కాక యావత్ ప్రపంచంలో మనఃపరివర్తనకు నాంది పలకడానికి దోహదపడింది ఏమిటి?
దాదాపు 800 సంవత్సరాల తరువాత, నేటి మన కాలంలో కూడా, పునీత ఫ్రాన్సిస్ మన సభలో అత్యంత ప్రియమైన పునీతులలో ఒకరిగా ఉన్నారు. ఆయన “స్మృతి” ఇప్పటికీ ప్రేరణనిస్తుంది, ఉత్సాహాన్ని రగిలిస్తుంది, నిరీక్షణను అందిస్తుంది, పవిత్రతకు ఒక ఆదర్శాన్ని మన ముందుంచుతుంది.
సెరాఫిక సభా వేదపండితుడైన పునీత బొనవెంతూరాకు ఫ్రాన్సిస్తో వ్యక్తిగత పరిచయం లేదు. అయితే పునీత ఫ్రాన్సిస్ స్మృతి ఆయనకు సుపరిచితమే. ఫ్రాన్సిస్ చేసిన కార్యాల ద్వారా, ఆయన తొలి అనుచరుల అనుభవాల ద్వారా బొనవెంతూరా ఆయనను తెలుసుకున్నారు.
ధ్యానం: మీ జీవితాన్ని, ఏదో ఒకనాడు ఇతరుల జ్ఞాపకాలపై మీరు చూపబోయే లేదా చూపకుండా ఉండిపోయే ప్రభావాన్ని గురించి ఆలోచించండి. వారు మీ గురించి ఏమి చెబుతారు? మీరు భౌతికంగా ఈ లోకాన్ని విడిచివెళ్లిన ఎంతోకాలం తరువాత కూడా మీ జీవితం ప్రేరణను, నిరీక్షణను అందిస్తూనే ఉంటుందా? మీరు ఎలాంటి వారసత్వాన్ని విడిచివెళతారు?
పునీత ఫ్రాన్సిస్ జీవితంపై ఈ పాఠాలను, ధ్యానాలను ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు, దేవుడు మీ ముందుంచిన అవకాశాలను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. పునీత ఫ్రాన్సిస్ గొప్ప పనులు చేయాలని ప్రయత్నించినందువల్ల ఆయన స్మృతి “దీవెనకరం” కాలేదు. బదులుగా, దేవుడు తనను చేయమని పిలిచిన చిన్నవైన, “అల్పమైన”, వినమ్రమైన పనులను గొప్ప ప్రేమతో చేయాలని ప్రయత్నించినందువల్ల ఆయన దీవెనపొందారు. అన్నిటికంటే ముందుగా, ఆయన తన జీవితంలోని ప్రతిరోజూ సంపూర్ణ ఉత్సాహంతో, దృఢసంకల్పంతో దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి కృషి చేశారు. మీరు కూడా మీ జీవితమంతటా, అతి చిన్నవైన, అతి వినమ్రమైన విధానాలలో సైతం దేవుని పవిత్ర చిత్తానుసారం జీవించడానికి కృషి చేయాలి. మీరు అలా చేస్తే, మీరు విడిచివెళ్లే జ్ఞాపకాలు రాబోయే తరాలకు దీవెనగా నిలిచిపోతాయి.
పునీత ఫ్రాన్సిస్ గారూ, మీ తొలి అనుచరుల మనస్సులలో మీరు దీవెనకరమైన స్మృతిని విడిచివెళ్లారు. మీ జీవిత సాక్ష్యం ద్వారా నేటి ప్రజలకు కూడా దీవెనగా నిలుస్తున్నారు. నేడు, రాబోయే ఎన్నో సంవత్సరాలలో నన్ను ఎరిగిన వారందరికీ నిజమైన ప్రేరణను అందించే సాధనంగా ఉండటానికి నేను కూడా కృషి చేసేలా నా కొరకు ప్రార్థించండి. పునీత ఫ్రాన్సిస్ గారూ, నా కొరకు ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
రెండవ పాఠం—అదుపుకు లొంగని వ్యక్తిత్వం
పాఠం: గొప్ప పునీతులు పుట్టుకతోనే పునీతులు కారు; వారు పునీతులుగా మారాలని ఎంచుకుంటారు. తండ్రి చేత “ఫ్రాన్చెస్కో” (ఫ్రెంచి వ్యక్తి) అని ముద్దుపేరు పెట్టబడిన యువకుడు జొవాన్నీ ది పియేత్రో ది బెర్నార్దోనే విషయంలోనూ ఇదే జరిగింది. యౌవనం నుంచే ఫ్రాన్సిస్ది ఇతరులను బలంగా ఆకర్షించే, లోకాసక్తితో నిండిన వ్యక్తిత్వం. హాస్యోక్తులు చెప్పడం, తోచిన వెంటనే ఏదైనా చేయడం, ప్రాపంచిక ఆడంబరాలలో మునిగిపోవడం, విలాసవంతంగా దుస్తులు ధరించడం, కోలాహలంగా పాడటం, స్నేహితులతో కలిసి మితిమీరి మద్యం తాగడం, విందువినోదాలలో అందరినీ ఉత్సాహపరచే కేంద్రబిందువుగా ఉండటం ఆయనకు ఎంతో ఇష్టం. ఆయన తప్పక గొప్ప స్థాయికి చేరుకుంటారని చాలామంది అనుకున్నారు; అయితే చివరికి ఆయన పునీతునిగా సాధించిన గొప్పతనాన్ని మాత్రం వారు ఊహించలేదు.
ఫ్రాన్సిస్లో దయతో కూడిన, సహజంగా ఆహ్లాదకరమైన స్వభావం కూడా ఉండేది. ప్రాపంచిక సుఖాలలో మునిగితేలుతున్నప్పటికీ ఆయన అత్యాశతో కాక ఉదారతతో ఉండేవారు. జీవితంలోని “మంచి” విషయాలను ఆస్వాదిస్తున్నప్పటికీ, ఆయన ఎల్లప్పుడూ పేదల పట్ల శ్రద్ధ చూపేవారు. జీవితంలోని ఆడంబరాల పట్ల మక్కువతో మిళితమైన ఈ సహజ మంచితనమే బహుశా ఆయన వ్యక్తిత్వంలోని ఆకర్షణను మరింత పెంచి ఉండవచ్చు.
ఫ్రాన్సిస్ తన తండ్రి అడుగుజాడల్లో నడిచి, సంపన్నుడైన, గౌరవనీయుడైన వ్యాపారిగా ఎంతో విజయాన్ని సాధించగలిగేవారు. ఆ జీవనమార్గాన్ని కోరుకుని ఉంటే, అందుకు కావలసిన ప్రతిభ ఆయనకు ఉండేది. ఆయన తండ్రి తన వ్యాపారాన్ని విస్తరించడానికి కష్టపడి పనిచేస్తూ సమాజంలో ఉన్నత స్థానాన్ని ఆశించారు. అయితే, అలాంటి స్థానం ఫ్రాన్సిస్ ఆశయం కాదు. కుటుంబ వ్యాపారంలో కష్టపడి పనిచేయాల్సిన భారం లేకుండా, జీవితాన్ని ప్రేమిస్తూ దానిలోని సుఖాలను ఆస్వాదించాలని మాత్రమే ఆయన కోరుకున్నారు. స్నేహితులతో గడపడంలోనూ, ఆడంబరమైన జీవనశైలిలోనూ ఆయన మరింత ఎక్కువ ఆనందాన్ని పొందారు. కష్టపడి పనిచేయడం కంటే వినోదం, గౌరవం, ఇతరులను ఆకట్టుకోవడం, నవ్వులు ఫ్రాన్సిస్కు ఎంతో ముఖ్యంగా ఉండేవి.
ధ్యానం: లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేసా వంటి కొందరు పునీతులు చిన్ననాటి నుంచే అసాధారణమైన పవిత్రతతో జీవించారు. మరెందరో ప్రభువువైపు సంపూర్ణంగా మరలకముందు లోకాన్ని హత్తుకున్నారు. పునీత ఫ్రాన్సిస్ ఈ రెండవ వర్గానికి చెందినవారు.
యవ్వనంలో ఫ్రాన్సిస్ సుఖభోగాలకు లొంగిపోయి గడిపిన జీవితం, ఇప్పటికీ లోకపు ఆకర్షణల వెనుక, వ్యర్థ ఆడంబరాల వెనుక పరుగెత్తే వారందరికీ నిరీక్షణ ఉందని ప్రత్యేకంగా గుర్తుచేయాలి. అంతరంగంలో ప్రతి ఒక్కరూ సంతోషాన్నే కోరుకుంటారు. సమస్య ఏమిటంటే, ఆ సంతోషాన్ని కనుగొనడానికి చేసే ప్రయత్నాల్లో మనం తరచూ తప్పుదారి పడుతుంటాం. కొందరు ఆర్థిక విజయం ద్వారా, మరికొందరు లోకంలో గౌరవం సంపాదించడం ద్వారా, ఇంకొందరు శారీరక సుఖాల ద్వారా ఆ కోరికను తీర్చుకోవాలని చూస్తారు. ఈ రకమైన “విజయాలు”, సుఖాలు అన్ని విధాలా ఎల్లప్పుడూ పాపభరితమైనవి కాకపోయినా, అవి జీవితంలో పరిపూర్ణ సంతృప్తికి, సంతోషానికి ఎన్నటికీ మూలం కావు.
సంతోషానికి మూలమని భావించి మీరు దేనిని కోరుకుంటున్నారో, దేని వెనుక పరుగెడుతున్నారో ధ్యానించండి. మీరు ఏ కలల వెనుక పరుగెడుతున్నారు? లోకపు వ్యర్థ ఆడంబరాలు మిమ్మల్ని ఏ విధంగా తప్పుదారి పట్టించడానికి మీరు అనుమతించారు? సంతోషాన్నిస్తాననే ఏ తప్పుడు వాగ్దానాన్ని మీరు నమ్మారు? దీని గురించి ఆలోచిస్తున్నప్పుడు, దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తం తప్ప మరేదీ మీకు సంతృప్తినివ్వదని అస్సీసికి చెందిన ఫ్రాన్చెస్కో వేసిన తప్పటడుగులు మీకు గుర్తుచేయనివ్వండి.
ప్రియమైన పునీత ఫ్రాన్సిస్, నీ జీవితపు తొలిదశలో నీవు అనేక మిథ్యా సుఖాలనూ, క్షణికమైన ఆనందాలనూ వెదికావు. జీవితంలోని ఎన్నో వినోదాలను పొందాలని తపించావు. అయితే, ఈ క్షణభంగురమైన జీవితంలోని శూన్యత అంతకంటే ఎక్కువైన దేనికోసం వెదకడానికి నిన్ను ప్రేరేపించింది. ఎన్నటికీ పూర్తి సంతృప్తినివ్వని ఆ తాత్కాలిక సుఖాలవైపు నేను తిరిగినప్పుడు ప్రత్యేకంగా నాకోసం ప్రార్థించు. చివరికి జీవితంలో సంతృప్తినిచ్చే ఏకైకమైన దేవుని చిత్తంవైపు మరలిన నీ మార్గాన్ని నేను అనుసరించేలా చేయుము. పునీత ఫ్రాన్సిస్, నాకోసం ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మూడవ పాఠం—ఉదార హృదయం
పాఠం: ఒకరోజు ఫ్రాన్సిస్ తన తండ్రితో కలిసి బట్టలు అమ్ముతుండగా, ఒక పేద యాచకుడు భిక్ష అడగడానికి వారి దుకాణంలోకి వచ్చాడు. గతంలో ఫ్రాన్సిస్ పేద యాచకుల పట్ల ఉదారంగా ఉండేవారు. కానీ ఈసారి తన తండ్రి ఆదేశంతో ఆ వ్యక్తిని దుకాణం నుంచి గెంటివేశారు.
ఆ పేద వ్యక్తిని పంపివేసిన కొద్దిసేపటికే, ఫ్రాన్సిస్ తన ప్రవర్తనకు పశ్చాత్తాపపడి, అతని వెనుక పరుగెత్తి వెళ్లి ఉదారంగా ఎన్నో నాణేలు ఇచ్చారు. ఆ వ్యక్తి కృతజ్ఞతతో నిండిపోయాడు. ఈ సంఘటనతో, అవసరంలో ఉన్న ఎవరికీ మళ్లీ ఎన్నడూ సహాయం నిరాకరించనని ఫ్రాన్సిస్ ప్రతిజ్ఞ చేశారు.
ఆ సమయానికి ఫ్రాన్సిస్ దేవుని పట్ల, పొరుగువారి పట్ల ప్రేమకు తనను తాను ఇంకా పూర్తిగా అర్పించుకోకపోయినా, తన హృదయంలోని ఔదార్యాన్ని గుర్తించడం ప్రారంభించారు. ఆయన సుఖవంతమైన, సులభమైన జీవితాన్ని ప్రేమించినప్పటికీ, అవసరంలో ఉన్నవారి పట్ల ఉదారంగా ఉండకుండా ఉండలేనని కూడా గ్రహించారు. ఈ సహజమైన “బలహీనత”లో దేవుని ప్రేమ బలపడింది.
ధ్యానం: మనమందరం పాపులం కాబట్టి, సులభంగా స్వార్థంవైపు మొగ్గుచూపుతాం. అయినా, మనలో ప్రతి ఒక్కరి అంతరంగంలో ప్రేమించమని మనల్ని పిలిచే దేవుని సాన్నిధ్యం ఉంది. కొన్నిసార్లు ఆ ఆధ్యాత్మిక వాంఛ పాపం వల్ల మరుగునపడి, మసకబారి, అంతరంగంలోనే ఉండిపోవడానికి మనం అనుమతిస్తాం. దేవుడు మన హృదయాల్లో ఉంచిన దానిని కనుగొని, ఆయన గుప్తమైన కృప వెల్లడై మన జీవితాలను రూపాంతరం చెందించడానికి వీలుకల్పించడమే మన లక్ష్యం కావాలి.
మీరు మీ హృదయంలోకి చూసినప్పుడు, మీకు ఏమి కనిపిస్తుంది? మీలో గుర్తించబడి, నెరవేర్చబడటానికి ఎదురుచూస్తున్న ఏ విషయాన్ని దేవుడు ఉంచారు? పాపభరితమైన వాటికి ఆవల చూసి, దేవుని సాన్నిధ్యాన్నీ, ఆయన పవిత్ర చిత్తాన్నీ కనుగొనండి. బహుశా పునీత ఫ్రాన్సిస్లాగే, మీరూ పేదల పట్ల గాఢమైన ప్రేమను కనుగొంటారు. లేదా ప్రార్థన పట్ల ప్రేమ, ఇతరులకు సేవ చేయాలనే కోరిక, మీ కుటుంబం పట్ల శ్రద్ధ, లేదా ప్రేమకు సంబంధించిన మరేదైనా విశిష్టమైన కృపావరం ద్వారా దేవుడు మీలో తన ప్రేమను వెల్లడిచేయవచ్చు. దేవుడు మీలో ఉంచిన దానిని నిర్లక్ష్యం చేయకండి. దేవుని చిత్తం మీలో నెరవేరేలా, అది మీ జీవితంలో వ్యక్తమయ్యేందుకు కృషి చేయండి.
పునీత ఫ్రాన్సిస్, పేదల పట్ల, అవసరంలో ఉన్నవారి పట్ల నీకు సహజమైన కనికరం ఉండేది. కొన్నిసార్లు స్వార్థంతో పోరాడినప్పటికీ, చివరికి నీ కనికరమే పైచేయి సాధించి, నీవు ప్రతిరోజూ కలిసినవారి పట్ల అసాధారణమైన ఔదార్యం చూపేలా నిన్ను నడిపించింది. దేవుని కృప నా మానవ స్వభావంపై పనిచేసి, నాలోని అనేక మంచి కోరికలను రూపాంతరం చెందించడానికి నేను అనుమతించేలా నాకోసం ప్రార్థించు. పునీత ఫ్రాన్సిస్, నాకోసం ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నాలుగవ పాఠం—“మహిమ, ఘనత”
పాఠం: ఫ్రాన్సిస్ జన్మించిన కాలంలో, అస్సీసి పట్టణం పవిత్ర రోమా సామ్రాజ్య నియంత్రణలో, కులీనుల పాలనలో ఉండేది. కులీనులు భూస్వాములు; అప్పటివరకు భూసంపదే ధనానికి, అధికారానికి, అత్యున్నత సామాజిక హోదాకు కొలమానంగా ఉండేది. అయితే, అస్సీసిలోని మరికొన్ని కుటుంబాలలాగే ఫ్రాన్సిస్ కుటుంబం కూడా వ్యాపార కుటుంబం. ఫ్రాన్సిస్ తండ్రి లాభానికి వస్త్రాలు అమ్మేవారు; తన సంపదను భూమితో కాక నాణేలతో కొలిచేవారు. ఈ రకమైన సంపద కొత్తది. ఇది వ్యాపార వర్గానికి, భూస్వాములైన కులీన వర్గానికి మధ్య విభేదాలకు కారణమైంది.
1203 లేదా 1204 సంవత్సరంలో, ఫ్రాన్సిస్ కౌమారదశ చివరి సంవత్సరాల్లో ఉన్నప్పుడు, అస్సీసి నగరానికి ఎగువన ఉన్న గొప్ప కోటపై దాడి చేసిన తోటి పౌరుల బృందంలో చేరారు. వారు కులీనులను అస్సీసి నుండి తరిమివేయగా, ఆ కులీనులు పొరుగున ఉన్న పెరూజియా పట్టణానికి ప్రవాసులుగా వెళ్లారు. పెరూజియా పోప్గారి నియంత్రణలో ఉండగా, అస్సీసి చక్రవర్తి పాలనలో ఉండేది. అయితే అస్సీసి పౌరులు ఈ ఇద్దరి పాలన నుండీ స్వాతంత్ర్యం కోరుకున్నారు.
ఫ్రాన్సిస్కు దాదాపు 20 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు, ప్రత్యర్థులైన ఆ రెండు పట్టణాల మధ్య అంతర్యుద్ధం అడపాదడపా చెలరేగుతుండేది. అటువంటి ఒక యుద్ధంలో ఫ్రాన్సిస్ కూడా పోరాటంలో చేరారు. ఆయన తండ్రి ఆయనకు ఒక గుర్రాన్ని ఇచ్చి, మేలైన కవచాన్ని తొడిగి, యుద్ధానికి పంపారు. ఆ రెండు పట్టణాల సరిహద్దులోని చిన్న భూభాగం కోసమే ఆ యుద్ధం జరిగినా, ఫ్రాన్సిస్ యుద్ధంలో పాల్గొనడానికి స్వార్థపూరితమైన ఉద్దేశాలు ఉన్నాయి. గొప్ప అశ్విక వీరుడిగా పేరు తెచ్చుకోవడం వల్ల లభించే “మహిమ, ఘనతల” గురించి ఆయన కలలు కనేవారు. ఈ యుద్ధంలో ఫ్రాన్సిస్ విజయం సాధించగలిగితే, కాలక్రమంలో మరింత ప్రాముఖ్యమైన ఇతర యుద్ధాల్లో పాల్గొని, అశ్విక వీరుని హోదా తెచ్చే మహిమను పొందవచ్చని ఆయనకూ, ఆయన తండ్రికీ తెలుసు. ఫ్రాన్సిస్ అశ్విక వీరుడైతే, ఆయన కుటుంబమంతటి సామాజిక హోదా పెరుగుతుంది; వారందరికీ మరింత గౌరవం, సామాజిక గుర్తింపు లభిస్తాయి. ఆయన, ఆయన తండ్రి ఇద్దరూ దీనిని ఎంతో కోరుకున్నారు. అయితే ఫ్రాన్సిస్ కోరిక ఎక్కువగా తన గురించే కాగా, ఆయన తండ్రి మాత్రం తన కుటుంబమంతటికీ మరింత ఉన్నతమైన హోదాను పొందే మార్గంగా దీనిని కోరుకున్నారు.
ధ్యానం: తరచుగా మనమందరం “మహిమ, ఘనతల” గురించి కలలు కంటుంటాము. వీరోచిత కార్యాలు సాధించి, ఇతరుల గుర్తింపు పొందాలని తపిస్తాము. సామాజిక హోదా, ప్రతిష్ఠ, సంపద, సన్మానాలు ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంటాయి. హోదా, ప్రతిష్ఠ, సంపద, గౌరవం—వీటిలో స్వతహాగా తప్పేమీ లేదు. కానీ అవే మన ప్రధాన లక్ష్యంగా మారి, ఈ లోకసంబంధమైన కోరికలకు మనం లొంగిపోతే, దేవుడు మనకు ఇవ్వాలని కోరుకునే నిజమైన ఘనతను, మహిమను మనం ఎన్నటికీ పొందలేము.
నిజమైన ఘనత పవిత్రతలో, పరిశుద్ధతలో, దేవుని చిత్తంతో ఐక్యతలో లభిస్తుంది. యేసుతో ఐక్యమై, ఆయననే అనుకరిస్తూ, త్యాగపూర్వకంగా జీవించడంలో నిజమైన ఘనత లభిస్తుంది. దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమతో సమస్తాన్ని త్యాగం చేసే వ్యక్తిగా మారడమే మనం పొందగల అత్యున్నతమైన “హోదా.” స్వార్థపూరితమైన ఘనతను కోరుకున్నప్పుడు, మన విలువను కొలవడానికి ఇతరుల అభిప్రాయాలపై ఆధారపడుతూ అవివేకులుగా జీవిస్తాము.
లోకపు అభిప్రాయాల గురించి మీరు ఎంతగా పట్టించుకుంటున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. లోకసంబంధమైన మహిమ, ఘనత, సంపద, హోదా మీ విలువను, గౌరవాన్ని నిర్ణయించడానికి మీరు అనుమతిస్తున్నారా? లేక ఇతరులపట్ల ప్రేమతో మీ జీవితాన్ని అర్పిస్తూ, మీ జీవితానికి దేవుని నిర్మలమైన, పవిత్రమైన చిత్తం ఏదైనా సరే దానినే కోరుకుంటూ, వినయంతో మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? అస్సీసి ఫ్రాన్సిస్ యవ్వనంలో చూపిన పొరపాటుతో కూడిన స్వార్థాన్ని గమనించి, ఆయన చేసిన అదే తప్పును మీరు చేయకుండా జాగ్రత్తపడండి.
పునీత ఫ్రాన్సిస్ గారూ, మీ జీవితపు తొలినాళ్లలో మీరు లోకసంబంధమైన మహిమను, ఘనతను కోరుకున్నారు. సమాజం గొప్పగా భావించే కార్యాలను చేసి, ఆ గొప్పతనానికి గుర్తింపు పొందాలని ప్రయత్నించారు. కానీ దేవుడు మీ ఊహకు మించిన ప్రణాళికలను మీ కోసం సిద్ధం చేశారు. త్యాగపూరితమైన ప్రేమ, వినయం, పేదరికంతో కూడిన జీవితం నుండి ప్రవహించే నిజమైన గొప్పతనాన్ని మీకు అనుగ్రహించాలని ఆయన కోరుకున్నారు. దేవుని మహిమను, ఘనతను చాటేవాటినీ, ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నెరవేర్చేవాటినీ మాత్రమే నేను కోరుకునేలా నా కొరకు ప్రార్థించండి. పునీత ఫ్రాన్సిస్ గారూ, నా కొరకు ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఐదవ పాఠం—కారాగారవాసంలో ఆనందం
పాఠం: పెరూజియాకు వ్యతిరేకంగా ఫ్రాన్సిస్ పోరాడిన యుద్ధం ఆశించినట్లుగా సాగలేదు. అస్సీసికి చెందిన అనేకమంది సైనికులు యుద్ధభూమిలో వధించబడ్డారు. అయితే, మేలైన కవచం ధరించి గుర్రంపై స్వారీ చేస్తున్న ఫ్రాన్సిస్ను బంధిస్తే, ఆయన ప్రాణాలకు బదులుగా మంచి విమోచన ధనం పొందవచ్చనే అంచనాతో పెరూజియా వారు ఆయనను బందీగా పట్టుకున్నారు. అలా ఫ్రాన్సిస్, అస్సీసికి చెందిన ఇతర అశ్విక వీరులు ఒక సంవత్సరం పాటు చెరసాలలో నిర్బంధించబడ్డారు.
చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు, ఆ అశ్విక వీరులు చిరాకుతో, కోపంతో, దుఃఖంతో ఉండేవారు. వారిలో ఒక అశ్విక వీరుడు మరీ భరించలేనంతగా ప్రవర్తించేవాడు; మిగతా అశ్విక వీరులందరూ అతనికి దూరంగా ఉండేవారు. అయితే ఫ్రాన్సిస్ దెబ్బలు తిని, ఎగతాళికి గురై, లెక్కలేనన్ని చలి రాత్రులను భరించి, తీవ్రమైన అనారోగ్యం నుండి కోలుకుంటూ మళ్లీ మళ్లీ దానికి గురవుతున్నప్పటికీ, దుఃఖంతో ఉన్న ఈ అశ్విక వీరునిపై ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపి, అతనితో స్నేహం చేయడానికి అలుపెరుగక ప్రయత్నించారు.
ఏడాదిపాటు సాగిన వారి చెరజీవితమంతటా, ఫ్రాన్సిస్ తన ఉల్లాసభరితమైన స్వభావంతోనూ, ఆ దుస్థితిని సంతోషంగా సహించడంతోనూ తోటి ఖైదీలను ఆశ్చర్యపరిచాడు; చివరికి వారి మెప్పును కూడా పొందాడు. సంకెళ్లు, బాధలు ఫ్రాన్సిస్కు సహజంగా ఉన్న సంతోష స్వభావాన్ని హరించలేకపోయాయి. అతడు పాటలు పాడేవాడు, హాస్యమాడేవాడు, అక్కడి వాతావరణాన్ని తేలికపరచడానికి నిరంతరం ప్రయత్నించేవాడు. ఫ్రాన్సిస్కు అప్పటికింకా దేవునిపై లోతైన విశ్వాసం లేకపోయినా, సహజంగా ఇతరులను ఆకట్టుకునే గుణం, జీవితం పట్ల సానుకూల దృక్పథం ఉండేవి. ఏడాది చెరజీవితం తరువాత, అస్సీసి పాపుగారికి విధేయత ప్రకటించింది; ఫ్రాన్సిస్ను విడిపించడానికి అవసరమైన విమోచన ధనాన్ని అతని తండ్రి చెల్లించాడు.
ధ్యానం: జీవితంలోని బాధలను సహించడానికి మనకు సహాయపడేలా దేవుడు ఇచ్చే వరమే అనుగ్రహం. అయితే అనుగ్రహాన్ని ఇవ్వకముందే దేవుడు మనకు మరో వరాన్ని ఇచ్చాడు: అదే మన మానవ స్వభావమనే వరం. పతనమై, పాపానికి లోనైన మన మానవ స్వభావం ఇప్పటికీ మంచిదే; జీవితంలో మనకు ఏది సంభవించినా దానిని సహించడానికి ఉపయోగించగల ఎన్నో సహజ వరాలు మనలో ఉన్నాయి.
ఫ్రాన్సిస్ సహజంగానే ఉల్లాసవంతుడు. ఏడాదిపాటు తీవ్రమైన బాధలను అనుభవించినప్పుడు, ఈ సహజ వరం ఆనందానికి మూలంగా మారడానికి అతడు అవకాశం ఇచ్చాడు. మొదట్లో ఇతరులు అతనిని ఎగతాళి చేసి అవహేళన చేసినా, అతడు వారిలో ఉత్సాహాన్ని నింపాడు. అతని మనోబలం ఓడిపోలేదు; ఆ పరిస్థితులన్నిటిలోనూ అతడు విజయుడిగానే నిలిచాడు.
దేవుడు మీకు ఇచ్చిన సహజ వరాలను గురించి ఆలోచించండి. బహుశా మీరు ఫ్రాన్సిస్లా సహజంగా ఉల్లాసవంతులు కాకపోవచ్చు; అయినా మీకు సహజ వరాలు ఉన్నాయి. దైవానుగ్రహమనే మరింత గొప్ప వరంతో సహజ వరాలు సాటిరాకపోయినా, అవి కూడా దేవుని నుండే వచ్చాయి. జీవితంలో, ముఖ్యంగా మీరు అనుభవించే కష్టతరమైన క్షణాల్లో, ఆ వరాలను ఏ విధంగా ఉపయోగించవచ్చో ఆలోచించండి. మీ మానవ స్వభావాన్ని పునాదిగా చేసుకొని అనుగ్రహం మిమ్మల్ని నిర్మించడానికి మీరు అవకాశం ఇస్తే, మీ బలం మీరు నమ్మలేనంతగా పెరుగుతుంది.
పునీత ఫ్రాన్సిస్, ఏడాదిపాటు సాగిన నీ సుదీర్ఘ చెరజీవితంలోనూ బాధల్లోనూ, నీ సహజ వరాలు నీకూ ఇతర సైనికులకూ ఎంతో విలువైనవిగా నిలిచాయి. నాకు ఇవ్వబడిన వరాలు ఇతరులను ప్రేమించడానికి, దేవుని పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి పునాదిగా మారేలా నేను సహకరించాలని నా కొరకు ప్రార్థించు. పునీత ఫ్రాన్సిస్, నా కొరకు ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఆరవ పాఠం—యుద్ధం, అనారోగ్యం, కారాగారవాసం చూపిన ప్రభావాలు
పాఠం: చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు ఫ్రాన్సిస్ తీవ్రంగా అనారోగ్యానికి గురయ్యాడు. అతనికి మలేరియా, క్షయవ్యాధి సోకి ఉంటాయని కొందరు ఊహిస్తారు. అతడు చనిపోతాడేమోనని తోటి ఖైదీలు అనుకున్న రోజులు ఎన్నో ఉన్నాయి.
విడుదలైన తరువాత, తన తల్లి ప్రేమపూర్వకమైన సంరక్షణలో ఫ్రాన్సిస్ మెల్లగా కోలుకున్నాడు. ఆమె పరిచర్యతో అతనికి పూర్తి ఆరోగ్యం చేకూరింది. అయితే అతని అనారోగ్యమూ చెరజీవితమూ అతనిని మార్చివేశాయి. అతడు శారీరకంగా బాధపడినా, అతని తీవ్రమైన బాధ ఎక్కువగా మానసికమైనదీ భావోద్వేగాలకు సంబంధించినదీ అయి ఉండింది.
నేటి భాషలో చెప్పాలంటే, అతడు కుంగుబాటులో ఉన్నాడనీ, దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యాడనీ, లేదా తీవ్రమైన ఆఘాతం తరువాత కలిగే ఒత్తిడి రుగ్మతతో బాధపడ్డాడనీ అనవచ్చు. యుద్ధపు జ్ఞాపకాలు, చెరసాల కాపలాదారుల క్రూరత్వం, చల్లగా దిగులుగా ఉన్న చెరసాల పరిసరాలు అతనిని నెలల తరబడి సతమతం చేశాయి. అతడు ఎక్కువ సమయాన్ని తన పడకగదిలో ఒంటరిగా, నిశ్శబ్దంగా గడిపేవాడు. అతడు తిరిగి కుటుంబ వ్యాపారంలో పని మొదలుపెట్టాలని కోరుకున్న అతని తండ్రి, అతని పట్ల అసహనంతో ఉండేవాడు.
ధ్యానం: మనందరిలాగే ఫ్రాన్సిస్ కూడా మానసికమైన, భావోద్వేగపరమైన బాధల వేదనకు లోనయ్యేవాడు. రక్తపాతంతో కూడిన యుద్ధంలోనూ, ఏడాదిపాటు సాగిన చెరజీవితంలోనూ అతడు అనుభవించినవి సులభంగా మరచిపోయేవి కావు. అవి అతనిపై మోపిన భారంనుండి స్వస్థత పొంది కోలుకోవడానికి అతనికి సమయం అవసరమైంది.
ఒక పునీతుడు వెంటనే “తిరిగి కోలుకోగలగాలి” అని ఎవరైనా అనుకోవచ్చు. అన్ని విధాలా పరిపూర్ణత కలిగి ఉంటే అది నిజమే కావచ్చు; అయితే ఫ్రాన్సిస్ అప్పటికింకా పునీతుడు కాలేదు. అతడు అప్పటికింకా క్రీస్తులో పూర్తిగా రూపాంతరం చెందలేదు. అందువల్ల, మనందరిలాగే అతడు కూడా తన అంతరంగ పోరాటాలను ఎదుర్కొంటూ ముందుకు సాగవలసి వచ్చింది.
మీరు జీవితంలో ఎదుర్కొన్న పోరాటాలు, బాధల్లో వేటినుండి ఇంకా “తిరిగి కోలుకోవలసి” ఉందో ఆలోచించండి. ఏ అనుభవం మిమ్మల్ని బంధించి ఉంచుతోంది? ఏది మీ ఆలోచనలను ఆక్రమించి, మిమ్మల్ని కుంగుబాటుకు లేదా అయోమయానికి గురిచేస్తోంది? బహుశా ఆత్మీయుల మరణం మీలో లోతైన గాయాన్ని మిగిల్చి ఉండవచ్చు. లేదా కుటుంబంలోని అనారోగ్యకరమైన పరిస్థితులు కోపానికీ నిరాశకూ దారితీసి ఉండవచ్చు. బహుశా మరేదైనా తీవ్రమైన ఆఘాతకర అనుభవం వల్ల మీరు ఇతరులకు దూరమై, బాధపడుతూ ఉండవచ్చు. సమయం, అనుగ్రహం, క్రీస్తు సత్యం స్వస్థతను చేకూరుస్తాయి. అయితే స్వస్థత ఒక్క రాత్రిలో కలగదు. నిజమే, మీకు ఇప్పటికే ప్రతి సద్గుణంలో పరిపూర్ణత ఉంటే, మీరు త్వరగా, పూర్తిగా కోలుకోగలుగుతారు. కానీ ఈ జీవితంలో ప్రతి సద్గుణంలో పరిపూర్ణత కలిగినవారు కొద్దిమందే. ఇంకా పరిపూర్ణత లోపించిన అనేకులలో మీరూ ఉంటే, మీరు స్వస్థత పొందడానికి దేవుడు సహాయం చేయగలడనే ఆశను గట్టిగా పట్టుకోండి. ఆ స్వస్థత వైపు నడవండి; ఆగిపోకండి. కాలక్రమేణా, మీ బాధ మీ అత్యంత గొప్ప బలానికి మూలంగా మారుతుంది; మీరు ఎలాంటి పునీతులుగా మారాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడో, అలా వికసించడానికి అది మీకు తోడ్పడుతుంది.
పునీత ఫ్రాన్సిస్, నీవు ఎంతో బాధను, ముఖ్యంగా మానసికంగానూ భావోద్వేగపరంగానూ అనుభవించావు. అయితే ఆ బాధలో ఆశ పుట్టింది; దేవుడు నీ కోసం సిద్ధపరచిన స్వస్థత వైపు నీవు ముందుకు సాగుతూనే ఉన్నావు. నన్ను భారపరుస్తున్న వాటన్నిటి నుండి దేవుడు నాకు స్వస్థత చేకూర్చడానికి నేను కూడా అవకాశం ఇవ్వాలని నా కొరకు ప్రార్థించు. ఈ పోరాటాలు నా జీవితంలో దేవుని స్వస్థతకు మూలంగా మారుగాక. పునీత ఫ్రాన్సిస్, నా కొరకు ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఏడవ పాఠం—ప్రభువా, లోకమా?
పాఠం: 1205 సంవత్సరం ప్రారంభంలో, ఫ్రాన్సిస్ చెరసాల నుండి విడుదలై సుమారు ఒక సంవత్సరం గడిచింది. అక్కడి అనుభవం కలిగించిన మానసిక ప్రభావాలను ఆయన ఇంకా భరిస్తున్న ఆ సమయంలో, మళ్లీ యుద్ధానికి వెళ్లమని అందిన ఆహ్వానం ఆయనలో కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపి, కోలుకోవడానికి తోడ్పడింది. ఈసారి, వాల్టర్ ఆఫ్ బ్రియెన్నె అనే ధనవంతుడైన సేనాధిపతి, దక్షిణ ఇటలీలో పాపుగారి పాలన నుండి అక్రమంగా లాక్కోబడిన భూభాగాలను జయించడానికి సైన్యాన్ని సమీకరిస్తున్నాడు. ఈ పోరాటం పరిశుద్ధ పిత తరఫునే జరుగుతున్న సిలువ యుద్ధం కాబట్టి, అశ్విక వీరునిగా ఎదగడానికి ఒక పెద్ద ముందడుగు వేసి, ఆ సైనిక గౌరవాన్ని పొందడం ద్వారా తమ కుటుంబమంతటి సామాజిక స్థాయిని పెంచుకోవడానికి ఇది అనువైన అవకాశమని ఫ్రాన్సిస్, ఆయన తండ్రి భావించారు.
ఈ కొత్త యుద్ధానికి సన్నద్ధమయ్యేందుకు ఫ్రాన్సిస్ తండ్రి ఆయనకు ఒక కొత్త గుర్రాన్ని, నాణ్యమైన కవచాన్ని, ఒక ఖడ్గాన్ని సమకూర్చాడు. అయితే, ప్రయాణం మొదలుపెట్టిన తరువాత ఫ్రాన్సిస్కు వరుసగా రెండు కలలు వచ్చాయి. మొదటి కలలో, సిలువ గుర్తు ఉన్న కవచాలు, ఖడ్గాలతో నిండిన ఒక పెద్ద మందిరంలోకి తనను తీసుకువెళ్లినట్లు ఆయన చూశారు. అవి ఎవరి కోసమని అడిగినప్పుడు, అవి ఆయన కోసం, ఆయన సైనికుల కోసం అని ఒక స్వరం చెప్పడం విన్నారు. మేల్కొన్న తరువాత ఫ్రాన్సిస్ ఆ కలకు అర్థం చెప్పలేకపోయినా, తాను గొప్ప అశ్విక వీరుడవుతానని అది సూచిస్తోందని అనుకున్నారు.
రెండవ కలలో ఒక స్వరం, “నీకు ఎక్కువ మేలు చేయగలిగేది ఎవరు? యజమానా, సేవకుడా? ధనవంతుడా, పేదవాడా?” అని అడగడం ఫ్రాన్సిస్ విన్నారు. “ధనవంతుడైన యజమానే!” అని ఫ్రాన్సిస్ వెంటనే జవాబిచ్చారు. అప్పుడు ఆ స్వరం, “అయితే సేవకుని కోసం ప్రభువునూ, పేద మర్త్యుని కోసం అనంత సంపదల దేవుణ్ణీ ఎందుకు విడిచిపెడుతున్నావు?” అని అడిగింది. ఫ్రాన్సిస్ ఆ స్వరాన్ని మరింతగా ప్రశ్నించినప్పుడు, దేవుడు ఆయనకు ఆధ్యాత్మిక స్వభావం గల ఒక గొప్ప కార్యబాధ్యతను అప్పగిస్తున్నాడు కాబట్టి అస్సీసికి తిరిగి వెళ్లమని చెప్పబడింది. మేల్కొన్నప్పుడు, తాను ఏమి చేయాలో ఫ్రాన్సిస్కు తెలిసింది. సమస్తానికీ ప్రభువైన అనంత దేవునికి అత్యుత్తమంగా ఎలా సేవ చేయాలో, ఈ కొత్త కార్యబాధ్యతను ఎలా నెరవేర్చాలో మరింతగా వివేచించడానికి, ఆయన వెనుదిరిగి అస్సీసిలోని ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణం ప్రారంభించారు.
ధ్యానం: ఫ్రాన్సిస్ ఒక కీలకమైన నిర్ణయం తీసుకోవలసి వచ్చింది. ఆయన మహిమను, గౌరవాన్ని గాఢంగా కోరుకున్నారు; అయితే ఈ రెండవ కల స్పష్టంగా ఉంది. ఆయన నెరవేర్చడానికి దేవుడు ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక కార్యబాధ్యతను సిద్ధం చేసి ఉంచాడు. అలాంటి బాధ్యతను స్వీకరించినప్పుడు, తాము గతంలో ఆశించినదంతా పూర్తిగా విడిచిపెట్టాలనే ఆలోచనతో చాలామంది తీవ్రంగా సంఘర్షించేవారు. కానీ ఫ్రాన్సిస్ వెనుకాడలేదు.
దేవుడు తన కోసం గొప్ప కార్యాలు చేయడానికి ఫ్రాన్సిస్ను ప్రేరేపించేందుకు, ఆయనలోని మహోన్నతి పట్ల కోరికను ఉపయోగించుకున్నాడు. ఫ్రాన్సిస్కు మహోన్నతిని పొందడమే లక్ష్యం; అయితే గొప్పతనం గురించి తనకున్న అపరిపక్వ ఆలోచనలను ఆయన మొండిగా పట్టుకోలేదు. దేవుడు ఆయనకు ఒక కొత్త దిశను చూపగానే, తన కొత్త పిలుపు తొలి అడుగులను స్వీకరించడానికి ఆయన వెంటనే అన్నిటినీ విడిచిపెట్టారు.
మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ నిజమైన మహోన్నతి, నిజమైన మహిమ, నిజమైన గౌరవం కలగాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడు. మనలో ప్రతి ఒక్కరం కూడా హృదయంలో వాటినే కోరుకుంటాం. ముఖ్యమైనది ఏమిటంటే, మహోన్నతి విషయంలో లోకపు దృక్పథాన్ని కాక దేవుని దృక్పథాన్ని ఎంచుకోవడం. దేవుని చిత్తంలో ఉన్న మహోన్నతి, మహిమ, గౌరవాలతో పోల్చినప్పుడు, లోకం అందించే మహోన్నతి, మహిమ, గౌరవాలకు ఉన్న విలువ చాలా స్వల్పం, లేదా అసలు విలువే లేదు. దేవుడు తనతో మాట్లాడినప్పుడు ఫ్రాన్సిస్ ఈ సత్యాన్ని అర్థం చేసుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఆయన వెంటనే సరైన, సమూలమైన మార్పును కోరే నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
దేవుడు మిమ్మల్ని మహోన్నతికి ఏ విధాలుగా పిలుస్తున్నాడో ధ్యానించండి. మీరు ఏ విధంగా గౌరవం పొంది, నిత్యమూ తన మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడు? లోకపు అబద్ధమైన, ఆకర్షణీయమైన వాగ్దానాలను కాక ఆయన చిత్తాన్ని ఎంచుకోవడానికి వెనుకాడకండి. పునీత ఫ్రాన్సిస్ అడుగుజాడల్లో నడవండి; అలా చేసినందుకు మీరు నిత్యమూ కృతజ్ఞతతో ఉంటారు.
పునీత ఫ్రాన్సిస్, నీవు ఒక నిర్ణయం తీసుకోవలసి వచ్చింది. లోకపు మహిమను ఎంచుకోవాలా, లేక అనంతుడైన దేవుడు నీ కోసం ఉద్దేశించిన మహిమను ఎంచుకోవాలా? దేవుని చిత్తం చివరికి నిన్ను ఎక్కడికి నడిపిస్తుందో తెలియకపోయినా, నీవు దానినే ఎంచుకున్నావు. నేను కూడా అన్నిటికంటే దేవుణ్ణే ఎంచుకునేలా నా కోసం ప్రార్థించు. నన్ను పిలుస్తూ, నడిపిస్తూ ఉండే ఆయన మృదువైన స్వరాన్ని నేను వినుదును గాక; ఎంతో ఉదారతతో, నమ్మకంతో ప్రతిస్పందించుదును గాక. పునీత ఫ్రాన్సిస్, నా కోసం ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
