
ఓ నిత్య దేవా! ఓ నిత్య త్రిత్వమా! నీ దైవస్వభావ ఐక్యం ద్వారా నీ ఏకజనిత కుమారుని రక్తాన్ని ఎంత అమూల్యమైనదిగా చేశావు! ఓ నిత్య త్రిత్వమా, నీవు సముద్రమంత లోతైన రహస్యానివి. నీలో ఎంతగా వెదికితే అంతగా కనుగొంటాను; ఎంతగా కనుగొంటే అంతగా వెదుకుతాను. ఎందుకంటే నీ అగాధాలలో మునిగినా నా ఆత్మ ఎన్నడూ తృప్తి చెందదు. నిత్య త్రిత్వమా, అది ఎల్లప్పుడూ నీకోసం ఆకలిగొని అలమటిస్తూ, నిజమైన వెలుగువైన నిన్ను చూడాలని ఆశిస్తూ, ఆకాంక్షిస్తూ ఉంటుంది.
ఓ నిత్య త్రిత్వమా, అవగాహన అనే వెలుగుతో నీ రహస్యపు లోతులను, నీ సృష్టి సౌందర్యాన్ని రుచి చూసి తెలుసుకున్నాను. నీలో నన్ను నేను చూసుకున్నప్పుడు, నేను నీలాగా అవుతానని చూశాను. ఓ నిత్య పితా, నీ శక్తి నుండి, నీ జ్ఞానం నుండి, నీ ఏకజనిత కుమారునికి చెందిన ఆ జ్ఞానంలో నాకు భాగాన్ని ఇచ్చావని స్పష్టమవుతోంది. తండ్రీ, కుమారా, మీ నుండి వెలువడే పవిత్రాత్మ నిజంగా నిన్ను ప్రేమించాలనే ఆకాంక్షను నాకు అనుగ్రహించారు.
ఓ నిత్య త్రిత్వమా, నీవు నా సృష్టికర్తవు, నేను నీ సృష్టిని. నీ వెలుగును పొంది, నీ ఏకజనిత కుమారుని రక్తం ద్వారా నన్ను నూతన సృష్టిగా చేశావని తెలుసుకున్నాను. ఎందుకంటే నీ సృష్టి సౌందర్యాన్ని చూసి నీవు ప్రేమతో ముగ్ధుడవయ్యావు.
ఓ నిత్య త్రిత్వమా, ఓ దైవత్వమా, ఓ అంతుచిక్కని అగాధమా, ఓ అత్యంత లోతైన సముద్రమా, నిన్ను నీవే నాకు ఇచ్చుకోవడం కంటే గొప్ప వరాన్ని నాకేమి ఇవ్వగలవు? నీవు నిత్యం మండుతూనే ఉన్నా ఎన్నడూ తరిగిపోని అగ్నివి; నీ తాపంతో నా స్వీయప్రేమను దహించివేసే అగ్నివి. పదేపదే నా హృదయంలోని జడత్వాన్నంతటినీ తొలగించి, నీ వెలుగుతో నా మనస్సును ప్రకాశింపజేసే అగ్నివి నీవే. ఆ వెలుగుతోనే నీ సత్యాన్ని నాకు తెలియజేశావు.
ఈ ప్రతిబింబిత వెలుగు ద్వారా నీవే పరమ మేలువని తెలుసుకుంటున్నాను: సమస్త మేలులకంటే మించిన మేలువి, సౌభాగ్యమయమైన మేలువి, అవగాహనకు అందని మేలువి, కొలవలేని మేలువి, సౌందర్యాలన్నిటికంటే మించిన సౌందర్యానివి, జ్ఞానమంతటికంటే మించిన జ్ఞానానివి. ఎందుకంటే నీవే జ్ఞాన స్వరూపుడవు, దేవదూతల ఆహారానివి, మానవునికి నీవు ప్రసాదించే ప్రేమాగ్నివి.
మా నగ్నత్వాన్ని కప్పే వస్త్రానివి నీవే. నీ మాధుర్యంతో మా కుటుంబాన్ని పోషిస్తున్నావు. చేదు జాడయినా లేని మాధుర్యానివి నీవే. ఓ నిత్య త్రిత్వమా!
ఆమెన్.
సియెనా పునీత కతరీన రచన