
Giacomo Guerrini, CC BY-SA 4.0, kupitia Wikimedia Commons
Februari 8: Mtakatifu Jeromu Emiliani, Mwanzilishi—Kumbukumbu ya Hiari
1486–1537
Mtakatifu Msimamizi wa yatima na watoto waliotelekezwa
Alitangazwa mtakatifu Julai 16, 1767 na Papa Klementi XIII
Rangi ya Kiliturujia: Nyeupe (Zambarau ikiwa ni siku ya kawaida ya Kwaresima)
Toleo: Kamili – Fupi
Vituo vya podikasti:
Apple – Spotify – iHeart – Audible
Nukuu:
Asubuhi moja, tulikuwa watu ishirini na wanane katika Hospitali ya Mtakatifu Magdalena, nasi tulikuwa tukisali. Kwa kuwa hatukuwa na kitu cha kula, Padre Jeromu alituambia, “Msitie shaka, wanangu, Bwana atatutunza!” Naye alipokuwa bado akisali, tulisikia kengele ya mlangoni ikilia. Wakaenda kufungua mlango. Mtu mmoja alitaka kumwona Padre Jeromu. Alienda mlangoni na kurudi na mikate minne…akatulisha sisi sote ishirini na wanane kwa mikate hiyo minne tu na maji safi, kwa sababu hakuwa na kitu kingine chochote. Na kila mmoja alishiba. Naye Padre aliendelea kusema kwamba tulipaswa kula kwa furaha kwa sababu Bwana hangetuacha kamwe. ~Ushuhuda wa shahidi aliyejionea
Tafakari: Kwa baadhi ya watu, misiba mikubwa zaidi maishani huwaingiza katika njia ya giza. Kwa wengine, msiba hukabiliwa kwa imani na matumaini na kuwa mwanzo wa mabadiliko ya maisha yao. Hivyo ndivyo ilivyokuwa kwa mtakatifu wa leo.
Jeromu alizaliwa katika familia ya tabaka la juu lililotawala Venesia. Jeromu alipokuwa na umri wa miaka karibu kumi, baba yake alifariki. Jeromu aliendelea kukua katika fadhila na kuendelea na masomo yake. Hakujulikana kwa kufaulu sana masomoni, bali kwa kupenda kuchangamana na watu, kuwa mwenye urafiki, mchangamfu, mwenye msimamo thabiti na mwenye ari.
Alipokuwa kijana wa umri wa kubalehe, Jeromu alijiunga na jeshi, kama ilivyokuwa desturi katika familia yake. Akiwa jeshini, Jeromu alitamani zaidi kupata heshima kuliko kukua katika fadhila. Tamaa zake zilitimia alipotunukiwa vyeo vya juu zaidi. Akiwa na umri wa miaka ishirini na mitano, alishiriki katika Vita vya Muungano wa Cambrai na kupewa uongozi wa ngome ya Castelnuovo, iliyokuwa magharibi kidogo ya Venesia. Mwaka 1511, baada ya wanajeshi wake wengi kumwacha, yeye na watu wengine watatu walitekwa na kufungwa gerezani.
Mwanzoni, Jeromu aliona kutekwa kwake kuwa kushindwa, lakini huko kungekuwa mwanzo wa ushindi wake wa kudumu katika Kristo. Akiwa amefungwa minyororo kutoka kichwani hadi miguuni na kuwekwa gerezani, Jeromu alipata muda wa kutafakari maisha yake. Ingawa kifungo chake kilidumu mwezi mmoja tu, ulikuwa mwezi wenye athari kubwa uliobadili maisha yake. Aliirudia imani ya ujana wake, akaufungua moyo wake kwa Kristo, na hasa akageukia maombezi ya Mama wa Mungu. Alimwekea nadhiri kwamba ikiwa angemweka huru, angebadili maisha yake na kujitolea kutimiza mapenzi ya Mungu. Na ndivyo ilivyotokea, kwa namna ya ajabu sana.
Septemba 27, 1511, Jeromu alikutana na Mama wa Mungu katika chumba chake cha gereza akiwa mwanamke aliyevaa mavazi meupe. Alikubali ahadi yake, akampa funguo za minyororo yake, kisha akamwongoza kupitia eneo la gereza na kutoka nje ya mji bila kuonekana na walinzi. Kwa msukumo wake, alitembea hadi mji wa Treviso ambako aliingia kanisani, akasimama mbele ya sanamu ya Mama Yetu, na maisha yake yakaanza kubadilika. Jeromu aliendelea kutumikia jeshi kwa miaka michache iliyofuata, lakini baadaye aliacha tamaa zake za kidunia na kuanza kusoma teolojia.
Kufikia mwaka 1526, mama yake Jeromu na ndugu zake wawili walikuwa wamefariki, wakamwacha amtunze mmoja wa wana wa ndugu yake waliokuwa yatima. Kufikia wakati huo, Jeromu alikuwa na moyo wa kutenda matendo ya upendo; kama ilivyokuwa kwa kifungo chake, msiba huu ukawa mwanzo wa wito wake wa baadaye wa kuwatunza watoto waliotelekezwa na yatima. Kuhusu kipindi hiki cha maisha yake, rafiki yake wa karibu angeandika baadaye, “Kwa kulisikiliza neno la Mungu mara kwa mara, alianza kukumbuka jinsi alivyokosa shukrani. Alikumbuka dhambi zake dhidi ya Bwana. Alilia mara nyingi na, miguuni pa Bwana Msulubiwa, alimwomba asiwe hakimu wake, bali mwokozi wake.”
Mwaka 1528, njaa kali na tauni vilikumba Venisi, na watoto wengi wakabaki yatima. Mbali na kuwatunza wapwa wake, Jeronimo alianza kuwatunza yatima wengine, akiwapatia mahitaji yao kwa mali yake mwenyewe. Alikuwa mtu aliyechochewa na upendo, asiyechoka kuwahudumia maskini, waliotelekezwa, wagonjwa na yatima. Aliwahudumia hata waliokufa kwa kuhakikisha kwamba wanazikwa ipasavyo. Katika miaka iliyofuata, ukunjufu wake na bidii yake, pamoja na imani yake na ibada yake kwa Kristo anayeteseka, vilimwezesha kujenga hospitali, makao ya yatima na makao ya hifadhi kwa wanawake waliokuwa wameacha ukahaba.
Mwaka 1532, Jeronimo alihamia Somasca, mji ulio kati ya Venisi na Milano, na pamoja na mapadre wawili, akaanzisha “Shirika la Watumishi wa Maskini” (baadaye liliitwa Shirika la Mapadre wa Somasca). Mapadre hawa walijitoa kuishi maisha ya ufukara na kuwahudumia maskini, wagonjwa na hasa watoto yatima. Jeronimo alijitoa kwa moyo wote kuitangaza Injili kwa maneno na matendo yake. Aliwapanga ndugu zake na makao yao kwa ustadi mkubwa. Wengi waliongoka na kuwa na bidii kubwa katika imani yao. Alijitoa sana kuwahudumia waliougua tauni, kiasi kwamba yeye mwenyewe aliambukizwa ugonjwa huo na kufa akiwa shahidi wa tauni mwanzoni mwa Februari, 1537.
Mwanzoni, Mtakatifu Jeronimo alivutiwa na utukufu na heshima ambavyo mtu anaweza kuvipata kutoka kwa ulimwengu. Kile kilichoonekana kuwa janga kwake kiligeuka kuwa utukufu. Kufungwa kwake gerezani na mateso yake vilimfungua macho; alitubu na kuyaelekeza maisha yake kwa Kristo. Alimwona Bwana wake katika maskini, wanaoteseka, wagonjwa na yatima. Alimpenda Bwana wake ndani yao na kujitoa kwa nia moja katika kumtumikia.
Tafakari malengo yako mwenyewe maishani. Ni rahisi kuvutwa na “utukufu” wa ulimwengu huu unaopita. Lakini utukufu huo wa uongo ni wa muda mfupi. Jitahidi kumwiga mtu huyu mtakatifu kwa kugundua uwepo wa Mungu ndani ya wale wanaohitaji zaidi upendo wako. Wapende. Tambua hadhi yao. Uwe chombo cha huruma ya Mungu kwao, nawe, kama Mtakatifu Jeronimo, utakuwa umegundua kusudi la maisha yako.
Sala: Mtakatifu Jeronimo, ulikuwa na hamu ya ukuu moyoni mwako. Ingawa mwanzoni ulitafuta kuitimiza hamu hiyo kwa heshima za kidunia zinazopita, Mungu alikufungua macho na kukusaidia kugundua kwamba heshima kuu zaidi hupatikana katika kutimiza mapenzi Yake matakatifu kwa moyo wote. Tafadhali uniombee, ili niweze kuiga ukarimu wako na kujitoa katika kuitumikia Injili na kuwatunza wenye shida. Mtakatifu Jeronimo, uniombee. Yesu, nakutumainia.
Watakatifu na Sikukuu za Mwaka wa Liturujia
Juzuu ya Kwanza–ya Nne
Masomo ya Ziada:
Watakatifu & Sikukuu za Kanisa Katoliki (Sauti)
Maisha ya Watakatifu ya Butler
Watakatifu Wote wa Mwaka wa Liturujia
(Toleo Fupi)
Februari 8: Mtakatifu Jeromu Emiliani, Mwanzilishi—Kumbukumbu ya Hiari
Jeronimo alizaliwa katika familia ya tabaka la juu iliyokuwa na mamlaka ya kutawala huko Venisi. Jeronimo alipokuwa na umri wa miaka kumi hivi, baba yake alifariki. Jeronimo aliendelea kukua katika fadhila na kuendelea na masomo yake. Ingawa hakuwa mwanafunzi bora sana, alipenda kushirikiana na watu, alikuwa mwenye urafiki, mchangamfu, mwenye msimamo thabiti na ari.
Alipokuwa kijana, Jeronimo alijiunga na jeshi na kuruhusu tamaa ya heshima izidi hamu yake ya kukua katika fadhila. Akiwa na umri wa miaka ishirini na mitano, alipokuwa akiongoza ngome ya Castelnuovo, yeye na wengine watatu walikamatwa na kufungwa gerezani.
Akiwa amefungwa minyororo tangu kichwani hadi miguuni, Jeronimo alipata muda wa kuyatafakari maisha yake. Ingawa alifungwa gerezani kwa mwezi mmoja tu, huo ulikuwa mwezi wenye athari kubwa uliombadilisha. Aliirudia imani ya ujana wake, akamfungulia Kristo moyo wake, na hasa akautafuta msaada wa maombezi ya Maria. Aliweka nadhiri kwake kwamba kama angemweka huru, angebadili maisha yake na kujitoa kutimiza mapenzi ya Mungu.
Tarehe 27 Septemba, 1511, Jeronimo alikutana na Mama wa Mungu katika chumba chake cha gerezani, akiwa mwanamke aliyevaa mavazi meupe. Aliikubali ahadi yake, akampa funguo za minyororo yake, kisha akamwongoza kupitia eneo la gereza hadi nje ya mji bila walinzi kumwona. Aliposimama katika mji wa Treviso, aliingia kanisani na kujileta mbele ya sanamu ya Bikira Maria.. Baada ya miaka mingine mitatu ya utumishi jeshini, aliacha tamaa zake za kidunia na kuanza kusoma teolojia.
Kufikia mwaka 1526, mama yake Padre Jeronimo na kaka zake wawili walikuwa wamefariki, wakimwachia jukumu la kumtunza mmoja wa wana wa kaka yake waliokuwa yatima. Kufikia wakati huo, Padre Jeronimo alikuwa na moyo wa kuwapenda na kuwasaidia wengine. Kufiwa na wanafamilia kulikuwa mwanzo wa wito wake wa kuwatunza watoto waliotelekezwa na yatima.
Mwaka 1528, njaa kali na tauni vilikumba Venisi, na watoto wengi wakabaki bila wazazi. Mbali na kuwatunza wapwa wake, Padre Jeronimo alianza kuwatunza yatima wengine, akiwapatia mahitaji yao kwa mali yake mwenyewe. Alihakikisha kwamba waliokufa wanazikwa ipasavyo. Katika miaka iliyofuata, ukunjufu wake na bidii yake, pamoja na imani yake na ibada yake kwa Kristo anayeteseka, vilimwezesha kujenga hospitali, makao ya yatima na makao ya hifadhi kwa wanawake waliokuwa wameacha ukahaba.
Mwaka 1532, Padre Jeronimo alihamia Somasca, mji ulio kati ya Venisi na Milano, na kushiriki kuanzisha Shirika la Watumishi wa Maskini (baadaye liliitwa Shirika la Mapadre wa Somasca). Mapadre hao walijitoa kuishi maisha ya ufukara na kuwahudumia maskini, wagonjwa na hasa yatima. Padre Jeronimo aliwapanga ndugu zake na makao yao kwa ustadi. Alijitoa sana kuwahudumia waliougua tauni, kiasi kwamba yeye mwenyewe aliambukizwa ugonjwa huo na kufa akiwa shahidi wa tauni mwanzoni mwa Februari, 1537.
Mtakatifu Jeronimo, mwanzoni ulitafuta kuitimiza hamu ya ukuu kwa kutafuta heshima za kidunia zinazopita. Mungu alikufungua macho ugundue kwamba heshima kuu zaidi hupatikana katika kutimiza mapenzi Yake matakatifu kwa moyo wote. Tafadhali uniombee, ili niweze kujitoa katika kuitumikia Injili na kuwatunza wenye shida. Mtakatifu Jeronimo, uniombee. Yesu, nakutumainia.

