24 września — NAJŚWIĘTSZA MARYJA PANNA MIŁOSIERDZIA

ŚW. PIOTR, pochodzący ze szlachetnego rodu Nolasco, urodził się w Langwedocji około 1189 roku. W wieku dwudziestu pięciu lat złożył ślub czystości i przekazał Kościołowi swoje rozległe posiadłości. Jakiś czas później powziął zamiar założenia zakonu zajmującego się wykupem jeńców. Wkrótce objawiła się wola Boża. Najświętsza Maryja Panna ukazała się tej samej nocy Piotrowi, jego spowiednikowi Rajmundowi z Penyafort oraz jego podopiecznemu Jakubowi, królowi Aragonii, i poleciła im bez lęku realizować ich święte zamierzenia. Pomimo wielkiego sprzeciwu zakon został uroczyście ustanowiony i zatwierdzony przez Grzegorza IX pod wezwaniem Matki Bożej Miłosierdzia. Dzięki łasce Bożej i pod opieką Jego dziewiczej Matki zakon szybko się rozprzestrzeniał, a do jego rozwoju przyczyniały się miłość i pobożność jego członków, którzy nie tylko zbierali jałmużnę na wykup chrześcijan, lecz nawet dobrowolnie oddawali się w niewolę, aby wspomóc to dobre dzieło. Dla złożenia dziękczynienia Bogu i Najświętszej Maryi Pannie ustanowiono święto, które obchodzono najpierw w Zakonie Matki Bożej Miłosierdzia, następnie w Hiszpanii i Francji, aż wreszcie Innocenty XII rozszerzył je na cały Kościół, wyznaczając jego obchód na 24 września.

Rozważanie. — Św. Piotr Nolasco i jego rycerze byli ludźmi świeckimi, nie kapłanami, a jednak uważali, że powierzono im troskę o zbawienie bliźnich. Każdy z nas może radą, modlitwą, a przede wszystkim świętym przykładem pomagać w zbawieniu naszych braci i w ten sposób zapewnić sobie własne.