Jezus i Jego Najświętsza Matka
Pobierz materiały do spotkania: PDF – Wersja do edycji
Przygotowanie do spotkania
Należy poprosić uczestników o przeczytanie rozdziału trzeciego książki Moja wiara katolicka! przed tym spotkaniem.
5 minut – Zebranie się uczestników
Przekąski i czas na swobodne rozmowy, gdy uczestnicy się schodzą. Postaraj się zadbać o punktualność i zebrać wszystkich najpóźniej 5 minut po zaplanowanej godzinie rozpoczęcia.
5 minut – Modlitwa na rozpoczęcie i Pismo Święte
Wszyscy siedzą w ciszy, a osoba prowadząca rozpoczyna znakiem krzyża, po czym zaprasza do chwili ciszy w następujący sposób:
Wyciszmy się, rozpoczynając wspólne zgłębianie naszej wspaniałej wiary katolickiej. „Panie, gdy siedzimy tu przez minutę w ciszy, pomóż każdemu z nas przynieść do Ciebie własne pytania, troski, lęki i radości. Pomóż nam w tej chwili ciszy uważnie słuchać Twojego łagodnego głosu, który do nas przemawia, prowadzi nas i wzywa do głębszej wiary”.
Przeznacz około minuty na ciszę z zamkniętymi oczami, aby każdy mógł porozmawiać z naszym Panem o swoich osobistych troskach i niepokojach.
Osoba prowadząca odczytuje następujące zaproszenie:
Rozważmy słowo Boże. Zastanówmy się nad własną drogą wiary, zadając sobie następujące pytania: Czy wierzę? Jak głęboka jest moja wiara? Czy otwieram się na to, by Bóg do mnie mówił? Czy otwieram się na słowo Boże i chcę pozwolić, by Boża prawda przeniknęła mnie głębiej? Czy chcę pozwolić, aby ta nowa wiara zmieniła moje życie?
Osoba prowadząca spotkanie odczytuje w duchu modlitwy poniższe fragmenty Pisma Świętego, jeden po drugim, robiąc około 30 sekund przerwy między poszczególnymi wersetami:
List do Galatów 4:4-5: Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.
Ewangelia według św. Łukasza 1:26-38: W szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy zaręczonej z mężczyzną imieniem Józef, z rodu Dawida, a dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, powiedział: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski! Pan z Tobą”. Ona zaś bardzo zmieszała się na te słowa i rozważała, co mogłoby znaczyć to pozdrowienie. Wtedy anioł powiedział do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz w swoim łonie i porodzisz Syna, i nadasz Mu imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca Dawida. Będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a Jego królestwu nie będzie końca”. Maryja zaś powiedziała do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”. Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego Dziecię, które się narodzi, będzie nazwane świętym, Synem Bożym. A oto Twoja krewna Elżbieta również poczęła syna w swej starości i jest już w szóstym miesiącu ta, którą nazywano niepłodną; dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Maryja powiedziała: „Oto ja służebnica Pańska. Niech mi się stanie według twego słowa”. Wtedy anioł odszedł od Niej.
Dzieje Apostolskie 16:16-18: Gdy szliśmy na miejsce modlitwy, spotkaliśmy niewolnicę, która miała ducha wieszczego i przez wróżenie przynosiła swoim właścicielom duży dochód. Zaczęła chodzić za Pawłem i za nami, wołając: „Ci ludzie są niewolnikami Boga Najwyższego, którzy głoszą wam drogę zbawienia”. Czyniła tak przez wiele dni. Paweł, zniecierpliwiony, odwrócił się i powiedział do ducha: „Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, abyś z niej wyszedł”. I wyszedł w tej samej chwili.
Ewangelia według św. Mateusza 16:13-16: Gdy Jezus przybył w okolice Cezarei Filipowej, zapytał swoich uczniów: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?”. Odpowiedzieli: „Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza lub jednego z proroków”. Powiedział do nich: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Szymon Piotr odpowiedział: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”.
Mateusz 16:16-13: Najwyższy kapłan powstał przed zgromadzeniem i zapytał Jezusa: „Nic nie odpowiadasz? Cóż ci ludzie zeznają przeciw Tobie?” On jednak milczał i nic nie odpowiedział. Ponownie najwyższy kapłan zapytał Go: „Czy Ty jesteś Mesjaszem, Synem Błogosławionego?” Wtedy Jezus odpowiedział: „Ja jestem. I «ujrzycie Syna Człowieczego siedzącego po prawicy Mocy i nadchodzącego z obłokami niebieskimi»”.
Następnie prowadzący mówi: Zatrzymajmy się na chwilę w ciszy, aby rozważyć te słowa. (minuta ciszy)
Następnie prowadzący odmawia modlitwę Anioł Pański:
- Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi.
- I poczęła z Ducha Świętego.
Zdrowaś Maryjo itd.
- Oto ja służebnica Pańska.
- Niech mi się stanie według słowa Twego.
Zdrowaś Maryjo itd.
- A Słowo stało się ciałem.
- I zamieszkało między nami.
Zdrowaś Maryjo itd.
- Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko.
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
MÓDLMY SIĘ
Łaskę Twoją, prosimy Cię, Panie, racz wlać w serca nasze, abyśmy, którzy za zwiastowaniem anielskim Wcielenie Chrystusa, Syna Twego, poznali, przez mękę Jego i krzyż do chwały Jego zmartwychwstania byli doprowadzeni. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Czas modlitwy kończy się wspólnym wyznaniem wiary słowami Składu Apostolskiego:
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
45-50 minut – Pytania do dyskusji
Każdą osobę należy zaprosić do podzielenia się przemyśleniami lub zadania pytania, jeśli ma na to ochotę, w związku z poniższymi pytaniami i tematami do dyskusji. Omawiajcie po jednym pytaniu, dając każdej osobie możliwość wypowiedzenia się, jeśli tego chce. Nie pozwólcie, by jedna lub dwie osoby zdominowały dyskusję. Wypowiadajcie się kolejno w kręgu i nie bójcie się dzielić swoimi przemyśleniami! Wasze spostrzeżenia mogą pomóc komuś innemu lepiej zrozumieć omawiane zagadnienia. Wasze pytanie może być dokładnie tym samym pytaniem, które nurtuje kogoś innego. Niektóre z poniższych pytań będą zachętą do podzielenia się osobistymi doświadczeniami; inne będą zachęcać was do podzielenia się z pozostałymi tym, co przeczytaliście w rozdziale trzecim. Celem jest dzielenie się osobistymi przemyśleniami, a także zadbanie o to, by wiara naszego Kościoła została jasno wyrażona i była zrozumiała dla wszystkich.
- Gdyby ktoś, kto nigdy nie słyszał o Jezusie, zapytał cię o Niego, jaka byłaby twoja odpowiedź? Jak opiszesz to, kim On jest?
- Kiedy wyznajemy wiarę w Chrystusa, wyznajemy wiarę w Osobę. Nie wyznajemy jedynie wiary w pojęcia dotyczące Jezusa — wyznajemy wiarę w Niego. Co to znaczy?
- Jakie skutki przynosi w naszym życiu wyznawanie wiary w Jezusa?
- Imię „Jezus” oznacza „Bóg zbawia”. Jak rozumiesz zbawienie? W jaki sposób Bóg w Osobie Chrystusa Jezusa nas zbawia?
- Wyobraź sobie, że należysz do grona uczniów Jezusa. Jak udałoby ci się pojąć fakt, że ten człowiek jest także Stwórcą wszechświata, w jedności z Ojcem i Duchem Świętym? Czy wierzysz, że ten człowiek jest również Stwórcą wszystkiego?
- Czy nie mógł nas zbawić w inny sposób? Czy naprawdę musiał się narodzić z Maryi Dziewicy? Czy musiał stać się małym dzieckiem? Ubogim dzieckiem? Wychowywać się jak każde inne dziecko? Uczyć się chodzić i mówić? Wzrastać i dojrzewać? Czy naprawdę musiał stać się jednym z nas, dzieląc z nami wszystkie aspekty naszego życia?
- Jakie są skutki tego, że Bóg stał się człowiekiem? Co to w nas zmienia i co nam daje? Jak ten akt wpływa na nasze życie?
- Co mamy na myśli, mówiąc, że Jezus był w 100% Bogiem i w 100% człowiekiem?
- Omów i wyjaśnij, czym jest „łaska zachowująca od grzechu”.
- Jaka jest różnica między stwierdzeniem, że Maryja została niepokalanie poczęta, a stwierdzeniem, że jest Niepokalanym Poczęciem?
- Dlaczego nazywamy Maryję Matką Bożą, a nie Matką Jezusa? Jakie zastrzeżenia mogą mieć chrześcijanie innych wyznań wobec nazywania przez nas Maryi „Matką Bożą”? Czy jest to właściwy tytuł?
- Dlaczego było tak istotne, aby Maryja była dziewiczą matką? I dlaczego było tak istotne, aby była matką tylko jednego dziecka?
- Podziel się wszelkimi pytaniami lub wątpliwościami dotyczącymi nabożeństwa do Maryi. Postaraj się otworzyć na nowe spojrzenie na nabożeństwo do Niej i całkowite oddanie się Jej.
(opcjonalnie) 5 minut:
Prowadzący czyta rozdział 1, punkty 14-21 z „Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” św. Ludwika Marii Grignion de Montfort.
20 minut – Końcowe refleksje i dzielenie się
Jeśli przeczytaliście fragment tekstu św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, dajcie kolejno każdej osobie możliwość podzielenia się przemyśleniami na temat tego, co mówi święty. Jeśli nie było czasu na tę lekturę, zaproście wszystkich do podzielenia się tym, co najbardziej zwróciło ich uwagę podczas dzisiejszej wieczornej (dziennej) dyskusji lub co wzbudziło w nich największe wątpliwości, aby dzięki innym uzyskać większą jasność lub głębsze zrozumienie.
5 minut – Modlitwa na zakończenie
Prowadzący rozpoczyna znakiem krzyża i zaprasza wszystkich do minuty ciszy z zamkniętymi oczami. Każda osoba powinna zastanowić się nad tym, co omawiano dzisiejszego wieczoru (dnia), a zwłaszcza nad tym, co najbardziej zwróciło jej uwagę.
Następnie prowadzący odmawia następującą modlitwę:
Boże, nasz Ojcze, dziękujemy Ci za dar Jezusa, Twojego Syna. Dziękujemy Ci, że posłałeś Go, aby przyjął naszą upadłą ludzką naturę. Jezu, mój Panie, dziękuję Ci, że zjednoczyłeś się ze mną w moim stanie upadku i stałeś się dla mnie drogą powrotu do Ojca. Pomóż mi każdego dnia w pełni wyznawać wiarę w Ciebie.
Matko Maryjo, Twoje doskonałe „tak” było doskonałą odpowiedzią na wolę Boga. Przez Twoje modlitwy pomóż mi zawsze naśladować to „tak” w moim codziennym życiu.
Panie, jeśli są pytania, które tego wieczoru (dzisiaj) pozostały bez odpowiedzi, prosimy, przemów do nas na swój sposób i w swoim czasie. Jeśli są odpowiedzi, które otrzymaliśmy tego wieczoru (dzisiaj), a którymi pragniesz, byśmy podzielili się z innymi, daj nam odwagę, mądrość i miłość potrzebne, by dzielić się tą wiarą zgodnie z Twoją wolą.
Jezu, wierzymy w Ciebie; pomagaj nam, gdy nasza wiara się chwieje i jest słaba. Umacniaj nas, abyśmy każdego dnia coraz doskonalej Cię poznawali i kochali. Jezu, ufam Tobie.
Następnie prowadzący zaprasza wszystkich obecnych do wypowiedzenia własnej modlitwy w następujący sposób (uwaga: można to zrobić na głos, ale według uznania prowadzącego lepsza może być modlitwa w ciszy):
Niech teraz każdy z nas przedstawi naszemu Panu swoje osobiste troski, ufając, że On nas słyszy i wie o wszystkim, czego potrzebujemy. Powierzmy Mu te modlitwy z pełną ufnością, że pragnie wziąć te sprawy w swoje ręce.
(Zachowajcie minutę ciszy, aby każda osoba mogła porozmawiać z Bogiem o swoich osobistych potrzebach na tę noc lub na ten dzień).
Następnie prowadzący zaprasza wszystkich do zakończenia spotkania modlitwami Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.
Spis treści spotkań formacyjnych