Kim jestem?
Pobierz materiały do spotkania: PDF – Wersja do edycji
Przygotowanie przed spotkaniem
Należy poprosić uczestników, aby przed tym spotkaniem przeczytali Wprowadzenie i Rozdział pierwszy książki Moja katolicka moralność!.
5 minut — Zbieranie się uczestników
Ten początkowy czas jest po prostu okazją, by wszyscy mogli przybyć i się poznać. Osoba prowadząca powinna w tym czasie upewnić się, że ma komplet danych kontaktowych uczestników. Przydatne mogą być identyfikatory z imionami.
5 minut — Przedstawienie się
Jako gospodarz spotkania zbierz wszystkich i powitaj ich. Opowiedz trochę o sobie, a następnie poproś kolejno każdą osobę, aby krótko się przedstawiła.
5-10 minut – Modlitwa na rozpoczęcie i Pismo Święte
Wszyscy siedzą w ciszy, a osoba prowadząca rozpoczyna znakiem krzyża, po czym zaprasza do chwili ciszy w następujący sposób:
„Wyciszmy się, rozpoczynając wspólne zgłębianie naszej wspaniałej moralności katolickiej. «Panie, gdy trwamy tu przez minutę w ciszy, pomóż każdemu z nas przynieść Tobie własne pytania, troski, lęki i radości. Pomóż nam w tej chwili ciszy uważnie słuchać Twojego łagodnego głosu, który do nas przemawia, prowadzi nas i wzywa do głębszej wiary»”.
Przeznacz około minuty na ciszę z zamkniętymi oczami, aby każdy mógł porozmawiać z naszym Panem o swoich osobistych troskach i niepokojach.
Osoba prowadząca odczytuje następujące zaproszenie:
Rozważmy słowo Boże. Zastanówmy się nad własną drogą wiary, zadając sobie następujące pytania: Czy wierzę? Jak głęboka jest moja wiara? Czy otwieram się na to, by Bóg do mnie mówił? Czy otwieram się na słowo Boże i chcę pozwolić, by Boża prawda przeniknęła mnie głębiej? Czy chcę pozwolić, aby ta nowa wiara zmieniła moje życie?
Osoba prowadząca spotkanie odczytuje w duchu modlitwy poniższe fragmenty Pisma Świętego, jeden po drugim, robiąc około 30 sekund przerwy między poszczególnymi wersetami:
Mateusza 5:3-12: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was.
Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie.1 Koryntian 13:1-8: Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak gong brzmiący albo cymbał brzęczący. I gdybym miał dar prorokowania i pojmował wszystkie tajemnice oraz całą wiedzę; gdybym miał wszelką wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. Gdybym rozdał wszystko, co posiadam, i gdybym wydał swoje ciało, aby móc się chlubić, a miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest miłość. Nie zazdrości, (miłość) nie szuka poklasku, nie unosi się pychą, nie postępuje nieprzyzwoicie, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie rozpamiętuje krzywdy, nie cieszy się z nieprawości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje.
Rzymian 5:18-21: A zatem, jak przez jedno przestępstwo na wszystkich ludzi spadło potępienie, tak przez jeden sprawiedliwy czyn na wszystkich ludzi spłynęło usprawiedliwienie dające życie. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wielu stanie się sprawiedliwymi. Prawo zaś wkroczyło po to, by przestępstwo się wzmogło; gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, aby jak grzech królował w śmierci, tak i łaska królowała przez usprawiedliwienie, prowadząc do życia wiecznego przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
Prowadzący następnie mówi: Poświęćmy chwilę ciszy na rozważenie tych słów. (minuta ciszy)
Osoba prowadząca zaprasza wszystkich do modlitwy, odczytując na głos następującą modlitwę:
Panie, nasz Boże, dziękujemy Ci za godność, którą obdarzyłeś każdego z nas, pozwalając nam nazywać się Twoimi synami i córkami. Pomóż nam zawsze dostrzegać tę godność i przyjmować ją całym sercem.
Panie, pomóż nam także głębiej wchodzić w świętą przestrzeń naszego sumienia i spotykać Cię w jego głębi. Pomóż nam we wszystkim wybierać Ciebie i Twoją świętą wolę oraz nieustannie odwracać się od wszelkiego grzechu.
Panie, prosimy, abyś w naszym sumieniu uczył nas Prawdy. Ucz nas, kim jesteś i co nam powiedziałeś.
Czas modlitwy kończy się wspólnym odmówieniem Składu Apostolskiego:
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
45-50 minut — Pytania do dyskusji
Każdą osobę należy zaprosić do podzielenia się swoimi przemyśleniami lub zadania pytania, jeśli zechce, w związku z poniższymi pytaniami i tematami do dyskusji. Omawiajcie po jednym pytaniu i dajcie każdej osobie możliwość wypowiedzenia się, jeśli ma na to ochotę. Nie pozwólcie, aby jedna lub dwie osoby zdominowały dyskusję. Zabierajcie głos kolejno w kręgu i nie bójcie się dzielić swoimi przemyśleniami! Wasze spostrzeżenia mogą pomóc komuś innemu lepiej zrozumieć omawiane zagadnienia. Wasze pytanie może być właśnie tym, które nurtuje także kogoś innego. Niektóre z poniższych pytań zachęcają do dzielenia się osobistymi doświadczeniami; inne — do podzielenia się z pozostałymi tym, co przeczytaliście w rozdziale przeznaczonym na to spotkanie. Celem jest dzielenie się osobistą refleksją oraz zadbanie o to, by wiara naszego Kościoła została jasno wyrażona i zrozumiana przez wszystkich.
- Z czego czerpiesz swoją tożsamość? Z czego większość ludzi czerpie swoją tożsamość? Często czerpiemy ją z rzeczy bardziej powierzchownych, takich jak wygląd, osiągnięcia, kręgi towarzyskie itp. Z czego powinniśmy czerpać swoją tożsamość? Omów to.
- Błogosławieństwa wzywają nas, byśmy w najpełniejszy sposób stawali się tymi, którymi zostaliśmy stworzeni, aby być. Przeczytaj kilka błogosławieństw i omów, jak łatwo lub trudno jest nimi żyć.
- Ludzka wolność ma zasadnicze znaczenie dla tego, jak żyjemy. Jeśli nie jesteśmy w pełni wolni, nie możemy być tym, kim zostaliśmy stworzeni. Do czynników wpływających na naszą wolność należą: niewiedza, przymus, lęk oraz inne czynniki psychiczne lub społeczne. Omówcie te czynniki oraz wpływ, jaki mogą wywierać na nas i na sposób, w jaki podejmujemy życiowe decyzje.
- O moralności czynu decydują trzy rzeczy: 1) wybrany przedmiot; 2) zamierzony cel, czyli intencja; 3) okoliczności działania. Omówcie krótko w grupie te trzy źródła moralności czynu i spróbujcie podać przykłady każdego z nich.
- Omówcie różnicę między czymś, co możemy nazwać Dobrem (przez duże D), a dobrem (przez małe d).
- Jaką rolę w naszym życiu odgrywają namiętności, uczucia i emocje w odniesieniu do dokonywanych przez nas wyborów moralnych?
- Zrozumienie sumienia jest kluczem do podejmowania decyzji moralnych i do zrozumienia tego, kim jesteśmy. Omówcie, jak rozumiecie sumienie, odnosząc się do następujących zagadnień:
- Sumienie jako ukryte wewnętrzne sanktuarium, w którym jesteśmy sam na sam z Bogiem.
- Sumienie błędne w sposób zawiniony.
- Sumienie błędne w sposób niezawiniony.
- Cztery cnoty kardynalne, trzy cnoty teologalne i siedem darów Ducha Świętego pomagają nam prowadzić dobre życie moralne. Podzielcie się refleksjami, które nasunęły się wam po lekturze poświęconych im treści. Powiedzcie, co szczególnie zwróciło waszą uwagę.
- Grzech: podzielcie się pierwszymi przemyśleniami na temat części poświęconej grzechowi. Co szczególnie zwróciło waszą uwagę?
- Skupcie się szczególnie na różnicy między grzechem powszednim a śmiertelnym. Spróbujcie omówić, na czym polega wyraźna różnica między nimi. Zacznijcie od omówienia następujących warunków grzechu śmiertelnego:
- Poważna materia
- Pełna świadomość
- Całkowita zgoda woli
20 minut – Końcowe refleksje i dzielenie się
Dajcie kolejno każdej osobie możliwość podzielenia się tym, co najbardziej zwróciło jej uwagę podczas dyskusji lub co pozostało dla niej najbardziej niejasne, aby dzięki innym mogła lepiej to zrozumieć lub spojrzeć na to w nowy sposób.
5 minut – Modlitwa na zakończenie
Prowadzący rozpoczyna znakiem krzyża i zaprasza wszystkich do minuty ciszy z zamkniętymi oczami. Każda osoba powinna zastanowić się nad tym, co było omawiane, zwłaszcza nad tym, co najbardziej zwróciło jej uwagę.
Następnie prowadzący odmawia następującą modlitwę:
Panie Boże, pomóż nam zawsze odnajdywać naszą prawdziwą tożsamość w tym, że jesteśmy Twoimi synami i córkami. Pomóż nam dostrzegać, że zostaliśmy stworzeni na Twój obraz, i przyjmować godność, którą dzięki temu sobie uświadamiamy.
Panie, pomóż nam zawsze dążyć do życia błogosławieństwami i cnotami. Odkrywając te wzniosłe powołania, obyśmy w pełni nimi żyli, aby osiągnąć prawdziwe szczęście.
Panie Boże, czasami grzeszymy i odwracamy się od Ciebie. Czasami nie dorastamy do naszego wzniosłego powołania w życiu. W takich chwilach pomóż nam zawsze odwracać się od grzechu i powracać do Ciebie. Obyśmy zawsze ufali Twojemu Bożemu miłosierdziu i łasce.
Jezu, ufamy Tobie.
Następnie prowadzący zaprasza wszystkich obecnych do wypowiedzenia własnej modlitwy w następujący sposób (uwaga: można to zrobić na głos, ale według uznania prowadzącego lepsza może być modlitwa w ciszy):
Niech teraz każdy z nas przedstawi naszemu Panu swoje osobiste troski, ufając, że On nas słyszy i wie o wszystkim, czego potrzebujemy. Powierzmy Mu te modlitwy z pełną ufnością, że pragnie wziąć te sprawy w swoje ręce.
(Zachowajcie minutę ciszy, aby każda osoba mogła porozmawiać z Bogiem o swoich osobistych potrzebach).
Następnie prowadzący zaprasza wszystkich do zakończenia spotkania modlitwami Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.
Spis treści spotkań formacyjnych