Dzień pierwszy — 10 marca
Dzień drugi — 11 marca
Dzień trzeci — 12 marca
Dzień czwarty — 13 marca
Dzień piąty — 14 marca
Dzień szósty — 15 marca
Dzień siódmy — 16 marca
Dzień ósmy — 17 marca
Dzień dziewiąty — 18 marca
Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny — uroczystość
Więcej modlitw i nabożeństw do świętego Józefa
Dzień pierwszy: Przybrany ojciec Jezusa

Święty Józefie, dostąpiłeś przywileju uczestniczenia w tajemnicy Wcielenia jako przybrany ojciec Jezusa. Jedynie Maryja była bezpośrednio związana z wypełnieniem tej tajemnicy, gdyż wyraziła zgodę na poczęcie Chrystusa i pozwoliła Duchowi Świętemu ukształtować z jej krwi święte człowieczeństwo Jezusa. Ty uczestniczyłeś w tej tajemnicy w sposób pośredni, spełniając warunek konieczny dla Wcielenia — chroniąc dziewictwo Maryi przed waszym wspólnym życiem małżeńskim i w jego trakcie. Umożliwiłeś dziewicze małżeństwo, a było to częścią Bożego planu, przewidzianego, chcianego i postanowionego od całej wieczności.
W sposób bardziej bezpośredni uczestniczyłeś w utrzymaniu, wychowaniu i ochronie Boskiego Dziecięcia jako Jego przybrany ojciec. W tym celu Ojciec Niebieski dał ci prawdziwe serce ojca — serce pełne miłości i ofiarności. Trudem swoich rąk miałeś zapewniać Boskiemu Dziecięciu ochronę, zdobywać dla Niego pożywienie, odzienie i dom. Byłeś prawdziwie świętym opiekunem świętego dzieciństwa Jezusa — żywą, stworzoną opatrznością, która czuwała nad Dzieciątkiem Jezus.
Kiedy Herod szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić, Ojciec Niebieski posłał anioła, lecz tylko jako posłańca z poleceniem ucieczki; całą resztę pozostawił w twoich rękach. To właśnie twoja ojcowska miłość była jedynym schronieniem, które przyjęło i ochroniło Boskie Dziecię. Twoja ojcowska miłość niosła Je przez pustynię do Egiptu, aż wszyscy wrogowie zostali usunięci. Potem na twoich ramionach Dziecię powróciło do Nazaretu, gdzie przez wiele lat miało być żywione i utrzymywane pracą twoich rąk. Wszystko, co ludzki syn zawdzięcza ludzkiemu ojcu za wszelkie dobrodziejstwa wychowania i utrzymania, Jezus zawdzięczał tobie, ponieważ byłeś dla Niego przybranym ojcem, nauczycielem i opiekunem.
Służyłeś Boskiemu Dziecięciu z wyjątkową miłością. Bóg dał ci serce wypełnione niebiańską, nadprzyrodzoną miłością — miłością o wiele głębszą i potężniejszą, niż mogłaby być miłość jakiegokolwiek naturalnego ojca.
Służyłeś Boskiemu Dziecięciu z wielką bezinteresownością, nie zważając na własną korzyść, lecz nie bez ofiar. Nie trudziłeś się dla siebie, ale zdawałeś się być narzędziem przeznaczonym dla dobra innych, które miało zostać odłożone, gdy tylko spełni swoje zadanie, gdyż zniknąłeś ze sceny, gdy minęło dzieciństwo Jezusa.
Byłeś cieniem Ojca Niebieskiego nie tylko jako ziemski przedstawiciel władzy Ojca, ale także przez swoje ojcostwo — które tylko z pozoru było naturalne — miałeś na pewien czas ukryć bóstwo Jezusa. Jakże cudownie wzniosłe i Boże było twoje powołanie — kochające Dziecię, które nosiłeś na rękach, kochałeś i któremu tak wiernie służyłeś, miało za Ojca Boga w niebie i samo było Bogiem!
Zajmujesz szczególne miejsce pośród świętych Królestwa Bożego, ponieważ tak bardzo uczestniczyłeś w samym życiu Słowa Bożego, które stało się Człowiekiem. W twoim domu w Nazarecie i pod twoją opieką przygotowywało się odkupienie ludzkości. To, czego dokonałeś, uczyniłeś dla nas. Jesteś nie tylko potężnym i wielkim świętym w Królestwie Bożym, lecz także dobroczyńcą całego chrześcijaństwa i całej ludzkości. Twoja pozycja w Królestwie Bożym, przewyższająca godnością i czcią pozycję wszystkich aniołów, zasługuje na naszą szczególną cześć, miłość i wdzięczność.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej wybrania przez Niego na przybranego ojca Jego Boskiego Syna. Na znak twojej własnej wdzięczności Bogu za ten największy twój przywilej wyjednaj mi łaskę głęboko oddanej miłości do Jezusa Chrystusa, mojego Boga i Zbawiciela. Pomóż mi służyć Mu choć z cząstką tej ofiarnej miłości i oddania, jakie miałeś, żyjąc z Nim na tej ziemi. Spraw, abym dzięki twojemu wstawiennictwu u Jezusa, twojego przybranego Syna, mógł osiągnąć stopień świętości, który Bóg dla mnie przeznaczył, i zbawić swoją duszę.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień drugi: Dziewiczy małżonek Maryi

Święty Józefie, czczę cię jako prawdziwego małżonka Maryi. Pismo Święte mówi: „Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem” (Mt 1:16). Twoje małżeństwo z Maryją było świętą umową, przez którą oddaliście się sobie nawzajem. Maryja rzeczywiście należała do ciebie ze wszystkim, czym była i co posiadała. Miałeś prawo do jej miłości i posłuszeństwa; nikt inny nie zyskał w takim stopniu jej szacunku, posłuszeństwa i miłości.
Byłeś także stróżem i świadkiem dziewictwa Maryi. Przez wasze małżeństwo oddaliście sobie nawzajem swoje dziewictwo, a także wzajemne prawo do niego — prawo do strzeżenia cnoty drugiej osoby. To wzajemnie ofiarowane dziewictwo należało również do Bożego zamysłu Wcielenia, Bóg bowiem posłał swojego anioła, aby zapewnić cię, że macierzyństwo i dziewictwo mogą być w Maryi zjednoczone.
Ta więź małżeńska nie tylko wprowadziła cię w codzienną, bliską zażyłość z Maryją, najpiękniejszą spośród Bożych stworzeń, lecz także pozwoliła wam wzajemnie dzielić się dobrami duchowymi. Maryja zaś znajdowała zbudowanie w twojej spokojnej, pokornej i głębokiej cnocie, czystości i świętości. Jakże wielki zaszczyt płynie dla ciebie z tego ścisłego zjednoczenia z tą, którą Syn Boży nazywa Matką i którą ogłosił Królową nieba i ziemi! Wszystko, co posiadała Maryja, należało prawnie także do ciebie, w tym również jej Syn, choć został jej dany przez Boga w cudowny sposób. Jezus należał do ciebie jako do swego prawnego ojca. Twoje małżeństwo było drogą wybraną przez Boga, aby Jezus został wprowadzony w świat — wielką Bożą tajemnicą, z której spłynęły na nas wszelkie dobrodziejstwa.
Bóg Syn powierzył twojej trosce opiekę nad swoją Niepokalaną Matką i zapewnienie jej utrzymania. Życie Maryi było życiem Matki Zbawiciela, który przyszedł na ziemię nie po to, by cieszyć się zaszczytami i przyjemnościami, lecz by odkupić świat przez ciężką pracę, cierpienie i krzyż. Byłeś wiernym towarzyszem, podporą i pocieszycielem Matki Bolesnej. Jakże wierny byłeś jej w ubóstwie, podróżach, pracy i bólu. Twoja miłość do Maryi opierała się na szacunku dla niej jako Matki Bożej. Po Bogu i Boskim Dziecięciu nikogo nie kochałeś tak jak jej. Maryja odwzajemniała tę miłość. Poddawała się twojemu przewodnictwu z naturalnością, niewymuszonym wdziękiem i dziecięcą ufnością. Sam Duch Święty był więzią wielkiej miłości, która łączyła wasze serca.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej bycia dziewiczym małżonkiem Maryi. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę miłowania Jezusa całym sercem, tak jak ty Go miłowałeś, oraz miłowania Maryi z choćby cząstką tej czułości i wierności, z jaką ty ją miłowałeś.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień trzeci: Człowiek wybrany przez Trójcę Świętą

Święty Józefie, byłeś człowiekiem wybranym przez Boga Ojca. Wybrał cię na swojego przedstawiciela na ziemi, dlatego udzielił ci wszystkich łask i błogosławieństw potrzebnych, byś godnie Go reprezentował.
Byłeś człowiekiem wybranym przez Boga Syna. Pragnąc mieć godnego przybranego ojca, dołączył On swoje własne bogactwa i dary, a nade wszystko swoją miłość. Prawdziwą miarę twojej świętości należy oceniać według tego, jak naśladowałeś Jezusa. Byłeś całkowicie poświęcony Jezusowi, zawsze pracując blisko Niego i ofiarując Mu swoje cnoty, swoją pracę, swoje cierpienia, samo swoje życie. Jezus żył w tobie w sposób doskonały, tak że zostałeś w Niego przemieniony. W tym tkwi twoja szczególna chwała i zasadniczy rys twojej świętości. Dlatego po Maryi jesteś najświętszym ze świętych.
Zostałeś wybrany przez Ducha Świętego. On jest wzajemną Miłością Ojca i Syna — sercem Trójcy Świętej. W swojej mądrości wyprowadza On wszystkie stworzenia z nicości i prowadzi je do ich celu, ukazując im ich przeznaczenie i dając środki do jego osiągnięcia. Każde powołanie i każde jego wypełnienie pochodzi od Ducha Świętego. Jako przybrany ojciec Jezusa i głowa Świętej Rodziny otrzymałeś wzniosłe i niezwykle odpowiedzialne powołanie — otworzyć drogę do odkupienia świata i przygotować je przez wychowanie i prowadzenie Boga-Człowieka w latach Jego młodości. W tym dziele współpracowałeś jako narzędzie Ducha Świętego. Duch Święty był przewodnikiem; ty byłeś posłuszny i wykonywałeś dzieła. Jakże doskonale poddawałeś się prowadzeniu Boga Miłości!
Słowa Starego Testamentu, które faraon wypowiedział o Józefie egipskim, można z powodzeniem odnieść do ciebie: „Czy znajdziemy innego takiego człowieka, pełnego ducha Bożego, albo mędrca jemu podobnego?” (Rdz 41:38). Twój udział w Bożym dziele nie jest mniejszy niż udział Egiptu. Teraz królujesz ze swoim przybranym Synem i widzisz w zwierciadle Bożej Mądrości wolę Bożą oraz to, co służy dobru naszych dusz.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za to, że uczynił cię człowiekiem szczególnie przez siebie wybranym. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę naśladowania twoich cnót, abym i ja mógł podobać się Sercu Bożemu. Pomóż mi oddać się całkowicie służbie Jemu i wypełnianiu Jego świętej woli, abym pewnego dnia mógł osiągnąć niebo i na wieki zjednoczyć się z Bogiem, tak jak ty.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień czwarty: Wierny sługa

Święty Józefie, żyłeś dla jednego celu — aby być osobistym sługą Jezusa Chrystusa, Słowa, które stało się ciałem. Twoje szlachetne urodzenie i pochodzenie, łaski i dary, którymi Bóg tak hojnie cię obdarzył — wszystko to otrzymałeś, aby lepiej służyć naszemu Panu. Każda twoja myśl, każde słowo i każdy czyn były hołdem składanym miłości i chwale Słowa Wcielonego. Najwierniej wypełniałeś rolę dobrego i wiernego sługi, który troszczył się o Dom Boży.
Jak doskonałe było twoje posłuszeństwo! Twoje miejsce w Świętej Rodzinie zobowiązywało cię do wydawania poleceń, lecz oprócz tego, że byłeś przybranym ojcem Jezusa, byłeś także Jego uczniem. Przez niemal trzydzieści lat patrzyłeś, jak Bóg-Człowiek okazuje proste i ochocze posłuszeństwo, i sam coraz bardziej je miłowałeś i praktykowałeś w sposób nader doskonały. Bez wyjątku podporządkowywałeś się Bogu, władzom świeckim i głosowi własnego sumienia.
Gdy Bóg posłał anioła, aby polecił ci otoczyć Maryję opieką, okazałeś posłuszeństwo pomimo tajemnicy, która otaczała Jej macierzyństwo. Gdy nakazano ci uciekać do Egiptu w trudnych warunkach, usłuchałeś bez najmniejszego słowa skargi. Gdy Bóg polecił ci we śnie powrócić do Nazaretu, usłuchałeś. W każdej sytuacji twoje posłuszeństwo było tak proste jak twoja wiara, tak pokorne jak twoje serce, tak ochocze jak twoja miłość. Niczego nie zaniedbywało; obejmowało każdy nakaz.
Posiadałeś cnotę doskonałego oddania, która znamionuje dobrego sługę. Każda chwila twojego życia była poświęcona służbie naszemu Panu: sen, odpoczynek, praca, cierpienie. Wierny swoim obowiązkom, poświęcałeś wszystko bezinteresownie, a nawet z radością. Poświęciłbyś nawet szczęście przebywania z Maryją. Odpoczynek i ciszę Nazaretu poświęciłeś, gdy wzywał cię obowiązek. Całe twoje życie było jednym wielkodusznym darem, aż po gotowość oddania życia na dowód miłości do Jezusa i Maryi. Z prawdziwie bezinteresownym oddaniem pracowałeś bez pochwał i nagrody.
Bóg chciał jednak, abyś był w pewnym sensie współpracownikiem w dziele Odkupienia świata. Powierzył ci troskę o żywienie i obronę Bożego Dziecięcia. Chciał, abyś był ubogi i cierpiał, ponieważ przeznaczył cię na przybranego ojca swojego Syna, który przyszedł na świat, aby zbawić ludzi przez swoje cierpienia i śmierć, a ty miałeś uczestniczyć w Jego cierpieniu. We wszystkich tych ważnych zadaniach Ojciec Niebieski zawsze znajdował w tobie wiernego sługę!
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej bycia wiernym sługą Bożym. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę wiernej służby Bogu na twój wzór. Pomóż mi mieć, tak jak ty, udział w doskonałym posłuszeństwie Jezusa, który przyszedł nie po to, aby pełnić swoją wolę, lecz wolę swojego Ojca; ufać Opatrzności Bożej ze świadomością, że jeśli będę pełnić Jego wolę, On zaspokoi wszystkie potrzeby mojej duszy i ciała; zachować spokój w próbach i pozostawić naszemu Panu uwolnienie mnie od nich, gdy Jemu się to spodoba. Pomóż mi też naśladować twoją wielkoduszność, gdyż nie ma tu, na ziemi, większej nagrody niż radość i zaszczyt wiernej służby Bogu.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień piąty: Patron Kościoła

Święty Józefie, Bóg ustanowił cię patronem Kościoła katolickiego, ponieważ byłeś głową Świętej Rodziny, która dała początek Kościołowi. Byłeś ojcem, opiekunem, przewodnikiem i podporą Świętej Rodziny. Z tego powodu w szczególny sposób należysz do Kościoła, który był celem istnienia Świętej Rodziny.
Wierzę, że Kościół jest rodziną Bożą na ziemi. Rządy w nim sprawuje władza kapłańska, która polega przede wszystkim na władzy nad prawdziwym Ciałem Chrystusa, rzeczywiście obecnym w Najświętszym Sakramencie Ołtarza, i w ten sposób przedłuża życie Chrystusa w Kościele. Z tej władzy wypływa również władza nad Mistycznym Ciałem Chrystusa, członkami Kościoła — władza nauczania dusz i kierowania nimi, jednania ich z Bogiem, błogosławienia im i modlitwy za nie.
Z kapłaństwem łączy cię szczególna więź, ponieważ posiadałeś przedziwną władzę nad samym naszym Zbawicielem. Twoje życie i twoje zadanie miały charakter posługi kapłańskiej i są szczególnie związane z Najświętszym Sakramentem. W pewnej mierze za twoim pośrednictwem Odkupiciel został nam dany — podobnie jak zadaniem kapłana jest dawać Go nam we Mszy świętej — ponieważ wychowywałeś Jezusa, utrzymywałeś Go, żywiłeś, chroniłeś i zapewniałeś Mu schronienie. Twoją zapowiedzią był patriarcha Józef, który przechowywał zapasy zboża dla swojego ludu. O ileż jednak byłeś od niego większy! Dawny Józef dawał Egipcjanom jedynie chleb dla ich ciał. Ty zaś żywiłeś i z najczulszą troską zachowywałeś dla Kościoła Tego, który jest Chlebem z Nieba i który daje życie wieczne w Komunii Świętej.
Bóg ustanowił cię patronem Kościoła, ponieważ chwalebny tytuł patriarchy również przysługuje ci na mocy szczególnego prawa. Patriarchowie byli głowami rodzin Narodu Wybranego i to im przypadł zaszczyt przygotowania na wcielenie Zbawiciela. Należałeś do tego szeregu patriarchów, byłeś bowiem jednym z ostatnich potomków rodu Dawida i jednym z najbliższych przodków Chrystusa według ciała. Jako małżonek Maryi, Matki Bożej, i przybrany ojciec Zbawiciela byłeś bezpośrednio związany z Chrystusem. Twoje powołanie było w szczególny sposób związane z Osobą Jezusa; cała twoja działalność skupiała się wokół Niego. Jesteś zatem zamknięciem Starego Testamentu i początkiem Nowego, który wziął swój początek w Świętej Rodzinie z Nazaretu. Ponieważ Nowy Testament pod każdym względem przewyższa Stary, jesteś patriarchą patriarchów, najbardziej czcigodnym, wywyższonym i godnym miłości spośród wszystkich patriarchów.
Przez Maryję Kościół otrzymał Chrystusa i dlatego ma wobec Niej dług wdzięczności. Lecz Kościół jest winien wdzięczność i cześć również tobie, ponieważ byłeś wybrańcem, który umożliwił Chrystusowi przyjście na świat zgodnie z prawami ładu i stosowności. To dzięki tobie patriarchowie, prorocy i wierni zebrali owoc Bożej obietnicy. Tylko ty spośród nich wszystkich oglądałeś własnymi oczami i miałeś przy sobie Odkupiciela obiecanego pozostałym ludziom.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej bycia Patronem Kościoła. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę, by zawsze żyć jako godny członek tego Kościoła i w ten sposób za jego pośrednictwem zbawić swoją duszę. Błogosław kapłanom, osobom zakonnym i świeckim Kościoła katolickiego, aby nieustannie wzrastali w miłości do Boga i wierności w Jego służbie. Chroń Kościół przed złem naszych czasów i przed prześladowaniami ze strony jego nieprzyjaciół. Niech dzięki twemu potężnemu wstawiennictwu Kościół pomyślnie wypełnia swoją misję na tym świecie — dla chwały Boga i zbawienia dusz!
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień szósty: Patron rodzin

Święty Józefie, oddaję ci cześć jako łagodnej głowie Świętej Rodziny. Święta Rodzina była miejscem dzieła całego twojego życia: przy jej powstaniu, w kierowaniu nią, w otaczaniu jej ochroną, w twojej pracy dla Jezusa i Maryi, a nawet w twojej śmierci w Ich ramionach. Żyłeś, poruszałeś się i działałeś w pełnym miłości towarzystwie Jezusa i Maryi. Natchniony autor opisuje twoje życie w Nazarecie zaledwie kilkoma słowami: „I (Jezus) poszedł z nimi, wrócił do Nazaretu i był im poddany” (Łk, 2:51). A jednak słowa te mówią o twoim wzniosłym powołaniu tu, na ziemi, i o obfitości łask, które wypełniały twoją duszę w ciągu lat spędzonych w Nazarecie.
Twoje życie rodzinne w Nazarecie całe jaśniało światłem Bożej miłości. Członków twojej Świętej Rodziny łączyła głęboka jedność serc i myśli. Nie mogło być ściślejszej więzi niż ta, która łączyła cię z Jezusem, twoim przybranym Synem, i z Maryją, twoją najmiłującą małżonką. Jezus zechciał wypełniać wobec ciebie, swego przybranego ojca, wszystkie obowiązki wiernego syna, okazując ci wszelkie oznaki czci i przywiązania należne rodzicowi. Maryja zaś okazywała ci wszelkie oznaki szacunku i miłości oddanej żony. Na tę miłość i cześć ze strony Jezusa i Maryi odpowiadałeś uczuciami najgłębszej miłości i szacunku. Darzyłeś Jezusa prawdziwą ojcowską miłością, którą Duch Święty rozpalał i podtrzymywał w twoim sercu. Nie mogłeś też przestać podziwiać działania łaski w duszy Maryi, a ten podziw sprawiał, że święta miłość, którą poświęciłeś Jej w dniu waszego ślubu, z każdym dniem stawała się silniejsza.
Bóg uczynił cię niebieskim patronem życia rodzinnego, ponieważ uświęciłeś się jako głowa Świętej Rodziny i w ten sposób swoim pięknym przykładem uświęciłeś życie rodzinne. Jak spokojnie i szczęśliwie żyła Święta Rodzina pod opieką twoich ojcowskich rządów, nawet pośród prób. Byłeś opiekunem, doradcą i pociechą Świętej Rodziny w każdej potrzebie. I tak jak byłeś wzorem pobożności, tak też przez swoją gorliwość, sumienność i pobożną ufność w Bożą opatrzność, a zwłaszcza przez swoją miłość, dałeś nam przykład pracy zgodnej z wolą Bożą. Ceniłeś wszystkie doświadczenia właściwe życiu rodzinnemu i święte wspomnienia życia, cierpień i radości w towarzystwie Jezusa i Maryi. Dlatego rodzina jest ci droga jako dzieło Boże, a pomnażanie chwały Bożej i troska o dobro człowieka mają w twoich oczach najwyższą wagę. W swojej pełnej miłości ojcowskiej trosce i niezawodnym wstawiennictwie jesteś patronem i orędownikiem rodzin i zasługujesz na miejsce w każdym domu.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej życia w Świętej Rodzinie i bycia jej głową. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj Boże błogosławieństwo dla mojej rodziny. Uczyń nasz dom królestwem Jezusa i Maryi — królestwem pokoju, radości i miłości.
Modlę się także za wszystkie rodziny chrześcijańskie. Twoja pomoc jest potrzebna w naszych czasach, gdy nieprzyjaciel Boga skierował swój atak przeciw rodzinie, aby ją zbezcześcić i zniszczyć. W obliczu tego zła racz przyjść z pomocą jako patron rodzin; i jak niegdyś powstałeś, aby ocalić Dziecię i Jego Matkę, tak dziś powstań, aby strzec świętości ogniska domowego. Uczyń nasze domy sanktuariami modlitwy, miłości, cierpliwej ofiary i pracy. Niech wzorują się na twoim domu w Nazarecie. Pozostań z nami wraz z Jezusem i Maryją, abyśmy z twoją pomocą mogli zachowywać przykazania Boże i kościelne; przyjmować święte sakramenty Boga i Kościoła; prowadzić życie modlitwy; i troszczyć się o nauczanie religijne w naszych domach. Spraw, abyśmy mogli ponownie zjednoczyć się w królestwie Bożym i wiecznie żyć w towarzystwie Świętej Rodziny w niebie.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień siódmy: Patron ludzi pracy

Święty Józefie, w Nazarecie poświęcałeś swój czas pracy cieśli. Wolą Bożą było, abyś ty i Syn powierzony twojej opiece spędzali wspólnie dni na pracy fizycznej. Jakże piękny przykład dałeś ludziom pracy!
Jezus przyszedł na ziemię szczególnie dla ubogich, którzy stanowią większą część ludzkości, gdyż w synagodze w Nazarecie odczytał słowa Izajasza i odniósł je do siebie: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił, abym ubogim niósł dobrą nowinę…» (Łk 4:18). Wolą Bożą było, abyś zajmował się pracą właściwą ludziom ubogim, tak aby sam Jezus mógł ją uszlachetnić, przejmując ją od ciebie, swego przybranego ojca, i podejmując ją dobrowolnie. W ten sposób nasz Pan uczy nas, że dla ludzi wykonujących skromniejsze prace ma w zanadrzu najobfitsze łaski, pod warunkiem że żyją z zadowoleniem na miejscu wyznaczonym im przez Bożą Opatrzność i pozostają ubodzy w duchu, powiedział bowiem: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie» (Mt 5:3).
Rodzaj pracy, której poświęcałeś swój czas w warsztacie w Nazarecie, dawał ci wiele okazji do praktykowania pokory. Dostąpiłeś przywileju codziennego oglądania przykładu pokory, którą praktykował Jezus — cnoty szczególnie Mu miłej. Na miejsce swego ziemskiego życia wybrał nie dwory książąt ani sale uczonych, lecz mały warsztat w Nazarecie. Tutaj przez wiele lat dzieliłeś pokorny i ukryty trud Boga-Człowieka. Jakże wzruszający to przykład dla dzisiejszego człowieka pracy!
Gdy twoje ręce zajęte były pracą fizyczną, twój umysł zwracał się ku Bogu w modlitwie. Od Boskiego Mistrza, który pracował u twego boku, nauczyłeś się pracować w obecności Boga w duchu modlitwy, gdyż On, pracując, adorował swego Ojca i powierzał Mu dobro świata. Jezus pouczał cię również o cudownych prawdach dotyczących łaski i cnoty, pozostawałeś bowiem w bliskiej więzi z Tym, który powiedział o sobie: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem».
Wykonując swój zawód, przypominałeś sobie o wielkości i majestacie Boga, który jako najmędrszy Architekt ukształtował ten rozległy wszechświat z cudownym kunsztem i nieograniczoną mocą.
Światło Bożej wiary, które wypełniało twój umysł, nie przygasało, gdy widziałeś Jezusa pracującego jako cieśla. Mocno wierzyłeś, że święty Młodzieniec pracujący obok ciebie jest prawdziwie Synem samego Boga.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za udzielony ci przywilej pracy ramię w ramię z Jezusem w warsztacie ciesielskim w Nazarecie. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę szacunku dla godności pracy i nieustannego zadowolenia z miejsca w życiu, choćby najskromniejszego, na którym Boża Opatrzność zechce mnie postawić. Naucz mnie pracować dla Boga i z Bogiem w duchu pokory i modlitwy, tak jak ty to czyniłeś, abym mógł ofiarować swój trud w zjednoczeniu z ofiarą Jezusa we Mszy świętej jako zadośćuczynienie za moje grzechy i zdobywać obfite zasługi na niebo.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień ósmy: Przyjaciel w cierpieniu

Święty Józefie, twój udział w cierpieniu był bardzo wielki ze względu na twoje ścisłe zjednoczenie z Boskim Zbawicielem. Wszystkie tajemnice Jego życia były w większym lub mniejszym stopniu tajemnicami cierpienia. Doskwierało ci ubóstwo, a krzyż pracy towarzyszył ci wszędzie. Nie oszczędzono ci też krzyży rodzinnych, wynikających z nieporozumień dotyczących najświętszych i najbardziej umiłowanych ze wszystkich istot — Jezusa i Maryi, którzy byli dla ciebie wszystkim. Jakże dotkliwe musiało być cierpienie spowodowane niepewnością co do dziewictwa Maryi, a także nadaniem imienia Jezus, które wskazywało na przyszłe nieszczęście. Jakże bolesne musiały być proroctwo Symeona, ucieczka do Egiptu i zaginięcie Jezusa podczas święta Paschy. Do tych cierpień z pewnością dołączał się wewnętrzny smutek na widok grzechów twego własnego ludu.
Znosiłeś wszystkie te cierpienia prawdziwie na wzór Chrystusa i w tym jesteś dla nas przykładem. Z twoich ust nie padło ani słowo skargi czy zniecierpliwienia — byłeś istotnie milczącym świętym! Poddawałeś się wszystkiemu w duchu wiary, pokory, ufności i miłości. Z pogodą ducha znosiłeś wszystko w zjednoczeniu ze Zbawicielem i Jego Matką oraz dla Nich, dobrze wiedząc, że prawdziwa miłość jest miłością ukrzyżowaną. Bóg jednak nigdy nie opuścił cię w twoich próbach. Także próby przeminęły i ostatecznie przemieniły się w pociechę i radość.
Wydaje się, że Bóg celowo zamierzył, aby twoje życie było pełne zarówno cierpienia, jak i pociechy, by stale przypominać mi prawdę, że moje życie na ziemi jest jedynie następstwem radości i smutków, że mam z wdzięcznością przyjmować wszystko, co Bóg mi zsyła, i w czasie pociechy przygotowywać się na cierpienie. Naucz mnie dźwigać mój krzyż w duchu wiary, ufności i wdzięczności wobec Boga. W szczęśliwej wieczności będę gorąco dziękować Bogu za cierpienia, które raczył mi zesłać podczas mojej ziemskiej pielgrzymki, a które za twoim przykładem znosiłem z cierpliwością i serdeczną miłością do Jezusa i Maryi.
Byłeś prawdziwie męczennikiem życia ukrytego. Taka była wola Boża, gdyż im świętszy jest człowiek, tym większym próbom jest poddawany dla miłości i chwały Boga. Jeśli cierpienie jest rozkwitem łaski Bożej w duszy i triumfem miłości duszy do Boga, to ty, będąc po Maryi największym ze świętych, cierpiałeś więcej niż którykolwiek z męczenników.
Ponieważ doświadczyłeś cierpień tej doliny łez, jesteś pełen dobroci i współczucia dla potrzebujących. Przez wieki dusze zwracały się do ciebie w utrapieniu i zawsze znajdowały w tobie wiernego przyjaciela w cierpieniu. Łaskawie wysłuchiwałeś ich modlitw w potrzebach, nawet gdy wymagało to cudu. Tak ściśle zjednoczony za życia z Jezusem i Maryją, masz u Nich niezwykle potężne wstawiennictwo.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej cierpienia dla Jezusa i Maryi. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę cierpliwego znoszenia moich cierpień z miłości do Jezusa i Maryi. Spraw, abym mógł łączyć cierpienia, prace i rozczarowania życia z ofiarą Jezusa we Mszy świętej i podobnie jak ty mieć udział w duchu ofiary Maryi.
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Dzień dziewiąty: Patron szczęśliwej śmierci

Święty Józefie, jakże stosowne było, aby w godzinie twojej śmierci przy twoim łożu stanął Jezus wraz z Maryją, słodyczą i nadzieją całej ludzkości. Oddałeś całe swoje życie na służbę Jezusowi i Maryi; w chwili śmierci zaznałeś pociechy, umierając w Ich kochających ramionach. Przyjąłeś śmierć w duchu pełnego miłości poddania się woli Bożej, a ta zgoda uwieńczyła twoje ukryte życie pełne cnót. Sąd nad tobą był miłosierny, gdyż twój przybrany Syn, którym opiekowałeś się z tak wielką miłością, był twoim Sędzią, a Maryja była twoją orędowniczką. Wyrokiem Sędziego było słowo zachęty, byś oczekiwał Jego przyjścia do otchłani, gdzie miał cię obsypać najwspanialszymi owocami Odkupienia, oraz uścisk pełen wdzięcznej miłości, zanim oddałeś swą duszę w wieczność.
Z ufnością spoglądałeś ku wieczności i swojej wiecznej nagrodzie. Jeśli nasz Zbawiciel błogosławił pasterzom, Mędrcom, Symeonowi, Janowi Chrzcicielowi i innym za to, że przez krótką, przemijającą chwilę witali Jego obecność z oddanymi sercami, o ileż bardziej błogosławił tobie, który przez tyle lat uświęcałeś się w Jego towarzystwie i w towarzystwie Jego Matki? Jeśli Jezus uznaje każdy uczynek miłosierdzia względem ciała i duszy, spełniony wobec bliźnich z miłości do Niego, za uczyniony Jemu samemu i obiecuje w nagrodę niebo, jakże wielka musiała być Jego wdzięczność wobec ciebie, który w najprawdziwszym znaczeniu tego słowa przyjąłeś Go, dałeś Mu schronienie, przyodziewałeś Go, karmiłeś i pocieszałeś kosztem swoich sił i odpoczynku, a nawet własnego życia, z miłością przewyższającą miłość wszystkich ojców.
Bóg rzeczywiście i osobiście uczynił siebie twoim dłużnikiem. Nasz Boski Zbawiciel spłacał ten dług wdzięczności, udzielając ci za życia wielu łask, zwłaszcza łaski wzrastania w miłości, która jest najlepszym i najdoskonalszym ze wszystkich darów. Tak więc u kresu twego życia twoje serce napełniło się miłością, której żarowi i tęsknocie twoje wątłe ciało nie mogło się oprzeć. Twoja dusza podążyła za zwycięskim porywem twej miłości i uleciała z ziemi, by zanieść prorokom i patriarchom w otchłani radosną wieść o nadejściu Odkupiciela.
Święty Józefie, dziękuję Bogu za twój przywilej śmierci w ramionach Jezusa i Maryi. Na znak twojej własnej wdzięczności wobec Boga wyjednaj mi łaskę szczęśliwej śmierci. Pomóż mi przeżywać każdy dzień jako przygotowanie do śmierci. Obym i ja przyjął śmierć w duchu poddania się świętej woli Bożej i umarł tak jak ty — w ramionach Jezusa, umocniony świętym Wiatykiem, i w ramionach Maryi, z Jej różańcem w dłoni i Jej imieniem na ustach!
Święty Józefie, ja, twoje niegodne dziecko, pozdrawiam cię. Jesteś wiernym opiekunem i orędownikiem wszystkich, którzy cię kochają i czczą. Wiesz, że pokładam w tobie szczególną ufność i że po Jezusie i Maryi w tobie składam całą moją nadzieję zbawienia, gdyż twoje wstawiennictwo u Boga jest szczególnie potężne i nigdy nie opuszczasz swoich wiernych sług. Dlatego pokornie cię wzywam i powierzam twojemu wstawiennictwu siebie, wszystkich moich bliskich i wszystko, co do mnie należy. Błagam cię, przez twoją miłość do Jezusa i Maryi, nie opuszczaj mnie za życia i wspomóż mnie w godzinie mojej śmierci.
Chwalebny święty Józefie, oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, wyjednaj mi umysł czysty, pokorny i pełen miłości oraz doskonałe poddanie się woli Bożej. Bądź moim przewodnikiem, ojcem i wzorem przez całe życie, abym mógł zasłużyć na śmierć taką jak twoja — w ramionach Jezusa i Maryi.
Miłujący święty Józefie, wierny naśladowco Jezusa Chrystusa, wznoszę ku tobie moje serce, błagając o twoje potężne wstawiennictwo, aby wyjednać u Boskiego Serca Jezusa wszystkie łaski potrzebne dla mojego dobra duchowego i doczesnego, szczególnie łaskę szczęśliwej śmierci oraz tę szczególną łaskę, o którą teraz proszę:
(Wymień swoją prośbę).
Opiekunie Słowa Wcielonego, ufam, że twoje modlitwy za mnie zostaną łaskawie wysłuchane przed tronem Boga. Amen.
POMNIJ
Pomnij, najczystszy Oblubieńcze Maryi, zawsze Dziewicy, mój miłujący opiekunie, święty Józefie, że nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekał się pod twoją opiekę lub prosił o twoją pomoc, nie doznał ulgi. Ufając zatem w twoją dobroć, staję przed tobą i pokornie cię błagam. Nie gardź moimi prośbami, przybrany ojcze Odkupiciela, lecz racz je łaskawie przyjąć. Amen.
Źródło nowenny: EWTN oraz Catholic News Agency
Źródło ilustracji: Wikipedia
