Czwartek III tygodnia Wielkiego Postu
Rozważając dalej na modlitwie drugą pokusę Jezusa na pustyni, przyjrzyjmy się jednej z częstych taktyk diabła. Przypomnijmy sobie, że podczas tej drugiej pokusy diabeł zabrał Jezusa na szczyt świątyni i powiedział do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół. Jest bowiem napisane: «Aniołom swoim rozkaże o Tobie» oraz «na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień»”
Wobec tych, którzy starają się dobrze żyć swoją wiarą i pozostawać wierni woli Bożej, diabeł często stosuje inne taktyki niż wobec tych, którzy zmagają się z grzechem ciężkim. Ludzi uwięzionych w błędnym kole grzechu ciężkiego diabeł często kusi bardziej bezpośrednio, próbując ich przekonać, że proponowany przez niego grzech ciężki jest właśnie tym, czego potrzebują. Jednak wobec tych, którzy starają się żyć zgodnie z wolą Bożą, diabeł działa subtelniej. Wie, że kuszenie tych świętych dusz do grzechów ciężkich często zakończy się niepowodzeniem. Dlatego nierzadko zaczyna od jakiejś prawdy, a następnie nieznacznie ją zniekształca, wywołując zamęt.
W tej drugiej pokusie diabeł odwołuje się do Psalmu 91:11–12, w którym czytamy: „Swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień”. Subtelne kłamstwo przybiera tu postać niewłaściwego zastosowania tego psalmu. Jak wskazuje św. Hieronim, ten fragment mówi o tych, którzy kroczą drogą wiary, a nie bezpośrednio o samym Chrystusie. Bóg dał nam aniołów, aby troszczyli się o nasze nieśmiertelne dusze. Ich zadaniem jest chronić nas przed grzechem i przed Złym. Diabeł próbuje jednak przewrotnie to wykorzystać, sugerując, że aniołowie uchronią Jezusa przed dosłownym uderzeniem nogą o kamień, gdyby skoczył ze szczytu świątyni. Zniekształcenie polega na tym, że psalm posługuje się językiem symbolicznym, a diabeł próbuje nadać mu znaczenie dosłowne, pomijając sens duchowy.
W naszym życiu diabeł często będzie próbował robić to samo: podsuwać nam jakiś fragment Pisma Świętego, lecz niewłaściwie stosując lub zniekształcając zawartą w nim prawdę. Jeśli uwierzymy w jego zniekształconą wersję, owocem nie będą głęboki pokój i radość płynące z pełnienia woli Bożej. Przeciwnie, doprowadzi nas to do usprawiedliwiania siebie, zamętu, gniewu, fałszywego współczucia itd. Załóżmy na przykład, że ktoś planuje dokonać aborcji, a my postanawiamy nie „osądzać” tej osoby na podstawie słów: „Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni” (Mateusz 7:1). Zamiast tego, kierując się fałszywym współczuciem, mówimy tej osobie: „Nie osądzam cię i poprę każdą twoją decyzję”. Oczywiście jest to niewłaściwe zastosowanie tego fragmentu Pisma Świętego. Zawsze musimy oceniać niemoralne czyny, co jest czymś innym niż osądzanie serca człowieka. Właściwą odpowiedzią byłoby uczynienie wszystkiego, co w naszej mocy, aby pomóc tej osobie dostrzec, że decyzja o dokonaniu aborcji jest zła w każdej sytuacji.
Rozważ dziś tę ważną prawdę: diabeł i jego upadli aniołowie nieustannie starają się wprowadzić cię w zamęt. Jeśli nie zdołają skusić cię do grzechu ciężkiego, będą próbowali zniekształcać prawdę i krok po kroku wprowadzać cię w błąd, usiłując powoli, lecz skutecznie sprowadzić cię z drogi zbawienia. Kiedy zaczyna się to dziać, pojawiają się zamęt i brak pokoju. Módl się o mądrość z wysoka, aby rozpoznawać i odrzucać każde kłamstwo, którym codziennie jesteś kuszony.
Panie wszelkiej Prawdy, Twoje Słowo wyzwala, przemienia i daje spełnienie. Proszę, pomóż mi rozumieć Twoje święte Słowo i nigdy nie pozwól, aby Zły je zniekształcał i wprowadzał mnie w zamęt. Obym mocno trzymał się każdego Słowa, które wychodzi z ust Twoich, i całym sercem za nim podążał. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz także: Dzień dwudziesty: 40 dni u stóp Krzyża
