Ang Muling Pagkabuhay ni Francesco Buoneri
Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay—Dakilang Kapistahan
c. 33 A.D.
Kulay Liturhiko: Puti
Bersiyon: Buo – Maikli
Mga channel ng podcast:
Apple – Spotify – iHeart – Google – Audible
Sipi:
Magalak, magalak ang mga hukbo ng langit, magalak, magalak ang mga Anghel na lingkod ng Diyos, umalingawngaw ang trumpeta ng kaligtasan sa tagumpay ng ating makapangyarihang Hari! Magsaya, magsaya ang lupa habang binabaha ito ng kaluwalhatian, nagliliyab sa liwanag mula sa walang-hanggang Hari nito; magsaya ang lahat ng sulok ng daigdig, sapagkat alam nilang nagwakas na ang kapanglawan at kadiliman. Magalak, magalak din ang Inang Simbahan, na nadaramtan ng maningning niyang kaluwalhatian; mayanig sa galak ang banal na gusaling ito, na puspos ng malalakas na tinig ng mga sambayanan… ~Sipi mula sa Exsultet
Pagninilay: Ang maluwalhating dakilang kapistahan ngayon ang pinakasukdulang dahilan ng lahat ng kagalakan, kaganapan, kaligayahan, at kaluwalhatian. Kung namatay lamang si Jesus sa Krus at winasak ang kamatayan, may kulang pa—ang pagpapanumbalik ng buhay tungo sa isang pagbabagong-buhay na maluwalhati. Ang Pasko ng Pagkabuhay ay hindi lamang tungkol sa kapatawaran ng mga kasalanan; tungkol din ito sa pagluwalhati, sa panahon at sa kawalang-hanggan, ng bawat kaluluwang namamatay at muling nabubuhay kasama ni Kristo. Kapag itinuon natin ang ating pansin sa Ebanghelyo at pinagnilayan ang maraming aral na itinuro ni Jesus at ang halimbawang ibinigay Niya, madalas na itinuturing na mahirap na mensahe ang Krus at madaling mensahe naman ang Pasko ng Pagkabuhay. Ngunit ganoon nga ba?
Ang mensahe ng Krus, na inihaharap sa atin kapwa sa mga turo ni Jesus at sa halimbawang isinabuhay Niya, ay tunay na mapanghamon. Ang bawat isa sa atin ay tinatawag sa gayon ding lalim ng walang-pag-iimbot na pagsuko ng ating buhay sa kalooban ng Ama. Kailangang ganap na mamatay ang bawat isa sa ating sarili, madalisay mula sa bawat kasalanan at bawat pagkakapit sa kasalanan, mula sa bawat masamang gawi at bawat makamundong kaisipan, at mula sa lahat ng hindi Diyos at Diyos lamang. Kapag malinaw na naunawaan ang ating tawag na mamatay kasama ni Kristo at yakapin ang Kanyang Krus, gaya ng pagkaunawa rito ng mga santo, maaaring lubhang mabigatan ang mga Kristiyano sa tila nakapanghihina ng loob at imposibleng gawaing mamatay kay Kristo at kasama Niya.
Pagdating sa Muling Pagkabuhay, maaaring matuksong sabihin ng isang tao na madaling tanggapin ang mensaheng inihahatid nito. Bagong buhay kay Kristo, ganap na kagalakan, lubos na pagbabago, at walang-hanggang kaligayahan sa Langit—sa unang tingin, tila madaling yakapin ang mga ito. Gayunman, ang hamong inihaharap sa atin ng malalim na katotohanan ng Pasko ng Pagkabuhay ay ito: makatitiyak tayong ang kasalukuyan nating pagkaunawa sa kahulugan ng pakikibahagi sa Muling Pagkabuhay ni Kristo ay pinakamalabong anino lamang ng tunay na katotohanan nito. Sa katunayan, kakaunti lamang ang mga taong sa buhay na ito ay nakalapit sa pag-unawa sa kaluwalhatiang itinatawag sa atin dahil sa Muling Pagkabuhay. Sina San Francisco de Asis, Santa Catalina ng Siena, San Juan de la Cruz, at Santa Teresita ng Lisieux, bilang ilang halimbawa, ay kabilang sa mga nakatarok sa misteryo ng Pasko ng Pagkabuhay habang naririto pa sa lupa. Nakamit nila ang espirituwal na kaalamang ito sa pamamagitan lamang ng ganap na pagkamatay kasama ni Kristo sa isang buhay ng malalim na panalangin, penitensiya, at pag-ibig sa kapwa na lubos na nagbuklod sa kanilang mga kaluluwa sa Kabanal-banalang Trinidad.
Sa pagdiriwang natin ng Pasko ng Muling Pagkabuhay, mahalagang malaman natin na hindi pa natin nalalaman ang lahat ng ipinangako sa atin sa pamamagitan ng Muling Pagkabuhay ni Kristo. Kung ito man lamang ay alam natin, magigising ang ating espirituwal na pananabik at magugutom tayong matuto. Kadalasan, namumuhay ang mga Kristiyano na nasisiyahan na sa pinakapayak na pagkaunawa sa Ebanghelyo. Alam nating ang Diyos ay naging tao, namuhay sa lupa, nagtipon ng mga tagasunod, nagturo at gumawa ng mga himala, namatay sa Krus, muling nabuhay, umakyat sa Langit, at nagsugo ng Espiritu Santo. Bukod dito, umaasa tayo sa Kanyang pangako na kung mananatili tayo sa Kanyang biyaya, makikibahagi tayo sa buhay sa Langit pagkamatay natin. Ngunit lubhang kulang ang pananaw na ito sa buong katotohanang naunawaan na ng mga banal sa buhay na ito. Ang kanilang pagkaunawa ang dapat nating hangarin nang buong lakas ng ating kaluluwa.
Ano ang ibig sabihin ng pakikibahagi sa bagong buhay ni Kristo? Ano ang ibig sabihin ng pakikibahagi sa kaluwalhatian ng Muling Pagkabuhay? Ano ang magiging kalagayan sa Langit ng mga pumapasok na sa pinakamataas na antas ng kaluwalhatian sa buhay na ito, kung ihahambing sa mga gumagawa lamang ng pinakamababang hinihingi? Ano ang magiging anyo ng Bagong Langit at Bagong Lupa kapag nagbalik si Hesus sa buong kaluwalhatian Niya para sa Huling Paghuhukom? Kung hindi mo pa kailanman malalim na pinagnilayan at sinaliksik ang mga tanong na ito, alamin mong higit na maluwalhati ang mga sagot na naghihintay sa iyo kaysa sa anumang maaari mong isipin. Sa madaling salita, kung tahimik kang mauupo at gugugol ng buong araw sa pagsisikap na ilarawan sa isip ang pinakamainam at pinakamaluwalhating buhay, na pinipilit mong bumuo ng larawan ng kaligayahan at ganap na kagalakan sa Langit, makatitiyak kang hindi mo man lamang malalapitan sa iyong guniguni ang tunay na kalagayan nito. Ang katotohanang ito na nagtuturo ng pagpapakumbaba ay hindi dapat magpahina ng iyong loob; sa halip, dapat nitong punuin ang iyong budhi ng pagnanais na malaman ang hindi mo pa nalalaman. Iyan ang unang hakbang.
Ang malalim at malawak na espirituwal na pagkaunawa sa kagalakan ng lubos na pakikibahagi sa Muling Pagkabuhay ni Kristo ay maipagkakaloob lamang sa atin sa pamamagitan ng tuwirang pagbubuhos ng biyaya ng Diyos mismo. Kapag tinanggap ng isang kaluluwa ang kaalamang ito na ibinuhos ng Diyos, labis siyang nalilipos ng pagkamangha at pagpipitagan, anupa’t natatanto niyang ang paggawa ng kahit pinakamaliit na kasalanan ay ganap na kahangalan at siyang landas tungo sa pagkawala ng lahat. Natatanto niyang kahit makamit niya ang lahat ng maiaalok ng mundong ito—bawat kaginhawahan, kayamanan, kapangyarihan, at katanyagan—magiging lubha pa rin siyang kahabag-habag kung ihahambing sa taong lubos na nakikibahagi sa Muling Pagkabuhay. Natatanto niyang ang tanging may tunay na halaga ay ang ganap na pagpapaubaya ng sariling buhay sa kalooban ng Diyos, ang kahandaang tiisin ang anuman at lahat ng pagdurusa alang-alang kay Kristo, ang maglingkod at hindi paglingkuran, ang lubusang magpatawad sa lahat, ang magmahal nang buong pagkatao, at ang patuloy na manatili sa mapanalanging pagtutuon ng kalooban sa Diyos.
Kung tila imposibleng mamuhay nang ganito, hindi ito imposible. Nagmumukha lamang itong gayon kapag hindi natin nauunawaan ang gantimpalang naghihintay sa mga nagsisikap na makamit ang ganap na pakikipagkaisa sa Diyos. Ang mensahe at misteryo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay ay hindi lamang tungkol sa pagiging mabuti at maligaya. Hindi lamang ito tungkol sa pagtitiwala sa pag-asang makakamit ang Langit pagkamatay natin. Mauunawaan lamang ang kabuuan ng mensahe at misteryo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay kung sisimulan natin ang mahaba at mahirap na paglalakbay tungo sa pakikipagkaisa sa Diyos. Tanging ang mga agad na nagsisimula nito ang may pagkakataong makarating sa katapusan nito. Simulan mo ito ngayon sa pagkilalang napakarami mo pang hindi nalalaman. Napakarami pang bagay na dito ka tinatawag ng Diyos at nais Niyang ipagkaloob sa iyo. Higit ang kagalakang nasa Muling Pagkabuhay ni Kristo kaysa sa anupamang bagay sa buhay. Huwag mong hangarin ang hamak at lumilipas na mga bagay sa buhay—hangarin mo ang pinakamatataas na rurok ng kaluwalhatian. Sikapin mong maunawaan ang Muling Pagkabuhay ngayong Pasko ng Muling Pagkabuhay upang mas lubos kang makibahagi sa mas matataas na antas ng kaluwalhatiang nais ipagkaloob sa iyo ng Diyos.
Panalangin: Aking Panginoong Muling Nabuhay, ang kaluwalhatiang itinawag Mo sa akin ay lampas sa likas kong kakayahang umunawa. Hindi ko kailanman maisip ang naghihintay sa mga lubos at walang pasubaling nagsusuko ng kanilang buhay sa Iyo at sumusunod sa bawat bahagi ng kalooban ng Ama. Ipagkaloob Mo po sa akin ang malalim na pagkaunawa na napakarami ko pang hindi nalalaman. Pag-alabin Mo ang aking kaluluwa ng pagnanais na mapawi ang pananabik na higit Kang makilala, upang mas lubos akong makabahagi sa mga kaluwalhatian ng Muling Pagkabuhay habang narito sa lupa at magpakailanman sa Langit. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ang pagninilay ay hango sa:
Saints and Feasts of the Liturgical Year
Mga Tomo Isa–Apat
Pagninilay at Panalangin para sa Pasko ng Pagkabuhay
Mga Panalangin & Pagninilay para sa Oktaba ng Pasko ng Pagkabuhay
Rosaryo – Mga Misteryo sa Luwalhati (may mga sipi mula sa Banal na Kasulatan)
Nobena bilang paghahanda sa Linggo ng Banal na Awa
Iba Pang mga Panalangin para sa Oktaba ng Pasko ng Pagkabuhay:
Litanya ng Banal na Awa ni Santa Faustina
Lahat ng Pang-araw-araw na Pagninilay para sa Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
Mga Pagninilay sa Banal na Awa
Karagdagang Babasahin:
Mga Santong Katoliko & mga Kapistahan: Audio
(Maikling Bersiyon)
Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay—Dakilang Kapistahan
Ang Pasko ng Pagkabuhay ang dahilan ng lahat ng kagalakan, kaganapan, at kaluwalhatian. Kung namatay lamang si Hesus sa Krus upang puksain ang kamatayan, may kulang pa rin—ang pagpapanumbalik ng buhay sa isang niluwalhating pag-iral. Higit pa sa kapatawaran ng mga kasalanan, ang Pasko ng Pagkabuhay ay tungkol sa pagluwalhati, sa kasalukuyang panahon at sa kawalang-hanggan, sa bawat kaluluwang namamatay at muling nabubuhay kasama ni Kristo. Ang Krus ba ang mahirap na mensahe at ang Pasko ng Pagkabuhay naman ang madali?
Tinatawag tayo ng Krus na isuko ang ating buhay sa kalooban ng Ama. Dapat tayong dalisayin mula sa bawat kasalanan at pagkakapit sa kasalanan, mula sa bawat masamang gawi at makamundong kaisipan, at mula sa lahat ng hindi ang Diyos at ang Diyos lamang. Kapag naunawaan natin, kasama ng mga santo, ang ating tawag na mamatay kasama ni Kristo at yakapin ang Kanyang Krus, maaaring tila imposibleng isakatuparan ito.
Ang bagong buhay kay Kristo, ang kapuspusan ng kagalakan, ang ganap na pagbabagong-anyo, at ang walang-hanggang lubos na kaligayahan sa Langit ay tila madaling yakapin. Gayunman, makatitiyak tayo na ang ating pagkaunawa sa kahulugan ng pakikibahagi sa Muling Pagkabuhay ni Kristo ay anino lamang ng katotohanan. Iilan lamang ang nakalapit sa pag-unawa sa kaluwalhatiang itinatawag sa atin ng Muling Pagkabuhay. Kabilang sina San Francisco de Asis, Santa Catalina ng Siena, San Juan de la Cruz, at Santa Teresita ng Lisieux sa mga nakatarok sa misteryo ng Pasko ng Pagkabuhay habang narito sa lupa. Nagawa nila ito sa pamamagitan ng lubos na pagkamatay kasama ni Kristo sa isang buhay ng malalim na panalangin, penitensiya, at pag-ibig sa kapwa na ganap na nagbuklod sa kanilang mga kaluluwa sa Kabanal-banalang Trinidad.
Sa pagdiriwang natin ng Pasko ng Pagkabuhay, dapat nating malaman na hindi pa natin nalalaman ang lahat ng ipinangako sa atin ng Muling Pagkabuhay ni Kristo. Dapat tayong gutumin ng ating mga espirituwal na pagnanasa para sa kaalamang iyon. Kadalasan, namumuhay ang mga Kristiyano na nasisiyahan na sa payak na pagkaunawa sa Ebanghelyo. Alam nating ang Diyos ay nagkatawang-tao, nagturo, gumawa ng mga himala, namatay sa Krus, muling nabuhay, umakyat sa Langit, at nagsugo ng Espiritu Santo. Umaasa tayo sa Kanyang pangako na kung mananatili tayo sa Kanyang biyaya, makakabahagi tayo sa Langit pagkamatay natin. Ngunit malayo pa ito sa naunawaan ng mga santo at sa dapat nating hangarin.
Paano tayo nakikibahagi sa bagong buhay ni Kristo at sa kaluwalhatian ng Muling Pagkabuhay? Ano kaya ang magiging Langit para sa mga nakaaabot sa pinakamataas na antas ng kaluwalhatian sa buhay na ito, kung ihahambing sa mga gumagawa lamang ng mga pangunahing hinihingi? Ano kaya ang magiging Bagong Langit at Bagong Lupa kapag bumalik si Hesus para sa Huling Paghuhukom? Kung hindi mo pa kailanman malalim na pinagnilayan ang mga tanong na ito, alamin mong may maluluwalhating sagot na naghihintay sa iyo.
Mauunawaan lamang natin ang kagalakan ng lubos na pakikibahagi sa Muling Pagkabuhay ni Kristo sa pamamagitan ng tuwirang pagbubuhos ng Diyos ng biyaya. Kapag tinanggap ng isang kaluluwa ang kaalamang ito na ibinuhos sa kanya, napagtatanto niyang ang paggawa ng kahit pinakamaliit na kasalanan ay kahangalan at landas tungo sa ganap na kapahamakan. Napagtatanto niyang ang pagkamit ng lahat ng kaginhawahan at karangalan sa lupa ay kaaba-aba kung ihahambing sa lubos na pakikibahagi sa Muling Pagkabuhay. Napagtatanto niyang ang tanging layuning may tunay na halaga ay ang lubos na pagpapaubaya ng kanyang buhay sa kalooban ng Diyos, ang pagiging handang tiisin ang anuman at lahat ng pagdurusa para kay Kristo, ang buong-pusong paglilingkod, ang lubos na pagpapatawad sa lahat, ang pagmamahal nang buong pagkatao, at ang pananatili sa isang kalagayan ng mapanalanging pagtutuon ng kalooban sa Diyos.
Mauunawaan lamang natin ang mensahe at misteryo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay kung sisimulan natin ang mahaba at mahirap na paglalakbay tungo sa pakikipag-isa sa Diyos. Tanging ang mga agad na nagsisimula nito ang may pagkakataong makumpleto ito. Napakarami ng panawagan ng Diyos sa iyo at ng nais Niyang ipagkaloob sa iyo. Huwag mong hangarin ang mabababa at lumilipas na mga bagay sa buhay; hangarin mo ang pinakamataas na rurok ng kaluwalhatian. Sikapin mong maunawaan ang Muling Pagkabuhay ngayong Pasko ng Muling Pagkabuhay upang higit kang makabahagi sa mas matataas na antas ng kaluwalhatiang nais ipagkaloob sa iyo ng Diyos.
Aking Panginoong Muling Nabuhay, ang kaluwalhatiang itinawag Mo sa akin ay lampas sa aking pang-unawa. Pag-alabin Mo ang aking kaluluwa ng pagnanais na higit Ka pang makilala, upang higit akong makabahagi sa mga kaluwalhatian ng Muling Pagkabuhay habang narito sa lupa at magpakailanman sa Langit. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.