Isang kapansin-pansing bunga ng pag-aayuno ang pagkagutom. Mabuti bang makaramdam ng gutom? Isinasalaysay ng tatlong Sinoptikong Ebanghelyo na nagutom si Jesus matapos mag-ayuno sa ilang. Habang Siya ay nagugutom, tinukso Siya ni Satanas.
Ang pagkagutom ay isang likas na karanasang nagsasabi sa atin na kailangan ng ating katawan ng pagkain. Siyempre, kung nakasanayan nating magpakalabis sa pagkain, maghahangad pa ng higit ang ating gana, kahit hindi na natin kailangan ng dagdag na pagkain. Kapag nasa tamang balanse, ipinadarama ng gutom na may kulang at inuudyukan tayong punan ito. Makatutulong na maunawaan na ang pisikal na pagkagutom ay maaari ring magbunga ng malalaking epektong espirituwal sa kaluluwa. Kapag pansamantalang pinagkakaitan ng pagkain ang ating katawan, ang pagkagutom na dulot nito ay makatutulong upang mas malinaw nating madama ang espirituwal na pagkagutom sa loob ng ating kaluluwa. Nananatili ang espirituwal na pagkagutom na iyon hanggang sa lubusan tayong makaisa ng Diyos. Hindi tayo kailanman lubos na mabubusog sa Diyos sa buhay na ito, kaya lagi nating hahangaring mas mapalapit pa sa Kanya. Gayunman, madali nating matatakpan ang ating espirituwal na pagkagutom sa Diyos sa pamamagitan ng pagpapakalabis sa pagbibigay-kasiyahan sa mga pagnanasa ng ating katawan, hanggang sa hindi na natin pansinin ang mas malalim na espirituwal na pagkagutom. Kapag nag-aayuno tayo at mas nababatid natin ang ating pisikal na pagkagutom, mas malinaw na natatanglawan ang ating espirituwal na pagkagutom na nagsusumamong mapawi.
Kaya ang pag-aayuno sa pagkain ay hindi ginagawa para lamang masabing nag-aayuno tayo o dahil kailangan natin itong gawin tuwing Miyerkules ng Abo at Biyernes Santo ayon sa mga tuntunin ng Simbahan. Ang pinakamainam ay kusa tayong mag-ayuno bawat linggo, kahit sa labas ng Kuwaresma, bilang paraan upang tulungan ang ating sarili na huwag kailanman malimutan ang kahungkagan sa ating kalooban na nangangailangan ng espirituwal na kabusugang nagmumula sa Diyos.
Kung hindi ka regular na nag-aayuno, pag-isipan mong gawin itong bahagi ng iyong lingguhang gawain, simula ngayong Kuwaresma. Ang pag-aayuno at lahat ng iba pang gawain ng penitensiya ay naglalayong dalisayin ang mga pagnanasa ng ating katawan upang mas maging malinaw ang ating mga espirituwal na pagnanasa. Tanging kapag nadama natin ang mga espirituwal na pananabik na ito sa ating kalooban natin masisimulang hayaan ang Diyos na Siyang pumawi sa mga ito.
Pagnilayan ang karanasan ng pagkagutom sa liwanag ng pisikal na pagkagutom ni Jesus sa ilang. Bagaman lagi Siyang nananabik sa Kanyang Ama at laging nananatiling ganap na kaisa Niya, hinayaan ni Jesus na maranasan Niya ang pisikal na pagkagutom upang ihayag ang espirituwal na pakinabang ng pag-aayuno. Matuto sa Kanyang pagkagutom at italaga ang iyong sarili sa pagsasagawa ng pisikal na pag-aayuno upang mas malinaw mong madama ang espirituwal na pananabik mo sa Diyos sa kaibuturan ng iyong kaluluwa.
Aking Panginoong mapagpenitensiya, bagaman ganap Ka sa lahat ng bagay at laging nagtatamasa ng lubos na pakikipagkaisa sa Iyong Ama, hinayaan Mong maranasan ng Iyong kalikasang pantao ang gutom na dulot ng pag-aayuno upang mapuspos Mo ng Iyong banal na biyaya ang gawang iyon ng penitensiya. Ipagkaloob Mo po sa akin ang katatagang kailangan ko upang makagawian ang pag-aayuno at pagkakait sa sarili, nang mas malinaw kong madama ang aking pagkagutom sa Iyo, sa Iyong Ama, at sa Espiritu Santo. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.