Lunes ng Ikalawang Linggo ng Kuwaresma
Sinasabi sa salaysay ni San Marcos tungkol sa pananatili ni Jesus sa ilang na “Siya ay kasama ng mababangis na hayop…” (Mark 1:13). Sa simula, nang likhain ng Diyos ang langit at ang lupa, ang mga “hayop” ay hindi “mababangis.” Lubos silang maaamo at ang buong Sangnilikha ay namumuhay sa ganap na pagkakasundo.
Dahil maraming panahon si Jesus para sa panalangin at pagninilay sa ilang, hinayaan Niyang ang nasasaksihan Niya sa mababangis na hayop na ito ay magsilbing nakikitang paalala sa Kanya ng kaguluhan sa Sangnilikha. Sa orihinal na plano ng Diyos, sa Halamanan ng Eden, ang mga hayop ay hindi mga maninila o mga sinisila. Ang Diyos ang tumutustos sa kanilang mga pangangailangan. Ngunit dahil naapektuhan ang buong sangnilikha ng pagkakasala nina Adan at Eva, maging ang mga hayop ay nakikibahagi na ngayon sa mga bunga ng makasalanang kalagayan ng mundong ito. Kaya namamatay ang mga hayop, kinakain nila ang isa’t isa, at dumaranas sila ng sakit, gutom, at karahasan. Ang kanilang likas na udyok na manatiling buhay ay sumasalamin sa pagkamakasarili na kinahihiligan nating lahat sa buhay. Wala ang mga katangiang ito sa simula ng panahon, bago naranasan ang mga bunga ng Kasalanang Orihinal.
Isipin ang tagpo nang makaharap ni Jesus ang mababangis na hayop na kumikilos ayon sa likas na udyok, kinakain ang isa’t isa, pinapatay, at ang kanilang mga bangkay ay nabubulok sa init, gayundin ang pagkatuyo ng iilang halamang nagsisikap mabuhay. Bagaman walang kakayahan ang mga hayop na pumili batay sa moralidad, ang kaguluhan sa kalikasan na nararanasan din nila ngayon ay nagbigay sa ating Panginoon ng pagkakataong pagnilayan ang mga bunga ng Kasalanang Orihinal na nakikita mismo ng Kanyang mga mata. Habang pinagninilayan Niya ang mga bungang ito, pinanabikan Niya ang ganap na pagbabago ng mundong ito na napasailalim sa kasalanan tungo sa Bagong Sangnilikha na Kanyang naparitong itatag. Inasam Niya ang maluwalhating Bagong Langit at Bagong Lupa kung kailan “ang lobo ay magiging panauhin ng kordero, ang leopardo ay hihigang kasama ng batang kambing; ang guya at ang batang leon ay magkasamang manginginain, at isang munting bata ang aakay sa kanila” (Isaiah 11:6). Pinanabikan Niya ang panahong iyon sa hinaharap kung kailan ang mga halaman ay mamumunga nang lubhang sagana, maglalaho ang sakit at kamatayan sa mga hayop na walang kakayahang mangatwiran at sa mga halaman, at ang kalikasan mismo ay daranas ng pagbabagong hihigit pa maging sa kasaganaan at pagkakasundo sa Halamanan ng Eden.
Bagaman ang lahat ng bagay ay nilikha ayon sa wangis at larawan ng Diyos, “ang buong sangnilikha ay dumaraing sa mga kirot ng panganganak hanggang ngayon” habang hinihintay nito ang pagtubos dito (tingnan ang Romans 8:22). Kaya, gaano man kaganda ang sangnilikha, ang nilikhang daigdig ng mga hayop, tanawin, at halaman ay isang di-ganap na larawan ng Diyos. Malinaw na batid ni Jesus ang katotohanang ito, sapagkat ganap na nalalaman ng Kanyang isip hindi lamang ang kalagayan ng Orihinal na Kawalang-sala sa Halamanan ng Eden, kundi pati ang darating na pagbabago ng nilikhang daigdig tungo sa isang bagay na higit na maluwalhati at higit na sumasalamin sa Diyos na Lumikha.
Pagnilayan ngayon ang kagandahan ng sangnilikha ng Diyos habang nasasaksihan mo ito sa mundong ito na napasailalim sa kasalanan. Sikapin munang makita ang kagandahan ng Diyos na Lumikha na nasasalamin sa sangnilikha. Pagkatapos, subukang isipin kung ano ang magiging anyo ng sangnilikha kapag naitatag na ang Bagong Langit at Bagong Lupa sa katapusan ng panahon. Ang mga “hayop” ay hindi na magiging “mababangis.” Maghahari ang ganap na pagkakasundo, magiging lubhang masagana ang lupain, wala nang mga maninila at mga sinisila, at ang Diyos ay ganap na mahahayag sa atin sa pamamagitan ng Bagong Daigdig na Kanyang itatatag.
Panginoon ng Sangnilikha, bagaman ganap ang Iyong paglikha, nagpasok ng kaguluhan ang kasalanan nina Adan at Eva. Habang naririto ako sa buhay na ito, tulungan Mo akong makakita nang higit pa sa kasalukuyang kaguluhan ng Sangnilikha upang matuklasan Kita na nasasalamin sa lahat ng Iyong nilikha. Tulungan Mo rin akong asamin ang darating na maluwalhating araw na iyon kung kailan ang lahat sa mundong ito ay gagawing bago, maibabalik ang pagkakasundo, mapapawi ang sakit, at makikita ang Iyong kaluwalhatian at kagandahan sa lahat ng Iyong nilikha. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Tingnan din: Ikalabing-isang Araw: 40 Araw sa Paanan ng Krus