Miyerkules ng Ikaapat na Linggo ng Kuwaresma
“Lumayas ka, Satanas! Nasusulat: ‘Ang Panginoon mong Diyos ang iyong sasambahin at Siya lamang ang iyong paglilingkuran’” (Mateo 4:10). Ito ang tugon ni Jesus sa ikatlong tukso ni Satanas. Una, hindi lamang tumanggi si Jesus na magpadala sa mga tukso ng diyablo, kundi buong-tatag din Niyang sinaway ang masama mismo. Ikalawa, hindi nagtapos si Jesus sa pagsaway kay Satanas at sa tukso nito; ipinahayag din Niya ang walang-hanggang katotohanang ang Diyos lamang ang dapat nating sambahin at paglingkuran.
Nang likhain ng Diyos ang makalangit na hirarkiya ng mga anghel, inanyayahan Niya ang bawat nilalang sa langit na sambahin Siya at paglingkuran ang Kanyang ganap na kalooban. Sinasabi sa atin ng aklat ng Pahayag 12:4 na “sangkatlo ng mga bituin sa langit,” na tumutukoy sa sangkatlo ng mga anghel, ang tumanggi sa paanyaya ng Diyos at pinalayas sa Langit. Matapos silang palayasin, nanatili sa mga anghel na ito na nagkasala ang kanilang likas na kapangyarihan, at ginagamit nila ito upang subukang hadlangan ang ganap na plano ng Diyos na ilapit sa Kanyang sarili ang buong sangnilikha. Mahalagang mabatid ang katotohanang ito at ang pasaning idinudulot nito sa atin habang naglalakbay tayo sa buhay. Higit pang mahalagang matuto mula sa pagharap ni Jesus sa masama at tularan ang Kanyang ganap na tugon habang pinagninilayan natin ang Kanyang apatnapung araw sa ilang.
Ang pagsaway kay Satanas ang unang paraan ng pagtulad natin sa ating Panginoon. Upang magawa ito, kailangan muna nating kilatisin at tanggihan ang mga kasinungalingang inihahagis sa atin ng masama. Bukod dito, dapat nating sawayin si Satanas mismo. Ginagawa natin ito sa pamamagitan ng pagkilala na may kapangyarihan ang diyablo at ang mga demonyong nagkasala na impluwensiyahan, linlangin, at tuksuhin tayo. Sa ating sarili lamang, wala tayong kapangyarihang labanan ang kanilang impluwensiya. Sa pag-uugnay lamang ng ating mapanalanging pagsaway sa panalangin ni Kristo natin masasabi taglay ang awtoridad ni Jesus, “Lumayas ka, Satanas!” Ang pagsaway na ito ay dapat maging panghabambuhay na panalangin ng patuloy na pagbabantay. Hindi natutulog ang masama at hindi siya tumitigil sa pagtukso sa atin, kaya dapat din tayong maging matiyaga sa ating pagsaway. Hindi tayo dapat magkunwaring walang diyablo, ngunit hindi rin tayo dapat matakot sa kanya. Sa halip, kinikilala natin ang kanyang pag-iral at sinasaway siya kasama ng ating Panginoon, nang paulit-ulit.
Higit pa sa pagsaway, dapat nating ituon ang ating pansin sa mas matataas na katotohanang inihayag ng Diyos—na nilikha tayo upang sambahin ang Panginoon nating Diyos at Siya lamang ang paglingkuran. Tumatagos ang pagsamba sa pinakadiwa ng kung sino tayo at kung para saan tayo nilikha. Hindi nakadaragdag ang pagsamba sa kadakilaan ng Diyos; dakila ang Diyos dahil Siya ay Diyos. Gayunman, niluluwalhati ng pagsamba ang Diyos, at ang ating pakikibahagi sa pagsamba ay lalong nagpapataas sa antas ng kaluwalhatiang tinatanggap ng Diyos mula sa Kanyang mga nilalang. Sinasamba natin ang Diyos sapagkat sa paggawa nito ay higit tayong nahuhubog bilang Kanyang mga anak at naaakay tungo sa mas ganap na pakikibahagi sa Kanyang banal na buhay. Ito lamang ang nais ng Diyos. Nais Niyang magkaroon tayo ng malalim na pakikipag-isa sa Kanya, makibahagi sa Kanyang kabanalan, at magningning ang Kanyang kaluwalhatian sa ating buhay. Ang pagsamba ay walang iba kundi dalisay na pag-ibig, at ang pag-ibig lamang na iyon ang nagbibigay sa atin ng kaganapan.
Pagnilayan ang dalawang magkasalungat na tinig na naririnig mo araw-araw. Ang isa ay dapat sawayin sa pamamagitan ng kapangyarihan ng utos ni Jesus, at ang isa naman ay dapat tanggapin nang higit na malalim sa bawat araw. Nagbibigay ng kaganapan ang pagsamba sa Diyos. Ito ang dahilan kung bakit ka nilikha. Babaguhin ka ng pagsamba upang maging taong nais ng Diyos na maging ikaw. Aakayin ka nito tungo sa pakikibahagi sa buhay ng Diyos at, sa huli, ito lamang ang paraan upang makatagpo ng ganap na proteksiyon laban sa mga panlilinlang ng mga anghel na nagkasala, nang sa gayon ay makabahagi ka sa maningning na kaluwalhatian ng Diyos.
Aking maluwalhating Diyos, inanyayahan Mo ang lahat ng Iyong nilikha na makibahagi sa Iyong buhay sa pamamagitan ng pagsamba sa Iyo at sa Iyo lamang. Sa gawang iyon ng pagsamba, ibinubuhos Mo sa Iyong mga nilalang ang pakikibahagi sa Iyong banal na buhay. Palakasin Mo po ako upang masaway ko ang diyablo at ang marami niyang kasinungalingan, at pagkatapos ay akayin Mo ako tungo sa buhay ng pagsamba na siyang dahilan ng pagkakalikha sa akin. Mahal Kita, aking Diyos, at pinipili kong sambahin Ka at Ikaw lamang magpakailanman. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Tingnan din: Ikadalawampu’t Limang Araw: 40 Araw sa Paanan ng Krus