หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!
น้อมรับธรรมล้ำลึกแห่งชีวิต
วันอาทิตย์ที่สี่ เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า (ปี A)
“โยเซฟ บุตรของดาวิด อย่ากลัวที่จะรับมารีย์ภรรยาของท่านเข้ามาในบ้าน เพราะพระกุมารที่ปฏิสนธิในครรภ์ของนางนั้นเป็นผลงานของพระจิตเจ้า นางจะให้กำเนิดบุตรชาย และท่านจงตั้งชื่อเขาว่าเยซู เพราะเขาจะช่วยประชากรของเขาให้รอดพ้นจากบาป” มัทธิว 1:20–21
เมื่อเราเริ่มสัปดาห์ที่สี่ในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า เรามุ่งความสนใจโดยตรงยิ่งขึ้นไปยังอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นเมื่อกว่า 2,000 ปีก่อน ข้อความที่ยกมาอ้างข้างต้นนำเสนอถ้อยคำของทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่กล่าวกับโยเซฟในความฝัน นี่เป็นหนึ่งในความฝันสี่ครั้งของโยเซฟ ซึ่งทูตสวรรค์กล่าวกับท่านเกี่ยวกับพระกุมารคริสต์
พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมัทธิวกล่าวถึงนักบุญโยเซฟว่าเป็น “ผู้ชอบธรรม” ซึ่งไม่ต้องการให้พระนางมารีย์ ผู้เป็นภรรยาที่ได้หมั้นหมายไว้ ต้องอับอาย เรารู้จักเรื่องราวนี้เป็นอย่างดี พระนางมารีย์ทรงครรภ์หลังจากหมั้นหมายกับโยเซฟแล้ว แต่ก่อนที่ทั้งสองจะอยู่ร่วมกัน และโยเซฟไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร คุณธรรมและความดีของพระนางมารีย์คงดูเหมือนขัดกับความเป็นไปได้ที่พระนางจะทรงครรภ์ในเวลานั้น โยเซฟกำลังวางแผนจะทำสิ่งที่ท่านคิดว่าถูกต้องและรักษาเกียรติ ท่านตัดสินใจจะถอนหมั้นพระนางอย่างเงียบ ๆ เพื่อพระนางจะได้ไม่ต้องอับอายต่อหน้าสาธารณชน
แต่แผนการของพระเจ้ายิ่งใหญ่เกินกว่าที่โยเซฟจะเข้าใจได้ในตอนแรกมากนัก การที่พระบุตรของพระเจ้าทรงรับสภาพมนุษย์ในพระครรภ์ของคู่หมั้นของท่านนั้น จำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจเหนือธรรมชาติ และนั่นคือสิ่งที่โยเซฟได้รับ แม้ท่านจะฝันว่าทูตสวรรค์กล่าวกับท่าน แต่ความฝันเพียงอย่างเดียวก็ไม่เพียงพอ ความฝันนั้นยังจำเป็นต้องมีพระพรแห่งความรู้เหนือธรรมชาติควบคู่มาด้วย โยเซฟรับฟังในความฝัน และอาศัยการเผยแสดงภายในแห่งความเชื่อ ท่านจึงเชื่อว่าความเป็นจริงอันเหลือเชื่อนี้เป็นความจริง พระกุมารองค์นี้ทรงปฏิสนธิด้วยพระจิตเจ้าในพระครรภ์อันบริสุทธิ์ของคู่หมั้นของท่านอย่างแท้จริง และโยเซฟก็น้อมรับความรับผิดชอบที่พระเจ้าประทานแก่ท่าน
ประจักษ์พยานชีวิตของโยเซฟเป็นสิ่งที่ควรไตร่ตรองและรับเป็นแรงบันดาลใจ ประการแรก สิ่งสำคัญยิ่งคือเราต้องไตร่ตรองเรื่องราวตามที่เกิดขึ้น และรับแรงบันดาลใจจากแผนการอันเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนสิ่งใดของพระเจ้า ซึ่งโดยแผนการนี้ พระองค์ทรงรับธรรมชาติมนุษย์ของเรา แต่โยเซฟยังให้แรงบันดาลใจแก่เราในเรื่องกระแสเรียกของเราเองในชีวิตด้วย โยเซฟเป็นแรงบันดาลใจให้เราเผชิญกับธรรมล้ำลึกทุกประการในชีวิตที่เราพบ ด้วยความไว้วางใจในพระเจ้าอย่างเต็มเปี่ยม พระปรีชาญาณและหนทางของพระเจ้าล้ำเกินปัญญาและหนทางของเราเสมอ บ่อยครั้งในชีวิต พระเจ้าจะทรงเรียกให้เราเดินไปบนหนทางที่เราไม่รู้จักและเต็มไปด้วยความล้ำลึก ชีวิตไม่ได้เป็นสิ่งที่เข้าใจได้อย่างสมบูรณ์เสมอไปเมื่อมองจากเหตุผลเพียงอย่างเดียว บ่อยครั้ง เราต้องยอมให้แผนการเหนือธรรมชาติของพระเจ้าส่องสว่างและนำทางเหตุผลของมนุษย์เรา สำหรับเราแต่ละคน หนทางอันล้ำลึกนี้จะแตกต่างกันไป แต่หากเราจะดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อเช่นเดียวกับที่นักบุญโยเซฟมี เราก็ต้องพร้อมเสมอที่จะน้อมรับธรรมล้ำลึกอันสูงส่งที่สุดในชีวิต และยอมให้พระวาจาที่ทรงเผยแสดงของพระเจ้าช่วยให้เราเข้าใจธรรมล้ำลึกเหล่านั้นได้ชัดเจนขึ้น
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านรู้สึกท้าทายจากสถานการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตอย่างไรบ้าง อะไรล่อลวงให้ท่านสงสัย สับสน หรือรู้สึกไม่มั่นใจ? มีสิ่งใดที่ท่านต้องอาศัยความรู้เหนือธรรมชาติจึงจะน้อมรับได้? หากพระเจ้าพระบิดาทรงเลือกให้พระบุตรของพระองค์เสด็จมาบังเกิดด้วยวิธีที่ล้ำลึกถึงเพียงนี้ เราก็ไม่ควรประหลาดใจเมื่อพระเจ้าทรงเรียกให้เราน้อมรับธรรมล้ำลึกในชีวิตในทำนองเดียวกัน จงดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ จงรับแรงบันดาลใจจากนักบุญโยเซฟ จงตอบรับสิ่งที่พระเจ้าทรงขอจากท่าน เมื่อท่านทำเช่นนี้ ท่านจะพบว่าตนเองเริ่มก้าวเดินไปบนหนทางอันรุ่งโรจน์ที่สุดที่ท่านจะเดินได้
ข้าแต่นักบุญโยเซฟผู้รุ่งโรจน์ยิ่ง ท่านเป็นผู้มีความชอบธรรมและความซื่อตรงอย่างแท้จริง ท่านเปิดใจรับพระพรแห่งความเชื่อที่มาจากการดลใจ และเลือกดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อนั้นเมื่อเผชิญกับธรรมล้ำลึกอันยิ่งใหญ่ที่สุด โปรดภาวนาเพื่อข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้จากท่านและได้รับแรงบันดาลใจให้เลียนแบบชีวิตที่ท่านได้ดำเนินมา นักบุญโยเซฟ โปรดภาวนาเพื่อเรา ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
เพ่งพิศพระมารดาของพระเจ้า
วันอาทิตย์ที่สี่ เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า (ปี B)
พระเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์กาเบรียลไปยังเมืองหนึ่งในแคว้นกาลิลีชื่อว่านาซาเร็ธ ไปหาหญิงพรหมจารีผู้หนึ่งซึ่งหมั้นอยู่กับชายชื่อโยเซฟ แห่งราชวงศ์ดาวิด หญิงพรหมจารีผู้นั้นชื่อมารีย์ เมื่อเข้าไปหาพระนาง ทูตสวรรค์กล่าวว่า “จงยินดีเถิด ท่านผู้เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน องค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับท่าน” ลูกา 1:26–28
นี่คงเป็นประสบการณ์ที่น่าอัศจรรย์เพียงใด หญิงสาวผู้เป็นผู้รับใช้อันถ่อมตนของพระเจ้าผู้นี้ได้รับการเยี่ยมเยือนจากอัครทูตสวรรค์กาเบรียล ผู้กล่าวทักทายพระนางว่า “จงยินดีเถิด ท่านผู้เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน องค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับท่าน” ลองนึกภาพประสบการณ์ของพระนาง พระนางถ่อมตนอย่างลึกซึ้งเกินกว่าจะเข้าใจได้ เปี่ยมด้วยคุณธรรมทุกประการจากสวรรค์ รักพระเจ้าสุดหัวใจ และทันใดนั้นก็ได้พบหน้ากับอัครทูตสวรรค์ผู้รุ่งโรจน์และสง่างามยิ่งผู้นี้ และผู้มาเยือนจากสวรรค์ผู้นี้ก็กล่าวยกย่องผู้รับใช้อันต่ำต้อยขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างลึกซึ้งที่สุด
ในตอนแรก ด้วยความถ่อมตน พระนางมารีย์เพียงแต่ทรงรำพึงถึงคำทักทายนี้ พระนางทรงรำพึงอยู่ในพระทัยด้วยการภาวนาและความเชื่อ จากนั้นอัครทูตสวรรค์กล่าวต่อไปว่า “มารีย์ อย่ากลัวเลย เพราะท่านเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า ดูเถิด ท่านจะตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชาย และท่านจะตั้งชื่อบุตรนั้นว่าเยซู เขาจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ และจะได้ชื่อว่าเป็นพระบุตรของพระผู้สูงสุด องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะประทานพระที่นั่งของกษัตริย์ดาวิด บรรพบุรุษของเขาให้แก่เขา เขาจะปกครองวงศ์ตระกูลของยาโคบตลอดไป และอาณาจักรของเขาจะไม่มีวันสิ้นสุด” แม้พระนางมารีย์จะทรงถามต่อไปว่าเรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร แต่พระนางก็ทรงตอบรับอย่างรวดเร็วว่า “ข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้เป็นไปแก่ข้าพเจ้าตามวาจาของท่านเถิด” และถ้อยคำเหล่านี้ของหญิงสาวผู้นี้ก็ก้องอยู่ในพระทัยของพระนางอย่างต่อเนื่องตลอดพระชนมชีพ
พระแม่มารีย์ทรงยิ่งใหญ่ด้วยเหตุผลหลายประการ พระนางทรงเป็นผู้ปฏิสนธินิรมล คือผู้เดียวที่ปฏิสนธิโดยปราศจากบาปในครรภ์มารดาของพระนางเอง พระนางทรงเป็นผู้ที่พระบิดาทรงเลือกให้กำเนิดพระผู้ไถ่ของโลกในฐานะพระบุตรเพียงพระองค์เดียวของพระนาง แต่ความยิ่งใหญ่ของพระนางปรากฏเป็นพิเศษในการน้อมรับพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง “ขอให้เป็นไปแก่ข้าพเจ้าตามวาจาของท่านเถิด” นี่คือสิ่งที่พระนางตรัสซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดพระชนมชีพ นี่คือคำตอบรับ “ขอให้เป็นไป” อย่างสมบูรณ์แบบของพระนางต่อพระเจ้าของพระนาง สิ่งเดียวที่พระนางทรงรู้จักคือการมอบตนและน้อมรับทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงขอจากพระนาง และเหนือสิ่งอื่นใด นี่เองที่ทำให้พระนางทรงเป็นพระมารดาของพระเจ้าอย่างสมพระเกียรติ
แม้ไม่มีใครในพวกเราที่ปฏิสนธินิรมลในครรภ์มารดา และไม่มีใครในพวกเราที่ดำรงชีวิตโดยปราศจากบาปมาโดยตลอด แต่เราทุกคนต้องพยายามรับแรงบันดาลใจจากสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ เราทุกคนต้องไตร่ตรองถึงความถ่อมตนอันลึกซึ้งของพระนาง และการที่พระนางทรงน้อมรับพระประสงค์ของพระเจ้าในชีวิตด้วยความเต็มใจ และเราทุกคนต้องพยายามเลียนแบบคำตอบรับ “ขอให้เป็นไป” และคุณธรรมอันสมบูรณ์แบบของพระนาง
การเลียนแบบพระมารดาผู้ทรงพระพรของเราเริ่มต้นด้วยการรู้จักพระนาง เข้าใจพระนาง และรักพระนางอย่างที่พระนางทรงเป็น การเพ่งพิศความงดงามภายในและความศักดิ์สิทธิ์ของพระนางทำให้เราเห็นภาพความดีพร้อมที่เราทุกคนได้รับเรียกให้มุ่งไปถึง เมื่อเราเพ่งพิศพระทัยของพระนางในการภาวนา และเข้าใจคุณธรรมของพระนางชัดเจนยิ่งขึ้น เราจะได้รับแรงบันดาลใจให้เปิดใจของเราเองเพื่อเลียนแบบพระนางด้วยพระหรรษทานของพระเจ้า การฝึกภาวนาเช่นนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดและรวดเร็วที่สุดวิธีหนึ่งในการบรรลุถึงความศักดิ์สิทธิ์อันสูงส่งที่พระเจ้าทรงเรียกเราให้มุ่งไปถึง
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงธิดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระผู้สูงสุดผู้นี้ พระนางไม่ใช่ผู้ที่เราจะเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ด้วยการคิดวิเคราะห์ แต่เป็นผู้ที่เราสามารถรู้จักได้ผ่านการภาวนาและการดลใจจากพระเจ้า จงรำพึงถึงพระนางในการภาวนา จงเปิดใจรับแรงบันดาลใจจากพระนาง และยอมให้พระจิตเจ้าเสด็จมาปกคลุมท่านด้วย เพื่อท่านจะสามารถเลียนแบบพระนางในคุณธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ได้ใกล้เคียงยิ่งขึ้น
ข้าแต่พระแม่ที่รักยิ่งของลูก พระแม่ทรงดำเนินชีวิตในคุณธรรมและความศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ พระแม่ทรงรำพึงถึงพระธรรมล้ำลึกของพระเจ้าในพระทัยอยู่เสมอ และทรงน้อมรับพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ทุกเวลา โปรดดลใจลูก เพื่อให้ลูกไม่เพียงเรียนรู้จากพระแม่เท่านั้น แต่ยังสามารถมีส่วนร่วมในการที่พระจิตเจ้าเสด็จมาปกคลุมพระแม่ด้วย ข้าแต่พระแม่มารีย์ โปรดภาวนาเพื่อเราทั้งหลาย พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ความพิศวงและความยำเกรง
วันอาทิตย์ที่สี่ เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า (ปี C)
“ท่านได้รับพระพรมากกว่าหญิงใด ๆ และบุตรในครรภ์ของท่านก็ได้รับพระพรด้วย เหตุใดข้าพเจ้าจึงได้รับเกียรติให้พระมารดาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้ามาเยี่ยมเช่นนี้” ลูกา 1:42–43
นางเอลีซาเบธแสดงความถ่อมตนอย่างงดงามผ่านถ้อยคำนี้ พระนางพรหมจารีมารีย์ผู้ได้รับพระพรเพิ่งทรงเดินทางไกลมาอยู่กับนางเอลีซาเบธในช่วงเดือนท้าย ๆ ของการตั้งครรภ์ ทันทีที่พระมารดาของเราทรงทักทายนางเอลีซาเบธ บุตรในครรภ์ของนางคือนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างก็ดิ้นด้วยความยินดี นางเอลีซาเบธรับรู้ถึงสิ่งนี้ แล้วกล่าวด้วยความถ่อมตนว่าตนได้รับพระพรเป็นพิเศษที่พระนางมารีย์ พระมารดาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของนาง เสด็จมาเยี่ยม
มีหลายสิ่งที่ควรค่าแก่การรำพึงในการเสด็จเยี่ยมครั้งนี้ของพระมารดาของเรา แต่ลองมุ่งความสนใจไปที่ความพิศวงและความยำเกรงอันถ่อมตนที่นางเอลีซาเบธแสดงออกมา “เหตุใดข้าพเจ้าจึงได้รับเกียรติให้พระมารดาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้ามาเยี่ยมเช่นนี้” เห็นได้ชัดว่านางเอลีซาเบธรู้สึกขอบพระคุณที่พระนางมารีย์เสด็จมาเยี่ยม แต่ดูเหมือนว่าการตอบสนองของนางจะก้าวพ้นความกตัญญูไปอีก นางได้รับพระพรแห่งความพิศวงและความยำเกรง นางตระหนักอย่างชัดเจนว่าตนได้รับพระพรอย่างเหลือล้น เพราะทั้งพระมารดาของพระเจ้าและองค์พระผู้เป็นเจ้าของนางเองประทับอยู่ต่อหน้านางในบ้านของนางในเวลานั้น
พระพรแห่งความพิศวงและความยำเกรงที่นางเอลีซาเบธได้รับนี้เป็นหนึ่งในพระพรเจ็ดประการของพระจิตเจ้า เป็นพระพรที่เข้ามาในหัวใจอันถ่อมตน ทำให้หัวใจนั้นมองเห็นก่อนว่าตนไม่คู่ควรกับพระหรรษทานพิเศษที่ได้รับ แต่แล้วจิตใจอันถ่อมตนนี้ก็รับพระหรรษทานพิเศษนั้น และตอบสนองด้วยความอัศจรรย์ใจอย่างท่วมท้น ดังนั้น จึงไม่เพียงมีความกตัญญูเท่านั้น แต่ยังมีความอัศจรรย์ใจอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งนำไปสู่การสรรเสริญพระเจ้าด้วย
ในชีวิตของเราเอง เราได้รับพระหรรษทานอันน่าอัศจรรย์มากมายจากพระเจ้า แต่บ่อยครั้งเหลือเกินที่เราไม่เห็นคุณค่าที่แท้จริงของพระหรรษทานเหล่านั้น เรามองไม่เห็นพระหรรษทานอันน่าอัศจรรย์ที่พระเจ้าประทานแก่เรา และด้วยเหตุนี้ เราจึงไม่ได้สัมผัสความอัศจรรย์ใจที่ควรเกิดขึ้นจากพระพรของพระเจ้า
เมื่อคุณมองดูชีวิตของตนเอง พระเจ้าได้ประทานพระหรรษทานใดแก่คุณบ้าง คุณมองเห็นพระหรรษทานเหล่านั้นหรือไม่ คุณรู้สึกขอบพระคุณสำหรับพระหรรษทานเหล่านั้นหรือไม่ และหากเป็นเช่นนั้น คุณสามารถก้าวพ้นความกตัญญูไปอีก เพื่อสัมผัสความพิศวงและความยำเกรงอันศักดิ์สิทธิ์ต่อความดีและพระพรของพระเจ้าในชีวิตของคุณได้หรือไม่ แม้อาจเป็นเรื่องยากที่จะเข้าถึงความอัศจรรย์ใจในระดับนี้ แต่นี่คือพระพรที่แท้จริงซึ่งเราทุกคนต้องเพียรพยายามให้ได้รับและสัมผัสทุกวันในชีวิต
วันนี้ จงรำพึงถึงพระพรอันศักดิ์สิทธิ์ของพระจิตเจ้าที่นางเอลีซาเบธได้รับนี้ ลองนึกว่าคุณอยู่ในเหตุการณ์นั้น พยายามมองเห็นประสบการณ์ภายในหัวใจของนาง พยายามรู้สึกอย่างที่นางรู้สึก พยายามสัมผัสถึงการสรรเสริญที่เกิดขึ้น และพยายามเปิดตนเองให้เต็มที่ยิ่งขึ้นเพื่อรับพระพรเดียวกันนี้ของพระจิตเจ้าในชีวิตของคุณ องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมาหาคุณอยู่เสมอโดยทางพระหรรษทาน โดยเฉพาะทุกครั้งที่คุณรับพระองค์ในศีลมหาสนิท ด้วยเหตุนี้ เราทุกคนจึงต้องเพียรพยายามดำเนินชีวิตด้วยความพิศวงและความยำเกรงอันศักดิ์สิทธิ์ทุกวันในชีวิต
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ยิ่งของข้าพเจ้า พระองค์ประทานพระหรรษทานแก่ข้าพเจ้าเกินกว่าจะจินตนาการได้ บ่อยครั้งเหลือเกินที่ข้าพเจ้าไม่ได้สัมผัสความกตัญญู ความพิศวงและความยำเกรงที่ควรเกิดขึ้น โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้ามองเห็นพระพรนับไม่ถ้วนจากพระหรรษทานและการประทับอยู่ของพระองค์ในชีวิตข้าพเจ้าเป็นอันดับแรก และเมื่อข้าพเจ้ามองเห็นพระพรเหล่านั้น โปรดทรงเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยพระจิตเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้ขับร้องสรรเสริญพระองค์อย่างสมพระเกียรติอยู่เสมอด้วยเช่นกัน พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ความจริงอันน่าอัศจรรย์
17 ธันวาคม วันธรรมดาในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
เอเลอาซาร์เป็นบิดาของมัทธาน มัทธานเป็นบิดาของยาโคบ ยาโคบเป็นบิดาของโยเซฟ ผู้เป็นสามีของพระนางมารีย์ พระเยซูเจ้าผู้ทรงพระนามว่าพระคริสตเจ้าทรงบังเกิดจากพระนาง มัทธิว 1:15–16
ข้อความบรรทัดสุดท้ายของบทพระวรสารข้างต้นมีสิ่งมากมายให้เราไตร่ตรองในวันนี้และตลอดสัปดาห์ที่จะมาถึง “พระเยซูเจ้าผู้ทรงพระนามว่าพระคริสตเจ้าทรงบังเกิดจากพระนาง” ความจริงที่เราเฉลิมฉลองช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! พระเจ้าเองทรงรับชีวิตมนุษย์เช่นเดียวกับเรา ทรงผ่านการปฏิสนธิ การบังเกิด วัยทารก วัยเด็ก และช่วงชีวิตอื่น ๆ ในฐานะมนุษย์ พระองค์ยังทรงประสบกับความเกลียดชัง การทารุณกรรม การเบียดเบียน และการถูกปลงพระชนม์ ขอย้ำอีกครั้งว่า ความจริงที่เราเฉลิมฉลองช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!
ตลอดแปดวันข้างหน้า บทอ่านในพิธีบูชาขอบพระคุณจะมุ่งเน้นความจริงอันน่าอัศจรรย์นี้โดยตรงยิ่งขึ้น วันนี้เราไตร่ตรองลำดับพระวงศ์ของพระเยซูคริสตเจ้า และเห็นว่าพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากอับราฮัมและดาวิด และบรรพบุรุษของพระองค์เป็นบรรดาผู้วินิจฉัยผู้ยิ่งใหญ่ กษัตริย์ และสมณะเชื้อสายเลวี ในวันแห่งการเตรียมฉลองพระคริสตสมภพที่กำลังจะมาถึง เราจะไตร่ตรองบทบาทของนักบุญโยเซฟ การตอบรับทูตสวรรค์ของพระมารดาผู้ได้รับพระพรของเรา การเสด็จเยี่ยม การขาดความเชื่อของเศคาริยาห์ และความเชื่ออันสมบูรณ์ของพระมารดาผู้ได้รับพระพรของเรา
เมื่อเราเข้าสู่ช่วงแปดวันแห่งการเตรียมตัวโดยตรงเพื่อเฉลิมฉลองการบังเกิดของพระคริสตเจ้า ขอให้ใช้เวลานี้เป็นช่วงแห่งการเตรียมจิตใจอย่างแท้จริง แม้ตลอดเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้าจะเป็นช่วงเวลาแห่งการเตรียมตัว แต่วันท้าย ๆ เหล่านี้ควรมุ่งเน้นเป็นพิเศษถึงพระธรรมล้ำลึกอันยิ่งใหญ่ที่เกี่ยวเนื่องกับการรับสภาพมนุษย์และการบังเกิดของพระกุมารเยซู เราต้องไตร่ตรองถึงบุคคลที่พระเจ้าทรงเลือกให้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด และควรพิจารณาแม้แต่รายละเอียดเล็กน้อยที่สุดว่าอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่เหนืออัศจรรย์ทั้งหลายนี้เกิดขึ้นอย่างไร
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงเหตุผลที่แท้จริงของเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้าและการฉลองพระคริสตสมภพ สัปดาห์สุดท้ายก่อนถึงวันพระคริสตสมภพนี้มักเต็มไปด้วยความวุ่นวายและการเตรียมตัวด้านอื่น ๆ เช่น การซื้อของ การทำอาหาร การเดินทาง การประดับตกแต่ง และอื่น ๆ แม้การเตรียมตัวเหล่านี้ล้วนมีความสำคัญในที่ของตน แต่อย่าละเลยการเตรียมตัวที่สำคัญที่สุด นั่นคือการเตรียมจิตวิญญาณของท่าน ในสัปดาห์นี้ จงใช้เวลาอยู่กับพระคัมภีร์ ค่อย ๆ ซึมซับเรื่องราวนั้น และคิดถึงความจริงอันน่าอัศจรรย์ที่เรากำลังจะเฉลิมฉลอง
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นที่รักยิ่งของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์ที่เสด็จมาประทับอยู่ท่ามกลางเรา และขอบพระคุณพระองค์สำหรับเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้านี้ ซึ่งข้าพเจ้าสามารถรำพึงภาวนาถึงทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อข้าพเจ้า โปรดทรงทำให้สัปดาห์สุดท้ายก่อนคริสตสมภพนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการเตรียมตัวอย่างแท้จริง ซึ่งข้าพเจ้าจะได้รำพึงภาวนาถึงความจริงอันน่าอัศจรรย์แห่งการรับสภาพมนุษย์ของพระองค์ ขออย่าให้สัปดาห์สุดท้ายแห่งการเตรียมตัวนี้ผ่านไปอย่างสูญเปล่า แต่ขอให้เป็นรากฐานสำหรับการเฉลิมฉลองพระพรอันศักดิ์สิทธิ์แห่งคริสตสมภพอย่างรุ่งโรจน์และเปี่ยมด้วยการภาวนา พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
การตั้งครรภ์อันลึกลับและสิ่งที่ดูเหมือนเป็นเรื่องอื้อฉาว
18 ธันวาคม วันธรรมดาในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
การบังเกิดของพระเยซูคริสตเจ้าเป็นดังนี้ พระนางมารีย์พระมารดาของพระองค์ทรงหมั้นกับโยเซฟ แต่ก่อนที่จะอยู่ด้วยกัน ปรากฏว่าพระนางทรงครรภ์ด้วยพระอานุภาพของพระจิตเจ้า โยเซฟสามีของพระนางเป็นผู้ชอบธรรม และไม่ต้องการให้พระนางได้รับความอับอาย จึงตัดสินใจถอนหมั้นอย่างเงียบ ๆ มัทธิว 1:18–19
การทรงครรภ์ของพระนางมารีย์เป็นเรื่องล้ำลึกอย่างแท้จริง อันที่จริง ล้ำลึกเสียจนแม้แต่นักบุญโยเซฟก็ยังไม่อาจยอมรับได้ในตอนแรก แต่หากจะกล่าวอย่างเป็นธรรมต่อโยเซฟ ใครเล่าจะยอมรับเรื่องเช่นนี้ได้? ท่านกำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่ชวนให้สับสนอย่างยิ่ง หญิงที่ท่านหมั้นหมายด้วยกลับตั้งครรภ์ขึ้นมาอย่างกะทันหัน และโยเซฟรู้ว่าตนไม่ใช่บิดาของเด็ก แต่ท่านก็รู้ด้วยว่าพระนางมารีย์เป็นสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์และบริสุทธิ์ ดังนั้น หากมองตามธรรมชาติ ก็เป็นเรื่องเข้าใจได้ที่สถานการณ์นี้จะยังไม่กระจ่างในทันที แต่นั่นเองคือประเด็นสำคัญ “หากมองตามธรรมชาติ” เรื่องนี้ย่อมไม่อาจเข้าใจได้ในทันที หนทางเดียวที่จะเข้าใจสถานการณ์การทรงครรภ์อย่างกะทันหันของพระนางมารีย์ได้ คืออาศัยวิธีการเหนือธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงมาปรากฏแก่โยเซฟในความฝัน และเพียงความฝันนั้นก็เพียงพอให้ท่านยอมรับการทรงครรภ์อันล้ำลึกนี้ด้วยความเชื่อ
ช่างน่าอัศจรรย์เมื่อพิจารณาว่า เหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติเกิดขึ้นท่ามกลางสิ่งที่ดูเหมือนเป็นเรื่องอื้อฉาวและความสับสน ทูตสวรรค์เผยความจริงฝ่ายจิตอันลึกซึ้งแก่โยเซฟเป็นการส่วนตัวในความฝัน และแม้โยเซฟอาจเล่าความฝันของตนให้ผู้อื่นฟัง แต่ก็เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าหลายคนยังคงคิดไปในทางเลวร้ายที่สุด คนส่วนใหญ่คงสันนิษฐานว่าพระนางมารีย์ทรงครรภ์กับโยเซฟหรือกับชายอื่น ความคิดที่ว่าการปฏิสนธินี้เป็นกิจการของพระจิตเจ้า คงเป็นความจริงที่เกินกว่าบรรดามิตรสหายและญาติพี่น้องของทั้งสองจะเข้าใจได้
แต่เรื่องนี้ให้บทเรียนสำคัญแก่เราเกี่ยวกับการตัดสินผู้อื่นและการกระทำของพระเจ้า ในชีวิตมีตัวอย่างนับไม่ถ้วนที่พระเจ้าและพระประสงค์อันสมบูรณ์ของพระองค์นำไปสู่การตัดสิน สิ่งที่ดูเหมือนเป็นเรื่องอื้อฉาว และความสับสน ลองนึกถึงมรณสักขีคนใดคนหนึ่งในอดีตเป็นตัวอย่าง บัดนี้เรามองการยอมสละชีวิตเป็นมรณสักขีมากมายเหล่านั้นว่าเป็นวีรกรรม แต่เมื่อการเป็นมรณสักขีเกิดขึ้นจริง หลายคนคงเศร้าโศกอย่างสุดซึ้ง โกรธเคือง รู้สึกสะดุด และสับสน ในเวลาที่บุคคลอันเป็นที่รักถูกสังหารเพราะความเชื่อ หลายคนคงถูกประจญให้ตั้งคำถามว่า เหตุใดพระเจ้าจึงทรงยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
การให้อภัยผู้อื่นซึ่งเป็นการกระทำอันศักดิ์สิทธิ์ ก็อาจทำให้บางคนเกิดอาการ “สะดุด” ในชีวิตได้เช่นกัน ลองพิจารณาการตรึงกางเขนของพระเยซูเจ้าเป็นตัวอย่าง จากบนไม้กางเขน พระองค์ทรงร้องว่า “พระบิดาเจ้าข้า โปรดอภัยความผิดแก่เขา…” ผู้ติดตามพระองค์จำนวนมากมิได้รู้สึกสับสนและสะดุดใจหรอกหรือ? เหตุใดพระเยซูเจ้าจึงไม่ทรงปกป้องพระองค์เอง? พระเมสสิยาห์ที่ทรงสัญญาไว้จะถูกผู้มีอำนาจตัดสินว่ามีความผิดและถูกประหารชีวิตได้อย่างไร? เหตุใดพระเจ้าจึงทรงยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้น?
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงธรรมล้ำลึกแห่งการกระทำของพระเจ้าในชีวิต มีสิ่งใดในชีวิตของท่านเองที่ยากจะยอมรับ น้อมรับ หรือเข้าใจหรือไม่? จงรู้ไว้ว่าท่านไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แม้แต่นักบุญโยเซฟก็เคยประสบเช่นนี้ จงภาวนาและตั้งใจแน่วแน่ที่จะมีความเชื่อลึกซึ้งยิ่งขึ้นในพระปรีชาญาณของพระเจ้า เมื่อต้องเผชิญกับธรรมล้ำลึกใด ๆ ที่ท่านยังรู้สึกยากจะเข้าใจ และจงรู้ว่าความเชื่อนี้จะช่วยให้ท่านดำเนินชีวิตสอดคล้องกับพระปรีชาญาณอันรุ่งโรจน์ของพระเจ้าได้อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าหันมาหาพระองค์พร้อมกับเรื่องล้ำลึกที่สุดในชีวิตของข้าพเจ้า โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าเผชิญทุกเรื่องด้วยความมั่นใจและความกล้าหาญ โปรดประทานพระดำริและพระปรีชาญาณของพระองค์แก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะดำเนินชีวิตในแต่ละวันด้วยความเชื่อ โดยวางใจในแผนการอันสมบูรณ์ของพระองค์ แม้เมื่อแผนการนั้นดูเป็นเรื่องล้ำลึกก็ตาม ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ความเชื่อหรือความสงสัย?
19 ธันวาคม วันธรรมดาในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
“เราคือกาเบรียล ผู้ยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้า เราถูกส่งมาพูดกับท่านและแจ้งข่าวดีนี้แก่ท่าน แต่บัดนี้ ท่านจะเป็นใบ้และพูดไม่ได้จนถึงวันที่เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น เพราะท่านไม่เชื่อถ้อยคำของเรา ซึ่งจะสำเร็จเป็นจริงเมื่อถึงเวลาที่กำหนด” ลูกา 1:19–20
ลองจินตนาการว่าอัครทูตสวรรค์กาเบรียลมาปรากฏแก่ท่าน เหตุการณ์นั้นจะเป็นอย่างไร? อัครทูตสวรรค์องค์นี้ยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ท่ามกลางความงดงามและพระสิริรุ่งโรจน์อันเกินกว่าจะเข้าใจได้ และนำสารที่สำคัญยิ่งมาประกาศ กาเบรียลเป็นผู้ส่งสารที่โดดเด่นที่สุดของพระเจ้า จงใช้เวลาสักครู่ไตร่ตรองว่าการประจักษ์อันรุ่งโรจน์เช่นนั้นจะเป็นอย่างไร
ในข้อความข้างต้น อัครทูตสวรรค์ผู้รุ่งโรจน์องค์นี้ปรากฏแก่เศคาริยาห์ ขณะที่เขากำลังปฏิบัติหน้าที่สมณะด้วยการเผากำยานเฉพาะพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้าภายในอภิสุทธิสถาน เมื่อเศคาริยาห์เข้าไปในสถานศักดิ์สิทธิ์ ขณะที่ประชาชนทั้งหมดยังคงอธิษฐานภาวนาอยู่ภายนอก จู่ ๆ เขาก็เห็นนิมิตของอัครทูตสวรรค์ ผู้บอกเขาว่าเอลีซาเบธภรรยาของเขาจะมีบุตร แม้นางจะมีอายุมากแล้วก็ตาม แต่ถึงแม้เศคาริยาห์จะได้ยินข่าวนี้จากกาเบรียล อัครทูตสวรรค์ผู้ยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้า เขาก็ยังสงสัยในสิ่งที่ได้รับบอกกล่าว
หากท่านเป็นเศคาริยาห์ ท่านจะเชื่ออัครทูตสวรรค์กาเบรียลหรือไม่ หรือท่านจะสงสัย แม้เราอาจไม่มีทางรู้คำตอบของคำถามนี้ แต่การไตร่ตรองด้วยความถ่อมใจว่า ตัวท่านเองก็อาจสงสัยเช่นกันนั้น ย่อมเป็นประโยชน์ การยอมรับความเป็นไปได้นี้ต้องอาศัยความถ่อมใจอย่างแท้จริง เช่นเดียวกับเศคาริยาห์ เราทุกคนล้วนอ่อนแอและเป็นคนบาป เราขาดความเชื่อที่สมบูรณ์อย่างที่พระมารดาผู้ทรงพระพรของเราทรงมี และหากท่านยอมรับเรื่องนี้ได้ด้วยความถ่อมใจ ท่านก็อยู่ในจุดที่พร้อมอย่างยิ่งที่จะเอาชนะความอ่อนแอในความเชื่อที่ท่านกำลังต่อสู้อยู่ เศคาริยาห์ต้องทนทุกข์อย่างมากเพราะขาดความเชื่อ แต่ความทุกข์นั้นนำไปสู่การฟื้นฟูความเชื่อ เมื่อเขาตั้งชื่อบุตรของตนว่ายอห์นด้วยความเชื่อฟังอัครทูตสวรรค์
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านรับฟังทุกสิ่งที่พระเจ้าตรัสกับท่านได้ดีเพียงใด ท่านรับฟัง เชื่อ และเชื่อฟังหรือไม่ หรือท่านตั้งคำถามและสงสัยในพระสุรเสียงของพระเจ้า จงรู้เถิดว่าพระเจ้าตรัสกับท่านทุกวัน จงยอมรับว่าท่านยังขาดความเชื่อที่สมบูรณ์ในด้านใดบ้าง และเปิดโอกาสให้การยอมรับด้วยความถ่อมใจนี้เสริมกำลังท่านในด้านที่ท่านต้องการความช่วยเหลือมากที่สุด
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้ารู้ว่าข้าพเจ้ายังขาดความเชื่ออันสมบูรณ์ที่หยั่งลึก ซึ่งข้าพเจ้าปรารถนาอย่างยิ่งที่จะมี ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ข้าพเจ้ากลับไม่รับฟังและไม่เชื่อฟัง ขณะที่ข้าพเจ้าถ่อมตนเฉพาะพระพักตร์พระองค์และยอมรับว่าความเชื่อของข้าพเจ้าอ่อนแอ โปรดประทานพละกำลังแก่ข้าพเจ้า เพื่อให้ข้าพเจ้าตอบสนองทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าได้อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้นในแต่ละวัน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
วิ่งไปสู่พระประสงค์ของพระเจ้า
20 ธันวาคม วันธรรมดาในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
ทูตสวรรค์ตอบพระนางว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่าน และพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน ดังนั้น บุตรที่จะเกิดมาจะได้รับการเรียกว่าผู้ศักดิ์สิทธิ์ พระบุตรของพระเจ้า” ลูกา 1:35
ลองวางทุกสิ่งที่ท่านรู้เกี่ยวกับพระเยซูเจ้าไว้ก่อน แล้วเพียงไตร่ตรองถ้อยคำเหล่านี้ของอัครทูตสวรรค์กาเบรียล ราวกับว่าท่านกำลังได้ยินเป็นครั้งแรกเช่นเดียวกับพระมารดาผู้ทรงบุญของเรา พระนางได้รับแจ้งว่าจะมีบุตร แม้พระนางไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับชายใด พระนางได้รับแจ้งว่าการทรงครรภ์นี้จะเกิดขึ้นโดยการแผ่เงาปกคลุมของพระจิตเจ้า และพระนางได้รับแจ้งว่าพระบุตรของพระนางจะเป็นพระบุตรของพระเจ้า พระนางมารีย์จะทรงคิดอย่างไรต่อการเปิดเผยอันน่าอัศจรรย์เหล่านี้ที่อัครทูตสวรรค์ผู้รุ่งโรจน์ยิ่งองค์นี้นำมาแจ้งแก่พระนาง?
คนทั่วไปคงจะสรุปว่านี่เป็นอาการประสาทหลอนอย่างหนึ่ง และสิ่งที่ตนกำลังเห็นและได้ยินนั้นเป็นผลจากความผิดปกติทางจิตใจชั่วคราวบางอย่าง บางทีพระนางอาจกำลังฝันอยู่กระมัง? หรืออาจเป็นเพราะพระนางได้รับประทานบางสิ่งเข้าไปโดยไม่รู้ตัว จนทำให้เกิดประสบการณ์เช่นนี้?
แต่พระมารดาผู้ทรงบุญของเราไม่ใช่บุคคลธรรมดา และพระนางมิได้มีพระปัญญาอย่างคนทั่วไป พระปัญญาของพระนางเฉียบแหลมอย่างสมบูรณ์ เพราะธรรมชาติอันปราศจากมลทินของพระนาง และพระปัญญาของพระนางก็ “เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน” อยู่เสมอ ดังที่กาเบรียลกล่าวทักทายพระนาง พระนางทรงรู้จักพระสุรเสียงของพระเจ้า และทรงทราบว่าอัครทูตสวรรค์องค์นี้กำลังนำสารจากเบื้องบนมาแจ้งแก่พระนาง ด้วยเหตุนี้ พระนางจึงทรงรับฟัง ยอมรับ เชื่อ และยินยอม
เรายังอาจสรุปได้ด้วยว่า พระนางมารีย์ทรงทำมากกว่าเพียงยินยอม ความรักที่พระนางทรงมีต่อพระเจ้าและพระประสงค์ของพระองค์คงเข้มแข็งยิ่ง จนพระนางทรงเปี่ยมด้วยความปรารถนาอันร้อนรนในทันทีที่จะปฏิบัติตามคำสั่งนี้ของอัครทูตสวรรค์ พระนางคงทรงเปี่ยมด้วยความปรารถนาอันศักดิ์สิทธิ์ที่จะทำทุกสิ่งที่ทรงทำได้ เพื่อให้การเรียกอันอัศจรรย์ที่พระนางได้รับนี้สำเร็จลุล่วง และการเรียกนี้คงได้กลายเป็นจุดมุ่งหมายหลักในชีวิตของพระนางทันที
แม้ไม่มีใครในพวกเราได้รับกระแสเรียกอันเป็นเอกลักษณ์และรุ่งโรจน์เช่นที่พระมารดาผู้ได้รับพระพรของเราได้รับ แต่เราทุกคนได้รับภารกิจจากพระเจ้าอย่างแน่นอน บางครั้งเรารับฟังและไตร่ตรองภารกิจนั้น บางครั้งเราเลือกที่จะน้อมรับ แต่สิ่งที่ดีที่สุดคือการเลียนแบบพระมารดาผู้ได้รับพระพรของเราและรีบรุดไปทำภารกิจนั้น เราต้องไม่เพียงเปิดใจ ต้องไม่เพียงยอมมอบตน แต่เราต้องยอมให้ความปรารถนาทุกอย่างในวิญญาณของเรา ความมุ่งมั่นอันแรงกล้าทุกอย่างที่เรามี และความโหยหาทุกอย่างภายในเรา มุ่งไปสู่การทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จด้วย
พระเจ้าทรงเรียกให้คุณทำสิ่งใดในชีวิต? จุดมุ่งหมายของคุณคืออะไร? ภารกิจของคุณคืออะไร? หากคุณรู้สึกยากที่จะตอบคำถามเหล่านี้ บางทีคุณอาจเริ่มด้วยการภาวนาขอความปรารถนาอันศักดิ์สิทธิ์ที่ลึกซึ้งและครอบคลุมทั้งจิตใจ เพื่อทำสิ่งที่พระเจ้าทรงเลือกไว้สำหรับคุณให้สำเร็จ หากสิ่งเดียวที่คุณปรารถนาคือการทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จ เมื่อพระเจ้าทรงเผยพระประสงค์แก่คุณ คุณก็จะสามารถทำให้สำเร็จได้ง่ายขึ้นและรวดเร็วยิ่งขึ้น
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงภารกิจอันเป็นเอกลักษณ์ที่พระเจ้าประทานแก่คุณ ไม่ว่าพระองค์ทรงเรียกให้คุณทำสิ่งใดในชีวิต สิ่งนั้นคือกระแสเรียกที่ประทานแก่คุณเพียงผู้เดียว อย่าวิ่งหนี อย่ายอมรับอย่างไม่เต็มใจ แต่จงรีบรุดไปทำภารกิจนั้นด้วยทั้งชีวิตจิตใจ และยอมให้พระเจ้าทรงกระทำสิ่งยิ่งใหญ่ผ่านทางคุณ
ข้าแต่พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ข้าพเจ้าทราบว่าพระองค์ทรงมีแผนการอันสมบูรณ์สำหรับชีวิตของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าทราบว่าพระองค์ประทานภารกิจแก่ข้าพเจ้าซึ่งมิได้ประทานแก่ผู้ใดอื่น โปรดให้วิญญาณของข้าพเจ้าเปี่ยมล้นด้วยความปรารถนาอันศักดิ์สิทธิ์ที่จะทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จอย่างครบถ้วน และทำด้วยความมุ่งมั่นและกำลังอย่างร้อนรนที่สุด ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าก็เป็นผู้รับใช้ของพระองค์เช่นกัน ขอให้เป็นไปแก่ข้าพเจ้าตามพระประสงค์ของพระองค์ พระแม่มารีย์ โปรดภาวนาเพื่อเรา ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
นำพระคริสตเจ้าไปสู่ผู้อื่น
21 ธันวาคม วันธรรมดาในเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
ในเวลานั้น พระนางมารีย์ทรงออกเดินทางอย่างรีบเร่งไปยังเมืองหนึ่งในแถบภูเขาของแคว้นยูดาห์ พระนางเสด็จเข้าไปในบ้านของเศคาริยาห์และทรงทักทายนางเอลีซาเบธ ลูกา 1:39–40
วันนี้ เราได้รับฟังเรื่องราวอันรุ่งโรจน์ของการที่พระนางมารีย์เสด็จเยี่ยมนางเอลีซาเบธ เมื่อพระนางมารีย์ทรงพระครรภ์ได้ประมาณสองเดือน พระนางทรงเดินทางไปอยู่กับเอลีซาเบธผู้เป็นญาติ ซึ่งจะคลอดบุตรภายในหนึ่งเดือน แม้เราจะกล่าวถึงเหตุการณ์นี้ได้มากมายในฐานะการแสดงความรักในครอบครัวที่พระนางมารีย์ทรงมีต่อเอลีซาเบธ แต่จุดสำคัญของเรื่องกลับมุ่งไปที่พระกุมารผู้ล้ำค่าในพระครรภ์ของพระนางมารีย์ทันที
ลองนึกภาพเหตุการณ์นี้ พระนางมารีย์เพิ่งทรงเดินทางมาประมาณ 100 ไมล์ พระนางน่าจะทรงเหน็ดเหนื่อยมาก เมื่อเสด็จมาถึงในที่สุด พระนางคงทรงรู้สึกโล่งพระทัยและยินดีที่การเดินทางสิ้นสุดลง แต่ในขณะนั้น เอลีซาเบธกล่าวบางสิ่งที่น่าประทับใจยิ่ง ซึ่งเพิ่มพูนความยินดีให้แก่ทุกคนที่อยู่ที่นั่น รวมถึงพระมารดามารีย์ด้วย เอลีซาเบธกล่าวว่า “เพราะทันทีที่เสียงทักทายของท่านมาถึงหูของข้าพเจ้า ทารกในครรภ์ของข้าพเจ้าก็ดิ้นด้วยความยินดี” (ลูกา 1:44) ลองนึกภาพเหตุการณ์นี้อีกครั้ง ทารกน้อยในครรภ์ของเอลีซาเบธ คือยอห์นผู้ทำพิธีล้าง เป็นผู้ที่รับรู้ทันทีถึงการประทับอยู่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าและดิ้นด้วยความยินดี และเอลีซาเบธเองก็รับรู้ทันทีถึงความยินดีของบุตรที่มีชีวิตอยู่ในครรภ์ของตน เมื่อเอลีซาเบธกล่าวเรื่องนี้กับพระนางมารีย์ ผู้ทรงยินดีอยู่แล้วที่เสด็จมาถึงปลายทาง พระนางก็ทรงเปี่ยมด้วยความยินดีมากยิ่งขึ้นในทันใด เมื่อทรงตระหนักว่าพระนางได้นำพระผู้ไถ่กู้โลก ผู้ทรงดำรงพระชนม์อยู่ในพระครรภ์ของพระนาง มาสู่เอลีซาเบธและยอห์น
เรื่องราวนี้ควรสอนเรามากมายเกี่ยวกับสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต แน่นอนว่า การยื่นมือไปหาผู้อื่นด้วยความรักเป็นสิ่งสำคัญ การดูแลญาติพี่น้องและมิตรสหายในยามที่พวกเขาต้องการเรามากที่สุดเป็นสิ่งสำคัญ การเสียสละเวลาและกำลังของเราเพื่อประโยชน์ของผู้อื่นเป็นสิ่งสำคัญ เพราะโดยการรับใช้ด้วยความถ่อมใจเช่นนี้ เราย่อมแบ่งปันความรักของพระเจ้าอย่างแน่นอน แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ เราต้องนำพระเยซูคริสตเจ้าเองไปสู่ผู้อื่น เอลีซาเบธไม่ได้เปี่ยมด้วยความยินดีเป็นหลักเพราะพระนางมารีย์ทรงอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยเหลือนางในระหว่างตั้งครรภ์ แต่เหตุผลสำคัญที่ทำให้นางเปี่ยมด้วยความยินดีก็คือ พระนางมารีย์ทรงนำพระเยซูเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าของนาง ผู้ทรงดำรงพระชนม์อยู่ในพระครรภ์ของพระนาง มาสู่นาง
แม้เราจะไม่ได้นำพระคริสตเจ้าไปสู่ผู้อื่นในลักษณะเดียวกับที่พระมารดาผู้ทรงพระพรของเราทรงกระทำ แต่เราก็ยังต้องทำให้สิ่งนี้เป็นพันธกิจหลักในชีวิตของเรา ประการแรก เราต้องบ่มเพาะความรักและความศรัทธาต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราให้ลึกซึ้งจนพระองค์ประทับอยู่ภายในเราอย่างแท้จริง จากนั้น เราต้องนำพระองค์ผู้ประทับอยู่ภายในเราไปสู่ผู้อื่น นี่คือกิจการแห่งความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เราจะสามารถมอบให้แก่ผู้อื่นได้อย่างไม่ต้องสงสัย
วันนี้ จงไตร่ตรองไม่เพียงถึงภารกิจของคุณในการเชื้อเชิญองค์พระผู้เป็นเจ้าให้ประทับอยู่ภายในคุณ เช่นเดียวกับที่พระมารดาผู้ได้รับพระพรของเราทรงกระทำ แต่ยังไตร่ตรองถึงหน้าที่ของคุณในฐานะคริสตชนที่จะนำพระองค์ผู้ประทับอยู่ภายในคุณไปสู่ผู้อื่นด้วย ผู้อื่นได้พบพระคริสตเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ภายในคุณด้วยความยินดีหรือไม่? พวกเขาสัมผัสถึงการประทับอยู่ของพระองค์ในชีวิตของคุณ และตอบสนองด้วยความกตัญญูหรือไม่? ไม่ว่าพวกเขาจะตอบสนองอย่างไร จงมุ่งมั่นต่อกระแสเรียกอันศักดิ์สิทธิ์นี้ที่จะนำพระคริสตเจ้าไปสู่ผู้อื่น เป็นการกระทำที่เกิดจากความรักอันลึกซึ้งที่สุด
ข้าแต่พระเจ้า โปรดประทับอยู่ภายในข้าพเจ้าอย่างแท้จริง โปรดเสด็จมาและเปลี่ยนแปลงข้าพเจ้าด้วยการประทับอยู่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ เมื่อพระองค์เสด็จมาหาข้าพเจ้า โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าเป็นธรรมทูตแห่งการประทับอยู่ของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้า โดยนำพระองค์ไปสู่ผู้อื่น เพื่อพวกเขาจะได้พบความยินดีจากการประทับอยู่ของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงเป็นที่รัก โปรดทำให้ข้าพเจ้าเป็นเครื่องมือที่บริสุทธิ์ และทรงใช้ข้าพเจ้าเพื่อเป็นแรงบันดาลใจแก่ทุกคนที่ข้าพเจ้าพบในแต่ละวัน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
จงประกาศและชื่นชมยินดี!
22 ธันวาคม วันธรรมดาเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
“วิญญาณข้าพเจ้าประกาศความยิ่งใหญ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า จิตใจข้าพเจ้าชื่นชมยินดีในพระเจ้า พระผู้กอบกู้ข้าพเจ้า” ลูกา 1:46–47
มีคำถามเก่าแก่คำถามหนึ่งว่า “ไก่กับไข่ อะไรเกิดก่อนกัน” บางทีเรื่องนี้จึงยังเป็น “คำถาม” เก่าแก่ เพราะมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงทราบคำตอบว่า พระองค์ทรงสร้างโลกและสิ่งมีชีวิตทั้งปวงในโลกอย่างไร
วันนี้ ข้อความบรรทัดแรกจากบทเพลงสรรเสริญอันรุ่งโรจน์ของพระมารดาผู้ทรงพระพรของเรา ซึ่งมีชื่อว่า มักญีฟีกัต ตั้งคำถามอีกข้อหนึ่งแก่เราว่า “สิ่งใดเกิดก่อนกัน การสรรเสริญพระเจ้าหรือการชื่นชมยินดีในพระองค์” บางทีท่านอาจไม่เคยถามตนเองเช่นนี้ แต่ทั้งคำถามและคำตอบก็ควรค่าแก่การไตร่ตรอง
ข้อความบรรทัดแรกของบทเพลงสรรเสริญของพระนางมารีย์ระบุถึงการกระทำสองอย่างที่เกิดขึ้นภายในพระนาง พระนางทรง “ประกาศ” และทรง “ชื่นชมยินดี” จงพิจารณาประสบการณ์ภายในทั้งสองอย่างนี้ เราอาจเรียบเรียงคำถามให้ชัดเจนขึ้นได้ว่า พระนางมารีย์ทรงประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเพราะทรงเปี่ยมด้วยความยินดีก่อนแล้วหรือ หรือพระนางทรงเปี่ยมด้วยความยินดีเพราะทรงประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าก่อน บางทีคำตอบอาจเป็นทั้งสองอย่างอยู่บ้าง แต่ลำดับของข้อความบรรทัดนี้ในพระคัมภีร์สื่อว่า พระนางทรงประกาศก่อน และด้วยเหตุนั้นจึงทรงเปี่ยมด้วยความยินดี
นี่ไม่ใช่เพียงการไตร่ตรองเชิงปรัชญาหรือทฤษฎีเท่านั้น แต่เป็นการไตร่ตรองที่นำไปปฏิบัติได้จริง และช่วยให้เราเข้าใจชีวิตประจำวันอย่างลึกซึ้ง บ่อยครั้งในชีวิต เรารอให้พระเจ้า “ดลใจ” ก่อนที่จะขอบพระคุณและสรรเสริญพระองค์ เรารอจนพระเจ้าทรงสัมผัสใจเรา ทรงเติมเต็มเราด้วยประสบการณ์อันชื่นชมยินดี ทรงตอบคำภาวนาของเรา แล้วเราจึงตอบสนองด้วยความกตัญญูรู้คุณ นี่เป็นสิ่งที่ดี แต่ทำไมต้องรอ? ทำไมต้องรอที่จะประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า?
เราควรประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเมื่อชีวิตประสบความยากลำบากหรือไม่? ควร เราควรประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเมื่อเราไม่รู้สึกถึงการประทับอยู่ของพระองค์ในชีวิตหรือไม่? ควร เราควรประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าแม้เมื่อเราต้องแบกกางเขนที่หนักที่สุดในชีวิตหรือไม่? ควรอย่างแน่นอน
การประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าไม่ควรกระทำเฉพาะหลังจากได้รับแรงดลใจอันทรงพลังหรือคำตอบต่อคำภาวนาเท่านั้น และไม่ควรกระทำเฉพาะหลังจากเราได้สัมผัสความใกล้ชิดของพระเจ้าเท่านั้น การประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเป็นหน้าที่แห่งความรัก และต้องกระทำเสมอ ทุกวัน ในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าเป็นสำคัญเพราะพระองค์ทรงเป็นผู้ใด พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า และเพียงเพราะความจริงข้อนี้ พระองค์ก็ทรงสมควรได้รับการสรรเสริญทั้งสิ้นจากเรา
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าสนใจคือ การเลือกประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ทั้งในยามสุขและในยามยากลำบาก มักนำเราไปสู่ประสบการณ์แห่งความชื่นชมยินดีด้วย ดูเหมือนว่าจิตใจของพระนางมารีย์ชื่นชมยินดีในพระเจ้า พระผู้กอบกู้ของพระนาง เป็นสำคัญเพราะพระนางทรงประกาศความยิ่งใหญ่ของพระองค์ก่อน ความชื่นชมยินดีเกิดจากการรับใช้พระเจ้าก่อน รักพระองค์ และถวายพระเกียรติอันสมควรแด่พระนามของพระองค์
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงกระบวนการสองประการนี้ คือการประกาศและการชื่นชมยินดี การประกาศต้องมาก่อนเสมอ แม้เราจะรู้สึกราวกับว่าไม่มีสิ่งใดให้น่ายินดี แต่หากคุณสามารถมุ่งมั่นที่จะประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า คุณจะพบในทันใดว่าคุณได้ค้นพบเหตุแห่งความยินดีที่ลึกซึ้งที่สุดในชีวิต นั่นคือพระเจ้าเอง
ข้าแต่พระมารดาผู้เป็นที่รักยิ่ง พระแม่ทรงเลือกที่จะประกาศความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า พระแม่ทรงยอมรับกิจการอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ในชีวิตของพระแม่และในโลก และการที่พระแม่ทรงประกาศความจริงเหล่านี้ก็ทำให้พระแม่เปี่ยมด้วยความยินดี โปรดภาวนาเพื่อข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้พยายามถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าในทุก ๆ วันเช่นกัน ไม่ว่าจะได้รับความท้าทายหรือพระพรใด ๆ ข้าแต่พระมารดาผู้เป็นที่รัก ขอให้ข้าพเจ้าเลียนแบบพระแม่ และมีส่วนร่วมในความยินดีอันสมบูรณ์ของพระแม่ด้วย พระแม่มารีย์ โปรดภาวนาเพื่อข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ชัยชนะของเศคาริยาห์
23 ธันวาคม วันธรรมดาเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
ทันใดนั้น ปากของเขาก็เปิด ลิ้นของเขาก็เป็นอิสระ และเขาพูดสรรเสริญพระเจ้า ลูกา 1:64
ข้อความนี้เผยให้เห็นบทสรุปอันน่ายินดีของการที่เศคาริยาห์ไม่ยอมเชื่อในตอนแรกถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงเปิดเผยแก่เขา จงระลึกว่าเก้าเดือนก่อนหน้านั้น ขณะที่เศคาริยาห์กำลังปฏิบัติหน้าที่สมณะ โดยถวายเครื่องบูชาในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดภายในพระวิหาร อัครทูตสวรรค์กาเบรียลผู้รุ่งโรจน์ ซึ่งยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ได้มาหาเขา กาเบรียลแจ้งข่าวดีแก่เศคาริยาห์ว่าภรรยาของเขาจะตั้งครรภ์ในวัยชรา และเด็กคนนี้จะเป็นผู้เตรียมประชากรอิสราเอลให้พร้อมรับพระเมสสิยาห์ผู้กำลังจะเสด็จมา นี่ช่างเป็นสิทธิพิเศษอันน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! แต่เศคาริยาห์ไม่เชื่อ ด้วยเหตุนี้ อัครทูตสวรรค์จึงทำให้เขาเป็นใบ้ตลอดเก้าเดือนที่ภรรยาตั้งครรภ์
การลงโทษขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นของประทานแห่งพระหรรษทานของพระองค์เสมอ เศคาริยาห์ไม่ได้ถูกลงโทษเพราะความมุ่งร้าย หรือเพียงเพื่อให้ได้รับโทษ ตรงกันข้าม การลงโทษนี้คล้ายกับกิจใช้โทษบาปมากกว่า เขาได้รับกิจใช้โทษบาปที่ทำให้ถ่อมตนลง โดยสูญเสียความสามารถในการพูดเป็นเวลาเก้าเดือนด้วยเหตุผลอันดี ดูเหมือนว่าพระเจ้าทรงทราบว่าเศคาริยาห์จำเป็นต้องใช้เวลาเก้าเดือนไตร่ตรองอย่างเงียบ ๆ ถึงสิ่งที่อัครทูตสวรรค์ได้กล่าว เขาต้องใช้เวลาเก้าเดือนรำพึงถึงการตั้งครรภ์อย่างอัศจรรย์ของภรรยา และเขาต้องใช้เวลาเก้าเดือนรำพึงว่าเด็กคนนี้จะเป็นใคร และเก้าเดือนนั้นก็เกิดผลตามที่มุ่งหมาย คือการกลับใจอย่างสิ้นเชิง
หลังจากเด็กเกิดมา ทุกคนคาดว่าบุตรชายคนแรกนี้จะได้รับชื่อว่าเศคาริยาห์ตามบิดา แต่อัครทูตสวรรค์ได้บอกเศคาริยาห์ไว้ว่าเด็กจะต้องได้รับชื่อว่ายอห์น ดังนั้น ในวันที่แปด ซึ่งเป็นวันที่บุตรชายเข้าสุหนัตและได้รับการถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า เศคาริยาห์จึงเขียนบนแผ่นกระดานว่าเด็กชื่อยอห์น นี่เป็นการแสดงความเชื่อและเป็นเครื่องหมายว่าเขาได้หันจากความไม่เชื่อมาสู่ความเชื่ออย่างเต็มที่แล้ว และการแสดงความเชื่อนี้เองที่ลบล้างความสงสัยก่อนหน้านั้นของเขา
ชีวิตของเราแต่ละคนย่อมมีช่วงที่เราไม่อาจเชื่อในระดับลึกที่สุดของความเชื่อ ด้วยเหตุนี้ เศคาริยาห์จึงเป็นแบบอย่างให้เรารู้ว่าควรรับมือกับความล้มเหลวของตนอย่างไร เรารับมือกับความล้มเหลวเหล่านั้นด้วยการยอมให้ผลที่ตามมาจากความล้มเหลวในอดีตเปลี่ยนแปลงเราให้ดีขึ้น เราเรียนรู้จากความผิดพลาดและก้าวต่อไปด้วยความตั้งใจใหม่ นี่คือสิ่งที่เศคาริยาห์ได้ทำ และเป็นสิ่งที่เราต้องทำหากเราปรารถนาจะเรียนรู้จากแบบอย่างที่ดีของเขา
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงบาปใดก็ตามที่ท่านได้ทำ ซึ่งส่งผลให้เกิดความเจ็บปวดในชีวิตของท่าน ขณะที่ท่านรำพึงถึงบาปนั้น คำถามที่แท้จริงคือ จากจุดนี้ท่านจะก้าวต่อไปอย่างไร ท่านยอมให้บาปในอดีตหรือการขาดความเชื่อครอบงำและควบคุมชีวิตของท่านหรือไม่? หรือท่านใช้ความล้มเหลวในอดีตเพื่อตั้งใจใหม่และตัดสินใจใหม่สำหรับอนาคต เพื่อจะได้เรียนรู้จากความผิดพลาดของตน? การเลียนแบบเศคาริยาห์ต้องอาศัยความกล้าหาญ ความถ่อมตน และความเข้มแข็ง วันนี้ จงพยายามนำคุณธรรมเหล่านี้เข้ามาในชีวิตของท่าน
ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าทราบว่าชีวิตของข้าพเจ้าขาดความเชื่อ ข้าพเจ้าไม่เชื่อทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้า ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงมักไม่นำพระวาจาของพระองค์ไปปฏิบัติ ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงเป็นที่รัก เมื่อข้าพเจ้าทนทุกข์อันเป็นผลจากความอ่อนแอของตน โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าตระหนักว่า ความทุกข์นี้และความทุกข์ทั้งปวงสามารถนำไปสู่การถวายพระเกียรติแด่พระองค์ได้ หากข้าพเจ้าฟื้นฟูความเชื่อของตนขึ้นใหม่ โปรดช่วยให้ข้าพเจ้ากลับมาหาพระองค์เสมอเช่นเดียวกับเศคาริยาห์ และโปรดทรงใช้ข้าพเจ้าเป็นเครื่องมือให้พระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ปรากฏ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
การเปลี่ยนแปลงโดยพระจิตเจ้า
24 ธันวาคม วันธรรมดาเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า
เศคาริยาห์ผู้เป็นบิดาของเด็กเปี่ยมด้วยพระจิตเจ้า กล่าวพยากรณ์ว่า “ขอถวายพระพรแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่งอิสราเอล เพราะพระองค์เสด็จมาเยี่ยมประชากรของพระองค์และทรงปลดปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระ…” ลูกา 1:67–68
เรื่องราวการเกิดของนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างที่เรากำลังพิจารณามาถึงบทสรุปในวันนี้ ด้วยบทเพลงสรรเสริญที่เศคาริยาห์กล่าวหลังจากลิ้นของเขาเป็นอิสระ เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงในความเชื่อของเขา เขาได้ก้าวจากความสงสัยในสิ่งที่อัครทูตสวรรค์กาเบรียลกล่าวแก่เขา มาสู่ความเชื่อและการปฏิบัติตามคำสั่งของอัครทูตสวรรค์ที่ให้ตั้งชื่อบุตรชายคนแรกว่า “ยอห์น” ดังที่เราได้เห็นในการไตร่ตรองเมื่อวานนี้ เศคาริยาห์เป็นแบบอย่างสำหรับผู้ที่เคยขาดความเชื่อ ได้รับความทุกข์จากผลของการขาดความเชื่อนั้น และได้เปลี่ยนแปลงไปเพราะผลที่เกิดขึ้น
วันนี้ เราเห็นภาพที่ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเราเปลี่ยนแปลงตนเอง ไม่ว่าในอดีตเราจะเคยสงสัยอย่างลึกซึ้งเพียงใด ไม่ว่าเราจะเคยหันเหไปจากพระเจ้าไกลเพียงใด เมื่อเราหันกลับมาหาพระองค์อย่างสุดหัวใจ เราก็หวังได้ว่าจะมีประสบการณ์เช่นเดียวกับเศคาริยาห์ ประการแรก เราเห็นว่าเศคาริยาห์ “เปี่ยมด้วยพระจิตเจ้า” และผลจากพระพรของพระจิตเจ้านี้ เศคาริยาห์จึง “กล่าวคำพยากรณ์” สิ่งที่ได้รับการเปิดเผยทั้งสองประการนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง
ขณะที่เราเตรียมฉลองการบังเกิดของพระคริสตเจ้าในวันพรุ่งนี้ซึ่งเป็นวันพระคริสตสมภพ เราก็ได้รับเรียกให้ “เปี่ยมด้วยพระจิตเจ้า” เช่นกัน เพื่อเราจะสามารถทำหน้าที่เป็นผู้ส่งสารเชิงประกาศกขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ด้วย แม้ว่าคริสต์มาสจะมุ่งถึงพระบุคคลที่สองแห่งพระตรีเอกภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง คือพระคริสตเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา แต่พระจิตเจ้า ซึ่งเป็นพระบุคคลที่สามแห่งพระตรีเอกภาพ ก็ทรงมีบทบาทสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันในเหตุการณ์อันรุ่งโรจน์นี้ ทั้งในเวลานั้นและในวันนี้ จงระลึกว่า โดยพระจิตเจ้าผู้ทรงแผ่พระอานุภาพปกคลุมพระแม่มารีย์ พระนางจึงทรงปฏิสนธิพระกุมารคริสต์ ในพระวรสารวันนี้ พระจิตเจ้าทรงทำให้เศคาริยาห์สามารถประกาศความยิ่งใหญ่แห่งพระราชกิจของพระเจ้า ที่ทรงส่งยอห์นผู้ทำพิธีล้างให้ล่วงหน้าพระเยซูเจ้าไปเตรียมทางสำหรับพระองค์ วันนี้ก็ต้องเป็นพระจิตเจ้าผู้ทรงเติมเต็มชีวิตของเรา เพื่อให้เราสามารถประกาศความจริงแห่งพระคริสตสมภพได้
ในยุคสมัยของเรา คริสต์มาสในหลายส่วนของโลกได้กลายเป็นเรื่องทางโลกไปมากแล้ว มีเพียงไม่กี่คนที่ใช้เวลาในวันคริสต์มาสเพื่อภาวนาและนมัสการพระเจ้าอย่างแท้จริงสำหรับทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ มีเพียงไม่กี่คนที่ประกาศสารอันรุ่งโรจน์แห่งการรับสภาพมนุษย์แก่ครอบครัวและมิตรสหายอย่างต่อเนื่องในช่วงการเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่นี้ แล้วท่านเล่า? คริสต์มาสนี้ ท่านสามารถเป็น “ประกาศก” ที่แท้จริงของพระเจ้าผู้สูงสุดได้หรือไม่? พระจิตเจ้าทรงแผ่พระอานุภาพปกคลุมท่าน และทรงเติมเต็มท่านด้วยพระหรรษทานที่จำเป็นต่อการชี้ให้ผู้อื่นเห็นเหตุผลอันรุ่งโรจน์แห่งการเฉลิมฉลองของเราแล้วหรือยัง?
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงบทบาทของพระจิตเจ้าในชีวิตของท่านในวันนี้ จงทูลเชิญพระจิตเจ้าให้ทรงเติมเต็มท่าน ดลใจท่าน และเสริมกำลังท่าน อีกทั้งประทานปรีชาญาณที่ท่านจำเป็นต้องมี เพื่อเป็นกระบอกเสียงประกาศพระพรอันรุ่งโรจน์แห่งการบังเกิดของพระผู้ไถ่โลกในคริสต์มาสนี้ ไม่มีของขวัญใดที่ท่านจะมอบแก่ผู้อื่นแล้วสำคัญยิ่งกว่าสารแห่งความจริงและความรักนี้
ข้าแต่พระจิตเจ้า ข้าพเจ้าขอมอบชีวิตแด่พระองค์ และทูลเชิญพระองค์เสด็จมาหาข้าพเจ้า โปรดปกคลุมข้าพเจ้าและเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยการประทับอยู่ของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้า ขณะที่พระองค์ทรงเติมเต็มข้าพเจ้า โปรดประทานสติปัญญาที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องมีเพื่อกล่าวถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และเพื่อเป็นเครื่องมือที่ชักนำผู้อื่นให้เข้าร่วมการเฉลิมฉลองอันรุ่งโรจน์แห่งการบังเกิดของพระผู้ไถ่โลก ข้าแต่พระจิตเจ้า โปรดเสด็จมา โปรดเติมเต็มข้าพเจ้า เผาผลาญข้าพเจ้า และใช้ข้าพเจ้าเพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble