తెలుగు

మే—వృద్ధాప్యంపై ఆలోచనలు

ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్‌బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!

మే 1

సిలువపై యేసు, “ఇదిగో, నీ తల్లి” (యోహాను 19:27) అని అంటారు. తన సొంత తల్లినే మన తల్లిగా యేసు మనకు ఇస్తున్నారు. మనలను తన కుమారుని చెంతకు తీసుకురావడమే ఆమెకు ఉన్న గొప్ప కోరిక. ఆమెపై శ్రద్ధ చూపడం, ఆమెను ప్రేమించడం మనలను క్రీస్తు నుంచి దూరం చేస్తాయని మనం భయపడనక్కరలేదు. నిజానికి అందుకు విరుద్ధంగా జరుగుతుంది. మనం ఆమెను ఎంత ఎక్కువగా ప్రేమిస్తే, ఆమె కుమారునిపై మన ప్రేమ అంత ఎక్కువవుతుంది.

మే 2

పునీత రెండవ జాన్ పాల్ మనలను ఇలా ప్రోత్సహిస్తున్నారు: “మన ఆత్మల ఆధ్యాత్మిక స్వభావం వల్ల మనం మరణానంతరం కూడా జీవిస్తాం. కాలం ఎంత త్వరగా గడిచిపోతుందో గ్రహించడం, మనకు ఇంకా మిగిలి ఉన్న సంవత్సరాలను పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకోవాలనే పిలుపు.” “మన ఆత్మ ఎన్నటికీ మరణించదు” అని మనం ఎన్నిసార్లు చెప్పుకున్నా తక్కువే. మన పరిశుద్ధ పిత చెప్పినట్లుగా, దాదాపు కాంతివేగంతో గడిచిపోయే కాలం, మన ప్రభువు మనకు ఇచ్చే ప్రతి రోజునూ జాగరూకతతో, పవిత్రంగా వినియోగించుకోవాలని మనలను పిలుస్తోంది.

మే 3

పవిత్ర గ్రంథంలో వృద్ధాప్యాన్ని దేవుని అనుగ్రహానికి సూచనగా గౌరవిస్తారు. అబ్రాహాము, సారా, మోషే, జెకర్యా, ఎలిజబెత్తు, సిమెయోను, అన్నా, నికోదేము—దేవుని ప్రణాళికలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించిన పవిత్రులైన వృద్ధులతో పవిత్ర గ్రంథపు పుటలు నిండి ఉన్నాయి.

మే 4

మన దేవుని అపారమైన మంచితనంతో దివ్యసత్ప్రసాదం మనలను విస్మయానికి గురిచేస్తుంది. మనం, “ఇదిగో కొంత రొట్టె” అంటాం. పవిత్రాత్మ శక్తి ద్వారా యేసు మనతో, “ఎంతో ధన్యవాదాలు. ఇదిగో నా శరీరం, నా రక్తం!” అని అంటారు. ఇది మనం ఎవరికైనా, “ఇదిగో పావు డాలరు నాణెం” అంటే, వారు, “ధన్యవాదాలు! బదులుగా ఇదిగో పది లక్షల డాలర్లు!” అని చెప్పినట్లుంటుంది. ప్రతి దివ్యబలిపూజలో జరిగే ఈ ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం మనలను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంది. ఇవ్వడంలో మనం ఎన్నటికీ మన దేవుణ్ణి మించలేం.

మే 5

జీవితాన్ని పరిపూర్ణతకు చేర్చడానికి అనుకూలమైన కాలంగా పవిత్ర గ్రంథం వృద్ధాప్యాన్ని చూపిస్తుంది. అన్నీ ఒకచోట సమకూడి, జీవితార్థాన్ని మరింత బాగా గ్రహించడానికి, హృదయ వివేకాన్ని పొందడానికి మనకు తోడ్పడే కాలమది. వృద్ధాప్యం మానవ పరిపక్వతలో చివరి దశ, దేవుని ఆశీర్వాదానికి సూచన.

మే 6

వయస్సుతో పాటు పరిపక్వత చెంది వృద్ధాప్యంలోకి అడుగుపెట్టే ప్రక్రియ, వృద్ధులమైన మనం భాగంగా ఉన్న విస్తృత సమాజానికి మేలు చేస్తుంది. జీవిత పోరాటాలు వృద్ధులకు జ్ఞానాన్ని, పరిపక్వతను ఇచ్చాయి కాబట్టి, మానవ వ్యవహారాలను మరింత వివేకంతో చూడటానికి వారు మనకు తోడ్పడతారు.

మే 7

వృద్ధులు మన సామూహిక జ్ఞాపకాలకు సంరక్షకులు. అందువల్ల మన సమాజంలో జీవితానికి ఆధారంగా నిలిచి, దానిని నడిపించే ఆదర్శాలనూ ఉమ్మడి విలువలనూ వివరించడంలో వారికి విశిష్టమైన స్థానం ఉంది.

మే 8

కమ్యూనిస్టులు రష్యాను తమ ఆధీనంలోకి తీసుకున్న 1917 నుంచి, తమ మనవలు మనవరాళ్లలో విశ్వాసాన్ని సజీవంగా ఉంచింది అమ్మమ్మలు, నానమ్మలేనని నాకు చెప్పారు. చాలా సందర్భాల్లో విశ్వాసం “ఒక తరాన్ని దాటవేసి” మనవలు మనవరాళ్లలో కొనసాగింది. నేడు ఇక్కడ మన సొంత దేశంలోనే అనేక సందర్భాల్లో ఇదే పరిస్థితి కనిపిస్తోంది.

మే 9

పరమపావన పోప్ రెండవ జాన్ పాల్ వృద్ధులకు రాసిన లేఖ (#12)లో, ఆయన సిసెరో చెప్పిన ఈ మాటలను ప్రస్తావిస్తున్నారు: “యువత తమను గౌరవిస్తున్నారని, ప్రేమిస్తున్నారని భావించేవారికి వయోభారం తేలికగా ఉంటుంది.” మనమందరం దీనితో ఏకీభవిస్తామని నేను భావిస్తున్నాను.

మే 10

మానవ ఆత్మ నిరంతరం నిత్యత్వం వైపు తిరిగి ఉంటే, అది ఎల్లప్పుడూ యవ్వనంగా ఉంటుంది.

మే 11

అనారోగ్యం వల్లనో, ఒంటరితనం వల్లనో, ఇతర కారణాల వల్లనో మనం బాధపడటానికి దేవుడు అనుమతించినప్పుడు, తన కుమారుని బలితో మరింత గొప్ప ప్రేమతో మనలను మనం ఐక్యం చేసుకోవడానికి, తన రక్షణ ప్రణాళికలో మరింత సంపూర్ణంగా భాగం పంచుకోవడానికి అవసరమైన కృపను, శక్తిని ఆయన ఎల్లప్పుడూ మనకు ఇస్తారు. ఆయన ప్రేమ, కరుణ సమృద్ధిగా గల తండ్రి.

మే 12

వయస్సు పెరుగుతున్నకొద్దీ మన “జీవనసంధ్య” గురించి మనం సహజంగానే ఆలోచిస్తాం. మన కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు, పరిచయస్తుల సంఖ్య అంతకంతకూ తగ్గిపోతుండటం మనకు దానిని గుర్తుచేస్తుంది. జీవితం మన పరలోక గృహం వైపు సాగే యాత్ర. నిత్యత్వపు గుమ్మం వైపు చూడటానికి వృద్ధాప్యం ఎంతో సహజమైన సమయం.

మే 13

వృద్ధులమైన మనం కూడా మరణాన్ని చూసి వెనుకంజ వేయడం అర్థం చేసుకోదగినదే. మానవుడు జీవించడానికే సృష్టించబడ్డాడు. మరణం దేవుని తొలి ప్రణాళికలో భాగం కాదు; పాపం వల్ల అది వచ్చింది. మన అంతరంగపు లోతుల్లో ఏదో దీనిని గ్రహిస్తుంది. క్రీస్తు కూడా తోటలో వేదన పడుతున్నప్పుడు తన మరణాన్ని ఎదుర్కోవడానికి వెనుకంజ వేశారు; అయినా చివరికి తండ్రి చిత్తాన్నే ఎంచుకున్నారు. ఆ నిర్ణయంలోనే మన రక్షణ ఉంది; మన భవిష్యత్తుకు మార్గదర్శకత్వమూ ఉంది.

మే 14

జీవితం గురించి అత్యంత ప్రాథమికమైన ప్రశ్నలను అడగక తప్పని స్థితికి మరణం మనలను తీసుకువస్తుంది: “మరణానికి ఆవల ఏముంది? మరణమే అంతమా, లేక జీవితం కొనసాగుతుందా?” యేసు ఆ ప్రశ్నలకు జవాబిస్తున్నారు: “నేనే పునరుత్థానమును, జీవమును; నన్ను విశ్వసించేవారు మరణించినా జీవిస్తారు” (యోహాను 11:25).

మే 15

అంత్యక్రియల దివ్యబలిపూజలోని స్తుతిప్రార్థనలో ఒక అందమైన వాక్యం ఉంది: “ప్రభువా, నీ విశ్వాసుల జీవితం మారుతుందే గాని అంతం కాదు.” మన విశ్వాసం మరణ రహస్యంపై వెలుగును ప్రసరింపజేసి, వృద్ధాప్యంలో ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. మన మరణాన్ని ఒక విపత్తు రాబోతోందన్న భావంతో కాకుండా, వాగ్దానాలతో నిండిన మన జీవిత గమ్యమైన క్రీస్తులో సంపూర్ణ పరిపక్వత వైపు సాగిపోవడంగా చూడమని అది మనలను పిలుస్తుంది.

మే 16

అనేక సంస్కృతులలో వృద్ధులు సమాజానికి కేంద్రబిందువుగా ఉంటారు; వారి అనుభవానికి, జ్ఞానానికి ఎంతో విలువ ఇస్తారు. విచారకరంగా, నేడు మరికొన్ని సంస్కృతులలో పరిస్థితి అలా లేదు. అయితే మీరు పంచగలిగినవి యువతకూ, మధ్యవయస్కులకూ అవసరం. మీరు గమనిస్తే, దేవుడు మీకు ఇచ్చిన వాటిని వారితో పంచుకునే అవకాశాలు కనిపిస్తాయి.

మే 17

శారీరక ఆరోగ్యానికీ, సామర్థ్యానికీ వీడ్కోలు పలుకుతూ, వృద్ధాప్యపు కష్టాలను అనుభవిస్తున్నప్పుడు ఒక విధమైన “మరణం” సంభవిస్తుంది. కానీ ముందున్న ప్రయాణంలో దేవుడు మన కోసం “నూతన జీవాన్ని” సిద్ధం చేసి ఉంచాడు.

మే 18

మన జీవితాలు మా పట్టణంలోని పెద్ద ప్రజా ఈతకొలను వంటివని నేను తరచూ అనుకుంటాను. ఒక చివరన మీరు నేరుగా నడుచుకుంటూ అందులోకి దిగవచ్చు—అక్కడ నీరు కొన్ని అంగుళాల లోతు మాత్రమే ఉంటుంది. కానీ మీరు నడుస్తూ వెళ్తున్నకొద్దీ, నీటి లోతు పెరుగుతూ చివరికి మీ తలపైకి వస్తుంది. ఆఖరున, నీటిలోకి దూకే పలక ఉన్న చోట, అది పన్నెండు అడుగుల లోతు ఉంటుంది. అలాగే, జీవితంలో ముందుకు సాగుతున్నకొద్దీ మన ప్రభువుపై మరింత గాఢమైన నమ్మకం ఉంచడానికీ, ఆయనకు, మన జీవితాల పట్ల ఆయన చిత్తానికి మరింత సంపూర్ణంగా సమర్పించుకోవడానికీ మనం పిలువబడ్డాము. చివరికి మరణ క్షణంలో మనలను మనం పూర్తిగా ఆయన ప్రేమపూర్వక బాహువులలో విడిచిపెడతాము.

మే 19

భూమిపై మన జీవితాలు అందమైన, అద్భుతమైన వరాలు. అయితే అవే అన్నిటికంటే మిన్నైనవి కావు. ఈ భూమిపై, “…మనకు శాశ్వతమైన పట్టణం లేదు; రాబోయే పట్టణం కోసం మనం వెదుకుతున్నాము” అని పవిత్ర గ్రంథం చెబుతుంది (హెబ్రీయులకు 13:14, RSVCE).

మే 20

మరణాన్ని ఒక “దాటిపోయే మార్గం”గా, ఒక జీవితానికీ మరొక జీవితానికీ మధ్య వంతెనగా భావించండి. అది ఈ భూమిపై క్షణభంగురమైన, అనిశ్చితమైన ఆనందానికీ, దేవుడు తన నమ్మకమైన సేవకుల కోసం సిద్ధం చేసి ఉంచిన ఆనంద పరిపూర్ణతకూ మధ్య వంతెన: “…నీ యజమాని ఆనందంలో ప్రవేశించు” (మత్తయి 25:21c, RSVCE).

మే 21

“ప్రభువు నన్ను ఈ జీవితం నుండి నిత్యజీవానికి పిలిచే సమయాన్ని తలచుకున్నప్పుడు నాకు ఎంతో ప్రశాంతత కలుగుతుంది” (పునీత రెండవ జాన్ పాల్). ఈ జీవితం నిజంగా అందమైనదే, కానీ దేవుని రాజ్యంలో మన కోసం ఎదురుచూస్తున్న దానితో పోలిస్తే ఇది ఏమీ కాదు.

మే 22

పవిత్రమైన మరణం కోసం ప్రార్థన: ప్రభువా, మేము వెనుక వదిలివెళ్లే వాటి గురించి విచారించకుండా, మా అంతిమ ప్రయాణ క్షణాన్ని ప్రశాంతంగా ఎదుర్కొనే అనుగ్రహాన్ని మాకు దయచేయుము. ఎందుకంటే, ఎంతోకాలం నీ కోసం వెదికిన తరువాత నిన్ను కలుసుకున్నప్పుడు, విశ్వాసం, నిరీక్షణ అనే ముద్రను ధరించి మాకంటే ముందుగా వెళ్లిన వారందరి సాంగత్యంలో, ఈ భూమిపై మేము ఎరిగిన ప్రతి నిజమైన మేలును మరోసారి కనుగొంటాము (పునీత రెండవ జాన్ పాల్ రాసిన వృద్ధులకు లేఖ, అక్టోబర్ 1, 1999, #18).

మే 23

మా అమ్మా నాన్నా మరణానికి చేరువవుతున్నప్పుడు, వారి ఆసక్తుల పరిధి క్రమంగా తగ్గిపోవడాన్ని నేను గమనించాను. నెమ్మదిగా వారు బయటి విషయాలపై ఆసక్తిని విడిచిపెట్టి, తమ కుటుంబంపైనా దేవునిపైనా దృష్టి పెట్టారు. వారు ఎక్కువగా కబుర్లు చెప్పాలనుకునేవారు కాదు, కానీ మేము వారితో కలిసి ప్రార్థించినప్పుడు ఎంతో సంతోషించేవారు. చివరికి, వారి ఆఖరి రోజుల్లో, వారి దృష్టి దేవునిపైనే ఉండేది.

మే 24

దేవుడు మనలను తన కోసం సిద్ధం చేస్తాడు. క్రమంగా, మనం ఒకప్పుడు చేసిన పనులను చేసే సామర్థ్యం కూడా తగ్గిపోతుంది. గాబ్రియెల్ బోసిస్ రాసిన ఆయన మరియు నేను అనే పుస్తకంలో, తన ప్రతిభలను ఎందుకు తీసివేశావని గాబ్రియెల్ ప్రభువును అడుగుతుంది. “ఎందుకంటే, నీవు నీ మనస్సును నాపై నిలపగలిగేలా నేను నిన్ను నా కోసం సిద్ధం చేస్తున్నాను” అని దేవుడు ఆమెకు భరోసా ఇస్తాడు (బోసిస్ 2013).

మే 25

దైవభక్తిగల ఒక స్త్రీ ఇలా చెప్పింది: “నాకు తలనొప్పి వచ్చినప్పుడు, దానిని క్రీస్తు ముళ్లకిరీటపు బాధతో ఏకం చేస్తాను. నా చేతుల్లో, కాళ్లలో ఉన్న కీళ్లనొప్పులను క్రీస్తు చేతులకు, కాళ్లకు కొట్టిన మేకుల బాధతో ఏకం చేస్తాను. నా శరీరమంతా నొప్పిగా ఉన్నప్పుడు, దానిని ఆయన కొరడాదెబ్బల బాధతో ఏకం చేస్తాను. ఆత్మల రక్షణ కోసం నా ప్రతి బాధనూ ఆయన బాధతో ఏకం చేయగలను.” (కొలొస్సయులకు 1:24 కూడా చూడండి.)

మే 26

దేవుడు వృద్ధాప్యాన్ని అనుగ్రహిస్తే, ఒక ఉద్దేశంతోనే అలా చేస్తాడు. మన ప్రార్థనల ద్వారా, సిలువపై ఆయన అనుభవించిన బాధతో ఏకం చేసిన మన బాధల ద్వారా మనం ఆయనకు తోడ్పడాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు.

మే 27

ఒక చక్కని చిన్న పుస్తకం ఉంది. దాని పేరు ఆ బాధలను వృథా చేయకండి. కొలొస్సయులకు 1:24లోని ఈ రహస్యభరితమైన వాక్యాలపై అది ఒక ధ్యానం: “ఇప్పుడు మీ కోసం నేను అనుభవిస్తున్న బాధలలో సంతోషిస్తున్నాను; క్రీస్తు శరీరమైన సభ కోసం, ఆయన శ్రమలలో కొదువగా ఉన్నదాన్ని నా శరీరంలో పూరిస్తున్నాను…”

మే 28

ఒక వృద్ధురాలు ఇచ్చిన మంచి సలహా: “ప్రజలను ప్రేమించండి. కొందరు మీ ప్రేమకు స్పందించరు; అయినా సరే, వారిని ప్రేమిస్తూనే ఉండండి. ఎవరైనా నన్ను బాధపెడితే, వారిని ఆశీర్వదించమని దేవుణ్ణి అడుగుతాను.” పునీత సిలువ యోహాను ఇలా ఉపదేశిస్తారు: “ప్రేమ లేని చోట ప్రేమను నింపండి; అప్పుడు మీకు ప్రేమ కనిపిస్తుంది.”

మే 29

వయసు పైబడినప్పుడు, హాస్యదృష్టి కలిగి ఉండటం అవసరం.  ఏదైనా మీకు కోపం లేదా కలత కలిగిస్తే, అందులోని “నవ్వు తెప్పించే కోణాన్ని”, “ఆశావహమైన కోణాన్ని” చూడండి.

మే 30

వయసు పైబడుతున్న కొద్దీ, మన ప్రార్థనా జీవితం మరింత లోతుగా మారడం ఎంతో ముఖ్యం.  పదవీ విరమణ తరువాత, మనకు పూర్తిగా కొత్త వ్యాపకం ఉంది: ప్రార్థన.  అన్నట్టుగా, “నెరిసిన తలల శక్తి ప్రార్థనా శక్తి.”

మే 31

ఒక చమత్కారమైన సూచిక ఇలా చెబుతుంది: “ఏదో ఒకటి చేస్తూ ఉండకండి, అక్కడే నిలబడండి!”  ఇది ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని తెలియజేస్తుంది.  మన సంస్కృతి “చేయడం-చేయడం-చేయడం” పైనే ఎక్కువగా దృష్టి పెడుతుంది.  ఒకప్పుడు చేయగలిగినంతగా ఇప్పుడు చేయలేని వృద్ధులపై ఈ దృక్పథం ప్రతికూల ప్రభావం చూపుతుంది.  అయితే మన విశ్వాస దృక్కోణంలో, చేయడం కంటే ఉండటం ముందుంటుంది.  మనం దేవుని పోలికలో, ఆయన స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డాం. మనలను రక్షించడానికి, మన ఉనికిని రక్షించడానికి, మనం ఎవరమో ఆ వ్యక్తిత్వాన్ని రక్షించడానికి యేసు సిలువపై మరణించారు.


విషయ సూచిక

జూన్


అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!