తెలుగు

విభూతి బుధవారం వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


“మీరు ధూళి అని జ్ఞాపకముంచుకోండి…”

విభూతి బుధవారం (ధ్యానం I)

ప్రభువు ఇలా అంటున్నారు: ఇప్పుడైనా ఉపవాసంతో, కన్నీటితో, విలాపంతో మీ పూర్ణహృదయంతో నా వైపు తిరిగి రండి; మీ వస్త్రాలను కాదు, మీ హృదయాలను చింపుకొని, మీ దేవుడైన ప్రభువు వైపు తిరిగి రండి. ఎందుకంటే ఆయన కృపగలవారు, కరుణామయులు, త్వరగా కోపపడనివారు, అపారమైన దయగలవారు, శిక్ష విధించకుండా వెనుదిరిగేవారు. యోవేలు 2:12–13

ఈ రోజు దివ్యబలిపూజలో మన నుదుటిపై విభూతి గుర్తు వేయించుకోవడానికి వరుసగా ముందుకు వెళ్తున్నప్పుడు, “మీరు ధూళి అని, తిరిగి ధూళిలోనే కలిసిపోతారని జ్ఞాపకముంచుకోండి” అని మనకు గుర్తుచేస్తారు. లేదా, విభూతి పెట్టే పరిచారకులు, “పశ్చాత్తాపపడి, సువార్తను విశ్వసించండి” అని చెప్పవచ్చు. ఈ మాటలు విన్నప్పుడు మనం ఎంతగా వినమ్రులమవుతామో!

మీరు వినమ్రంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నారా? లోక దృష్టిలో వినయాన్ని ఒక సద్గుణంగా గౌరవించడం అరుదు. అయితే, నిజంగా వినమ్రంగా ఉండేవారి ఆత్మల నుండి ఒక కాంతి ప్రసరిస్తుంది. లోకవ్యామోహంలో లోతుగా మునిగిపోయినవారు సైతం నిజమైన వినయ సౌందర్యాన్ని తరచుగా గుర్తిస్తారు. మనం పెంపొందించుకోవలసిన సద్గుణాలన్నిటిలో విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ గొప్పవి. ఈ మూడింటిలో ఎదగడానికి వినయమంత సమర్థంగా మరే సద్గుణమూ మనకు సహాయపడదు.

వినయం అంటే దేవుని దృష్టిలో మనల్ని మనం చూసుకొని, ఆ సత్యాన్ని అంగీకరించడమే. మనం ధరించే తప్పుడు ముసుగులతోపాటు, మన గురించి మనకున్న గొప్ప లేదా వక్రీకరించిన భావనలను విడిచిపెట్టడానికి అది తోడ్పడుతుంది. వినయంతో మనం నిజంగా ఎవరో తెలుసుకొని, దేవుడు మనల్ని ఎలా ఉండాలని సృష్టించారో అలా జీవిస్తాము. వినయం సత్యానికి, చిత్తశుద్ధికి సంబంధించిన సద్గుణం—దేవుని మనస్సులో మనం ఎలా ఉన్నామో అలా మనల్ని మనం చూసుకొని, ఆ విధంగా రూపుదిద్దుకోవడం.

దేవుడు మీ జీవితాన్ని చూసి అర్థం చేసుకున్నట్లే, మీరు కూడా మీ జీవితాన్ని చూసి పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలిగితే ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోండి. ఇదే వినయం యొక్క సారం. అంతేకాక, వినయం దేవుని దివ్య ప్రణాళికలోని జ్ఞానాన్ని చూడటానికి మన కళ్ళను తెరుస్తుంది కాబట్టి, ఆయన చిత్తాన్ని అంగీకరించేలా మనకు తోడ్పడుతుంది. క్షణికమైన సంతోషాన్ని మాత్రమే వాగ్దానం చేసే మోసపూరిత కోరికల నుండి అది మనల్ని విడిపిస్తుంది; అబద్ధాలను నమ్మడం వల్ల కలిగే భయాలను తొలగిస్తుంది; దేవుడు మన కోసం కోరేవాటినే మనమూ కోరుకునేలా మన కోరికలను సరిచేస్తుంది.

యోవేలు ప్రవక్త గ్రంథంలోని ఈ వాక్యభాగం, ఈ తపస్సుకాలాన్ని వినయానికి, పశ్చాత్తాపానికి, ప్రాయశ్చిత్తానికి, పరివర్తనకు సమయంగా మార్చుకోమనే శక్తివంతమైన పిలుపు. “మీరు ధూళి, తిరిగి ధూళిలోనే కలిసిపోతారు” అనే మాటలతో మనం మర్త్యులమని గుర్తుచేయబడుతున్నప్పుడు, పరిమితమైన భూలోక దృష్టికి బదులుగా నిత్యత్వ దృష్టిని అలవరచుకోమని మనకు ఆహ్వానం అందుతోంది. ఆ క్షణం కోసమే జీవించాలని, ప్రతి కోరికనూ తీర్చుకోవాలని, ఈ లోకం అందించేవన్నీ ఆస్వాదించాలని మనం చాలా తరచుగా శోధనకు లోనవుతాము. గడిచిపోయే భూలోక సుఖాల నుండి మన దృష్టిని మరల్చి, పరలోకంపై, నిత్యజీవంపై కేంద్రీకరించడానికి వినయం మనకు సహాయపడుతుంది.

తపస్సుకాలం మన పూర్ణహృదయంతో, “ఉపవాసంతో, కన్నీటితో, విలాపంతో” ప్రభువు వైపు తిరిగి రావలసిన సమయం. భూలోక కోరికలు మన ఆకాంక్షలను అదుపు చేయకుండా ఉండటానికి ఉపవాసం, ప్రాయశ్చిత్తం అవసరం. క్షణికమైన సంతృప్తిని మాత్రమే వాగ్దానం చేసే మన పాపాలను, వ్యసనాలను, లోకబంధాలను ఎదుర్కొన్నప్పుడు మనం కన్నీరు కార్చి విలపించాలి. అయినప్పటికీ, దేవుడు అనంతమైన కరుణగల దేవుడు; ఆయన “త్వరగా కోపపడనివారు, అపారమైన దయగలవారు, శిక్ష విధించకుండా వెనుదిరిగేవారు.” ఆయన కరుణను తిరస్కరించేవారిని ఆయన న్యాయం సముచితంగానే శిక్షిస్తుంది. కానీ మనం గర్వాన్ని, పాపాన్ని, లోకవ్యామోహాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, ఆయన కరుణ న్యాయాన్ని పూర్తిగా నెరవేరుస్తుంది; ఆయన తన శిక్షను నిలిపివేస్తారు.

మనం తపస్సుకాల ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిస్తున్న ఈ రోజు, యోవేలు ప్రవక్త మాటలను నేరుగా మీకే చెప్పినట్లుగా ధ్యానించండి: “ప్రభువు ఇలా అంటున్నారు: ఇప్పుడైనా మీ పూర్ణహృదయంతో నా వైపు తిరిగి రండి…” ఈ తపస్సుకాలాన్ని వృథాగా గడిచిపోనివ్వకండి. పూర్ణహృదయ నిబద్ధతతో దానిలోకి ప్రవేశించండి. “పశ్చాత్తాపపడి, సువార్తను విశ్వసించండి.” వినయంతో, దేవుని కరుణపై నమ్మకంతో మీ అంతరాత్మను పరిశీలించండి. మీ పాపాలను గుర్తించండి, వాటి నుండి మరలండి, ప్రాయశ్చిత్తం చేయండి, ప్రార్థించండి, పవిత్రత కోసం కృషి చేయండి. అలా చేస్తే, దేవుడు తన గొప్ప కరుణతో మీ ఊహకు అందని విధాలుగా మీ జీవితాన్ని మార్చివేస్తారు.

నా కరుణామయ ప్రభువా, నా పాపాల కొరకు పూర్ణహృదయంతో పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను. నీవు నన్ను చూసినట్లే నన్ను నేను చూసుకొని, నీవు కోరుకున్న విధంగా మారడానికి నాకు వినయమనే వరాన్ని దయచేయమని వేడుకుంటున్నాను. నన్ను నేను పూర్తిగా నీకు అర్పించుకుంటున్నాను; ఈ తపస్సుకాలంలో నీ అపారమైన కరుణను యాచిస్తున్నాను. నా దృష్టిని పరలోకంపై నిలిపి, నీ కోసమే జీవించేలా అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఈ తపస్సుకాలంలో ప్రార్థించడం

విభూతి బుధవారం (ధ్యానం II)

“మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు వేషధారులవలె ఉండకండి. ఇతరులు తమను చూడాలని వారు సమాజమందిరాలలోనూ వీధి మూలల్లోనూ నిలబడి ప్రార్థించడానికి ఇష్టపడతారు. నేను మీతో నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను, వారు తమ ప్రతిఫలాన్ని పొందేశారు. కానీ మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు మీ లోపలి గదిలోకి వెళ్ళి, తలుపు మూసుకొని, రహస్యంగా మీ తండ్రిని ప్రార్థించండి. రహస్యంగా చూసే మీ తండ్రి మీకు ప్రతిఫలమిస్తారు.” మత్తయి 6:5–6

మీరు ఎలా ప్రార్థిస్తారు? చాలామంది భోజనానికి ముందు కృతజ్ఞతా ప్రార్థన చేస్తారు, నిద్రకు ముందు ప్రార్థనలు చేస్తారు, ఆదివారం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొంటారు, పగటివేళ అప్పుడప్పుడు చిన్న ప్రార్థన చేస్తారు. అయితే, మన ప్రభువు మన నుండి కోరుకునేది ఇంతేనా? నిశ్చయంగా కాదు. ప్రార్థన క్రైస్తవ జీవితానికి జీవనాధారం; అది మనం చేసే ప్రతిదానిలోనూ, మన సమస్త జీవనంలోనూ వ్యాపించి ఉండాలి.

మన జీవితాన్ని రూపాంతరం చేసే ప్రార్థనా జీవితానికి రెండు ముఖ్య లక్షణాలు ఉన్నాయి—ప్రార్థనకు కేటాయించే సమయం, ప్రార్థనలోని లోతు. రోజంతా చిన్నచిన్న ప్రార్థనలు చేయడం మంచిదే అయినా, అది ఒక్కటే మనలను దేవునితో గాఢమైన, రూపాంతరం చేసే ఐక్యతలోకి నడిపించడానికి సరిపోదు. ఈ ప్రార్థనా క్షణాలతోపాటు, ప్రతిరోజూ ఎక్కువ సమయం కేటాయించి మరింత లోతుగా ప్రార్థించడం మనకు అవసరం.

ఈ లోతైన ప్రార్థనే నేటి సువార్తలో మన ప్రభువు చెప్పే “అంతరంగ గది”లోకి మనలను నడిపిస్తుంది. తరచూ మనం శబ్దాలు, పరధ్యానాలు, నిరంతరం మన దృష్టిని ఆకర్షించే విషయాలు మన మనస్సులను ముంచెత్తడానికి అనుమతిస్తూ, దేవుని మృదువైన స్వరం వినబడకుండా చేసుకుంటాము. మన ఆత్మలలో ఈ పరధ్యానాలను నిశ్శబ్దం చేయడమే దైనందిన ప్రార్థన లక్ష్యం. అప్పుడు మనం దేవుని మాట వినగలుగుతాము, మన అంతరంగపు లోతులలో ఆయనను కలుసుకోగలుగుతాము. ఆ అంతరంగ గదిలోకి ప్రవేశించడం చిన్న విషయం కాదు—దానికి సమయం, క్రమశిక్షణ, పట్టుదల, చలించని నిబద్ధత అవసరం.

ప్రభువుపట్ల ప్రేమలో మరింత లోతుగా ఎదగాలని మీరు కోరుకుంటున్నారా? నిజాయితీగా ఆలోచించండి. చాలామంది లోకసంబంధమైన విషయాలకు—అభిరుచులకు, వినోదానికి, క్షణిక సుఖాలకు—ఎక్కువగా అంటిపెట్టుకుని ఉంటారు. మరి మీ సంగతేమిటి? దేవునికి మరింత దగ్గరవ్వాలనే ఆసక్తి మీకు ఉందా? ఉంటే, దానిని ప్రారంభించడానికి ఒకే మార్గం ఉంది: మీ ఆత్మలోని అంతరంగ గదిలోకి ప్రవేశించి, అక్కడ ఆయనను కలుసుకోవడం.

దేవునితో మనకున్న సంబంధాన్ని చూసి మనం సిగ్గుపడాలనో, ప్రార్థనా ఫలాలను దాచిపెట్టాలనో యేసు మనకు “రహస్యంగా మీ తండ్రిని ప్రార్థించండి” అని చెప్పడం లేదు. బదులుగా, రహస్య ప్రార్థన ప్రామాణికమైన ప్రార్థన. అది బాహ్య ప్రదర్శనల గురించో, సమాజపు అంచనాల గురించో, కుటుంబ ఆచారాల గురించో కాదు. నిజమైన ప్రార్థన దేవునితో నిజమైన ఐక్యతకు సంబంధించినది—మీ అంతరంగపు మూలాన్నే తాకి రూపాంతరం చేసే ఐక్యత అది. అలాంటి ప్రార్థన మిమ్మల్ని మారుస్తుంది, నడిపిస్తుంది, దేవునికి గొప్ప మహిమను చేకూరుస్తుంది.

ఈ లోతైన, ప్రామాణికమైన ప్రార్థనలో నిమగ్నమవడానికి ఉత్తమ మార్గాలలో ఒకటి ప్రతిరోజూ దానికోసం ఎక్కువ సమయాన్ని ప్రత్యేకంగా కేటాయించడం. సాకులు చెప్పడం సులభమే. అది అవసరం లేదని కొందరు భావించవచ్చు; మరికొందరు గతంలో ప్రయత్నించి, పరధ్యానాల వల్ల లేదా విసుగు వల్ల నిరుత్సాహపడి ఉండవచ్చు. ఇంకొందరికి ఎలా ప్రార్థించాలో తెలియకపోవచ్చు. ఇది మీ పరిస్థితిని పోలి ఉంటే, ఈ తపస్సుకాలంలో మీరు చేయవలసిన త్యాగం ఏమిటో మీకు స్పష్టంగానే కనిపిస్తుండవచ్చు: ప్రార్థనకు మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోండి.

ఈ తపస్సుకాలంలో ప్రతిరోజూ నిశ్శబ్దంగా, అంతరాయం లేకుండా ప్రార్థించడానికి సమయాన్ని కేటాయించాలని సంకల్పించండి. మీకు ఎలాంటి అంతరాయమూ కలగని ప్రశాంతమైన స్థలాన్ని ఎంచుకోండి. సువార్తలతో ప్రారంభించండి. వాటిని నెమ్మదిగా, ఆలోచనాత్మకంగా చదవండి; తరువాత కళ్లు మూసుకుని ఆ సన్నివేశాన్ని ధ్యానించండి. సువార్తలోని ఆ సన్నివేశంలో మీరూ ఉన్నట్లు భావించండి, మన ప్రభువు చేసినదాన్ని ఊహించండి, ఆయన చెప్పేది వినండి, ఆ మాటలు మీతోనే చెబుతున్నట్లుగా ఆలకించండి.

అలాగే, ఇతర భక్తిపూర్వక ప్రార్థనా పద్ధతులను కూడా మీరు పరిశీలించవచ్చు. జపమాల లేదా దైవకారుణ్య జపమాల ప్రార్థించండి. సంప్రదాయ ప్రార్థనలను నెమ్మదిగా, మనసుపెట్టి పఠిస్తూ వాటిని ధ్యానించండి. దేవునిపట్ల మీ ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తూ, ఆయనను మీ జీవితంలోకి ఆహ్వానిస్తూ నిశ్శబ్దంలో సమయం గడపండి. మీకు అత్యంత ప్రియమైన స్నేహితునిగా, రక్షకునిగా ఆయనతో మాట్లాడండి; మీ చింతలన్నిటినీ, మీ సమస్తాన్నీ ఆయనకు సమర్పించండి.

ఈ పవిత్ర తపస్సుకాలాన్ని ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు, ఈ రోజు మీ ఆత్మలోని “అంతరంగ గది” గురించి ధ్యానించండి. క్రీస్తు తన కృప ద్వారా అక్కడ నివసిస్తున్నారు; అయినా మనం తరచూ అక్కడ ఆయనను కలుసుకోవడంలో విఫలమవుతాము. ఎక్కువ సమయం పరధ్యానం లేకుండా ప్రార్థించడం ద్వారా ఆ పవిత్ర స్థలంలోకి మరింత లోతుగా ప్రవేశించాలని సంకల్పించండి. కష్టాలు, పరధ్యానాలు ఎదురైనా పట్టుదలతో కొనసాగండి; ఈ తపస్సుకాలంలో ఈ ప్రార్థనా సమయం మీ జీవితాన్ని రూపాంతరం చేయనివ్వండి.

రహస్యంగా నెలకొన్న నా ప్రభువా, నీవు నా అంతరంగపు లోతులలో నివసిస్తున్నావు; అయినా నేను తరచూ నీతో కంటే లోకంతోనే ఎక్కువగా జీవిస్తున్నాను. ఈ తపస్సుకాలంలో శబ్దాలనుండి, పరధ్యానాలనుండి దూరమవడానికి నాకు సహాయం చేయి; అప్పుడు నేను నీ స్వరాన్ని వినడం నేర్చుకుని, ఉదారంగా స్పందించగలను. ప్రియ ప్రభువా, నీవు నన్ను సంపూర్ణంగా రూపాంతరం చేసేలా మరింత లోతుగా ప్రార్థించడం నాకు నేర్పించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవునితో మార్మికమైన, రహస్యమైన ఐక్యత

విభూతి బుధవారం (ధ్యానం III)

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “ప్రజలు చూడాలని మీరు నీతికార్యాలు చేయకుండా జాగ్రత్తపడండి; అలా చేస్తే, పరలోకంలోని మీ తండ్రి నుండి మీకు ఏ ప్రతిఫలమూ లభించదు…మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు, మీ అంతరంగ గదిలోకి వెళ్లి, తలుపు మూసి, రహస్యంగా మీ తండ్రిని ప్రార్థించండి. అప్పుడు రహస్యంగా చూసే మీ తండ్రి మీకు ప్రతిఫలమిస్తారు.” మత్తయి 6:1, 6

నేను చేసే పనులను ఎందుకు చేస్తున్నాను? నా జీవితంలో అత్యంత లోతైన ప్రేరణ ఏమిటి? ఈ విభూతి బుధవారంనాడు తపస్సుకాలాన్ని ప్రారంభిస్తున్న మనకు యేసు ఈ మౌలిక ప్రశ్నను ముందుంచుతున్నారు. నేటి సువార్తలో మూడుసార్లు, మనకు ఉండవలసిన ఏకైక ప్రేరణవైపు ఆయన మన దృష్టిని మళ్లిస్తున్నారు: “అప్పుడు రహస్యంగా చూసే మీ తండ్రి మీకు ప్రతిఫలమిస్తారు.”

దేవునితో మన రహస్య సమాగమాల నుండి ప్రవహించే కృపను పొందడమే మనం చేసే ప్రతి పనికీ అత్యంత మౌలికమైన ప్రేరణగా ఉండాలి. భౌతిక విజయం, లోక ప్రశంసలు లేదా మంచి ఆరోగ్యంతో దేవుడు మనకు “ప్రతిఫలం” ఇవ్వరు. బదులుగా, ఆయన ఇచ్చే ప్రతిఫలం సమృద్ధిగా కుమ్మరించే కృప. ఆ సమాగమాలలో మనం దేవునిని మరింతగా తెలుసుకుంటూ, మనపట్ల ఆయనకున్న ప్రేమను మరింతగా గ్రహిస్తూ, ఆయనపట్ల ప్రేమలో ఎదుగుతాము. మన హృదయాల “అంతరంగ గది”లో ఆయనతో మన సహవాసం ఎంత లోతుగా, ఎంత రహస్యంగా ఉంటుందో, మనం పొందే కృప అంత అధికంగా ఉంటుంది.

దేవుడు మనతో రహస్యంగా సంభాషించాలని ఎందుకు కోరుకుంటున్నారు? సిలువకు చెందిన పునీత యోహాను తన “ఆత్మ యొక్క చీకటి రాత్రి” అనే కవితలో దీనిపై అవగాహన కలిగిస్తున్నారు:

చీకటి రాత్రిలో,
ప్రేమలో తపనలతో రగులుతూ
—ఆహా, ఎంత శుభావకాశం!—
ఎవరి కంటా పడకుండా బయలుదేరాను,
అప్పటికి నా ఇల్లు విశ్రాంతిలో ఉంది.

చీకటిలో, సురక్షితంగా,
రహస్య నిచ్చెన గుండా, మారువేషంలో…

విశుద్ధ యోహాను ఆధ్యాత్మిక మహాగ్రంథాలైన కార్మెలు పర్వతారోహణం మరియు ఆత్మ చీకటి రాత్రిలో ఈ కవితపై ఆయన చేసిన వ్యాఖ్యానం, ఈ “రహస్య నిచ్చెన” అర్థాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది. మనం తపస్సుకాలంలోకి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, ఈ “రహస్య నిచ్చెన” భావన గురించి కొద్దిసేపు ధ్యానించడం సహాయకరంగా ఉంటుంది.

దేవునితో నిజమైన సహవాసం రహస్యమయమైనది, ఆత్మీయమైనది, మనల్ని రూపాంతరం చెందించేది. అది మన ఆత్మల లోతుల్లో, మనం పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేని రీతిలో జరుగుతుంది. మన అవగాహనకు అనంతంగా అతీతుడైన దేవుడు, తన వైపు అధిరోహించడానికి, తన ద్వారా రూపాంతరం చెందడానికి, తాను మనలో నివసిస్తున్నట్లే మనం తనలో జీవించడానికి మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడు.

ఈ సహవాసానికి ఉన్న “రహస్య” స్వభావం అంటే, దేవుడు మన జీవితాల్లో చేసినదాన్ని మనం దాచిపెడతామని కాదు. అందుకు విరుద్ధంగా, దేవునితో సాక్షాత్కారం ద్వారా ఒక ఆత్మ రూపాంతరం చెందినప్పుడు, ఇతరులు దాన్ని గమనిస్తారు. అయితే తేడా ఏమిటంటే, ఈ రూపాంతరం ప్రదర్శన కోసమో, మనుషుల ప్రశంసలు పొందడం కోసమో జరగదు. నిజమైన ప్రార్థన అంటే పవిత్రంగా కనిపించడం కాదు; మనం ఎలాంటివారమో, మనం చేసేదంతా ఎలా ఉండాలో మలిచేలా, మన అంతరంగంలో దేవుణ్ణి గాఢంగా కలుసుకోవడం. ఈ రహస్య నిచ్చెనపై మనం దేవుని వైపు అధిరోహిస్తుండగా, ఆయన మనకు దగ్గరవుతాడు. ఈ ఆధ్యాత్మిక అధిరోహణను మనం పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేం—అది క్రమంగా మన ఉనికి అంతటినీ ఆవరించి, మనల్ని రూపాంతరం చెందించే ఒక రహస్యం.

మొదటి ప్రశ్నకు తిరిగి వద్దాం: “నేను చేసే పనులను ఎందుకు చేస్తున్నాను? నా జీవితంలో అత్యంత లోతైన ప్రేరణ ఏమిటి?” ఆదర్శవంతమైన సమాధానం ఇది: “నా ఆత్మ రహస్య లోతుల్లో దేవునితో నాకున్న అంతరంగ ఐక్యమే నా జీవితానికి పునాది, నేను చేసే ప్రతి పనికీ మూలం.” మనం భక్తిగా కనిపించడానికో, ఇతరులను మెప్పించడానికో ప్రార్థించము; దేవుణ్ణి కలుసుకోవడానికి, ఆయన ద్వారా రూపాంతరం చెందడానికి, లోకంలో ఆయన సాధనాలుగా మారడానికి ప్రార్థిస్తాము.

మనం తపస్సుకాలాన్ని ప్రారంభిస్తున్న ఈ వేళ, దేవునితో మరింత లోతైన, మరింత రహస్యమైన సహవాసంలోకి ప్రవేశించాలనే పిలుపును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ ఆహ్వానాన్ని మనస్ఫూర్తిగా స్వీకరించండి. దేవునిపట్ల నిర్మలమైన ప్రేమతో కృప అనే రహస్య నిచ్చెనను అధిరోహించండి. ఆయన దృష్టికి తప్ప మరెవరి దృష్టికీ అందని మీ హృదయపు అంతరంగ గదిలోని నిశ్శబ్ద ఏకాంతంలో, మిమ్మల్ని రూపాంతరం చెందించడానికి ఆయనను అనుమతించండి.

మరుగై ఉన్న నా ప్రభువా, నా ఆత్మ లోతుల్లో నిన్ను కలుసుకోవడానికి కృప అనే రహస్య నిచ్చెనను అధిరోహించమని నీవు నన్ను పిలుస్తున్నావు. ఈ ఆహ్వానానికి ప్రేమతో స్పందించడానికి నాకు సహాయం చేయి. ఈ తపస్సుకాలంలో నా ప్రార్థన గాఢమైన రూపాంతరానికి సమయమయ్యేలా దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఈ తపస్సుకాలంలో సిలువను ఎత్తుకోండి

విభూతి బుధవారం తరువాతి గురువారం

“ఎవరైనా నన్ను అనుసరించాలనుకుంటే, తమను తాము నిరాకరించుకొని, ప్రతిరోజూ తమ సిలువను ఎత్తుకొని నన్ను అనుసరించాలి. ఎందుకంటే తమ ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలనుకునేవారు దానిని కోల్పోతారు; నా కోసం తమ ప్రాణాన్ని కోల్పోయేవారు దానిని కాపాడుకుంటారు. లోకమంతటినీ సంపాదించుకొని, తమను తాము కోల్పోతే లేదా నష్టపరచుకుంటే వారికి ఏమి లాభం?” లూకా 9:23–25

నేటి సువార్త మన విశ్వాసంలోని గొప్ప విరోధాభాసాల్లో ఒకదాన్ని మన ముందుంచుతుంది: తమ ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవడానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం, క్రీస్తు సిలువను ఎత్తుకొని ఆయనను అనుసరిస్తూ దానిని కోల్పోవడమే. ఈ సత్యం మానవ తర్కానికి అందదు; దైవప్రకటన ద్వారా మాత్రమే మనం దానిని పూర్తిగా గ్రహించగలం. సిలువ జ్ఞానం నిగూఢమైనది, మనల్ని రూపాంతరం చెందించేది; మన సహజ ప్రవృత్తులు గుర్తించలేకపోయే మరింత లోతైన వాస్తవాన్ని అది వెల్లడిస్తుంది.

లోకమంతటినీ సంపాదించుకున్నట్లు ఊహించండి. అది ఎలా ఉంటుంది? లౌకిక దృక్కోణంలో, అపారమైన సంపదను కలిగి ఉండటం, సంపూర్ణ స్వేచ్ఛను అనుభవించడం, కీర్తిని సంపాదించడం, లోకసంబంధమైన అధికారాన్ని కలిగి ఉండటం అని అర్థం కావచ్చు. లోకం అందించేదంతా పొంది కూడా మీ ఆత్మను రక్షించుకోవడం సాధ్యమేనా? మీరు దాతృత్వంతో పేదలకు పది శాతం ఇస్తే? విలాసాలకు మమకారం లేకుండా విలాసవంతంగా జీవిస్తే? అది నిజంగా సాధ్యమేనా?

అది సాధ్యమేనని కొందరు తమను తాము నమ్మించుకున్నా, యేసు జీవితం మనకు అందుకు భిన్నంగా బోధిస్తుంది. లోక ప్రమాణాల ప్రకారం ఆయన సంపన్నుడు కాదు. సాధారణంగా అర్థం చేసుకునే విధమైన భూసంబంధమైన అధికారం ఆయనకు లేదు. ఆయన సౌకర్యాన్నిగానీ విలాసాన్నిగానీ కోరుకోలేదు. ఆత్మల రక్షణే ఆయన ఏకైక లక్ష్యం; ఆ దౌత్యాన్ని ఆయన తన జీవితంలో సంపూర్ణంగా నెరవేర్చాడు.

ఇది మరో ప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది: ఈ జీవితంలో యేసు సంతోషంగా ఉన్నాడా? ఆయన భూలోక జీవితం కష్టాలతో నిండి ఉండేది. ఆయన ఒక గుహలో జన్మించాడు; శిశువుగా ఉన్నప్పుడు హేరోదు ఆయన ప్రాణాలు తీయడానికి చేసిన ప్రయత్నం నుండి తప్పించుకున్నాడు; బహుశా చిన్న వయస్సులోనే విశుద్ధ యోసేపును కోల్పోయాడు. ఆయన 40 రోజులపాటు సాతాను నుండి తీవ్రమైన శోధనలను ఎదుర్కొన్నాడు; నజరేతులో తన సొంత ప్రజలచే తిరస్కరించబడ్డాడు; అనేకమంది ఆయనను ప్రేమించినా, మరికొందరు ఆయనను ద్వేషించారు. చివరికి, ఆయన ద్రోహానికి గురయ్యాడు, అన్యాయంగా శిక్షకు గురయ్యాడు, కొట్టబడ్డాడు, సిలువ వేయబడ్డాడు.

అది సంతోషమేనా? లౌకిక అర్థంలో కాదు. కానీ యేసు సంతోషం తన తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చడంలో ఉండేది. ఈ విధేయత, తన దైవిక దౌత్యాన్ని ఇలా పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చడం, మన మానవ అవగాహనకు అతీతమైన సంతోషాన్ని కలిగించాయి—అది పరిపూర్ణ ప్రేమలోనూ దేవుని ప్రణాళికకు సంపూర్ణంగా అర్పించుకోవడంలోనూ వేళ్లూనుకున్న గాఢమైన, నిలకడైన ఆనందం.

మనం తపస్సుకాలాన్ని ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు, మనల్ని మనం అడగదగిన ఒక మంచి ప్రశ్న ఇది: “నేను సంతోషంగా ఉన్నానా?” ఈ ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పడం చాలామందికి కష్టంగా ఉంటుంది. మన ప్రభువులాగే మనం కూడా పరీక్షలను, బాధలను, నిరాశలను భరిస్తాము. యేసుకు కూడా వీటి నుండి మినహాయింపు లేదు; మానవ అనుభవాలన్నింటినీ ఆయన ఎదుర్కొన్నారు. ఆయన భిన్నంగా ఉన్నందున, బాల్యంలో బహుశా తిరస్కారాన్ని ఎదుర్కొని ఉండవచ్చు. ఆప్తులను కోల్పోయిన దుఃఖం ఆయనకు తెలుసు; తన కుటుంబ పోషణకు తోడ్పడటానికి ప్రతిరోజూ చేయవలసిన పని భారాన్ని కూడా ఆయన మోశారు.

దేవుడు మానవుడయ్యే అవతార రహస్యంలో, దేవుని కుమారుడు మానవుని ప్రతి బాధలోనూ అత్యంత సన్నిహితంగా పాలుపంచుకుంటారు. మన పోరాటాలను, దుఃఖాలను ఆయన స్వయంగా అనుభవించి అర్థం చేసుకుంటారు. అందుకే యేసు మనవైపు కనికరంతో చూసి, “నాకు అర్థమవుతుంది” అని చెప్పగలరు. ఆయన దైవస్వరూపుడు, సమస్తానికీ అతీతుడు మాత్రమే కాదు; మనం ఎదుర్కొనే అవే పరీక్షలను అనుభవించినందున మనకు ఎంతో సన్నిహితుడు కూడా.

ఈ వాస్తవమే నేటి సువార్తలోని ఆయన మాటలకు అంతటి శక్తినిస్తుంది: “ప్రతిరోజూ నీ సిలువను ఎత్తుకొని నన్ను అనుసరించు.” నిజమైన సంతోషానికి సిలువ మార్గపటం. మన మానవ స్వభావం బాధను తప్పించుకోవాలని కోరుకోవచ్చు; కానీ మన బాధను తన బాధతో ఐక్యం చేస్తూ, కృపతో దానిని స్వీకరించమని యేసు మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నారు. మన సహజ తర్కానికి ఎన్నటికీ అందని రీతుల్లో, సిలువ ద్వారా మనం విజయాన్ని, పరిపూర్ణతను పొందుతాము.

ఈ రోజు సిలువ జ్ఞానాన్ని ధ్యానించండి. మానవ హేతువు ఒక్కటే దానిని ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేదు, సంతోషానికి మార్గంగా అంగీకరించలేదు. లోకపు మోసపూరిత వాగ్దానాలకు ఆవల చూడగలిగేలా దేవుని సత్యం మీ మనస్సును ఉన్నతపరచనివ్వండి. నిజమైన ఆనందానికి, శాంతికి, నిత్యజీవానికి సిలువ ప్రవేశద్వారమని తెలుసుకొని, నమ్మకంతో దానిని స్వీకరించండి.

జ్ఞానమయుడవైన నా ప్రభువా, లోకసంబంధమైన మార్గాల ద్వారా సంతోషాన్ని పొందాలని ప్రయత్నిస్తూ, నేను తరచూ నా పరిమిత అవగాహనపైనే ఆధారపడుతున్నాను. సిలువ మహిమను, నీవు నన్ను పిలిచే త్యాగాలను నేను చూడగలిగేలా నీ జ్ఞానవరాన్ని నాకు అనుగ్రహించు. నేను కోరుకునే పరిపూర్ణతకు అదే నిజమైన మార్గమని నమ్ముతూ, ప్రతిరోజూ నా సిలువను ఎత్తుకొని నిన్ను అనుసరించేందుకు నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అర్థం చేసుకోవడానికి అన్వేషణ

విభూతి బుధవారం తరువాతి శుక్రవారం

యోహాను శిష్యులు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, “మేమూ పరిసయ్యులూ తరచుగా ఉపవాసం ఉంటాము, కానీ మీ శిష్యులు ఎందుకు ఉపవాసం ఉండరు?” అని అడిగారు. యేసు వారికి ఇలా జవాబిచ్చారు: “పెండ్లికుమారుడు తమతో ఉన్నంతకాలం పెండ్లి అతిథులు దుఃఖించగలరా? పెండ్లికుమారుడు వారి నుండి తీసికొనిపోబడే రోజులు వస్తాయి; అప్పుడు వారు ఉపవాసం ఉంటారు.” మత్తయి 9:14–15

ఉపవాసం అత్యవసరమైన ఆధ్యాత్మిక సాధన. అది వినయాన్ని, పశ్చాత్తాపాన్ని, హృదయపూర్వకంగా దేవునివైపు తిరగడాన్ని సూచిస్తుంది; అదే సమయంలో మితత్వ సద్గుణాన్ని కూడా బలపరుస్తుంది. తద్వారా ఆహారం, పానీయం, ఇతర శారీరక వాంఛల పట్ల మితిమీరిన కోరికలను మనం అధిగమించగలుగుతాము. ఉపవాసానికి ఇంత ప్రాముఖ్యం ఉంది కాబట్టి, యేసు శిష్యులు ఉపవాసం ఉండకపోవడం చూసి బప్తిస్మమిచ్చు యోహాను శిష్యులు ఆశ్చర్యపోయారు. అర్థం చేసుకోవాలనే కోరికతో, నిజాయితీగల ప్రశ్నతో వారు యేసు దగ్గరకు వచ్చారు. తన శిష్యులకు ఉపవాసం ఉండటం అప్పటికింకా ఎందుకు అవసరం కాలేదో వివరిస్తూ, యేసు ఒక గాఢమైన సత్యంతో జవాబిచ్చారు.

“పెండ్లికుమారుడు తమతో ఉన్నంతకాలం పెండ్లి అతిథులు దుఃఖించగలరా?” అని ప్రశ్న రూపంలో ఇచ్చిన తన జవాబులో, యేసు తనను తాను పెండ్లికుమారునిగా తెలియజేస్తున్నారు; ఆయన సాన్నిధ్యం ఆనందాన్ని, వేడుకను తెస్తుంది. ఆయన వారితో ఉన్నంతకాలం ఉపవాసం అవసరం లేదు. అయితే, పెండ్లికుమారుడు “తీసికొనిపోబడే” సమయం వస్తుందని యేసు స్పష్టం చేస్తున్నారు. ఇది ఆయన శ్రమలను, మరణాన్ని సూచిస్తుంది. ఆ సమయంలో, ఆయన శిష్యులు తమ సొంత సిలువలను ఎత్తుకొని ఆయనను అనుసరిస్తారు కాబట్టి, ఉపవాసం వారికి అత్యవసరమవుతుంది.

ఈ భాగం ఉపవాసం గురించి బోధించడమే కాకుండా, ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులకూ ప్రార్థనలో శుష్కత అనుభవించే సమయాలకూ మనం ఎలా స్పందించాలో కూడా అవగాహన కలిగిస్తుంది. దేవుని సాన్నిహిత్యాన్ని అనుభవించినప్పుడు, మనం కృతజ్ఞతతో, ఆనందభరితమైన స్తుతితో స్పందించాలి. అయితే, ఆ ఓదార్పులు తగ్గిపోయినప్పుడు, ఉపవాసం, మరింత ప్రార్థన, ప్రాయశ్చిత్తం ద్వారా మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోకి ప్రవేశించమని దేవుడు మనల్ని ఆహ్వానిస్తారు. మన విశ్వాసం మరింత గాఢమై, శుద్ధి పొందే కఠినమైన కాలాలకు మనల్ని సిద్ధం చేయడానికి దేవుడు తరచూ మనకు ఓదార్పు క్షణాలను ఇస్తారు. కాబట్టి, ఆనందకరమైన క్షణాలను ఆస్వాదిస్తూనే, కష్టమైన క్షణాలను మరింత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలకు అవకాశాలుగా స్వీకరించాలి.

ఈ సువార్తలో యోహాను శిష్యుల మనోవైఖరిని గమనించడం కూడా ముఖ్యం. తరచూ దురుద్దేశంతో యేసును ప్రశ్నించిన పరిసయ్యులకు భిన్నంగా, యోహాను శిష్యులు అర్థం చేసుకోవాలనే హృదయపూర్వక కోరికతో, వినయంగా వచ్చారు. వారు యేసును చిక్కులో పెట్టడానికో, ఆయనలో తప్పు వెదకడానికో ప్రయత్నించలేదు; నిజాయితీగా స్పష్టత కోరుకున్నారు. యోహాను అప్పటికే యేసును దేవుని గొర్రెపిల్లగా గుర్తించి, వారి దృష్టిని ఆయనవైపు మళ్లించారు. ఆచరణలో ఒక తేడాను—యేసు శిష్యులు ఉపవాసం ఉండకపోవడాన్ని—వారు గమనించినప్పుడు, దానిని తమ సొంత ఆధ్యాత్మిక ఆచారాలతో సమన్వయపరచుకోవడం వారికి కష్టమైంది. సందేహించడం లేదా విమర్శించడం కాకుండా, వారు మనసు విప్పి యేసు దగ్గరకు వచ్చారు; ఆయన వారికి సౌమ్యంగా ఉపదేశించారు.

ఇది మనకు ఒక ముఖ్యమైన పాఠాన్ని నేర్పుతుంది: ముఖ్యంగా మనం అయోమయంలో ఉన్నప్పుడు లేదా విభేదాలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు, దేవునినీ ఇతరులనూ వినయంతో, విశాల హృదయంతో సమీపించాలి. అపార్థాలు లేదా అభిప్రాయభేదాలు తలెత్తినప్పుడు, ఖండించడం లేదా తీర్పు తీర్చడం సులభం; కానీ అలా చేయడం వినయలోపమే, అది శాంతికి లేదా సయోధ్యకు దారితీయడం చాలా అరుదు. యోహాను శిష్యుల్లాగే మనం ఎల్లప్పుడూ అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి, ముఖ్యంగా విశ్వాస విషయాలలో.

దేవునితో మనకున్న సంబంధంలో ఈ వినయపూర్వక వైఖరి ఎంతో అవసరం. పరిస్థితులు మనం ఆశించినట్లు సాగనప్పుడు, మనం నిరాశకు లోనవవచ్చు; దేవుడు మనలను విడిచిపెట్టాడని కూడా అనిపించవచ్చు. అలాంటి క్షణాల్లో ఆయనకు దూరంగా ఉండాలనే లేదా మన సొంత అవగాహనపైనే ఆధారపడాలనే శోధన కలగవచ్చు. అయితే, మన ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో మనం అనుభవించే ఏ సంఘర్షణకైనా, అయోమయానికైనా దేవుడు దూరంగా ఉండటం గానీ, పట్టించుకోకపోవడం గానీ ఎన్నడూ కారణం కాదు. తరచుగా మన పాపం, నమ్మకం లేకపోవడం లేదా అపార్థమే మన విచక్షణను మరుగుపరుస్తాయి. దేవుని చిత్తం ఎల్లప్పుడూ పరిపూర్ణమైనది. ఆయన మనలను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడని తెలుసుకొని, విశ్వాసంతో ఆయనను సమీపించాలి.

అర్థం చేసుకోవడానికి సిద్ధమైన హృదయంతో యేసును సమీపించిన యోహాను శిష్యుల ఆదర్శాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ జీవితంలో, ముఖ్యంగా దేవునితో గానీ ఇతరులతో గానీ మీ సంబంధంలో అయోమయం లేదా సంఘర్షణ ఎదురైనప్పుడు, వారి ఆదర్శాన్ని అనుసరించండి. వినయాన్ని, విశాల హృదయాన్ని అలవరచుకోండి; అప్పుడు అవగాహన, శాంతి అనే కృపలు మీకు అనుగ్రహించబడతాయి.

నా పరిపూర్ణ ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ నాకు సన్నిహితంగా ఉంటావు, ఎల్లప్పుడూ నాపై శ్రద్ధ వహిస్తావు, ఎల్లప్పుడూ నీ పరిపూర్ణ చిత్తంలోకి నన్ను నడిపిస్తావు. నేను అయోమయానికి లోనైనప్పుడు, నీ చిత్తాన్ని వెదకి, నీ మార్గాన్ని తెలుసుకునేలా నాకు వినయాన్ని, విశాల హృదయాన్ని కృపలుగా అనుగ్రహించు. నీ శాంతి ఏలేలా, తీర్పుతీర్చే వైఖరిని, కఠినత్వాన్ని విడిచిపెట్టి, అదే వినయంతో, ప్రేమతో ఇతరులను సమీపించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


గొప్ప విందు

విభూతి బుధవారం తరువాతి శనివారం

లేవి అనే సుంకరి సుంకశాల వద్ద కూర్చొని ఉండటాన్ని యేసు చూశాడు. ఆయన అతనితో, “నన్ను అనుసరించు” అన్నాడు. అతడు అన్నిటినీ విడిచిపెట్టి, లేచి ఆయనను అనుసరించాడు. తరువాత లేవి తన ఇంటిలో ఆయనకు గొప్ప విందు చేశాడు. పెద్ద సంఖ్యలో సుంకరులు, ఇతరులు వారితో కలిసి భోజనానికి కూర్చున్నారు. లూకా 5:27–29

లేవి జీవితం ఒక్క క్షణంలో మారిపోయింది. అతడు మెస్సీయను, దేవుని కుమారుణ్ణి, లోక రక్షకుణ్ణి కలుసుకున్నాడు. “నన్ను అనుసరించు” అనే యేసు పిలుపు సరళమైనదే అయినా ఎంతో గంభీరమైనది. ఆ పిలుపునకు స్పందనగా లేవి అన్నిటినీ విడిచిపెట్టి ఆయనను అనుసరించాడు. మనం తపస్సుకాల ప్రయాణాలను ప్రారంభిస్తున్న ఈ వేళ, సమూలమైన మార్పును తెచ్చిన అతని ఈ నిర్ణయం స్ఫూర్తిదాయకమైన సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది.

క్రీస్తు పిలుపు తరచుగా రెండు దశల్లో ఉంటుంది. పసిపిల్లలుగా ఉన్నప్పుడే జ్ఞానస్నానం పొందినవారు కూడా చివరికి ఆ పిలుపును స్వయంగా విని, దానికి స్పందించాలి. విశ్వాసంలో పెరిగినవారు వివేచన వయస్సుకు చేరుకున్న తరువాత, యేసును అనుసరించాలనే పిలుపును స్వీకరించాలా వద్దా అని నిర్ణయించుకోవలసిన క్షణం వస్తుంది. యౌవనంలో క్రీస్తును కలుసుకోనివారికి లేదా ఆయనకు దూరంగా వెళ్లిపోయి ఉండవచ్చినవారికి కూడా ఆ పిలుపు ఎల్లప్పుడూ ఉంది; దేవుడు దానిని నిరంతరం అందిస్తూనే ఉంటాడు. లేవిలాగే, ఆ ఆహ్వానాన్ని విని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించినప్పుడు, అది ఒక స్పందనను—ఆయనను అనుసరించాలనే సమూలమైన నిర్ణయాన్ని—కోరుతుంది. ఆ నిర్ణయంతో జీవితం ఇక మునుపటిలా ఉండదు.

లేవి యేసు ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించినప్పుడు అతని జీవితం పూర్తిగా రూపాంతరం చెందింది. అతడు “అన్నిటినీ విడిచిపెట్టాడు.” సుంకరిగా అతని వృత్తి ఆర్థికంగా లాభదాయకమైనదే అయినా, అది అతణ్ణి ఆధ్యాత్మికంగా శూన్యునిగా మిగిల్చి ఉండవచ్చు. సుంకరులు తమను అణచివేస్తున్న రోమీయుల కోసం పనిచేస్తూ, తరచుగా తమ సొంత లాభం కోసం చెల్లించవలసిన దానికంటే ఎక్కువ వసూలు చేసేవారు కాబట్టి, తోటి యూదులు వారిని చిన్నచూపు చూసేవారు. ఆ పదవి సంపదను అందించినా, నైతిక విలువల విషయంలో రాజీపడటం, అపరాధ భావన, ఒంటరితనంతో కూడిన జీవితాన్ని కలిగించింది. ఈ అంతరంగ శూన్యతలోకే యేసు ప్రవేశించాడు. అంతరంగ అవగాహనను కలిగించే కృపతో స్పృశించబడిన లేవి, అన్నిటినీ విడిచిపెట్టి క్రీస్తును అనుసరించడమే తన హృదయపు లోతైన ఆకాంక్షలకు సమాధానమని గుర్తించాడు.

మీ జీవితంలో క్రీస్తు పిలుపును విన్నారా? ఆయనను సంపూర్ణంగా అనుసరించడానికి అడ్డుగా నిలిచే ప్రతిదానినీ విడిచిపెట్టారా? విశ్వాసంలో పెరిగినవారికి ఈ ప్రశ్న ఎంతో ముఖ్యమైనది. చిన్నతనంలో జ్ఞానస్నానం పొంది, కతోలిక సభలో పెరగడం గొప్ప వరమే అయినా, దానంతట అదే మనం విశ్వాసాన్ని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించామని లేదా యేసు ఆహ్వానానికి వ్యక్తిగతంగా స్పందించామని అర్థం కాదు. యేసు మిమ్మల్ని పిలవడాన్ని మీరు నిజంగా విన్నారా? ఆయనకు మీరు సంపూర్ణంగా “అవును” అని చెప్పడానికి అడ్డుగా ఉన్న ప్రతిదానినీ విడిచిపెట్టారా?

లేవి రూపాంతరం అతడు “అవును” అని చెప్పడంతో ఆగిపోలేదు. తాను కొత్తగా పొందిన ఆనందాన్ని, విశ్వాసాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవాలని అతడు కోరుకున్నాడు. తన జీవితాన్ని మార్చిన వ్యక్తిని కలుసుకోవడానికి పెద్ద సంఖ్యలో సుంకరులను, ఇతరులను ఆహ్వానించి, లేవి తన ఇంటిలో యేసుకు “గొప్ప విందు” ఏర్పాటు చేశాడు. క్రీస్తుతో అతనికి కలిగిన సాక్షాత్కారం ఎంత గాఢమైనదీ, జీవదాయకమైనదీ అంటే, దానిని అతడు తనలోనే దాచుకోలేకపోయాడు. ఇతరులు, ముఖ్యంగా తనలాగే ఆధ్యాత్మిక శూన్యతతో ఉన్నారని తనకు తెలిసినవారు కూడా, జీవితాన్ని రూపాంతరం చేసే అదే ప్రేమను అనుభవించాలని అతడు కోరుకున్నాడు.

మీరు యేసు పిలుపునకు స్పందించి, మీ జీవితాన్ని ఆయనకు సమర్పించి ఉంటే, ఆ ఆనందాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవాలనే కోరికతో మీ హృదయం సహజంగానే జ్వలిస్తుంది. మీ కుటుంబ సభ్యులను, స్నేహితులను, పరిచయస్థులను చూసినప్పుడు, ఒకప్పుడు మీ హృదయాన్ని నింపిన అదే అశాంతి లేదా శూన్యత వారిలో కనిపిస్తోందా? క్రీస్తును కలుసుకోవడానికి వారిని ఆహ్వానించమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఏ విధంగా పిలుస్తుండవచ్చు? బహుశా, లేవిలాగే, మీరు కూడా మీకు సాధ్యమైన విధంగా “విందు ఏర్పాటు చేయడానికి,” సువార్త ఎంతో అవసరమైనవారితో దానిని పంచుకోవడానికి పిలువబడుతున్నారు.

ఈ రోజు లేవి హృదయపరివర్తనను ధ్యానిస్తూ, ఆయన కథలో మీ సొంత జీవితాన్ని చూసుకోండి. మీ హృదయంలోని అశాంతిని గుర్తించి, యేసు పిలుపును ఆలకించండి. మీ హృదయపు అత్యంత లోతైన ఆకాంక్షలకు సమాధానం ఆయనేనని గుర్తించండి. ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధంగా మిమ్మల్ని ఆకర్షించే వాటన్నిటినీ విడిచిపెట్టి, ఆయన ఆహ్వానానికి “అవును” అని చెప్పండి; మీ విశ్వాసమనే నిధిని ఇతరులతో పంచుకోండి. ఈ రెండు అంశాలతో కూడిన మార్గాన్ని అనుసరించడం, నిజంగా ఫలప్రదమైన తపస్సుకాలాన్ని గడిపేందుకు అత్యుత్తమ మార్గాలలో ఒకటి.

నన్ను ఆహ్వానించే నా ప్రభువా, నీవు ప్రతిరోజూ నన్ను పిలుస్తున్నావు, అయినా నేను తరచూ నీ పిలుపును వినడం లేదు. ఈ తపస్సుకాలంలో నీ స్వరాన్ని మరింత స్పష్టంగా విని, పూర్ణహృదయంతో స్పందించేందుకు నాకు సహాయం చేయి. నిన్ను అనుసరించడానికి అడ్డుగా ఉన్నదంతటినీ విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాను. నీ పరలోక విందుకు ఇతరులను ఆహ్వానించేందుకు నన్ను ఉపయోగించుకోమని ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!