తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ఇరవై తొమ్మిదవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


క్రీస్తులో ఐక్యబంధం

సామాన్యకాలపు ఇరవై తొమ్మిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

పరిసయ్యులు వెళ్లి, యేసును మాటలలో ఎలా చిక్కించాలా అని కుట్ర పన్నారు.  వారు హేరోదీయులతో కలిసి తమ శిష్యులను ఆయన వద్దకు పంపి ఇలా అడిగించారు: “బోధకుడా, మీరు సత్యవంతులని, సత్యానికి అనుగుణంగా దేవుని మార్గాన్ని బోధిస్తారని మాకు తెలుసు. మీరు ఎవరి అభిప్రాయాన్నీ పట్టించుకోరు; ఎందుకంటే మీరు ఒక వ్యక్తి హోదాకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వరు.  కాబట్టి మీ అభిప్రాయం ఏమిటో మాకు చెప్పండి: సీజరుకు జనగణన పన్ను చెల్లించడం ధర్మసమ్మతమా, కాదా?” మత్తయి 22:15–17

హేరోదీయులు హేరోదు అంతిపా పాలనకు, ఆయన రాజవంశానికి మద్దతునిచ్చిన ఒక రాజకీయ వర్గం. వారు రోమా సామ్రాజ్యంతో సహకారాన్ని సమర్థిస్తూ, యూదయపై హేరోదు వంశస్థులే చట్టబద్ధమైన పాలకులని నిలబెట్టారు. దేశంలో సుస్థిరత కోసం వారు రాజకీయ రాజీలను ప్రోత్సహించారు.

మరోవైపు, పరిసయ్యులు మోషే ధర్మశాస్త్రానికి, యూదుల ఆచారాలను కఠినంగా పాటించడానికి అంకితమైన ఒక మతశాఖకు చెందినవారు. అయితే, నియమాలకే అతిగా ప్రాధాన్యమిచ్చే ధోరణి వారిని తరచూ భ్రష్టుపట్టించింది. అన్యజనుల పాలన దేవుని నిబంధన పవిత్రతకు ముప్పు అని వారు భావించారు. వారి బాహ్య భక్తి, వారికి మతపరమైన అధికారం ఉందన్న ప్రజల నమ్మకం వల్ల వారు ప్రజలపై ఎంతో ప్రభావం చూపేవారు.

రాజకీయపరంగానూ, దేవుని గురించిన బోధనల విషయంలోనూ వారికి ఉన్న తీవ్రమైన విభేదాలను బట్టి చూస్తే, యేసుకు వ్యతిరేకంగా పన్నిన కుట్రలో పరిసయ్యులు, హేరోదీయులు కుదుర్చుకున్న పొత్తు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించడమే కాక, వారి నిజస్వరూపాన్ని బయటపెడుతుంది. చాలాకాలంగా వారి మధ్య శత్రుత్వం ఉన్నప్పటికీ, యేసుపట్ల వారిద్దరికీ ఉన్న ద్వేషం వారిని ఒక్కటి చేసింది. పరిసయ్యులు ప్రజలలో ఆయనకున్న విశ్వసనీయతను దెబ్బతీయాలని ప్రయత్నించగా, హేరోదీయులు ఆయనను రోమా అధికారానికి ముప్పుగా చూపించాలని ఆశించారు. యేసు ధర్మశాస్త్రానికి వ్యతిరేకంగానైనా, సీజరుకు వ్యతిరేకంగానైనా మాట్లాడతారనే ఆశతో వారు కలిసి ఒక ఉచ్చు పన్నారు—ఈ రెండింటిలో ఏది జరిగినా వారి ఉద్దేశాలు నెరవేరుతాయి.

ద్వేషం, అసూయ, ఈర్ష్య, గర్వం, తామే నీతిమంతులమనే భావన ప్రత్యర్థుల మధ్య కూడా ఐక్యతలా కనిపించే బంధాన్ని ఏర్పరచగలవు. కానీ అది చీకటిలో వేళ్లూనుకున్న ఐక్యత; సత్యంపై కాక, ఉమ్మడి స్వార్థ లక్ష్యాలపై నిర్మితమైన నకిలీ సహవాసం. అలాంటి పొత్తును చూసి సాతాను కూడా సంతోషిస్తాడు. ఇటువంటి కపట ఐక్యత ఎప్పటికైనా విచ్ఛిన్నమవుతుంది. గర్వం, పాపం మీద నిర్మితమైనదేదీ నిలవదు. సత్యం, వినయం, ప్రేమ ఉన్నచోట మాత్రమే ఐక్యత నిలుస్తుంది.

మన చుట్టూ చూస్తే, ఇటువంటి నకిలీ పొత్తులు ఎన్నో కనిపిస్తాయి. మంచిదైన, సత్యమైన దానిపట్ల ఉమ్మడి నమ్మకంతో కాక, తమ వ్యక్తిగత ప్రభావానికో అధికారానికో ముప్పు కలిగించేదాన్ని ఎదిరించడంలో అనుకూలత కోసం అవి ఏర్పడతాయి. తమకు ఇబ్బంది కలిగించే సత్యాలను చెప్పే స్వరాలను అణచివేయడానికి వ్యక్తులు, వర్గాలు ఏకమవుతారు. ఇది రాజకీయాలలోనూ సంస్కృతిలోనూ తరచుగా కనిపిస్తుంది; విషాదకరంగా, కతోలిక సభలో కూడా కనిపిస్తుంది. ఇలాంటి ప్రతి సందర్భంలోనూ సత్యం వక్రీకరించబడుతుంది, ఉద్దేశాలు మరుగుపరచబడతాయి, దేవుని స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన చిత్తమే దాడికి లక్ష్యమవుతుంది. ఇటువంటి అపవిత్ర పొత్తులు కతోలిక సభలో వేళ్లూనుకున్నప్పుడు, సువార్తను సత్యంతో ప్రకటించాలనే మన ఉమ్మడి సేవాకార్యానికి అవి తీవ్రమైన హాని కలిగిస్తాయి.

నిజమైన క్రైస్తవ ఐక్యత ఉమ్మడి ఆశయాలపైగానీ మానవ ప్రణాళికలపైగానీ కాక, యేసు క్రీస్తు వ్యక్తిత్వంలో పునాది కలిగి ఉంటుంది. అది ప్రేమ, వినయం, దేవుని చిత్తానికి విశ్వసనీయత ద్వారా వ్యక్తమవుతుంది. అది లెక్కలపైనో అనుకూలతపైనో కాక, తనను తాను రిక్తునిగా చేసుకున్న క్రీస్తు ప్రేమపై నిర్మితమవుతుంది. మన స్వార్థానికి మరణించి, తనకోసం జీవించమని ఆయన మనలను పిలుస్తున్నారు. దేవుడు మహిమపరచబడటం, ఆయన పిల్లలు ఆయన మహిమలోకీ పవిత్రీకరణలోకీ ఆకర్షింపబడటమే మన ఏకైక లక్ష్యంగా ఉండాలి. ఆయన శరీరమైన కతోలిక సభలో సభ్యులమైన మన ఐక్యత, అతిపవిత్ర త్రిత్వ సహవాసాన్ని ప్రతిబింబించాలి. అది రాజకీయ ప్రయోజనంలోనో గర్వంలోనో కాక, దైవప్రేమలో వేళ్లూనుకొని ఉండాలి.

మీరు ఏ ఐక్యతకు పిలువబడ్డారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. వ్యక్తిగత ఆశయాల ఆధారంగా మీరు పొత్తులు ఏర్పరచుకుంటున్నారా, లేక హృదయపూర్వకంగా దేవుణ్ణి ఆరాధించడంపై ఆధారపడిన బంధాలను ఏర్పరచుకుంటున్నారా? ముఖ్యంగా కతోలిక సభలో మీ భాగస్వామ్యాన్ని గురించి ధ్యానించండి. మీకు తెలియకుండానైనా, క్రీస్తు నిజశిష్యులుగా కంటే రాజకీయ నాయకుల్లాగానో, తమ ప్రయోజనాల కోసం ఒత్తిడి తెచ్చేవారిలాగానో ఎక్కువగా ప్రవర్తిస్తున్నారేమో ఆలోచించండి. ఏదో ఒక ప్రణాళికకు కాక, యేసుకు మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోండి. ఆయనను ఆరాధించండి, మీ జీవితాన్ని ఆయనకు సమర్పించండి. ఆయన శరీరమైన కతోలిక సభలోని ఇతర సభ్యులతో మిమ్మల్ని ఐక్యపరచడానికి ఆయనను అనుమతించండి. సమస్తాన్నీ తట్టుకొని నిలిచి, శాశ్వత ఫలాన్ని ఇచ్చే ఐక్యత ఇటువంటి ఐక్యత మాత్రమే.

నా యేసూ, నీ సభకు శిరస్సా, నీతో ఐక్యమవడం ద్వారా ఏర్పడే ఆధ్యాత్మిక బంధంతో ఒక్కటవ్వాలని నీవు క్రైస్తవులందరినీ పిలుస్తున్నావు. నీ సభలో నేను వ్యక్తిగత ప్రణాళికతో కాక, కరుణతోనూ సత్యంతోనూ సేవచేసేలా నాకు వినయాన్ని, ప్రేమను అనుగ్రహించు. నా సొంత ఆలోచనలను, ఇష్టాలను పక్కనపెట్టి, నిన్ను, నీ నిత్య మహిమను మాత్రమే ఎంచుకుంటూ, నీ చిత్తాన్ని మాత్రమే వెదకుదునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పవిత్ర దుఃఖం, దైవప్రేమ

సామాన్యకాలపు ఇరవై తొమ్మిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

జెబెదయి కుమారులైన యాకోబు, యోహాను యేసు దగ్గరకు వచ్చి, “బోధకుడా, మేము నిన్ను ఏది అడిగినా అది నీవు మాకు చేయాలని కోరుకుంటున్నాము” అని ఆయనతో అన్నారు. ఆయన, “నేను మీకు ఏమి చేయాలని మీరు కోరుకుంటున్నారు?” అని అడిగారు. వారు ఆయనతో, “నీ మహిమలో మాలో ఒకరు నీ కుడివైపున, మరొకరు నీ ఎడమవైపున కూర్చునేలా అనుగ్రహించు” అన్నారు. మార్కు 10:35–37

యేసు సంపూర్ణ దైవత్వం కలిగినవారైనప్పటికీ, సంపూర్ణ మానవత్వం కూడా కలిగినవారు; మానవ భావోద్వేగాలన్నిటినీ అనుభవించారు. మన భావోద్వేగాలకు భిన్నంగా, ఆయన భావోద్వేగాలు ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణ క్రమంలో ఉండి, దైవప్రేమ పరిపూర్ణత నుంచి ప్రవహించేవి. అందువల్ల, రాజ్యంలో గౌరవం, అధికారం కలిగిన స్థానాలను కోరుతూ యాకోబు, యోహాను ఆయన వద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఆయన తిరుహృదయం పవిత్ర దుఃఖంతో చలించి ఉండవచ్చు. ఈ పవిత్ర దుఃఖం సాధారణ విచారానికి భిన్నమైనది. స్వార్థపూరితమైన నిరాశల నుంచి విచారం కలుగుతుంది; కానీ పవిత్ర దుఃఖం దైవప్రేమ నుంచి పుడుతుంది. అష్టభాగ్యాలలో ఒకటైన ఈ దుఃఖం, మనం ప్రేమించేవారిలో పాపపు ప్రభావాలను చూడటం వల్ల కలిగి, వారి హృదయపరివర్తనను, పవిత్రీకరణను కోరుకుంటుంది.

యాకోబు, యోహాను యేసుకు అత్యంత సన్నిహితులైన అపొస్తలుల్లో ఉన్నప్పటికీ, ఆయన కార్యములో నిజంగా ఏమేమి ఇమిడి ఉన్నాయో వారు ఇంకా గ్రహించలేదు. ఆ కాలంలోని అనేకులవలెనే వారు కూడా, మెస్సీయ ఇశ్రాయేలును రోమీయుల అణచివేత నుండి విడిపించి, భూలోకంలోని ఇశ్రాయేలు రాజ్యాన్ని పునరుద్ధరించే రాజకీయ నాయకుడై ఉంటారని ఆశించారు.

వారు యేసును సమీపించి, “నీ మహిమలో మాలో ఒకరు నీ కుడివైపున, మరొకరు నీ ఎడమవైపున కూర్చునేలా అనుగ్రహించు” అని అడిగినప్పుడు, వారి కోరికలోని అపోహను యేసు గ్రహించి ఉంటారు. అది వెంటనే ఆయనలో ప్రేమతో కూడిన దుఃఖాన్ని రేకెత్తించి ఉంటుంది. అందుకే ఆయన కనికరంతో ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “మీరు ఏమి అడుగుతున్నారో మీకు తెలియదు. నేను త్రాగే పాత్రను మీరు త్రాగగలరా? లేదా నేను పొందే జ్ఞానస్నానాన్ని మీరు పొందగలరా?”

ఆ “పాత్ర”, “జ్ఞానస్నానం” యేసుకు సమీపిస్తున్న శ్రమలను సూచించాయి. యాకోబు, యోహాను తాము అలా చేయగలమని చెప్పారు—నిజంగానే వారు అలా చేశారు. పన్నెండుగురు అపొస్తలుల్లో యాకోబు మొదటిగా హతసాక్షి మరణం పొందారు; యోహాను హింసను, ప్రవాసాన్ని భరించారు. అయినప్పటికీ, యేసు ఇచ్చిన సమాధానం సత్యంగానే నిలిచింది: “మీరు ఏమి అడుగుతున్నారో మీకు తెలియదు.”

యేసు తన దుఃఖభరిత హృదయపు లోతుల నుండి ప్రేమతో పలికిన ఆ మాటలు నేడు మనకూ వర్తిస్తాయి; ధ్యానించడానికి ఎంతో విషయాన్ని అందిస్తాయి. అపొస్తలులు యేసును గాని, ఆయన దైవిక కార్యాన్ని గాని ఇంకా పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేదు కాబట్టి, వారి కోరిక నిజాయితీతో కూడినదే అయినా, చివరికి అది అపోహతో చేసిన విన్నపమే అయింది. అలాగే, మన జీవితాల్లో యేసు కార్యాన్ని మనం గ్రహించనప్పుడు, మనం కూడా ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా లేని విన్నపాలను ప్రార్థనలో చేస్తాము. “ప్రభూ, మేము ఏది అడిగినా అది నీవు మాకు చేయాలని కోరుకుంటున్నాము” అని మనం రకరకాలుగా అంటుండవచ్చు.

శుభవార్త ఏమిటంటే, యాకోబు, యోహానులవలె మనం నిజాయితీతో, విశాల హృదయంతో ఉన్నా ఇంకా అపోహలో ఉన్నప్పుడు, యేసు మనపై కోపపడరు. బదులుగా, ఆయన దివ్యహృదయం అదే ప్రేమపూర్వకమైన, పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తుంది. దీనిని అర్థం చేసుకోవడం, స్వార్థానికి బదులుగా విశ్వాసం, వినయం, నమ్మకంలో వేళ్లూనుకున్న ప్రార్థనా జీవితంలో ఎదగమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది.

మనం యేసు దివ్యహృదయాన్ని పవిత్రమైన దుఃఖంతో ఎలా నింపుతాము? దేవుని జ్ఞానానికి మనల్ని మనం పూర్తిగా సమర్పించుకోకుండా ప్రార్థించడం అందుకు ఒక మార్గం. ఆ జ్ఞానం తరచుగా మనం పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగల దానికంటే ఎంతో ఉన్నతమైనది. ఎవరికైనా ఒక నిర్దిష్ట ఉద్యోగం రావాలని, అనారోగ్యం నుండి కోలుకోవాలని లేదా ఒక ముఖ్యమైన ప్రయత్నంలో విజయం సాధించాలని మనం ప్రార్థించవచ్చు. వీటిలో ఏదీ స్వతహాగా చెడు కానప్పటికీ, నిజమైన ప్రార్థన వ్యక్తిగత కోరికల జాబితాను సమర్పించడాన్ని దాటి, దైవచిత్తమనే మరింత లోతైన మర్మంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.

“మీరు ఏమి అడుగుతున్నారో మీకు తెలియదు” అన్న యేసు మాటలను మననం చేస్తూ, ఈ రోజు మీ ప్రార్థనల్లో మీరు ఏమి అడుగుతున్నారో ఆలోచించండి. ఆ సత్యం మీలో వినయాన్ని కలిగించి, మీ హృదయాన్ని సరైన దిశకు మళ్లించనివ్వండి. మీకు మంచిదని అనిపించినదాన్ని దేవుని అడుగుతున్నారా, లేక ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా మీ కోరికలను మార్చమని అడుగుతున్నారా? ఆయన మీ కోసం ఏమేమి చేయాలని మీరు కోరుకుంటున్నారో వాటి జాబితాను ఆయనకు సమర్పిస్తున్నారా, లేక మీరు ఆయన కోసం ఏమి చేయాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారో తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? ఇతరులపై ప్రేమతో మీ జీవితాన్ని అర్పించడానికి అనుగ్రహం కోసం, మరింత నిస్వార్థంగా, త్యాగపూర్వకంగా జీవించడానికి బలం కోసం, మీ జీవితమంతా ఆయన నిత్య మహిమ కోసమే జీవించబడాలని ప్రార్థించండి. ఇలాంటి విన్నపాలే మన ప్రభువు పరమ పవిత్ర హృదయాన్ని ఆనందంతో నింపుతాయి; వీటినే ఆయన ఎంతో సుముఖంగా అనుగ్రహిస్తారు.

యేసు పరమ పవిత్ర హృదయమా, నీ దైవిక ప్రేమ నీ మానవ హృదయం ద్వారా ప్రవహిస్తూ, మేము పాపం చేసినప్పుడు దుఃఖాన్ని, నమ్మకంతో నీకు సమర్పించుకున్నప్పుడు ఆనందాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. నా ప్రార్థనా జీవితాన్ని మరింత లోతుగా పెంపొందించుకునే అనుగ్రహాన్ని దయచేసి నాకు ప్రసాదించు. నా విన్నపాలను కేవలం జాబితాగా చెప్పడానికి బదులుగా, నీకు మహిమను చేకూర్చాలని, నీ అనుగ్రహ రాజ్యంలో పాలుపొందాలని మాత్రమే కోరుకుంటూ, మరింత నమ్మకంతో, పవిత్రమైన సంపూర్ణ సమర్పణతో నీ వైపు తిరిగేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పట్టుదలతో చేసే ప్రార్థన

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై తొమ్మిదవ ఆదివారం (సి సంవత్సరం)

విసుగు చెందకుండా ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థించవలసిన అవసరం గురించి యేసు తన శిష్యులకు ఒక ఉపమానం చెప్పారు. ఆయన ఇలా అన్నారు: “ఒక పట్టణంలో దేవునికి భయపడని, ఏ మనిషినీ గౌరవించని ఒక న్యాయాధిపతి ఉండేవాడు. ఆ పట్టణంలోని ఒక వితంతువు అతని వద్దకు వస్తూ, ‘నా ప్రత్యర్థికి వ్యతిరేకంగా నాకు న్యాయమైన తీర్పు ఇవ్వండి’ అని అడుగుతూ ఉండేది.” లూకా 18:1–3

ఈ న్యాయాధిపతి నీతిమంతునికి పూర్తి విరుద్ధంగా ఉన్నాడు. యూదుల సంప్రదాయంలో దైవభీతి, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమ న్యాయానికి పునాదిగా ఉంటాయి. మరోవైపు, బలహీనులకు, అధికారంలేనివారికి వితంతువు బైబిలులో ఒక ప్రతీక. మొదట్లో ఆమె విన్నపాన్ని అతడు పట్టించుకోడు. అయితే, ఆమె పట్టుదలతో విన్నవిస్తూ ఉండటం వల్ల చివరికి ఆ న్యాయాధిపతి చర్య తీసుకోక తప్పని పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది. అతడు అలా చేసేది న్యాయం కోసమో కనికరంతోనో కాదు, తన స్వప్రయోజనం కోసమే.

మొదటి చూపులో, ఆ న్యాయాధిపతి దేవునికి తగిన ప్రతిరూపంగా కనిపించడు. అయితే, యేసు చెప్పదలచుకున్న విషయం స్పష్టమే: అవినీతిపరుడైన, స్వార్థపరుడైన న్యాయాధిపతి కూడా ఒక వితంతువు పట్టుదలకు కదిలిపోగలిగితే, ప్రేమామయుడు, కరుణామయుడు, న్యాయవంతుడు అయిన మన తండ్రి విశ్వాసంతో తనకు మొరపెట్టుకునేవారికి మరెంతగా స్పందిస్తారు?

ఈ ఉపమానంలో లోపాలున్న ఒక మానవ పాత్రను ఉపయోగించినప్పటికీ, దేవుని హృదయం గురించి, ప్రార్థనకున్న శక్తి గురించి అది తెలియజేసే సత్యం అందమైనది, నమ్మదగినది.

మీ ప్రార్థనను మీరు ఎలా వర్ణిస్తారు? అందులో పట్టుదల ఉందా? పట్టుదలతో చేసే ప్రార్థన ఎన్నడూ విసుగుచెందదు. అది మనం చేస్తున్న విన్నపానికి న్యాయమైన సమాధానం లభిస్తుందనే దృఢమైన ఆశతో, తపనతో, నిశ్చయంతో అర్పించే ప్రార్థన.

ఈ ఉపమానంలో, వితంతువు తన బలహీనత, పేదరికం ఉన్నప్పటికీ న్యాయాధిపతికి విన్నవించుకోవడంలో వెనుకాడదు. ఆమె పట్టుదల మన ప్రార్థనకు ఆదర్శంగా నిలుస్తుంది. మనం అడగకముందే దేవునికి మన అవసరాలు తెలిసినా, వాటిని తన సన్నిధికి తీసుకురావాలని ఆయన కోరుకుంటాడు. ఆయనకు వాటిని తెలియజేయాల్సిన అవసరం ఉందనో, మనం దైన్యంగా ప్రాధేయపడాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడనో కాదు; పట్టుదలతో చేసే ప్రార్థన మనల్ని మార్చుతుంది కాబట్టి అలా కోరుకుంటాడు. అది దేవునిపై మన నమ్మకాన్ని మరింత గాఢం చేస్తుంది; మనకు నిజంగా అవసరమైన సమస్తానికీ ఆయనే ఏకైక మూలమనే అవగాహనను మనలో మేల్కొలుపుతుంది.

ఆ వితంతువు చేసిన విన్నపంలోని వివరాలు చెప్పబడకపోయినా, ఆమె న్యాయాధిపతి నుండి “న్యాయమైన తీర్పు” కోరిందని మనకు చెప్పబడింది. అలాగే మన విన్నపాలు కూడా దేవుని న్యాయంపై ఆధారపడి ఉండాలని ఇది తెలియజేస్తుంది. ఆ న్యాయం ఎల్లప్పుడూ కరుణతోనూ సత్యంతోనూ పరిపూర్ణ సమతుల్యతలో ఉంటుంది.

దేవుని న్యాయం అంటే, మానవ దృక్పథంలో మనం భావించే విధంగా, కేవలం ఫలితాలను సమానంగా పంచడమో తప్పు చేసినవారిని శిక్షించడమో కాదు. దేవుని న్యాయం అంటే ఆయన దివ్యచిత్తానికి, నిత్యజ్ఞానానికి అనుగుణంగా సమస్తాన్ని సరైన క్రమంలో ఉంచడం. అది ఆయన కరుణతో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉంటుంది; దానికి ఎన్నడూ విరుద్ధంగా ఉండదు. న్యాయం కోసం ప్రార్థించినప్పుడు, మన సమస్యలను “చక్కదిద్దమని” లేదా లోకదృష్టిలో మనదే న్యాయమని నిరూపించమని మాత్రమే మనం దేవుణ్ణి అడగడం లేదు. మరింత గొప్ప మేలు కోసం సిలువలను మోయవలసి వచ్చినా, మనలో, మన చుట్టూ, మన ద్వారా ఆయన పవిత్ర చిత్తం నెరవేరాలని మనం అడుగుతున్నాం.

దేవుని న్యాయం కోసం ప్రార్థించడం అంటే ఒకే విన్నపాన్ని పదేపదే దేవునికి అర్పించడం మాత్రమే కాదు; అది అంతకంటే ఎంతో లోతైనది. మన విన్నపాలలో కొన్ని దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉండవు. అందువల్ల మన విన్నపాలు కృప ద్వారా నిరంతరం శుద్ధి పొందాలి. ప్రార్థనలో పట్టుదలతో కొనసాగుతూనే, దేవుడు మన హృదయాలను తీర్చిదిద్దడానికి కూడా మనం అనుమతించాలి. పట్టుదలతో చేసే ప్రార్థన అంటే మన కోరికల ప్రకారం పనిచేయమని దేవునిపై ఒత్తిడి తీసుకురావడం కాదు; ఆయన కోరేదానినే మనమూ కోరుకునేలా, ఆయన సత్యం మన కోరికలను శుద్ధి చేయడానికి అనుమతించడం. ఈ విధంగా పట్టుదలతో చేసే ప్రార్థన ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతకు దారితీస్తుంది. మనం ఊహించగల దేనికన్నా ఆయన న్యాయం ఎల్లప్పుడూ మరింత జ్ఞానవంతమైనది, మరింత కరుణామయమైనది, మరింత ఫలప్రదమైనదని నమ్ముతూ, దేవుని చిత్తంతో ఐక్యాన్ని కోరుకోవడం అది మనకు నేర్పుతుంది.

మీ ప్రార్థన నాణ్యతను, లోతును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుడు మౌనంగా ఉన్నట్లు అనిపించినా మీరు ప్రార్థనలో పట్టుదలతో కొనసాగుతున్నారా? సమాధానం ఆలస్యమైనా, ఆయన మీ ప్రార్థనను వింటున్నాడని నమ్ముతున్నారా? మీ అంతరంగంలోని అత్యంత లోతైన అవసరాలను ప్రభువు సన్నిధికి తీసుకురండి. అయితే అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయన చిత్తాన్నే కోరుతూ, వినయపూర్వక సమర్పణతో అలా చేయండి. మీ విన్నపాలు ఎల్లప్పుడూ ఆయన దివ్యన్యాయానికి, కరుణకు అనుగుణంగా ఉండేలా మీ కోరికలను శుద్ధి చేయమని ఆయనను అడగండి. ప్రార్థనలో ఎన్నడూ విసుగుచెందకుండా ఉండేందుకు ఆ వితంతువు పట్టుదల మీకు ప్రేరణనివ్వనీయండి. మనుష్యకుమారుడు వచ్చినప్పుడు, విశ్వాసంతో నిండిన స్థిరమైన హృదయాన్ని ఆయన మీలో కనుగొనుగాక.

న్యాయవంతుడవు, కరుణామయుడవు అయిన నా ప్రభువా, నాకు ఏది అత్యుత్తమమో నీకు ఎల్లప్పుడూ తెలుసు; నీ దివ్యచిత్తం ప్రకారం నీవు ప్రతి ప్రార్థనకు సమాధానమిస్తావు. నా చిత్తాన్ని నీ చిత్తానికి సమర్పిస్తూ, ప్రార్థనలో పట్టుదలతో కొనసాగే నమ్మకముగల హృదయాన్ని నాకు దయచేయి. తద్వారా నేను అడిగేవన్నీ, కోరేవన్నీ నీ మహిమ కొరకు, ఆత్మల రక్షణ కొరకు ఉండుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


తీరని ఆశ

సామాన్య కాలము ఇరవై తొమ్మిదవ వారంలోని సోమవారం

జనసమూహంలో ఒక వ్యక్తి యేసుతో, “బోధకుడా, వారసత్వ ఆస్తిని నాతో పంచుకోమని నా సోదరునికి చెప్పు” అన్నాడు. అందుకు ఆయన అతనితో, “మిత్రమా, మీకు న్యాయమూర్తిగా, మధ్యవర్తిగా నన్ను ఎవరు నియమించారు?” అని జవాబిచ్చాడు. తరువాత ఆయన జనసమూహంతో, “అన్ని రకాల దురాశల నుండి మిమ్మల్ని మీరు కాపాడుకోవడానికి జాగ్రత్తపడండి. ఎందుకంటే ఒకరు ధనవంతులైనా, వారి జీవితం వారి ఆస్తిపాస్తులపై ఆధారపడి ఉండదు” అన్నాడు. లూకా 12:13–15

మీరు అపారమైన సంపద కలిగి ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. అంతటి సంపద మీ జీవితాన్ని మార్చివేస్తుందా? చాలామంది విషయంలో అది నిజమే. నేటి సువార్తలో యేసు భౌతిక సంపద గురించి నేరుగా మాట్లాడుతూ, దురాశను తీవ్రమైన ప్రమాదంగా పేర్కొంటాడు. బహుశా ఆయన పలికిన అత్యంత ముఖ్యమైన మాట ఇది: “ఒకరి జీవితం ఆస్తిపాస్తులపై ఆధారపడి ఉండదు.”

గమనించదగిన విషయమేమిటంటే, యేసు సంపదనే ఖండించడం లేదు. “ఎవరూ ధనవంతులుగా ఉండకూడదు” అని ఆయన చెప్పడం లేదు; “ఎవరైనా ధనవంతులైనప్పటికీ” అంటున్నాడు. ఈ మాటలు సంపద దానంతట అదే మంచిదీ కాదనీ, చెడ్డదీ కాదనీ సూచిస్తున్నాయి. బదులుగా, ఆయన రెండు విషయాలను ఖండిస్తున్నాడు: ధనికులకూ పేదలకూ సోకగల దురాశను, సంపదనే తమ జీవితానికి పునాదిగా చేసుకునే పొరపాటును.

నూతన నిబంధనలో వివిధ గ్రీకు పదాలు “దురాశ” అని అనువదించబడ్డాయి. ఈ భాగంలో ఉపయోగించిన పదం సంపద పట్ల సాధారణ కోరికకంటే ఎక్కువ అర్థాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. అది తరచూ న్యాయంగా ఇతరులకు చెందిన వాటి కోసం కలిగే, ఎంతకీ తీరని ఆశను సూచిస్తుంది; ఇది ఒక రకమైన అన్యాయం. అలాంటి కోరికను మనసులో పెంచుకునేవారు సంపదను వెంబడించడాన్ని, దానికోసం తహతహలాడటాన్ని తమ హృదయాల ప్రధాన లక్ష్యంగా చేసుకుంటారు. ఇది పాపమే కాదు, మూర్ఖత్వం కూడా. అందుకే యేసు ఆ తరువాత మూర్ఖుడైన ధనవంతుని ఉపమానాన్ని చెబుతాడు.

దురాశ వివేచనను మసకబారుస్తుంది. సహజ దృక్పథంలో సంపదను తరచూ ఒక ఆశీర్వాదంగా చూస్తారు. అది అందించే సుఖాలను, అది తెచ్చే భద్రతను, లేదా దాని సహాయంతో మనం చేయగల మేలును కూడా ఊహించుకోవచ్చు. అయితే యేసు సంపదనే ఖండించడం ద్వారా కాకుండా, దురాశలోని మూర్ఖత్వాన్ని బహిర్గతం చేయడం ద్వారా ఈ భ్రమను ఛేదిస్తాడు.

అబద్ధాన్ని నమ్మడమే అవివేకం. సంపదను కోరుకోవడం మంచిదీ, ఉదాత్తమైనదీ అనే తప్పుడు నమ్మకానికి దురాశ మనిషిని నడిపిస్తుంది. కానీ అది నిజం కాదు. “ఒకరి జీవితం ఆస్తిపాస్తుల్లో ఉండదు.” ఈ సత్యాన్ని గ్రహించడం ఎంతో అవసరం.

అయితే, న్యాయసత్యాలతో మంచిగా జీవించే వ్యక్తి జీవితం దేనితో నిండి ఉంటుంది? అది అపారమైన ఔదార్యంతో—క్రీస్తుతో ఐక్యత నుండి ప్రవహించే ప్రేమకు పూర్తిగా అంకితమైన హృదయంతో నిండి ఉంటుంది. యేసు ఔదార్యానికి సాటిలేదు. ఆయన భూలోక పేదరికాన్ని స్వీకరించిన రాజాధిరాజు. మన కోసం తన్నుతాను రిక్తునిగా చేసుకున్న సమస్త సృష్టికర్త ఆయనే. ఆయనే జీవానికి మూలాధారం; అయినా మన రక్షణ కోసం మరణించడాన్ని ఎంచుకున్నారు. ఆయన జీవితం సంపూర్ణ ఆత్మార్పణ—మనం గ్రహించగలిగిన దానికంటే ఎంతో ఉదారమైన ప్రేమ. ఆ ఆత్మార్పణ ప్రేమలో పాలుపంచుకోవడానికి మనం పిలువబడ్డాం. అలా చేసినప్పుడే మన జీవితాల నిజమైన అర్థాన్ని, ఉద్దేశాన్ని కనుగొని, దేవునికి సంబంధించిన విషయాల్లో నిజంగా సంపన్నులం కాగలం.

దురాశ ఈ పిలుపుకు విరుద్ధమైనది. అది స్వార్థపూరితమైనది, మన గౌరవానికి నేరుగా వ్యతిరేకమైనది. అపారమైన సంపద లోకం దృష్టిలో మెప్పును తెచ్చిపెట్టవచ్చు. కానీ లోకం మనల్ని రక్షించలేదు; మనం ఎలా ఉండాలని ఉద్దేశించబడ్డామో అలా మనల్ని మార్చలేదు. దేవుడు మాత్రమే అలా చేయగలరు.

మీ హృదయాన్ని పరిశీలించుకున్నప్పుడు, మీకు ఎలాంటి కోరికలు కనిపిస్తున్నాయి? మనం అవివేకంగా ప్రవర్తించినప్పుడు, సంపద కోసం ఆరాటం వంటి స్వార్థపూరిత కోరికలు తరచూ మనలో కనిపిస్తాయి. ఈ కోరికను వేళ్లతో సహా తొలగించడంలో మొదటి అడుగు, దానిని ఉన్నదున్నట్లుగా అవివేకమని గుర్తించడమే కావచ్చు. సంపదను కేవలం మన జీవితాలను మెరుగుపరిచే మంచిగా మాత్రమే చూస్తే, యేసు హెచ్చరించిన మార్గంలో నడవడం ప్రారంభిస్తాం. నిశ్చయంగా, దేవుని పరిపాలనపై ఆధారపడుతూ, మన అవసరాలను, మన కుటుంబాల అవసరాలను తీర్చే బాధ్యతలను మనం నెరవేర్చాలి. అయితే, బాధ్యతాయుతంగా వనరులను నిర్వహించడానికీ, ఇంకా ఇంకా కావాలనే తీరని కోరికతో కూడిన అవివేకానికీ మధ్య సన్నని గీత ఉంది. చివరికి, మనకూ మన కుటుంబాలకూ అవసరమైనది మాత్రమే కోరుకోవడమే ఆదర్శం కావచ్చు—అంతకంటే ఎక్కువా కాదు, తక్కువా కాదు.

దురాశ మీ ఆలోచనలను, నిర్ణయాలను లేదా కోరికలను సూక్ష్మంగా ఏయే విధాలుగా ప్రభావితం చేస్తోందో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ విలువను మీ ఆస్తిపాస్తులతో ఎప్పుడైనా సమానంగా భావిస్తున్నారా, లేదా దేవుడు ఇచ్చిన దానికంటే ఎక్కువ కావాలని ఆశపడుతున్నారా అని పరిశీలించండి. నా జీవితానికి పునాది ఏమిటి? అది క్రీస్తు, ఆయన మిమ్మల్ని జీవించమని పిలిచే ఉదారమైన ప్రేమ కాకుండా మరేదైనా అయితే, ఆయన మాటలను మళ్లీ కొత్తగా వినండి: “ఒకరి జీవితం ఆస్తిపాస్తుల్లో ఉండదు.” దానికి బదులుగా, దేవుని దృష్టిలో విలువైన ఔదార్యం, కరుణ, విశ్వాసం, ప్రేమలలో సంపన్నులు కావడానికి కృషి చేయండి. ఇవే మీ ఆత్మకు గుర్తింపునిచ్చే నిధులుగా ఉండనివ్వండి.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నీ జీవితం ఆత్మార్పణకు పరిపూర్ణ నిదర్శనం. నీవు మా కోసం నిన్ను నీవు పూర్తిగా ధారపోశావు; అది సిలువ బలియాగంలో పరాకాష్ఠకు చేరింది. నాకు నిజంగా అవసరమైన దానికంటే ఎక్కువ ఎన్నడూ కోరుకోకుండా, నా ఆస్తిపాస్తులు నన్ను ఎన్నడూ తమ వశం చేసుకోకుండా ఉండేలా, దయచేసి నా ఆత్మను సరైన దిశకు మళ్లించి, నా హృదయ కోరికలను శుద్ధిపరచు. నీవూ, నీ దివ్యహృదయం నుండి ప్రవహించే ప్రేమా నా జీవితానికి దృఢమైన పునాదిగా ఉండుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


క్రీస్తు ఈ రోజు వస్తున్నారు!

సామాన్య కాలము ఇరవై తొమ్మిదవ వారంలోని మంగళవారం

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “మీ నడుములు కట్టుకొని, మీ దీపాలను వెలిగించి ఉంచుకోండి. వివాహ విందునుంచి తమ యజమాని తిరిగి రావడానికి వేచియుండే సేవకులవలె ఉండండి. ఆయన వచ్చి తట్టగానే వెంటనే తలుపు తెరవడానికి సిద్ధంగా ఉండండి.”  లూకా 12:35–36

బైబిలు కాలంలో పురుషులు మోకాళ్ల దిగువకు, తరచూ చీలమండల వరకు వచ్చే పొడవైన అంగీలను ధరించేవారు. రోజువారీ జీవితానికి అనువుగా ఉన్నా, ఈ వస్త్రాలు శ్రమతో కూడిన పనులకు ఆటంకం కలిగించేవి. “నడుము కట్టుకోవడానికి,” ఒక పురుషుడు తన అంగీ వెనుక అంచును కాళ్ల మధ్య నుంచి ముందుకు లాగి, ఆ వస్త్రాన్ని ముందు భాగంలో చేర్చి, నడుము పట్టీలో దోపుకునేవాడు—దాంతో అది అప్పటికప్పుడు తయారుచేసుకున్న పొట్టి లాగులా మారేది. దీనివల్ల పరుగెత్తడానికి, పోరాడటానికి లేదా పనిచేయడానికి కాళ్లు స్వేచ్ఛగా కదిలేవి.

తన రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ మనం కాపాడుకోవలసిన జాగరూకతను తెలియజేయడానికి యేసు ఈ దృశ్యాన్ని ఉపయోగిస్తున్నారు. “మీ దీపాలను వెలిగించండి” అనే మాటలు, మనం ఆధ్యాత్మిక చీకటితో నిండిన లోకంలో జీవిస్తున్నామనీ, ఆయన రాకను గుర్తించడానికి కృప వెలుగు మనకు అవసరమనీ కూడా సూచిస్తున్నాయి.

సభ పితరులు తరచూ “వివాహాన్ని” పరలోక వివాహంగా—దేవదూతలతో, పరిశుద్ధులతో క్రీస్తు ఐక్యమవడంగా—వ్యాఖ్యానించారు. యజమాని తిరిగిరావడం మూడు విషయాలకు ప్రతీక: కాలాంతంలో క్రీస్తు అంతిమ రాక, మన మరణ సమయంలో ఆయన చేసే వ్యక్తిగత తీర్పు, కృప ద్వారా మన ఆత్మలలోకి ఆయన నిరంతరం రావడం.

క్రీస్తు మహిమతో తిరిగిరావడం నిశ్చయం. అది ఎంత మహిమాన్వితమైన రోజుగా ఉంటుందో! పాపం, చెడు ఓడించబడతాయి; శిక్షకు గురైనవారు వేరుచేయబడతారు; పూర్తిగా శుద్ధిపరచబడిన నీతిమంతులు ఆయన నిత్యరాజ్యంలో ప్రవేశిస్తారు. అయినా, ఈ వాస్తవాన్ని మరచిపోయి, ఈ లోకమే సర్వస్వం అన్నట్లుగా రోజువారీ జీవితంలో మునిగిపోవడం సులభమే. అదే నిజమైతే, ఇక్కడ సుదీర్ఘమైన, సుసంపన్నమైన జీవితమే లక్ష్యంగా ఉండేది. కానీ నిత్యజీవమే మన నిజమైన గమ్యం కాబట్టి, రాబోయేదానికి సిద్ధపడుతూ ఈ జీవితాన్ని గడపాలి.

క్రీస్తు రెండవ రాక ఎంతో దూరంలో ఉన్నట్లు అనిపించినా, మన మరణం మాత్రం ఎల్లప్పుడూ మన ముందే ఉంది, ముఖ్యంగా మనకు వయస్సు పెరుగుతున్నకొద్దీ. ఈ సువార్త లోకాంతానికి మాత్రమే కాక, మన జీవితాంతానికి కూడా సిద్ధపడమని మనలను ఆహ్వానిస్తోంది. ఆ సిద్ధపాటు మరణం సమీపించినప్పుడు ప్రార్థించడం మాత్రమే కాదు; అది ఇప్పుడే మొదలవుతుంది. దేవుని కృపను కోరుతూ, ఆయన ప్రేరణలకు స్పందించడం ద్వారా మనం ప్రతిరోజూ నడుము కట్టుకొని, మన దీపాలను వెలిగించుకుంటాము.

మీరు రోజువారీ పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, మీ దృష్టి దేనిపై ఉంటుంది? మన రోజువారీ బాధ్యతలను నెరవేర్చవలసిన కర్తవ్యం మనకు ఉంది. అయితే, ఎల్లప్పుడూ మన వద్దకు వస్తున్న దేవునిపట్ల నిరంతర శ్రద్ధ కూడా ఆ దినచర్యలో భాగమై ఉండాలి. “యజమాని వచ్చినప్పుడు మెలకువగా ఉన్నట్లు కనబడే సేవకులు ధన్యులు.” యేసు ఇంకా ఇలా అంటున్నారు: “అతడు రెండవ జాములో గాని మూడవ జాములో గాని వచ్చి, వారు ఈ విధంగా సిద్ధంగా ఉండటం చూస్తే, ఆ సేవకులు ధన్యులు.” బైబిలు కాలంలో, రెండవ జాము (రాత్రి 9–అర్ధరాత్రి), మూడవ జాము (అర్ధరాత్రి–తెల్లవారుజామున 3) మెలకువగా ఉండటానికి అత్యంత కష్టమైన సమయాలు. అవి జీవితంలోని మరింత కష్టమైన క్షణాలకు ప్రతీకలు.

జాగరూకతను నిలుపుకోవడం అత్యంత కష్టంగా ఉన్నప్పుడే అది అత్యంత ముఖ్యమని మన ప్రభువు మనకు చెబుతున్నారు. తెల్లవారుజామున కాపలా సమయం జీవితంలోని సులభమైన దశలకు, అంటే శాంతి, ఆనందం, ఆధ్యాత్మిక స్పష్టత ఉన్న సమయాలకు ప్రతీక కావచ్చు. రెండవ, మూడవ జాములు బాధ, నిరుత్సాహం, అనారోగ్యం లేదా అయోమయం నిండిన క్షణాలను సూచిస్తాయి. ముఖ్యంగా మనలో మనమే ముడుచుకుపోయి, దేవునివైపు చూడటం మరచిపోయే శోధనకు లోనయ్యే సమయాలను అవి సూచిస్తాయి. అటువంటి సమయాల్లో మన ప్రార్థనలు సైతం మన చుట్టూనే తిరగవచ్చు: “ప్రభువా, ఈ విషయంలో నాకు సహాయం చేయి” లేదా “దయచేసి దానిని తొలగించు.”

నిజమైన ఆధ్యాత్మిక జాగరూకత అంటే మన ప్రార్థన నిలకడగా ఉండటమే. సంతోషంలోనూ దుఃఖంలోనూ మన దృష్టిని దేవునిపైనే నిలిపి, “నీ నామము పవిత్రపరచబడుగాక! నీ రాజ్యము వచ్చుగాక!” అని మొరపెడతాము. మన అంతరంగపు లోతైన కోరిక సౌఖ్యమో, కష్టాల్లో సహాయమో, మరింత సులభమైన జీవితమో కాదు; దేవుని మహిమ, ఇతరులతో కలిసి ఆ మహిమలో మనం పాలుపొందడమే.

మీ ప్రార్థనలోని నిలకడ గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ప్రతి దశలోనూ, ముఖ్యంగా రాత్రి రెండవ, మూడవ జాముల్లో, మీరు జాగరూకంగా ఉంటున్నారా? జీవితం సవాళ్లతో నిండినప్పుడు దేవునిపట్ల ప్రత్యేకంగా విశ్వసనీయంగా ఉంటున్నారా? ప్రేమతో, నమ్మకంతో ఆయన కోసం మెలకువగా ఎదురుచూస్తూ, ప్రతి క్షణాన్నీ దేవునికి అర్పణగా మార్చడానికి కృషి చేయండి.

నా ప్రభువా, నా ఆత్మకు వరుడా, కాలాంతంలో ఆకాశాలను, భూమిని నూతనపరచడానికి నీవు మహిమతో తిరిగి వస్తావని నేను విశ్వసిస్తున్నాను, ప్రకటిస్తున్నాను. నేనూ, నీ బిడ్డలందరమూ ఎల్లప్పుడూ జాగరూకతతో, శ్రద్ధతో ఉంటూ, ఆ క్షణానికి పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉండేలా అనుగ్రహించు. నీ కృప ద్వారా నీవు నా వద్దకు వచ్చిన ప్రతిసారీ, ముఖ్యంగా నా జీవితంలోని అత్యంత కష్టమైన క్షణాల్లో, నిన్ను చూడటానికి, నీ స్వరాన్ని వినటానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని పవిత్రమైన అపేక్షలు

సామాన్య కాలము ఇరవై తొమ్మిదవ వారంలోని బుధవారం

“తన యజమాని చిత్తాన్ని తెలిసికూడా సిద్ధపడకుండా, అతని చిత్తానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించని సేవకుడు తీవ్రంగా కొట్టబడతాడు; అయితే తన యజమాని చిత్తాన్ని తెలియక, తీవ్రమైన దెబ్బలకు తగిన పనులు చేసిన సేవకుడు కొద్దిగా మాత్రమే కొట్టబడతాడు. ఎవరికి ఎక్కువగా అప్పగించబడిందో వారి నుండి ఎక్కువగా కోరబడుతుంది; ఎవరికి మరింత ఎక్కువగా అప్పగించబడిందో వారి నుండి ఇంకా ఎక్కువగా అడగబడుతుంది.” లూకా 12:47–48

మెలకువగా ఉండే సేవకుని గురించి, దొంగ గురించి యేసు చెప్పిన ఉపమానానికి గంభీరంగా ఆలోచింపజేసే ఈ ముగింపులో, వ్యక్తిగత బాధ్యత, దోషబాధ్యత, దైవన్యాయం గురించి ఆయన చేసిన అత్యంత సూటియైన, ప్రాముఖ్యమైన బోధనల్లో కొన్ని ఉన్నాయి.

ఈ వాక్యభాగం వెల్లడించే మొదటి సత్యం ఏమిటంటే, దేవుని చిత్తం గురించి ఎక్కువగా తెలిసినకొద్దీ బాధ్యత కూడా ఎక్కువవుతుంది. ఏది సరైనదో అర్థమై కూడా, తెలిసే చెడును ఎంచుకునేవారికి మరింత తీవ్రమైన దోషబాధ్యత ఉంటుంది. ఇటువంటి సేవకుడే “తీవ్రంగా కొట్టబడతాడు” అని యేసు చెబుతున్నారు. దీనికి భిన్నంగా, చేసిన పని స్వతహాగా పాపంగానే ఉన్నప్పటికీ, దేవుని చిత్తం తెలియకపోవడం దోషబాధ్యతను తగ్గించవచ్చు.

ఒక పాపం ఘోరపాపం కావాలంటే మూడు షరతులు నెరవేరాలని కతోలిక సభ సంప్రదాయంగా బోధిస్తోంది: ఆ కార్యం తీవ్రమైన విషయానికి సంబంధించినదై ఉండాలి; దాని తీవ్రత గురించి పాపం చేసేవారికి పూర్తి అవగాహన ఉండాలి; పాపం చేసేవారు తమ స్వేచ్ఛా చిత్తంతో సంపూర్ణ సమ్మతి ఇవ్వాలి. ఈ షరతుల్లో ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ లోపిస్తే, ఆ పాపం ఇంకా తీవ్రమైనదే అయినప్పటికీ, దానికి ఘోరపాప దోషపు పూర్తి భారం ఉండదు.

ఈ బోధన ఒక ముఖ్యమైన నైతిక ప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది: దేవుని చిత్తం తెలియకుండా ఉండటం మంచిదా, లేక దానిని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం మంచిదా? తెలియకపోవడం ఆత్మను పూర్తి దోషబాధ్యత నుండి కాపాడుతుందని కొందరు భావించవచ్చు. అయితే, ఇటువంటి ఆలోచన ఆధ్యాత్మికంగా ప్రమాదకరమైనది. తెలియకపోవడాన్ని యేసు ఎన్నడూ ప్రశంసించరు. దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడానికి, ప్రేమించడానికి, సేవించడానికి ఆయన మనలను పిలుస్తున్నారు. ఉద్దేశపూర్వకంగా సత్యాన్ని తప్పించుకోవడం భద్రతకు దారితీయదు; మనం పట్టించుకోకూడదని ఎంచుకున్న సత్యం విషయంలో మరింత జవాబుదారీతనానికి దారితీస్తుంది.

యేసు ఈ నైతిక బోధనను ఇలా ముగిస్తున్నారు: “ఎవరికి ఎక్కువగా అప్పగించబడిందో వారి నుండి ఎక్కువగా కోరబడుతుంది; ఎవరికి మరింత ఎక్కువగా అప్పగించబడిందో వారి నుండి ఇంకా ఎక్కువగా అడగబడుతుంది.” క్రైస్తవ జీవిత ఆదర్శం శిక్షను తప్పించుకోవడానికి బాధ్యత నుండి వెనుకంజ వేయడం కాదు; మన ద్వారా మరింత ఫలం కలిగేలా, మరింత ఎక్కువగా అప్పగించబడేవారిగా మారడమే. ఎందుకు? ఎందుకంటే మన నుండి “కోరబడేది” ఒక భారం కాదు; అది పవిత్రతకు, హృదయశుద్ధికి, దేవునితో ఐక్యతకు పిలుపు.

ఈ దృక్కోణంలో చూసినప్పుడు, యేసు బోధ ఒక పవిత్రమైన ఆహ్వానంగా మారుతుంది. ఆధ్యాత్మిక, నైతిక జీవితంలో ఎదుగుదల ఎన్నో రెట్లు పెరిగే ప్రతిఫలాలను అందిస్తుంది. మనకు మరింత బాధ్యత అప్పగించబడాలని కోరుకుంటూ, మరింత ఉదారంగా స్పందించినప్పుడు, దేవుడు మనలను ఏ పునీత స్థితికి పిలుస్తున్నారో ఆ స్థితికి చేరుకుంటాము.

సంప్రదాయంగా, ఆధ్యాత్మిక రచయితలు ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలో మూడు దశల గురించి చెబుతారు. ప్రతి దశలోనూ మరింత బాధ్యత అప్పగించబడుతుంది: ఆరంభ దశలో ఉన్నవారు, ప్రావీణ్యం పొందినవారు, పరిపూర్ణత పొందినవారు వరుసగా శుద్ధీకరణ, జ్ఞానప్రకాశం, దైవైక్యం అనే మార్గాల్లో పయనిస్తారు. ఆరంభ దశలో ఉన్నవారు అనుగ్రహ స్థితిలో జీవిస్తున్నా, పాపం పట్ల మమకారాలతో ఇంకా పోరాడుతుంటారు. ప్రావీణ్యం పొందినవారు ఆ మమకారాలను అధిగమించి, నిరంతర జ్ఞానప్రకాశంలోనూ దైవధ్యానంలోనూ జీవిస్తారు. పరిపూర్ణత పొందినవారు లోతైన శుద్ధీకరణను పొంది, సుస్థిరమైన దైవైక్యంలోకి ప్రవేశిస్తారు. ప్రతి దశ అంతకుముందు దశకన్నా మహిమాన్వితమైనది; అది మరింత ఫలాన్ని, నిత్య ప్రతిఫలాన్ని అందిస్తుంది.

ఆధ్యాత్మికంగానూ నైతికంగానూ ఉన్న స్థితితోనే తృప్తిపడి నిర్లక్ష్యంగా ఉండటంలోని ప్రమాదాన్ని నేటి సువార్త మనకు హెచ్చరిస్తుంది. అదే సమయంలో, అందుకు విరుద్ధంగా జీవించడంలో ఉన్న అపారమైన విలువను నొక్కిచెబుతుంది. మన సంకల్పాన్ని దేవునికి సంపూర్ణంగా సమ్మతింపజేయగలిగేలా ఆయన చిత్తాన్ని పూర్తిగా తెలుసుకోవడానికి కృషి చేయడం ఎంతో విలువైనది. నిరంతరం మరింత లోతైన శుద్ధీకరణ అవసరమవుతుంది కాబట్టి ఈ ప్రయాణం కష్టంగా ఉండవచ్చు. అయినా పవిత్రతలో ఎదగడానికున్న వెలకట్టలేని విలువను మనం గుర్తుంచుకోవాలి; దానిని సాధించే ప్రయత్నంలో ఎన్నడూ వెనుకంజ వేయకూడదు.

దేవుని గురించీ, ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తం గురించీ మీకున్న జ్ఞానాన్ని నేడు ధ్యానించండి. మీ నుండి మరింత ఆశించబడేలా, ఆయనను మరింతగా తెలుసుకోవడానికి మీరు శ్రద్ధగా ప్రయత్నిస్తున్నారా? ప్రార్థన ద్వారానూ పవిత్రాత్మ ప్రేరణల ద్వారానూ ఎల్లప్పుడూ ఆయన మాట వింటూ మెలకువగా ఉంటున్నారా? పవిత్రతను పొందాలని నిశ్చయించుకోండి. మీ జీవితంలో దేవునికి మరింత స్థానం ఉండాలని కోరుకోండి. మీరు ఎంత ఎక్కువగా స్వీకరిస్తే, దేవుడు మీ నుండి అంత ఎక్కువ శుద్ధీకరణను కోరతారు. అయినా చివరికి, ఎన్నో రెట్లు పెరిగే ఆ ఆశీర్వాదాల కోసం చేసే ప్రయత్నం ఎంతో విలువైనది. వాటిని అన్వేషిస్తూనే ఉండండి.

నా నుండి ఎంతో కోరే నా ప్రభువా, నా నుండి మరింత బాధ్యతను కోరేందుకు, నిన్ను గురించిన మరింత లోతైన, స్పష్టమైన జ్ఞానంతో నా మనస్సును నింపాలని నీవు తపిస్తున్నావు. దయచేసి నా అజ్ఞానాన్ని తొలగించి, నా సంకల్పాన్ని బలపరచు. తద్వారా నీ పవిత్రత కోరే ప్రతి దానినీ నేను పాటిస్తూ, అనుగ్రహంలోనూ నీతో ఐక్యంలోనూ ఎదగగలను. అప్పుడు నీవు నిత్యమూ మహిమపరచబడతావు, నీ రాజ్యం విస్తరిస్తుంది. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రేమాగ్నితో జ్వలించే ఆత్మ!

సామాన్య కాలము ఇరవై తొమ్మిదవ వారంలోని గురువారం

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “భూమిపై అగ్నిని రగిలించడానికి నేను వచ్చాను; అది ఇప్పటికే ప్రజ్వలిస్తూ ఉంటే ఎంత బాగుండునని నేను కోరుకుంటున్నాను! నేను పొందవలసిన ఒక జ్ఞానస్నానం ఉంది; అది పూర్తయ్యే వరకు నా వేదన ఎంత తీవ్రమైనది!” లూకా సువార్త 12:49–50

ఎంత శక్తివంతమైన దృశ్యరూపం! భూమిపై అగ్ని రగిలించాలనే తన కోరికను యేసు ప్రకటిస్తున్నారు—అది కేవలం చిన్న మంట కాదు, అప్పటికే భగభగమండుతున్న అగ్ని. చిన్న మంట వెచ్చదనాన్ని, వెలుగును ఇస్తుంది; కానీ భగభగమండే అగ్ని తన దారిలో ఉన్నదంతా దహించివేస్తుంది. శుద్ధిచేసి, రూపాంతరం కలిగించే దైవప్రేమ అనే అగ్ని గురించే యేసు మాట్లాడుతున్నారు. ఈ దృశ్యరూపం ఆత్మ అంతరంగంలో దేవునితో కలిగే ఐక్యానికి ఒక రూపకం. మనలో దైవప్రేమ ప్రజ్వలించినప్పుడు, దేవునికి చెందనిదంతా అది ఎలా దహించివేసి, ఆత్మను పవిత్ర ప్రేమతో మండిస్తుందో ఇది తెలియజేస్తుంది. దివ్యాగ్నితో జ్వలించే ఆత్మల ద్వారా భూమి అంతటా ఆధ్యాత్మిక అగ్నిని రగిలించవచ్చు.

“భూమిపై అగ్ని రగిలించడానికి నేను వచ్చాను” అని యేసు అన్నప్పుడు, ఆయన హృదయాల గురించీ ఆత్మల గురించీ మాట్లాడుతున్నారు. తన ప్రేమ మన అస్తిత్వమంతటిలో ఎంత లోతుగా ప్రవేశించాలంటే, అది వెలుపలికి ప్రసరిస్తూ లోకాన్ని ప్రకాశింపజేసి రూపాంతరం చెందించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. కతోలిక సభలోని గొప్ప ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిపరులైన వేదపండితులలో ఒకరైన సిలువ పునీత యోహాను ఈ రూపకాన్ని ఎంతో అందంగా వివరిస్తారు. ఆత్మ ఒక చెక్క దుంగ వంటిదని ఆయన బోధిస్తారు. మొదట ఆ దుంగ చల్లగా, గట్టిగా, తేమతో ఉంటుంది. కానీ దేవుని ప్రేమాగ్నిలో దానిని ఉంచిన వెంటనే అది మారడం మొదలవుతుంది.

మొదట్లో ఆ అగ్ని బాధ కలిగించవచ్చు. తేమను, మలినాలను తొలగిస్తున్నప్పుడు దుంగ చిటపటమంటూ పొగలు కక్కుతుంది. ఈ దశ ఇంద్రియాల, ఆత్మ శుద్ధీకరణకు సరిపోలుతుంది. ఆత్మలోని లోకసంబంధమైన మమకారాలు, క్రమరహితమైన అనురాగాలు తొలగిపోవాలి. ఆ అగ్ని పాపాన్ని, అపరిపూర్ణతలను, చివరికి ఆత్మ తన ఇష్టాన్నే నెరవేర్చుకోవాలనే మొండిపట్టుదలను కూడా దహించివేస్తుంది. మరింత లోతైన ఐక్యానికి ఈ శుద్ధీకరణ అవసరం.

దహనం కొనసాగుతున్న కొద్దీ, ఆ దుంగ మరింతగా అగ్నిలాగే మారుతుంది. చివరికి అది ప్రకాశిస్తూ, వేడిని ప్రసరింపజేస్తూ, జ్వాలతో ఏకమవుతుంది. అలాగే, అనుగ్రహం ద్వారా శుద్ధి పొందిన ఆత్మ ప్రేమ ద్వారా క్రమంగా దేవునిగా రూపాంతరం చెందుతుంది. అది ఇక దేవుని ప్రేమను స్వీకరించడం మాత్రమే కాదు; దైవచిత్తంతో సంపూర్ణంగా ఐక్యమై, పవిత్రాత్మ తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, తానే ప్రేమగా మారుతుంది.

యేసు తపించేది దీని కోసమే: నులివెచ్చని ఆత్మల కోసం కాదు, దైవప్రేమతో ఎంత సంపూర్ణంగా ప్రజ్వలిస్తాయంటే సజీవ జ్వాలలుగా మారి, భూమి అంతటా జ్వలిస్తూ, ఇతర ఆత్మలను ప్రజ్వలింపజేసి, తండ్రిని మహిమపరిచే ఆత్మల కోసం.

ఇలా మరింత లోతుగా సాగే పరివర్తన పరిపూర్ణతను పునీత యోహాను ‘సజీవ ప్రేమజ్వాల’ అని పిలుస్తారు. ఆత్మ ఈ లోకంలో దేవుని సొంత జీవానికి, కార్యానికి సాధనంగా మారుతున్నప్పుడు, ఈ జ్వాల దానిని రూపాంతరం చేయడమే కాక, ఆనందింపజేసి మహిమపరుస్తుంది. ఈ స్థితిలో ఆత్మ ఇక తన కోసం కాక, దైవచిత్తం కోసమే జీవిస్తుంది. ఈ అగ్నిలోనే పునీతులు మలచబడతారు.

మీ ఆత్మలోకి మీరు చూసుకున్నప్పుడు, మీకు ఏమి కనిపిస్తుంది? ఆరిపోకుండా ఉండటానికి పోరాడుతున్న విశ్వాసపు నిప్పురవ్వ ఉందా? లోకపు గాలులు, శారీరక శోధనలు, దైనందిన జీవితపు ఒత్తిళ్లు మీలోని ఆ జ్వాలను అణచివేస్తున్నాయా? అలా అయితే, విశ్వాసపు జ్వాల పెరిగి మరింత తీవ్రంగా మండేలా దానిని రగిలించండి. యేసు స్వీకరించిన “జ్ఞానస్నానం”లోకి—అంటే ఆయన బలిదానమైన శ్రమలు, మరణంలోకి—ప్రవేశించడం ద్వారా ఇది సాధ్యమవుతుంది. ఆయనతో కలిసి మరణించడం ద్వారా, దేవుడు మన ఆత్మలలో రగిలించే అగ్నిని చల్లార్చే పాపపు స్వార్థాన్ని మనం విడిచిపెడతాం. పాపాన్ని, ముఖ్యంగా జయించడానికి కష్టంగా ఉండే పాపాలను విడిచిపెట్టడం ద్వారా, మన ఆత్మలు దేవుని కృపతో ప్రకాశవంతంగా జ్వలించడానికి సిద్ధమవుతాయి.

క్రీస్తు భూమిపై రగిలించడానికి వచ్చిన అగ్నిని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ ఆత్మ జ్వలిస్తోందా, పొగలు కక్కుతోందా, లేక ఆ జ్వాల ఇంకా దానిని తాకనే లేదా? ఆ అగ్నితో జ్వలించడానికి, దైవిక జ్వాలతో ఏకమవడానికి అవసరమైన శుద్ధీకరణలను స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? దేవుని వాక్యం, దివ్యసంస్కారాలు, గాఢమైన ప్రార్థన మీ ఆత్మను రగిలించే నిప్పురవ్వలుగా ఉండనివ్వండి. ఈ అగ్ని జ్ఞానస్నానానికి “అవును” అని చెప్పండి; మీ ఆత్మ లోకానికి వెలుగుగా మారనివ్వండి.

జ్వలించే ప్రేమగల నా ప్రభువా, నేను నీతో ఏకమై నీ వెచ్చదనాన్ని, వెలుగును ప్రసరింపజేసేలా, నా ఆత్మలోని మలినాలన్నిటినీ దహించి, నీ శుద్ధీకరణాగ్నితో నన్ను పూర్తిగా ఆవరించాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. ప్రియ ప్రభువా, నా మేలు కోసమే కాక, ఇతరుల మేలు కోసం కూడా నన్ను జ్వలింపజేయి; తద్వారా నా ద్వారా ఈ లోకం నీ మహిమతో జ్వలించుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తించేలా మేల్కొనడం

సామాన్య కాలపు ఇరవై తొమ్మిదవ వారంలో శుక్రవారం

యేసు జనసమూహాలతో ఇలా అన్నారు: “పడమటి దిక్కున మేఘం పైకి రావడాన్ని మీరు చూడగానే వర్షం పడబోతోందని అంటారు—అలాగే జరుగుతుంది; దక్షిణం నుండి గాలి వీస్తున్నట్లు గమనించినప్పుడు ఎండ కాయబోతోందని అంటారు—అలాగే జరుగుతుంది. కపటులారా! భూమి, ఆకాశం కనిపించే తీరును బట్టి అర్థం చేసుకోవడం మీకు తెలుసు; మరి ప్రస్తుత కాలాన్ని అర్థం చేసుకోవడం మీకు ఎందుకు తెలియదు?” లూకా 12:54–56

ఈ రోజుల్లో వాతావరణ సూచన తెలుసుకోవాలనుకున్నప్పుడు, మనం ఒక యాప్‌ను, వెబ్‌సైట్‌ను లేదా సాయంత్రపు వార్తలను ఆశ్రయిస్తాం. ఫలితంగా, ఆకాశాన్ని, గాలిని, మారుతున్న ఉష్ణోగ్రతలను మన ఇంద్రియాలతో గమనించి అర్థం చేసుకునే నైపుణ్యాన్ని మనలో చాలామంది కోల్పోయాం. అయితే యేసు కాలంలో ప్రజలు ప్రత్యక్ష పరిశీలనపై ఆధారపడేవారు. ఆ ఆచరణాత్మక జ్ఞానాన్ని యేసు ఒక పోలికగా ఉపయోగించారు. ప్రజలు అంతకంటే ఎంతో ముఖ్యమైనదాన్ని—అంటే తాము జీవిస్తున్న కాలంలోని ఆధ్యాత్మిక సూచనలను—గుర్తించడంలో విఫలమైనందుకు వారిని గద్దించడానికి ఆయన దానిని ఉపయోగించారు.

యేసు ఈ భూమిపై నడయాడిన ఆ సంవత్సరాలు మానవ చరిత్ర అంతటిలో అత్యంత నిర్ణయాత్మకమైనవి. దేవుడు మానవ శరీరాన్ని ధరించి, తన రాజ్య ఆగమనాన్ని ప్రకటించి, ఆత్మల రక్షణ కోసం తన ప్రాణాన్ని బలిదానంగా అర్పించి, తన పునరుత్థానం ద్వారా మరణాన్ని జయించిన కాలం అది.

ఆ కాలంలో మనం జీవించి ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. యేసును మెస్సీయగా గుర్తించి ఉండేవారమా? లేక ఎంతోమందిలాగే మనం కూడా ఆయనను కేవలం ఆసక్తి కలిగించే వ్యక్తిగా భావించి, బహుశా ఆయన ఒక ప్రవక్త అని నమ్మి, ఆయన అద్భుతాలను మెచ్చుకుని, చివరికి ఆయన అప్పుడు ఎవరో, ఇప్పుడు ఎవరో ఆ సంపూర్ణ సత్యాన్ని గ్రహించడంలో విఫలమయ్యేవారమా?

కొందరు ఆయనను గుర్తించారు. సాధారణ స్త్రీపురుషులు; మగ్దలేనా మరియ వంటి పశ్చాత్తాపపడిన పాపులు; మత్తయి వంటి పన్ను వసూలుదారులు; పేతురు, అంద్రేయ, యాకోబు, యోహాను వంటి జాలరులు; సిరోఫెనికీయ స్త్రీ, రోమా శతాధిపతి వంటి అన్యజనులు కూడా విశ్వాసంతో స్పందించారు. అయినా అనేకమంది ఇతరులు, ముఖ్యంగా ధర్మశాస్త్ర పండితులు, పరిసయ్యులు, ప్రధాన యాజకులు, కఫర్నహూము, నజరేతు వంటి పట్టణాల నివాసులలో అనేకులు, తమ ఎదుట ఉన్న వాస్తవాన్ని గ్రహించలేదు. ఆ దైవ సాన్నిధ్యాన్ని, చరిత్రలోని ఆ క్షణానికి ఉన్న నిత్య ప్రాముఖ్యతను వారు చూడలేకపోయారు.

మనం అప్పుడు జీవించి ఉంటే విశ్వాసంతో స్పందించి ఉండేవారమని ఆశించవచ్చు. అయినా, “కపటులారా!” అన్న యేసు కఠినమైన గద్దింపు మనల్ని వినయంతో ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించమని ఆహ్వానిస్తుంది. మనస్తాపం చెందడానికి బదులు, మనల్ని నిరుత్సాహపరచడానికి కాక మరింత లోతైన విశ్వాసాన్ని మేల్కొలపడానికి ఈ మాటలను మనతోనే పలికినట్లు స్వీకరించాలి. మన జీవితాలలో క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని, ఆయన కార్యాన్ని గుర్తించడంలో మనం కూడా కొన్నిసార్లు విఫలమవుతున్నామని అంగీకరించడం ద్వారా, ఆయన క్రియాశీలతను మరింతగా తెలుసుకోవడానికి మనల్ని మనం తెరచుకుంటాం. అలాగే, ఇప్పుడు మనం పాలుపంచుకోవడానికి పిలువబడుతున్న ఆయన దైవిక కార్యం పట్ల మరింత శ్రద్ధ వహించడానికి సిద్ధమవుతాం.

నిజానికి, యేసు మాటలు కొంతవరకు మనందరికీ వర్తిస్తాయి. ఆయన ధన్యమాతను మినహాయిస్తే, ఆయనకు అత్యంత సన్నిహితులైన శిష్యులు కూడా తమ ఎదుట వెల్లడవుతున్న రహస్యాన్ని గ్రహించడానికి కష్టపడ్డారు. అలాగే, నేడు గాఢమైన విశ్వాసాన్ని కనబరిచేవారు కూడా మన మధ్యనున్న దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని గ్రహించడంలో సూక్ష్మమైన విధాలుగా విఫలమవుతుంటారు. అందువల్ల, యేసు ప్రేమపూర్వకమైన గద్దింపు ప్రస్తుత క్షణాన్ని జాగరూకతతో, విశ్వాసంతో ఎదుర్కొనమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. మన జీవితాలలోనూ లోకంలోనూ పనిచేస్తున్న దేవుని కృపకు సంబంధించిన సూచనలను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రతిరోజూ కృషి చేయమని అది పిలుస్తుంది.

మీ దైనందిన జీవితంలో దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని, ఆయన కృపారాజ్య ఉనికిని మీరు గుర్తిస్తున్నారా? అందుకు వివేచనగల చూపు, తెరచిన హృదయం అవసరం. మనం ఎటు చూసినా దేవుడు ఉన్నారు. నిశ్శబ్దంలోనూ కార్యాచరణలోనూ, ప్రకృతిలోనూ ఇతరులలోనూ, పుణ్యాత్ములలోనూ పాపులలో సైతం ఆయన ఉన్నారు. ఉదాహరణకు, మనం పాపులను తీర్పుతీర్చే భావంతో, తృణీకారంతో చూసినప్పుడు, దేవుని పవిత్ర స్వరూపంలో సృష్టించబడటం వల్ల వారికి సహజంగా ఉన్న గౌరవాన్ని చూడకుండా కళ్లు మూసుకుంటాము. మనకు విశ్వాసమనే ఆధ్యాత్మిక నేత్రాలు ఉంటే చాలు, దేవుడు నిరంతరం మన మధ్య ఉంటూ కార్యం చేస్తున్నారని చూడగలము.

మీ రోజులోని సాధారణ క్షణాలలో దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని మీరు ఎంత బాగా గుర్తిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తూ, అతి చిన్న విషయాలలో సైతం ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తూ, పవిత్రతలో ఎదిగే అవకాశాలుగా ఆ క్షణాలను మీరు భావిస్తున్నారా? మీ జీవితానికీ ఇతరుల జీవితాలకూ ఎంతో ప్రాముఖ్యమైన కృపానిండిన క్షణాలను వెదికే కొద్దిమంది విశ్వాసులలో ఒకరిగా ఉండేందుకు కృషి చేయండి. ఆ క్షణాలను శ్రద్ధతో, ప్రేమతో వివేచించండి. అప్పుడు మెస్సీయా కొనసాగిస్తున్న ప్రేమ కార్యాన్ని మీరు కనుగొంటారు.

నా ప్రభువా, మెస్సీయా, నజరేతులోనూ, కఫర్నాహూములోనూ, ఆ ప్రాంతమంతటా ఉన్న సాధారణ దైనందిన జీవితంలోకి నీవు ప్రవేశించావు. అయినా ఎంతోమంది నిన్ను గుర్తించలేకపోయారు. నిన్ను చూడటానికి నా కళ్లను, నిన్ను ప్రేమించటానికి నా హృదయాన్ని దయచేసి తెరువు. నా రోజులోని ప్రతి సాధారణ క్షణంలో దాగి ఉన్న లోతైన ప్రాముఖ్యాన్ని గ్రహించేందుకు నాకు సహాయం చేయి. అక్కడ నీవు ఉంటూ, కార్యం చేస్తూ, నీ కృపారాజ్యాన్ని నిర్మించడాన్ని నేను కనుగొందును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పశ్చాత్తాపంలోని మేలు

సామాన్య కాలము ఇరవై తొమ్మిదవ వారంలోని శనివారం

పిలాతు కొందరు గలిలయుల రక్తాన్ని వారు అర్పించిన బలుల రక్తంతో కలిపిన సంగతి కొందరు యేసుకు తెలియజేశారు. ఆయన వారికి బదులిస్తూ ఇలా అన్నారు: “ఈ గలిలయులు ఇలా బాధపడ్డారు కాబట్టి, మిగిలిన గలిలయులందరికంటే వీరు గొప్ప పాపులని మీరు అనుకుంటున్నారా? ఎంతమాత్రమూ కాదు! కానీ నేను మీతో చెప్పేదేమంటే, మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మీరందరూ వారిలాగే నశిస్తారు!” లూకా 13:1–3

యేసు కాలంలో బాధలు, విషాద సంఘటనలు దేవుని శిక్షకు సూచనలని సాధారణంగా నమ్మేవారు. పైన ప్రస్తావించిన సంఘటన అటువంటి ఉదాహరణలలో ఒకటి. ఈ సంఘటన వివరాలను పవిత్ర గ్రంథం గానీ ఇతర చారిత్రక ఆధారాలు గానీ ఇవ్వకపోయినా, పిలాతు కొందరు యూదులను ఊచకోత కోయమని ఆజ్ఞాపించాడని ఈ వాక్యభాగం నుండి సహేతుకంగా ఊహించవచ్చు. బహుశా యెరూషలేము దేవాలయంలో ఆరాధన జరుగుతున్నప్పుడే అది జరిగి ఉండవచ్చు. ఆ బాధితుల పట్ల దేవుడు అసంతృప్తిగా ఉన్నారని, దైవ న్యాయాన్ని అమలు చేసే ఒక రూపంగా వారి మరణాలను అనుమతించారని ఈ భయంకర సంఘటన సూచిస్తున్నట్లు ప్రజలకు అనిపించింది.

తరువాత యేసు, ఇటీవల జరిగిన మరో విషాద సంఘటనను ప్రస్తావిస్తారు. సిలోయములోని గోపురం పద్దెనిమిది మందిపై కూలిపడటంతో వారు మరణించారు. దీనిని కూడా చాలామంది దేవుని తీర్పుకూ అప్రసన్నతకూ సూచనగా అర్థం చేసుకున్నారు.

అయితే యేసు ఈ అపోహను సరిచేసి, దానిని ప్రతి ఒక్కరూ పశ్చాత్తాపపడాలనే వ్యక్తిగత పిలుపుగా మలుస్తారు. ఆ బాధలను అనుభవించినవారు ఇతరులకంటే గొప్ప పాపులు కారని ఆయన స్పష్టం చేస్తారు. ఈ మాట వారిని గంభీరంగా ఆలోచింపజేసి ఉంటుంది. పిలాతు చేతిలో హతులైనవారికి గానీ, కూలిపడిన గోపురం కింద నలిగిపోయినవారికి గానీ పట్టిన గతి తమకు పట్టాలని ఎవరూ కోరుకోలేదు. వారు మిగిలినవారికంటే ఎక్కువ పాపాత్ములు కారని స్పష్టం చేయడం ద్వారా, యేసు తన శ్రోతల దృష్టిని ఆకర్షించి, వారిని లోతైన ఆత్మపరిశీలనకు ప్రేరేపించి ఉంటారు.

తన మాటలు వింటున్నవారు ఇతరుల తప్పులపైనే దృష్టి పెట్టేలా వదిలేయకుండా, యేసు వారి సొంత జీవితాలను పరిశీలించుకోమని పిలుస్తారు. “కానీ నేను మీతో చెప్పేదేమంటే, మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మీరందరూ వారిలాగే నశిస్తారు!” మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అసలైన విషాదం శారీరక మరణం కాదు; ఆధ్యాత్మిక మరణమే—పశ్చాత్తాపపడని హృదయం వల్ల కలిగే నిత్య నాశనమే. ఇతరులకు తీర్పుతీర్చడం నుండి, మనకు హృదయ పరివర్తన అవసరమని గంభీరంగా గుర్తించే దిశగా యేసు సంభాషణను మళ్లిస్తారు. ఈ జీవితంలోని బాధలు ఎల్లప్పుడూ పాప ఫలితం కావని, అయితే పశ్చాత్తాపపడని పాపం చివరికి దేవుని నుండి ఎడబాటనే మరింత తీవ్రమైన, శాశ్వతమైన బాధకు దారితీస్తుందని ఆయన బోధిస్తారు.

ప్రార్థనాపూర్వకంగా కాసేపు ఈ రెండు విషాద సంఘటనలపై మనసు నిలిపి, వాటిలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోండి. అలా ఊహించుకోవడం అసహ్యంగా అనిపించినా, దేవాలయంలో దేవుణ్ణి ఆరాధిస్తూ ఉండగా పిలాతు చంపించినవారిలో మీరు కూడా ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. లేదా సిలోయములోని గోపురం పక్కన మీరు ఉండగా అది మీ మీద కూలిపడినట్లు ఊహించుకోండి. ఇటువంటి ఆలోచన కలవరపెడుతుంది. నేటి కాలంలోనైతే, కారు ప్రమాదంలో అకస్మాత్తుగా మరణించడాన్ని లేదా దోపిడీ సమయంలో చంపబడటాన్ని మనం ఊహించుకోవచ్చు. ఇటువంటి అవకాశాల గురించి మనం ఎందుకు ఆలోచించాలి? ఎందుకంటే, కంటికి కనిపించే, ఊహించుకోగలిగే ఈ బాధలను యేసు వాటికంటే ఎంతో గొప్ప కీడుతో పోల్చి చూపిస్తున్నారు: అదే పశ్చాత్తాపపడటానికి నిరాకరించడం.

విషయం సూటిగా ఉంది: ఈ విషాద సంఘటనలలో ఏదైనా మనకు ఎదురవుతుందనే ఆలోచనకే మనం వణకడం సముచితమైతే, పశ్చాత్తాపపడకుండా ఉండిపోవాలనే ఆలోచనకు మనం ఇంకెంతగా వణకాలి! “మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మీరందరూ నశిస్తారు” అని చెప్పడం ద్వారా, పశ్చాత్తాపం ఎంత అత్యవసరమో మనం అనుభూతి చెందాలని యేసు కోరుకుంటున్నారు. కూలిపోతున్న గోపురం నుండి పారిపోయినట్లే పాపం నుండి పారిపోయేంతగా మన పాపాల గురించి మనకు తీవ్రమైన ఎరుక కలగాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. నిజానికి, పాపం నుండి వైదొలగే విషయంలో మన తక్షణ స్పందన ఇంకా వేగంగా, మరింత దృఢనిశ్చయంతో ఉండాలి.

కొన్నిసార్లు “పశ్చాత్తాపపడండి” అనే మాట ప్రతికూల భావాన్ని కలిగిస్తుంది. అది కఠినంగా, తీర్పు తీర్చుతున్నట్లుగా లేదా ఖండిస్తున్నట్లుగా అనిపించవచ్చు. పతనమైన మన స్వభావంలోని గర్వప్రవృత్తి, మనం “ఘోర పాపులం” కాదనీ, మంచిపైనే దృష్టి పెట్టాలనీ సమర్థించుకుంటూ, పశ్చాత్తాపాన్ని ప్రతిఘటించేలా మనలను ప్రలోభపెడుతుంది. కానీ ఆ వైఖరి తీవ్రమైన పొరపాటు. ఎందుకంటే, మనం చేయగల అత్యుత్తమ కార్యాలలో ఒకటి నిజానికి పశ్చాత్తాపపడి, దేవుని కారుణ్యం ద్వారా ఆయన ప్రేమతో మళ్లీ ఏకమవడమే.

ఇతరుల పాపాలపై దృష్టి పెడుతూ లేదా ప్రతిరోజూ మనకు అవసరమైన హృదయపరివర్తనను పట్టించుకోకుండా, మన స్థితి బాగానే ఉందనే అతి నమ్మకపు ఉచ్చులో మనం ఎంత సులభంగా పడిపోవచ్చో ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు ఎంత అత్యవసర భావంతో మాట్లాడుతున్నారో ఆలోచించండి. ఆయన మాటలు మీ మనస్సాక్షిని చొచ్చుకుపోయి, మీలో పవిత్రమైన భయాన్ని రేకెత్తించనివ్వండి—శారీరక మరణం పట్ల కాదు, కఠినపడి పశ్చాత్తాపపడని హృదయం పట్ల భయాన్ని. ఆ తరువాత, ఆయన కారుణ్యం ఎల్లప్పుడూ మన వైఫల్యాలకన్నా గొప్పదనే నమ్మకంతో, విశ్వాసపూర్వకమైన నమ్మకాన్ని, వినయాన్ని, పాపం పట్ల దుఃఖాన్ని కలిగి ప్రభువు వద్దకు పరుగెత్తండి.

కారుణ్యమయుడవైన ప్రభువా, నీవు పాపి మరణాన్ని కోరుకోవు; మేము నీ వైపుకు తిరిగి జీవించాలని కోరుకుంటావు. నా పాపాలను స్పష్టంగా చూడటానికి, పశ్చాత్తాప హృదయంతో వాటి గురించి దుఃఖించటానికి, ఆలస్యం చేయకుండా నీ వైపుకు తిరగటానికి నాకు సహాయపడు. పశ్చాత్తాపాన్ని నా దైనందిన మార్గంగా చేయి, దానిలోని మేలును చూడటానికి నాకు సహాయపడు, రక్షణనిచ్చే నీ ప్రేమానందంలోనికి నన్ను మరింత లోతుగా ఆకర్షించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!