తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ముప్పై ఒకటవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


దేవుని ఎదుట, ఇతరుల ఎదుట నిజాయితీగా ఉండటం

సామాన్య కాలంలోని ముప్పై ఒకటవ ఆదివారం (ఎ సంవత్సరం)

యేసు జనసమూహాలతోను తన శిష్యులతోను ఇలా అన్నారు: “ధర్మశాస్త్రులు, పరిసయ్యులు మోషే పీఠంపై ఆసీనులయ్యారు. కాబట్టి వారు మీకు చెప్పేవన్నీ చేయండి, పాటించండి. అయితే వారి మాదిరిని అనుసరించవద్దు. ఎందుకంటే వారు బోధిస్తారు గాని ఆచరించరు.” మత్తయి 23:1–3

బాహ్య క్రియలు లేదా రూపాల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే అబద్ధమే కపటత్వమని పునీత తోమా అక్వినాస్ నిర్వచిస్తారు. ఎవరైనా అంతరంగంలో సద్గుణానికి విరుద్ధంగా ఉంటూ, బాహ్యంగా సద్గుణవంతులుగా నటించినప్పుడు కపటత్వం చోటుచేసుకుంటుంది. అది ఉద్దేశపూర్వకంగా, స్వచ్ఛందంగా తమ చేతల ద్వారా ఇతరులను తప్పుదారి పట్టించే నైతిక అసత్యం. ఈ వాక్యభాగంలో ధర్మశాస్త్ర పండితులను, పరిసయ్యులను గూర్చి యేసు చేసిన వర్ణన కపటత్వానికి స్పష్టమైన ఉదాహరణ.

ధర్మశాస్త్ర పండితులను, పరిసయ్యులను చూసి మనం విసుగుతో కళ్లుతిప్పుకోవాలని అనిపించవచ్చు. లేదా వారి ప్రవర్తన, నేడు కతోలిక సభలో అలాగే ప్రవర్తించేవారి తీరు మనలను కలవరపెట్టవచ్చు. అయినా, వారి చెడు ఉదాహరణ నుంచి మనం నేర్చుకోగల అత్యంత విలువైన పాఠాలలో ఒకటి సత్యనిష్ఠకు ఉన్న ప్రాముఖ్యం.

సత్యనిష్ఠ అనే సద్గుణం ప్రకారం, మన బాహ్య క్రియలు, రూపం మన హృదయాల నిజస్థితిని నమ్మకంగా, అలవాటుగా ప్రతిబింబించాలి. అంతరంగంలో చెడు వైఖరిని పెంచిపోషిస్తూ, బయట సద్గుణం ఉన్నట్లు కనిపించేవారు రెండు విధాలుగా తప్పు చేస్తారు: అంతరంగంలోని చెడుతనం, బాహ్యంగా చూపే అబద్ధం. ఆసక్తికరంగా, పునీత తోమా సూచించినట్లు, కొన్ని సందర్భాలలో సద్గుణం ఉన్నట్లు నటిస్తూ అంతరంగంలోని చెడును కప్పిపుచ్చడం కంటే, ఆ చెడును బయటకు వ్యక్తపరచడం తక్కువ పాపం కావచ్చు. అలాంటి నిజాయితీ పాపభరితమైన హృదయాన్నే వెల్లడించినప్పటికీ, కనీసం దిద్దుబాటుకు, హృదయపరివర్తనకు అవకాశం కల్పిస్తుంది. ఎందుకంటే కంటికి కనిపించే తప్పును ఇతరులు ప్రేమతో ఎదుర్కొని, ప్రశ్నించడం మరింత సులభమవుతుంది.

దీనికి విరుద్ధంగా, కపటత్వం హృదయపరివర్తనకు బలమైన అడ్డంకి. తప్పుడు ప్రతిరూపాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి వెచ్చించే శక్తి హృదయాన్ని కఠినపరచి, ఆత్మవంచనను మరింత బలపరచవచ్చు. కాలక్రమేణా, కపటంగా జీవించేవారు తమ బాహ్య రూపం ప్రకటించే అబద్ధాన్ని తామే నమ్మడం కూడా ప్రారంభించవచ్చు.

అయితే, కపటత్వానికి పరిహారం కేవలం తమ లోపాలను మరింత బహిరంగంగా వ్యక్తపరచడం కాదు; నిజమైన అంతరంగ పరివర్తనను పొందడం. అనుగ్రహం ద్వారా హృదయం సంస్కరించబడిన తరువాత, బాహ్య జీవితం ఆ మార్పును నిజాయితీతో, చిత్తశుద్ధితో ప్రతిబింబించాలి. ఇదే సత్యమార్గం, ఇదే పవిత్రతకు దారి.

మీరు నిజంగా ఎలాంటివారో అనే విషయంలో ఎంత నిజాయితీగా ఉన్నారు? మీ బాహ్య రూపం మీ హృదయాన్ని సరిగ్గా ప్రతిబింబిస్తోందా? మొదట మీతో మీరు, ఆ తరువాత ఇతరులతో నిజాయితీగా ఉంటున్నారా?

కపటత్వం గురించి యేసు చేసిన బోధను పరిసయ్యులలో ఒకడు విని, యేసు తన గురించే వర్ణిస్తున్నారని గ్రహించాడని ఊహించండి. వెంటనే తనను తాను సమర్థించుకోవాలని లేదా దాన్ని నిరాకరించాలని అతనికి అనిపించవచ్చు. కానీ ఆ పరిసయ్యుడు ఇంటికి వెళ్లి, యేసు చెప్పింది నిజమేనని, తాను గడుపుతున్న జీవితం అబద్ధంలో లోతుగా మునిగిపోయిందని మొదట తనకు తాను, ఆ తరువాత ఇతరుల ఎదుట ఒప్పుకుంటే ఎలా ఉంటుంది? తన హృదయం చెడిపోయి ఉన్నప్పటికీ, కేవలం పేరు ప్రఖ్యాతుల కోసమే తన వేదవాక్యాల పట్టీని వెడల్పు చేశానని, వస్త్రపు కుచ్చును పొడిగించానని వాటిని చూసి నిజాయితీగా ఒప్పుకుంటే ఎలా ఉంటుందో ఊహించండి. తన హృదయం గౌరవానికి పాత్రమైనది కాకపోయినా, విందులలో లేదా ప్రార్థనా మందిరంలో గౌరవస్థానాన్ని ఎన్నోసార్లు చేజిక్కించుకున్న విషయాన్ని అతడు గుర్తుచేసుకుంటున్నట్లు ఊహించండి.

ఇలాంటి నిజాయితీతో కూడిన ఆత్మపరిశీలన బాధాకరంగా, ఎంతో కష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, అదే ఏకైక నిజమైన పరిహారం. పాపభరితమైన హృదయం, నిజాయితీలేని బాహ్య రూపం రెండింటితో బాధపడుతున్న వ్యక్తి వినమ్రతతో పూర్తి సత్యాన్ని ఒప్పుకున్నప్పుడు, ఆ వినయపూర్వకమైన అంగీకారం ఇతరులను విశేషంగా ఆకర్షిస్తుంది. నిజానికి, తప్పుడు వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రదర్శించడం ద్వారా గతంలో పొందాలనుకున్న ప్రశంసకు ఇప్పుడది నిజమైన కారణమవుతుంది.

మీ బాహ్య రూపం మీ అంతరంగ వైఖరిని ప్రతిబింబించని అంశం మీ జీవితంలో ఏదైనా ఉందేమో ఈ రోజు ఆలోచించండి. ఉంటే, ఆ విషయాన్ని గ్రహించడానికి భయపడకండి. బదులుగా, అది మిమ్మల్ని వినమ్రులుగా చేసి, హృదయపరివర్తన అనే అనుగ్రహం వైపు నడిపించనివ్వండి. మీరు లోకానికి ఎలా కనిపిస్తారో, దేవుని ఎదుట కూడా నిజంగా అలాగే ఉండేలా మీ హృదయాన్ని శుద్ధి చేయమని ప్రభువును అడగండి. మీ జీవితం చిత్తశుద్ధిని వెదజల్లినప్పుడే మీరు వ్యక్తిగత పవిత్రతకు నడిపించే మార్గంలో నడుస్తారు; ఇతరులు కూడా అలాగే చేయడానికి ప్రేరేపించే నిజమైన సాక్ష్యాన్ని ఇస్తారు.

సమస్త సత్యనిష్ఠకు ప్రభువా, నీ ఆత్మ నిర్మలత్వాన్ని నీవు ఇతరులకు పరిపూర్ణంగా ప్రసరింపజేశావు. నిర్మలమైన ప్రేమతో, పరిపూర్ణమైన న్యాయంతో, చలించని కరుణతో నిండిపొంగిన నీ హృదయం, నీవు ప్రతిరోజూ కలిసినవారికి ఎన్నో విషయాలను తెలియజేసింది. నిర్మలమైన, పవిత్రమైన హృదయాన్ని నాకు అనుగ్రహించు. నా ద్వారా ఇతరులు నీ ప్రేమను అనుభవించేలా, ఆ అంతరంగ సత్యాన్ని నా క్రియల ద్వారా వ్యక్తపరచడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ధైర్యంతో, ప్రేమతో సువార్త ప్రకటించడం

సామాన్య కాలంలోని ముప్పై ఒకటవ ఆదివారం (బి సంవత్సరం)

ఆ ధర్మశాస్త్ర లేఖకుడు ఆయనతో ఇలా అన్నాడు: “బోధకుడా, బాగా చెప్పారు. ‘ఆయన ఒక్కరే, ఆయన తప్ప మరొకరు లేరు’ అని మీరు చెప్పింది నిజమే. అలాగే, ‘ఆయనను నీ పూర్ణహృదయంతో, నీ అవగాహన అంతటితో, నీ శక్తి అంతటితో ప్రేమించడం, నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించడం’ సమస్త దహనబలులకన్నా, బలులకన్నా విలువైనది.” మార్కు 12:32–33

నేటి సువార్తలోని సంఘటన పాస్కా పండుగ వారంలో దేవాలయ ప్రాంగణంలో జరుగుతుంది. ఆ వారం చివరలో యేసు శ్రమలు పొంది మరణించారు. ఆ వారం ప్రారంభంలో యేసు గాడిదపై ఎక్కి పవిత్ర నగరంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, పెద్ద జనసమూహాలు జయధ్వానాలతో ఆయనకు స్వాగతం పలికాయి: “హోసన్నా! ప్రభువు నామమున వచ్చువాడు దీవింపబడుగాక! రాబోవు మన తండ్రి దావీదు రాజ్యం దీవింపబడుగాక! సర్వోన్నత స్థలములలో హోసన్నా!” (మార్కు 11:9–10). ప్రజలు ఎంతో ఆశతో ఎదురుచూస్తున్నారు. నగరమంతటా యేసు గురించే చర్చ జరుగుతోంది. ఆయన కీర్తి ఇశ్రాయేలు అంతటా, చుట్టుపక్కల అన్యజన ప్రాంతాలకు కూడా వ్యాపించింది.

అయితే, ఆదివారం నాటి ఈ ఆనందభరితమైన స్వాగతం తరువాత, విరోధం పెరగడం ప్రారంభమైంది. దేవాలయంలోకి ప్రవేశించిన యేసు, నాణేలు మార్చేవారి బల్లలను పడద్రోసి, దేవాలయాన్ని తన తండ్రి గృహంగా గౌరవించకుండా సంతగా మారుస్తున్న వారిని కొరడాతో బయటకు వెళ్లగొట్టారు.

ప్రతిరోజూ యేసు దేవాలయ ప్రాంగణానికి తిరిగి వచ్చి బోధించేవారు. అనేకమంది ఆయన ప్రతి మాటనూ ఎంతో ఆసక్తితో వింటున్నప్పటికీ, మతపెద్దలు ఆయనపట్ల మరింత విరోధభావం పెంచుకొని, ఒక పద్ధతి ప్రకారం ఆయనను సవాలు చేయడం ప్రారంభించారు. మొదట ప్రధాన యాజకులు, ధర్మశాస్త్రులు, పెద్దలు ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, ఏ అధికారంతో ఆయన ఈ పనులు చేస్తున్నారో చెప్పమని కోపంగా నిలదీశారు. యేసు వెనుకంజ వేయకపోవడంతో, సాధారణంగా ఒకరితో ఒకరు విభేదించే పరిసయ్యులను, హేరోదీయులను ఆయనను మాటలలో చిక్కించడానికి పంపారు. వారు విఫలమైన తరువాత, సద్దూకయ్యులు తమ వంతు ప్రయత్నం చేశారు. తామే నమ్మని మృతుల పునరుత్థానం గురించి ఒక ప్రశ్న అడిగి యేసు బోధను తప్పుగా నిరూపించాలని చూశారు. కానీ వారు కూడా ఆయనను చిక్కించలేకపోయారు.

చివరగా, నేటి సువార్త భాగంలో, యేసు సద్దూకయ్యులను నిరుత్తరులను చేస్తున్నప్పుడు వింటూ ఉన్న ఒక ధర్మశాస్త్రి ముందుకు వస్తాడు. మృతుల పునరుత్థానం విషయంలో ఈ ధర్మశాస్త్రి యేసుతో ఏకీభవించినట్లు కనిపిస్తుంది. అంతకుముందు ఆయనను సవాలు చేసినవారిలా కాకుండా, ఇతడు కపటంతో కాక నిజమైన జిజ్ఞాసతో, విశాల హృదయంతో యేసును సమీపించాడు. “ఆజ్ఞలన్నిటిలో మొదటిది ఏది?” అని అడిగాడు (మార్కు 12:28). అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుణ్ణి ప్రేమించాలని, తనను తాను ప్రేమించుకున్నట్లే పొరుగువారిని ప్రేమించాలని యేసు రెండు అంశాలతో కూడిన ఆజ్ఞను ఇచ్చారు (చూ. ద్వితీయోపదేశకాండము 6:4–5; లేవీయకాండము 19:18). ఈ రెండు ఆజ్ఞల గురించి యేసు, “వీటికంటే గొప్ప ఆజ్ఞ మరేదీ లేదు” అని చెప్పారు.

ఈ ధర్మశాస్త్రి మిగతావారందరికంటే ఎందుకు భిన్నంగా ఉన్నాడు? ఈ భాగం తెలిపే విషయాలు తప్ప మనకు మరేమీ తెలియకపోయినా, ఈ ధర్మశాస్త్రికి అవగాహన ఉందని యేసు గుర్తించి, అతనితో, “నీవు దేవుని రాజ్యానికి దూరంగా లేవు” అని అన్నారు.

ఈ ధర్మశాస్త్రిలో హృదయపరివర్తన కలిగినట్లు కనిపించడానికి ప్రధాన కారణం, బహుశా పాస్కా వారంలో యేసు చూపిన పట్టుదల కావచ్చు. ఉద్రిక్తతలు పెరుగుతున్నా, దాదాపు ప్రతి మతపెద్ద, సమాజ పెద్ద ఆయనను సవాలు చేస్తున్నా, సువార్తను బోధించి ఆత్మలను రక్షించే తన కార్యం నుండి యేసు వెనుదిరగలేదు. ఆయన మాటలు పరిపూర్ణ జ్ఞానంతో నిండి ఉండటమే కాకుండా, ఆయన అచంచల ధైర్యం, పట్టుదల కూడా ఎంతో బలమైన సందేశాన్ని ఇచ్చాయి. అనేకమంది వినకపోయినా, ఈ ధర్మశాస్త్రి విన్నట్లు కనిపిస్తుంది.

మనలో ప్రతి ఒక్కరం సువార్తను పంచుకోవడానికి పిలువబడ్డాం. పరిపూర్ణ సువార్త ప్రచారకుడైన మన ప్రభువుకు జరిగినట్లే, కొన్నిసార్లు మన ప్రయత్నాలు ఆశించిన లక్ష్యాన్ని సాధించలేకపోవచ్చు; వాటికి శత్రుత్వం కూడా ఎదురుకావచ్చు. అయినా పర్వాలేదు. విజయాన్ని ఫలితంతో కాదు, సత్యంపట్ల అచంచల విశ్వసనీయతతో కొలుస్తారు. కొందరిపై యేసు మాటలే ప్రభావం చూపకపోయినప్పుడు, మనకూ అలాగే, అంతకంటే ఎక్కువగా కూడా ఎదురవుతుందని ఆశించాలి. మన మాటలను, సాక్ష్యాన్ని ఎవరూ పట్టించుకోవడం లేదనిపించినా, వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొంటూ మన ప్రభువు చూపిన పట్టుదల, సువార్తను పంచుకునే మన ప్రయత్నాలలో స్థిరంగా ఉండమని మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.

తీవ్రమైన శత్రుత్వం చూపేవారికి కూడా సువార్తను ప్రకటించడంలో మన ప్రభువు చూపిన ధైర్యాన్ని, నిలకడను గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. అదే ధైర్యం కోసం ప్రార్థించండి. ఒక నిజాయితీగల ప్రశ్నకు, స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఒక హృదయానికి, లేదా ప్రేమతో పలికిన ఒక సత్యవాక్యానికి ఉండే ప్రభావాన్ని ఎన్నడూ తక్కువగా అంచనా వేయకండి. ఆ ధర్మశాస్త్రితో జరిగిన ఈ చిన్న సంభాషణ అతని ఆత్మను రక్షించి ఉండవచ్చు. మన విశ్వసనీయతకు, పట్టుదలకు కూడా అదే చేయగల శక్తి ఉంది. దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల మనం చూపగల అత్యున్నత ప్రేమకార్యం ఇదే.

పట్టుదలతో ముందుకు సాగే నా ప్రభువా, మోషే ధర్మశాస్త్రం అప్పగించబడిన మతపెద్దలలో అనేకమంది నిన్ను లెక్కలేనన్నిసార్లు తిరస్కరించి, అణచివేసే దాడులు చేసినప్పటికీ, వారు వినవలసిన విధంగానే ప్రేమతో సత్యాన్ని పలకాలనే నీ సంకల్పంలో నీవు ఎన్నడూ చలించలేదు. అన్నిటికంటే మిన్నగా నిన్ను ప్రేమించడానికి, నన్ను నేను ప్రేమించుకున్నట్లే నా పొరుగువారిని ప్రేమించడానికి, ధైర్యంతో నిండిన నీ హృదయాన్ని, జ్ఞానంతో రూపుదిద్దుకున్న నీ మనస్సును దయచేసి నాకు ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఒక పవిత్రమైన కోరిక

సాధారణ కాలపు ముప్పై ఒకటవ ఆదివారం (సంవత్సరం సి)

ఆ సమయంలో యేసు యెరికోకు వచ్చి, ఆ పట్టణం గుండా వెళ్లాలని అనుకున్నారు. అక్కడ జక్కయ్య అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతడు ప్రధాన పన్ను వసూలుదారు, ధనవంతుడు కూడా. యేసు ఎవరో చూడాలని అతడు ప్రయత్నిస్తున్నాడు; కానీ పొట్టివాడు కావడంతో జనసమూహం కారణంగా ఆయనను చూడలేకపోయాడు. అందువల్ల, యేసు ఆ దారిన వెళ్లబోతున్నందున, ఆయనను చూడటానికి అతడు ముందుకు పరుగెత్తి ఒక మేడి చెట్టు ఎక్కాడు. లూకా 19:1–4

జక్కయ్య కేవలం పన్ను వసూలుదారు మాత్రమే కాదు; సంపన్నమైన యెరికో పట్టణంలో అతడు ప్రధాన పన్ను వసూలుదారు, ధనవంతుడు కూడా. యెరికోలోని యూద నివాసులందరికీ కాకపోయినా, చాలామందికి అతడు తెలిసి ఉండేవాడని, వారు అతణ్ణి అసహ్యించుకునేవారని భావించవచ్చు. యూద పన్ను వసూలుదారులను ద్రోహులుగా, ఆచారపరంగా అపవిత్రులుగా పరిగణించేవారు. వారు వసూలు చేసే భారమైన రోమా పన్నును చెల్లించడం తప్ప, యూదులు వారితో ఎలాంటి సంబంధమూ పెట్టుకునేవారు కాదు.

అయితే యేసు మనలను సాంస్కృతిక ప్రమాణాల దృష్టితోనో, రాజకీయ వివాదాల దృష్టితోనో, మన పాపపు అలవాట్ల దృష్టితోనో ఎన్నడూ చూడరు. ఆయన హృదయాన్ని చూస్తారు. ఒక ఆత్మలో కృప యొక్క అతి స్వల్పమైన కదలికను గమనించినా, గాఢమైన ప్రేమతో ఆయన ఆ ఆత్మవైపు ఆకర్షితులవుతారు. జక్కయ్య విషయంలో జరిగింది ఇదే.

జక్కయ్య నిస్సందేహంగా పాపి. కానీ అతని హృదయంలో యేసు గుర్తించకుండా దాటి వెళ్లలేనిది ఒకటి ఉంది: అశాంతితో ఉన్న హృదయంలో ఒక పవిత్రమైన కోరిక. యేసు ఆ దారిన వెళ్తున్నప్పుడు, కేవలం ఆయనను ఒక్కసారి చూడటానికే జక్కయ్య చెట్టెక్కడానికి కూడా వెనుకాడకపోవడంలో ఇది స్పష్టమవుతుంది. అతని కోరిక యేసు నుండి స్పందనను రేకెత్తించిన శక్తివంతమైన అయస్కాంతంలా ఉంది.

ఆ పవిత్రమైన కోరిక అనేక కారణాల ఫలితంగా పరిపక్వతకు వచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది. జక్కయ్య ధనవంతుడు, కానీ కాలక్రమేణా అతని సంపద అతన్ని ఆధ్యాత్మికంగా పేదవానిగా మిగిల్చినట్లు అనిపిస్తుంది. అతనికి రాజకీయ అధికారం ఉంది, కానీ అది అతన్ని ఆధ్యాత్మికంగా బలహీనుణ్ణి చేసింది. యెరికోలో అతనికి పలుకుబడి ఉంది, అయినా ఆధ్యాత్మికంగా అతను ఒంటరివాడు. కొన్నిసార్లు, ఈ లోకసంపదలు కొద్దిగా ఉన్నప్పటికంటే అవి సమృద్ధిగా ఉన్నప్పుడే మనిషిలో మరింత ఆకలి మిగులుతుంది. ఈ ఆకలి జక్కయ్యను కలవరపరచి, తనకు లేనిదాని కోసం వెదికేలా, దాహంతో తపించేలా చేసింది.

యెరికోలోని అనేకమంది నివాసులలాగే, అద్భుతాలు చేసేవాడు, బహుశా మెస్సీయ అయి ఉండవచ్చని చెప్పబడుతున్న యేసు గురించి జక్కయ్య విని ఉంటాడు. మెస్సీయ కోసం ఎదురుచూసిన అనేకమంది, యూదు జాతిని రోమీయుల అణచివేత నుండి విడిపించే గొప్ప సైనిక నాయకుణ్ణి ఆశించారు. రోమీయులతో జక్కయ్యకు ఉన్న సాన్నిహిత్యం నిజానికి అతనికి అనుకూలంగా పనిచేసి ఉండవచ్చు. వారితో అతనికి ఉన్న సంబంధాల దృష్ట్యా, దేశాన్ని ఆక్రమణ నుండి విడిపించే మెస్సీయను కాకుండా, తన హోదా, పదవి, సంపద తనపై మోపిన అంతరంగ అణచివేత నుండి, ఒంటరితనం నుండి తనను విముక్తుణ్ణి చేసే మెస్సీయను అతను ఆశించి ఉంటాడు. అందువల్ల, యేసు గురించి విన్నప్పుడు అతని హృదయం కదిలింది; పవిత్రమైన, ఒకే లక్ష్యంపై కేంద్రీకృతమైన కోరిక అతనిలో మొలకెత్తింది.

కోరిక శక్తివంతమైనది; అది తరచూ మన చర్యలకు రూపునిస్తుంది. జక్కయ్యకు సంపద, అధికారం, ప్రతిష్ఠ ఉన్నాయి, కానీ అవి అతనికి తృప్తినివ్వలేకపోయాయి. అతనికి లేనిది శాంతి. యేసు ఆ దారిన వెళ్తుండగా, కృప జక్కయ్య హృదయాన్ని తాకింది; అతను ప్రతిస్పందించాడు. అంతరంగంలో మెరిసిన ఆ కృపారవ్వ ప్రజలకు కనిపించకపోయినా, యేసు దానిని గమనించాడు.

యేసు జక్కయ్యను చెట్టు దిగమని పిలిచి, “ఈ రోజు నేను నీ ఇంట్లో ఉండాలి” అన్నాడు. ప్రజలు గొణిగారు, కానీ జక్కయ్య పట్టించుకోలేదు. ఆ క్షణంలో అతను అనుభవించినది అంతకు ముందు ఎప్పుడూ అనుభవించనంత గొప్పది; అతను ఇంకా ఎక్కువ కోరుకున్నాడు. తన ఆస్తిలో సగం పేదలకు ఇస్తానని, తాను ఎవరి దగ్గరైనా బలవంతంగా వసూలు చేసి ఉంటే వారికి నాలుగు రెట్లు తిరిగి చెల్లిస్తానని అతను వెంటనే వాగ్దానం చేయడం నిజమైన హృదయపరివర్తనకు స్పష్టమైన సూచన. అందుకే యేసు నిశ్చయంగా ఇలా అన్నాడు: “ఈ రోజు ఈ ఇంటికి రక్షణ వచ్చింది… ఎందుకంటే తప్పిపోయిన దానిని వెదకి రక్షించడానికి మనుష్యకుమారుడు వచ్చాడు.”

మీ హృదయంలో ఉన్న కోరికల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు దేనిని వెదుకుతున్నారు? మీ మనస్సు అశాంతిగా ఉందా? మరేదైనా కావాలని మీరు దాహంతో తపిస్తున్నారా? దేవుని కోసం మీలో ఉన్న ఆకలిని అంగీకరించడానికి భయపడకండి. జక్కయ్యలాగే, కృప ఇచ్చే మృదువైన ప్రేరణలు చిన్నవిగా అనిపించినా వాటికి ప్రతిస్పందించండి. ప్రభువును కలుసుకోవడానికి పరుగెత్తండి, ఎక్కవలసిన చెట్టు ఏదైనా ఎక్కండి, ఆయనను స్వీకరించడానికి మీ హృదయాన్ని తెరవండి. అలా చేస్తే, ఆయన మిమ్మల్ని ప్రేమతో చూసి, “ఈ రోజు నేను నీ ఇంట్లో ఉండాలి” అంటాడు. ఈ లోకం ఎప్పటికైనా ఇవ్వగల దేనికంటే ఎక్కువగా ఆయన సాన్నిధ్యం మీకు తృప్తినిస్తుంది.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, జక్కయ్యకు ఈ లోకసంపదలు సమృద్ధిగా ఉన్నా, అతను ఆధ్యాత్మికంగా పేదవాడై, అసంతృప్తితో ఉన్నాడు. అతని హృదయం నీ కోసం ఆకలిగొంది; నీవు ఆ దారిన వెళ్లిన క్షణంలోనే అతను ఆ ఆకలిని గుర్తించాడు. అతనిలో ఉన్నటువంటి విశ్రాంతినివ్వని తపనతో నా హృదయాన్ని నింపు. అప్పుడు నీ కోసం నాకున్న కోరికను నీవు గ్రహించి, దానికి ఆకర్షితుడవై, నీ కృపతో నాకు తృప్తిని ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


గుప్తంగా చూపే ఉదారత మహిమ

సామాన్య కాలంలోని ముప్పై ఒకటవ వారపు సోమవారం

“మీరు మధ్యాహ్న భోజనమైనా రాత్రి భోజనమైనా ఏర్పాటు చేసినప్పుడు, మీ స్నేహితులనో, మీ సోదరసోదరీమణులనో, మీ బంధువులనో, మీ ధనవంతులైన పొరుగువారినో పిలవకండి. ఎందుకంటే వారు కూడా మిమ్మల్ని తిరిగి పిలిచి, మీకు బదులు తీర్చవచ్చు. దానికి బదులుగా, మీరు విందు ఏర్పాటు చేసినప్పుడు పేదలను, అంగవైకల్యం ఉన్నవారిని, కుంటివారిని, అంధులను పిలవండి; వారు మీకు బదులు తీర్చలేరు కాబట్టి మీరు నిజంగా ధన్యులు అవుతారు. ఎందుకంటే నీతిమంతుల పునరుత్థాన సమయంలో మీకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది.” లూకా 14:12–14

పరిసయ్యుల ప్రముఖులలో ఒకరు సబ్బాతు రోజున ఏర్పాటు చేసిన భోజనానికి హాజరైనవారితో యేసు జరిపిన సంభాషణ నేటి సువార్తలో కొనసాగుతుంది. అక్కడ ఉన్నవారు యేసును నిశితంగా గమనిస్తున్నారు; అభిమానంతో కాదు, అనుమానంతో, అంతేకాక శత్రుత్వంతో కూడా. మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో అనుసరించే వారైనప్పటికీ, వారు తరచూ నియమాల కఠినమైన అక్షరపాలననే ప్రధానంగా భావించి, దానికి ప్రతిఫలంగా సామాజిక, రాజకీయ హోదాను ఆశిస్తూ, ధర్మశాస్త్రాన్ని తప్పుగా ప్రతిబింబించేవారు. కారుణ్యంలో నెరవేరే ధర్మశాస్త్రపు లోతైన అర్థాన్ని వారు గ్రహించలేకపోయారు.

శరీరంలో అధికంగా నీరు నిలిచిపోయే జలోదర వ్యాధితో బాధపడుతున్న ఒక వ్యక్తిని యేసు స్వస్థపరచడంతో ఆ భోజన సందర్భం మొదలవుతుంది. అక్కడ ఉన్న అక్షరపాలనవాదుల దృష్టిలో సబ్బాతు రోజున స్వస్థపరచడం “పని” కిందకు వస్తుంది; అందువల్ల అది ధర్మశాస్త్ర ఉల్లంఘనగా పరిగణించబడింది. యేసు కారుణ్యంతో ఆ వ్యక్తిని స్వస్థపరచి, నియమాల అక్షరపాలన విషయంలో వారి దారితప్పిన ధోరణిని బయటపెడతాడు.

ఇలాంటి భోజనాలను సాధారణంగా గౌరవాన్ని, ఆచారపరమైన శుద్ధిని, సంపదను, సామాజిక హోదాను ప్రదర్శించడానికి ఉపయోగించేవారు. ఈ ఆచారాల వెనుక ఉన్న గర్వాన్ని గుర్తించిన యేసు, విందులో గౌరవస్థానాలను కోరుకునేవారి గురించి ఒక ఉపమానం చెప్పడం ద్వారా స్పందిస్తాడు. అందులో, తనను తాను హెచ్చించుకునే వ్యక్తిని, మరింత గౌరవనీయమైన వ్యక్తి కోసం తన స్థానాన్ని వదులుకోమని అడిగినప్పుడు అతను తగ్గించబడి, అవమానానికి, ఇబ్బందికి గురవుతాడు. తమను తాము గొప్పగా చూపించుకునే నాయకుల సంస్కృతికి ఇది నేరుగా సవాలుగా నిలిచింది.

నేటి సువార్త భాగం ఈ బోధనను కొనసాగిస్తుంది. యేసు ఇప్పుడు వ్యక్తిగత గర్వం గురించి మాట్లాడటం నుంచి సత్కార్యాల విషయానికి మళ్లుతున్నాడు. ఆయన బోధన ఆనాటి సామాజిక ధోరణులకు పూర్తి విరుద్ధంగా ఉంది. ఒక పరిసయ్యుడు గానీ, సమాజంలో ప్రముఖుడైన మరెవరైనా గానీ విందు ఏర్పాటు చేసి, “పేదలను, అంగవైకల్యం గలవారిని, కుంటివారిని, అంధులను” ఆహ్వానించాలని సూచించడం ఆయన శ్రోతలకు దిగ్భ్రాంతి కలిగించి ఉంటుంది. ఇతర ఉన్నతవర్గాలవారి అభిప్రాయాలకు వారు ఇచ్చే ప్రాధాన్యాన్ని అది నేరుగా సవాలు చేసి, వారిలో సాటివారిపట్ల ప్రేమ లోపించిందని బయటపెట్టింది.

తమ దృష్టిని పరలోకం వైపు మళ్లించాలనే పిలుపే యేసు సందేశంలోని ప్రధానాంశం. దైవప్రేమ నుంచి పుట్టే నిజమైన నిస్వార్థ ప్రేమ, తిరిగి ప్రతిఫలం ఇవ్వగలవారికో తమ ప్రతిష్ఠను పెంచగలవారికో మాత్రమే చూపేది కాదు. బదులుగా, తిరిగి ప్రతిఫలం ఇవ్వగల సామర్థ్యంతో సంబంధం లేకుండా దానిని అందిస్తారు. ఇటువంటి ప్రేమ దేవుని ఔదార్యంలో పాలుపంచుకుంటుంది. ప్రతిఫలాన్ని ఆశించకుండా ఇచ్చేవారు పరలోకంలో సంపదలను కూడబెట్టుకుంటారు. ఆ ప్రతిఫలం తాత్కాలికమైనది కాదు, నిత్యమైనది: “నీతిమంతుల పునరుత్థాన సమయంలో మీకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది.”

మీరు ఇతరులపట్ల చూపే దయను, ఔదార్యంతో చేసే పనులను పరిశీలించినప్పుడు, ఆ పనులకు మిమ్మల్ని ప్రేరేపించేది ఏమిటి? పేదలకు, అంగవైకల్యం గలవారికి, కుంటివారికి, అంధులకు భోజనం పెట్టడం అనేది మనం చేసే ప్రతిపనిలోనూ అలవరచుకోవలసిన వైఖరికి ఒక రూపకం. స్వార్థంతో ప్రవర్తించడం, ఏదైనా పని చేయడం వల్ల మనకేమి లభిస్తుందని ఆలోచించడం సులభం. వెంటనే ప్రతిఫలం లభించకపోతే, ఆ పని చేయకుండా ఉండాలనే శోధనకు చాలామంది లోనవుతారు.

మన మధ్య ఉన్న పేదలు, అంగవైకల్యం గలవారు, కుంటివారు, అంధులు అంటే మనకు తిరిగి ఇవ్వడానికి ఏమీ లేనివారు. వారు భౌతికంగా పేదలు కావచ్చు; అలాగే గాయపడినవారు, సమాజం పక్కనపెట్టినవారు, ఒంటరివారు లేదా మరచిపోబడినవారు కూడా కావచ్చు. ప్రతిఫలాన్ని ఏమాత్రం ఆశించకుండా అటువంటి వారికి సేవ చేసినప్పుడు, మనం క్రీస్తు జీవంలోనూ ప్రేమలోనూ పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభిస్తాం. ఎందుకంటే క్రీస్తు స్వయంగా రక్షించడానికి వచ్చింది నీతిమంతులను కాదు, పాపులను; ఆరోగ్యవంతులను కాదు, రోగులను. అలాగే చేయమని ఆయన మనలనూ ఆహ్వానిస్తున్నాడు.

మీరు ఇతరులకు ఏ విధంగా సేవ చేస్తున్నారో ఆలోచించండి. మీరు గుర్తింపును, ప్రశంసను లేదా వ్యక్తిగత ప్రయోజనాన్ని కోరుకుంటున్నారా? లేక కేవలం దేవునిపట్ల, సాటివారిపట్ల ప్రేమతో దయ చూపుతూ, మౌనంగా సేవ చేస్తున్నారా? మీ తండ్రి అన్నిటినీ చూస్తున్నాడనీ, ఈ లోకానికి అతీతమైన, అనంతమైన విలువగల సంపదలను మీకు ప్రతిఫలంగా ఇస్తాడనీ నమ్మకం ఉంచండి.

ఈ రోజు, మీ హృదయంలో దాగి ఉన్న ఉద్దేశాల గురించి ధ్యానించండి. మీ ఉద్దేశాలను శుద్ధి చేయమనీ, ప్రతిగా ఏమీ ఆశించని ఔదార్యంతో మిమ్మల్ని నింపమనీ మన ప్రభువును అడగండి. మీకు తిరిగి ప్రతిఫలం ఇవ్వలేనివారికి సేవ చేయండి, మీ ప్రేమకు బదులుగా ప్రేమను చూపలేనివారిని ప్రేమించండి. పరలోకంలో మీ ప్రతిఫలం నిత్యమైనదిగా, మహిమాన్వితమైనదిగా ఉంటుందని తెలుసుకొని అలా చేయండి.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నీవు సేవ చేయించుకోవడానికి కాదు, సేవ చేయడానికి వచ్చావు. స్వీకరించడానికి కాదు, ఇవ్వడానికి వచ్చావు. నీ కరుణను స్వీకరించి, నీ రాజ్యపు నిత్యమహిమలో ప్రవేశించినవారు పవిత్రులు కావడమే నీకు ప్రతిఫలం. నీ నిస్వార్థ ప్రేమలో పాలుపంచుకుంటూ నిన్ను అనుసరించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నేను ఎన్నడూ స్వార్థపూరితమైన ఉద్దేశంతో ప్రవర్తించకుండా, భూలోక ప్రతిఫలాలను ఆశించకుండా, నిన్ను ప్రేమించేవారికి నీవు వాగ్దానం చేసే నిత్య ఆశీర్వాదాలను మాత్రమే కోరుకునేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మీరు వస్తారా?

సామాన్య కాలము ముప్పై ఒకటవ వారంలోని మంగళవారం

యేసుతో కలిసి భోజనం చేస్తున్నవారిలో ఒకడు ఆయనతో, “దేవుని రాజ్యంలో భోజనం చేసేవాడు ధన్యుడు” అన్నాడు. అందుకు ఆయన అతనితో ఇలా అన్నాడు: “ఒకడు గొప్ప విందు ఏర్పాటు చేసి అనేకులను ఆహ్వానించాడు. విందు సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆహ్వానితులతో, ‘రండి, ఇప్పుడు అంతా సిద్ధంగా ఉంది’ అని చెప్పడానికి తన సేవకుణ్ణి పంపాడు. అయితే వారందరూ ఒకరి తరువాత ఒకరు సాకులు చెప్పడం మొదలుపెట్టారు.”  లూకా 14:15–18

ప్రముఖ పరిసయ్యులలో ఒకని ఇంట్లో విందు సమయంలో యేసు చేసిన బోధనలను ఈ రోజు మనం చదవడం కొనసాగిస్తున్నాం. ఆ పట్టణంలోని ఉన్నత సామాజిక వర్గాలకు చెందిన అనేకమంది అక్కడ ఉన్నారు. వారందరూ విరోధభావంతో, అనుమానంతో యేసును నిశితంగా గమనిస్తున్నారు. భోజన సమయంలో యేసు వారితో, విందు ఏర్పాటు చేసినప్పుడు “పేదలను, అంగవైకల్యం గలవారిని, కుంటివారిని, అంధులను” ఆహ్వానించాలనీ, “వారు మీకు తిరిగి ప్రతిఫలం ఇవ్వలేరు కాబట్టి మీరు నిజంగా ధన్యులవుతారు. ఎందుకంటే నీతిమంతుల పునరుత్థాన సమయంలో మీకు ప్రతిఫలం లభిస్తుంది” అనీ చెప్పాడు (లూకా 14:13–14). ఈ మాటకే అతిథులలో ఒకడు స్పందించాడు.

“దేవుని రాజ్యంలో భోజనం చేసేవాడు ధన్యుడు” అని ఎలుగెత్తి చెప్పిన, పేరు తెలియని ఆ వ్యక్తి యేసు సందేశాన్ని గ్రహించినట్లు అనిపిస్తుంది. అదేమిటంటే, “నీతిమంతుల పునరుత్థాన” సమయంలో లభించే ప్రతిఫలం, సామాజిక హోదా వల్ల వచ్చే క్షణికమైన ప్రతిఫలాల కంటే ఎంతో గొప్పది. పేదలను, అంగవైకల్యం గలవారిని, కుంటివారిని లేదా అంధులను తమ ఇళ్లలోకి ఆహ్వానించాలనే ఆలోచనను చాలామంది అతిథులు బహుశా విముఖతతో చూసి ఉండవచ్చు. అయితే యేసు మాట్లాడుతున్నది పరలోక విందు గురించి; ఆ విందుకు అందరూ వివిధ రీతుల్లో ఆహ్వానించబడుతున్నారు.

దీనికి సమాధానంగా, యేసు గొప్ప విందు ఉపమానాన్ని చెబుతున్నాడు. అందులో ఒకడు సమృద్ధిగా విందు సిద్ధం చేసి అనేకమంది అతిథులను ఆహ్వానిస్తాడు. అయినా వారు ఒకరి తరువాత ఒకరు సాకులు చెబుతూ, రాకూడదని నిర్ణయించుకుంటారు.

అయితే విందు సిద్ధంగా ఉంది, భోజనం సమృద్ధిగా ఉంది. కాబట్టి ఇంటి యజమాని తన సేవకునితో, “నీవు త్వరగా పట్టణపు వీధుల్లోకి, సందుల్లోకి వెళ్లి, పేదలను, అంగవైకల్యం ఉన్నవారిని, అంధులను, కుంటివారిని ఇక్కడికి తీసుకురా” అని చెప్పాడు (లూకా 14:21). అనేకులు స్పందించినప్పటికీ, ఇంకా చోటు మిగిలి ఉంది. అందువల్ల యజమాని చివరిగా మరో ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు: “నీవు ప్రధాన రహదారుల దగ్గరకు, కంచెల వెంట ఉన్న దారుల దగ్గరకు వెళ్లి, నా ఇల్లు నిండేలా ప్రజలను లోపలికి రమ్మని ఒప్పించు. ఎందుకంటే, నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఆహ్వానించబడిన వారిలో ఎవరూ నా విందు రుచి చూడరు” (లూకా 14:23–24).

ఈ ఉపమానాన్ని మన జీవితాలకు అన్వయించుకున్నప్పుడు, మనం ఈ మూడు వర్గాలలో ఏదో ఒకదానిలో ఉన్నామని గుర్తించాలి. యేసు కాలంలో మొదటి వర్గం ఇశ్రాయేలు ప్రజలను—ముఖ్యంగా మతపరంగా, సామాజికంగా ఉన్నత స్థానాల్లో ఉన్నవారిని—సూచించింది. నేడు, సువార్త సందేశాన్ని స్పష్టంగా వినే భాగ్యం పొంది, కృపాజీవితంలో పాలుపంచుకోవడానికి ఆహ్వానం అందుకున్నప్పటికీ, స్పందించని ఎవరైనా ఈ వర్గంలో ఉండవచ్చు. విచారకరంగా, ఇలా జరగడం చాలా సాధారణమైపోయింది. ఈ వైఫల్యానికి దురుద్దేశం, ఆత్మసంతృప్తి, పరధ్యానం లేదా లోక వ్యవహారాలపై మమకారం కారణం కావచ్చు. వీరు ఆహ్వానాన్ని విన్నప్పటికీ సాకులు చెప్పేవారు; ఎందుకంటే శిష్యత్వానికి కట్టుబడి ఉండటానికి అవసరమైన సమయాన్ని, శక్తిని వెచ్చించడానికి వారి హృదయాలు నిజంగా సిద్ధంగా లేవు.

రెండవ వర్గంలో “పేదలు, అంగవైకల్యం ఉన్నవారు, అంధులు, కుంటివారు” ప్రాతినిధ్యం వహించే వ్యక్తులు ఉన్నారు. తమకు దేవుడు అవసరమని తెలిసిన ఆత్మలు వీరు. లోకం తరచూ వీరిని పట్టించుకోకపోయినా లేదా తక్కువగా చూసినా, కృపను స్వీకరించడానికి హృదయాలను తెరిచి ఉంచినవారు వీరే. వారి దీనస్థితి వారి బలంగా మారి, దేవుని ప్రేరణలకు విధేయులయ్యేలా చేస్తుంది. ఆయన ఆహ్వానంలోని ఉదారతను గుర్తించి, వారు కృతజ్ఞతతో, వినయంతో స్పందిస్తారు.

మూడవ వర్గం—ప్రధాన రహదారుల దగ్గర, కంచెల వెంట ఉన్న దారుల దగ్గర ఉన్నవారు—దేవుని కరుణ విస్తృతంగా, సార్వత్రికంగా అందరికీ చేరుతుందనడానికి ప్రతీక. వీరు బయటివారు, పాపులు, అన్యమతస్థులు. మొదట్లో ఆహ్వానం అందుకోని, దాని గురించి కనీసం వినని వీరు, ఇప్పుడు కతోలిక సభలోని దివ్య యజమాని సేవకుల కృషి ద్వారా సత్యం, ప్రేమ, కృపల ఆకర్షణీయమైన శక్తిచేత పెద్ద సంఖ్యలో పిలువబడుతున్నారు.

మీరు ఏ వర్గంలో ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుడు పిలిచిన ప్రతిసారీ మీరు శ్రద్ధతో, ఆతురతతో స్పందిస్తున్నారా? లేక సాకులను, సౌకర్యాలను, లోకసంబంధమైన వ్యాపకాలను పట్టుకొని ఉంటున్నారా? సువార్త మీకు చేరిన తరువాత, శిష్యత్వానికి అవసరమైన సమయాన్ని, శ్రమను వెచ్చిస్తూ, అది మిమ్మల్ని మలచడానికి, మార్చడానికి, కృతజ్ఞతతో నింపడానికి అనుమతిస్తున్నారా? లేక దేవుడు మీకు పంపే కృపాపూరితమైన ప్రతి ఆహ్వానానికి మీరు స్పందించకుండా పరధ్యానాలు, మమకారాలు అడ్డుపడుతున్నాయా? విందు సిద్ధమైంది, భోజనపు బల్ల అమర్చబడింది, మనందరికీ ఆహ్వానం అందింది. ఇక ఉన్న ఒకే ఒక్క ప్రశ్న—మీరు వస్తారా? మీ దృష్టిని మళ్లించే వాటన్నిటినీ పక్కనపెట్టి, ఈ రోజే ఆయన విందుకు రావడం ద్వారా దేవుని ఉదారతకు ప్రతిస్పందించండి.

ఎంతో ఉదారుడవైన ప్రభువా, నీవు కృపాకరుణల సమృద్ధితో కూడిన విందును సిద్ధం చేశావు; అయినా నేను ఎన్నోసార్లు స్పందించడం లేదు. ఈ లోకంలో దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా, ఇతర దివ్యసంస్కారాల ద్వారా, కృపనుంచి వచ్చే ప్రతి ప్రేరణ ద్వారా వినిపించే నీ ఆహ్వానాన్ని వినడానికి నాకు సహాయం చేయుము. ఈ రోజు నేను ఇష్టపూర్వకంగా ఇచ్చే ప్రతిస్పందన, మహిమాన్వితమైన నిత్య పరలోక విందుకు నన్ను సిద్ధం చేయుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


శిష్యత్వానికి చెల్లించవలసిన మూల్యం

సామాన్యకాలం ముప్పై ఒకటవ వారంలోని బుధవారం

గొప్ప జనసమూహాలు యేసుతో ప్రయాణిస్తూ ఉండగా, ఆయన వారివైపు తిరిగి ఇలా అన్నాడు: “ఎవరైనా నా దగ్గరకు వచ్చి, తన తండ్రిని, తల్లిని, భార్యను, పిల్లలను, సోదరులను, సోదరీమణులను, చివరికి తన ప్రాణాన్ని కూడా ద్వేషించకపోతే, అతడు నా శిష్యుడు కాలేడు. తన సిలువను మోసుకొని నా వెనుక రానివాడు నా శిష్యుడు కాలేడు.”  లూకా 14:25–27

నేటి సువార్తలో, నిజమైన శిష్యత్వానికి అవసరమైన అంతరంగ వైఖరులను యేసు నిర్దేశిస్తున్నాడు. ఈ షరతులను నెరవేర్చనివారు “నా శిష్యుడు కాలేడు” అని ఆయన మూడుసార్లు చెబుతున్నాడు. ఈ భాగం లూకా సువార్తలోని “ప్రయాణ వృత్తాంతం”లోనిది. దాదాపు పది అధ్యాయాలపాటు సాగే ఈ వృత్తాంతంలో, యేసు గలిలయనుంచి యెరూషలేముకు ప్రయాణిస్తూ చేసిన సమూలమైన మార్పును కోరే బోధనలు, అద్భుత సూచనలు ఉన్నాయి. ఈ ప్రయాణం కేవలం ఒక ప్రాంతంనుంచి మరొక ప్రాంతానికి సాగేది మాత్రమే కాదు; దానికి లోతైన ప్రతీకాత్మక అర్థం కూడా ఉంది. క్రీస్తు అనుచరులందరూ పిలువబడిన ఆత్మనిరాకరణ, త్యాగపూరిత ప్రేమ, అంతిమ మహిమల మార్గాన్ని ఇది సూచిస్తుంది.

మొదటి షరతు ప్రత్యేకంగా ఆశ్చర్యపరుస్తుంది; సరిగ్గా అర్థం చేసుకోకపోతే, అది అభ్యంతరకరంగా కూడా అనిపించవచ్చు: “ఎవరైనా నా దగ్గరకు వచ్చి, తన తండ్రిని, తల్లిని, భార్యను, పిల్లలను, సోదరులను, సోదరీమణులను, చివరికి తన ప్రాణాన్ని కూడా ద్వేషించకపోతే, అతడు నా శిష్యుడు కాలేడు.” ఆనాటి యూదుల సంస్కృతిలో “ద్వేషించడం” అనేది ప్రాధాన్యతను సూచించేది తప్ప, కుటుంబం పట్లగానీ తన పట్లగానీ భావోద్వేగపూరితమైన శత్రుత్వాన్ని కాదు. దేవునిపట్ల ప్రేమకు లోకసంబంధమైన ప్రతి అనుబంధంకన్నా, అత్యంత సన్నిహితమైన అనుబంధాలకన్నా కూడా ప్రాధాన్యత ఉండాలని యేసు బోధిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే పొరుగువారిపట్ల ప్రేమకు ఏకైక మూలం దేవునిపట్ల ప్రేమే.

మత్తయి సువార్తలోని సమాంతర వచనంలో ఇది మరింత స్పష్టమవుతుంది: “నాకంటే ఎక్కువగా తండ్రిని గాని తల్లిని గాని ప్రేమించేవారు నాకు యోగ్యులు కారు” (మత్తయి 10:37). మన ప్రేమానుబంధాలను సరైన క్రమంలో ఉంచుకోవాలని యేసు పిలుస్తున్నారు గాని, వాటిని నాశనం చేయాలని కాదు. మనం మొదటగా, అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయనను ప్రేమించాలి; ఇతర సంబంధాలన్నిటినీ ఆయనపట్ల మనకున్న ఆ ప్రధానమైన ప్రేమకు అనుగుణంగా స్వీకరించాలి. ఈ బోధ కుటుంబపు విలువను గాని మన సొంత విలువను గాని తగ్గించదు; వాటిని సరైన స్థానంలో ఉంచుతూ, సహజమైన అనురాగాన్ని దైవాతీత ప్రేమగా పరివర్తింపజేస్తుంది. ఇది తక్కువగా ప్రేమించమనే పిలుపు కాదు; దేవుని నుండి ప్రవహించి తిరిగి ఆయన వద్దకు చేరే మరింత గొప్పదైన, శుద్ధమైన ప్రేమతో ప్రేమించమనే పిలుపు. అలా మనం దేవుని ప్రేమను ఇతరులతో పంచుకుంటాము; అంతిమంగా నిజమైన ఐక్యతకూ సామూహిక సంతోషానికీ ఏకైక మూలం ఆ ప్రేమే.

ఆ తరువాత యేసు శిష్యత్వానికి రెండవ షరతును జోడిస్తున్నారు: “తమ సొంత సిలువను మోసుకుంటూ నా వెంబడి రానివారు నా శిష్యులు కాలేరు.” సిలువను మోయడం అంటే దేవుని చిత్తానికి నమ్మకంగా విధేయులై ఉండడం వల్ల కలిగే బాధలను, త్యాగాలను, హింసలను స్వీకరించడం. యేసు కాలంలో, ఒక వ్యక్తి తనను మరణశిక్షకు గురిచేసే సాధనమైన సిలువను తానే మోసుకెళ్లడం అనే ఆలోచనే భయంకరంగా ఉండేది. నేడు మన దేవాలయాలలోనూ భక్తి జీవితంలోనూ క్రీస్తు సిలువ ఉన్నత స్థానంలో ఉంచబడి మహిమపరచబడుతోంది. అందువల్ల, దానిని మోయమనే పిలుపు మనకు వచ్చేవరకు అది మనకు అంతగా భయం కలిగించదు. మనకు సిలువను మోయడం అంటే పాపాన్ని త్యజించమని, ఎగతాళిని సహించమని, శత్రువులను క్షమించమని, కష్టాలలో నమ్మకంగా నిలవమని ఇచ్చే పిలుపు. పునీత పౌలుతో కలిసి, “నేను క్రీస్తుతో సిలువ వేయబడ్డాను; ఇక జీవించేది నేను కాదు, నాలో జీవించేది క్రీస్తే” అని ప్రకటించమనే పిలుపు ఇది (గలతీయులకు 2:20).

మూడవ షరతు ఏమిటంటే, క్రీస్తును అనుసరించాలని ఎంచుకునే ముందు అందుకు చెల్లించవలసిన మూల్యాన్ని మనం లెక్కించుకోవాలి. ఈ విషయాన్ని వివరించడానికి యేసు రెండు ఉపమానాలు చెబుతున్నారు. మొదటిది ఒక గోపురాన్ని నిర్మించాలని కోరుకునే వ్యక్తి గురించి. అయితే, దానిని పూర్తి చేయడానికి తగిన వనరులు తన వద్ద ఉన్నాయో లేదో అతడు ముందుగా కూర్చొని లెక్కించుకోడు. పునాది వేసిన తరువాత దానిని పూర్తి చేయలేకపోతే, పూర్తి చేయలేని పనిని మొదలుపెట్టినందుకు అతడు ఎగతాళికి గురవుతాడు. రెండవ ఉపమానంలో, ఒక రాజు యుద్ధానికి వెళ్లాలని తలపెడతాడు. అయితే, తనకున్న పదివేల మంది సైనికులు ఇరవై వేల మందితో వచ్చే శత్రువును ఓడించగలరా అని ముందుగా ఆలోచిస్తాడు. అలా చేయలేకపోతే, పోరు మొదలయ్యే ముందే వివేకంతో శాంతి ఒప్పందానికి గల షరతులను తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. శిష్యత్వ మార్గానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా, ఆలోచనాపూర్వకంగా కట్టుబడవలసిన అవసరాన్ని ఈ రెండు ఉపమానాలూ నొక్కిచెబుతున్నాయి. క్రీస్తును అనుసరించడానికి భావోద్వేగంపై ఆధారపడిన తొలి ఉత్సాహం మాత్రమే సరిపోదు; సహనం, పట్టుదల, సమస్తాన్నీ త్యాగం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండడం కూడా అవసరం.

నిజమైన శిష్యత్వం మన నుండి కోరే సమూలమైన అంకితభావం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. క్రీస్తు శిష్యులుగా ఉండడం అంటే జీవితం సులభమవుతుందని గాని, కేవలం భావోద్వేగపరమైన అర్థంలో అందరూ మనల్ని ప్రేమిస్తారని గాని కాదు. కృపకూ, రక్షణకూ, ఇతరులపట్ల ప్రేమకూ ఏకైక మూలమైన క్రీస్తుపైనే మన దృష్టి ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండాలని దాని అర్థం. మీ దృష్టి క్రీస్తుపై, ముఖ్యంగా ఆయన తన సిలువను మోస్తున్నప్పుడు ఆయనపై నిలిచి ఉందా? మీ జీవితంలో అదే సిలువను ఎత్తుకుని, కల్వరి వరకు యేసు తన సిలువను మీలో మోసుకెళ్లడానికి అనుమతించేందుకు మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? భావాలను దాటి ముందుకు సాగుతూ, మనమందరం పిలువబడిన త్యాగపూరిత ప్రేమను దృఢనిశ్చయంతో ఎంచుకునే నిజమైన శిష్యత్వాన్ని అర్థం చేసుకుని స్వీకరించడానికి కావలసిన కృప కోసం ప్రార్థించండి.

తన్ను తాను బలిగా అర్పించుకునే నా ప్రభువా, మా కోసమూ ఇతరుల కోసమూ నీతోపాటు నీలో మా ప్రాణాలను అర్పిస్తూ, యెరూషలేముకు నీవు చేసే ప్రయాణంలో మేము సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునేలా, అన్నిటికంటే మిన్నగా నిన్ను ప్రేమించమని నీ శిష్యులను పిలుస్తున్నావు. దయచేసి నాలో జీవించు. నేను నా సిలువను ఎత్తుకుని నిన్ను అనుసరించడానికి అవసరమైన కృపను నాకు అనుగ్రహించు. అందుకు చెల్లించవలసిన మూల్యాన్ని ఎన్నడూ లెక్కించకుండా, శుద్ధమైన, పవిత్రమైన త్యాగప్రేమ లోతుల్లోకి నీతో కలిసి ప్రయాణించేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పశ్చాత్తాపంలోని ఆనందం

సామాన్య కాలపు ముప్పై ఒకటవ వారంలోని గురువారం

“మీలో ఎవరికైనా వంద గొర్రెలుండి, వాటిలో ఒకటి తప్పిపోతే, తొంభై తొమ్మిదింటిని ఎడారిలో విడిచిపెట్టి, తప్పిపోయిన దానిని కనుగొనేవరకు వెదకడానికి వెళ్లరా? అది దొరికినప్పుడు ఎంతో ఆనందంతో దానిని తన భుజాలపై ఎత్తుకుంటాడు. ఇంటికి చేరుకున్నాక తన స్నేహితులనూ పొరుగువారినీ పిలిచి, ‘నాతో కలిసి సంతోషించండి, ఎందుకంటే తప్పిపోయిన నా గొర్రె నాకు దొరికింది’ అని వారితో అంటాడు. నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, అదే విధంగా పశ్చాత్తాపం అవసరం లేని తొంభై తొమ్మిది మంది నీతిమంతుల కంటే, పశ్చాత్తాపపడే ఒక్క పాపిని బట్టి పరలోకంలో ఎక్కువ ఆనందం ఉంటుంది.” లూకా 15:4–7

పశ్చాత్తాపాన్ని తరచుగా కఠినమైనదిగా, అవమానకరమైనదిగా, కష్టమైనదిగా భావిస్తారు. మనం మన అపరాధాన్ని అంగీకరించడం, మన పాపాలకు బాధ్యత వహించడం, మారాలని నిశ్చయించుకోవడం, మనం కలిగించిన హానిని సరిచేయడానికి ప్రయత్నించడం దానికి అవసరం. మొండిగా ఉండిపోతూ, పాపాలపట్ల హృదయపూర్వక విచారం కలిగించే బాధను తప్పించుకోవడమే సులభమని అనిపించవచ్చు. కానీ ఆ దృక్కోణం సత్యాన్ని వక్రీకరిస్తుంది. మనల్ని మనం సమర్థించుకోవడం దేవునిలో గాని సత్యంలో గాని పాతుకుపోయినది కాదు; అది మన అహంకారాన్ని స్వార్థంతో కాపాడుకోవడమే తప్ప, స్వస్థతకు దారి కాదు.

పశ్చాత్తాపానికి ప్రధాన అడ్డంకి అహంకారం. మన పాపాలను నిజాయితీగా అంగీకరించడమే కష్టం; ఇక వాటిని ఒప్పుకుని, వాటికి పరిహారం చేయడానికి ప్రయత్నించడం మరింత కష్టం. అహంకారం మనల్ని మనం సమర్థించుకోవాలనే వైఖరిని రేకెత్తిస్తుంది; దేవుని ఎదుట, ఇతరుల ఎదుట, సత్యం ఎదుట కూడా మనల్ని మనం తగ్గించుకోవడాన్ని ప్రతిఘటించేలా మనల్ని శోధిస్తుంది.

సన్నిహిత సంబంధాల్లో, ముఖ్యంగా ఇరువురూ అహంకారంతోనూ తామే నీతిమంతులమనే భావనతోనూ పోరాడుతున్నప్పుడు, ఈ సంఘర్షణ తరచుగా మరింత తీవ్రమవుతుంది. అటువంటి సందర్భాల్లో, హృదయపూర్వకంగా క్షమాపణ కోరినా ఎదుటివారు అంగీకరించకపోవచ్చు. కాలం, దైవకృప మాత్రమే సమాధానాన్ని కలిగించగలవు.

అయితే మనం నొప్పించిన వ్యక్తి మన ప్రభువులాగా పరిపూర్ణుడైతే, పశ్చాత్తాపపడటం మరింత సులభమవుతుంది. మనకు ఎదురయ్యేది ఖండన కాదు, కరుణ అని మనకు తెలుస్తుంది. సమాధానపడటానికి ఆతురపడే కరుణాపూర్ణ హృదయం మన ప్రాయశ్చిత్తాన్ని స్వీకరించినప్పుడు, దానిని భరించడం మరింత సులభమవుతుంది.

శుభవార్త ఏమిటంటే, ప్రతి పాపం ఇతరులకు హాని కలిగించినా, అది మొట్టమొదటిగా మనం దేవునికి తీర్చవలసిన ఋణమే. కాబట్టి పశ్చాత్తాపం అన్నిటికంటే ముందుగా ఆయనకు అర్పించే కార్యం. దేవుని దృష్టిలో మన పశ్చాత్తాపానికి ప్రతిస్పందన ఎన్నడూ కటుత్వం కాదు, ఆనందమే.

నేటి సువార్త రెండు ఉపమానాల ద్వారా ఈ దివ్యానందాన్ని వెల్లడిస్తుంది. ఒక కాపరి తప్పిపోయిన ఒక గొర్రెను వెదుకుతాడు; ఒక స్త్రీ పోయిన నాణెం కోసం వెదుకుతుంది. ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ ఆ వెదుకులాట శ్రద్ధతో, వ్యక్తిగత ఆప్యాయతతో సాగి, ఆనందంతో ముగుస్తుంది. ఆ కాపరి, ఆ స్త్రీ దేవునికి ప్రతిరూపాలు. ఆయన మనల్ని గద్దించడానికి కాదు, రక్షించి ఇంటికి మోసుకుపోవడానికి ఎడతెగకుండా వెదుకుతాడు. పోయినది దొరికినప్పుడు వారిద్దరూ తమ స్నేహితులను పిలిచి ఆనందిస్తారు. ఈ “స్నేహితులు” దేవదూతలు, పునీతులు, అలాగే దేవుని ఆనందంలో పాలుపంచుకునే భూమిపై ఉన్న విశ్వాసులు.

మనమందరం పాపం చేస్తాం. కానీ పశ్చాత్తాపాన్ని మనం ఎలా చూస్తున్నాం? భారంగానా, ఆనందంగానా? పశ్చాత్తాపం పట్ల లోక దృక్పథాన్ని విడిచిపెట్టి, ఆనందం, పునరుద్ధరణ, ప్రేమలతో కూడిన దేవుని దృక్పథాన్ని స్వీకరించమని ఈ సువార్త మనల్ని ఆహ్వానిస్తోంది.

పాపం పట్ల మీ వైఖరి ఏమిటి? మీరు అపరాధభావాన్ని, సిగ్గును పట్టుకొని ఉంటారా? మీ తప్పులను నిరాకరిస్తారా, లేదా వాటిని సమర్థించుకుంటారా? లేక దేవుడు పాపాన్ని చూసినట్లే, ఆయన నయం చేయాలని తపించే గాయంగా దానిని చూస్తారా? పశ్చాత్తాపాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే, అది దేవుని హృదయాన్ని ఆనందంతో నింపుతుందని గ్రహిస్తాం. మనం ఆయన మహిమకు ఏమీ జోడించలేకపోయినా, వినయంతో పశ్చాత్తాపపడిన ప్రతిసారీ ఆయనకు ఆనందాన్ని అర్పించగలం. ఈ సత్యాన్ని బట్టి పశ్చాత్తాపం కోరదగినది మాత్రమే కాదు, విముక్తినిచ్చేది, జీవాన్నిచ్చేది కూడా.

అలాగే, ఇతరులు—ముఖ్యంగా మనకు అత్యంత సన్నిహితులు—మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, నిజమైన స్వేచ్ఛ ఖండించడం ద్వారా రాదు. నిందించడానికి కాకుండా పునరుద్ధరించడానికి ప్రయత్నించే దేవుని హృదయంలాంటి హృదయం ద్వారా వస్తుంది. మన తీర్పుకు దేవుని ఎదుట ఎలాంటి విలువా లేదు; అది మనకూ ఇతరులకూ ఆయన కోరుకునే ఆనందం నుండి మనల్ని దూరం చేస్తుంది అంతే.

పశ్చాత్తాపం పట్ల మీ దృక్పథం దేవుని దృక్పథాన్ని ప్రతిబింబిస్తోందా అని ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ పాపాలను, ఇతరుల పాపాలను కూడా పరిశీలించండి. పశ్చాత్తాపాన్ని పరలోకంలోనే కాకుండా మీ స్వంత హృదయంలోనూ ఆనందానికి కారణంగా చూడగల కృపను అడగండి.

క్షమించే నా ప్రభువా, నేను ప్రతిరోజూ పాపం చేసి నీ దివ్యహృదయాన్ని గాయపరుస్తున్నాను. అయినా నా బలహీనత కంటే నీ కరుణ గొప్పదని నాకు తెలుసు. హృదయపూర్వక పశ్చాత్తాపం, నిరంతర హృదయ పరివర్తనే నా పాపానికి పరిహారమని గుర్తించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నేను నీ వద్దకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు నీ హృదయాన్ని నింపే ఆనందాన్ని మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకునేలా చేయి; అప్పుడు పశ్చాత్తాపపడటానికి నేనెన్నడూ వెనుకాడను. నీవు నన్ను ఆనందంతో స్వీకరించి క్షమిస్తున్నట్లే, అదే కరుణను ఇతరులకు చూపే కృపను నాకు దయచేయి. నీవు నన్ను వెదికినట్లే, తప్పిపోయినవారిని ప్రేమతో, పట్టుదలతో వెదకడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని ఎదుట ఋణాలను తగ్గించుకోవడం

సామాన్య కాలము ముప్పై ఒకటవ వారంలో శుక్రవారం

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “ఒక ధనవంతునికి ఒక నిర్వాహకుడు ఉండేవాడు. అతడు తన యజమాని ఆస్తిని వృథా చేస్తున్నాడని ఆ ధనవంతునికి ఫిర్యాదు అందింది. అతడు ఆ నిర్వాహకుణ్ణి పిలిపించి, ‘నీ గురించి నేను వింటున్న ఈ సంగతి ఏమిటి? నీ నిర్వహణకు సంబంధించిన పూర్తి లెక్కను సిద్ధం చేయి; ఎందుకంటే ఇక నీవు నా నిర్వాహకుడిగా ఉండలేవు’ అని చెప్పాడు.” లూకా 16:1–2

మొదట చూసినప్పుడు, నేటి ఉపమానం అయోమయాన్ని, కలవరాన్ని కూడా కలిగించవచ్చు; ఎందుకంటే యేసు మోసాన్ని ప్రశంసిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. అయితే కతోలిక సంప్రదాయం వెలుగులో చదివినప్పుడు, దానిలోని లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థం స్పష్టమవుతుంది, ఎంతో బోధనాత్మకంగా ఉంటుంది. ఈ ఉపమానం లోకంలో ఎలా విజయం సాధించాలనే దాని గురించి కాదు; నిత్యజీవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని వివేకంతో ఎలా జీవించాలనే దాని గురించి.

ఈ ఉపమానంలో, గృహనిర్వాహకుడు తన యజమాని ఆస్తిని దుబారా చేస్తున్నాడనే ఆరోపణ ఎదుర్కొంటాడు. ఇది తీవ్రమైన తప్పు. ఉద్యోగం నుండి తొలగించబడే పరిస్థితి రావడంతో, తన యజమానికి చెల్లించవలసిన అప్పులను తగ్గించడానికి అతడు ఒక పథకం వేస్తాడు. తద్వారా అప్పుదారుల ఆదరణ పొంది, తన ఉద్యోగం పోయిన తరువాత వారు తనను తమ ఇళ్లలోకి స్వాగతిస్తారని ఆశిస్తాడు. యజమాని ఆ గృహనిర్వాహకుని నిజాయితీలేమిని ప్రశంసించడు; కానీ భవిష్యత్తు కోసం సిద్ధపడటంలో అతడు చూపిన వివేకాన్ని, చురుకైన ముందుచూపును మెచ్చుకుంటాడు. నిత్యజీవం కోసం మన ఆత్మలను సిద్ధం చేసుకోవడంలో మనం చూపవలసిన శ్రద్ధకు ఇది ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

గృహనిర్వాహకుడు లెక్క అప్పగించవలసిన తరుణాన్ని ఎదుర్కొంటాడు. తన నిర్వహణకు అతడు లెక్క అప్పగించాలి. మన సమయాన్ని, ప్రతిభను, సంపదను ఎలా ఉపయోగించామో లెక్క అప్పగించడానికి మనం పిలువబడ్డామనే ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని, ఆ గృహనిర్వాహకుడు తీర్పును ఎదుర్కొనే తరుణం ప్రతిబింబిస్తుంది. ఆ గృహనిర్వాహకుడు తనను తాను ఇలా ప్రశ్నించుకుంటాడు: “నేనేమి చేయాలి?” అదే ప్రశ్న మన హృదయాల్లోనూ ప్రతిధ్వనించాలి. ఇకముందు రాబోయే దానికోసం నేను ఇప్పుడు ఎలా సిద్ధపడుతున్నాను?

ఈ జీవితమే మన అంతిమ గమ్యమన్నట్లుగా, లోకసంబంధమైన విజయం, సౌఖ్యం, భద్రతలే మన ప్రధాన లక్ష్యాలన్నట్లుగా జీవించాలనే శోధన కలుగుతుంది. మనం పరలోకంపై ఆశ ఉంచినా, అది మర్మమై, ఇంద్రియాలకు అందనిదిగా ఉండటం వల్ల, దానిని ఇప్పటి వాస్తవంగా కాక దూరపు కలగా పరిగణించే అవకాశం ఉంది.

అయితే, ఆ నిర్వాహకుణ్ణి లెక్క అప్పగించమని పిలిచే క్షణం కేవలం మన మరణ వేళను మాత్రమే సూచించదు. అది ఈ ప్రస్తుత క్షణాన్ని సూచిస్తుంది. మన ప్రభువును కలుసుకోవడానికి నిరంతరం సిద్ధపడుతూ జీవించాలని మనం ప్రతిరోజూ పిలువబడుతున్నాం. ప్రతి నిర్ణయం, ప్రతి ప్రేమకార్యం, మన భౌతిక వనరులను ఉపయోగించే ప్రతి సందర్భం—ఇవన్నీ దేవుని ఎదుట మనం నిరంతరం అప్పగించే లెక్కలో భాగాలే. నిత్యత్వంతో పోలిస్తే ఈ లోకంలో మనకున్న సమయం స్వల్పమని తెలుసుకొని, ఆత్మపరిశీలనలో మనం ఎప్పటికప్పుడు అడగవలసిన ప్రశ్న ఇది: “దేవదూతలతోను పునీతులతోను కలిసి పరలోకంలో నిత్యమహిమను పొందడానికి సిద్ధపడేందుకు ఈరోజు నేను ఏమి చేయాలి?” దీనికి సరైన సమాధానాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, ఇది స్వార్థపూరితమైన ప్రశ్న కాదని మనకు తెలుస్తుంది.

తన యజమానికి అప్పుపడినవారి అప్పును తగ్గించిన ఆ చర్య క్షమాపణ, ప్రేమ, కనికరాలలోని జ్ఞానాన్ని వెల్లడిస్తుంది. సువార్తను ప్రకటించడం ద్వారా, దేవుని కనికరానికి సాక్ష్యమివ్వడం ద్వారా, నిస్వార్థంగా త్యాగపూర్వకంగా మనల్ని మనం అర్పించుకోవడం ద్వారా—ఇతరులు దేవుని ఎదుట తమ అప్పును తగ్గించుకోవడానికి సహాయపడుతూ ఈ జీవితాన్ని గడిపితే—మన భూలోక జీవితం ముగిసినప్పుడు న్యాయమూర్తి అయిన దేవుని ఎదుట నిలబడగా, ఆయన తన జ్ఞానానుసారం నడుచుకున్నందుకు మనల్ని మెచ్చుకుంటారు. ఎందుకంటే ఇతరుల పట్ల ప్రేమతో జీవిస్తూ, వివేకంతో ఆయన దివ్యచిత్తాన్ని నెరవేర్చాము. అయితే, దేవునితో సంబంధం లేకుండా మనం ఇతరుల అప్పులను తగ్గించము; క్రీస్తు వారి కోసం ఇప్పటికే సంపాదించిన క్షమాపణను కనుగొని, అంగీకరించడానికి వారికి సహాయపడతాము. తద్వారా కృప ద్వారా పాపభారం తగ్గుతుంది.

ఈ నిర్వాహకునిలాగే, పరలోకానికి సిద్ధపడేందుకు మనకున్న ఉత్తమ మార్గం ఇతరులు దేవునికి చెల్లించవలసిన అప్పు తగ్గేలా సహాయపడటమే. పాపం అప్పును కలిగిస్తుంది. యేసు తన శ్రమల ద్వారా, మరణం ద్వారా ఆ అప్పును పూర్తిగా తీర్చినప్పటికీ, మనం దేవుని ఎదుట మనల్ని మనం తగ్గించుకొని మారినప్పుడే ఆయన బలి పుణ్యఫలాలు మనకు వర్తిస్తాయి. ఇతరులు పాపాన్ని విడిచిపెట్టి, సిలువ నుండి ప్రవహించిన దేవుని కనికరాన్ని అంగీకరించడానికి మన జీవితాలు తోడ్పడినప్పుడు, మనం దేవుని ఎదుట వారి అప్పును తగ్గిస్తాము. ఎందుకంటే వారు మారడానికి మనం జ్ఞానంతోను ప్రేమతోను సహాయపడ్డాము.

కనికరానికి నిర్వాహకులుగా ఉండమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా పిలుస్తున్నారో ఈరోజు ధ్యానించండి. దేవుని వైపు తిరగడానికి మీరు ఎవరికి సహాయపడగలరు? ఏ అప్పులు తగ్గడానికి మీరు తోడ్పడగలరు? ఇతరులను క్రీస్తు వైపు నడిపించడం ద్వారా, ఆయన వాగ్దానం చేసిన నిత్య ప్రతిఫలాన్ని పొందేందుకు మీ ఆత్మను కూడా సిద్ధం చేసుకుంటారు. మీ చూపును పరలోకం వైపు మళ్లించి, ఆ నిత్య దృక్పథంతో ఈ జీవితాన్ని గడపండి. అప్పుడు లెక్క అప్పగించే సమయం ప్రారంభమైనప్పుడు, దేవుని ఎదుట మీ నిర్వహణకు సంబంధించిన పూర్తి లెక్కను అప్పగించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉంటారు.

నా ప్రభువా, న్యాయమూర్తీ, నేను చెల్లించవలసిన పాపపు అప్పును నీవు పూర్తిగా తీర్చినప్పటికీ, ఆ అమూల్యమైన వరాన్ని స్వీకరించేందుకు నీ ఎదుట నన్ను నేను తగ్గించుకోవాలని నీవు కోరుతున్నావు. నీ కనికరానికి, క్షమాపణకు నా హృదయాన్ని పూర్తిగా తెరవడానికి నాకు సహాయపడు. ఆ తరువాత, ఇతరుల అప్పు తగ్గేందుకు తోడ్పడే మార్గాలను వెదుకుతూ శ్రద్ధతో ముందుకు సాగడానికి నాకు సహాయపడు. నా జీవితం నీ కృపకు సాక్ష్యంగా ఉండి, ఆత్మలను హృదయపరివర్తన వైపు నడిపించుగాక. తద్వారా మనమందరం కలిసి పరలోకపు నిత్య ప్రతిఫలాలలో పాలుపంచుకుందుము గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మమకారంలోని హేయత్వం

సామాన్య కాలము ముప్పై ఒకటవ వారంలోని శనివారం

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, అన్యాయపు సంపదతో మీకు స్నేహితులను సంపాదించుకోండి. అది అంతరించిపోయినప్పుడు, వారు మిమ్మల్ని నిత్యనివాసాలలోకి స్వాగతిస్తారు. అతి చిన్న విషయాలలో నమ్మదగినవారు గొప్ప విషయాలలో కూడా నమ్మదగినవారే; అతి చిన్న విషయాలలో నిజాయితీ లేనివారు గొప్ప విషయాలలో కూడా నిజాయితీ లేనివారే.”  లూకా 16:9–10

ఈనాటి సువార్త అయోమయం కలిగించే ఒక ఆజ్ఞతో ప్రారంభమవుతుంది: “అన్యాయపు సంపదతో మీకు స్నేహితులను సంపాదించుకోండి. అది అంతరించిపోయినప్పుడు, వారు మిమ్మల్ని నిత్యనివాసాలలోకి స్వాగతిస్తారు.” మొదట చూడగానే, యేసు పరస్పర విరుద్ధమైన విషయాలను చెబుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. “అన్యాయపు” సంపదగా వర్ణించిన దానిని స్నేహితులను సంపాదించుకోవడానికి ఉపయోగించమని మనల్ని ఎలా ప్రోత్సహిస్తున్నారు?

ఈ వచనభాగంలో, “అన్యాయపు సంపద” అనే పదబంధం ప్రధానంగా దొంగతనం లేదా మోసం వంటి అనైతిక మార్గాల ద్వారా సంపాదించిన ధనాన్ని సూచించదు. బదులుగా, మానవ పాపం, స్వార్థం వల్ల తరచూ కలుషితమయ్యే ఈ లోకపు తాత్కాలిక సంపదను సూచిస్తుంది. అది క్షణభంగురమైనది, సులభంగా దుర్వినియోగమయ్యేది, తరచూ విగ్రహంగా మారేది కాబట్టి అది “అన్యాయమైనది.” అయినప్పటికీ, ఈ లోకసంపదను కూడా సరిగా ఉపయోగించినప్పుడు—అంటే, దానిని దేవుని రాజ్యసేవకు వినియోగించినప్పుడు—అది కృపకు ఒక సాధనంగా మారగలదని యేసు బోధిస్తున్నారు.

ఈ సంపదతో “స్నేహితులను సంపాదించుకోవడం” అంటే దానిని కనికర కార్యాల కోసం ఉపయోగించడం: ఆకలితో ఉన్నవారికి ఆహారం పెట్టడం, నిరాశ్రయులకు ఆశ్రయం కల్పించడం, పేదల బాగోగులు చూసుకోవడం, సభకు తోడ్పడటం. ఈ ప్రేమకార్యాలు ఆధ్యాత్మిక బంధాలను ఏర్పరుస్తాయి—యేసు చెప్పినట్లు, “మిమ్మల్ని నిత్యనివాసాలలోకి స్వాగతించే” “స్నేహితులను” సంపాదిస్తాయి. మన ప్రేమకార్యాల వల్ల మేలు పొందిన పునీతులు, పేదలు దేవుని ఎదుట మన కోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసేవారు కావచ్చు. ఈ విధంగా, తాత్కాలిక వస్తుసంపద నిత్యసంపదగా మారుతుంది.

ధనం గురించి ఆలోచించండి. మీరు దానిని ఎలా చూస్తారు? ధనం పట్ల ఆకర్షణ బలమైనది. ధనవంతులమవుతామని ప్రజలు పగటికలలు కనడం చాలా సాధారణం. మనం వెళ్లగలిగే చక్కని విహారయాత్రలు, కొనగలిగే కొత్త కారు లేదా ఇళ్లు, అనుభవించగలిగే భౌతిక భద్రత గురించి ఊహించుకోవచ్చు. వీటితోపాటు, మన కుటుంబానికి, ఇతరులకు చేయగలిగే మేలు గురించి కూడా ఆలోచించవచ్చు.

ఈ ఆకర్షణ తరచూ బలంగా ఉంటుంది కాబట్టి, డబ్బు, భౌతిక ఆస్తుల విషయంలో మనం అప్రమత్తంగా ఉండాలి. పరిసయ్యులు చేసినట్లే, సంపదను సమర్థించుకోవడం సులభం. అయితే మనం సంపదను అతిగా అంటిపెట్టుకొని, మనకున్నదాన్ని స్వార్థపూరితంగా ఉపయోగించినప్పుడు, యేసు వారితో చెప్పిన మాటలనే మనతోనూ చెబుతాడు: “మీరు ఇతరుల దృష్టిలో మిమ్మల్ని మీరు నీతిమంతులుగా చూపించుకుంటారు, కానీ దేవునికి మీ హృదయాలు తెలుసు; ఎందుకంటే మనుష్యులు గొప్పగా ఎంచేది దేవుని దృష్టిలో అసహ్యకరమైనది” (లూకా 16:15). డబ్బును, భౌతిక ఆస్తులను స్వార్థంతో అంటిపెట్టుకోవడం “దేవుని దృష్టిలో అసహ్యకరమైనది.”

ఈ మాటలను వినడం కష్టంగా అనిపించవచ్చు. అందుకే ఈ సువార్త భాగాన్ని ధ్యానించడం మేలు చేస్తుంది. యేసు చెప్పిన ప్రతిదీ, దేవుని దృష్టిలో అసహ్యకరమైన పాపపు వ్యామోహాల మూర్ఖత్వం నుంచి మనల్ని బయటకు తీసుకువచ్చి, ఆధ్యాత్మిక పవిత్రత, హృదయ దారిద్ర్యం అనే జ్ఞానంలోకి నడిపించడానికే ఉద్దేశించబడింది.

అన్యాయపు సంపద గురించి బోధించిన తరువాత, యేసు నిజాయితీ గురించి ఇలా బోధిస్తాడు: “అతి చిన్న విషయాలలో నమ్మదగిన వ్యక్తి, గొప్ప విషయాలలోనూ నమ్మదగిన వ్యక్తే.” అల్పమైనవిగా కనిపించే బాధ్యతల పట్ల నిబద్ధత, మరింత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక నిర్వహణ బాధ్యతలకు మనల్ని సిద్ధం చేసే నైతిక స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తుంది. దేవుని దృష్టిలో భౌతిక సంపద చాలా చిన్న విషయం—అంటే, దేవునికి మన డబ్బు అవసరం కాబట్టి మనం ఉదారంగా ఉండాలని ఆయన ఆశిస్తూ, ప్రార్థిస్తూ ఉండడు. ఉదారత మనలో సద్గుణాన్ని పెంపొందిస్తుంది కాబట్టి, ఇతరులకు మేలు చేస్తుంది కాబట్టి, మనం ఉదారంగా ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటాడు. కాబట్టి, భౌతిక సంపద అనే అతి చిన్న విషయాన్ని కూడా మనం దుర్వినియోగం చేస్తే, అనుగ్రహమనే నిజమైన సిరిసంపదలను మనకు ఎలా అప్పగించగలరు?

డబ్బును మీరు ఎలా చూస్తున్నారో ఈ రోజు ఆలోచించండి. అది మీ ఊహలను, మీ ఎంపికలను, మీ శాంతిని ఎంత లోతుగా ప్రభావితం చేస్తోంది? సంపద ఆకర్షణ బలమైనదే, కానీ అనుగ్రహం మరింత బలమైనది. భౌతిక లాభం కోసం మీలో ఏదైనా అనుచితమైన కోరిక ఉన్నట్లు గమనిస్తే, మీ హృదయాన్ని శుద్ధి చేయమని మన ప్రభువును అడగండి. సంపదను అంతిమ లక్ష్యంగా కాకుండా, ఇతరులకు సేవ చేయడానికి, సువార్తను వ్యాప్తి చేయడానికి, సద్గుణంలో ఎదగడానికి ఒక సాధనంగా చూడగల అనుగ్రహం కోసం ప్రార్థించండి. చివరికి ముఖ్యమైనది మనకు ఎంత ఉంది అన్నది కాదు, మనకు ఇవ్వబడిన దానితో మనం ఎంత నిబద్ధతతో ప్రేమించాము అన్నదే. ఈ లోకంలోని ప్రతి మేలును నిత్యత్వంలోనూ ప్రతిధ్వనించే విధంగా ఉపయోగించండి.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నాకు ఉన్నదంతా నీదే. సమస్తానికీ మూలం నీవే, సమస్తాన్ని నిలిపి ఉంచేవాడవు నీవే. డబ్బు, భౌతిక ఆస్తుల పట్ల మితిమీరిన ప్రతి కోరిక నుంచి దయచేసి నాకు విముక్తి కలిగించు. నీ అనుగ్రహం, కారుణ్యం, నిత్యజీవ వాగ్దానం అనే నిజమైన సిరిసంపదలపై నా దృష్టిని నిలిపి ఉంచే అనుగ్రహాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నీ మహిమ కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం, నన్ను నేను సంపూర్ణంగా, నాకు ఉన్నదంతా నీకు సమర్పించుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!