తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ఇరవై ఆరవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


మాటలకంటే చేతలే మిన్న

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఆరవ ఆదివారం (సంవత్సరం ఎ)

యేసు ప్రధాన యాజకులతోను ప్రజల పెద్దలతోను ఇలా అన్నారు: “మీ అభిప్రాయం ఏమిటి? ఒక మనిషికి ఇద్దరు కుమారులు ఉన్నారు. అతడు మొదటివాని దగ్గరకు వచ్చి, ‘కుమారా, ఈ రోజు ద్రాక్షతోటకు వెళ్లి పని చేయి’ అన్నాడు. అతడు, ‘నేను వెళ్లను’ అని జవాబిచ్చాడు. కానీ తరువాత మనసు మార్చుకొని వెళ్లాడు. ఆ మనిషి రెండవ కుమారుని దగ్గరకు వచ్చి అదే ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. అతడు, ‘అలాగే, అయ్యా’ అని జవాబిచ్చాడు. కానీ వెళ్లలేదు. ఈ ఇద్దరిలో ఎవరు తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చారు?” మత్తయి 21:28–31

ఈ ఉపమానం వినడం ప్రధాన యాజకులకు, పెద్దలకు కష్టంగా అనిపించి ఉండాలి; ముఖ్యంగా అది స్పష్టంగా వారిని ఉద్దేశించే చెప్పబడింది కాబట్టి. నిజానికి, నేటి సువార్తలో చేర్చని రెండవ ఉపమానాన్ని యేసు వారికి చెప్పిన తరువాత, “వారు ఆయనను బంధించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పటికీ, ప్రజలు ఆయనను ప్రవక్తగా భావిస్తున్నందున జనసమూహాలకు భయపడ్డారు” (మత్తయి 21:46) అని మనం చదువుతాము. వారు యేసు మాటలను, ఆయన మందలింపును పట్టించుకోనట్లు కనిపిస్తుంది. అయితే దేవుని తీర్పుపట్ల భయం కాక, ప్రజల నుండి ఎదురయ్యే వ్యతిరేకత పట్ల భయమే కొంతకాలం వారిని మౌనంగా ఉంచింది.

నేటి సువార్తలో మొదటి కుమారుడు సుంకరులను, వేశ్యలను సూచిస్తున్నాడు. వీరు మొదట దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని ఉల్లంఘించినా, తరువాత బాప్తిస్మ యోహాను, యేసు చేసిన బోధ విని పశ్చాత్తాపంతో దేవునివైపు తిరిగారు. ఉపమానం చెప్పిన తరువాత యేసు ఇలా ప్రకటిస్తున్నారు: “ఆమేన్, నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, సుంకరులు, వేశ్యలు మీకంటే ముందుగా దేవుని రాజ్యంలోకి ప్రవేశిస్తున్నారు.”

రెండవ కుమారునిలాగే, మతపరమైన నాయకులు, పౌర నాయకులు దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని మాటలతో మాత్రమే గౌరవించారు; కానీ వారి చేతలు దాని ఉద్దేశానికి అనుగుణంగా లేవు. వారు కపటులు. దేవుని రక్షణదాయకమైన వాక్కును తామే తిరస్కరిస్తున్నారని గుర్తించలేకపోయారు. తమ బాహ్య భక్తితోను, తామే నీతిమంతులమనే వైఖరులతోను ఇతరులను తప్పుదారి పట్టించారు.

ఆ ఇద్దరు కుమారుల స్పందనలను మరింత శ్రద్ధగా పరిశీలించండి. “అలాగే, అయ్యా” అని చెప్పిన రెండవ కుమారుడు, పైకి మాత్రమే పవిత్రులుగా కనిపించేందుకు నటించే వారందరినీ సూచిస్తున్నాడని మనం భావించవచ్చు. ఇతరుల ఎదుట వారు సరైన మాటలే చెబుతారు; కానీ ఎవరూ చూడనప్పుడు వాటిని ఆచరించరు.

మొదటి కుమారుడు ఎంతో భిన్నంగా ఉన్నాడు. మొదట “నేను వెళ్లను” అని ధిక్కారంగా జవాబిచ్చినా, చివరికి అతని మనస్సాక్షి సరైనది చేయడానికి అతణ్ణి ప్రేరేపిస్తుంది. “అలాగే, అయ్యా” అని చెప్పి, ఆ మాట ప్రకారం చేసే మూడవ కుమారుణ్ణి యేసు ఎందుకు చేర్చలేదని కొందరు ఆశ్చర్యపడవచ్చు. అయితే మనమందరం ఆయన చూపించిన ఆ రెండు వర్గాల్లో ఏదో ఒకదానికి చెందుతాము కాబట్టే, బహుశా యేసు అలాంటి కుమారుణ్ణి చేర్చలేదు. జన్మపాపరహితమైన తన అమలోద్భవపు తొలి క్షణం నుంచీ మాటలోను చేతలోను పరిపూర్ణంగా విధేయత చూపింది మన ధన్యమాత మాత్రమే.

మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఏదో ఒక విధంగా దేవుని చిత్తానికి సంపూర్ణ విధేయత చూపడానికి పోరాడుతున్నాము కాబట్టి, మొదటి కుమారుడు మనకు ఆదర్శంగా నిలుస్తాడు. చిన్ననాటి నుంచీ మనం జన్మపాపం నుండి ఉద్భవించే క్రమం తప్పిన మొగ్గుతో పోరాడుతుంటాము. దీనినే కతోలిక సభ దురాశక్తి అని పిలుస్తుంది. మనం మంచివారిగా, దేవుని పోలికలో సృష్టించబడినప్పటికీ, మన స్వభావం గాయపడి, ఆయన చిత్తానికి విరుద్ధమైన వాటివైపు మొగ్గుచూపుతోంది. ఈ జీవితంలో మనం చేపట్టే ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో, దైవానుగ్రహం మన పతనమైన స్వభావపు మొగ్గులను క్రమంగా సరిచేసి, మనం జీవించాలని పిలువబడిన విధేయతను మనలో పునరుద్ధరిస్తుంది.

ఈ రోజు మొదటి కుమారుని గురించి ధ్యానించి, వినయంతో అతనిలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోండి. దేవుని చిత్తానికి వెంటనే “అవును” అని చెప్పడం ఏ విషయాల్లో మీకు కష్టంగా అనిపిస్తోంది? విధేయత చూపడానికి పోరాడటం పాపం కాదు. ఈ పోరాటం పతనమైన మన మానవ స్వభావంలో భాగం. మొదటి కుమారునిలాగే మనం కూడా దైవానుగ్రహం మనలో పనిచేయడానికి అనుమతించాలి. అది మన మనస్సాక్షిని తీర్చిదిద్ది, ముఖ్యంగా మనం ప్రతిఘటించే విషయాల్లో, దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించడానికి మనల్ని బలంగా ప్రేరేపించాలి. మన తొలి సంకోచాన్ని దాటి ముందుకు సాగేందుకు దైవానుగ్రహం మనల్ని నడిపించనిచ్చినప్పుడు, మనం సద్గుణంలో ఎదుగుతాము. తండ్రికి “అవును” అని చెప్పి, దానిని పూర్తిగా ఆచరించిన మన ధన్యమాతను, మన ప్రభువైన యేసును మరింతగా పోలి ఉంటాము.

విధేయుడవైన నా ప్రభువా, నీవు, నీ ధన్యమాత ఎల్లప్పుడూ మాటలోను చేతలోను తండ్రి చిత్తానికి హృదయపూర్వక నిష్ఠతో స్పందించారు. నీ ఆదర్శాన్ని అనుసరించడానికి, నీ తల్లితో ఐక్యమై నీవు జీవించిన అదే విధేయతలో పాలుపంచుకోవడానికి నాకు అనుగ్రహం దయచేయి. స్వార్థంవైపు మొగ్గుచూపే నా పతన స్వభావపు ప్రవృత్తులను సమూలంగా తొలగించు. తండ్రి మహిమగల చిత్తానికి పూర్తిగా అనుగుణంగా, విధేయంగా జీవిస్తూ, నీ పట్లను పొరుగువారి పట్లను ప్రేమలో ఉదారంగా ఉండేలా నన్ను మలచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అసూయను, ఈర్ష్యను తెంచివేయడం

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఆరవ ఆదివారం (సంవత్సరం బి)

ఆ సమయంలో యోహాను యేసుతో, “బోధకుడా, ఒక వ్యక్తి నీ పేరుతో దయ్యాలను వెళ్లగొట్టడం మేము చూశాము. అతడు మనతోపాటు అనుసరించడం లేదు కాబట్టి అతణ్ణి అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించాము” అన్నాడు. యేసు ఇలా జవాబిచ్చారు: “అతణ్ణి అడ్డుకోవద్దు. నా పేరుతో మహత్కార్యం చేసి, అదే సమయంలో నన్ను దూషించగలవాడు ఎవరూ లేరు. ఎందుకంటే మనకు వ్యతిరేకంగా లేనివాడు మన పక్షాన ఉన్నవాడే.” మార్కు 9:38–40

తమ బృందానికి చెందని ఒకరు యేసు పేరుతో దయ్యాలను వెళ్లగొడుతున్నారనే యోహాను ఆందోళన, మతాచరణలోను జీవితంలోని అనేక రంగాల్లోను తమవారికే పరిమితం చేయాలనే సహజమైన మొగ్గును ప్రతిబింబిస్తుంది. పన్నెండుమంది అపొస్తలులవలె యేసును బహిరంగంగా, సన్నిహితంగా అనుసరించేవారు మాత్రమే ఆయన శక్తిలో పాలుపంచుకోవాలని అతడు భావించాడు. ఈ పరిస్థితి అసూయ, ఈర్ష్య రెండూ సూక్ష్మంగా ఎలా పనిచేస్తాయో బయటపెడుతుంది.

మనకు న్యాయంగా చెందవలసిన ప్రభావం, గుర్తింపు లేదా అధికారం వంటివాటికి మరొకరి వల్ల ముప్పు కలుగుతోందని లేదా వాటిని మరొకరు తీసుకుంటున్నారని భయపడినప్పుడు ఈర్ష్య పుడుతుంది. తమ సన్నిహిత బృందానికి చెందని ఈ వ్యక్తి తమ పాత్రలో జోక్యం చేసుకుంటున్నాడని యోహాను, ఇతర శిష్యులు బహుశా భావించి ఉంటారు.

దీనికి భిన్నంగా, మరొకరికి కలిగిన మేలును చూసి దుఃఖించడమే అసూయ. శిష్యులు తమ స్థానాన్ని కాపాడుకోవాలని చూడటమే కాక, తమ బృందానికి చెందని ఆ వ్యక్తికి లభిస్తున్నట్లు కనిపించిన ఆధ్యాత్మిక విజయాన్ని చూసి కలత చెందారు. యేసు నామంలో దయ్యాలు వెళ్లగొట్టబడుతున్నందుకు సంతోషించకుండా, “మనలను అనుసరించని” వ్యక్తి ఆ పని చేస్తున్నాడని వారు అసంతృప్తి చెందారు. తన నామంలో జరిగే ఏ మంచి కార్యమైనా వారి సేవాకార్యానికి ముప్పు కాదని, వారి పరిమిత దృష్టికి అతీతంగా దేవుడు పనిచేస్తున్నాడనడానికి అది సూచన అని స్పష్టం చేస్తూ యేసు ఈ రెండు తప్పులను ఎదుర్కొంటున్నారు.

ముందుగా ఈర్ష్య అనే కోణం నుంచి మీ జీవితాన్ని పరిశీలించండి. మరొకరి పాత్ర, ప్రభావం లేదా గుర్తింపు వల్ల మీ స్థానానికి ముప్పు కలుగుతోందని మీకు ఎప్పుడైనా అనిపిస్తుందా? ముఖ్యంగా మీరు శ్రమించిన లేదా చొరవ తీసుకున్న రంగాల్లో అలా అనిపిస్తుందా? బహుశా మీరు కూడా పాలుపంచుకున్న ఒక మంచి పనికి మరొకరికి ప్రశంసలు లభించి ఉండవచ్చు, లేదా ఒకప్పుడు మీరు నిర్వహించిన బాధ్యతలు మరొకరికి అప్పగించి ఉండవచ్చు. ఈర్ష్య తరచుగా “న్యాయం” లేదా “క్రమం” వంటి సమర్థనల రూపంలో బయటపడుతుంది. కానీ అంతరంగంలో అది మన స్థానం పోతుందేమో లేదా మన ప్రాధాన్యం తగ్గుతుందేమో అనే భయమే.

తరువాత, అసూయతో మీకు ఏదైనా పోరాటం ఉందేమో వినయంగా పరిశీలించండి. మరొకరి ఆధ్యాత్మిక విజయం, వరాలు లేదా ఆశీర్వాదాలు మీకు ఎప్పుడైనా భారంగా అనిపించాయా? ముఖ్యంగా అవి వారికి అర్హత లేకుండానే లేదా ఊహించని విధంగా లభించినట్లు అనిపించినప్పుడు అలా జరిగిందా? మరొకరికి కలిగిన ఆశీర్వాదాలను మన దుఃఖానికి లేదా నిరాశకు కారణంగా మార్చడం ద్వారా అసూయ ఆత్మను విషపూరితం చేస్తుంది. ఇతరులలో దేవుని హస్తాన్ని చూడకుండా అది మనలను అడ్డుకుంటుంది; ఆయన న్యాయం పట్ల మన అవగాహనను వక్రీకరిస్తుంది.

యేసు తన బోధనను కొనసాగిస్తూ మూడు అత్యంత కఠినమైన హెచ్చరికలు చేస్తున్నారు. ఈర్ష్య, అసూయలతో పోరాడేవారు ఆ ధోరణులను విడిచిపెట్టడానికి అవి సహాయపడాలి. మీ చేయి, కాలు లేదా కన్ను మిమ్మల్ని పాపంలో పడవేస్తే, గెహెన్నా నరకంలో పడవేయబడటం కంటే దానిని నరికివేయడం లేదా పెరికివేయడం మేలని ఆయన చెబుతున్నారు. ఈ భాష రూపకాలంకారమైనప్పటికీ, సందేశం స్పష్టంగా ఉంది: పాపాన్ని నిర్ణయాత్మకంగా, ఆలస్యం చేయకుండా ఎదుర్కోవాలి. ఈర్ష్య, అసూయ తరచుగా దాగి ఉన్నప్పటికీ, అవి ప్రేమ అనే సద్గుణపు మర్మంపైనే దెబ్బకొడతాయి కాబట్టి ఆధ్యాత్మికంగా ప్రాణాంతకమైనవి. ఈ పాపాలు సంబంధాలకు హాని చేయడమే కాదు, ఆత్మను చీకటిమయం చేసి దేవుని ప్రేమను వ్యతిరేకిస్తాయి. అటువంటి అంతరంగ అవినీతిని పెంచే దేనినైనా మనలో నుంచి తొలగించుకోవడానికి సమూలమైన చర్యలు తీసుకోవాలని యేసు మనలను కోరుతున్నారు.

ఈర్ష్య లేదా అసూయతో మీకు ఉన్న పోరాటాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. పాపపూరితమైన పోలికలు, ద్వేషభావం, స్వార్థపూరిత ఆశయాల మూలాలను గుర్తించి తెంచివేయమనే పిలుపే యేసు ఉపయోగించిన ఈ తీవ్ర భాష. మీ హృదయంలో ఈ ధోరణులను పెంచే స్నేహం, ఆలోచనా అలవాటు లేదా సులభంగా గుర్తించలేని ప్రవర్తన ఏదైనా ఉందా? యేసు ఆధ్యాత్మిక శుద్ధిని కోరుతున్నారు. శరీరాన్ని కాపాడటానికి వ్యాధిగ్రస్తమైన అవయవాన్ని తొలగించవలసి వచ్చినట్లే, నిత్యజీవం కోసం ఈర్ష్యకు లేదా అసూయకు దారితీసే ఏ మమకారాన్నైనా, ఆసక్తినైనా తెంచివేయాలి. ఈ శక్తిమంతమైన రూపకాన్ని స్వేచ్ఛకు, స్వస్థతకు ఆహ్వానంగా భావించి ధ్యానించండి. అప్పుడు మీరు మన ప్రభువుకు వ్యతిరేకంగా కాక, ఆయనతోనూ, ఆయన మహిమాన్విత రాజ్య నిర్మాణం కోసం శ్రమించే వారందరితోనూ కలిసి పనిచేస్తారు.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, కృపాకారుణ్యాలతో కూడిన నీ రాజ్య నిర్మాణం కోసం నీ మహిమలోనూ శక్తిలోనూ పాలుపంచుకోవడానికి నీవు ప్రజలందరినీ పిలుస్తున్నావు. నా హృదయాన్ని వినయంతో నింపి, నీ దివ్య కార్యంలో నా పాత్రను స్వీకరించడానికి నాకు సహాయపడు. నీ ద్రాక్షతోటలో నాకే ప్రత్యేక హక్కు ఉన్నట్లు భావించే పనివానిగా కాక, నీకు సేవచేసే వారందరితో ఐక్యమై ఉన్న నీ శరీరంలోని ఒక అవయవంగా నన్ను నేను ఎల్లప్పుడూ చూసుకునేలా చేయి. నీ నామంలో పనిచేసే వారందరి పట్ల నా హృదయాన్ని దయతో, వినయంతో, కృతజ్ఞతతో నింపు. తద్వారా మాలో నీ రాజ్యం వర్ధిల్లి సమృద్ధిగా ఫలించును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పేదలలో క్రీస్తును ప్రేమించడం

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఆరవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

యేసు పరిసయ్యులతో అన్నారు: “ఒక ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అతడు ఊదారంగు వస్త్రాలు, సన్నని నారవస్త్రాలు ధరించి, ప్రతిరోజూ విలాసంగా విందు చేసుకునేవాడు. అతని గుమ్మం దగ్గర లాజరు అనే ఒక పేదవాడు ఒళ్లంతా పుండ్లతో పడి ఉండేవాడు. ధనవంతుని బల్లపై నుండి పడే ఆహారపు ముక్కలతోనైనా కడుపు నింపుకోవాలని అతడు ఆశపడేవాడు. కుక్కలు కూడా వచ్చి అతని పుండ్లను నాకేవి. ఆ పేదవాడు చనిపోయినప్పుడు, దేవదూతలు అతనిని అబ్రాహాము ఒడిలోకి తీసుకెళ్లారు.” లూకా 16:19–22

మీరు ధనవంతులా? కాకపోతే, లోకసంబంధమైన సంపదలను పొందాలని కలలు కంటున్నారా? చాలామంది అలా చేస్తారు. ఒకవేళ మీరు ధనవంతులైతే, మీ సంపదను ఎలా ఉపయోగిస్తారు? అత్యంత శ్రేష్ఠమైన దుస్తులు ధరించి, విలాసంగా జీవించి, వినోదం కోసం ఎన్నో వస్తువులు కొని, అత్యంత రుచికరమైన ఆహారాన్ని ఆస్వాదించడంలో మునిగిపోతారా? చాలామందికి భౌతిక సంపద దానితోపాటు ఈ శోధనలనే తీసుకువస్తుంది.

సువార్తలంతటా యేసు ధనం గురించి తరచుగా మాట్లాడుతున్నారు. మన మౌలిక అవసరాలను తీర్చుకోవడానికి, ఇతరుల బాగోగులు చూసుకోవడానికి భౌతిక వస్తువులను ఉపయోగించాలన్నది దేవుని చిత్తమైనప్పటికీ, ఆడంబరమైన జీవితం ఆధ్యాత్మికంగా ప్రమాదకరం కావచ్చు. అది తరచుగా ఇతరుల బాధలు మనకు కనిపించకుండా చేసి, పైకి కనిపించకపోయినా తీవ్రమైన అన్యాయానికి దారితీస్తుంది. పునీత యోహాను క్రిసోస్తోము మాటలను ఉటంకిస్తూ, కతోలిక సభ ధర్మోపదేశం ఇలా బోధిస్తుంది: “మన వస్తుసంపదలో పేదలు పాలుపంచుకునేందుకు వీలు కల్పించకపోవడం అంటే వారి నుంచి దొంగిలించడం, వారికి జీవనాన్ని దూరం చేయడమే. మన వద్ద ఉన్న వస్తువులు మనవి కావు, వారివే.” (కతోలిక సభ ధర్మోపదేశం 2446)

ఈ బోధనను అంగీకరించడం కష్టంగా ఉండవచ్చు, ముఖ్యంగా సమృద్ధిని అనుభవిస్తున్నవారికి. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించేలా మన మనస్సాక్షిని మేల్కొలపడానికి దైవప్రకటన ఒక్కటే సరిపోతుందని నేటి సువార్తలో యేసు స్పష్టం చేస్తున్నారు. అబ్రాహాము, మోషే, లాజరు అనే పేదవాడు, పేరు చెప్పబడని ఒక ధనవంతుడు ఉన్న స్పష్టమైన, మనసును కదిలించే ఉపమానం ద్వారా ఆయన ఈ విషయాన్ని తెలియజేస్తున్నారు.

యేసు ఉపమానాలలో ఆయన ఒక వ్యక్తిని పేరుతో పేర్కొన్న ఏకైక ఉపమానం ఇదే. లాజరు అనే పేరుకు “దేవుడే నా సహాయం” అని అర్థం. పేదల బాధలకు ప్రతిరూపంగా చూపడానికి ఈ పేరును చేర్చి ఉండవచ్చు. మన ప్రపంచంలో నిజంగానే ఎంతో బాధ ఉంది. అయితే అది కేవలం ఒక అస్పష్టమైన, సాధారణ సమస్య కాదు. అది నిజమైనది, వ్యక్తిగతమైనది. బాధపడేవారు ముఖం లేని జనసమూహాలు కారు; లోకం వారిని విలువలేనివారిగా చూసినా, వారు గౌరవమూ విలువా కలిగిన వ్యక్తులు. బలహీనులను, పేదలను, వ్యసనాలకు బానిసలైనవారిని, నిరాశ్రయులను, బాధపడేవారిని చిన్నచూపు చూసి, వారికి ప్రాధాన్యం లేదని లేదా వారు జీవితంలో విఫలమైనవారని భావించడం సులభం.

అయితే, ఈ ఉపమానం దానికి విరుద్ధమైన విషయాన్ని వెల్లడిస్తుంది. లాజరు శారీరక స్థితి దయనీయంగా ఉంది: అతనికి నిలువనీడ లేదు, ఆకలితో ఉన్నాడు, ఒళ్లంతా పుండ్లతో నిండి ఉంది. ధనవంతుని బల్లపై నుంచి పడే ఆహారపు ముక్కలను తినాలని అతడు ఆశపడేవాడనీ, కుక్కలు వచ్చి అతని గాయాలను నాకేవనీ చెప్పే అదనపు వివరాలు అతని దుస్థితిని కళ్లకు కట్టినట్లు చూపుతాయి.

దీనికి విరుద్ధంగా, పేరు చెప్పబడని ఆ ధనవంతుడు రాజరికానికి చిహ్నమైన ఊదారంగు వస్త్రాలను, సన్నని నారబట్టలను ధరించేవాడు. అతడు విలాసవంతంగా విందారగించేవాడు; అతని ఇల్లు కూడా బహుశా ఆడంబరంగా ఉండి ఉంటుంది. అతని పేరు చెప్పకపోవడంలో విరుద్ధమైన సూచన ఉంది. అతనిలా జీవించడం అంటే తన గుర్తింపును, వ్యక్తిత్వాన్ని, నిత్యమైన గౌరవాన్ని కోల్పోయే ప్రమాదంలో పడటమే. ఇతరుల బాధలపట్ల అలాంటి ఉదాసీనతతో జీవించే మనలో ఎవరికైనా అతడు ప్రతినిధి కావచ్చని అతనికి పేరు లేకపోవడం సూచిస్తుంది.

మీరు ఎవరిలా ఉండాలని కోరుకుంటారు? ఉపమానం స్పష్టంగా చెబుతోంది: నిత్యత్వంలో కలిగే పరిణామాలను బట్టి చూస్తే, భోగాలలో మునిగిన ధనవంతునిగా ఉండటంకంటే పేద లాజరుగా ఉండటం ఎంతో మేలు. ఈ సత్యాన్ని అంగీకరించి, దాని ప్రకారం జీవించడం కష్టంగా అనిపించినా, అబ్రాహాము ఆ ధనవంతునితో చివరిగా చెప్పిన మాటలను మనం శ్రద్ధగా ఆలకించాలి. తన సోదరులు కూడా ఈ యాతనాస్థలానికి రాకుండా వారిని హెచ్చరించడానికి లాజరును పంపమని ఆ ధనవంతుడు పాతాళం నుంచి వేడుకుంటాడు. అబ్రాహాము ఇలా సమాధానమిస్తాడు: “వారు మోషే మాటలను, ప్రవక్తల మాటలను వినకపోతే, మృతులలో నుంచి ఎవరైనా లేచినా వారు నమ్మరు.” మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఆడంబరంగా, స్వార్థంతో జీవించడం ఎంత మూర్ఖత్వమో మనకు బోధించడానికి పాత నిబంధనలోని సందేశం—అంతకంటే ఎక్కువగా సువార్తలోని సందేశం—పూర్తిగా సరిపోతుంది. లాజరు తన జీవితంలో కనబరచిన వినయం, బాధానుభవం, దేవునిపై నమ్మకం అనే మార్గమే అబ్రాహాము ఒడిలో నిత్యమైన ఓదార్పుకు నడిపిస్తుందని కూడా అది వెల్లడిస్తుంది.

నేడు సవాలు విసిరే ఈ ఉపమానాన్ని ధ్యానించి, మీ జీవితానికి, మీ కోరికలకు అన్వయించుకోండి. ఈ జీవితంలో మీరు దేనిని వెదుకుతున్నారు? మీ చుట్టూ ఉన్నవారి బాధలను పట్టించుకోకుండా ఉంటున్నారా? లేక అవసరంలో ఉన్నవారి గౌరవాన్ని గుర్తించి, వారి బాధలను తగ్గించడానికి మీకు చేతనైనదంతా చేస్తూ ఉదారంగా ఉంటున్నారా? ఈ సువార్త మీ మనస్సాక్షితో మాట్లాడనివ్వండి; అలా అది మీకు హెచ్చరికగా ఉండనివ్వండి. లోకసంబంధమైన మితిమీరిన భోగాలకు కాకుండా, పరలోక ఆనందమనే నిత్య ప్రతిఫలాలకు నడిపించే మార్గాన్ని ఎంచుకోండి.

వినయశీలుడవైన నా ప్రభువా, పేదరికంలో జన్మించడం ద్వారా, సిలువ గాయాలను స్వీకరించడం ద్వారా నీవు ఎన్నో విధాలుగా లాజరుకు ప్రతిరూపంగా నిలిచావు. ఈ లోకంలోని పేదలలోనూ బాధపడేవారిలోనూ ఉన్న నిన్ను నేను ఎల్లప్పుడూ శ్రద్ధతో గుర్తించుదును గాక. వారిని గమనించడానికి, వారి గౌరవాన్ని గుర్తించడానికి, వారిలో నిన్ను ప్రేమించి సేవించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అత్యల్పులను ఆదరించడం, అత్యల్పులుగా మారడం

సామాన్యకాలపు ఇరవై ఆరవ వారంలోని సోమవారం

తమలో ఎవరు గొప్పవారు అనే విషయమై శిష్యుల మధ్య వాదన తలెత్తింది. యేసు వారి హృదయాల్లోని ఉద్దేశాన్ని గ్రహించి, ఒక చిన్నబిడ్డను తీసుకొని తన పక్కన నిలబెట్టి వారితో ఇలా అన్నాడు: “ఈ బిడ్డను నా పేరట స్వీకరించేవారు నన్ను స్వీకరిస్తారు; నన్ను స్వీకరించేవారు నన్ను పంపినవారిని స్వీకరిస్తారు. ఎందుకంటే మీ అందరిలో అత్యల్పంగా ఉన్నవారే అత్యంత గొప్పవారు.” లూకా 9:46–48

పన్నెండు మంది అపొస్తలులు యేసును అనుసరించడానికి సమస్తాన్ని విడిచిపెట్టారు. వారి జీవితాలు సమూలంగా మారిపోయాయి. ఆయన తన కార్యాన్ని నిర్వర్తిస్తుండగా ఆయన వెంట నడిచిన వారు, దేవుని స్వరమే బోధిస్తూ ఉపదేశించడాన్ని విన్నారు. ఆయన అద్భుతాలు చేసి, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టినప్పుడు ఆయన దైవశక్తిని ప్రత్యక్షంగా చూశారు. అయినప్పటికీ, పతనమైన మానవ స్వభావానికి సాధారణమైన ఒక బలహీనతతో వారు ఇంకా పోరాడుతున్నారని నేటి సువార్త వెల్లడిస్తుంది: గొప్ప స్థాయికి ఎదగాలనే ఆశ. తమలో ఎవరు గొప్పవారనే విషయంపై వారు వాదించుకున్నారు.

వారి మూర్ఖపు వివాదం యేసుకు తప్పక విచారం కలిగించి ఉంటుంది. అయినా ఆయన వారిని మందలించకుండా, కరుణతో ఉపదేశించాడు. ఒక చిన్నబిడ్డను తన పక్కన నిలబెట్టి, ప్రభావవంతమైన పాఠాన్ని బోధించడం ద్వారా వారి హృదయాలలోని ఉద్దేశాన్ని ప్రస్తావించాడు. ఆ చిన్నబిడ్డ సజీవ ఉపమానంగా—దేవుని దృష్టిలో నిజమైన గొప్పతనానికి ఆదర్శంగా—నిలిచింది.

నేడు అనేక సంస్కృతులలో పిల్లలను ముద్దుగా చూసుకుంటారు, రక్షిస్తారు, ఎంతో గౌరవానికి అర్హులుగా భావిస్తారు. తమ పిల్లలు వారి విలువను తెలుసుకునేలా చేయడానికి తల్లిదండ్రులు ఎంతో శ్రమిస్తారు. కానీ మొదటి శతాబ్దపు ఇశ్రాయేలులో పిల్లలపట్ల దృక్పథం చాలా భిన్నంగా ఉండేది. కుటుంబ సభ్యులు వారిని ప్రేమించినా, సమాజంలో పిల్లలకు ప్రాముఖ్యం ఉండేది కాదు. వారిలో మరణాల శాతం ఎక్కువగా ఉండటం, కుటుంబ జీవనోపాధికి తోడ్పడలేకపోవడం వల్ల తరచూ వారిని పట్టించుకునేవారు కాదు లేదా పక్కన పెట్టేవారు. అలాంటి సందర్భంలో యేసు ఒక చిన్నబిడ్డను తన బోధనకు కేంద్రంగా నిలబెట్టి, ఆ బిడ్డను స్వీకరించడాన్ని తనను స్వీకరించడంతో సమానంగా పేర్కొనడం ఆశ్చర్యం కలిగించేదిగానూ, ఆనాటి సంస్కృతికి విరుద్ధంగానూ ఉండి ఉంటుంది.

ఈ చర్య ద్వారా యేసు గొప్పతనాన్ని కొలిచే లోక ప్రమాణాలను పెకలించివేస్తాడు. ఆయన రాజ్యంలో నిజమైన గొప్పతనం హోదాలోనో, విజయాలలోనో, కీర్తిప్రతిష్ఠలలోనో ఉండదు. అది వినయంలో, నిరాడంబరతలో, తెరచిన హృదయంలో ఉంటుంది. యేసు నామంలో దీనులను, ఎవరి దృష్టికీ రానివారిని, రక్షణ అవసరమైనవారిని ఆదరించడం అంటే యేసునే ఆదరించడం. యేసును ఆదరించడం అంటే ఆయనను పంపిన తండ్రిని ఆదరించడం.

మీరు ఎవరిని ఎంతో సహజంగా స్వాగతించి, ఆదరిస్తారో ఆలోచించండి. కౌమారదశలో ఉన్నవారు ధనవంతులను, ప్రసిద్ధులను కలుసుకోవాలని తరచుగా కలలు కంటారు. పెద్దవారు సామాజిక హోదా కోసం లేదా గుర్తింపు కోసం కృషి చేయవచ్చు. నిజానికి, తోటి వారి మధ్య గౌరవాన్ని పొందాలని, ఇతరులను పక్కనపెట్టి తమనే ఎంచుకోవాలని కోరుకున్న అపొస్తలులకు మనకూ ఎంతో తేడా లేదు.

ఈ సజీవ ఉపమానం ద్వారా యేసు మనకు రెండు ముఖ్యమైన పాఠాలను బోధిస్తున్నారు. మొదటిగా, మన ప్రభువులాగే మనమూ దీనులను, బలహీనులను ప్రేమించి ఆదరించాలి. పరిసయ్యుల హోదాగానీ, సమాజంలోని ఉన్నత వర్గాల స్థాయిగానీ యేసును ఆకర్షించలేదు. చిన్నబిడ్డను, పాపిని, సుంకరిని, కుష్ఠరోగిని, అంగవైకల్యం ఉన్నవారిని, అంధులను, పేదలను ఆదరించడంలో ఆయన ఆనందించారు. సమాజంలో తమకున్న తక్కువ స్థానం కారణంగా, వీరు తరచుగా మరింత వినయంతో, స్వీకరించే మనసుతో ఉండేవారు. మన ప్రభువులా ఉండాలని కోరుకుంటే, మనం వినయవంతులను, దీనులను వెదకాలి; ఎందుకంటే అలాంటి ఆత్మలే ఆయనను ఆకర్షించాయి.

రెండవదిగా, దీనులను ఆదరించడానికి మాత్రమే కాదు, మనం కూడా దీనులుగా మారడానికి పిలువబడ్డాం. మనం చిన్నపిల్లలవలె మారాలి: ఇతరులపై ఆధారపడుతూ, సులభంగా గాయపడగల స్థితిలో, వినయంతో, లోకం దృష్టిలో సులభంగా విస్మరించబడేవారిగా ఉండాలి. ఎందుకు? ఎందుకంటే యేసు తన కౌగిలిలోకి తీసుకున్నది అలాంటి వారినే. మనం ఆయన చేతుల్లో విశ్రాంతి పొందాలని కోరుకుంటే, అట్టడుగు స్థానాన్ని స్వీకరించాలి; నిజమైన గొప్పతనం అక్కడే లభిస్తుందని నమ్మాలి.

లోకపు ధోరణులకు విరుద్ధంగా యేసు బోధించిన ఈ పాఠాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించి, మీ జీవితానికి అన్వయించుకోండి. అత్యంత బలహీనులైన, అత్యంత వినయవంతులైన, సులభంగా హానికి గురయ్యే వారి వైపు మీ చూపు తిప్పండి. ఈ సరళమైన ఆత్మల వైపు మిమ్మల్ని నడిపించడానికి కృపకు చోటివ్వండి. పాపుల దగ్గరకు, వెలివేయబడిన వారి దగ్గరకు పరుగెత్తండి. అయితే, అంతటితో ఆగిపోకండి. అదే వినయంతో, ఆధారపడే మనసుతో జీవించడానికి కూడా కృషి చేయండి. గొప్పతనాన్ని గురించిన లౌకిక దృక్పథాలను విడిచిపెట్టి, యేసు దృక్పథాన్ని స్వీకరించండి. చిన్నబిడ్డవలె మారండి, మీ మధ్య ఉన్న అత్యంత బలహీనులను ఆదరించండి; అప్పుడు మన ప్రభువు మిమ్మల్ని తన కౌగిలిలోకి తీసుకుంటారు.

అత్యంత ప్రేమగల ప్రభువా, నీవు ప్రజలందరినీ పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో ప్రేమించినప్పటికీ, నీ కరుణ, కనికరం ముఖ్యంగా అత్యంత బలహీనులపై, అత్యంత వినయవంతులపై, అతి దీనులపై వెల్లువెత్తాయి. నీవు ఎంతో పరిపూర్ణంగా చూపించిన అదే ప్రేమతో నా హృదయాన్ని నింపుము. నీ నిత్య కౌగిలి యొక్క మహత్తును పొందాలంటే నేను చిన్నబిడ్డవలె వినయంతో, దీనత్వంతో ఉండాలన్న నీ హెచ్చరికను ఆలకించడానికి కూడా నాకు సహాయపడుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దైవ సంకల్ప దృఢత్వం

సామాన్య కాలం ఇరవై ఆరవ వారంలోని మంగళవారం

యేసు ఎత్తబడవలసిన రోజులు పూర్తయినప్పుడు, ఆయన యెరూషలేముకు ప్రయాణించాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకొని, తనకు ముందుగా దూతలను పంపారు. వారు మార్గమధ్యంలో ఒక సమరయ గ్రామంలో ప్రవేశించి, అక్కడ ఆయనకు స్వాగత ఏర్పాట్లు చేయబోయారు. అయితే, ఆయన ప్రయాణ గమ్యం యెరూషలేము కావడంతో వారు ఆయనను స్వాగతించలేదు. లూకా 9:51–53

యేసు యెరూషలేముకు తన చివరి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించారు. అక్కడ ఆయన ఆత్మల రక్షణ కోసం తన రక్తాన్ని చిందిస్తూ, బలి గొర్రెపిల్లగా తనను తాను స్వేచ్ఛగా అర్పించుకోబోతున్నారు. ఈ నాటి సువార్త, తరచుగా “లూకా ప్రయాణ వృత్తాంతం” అని పిలువబడే భాగానికి ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది. పది అధ్యాయాల ఈ వృత్తాంతం, యేసు పవిత్ర నగరానికి గంభీరంగా సాగించే యాత్రను వివరిస్తుంది. ఇది కేవలం భౌతిక ప్రయాణం మాత్రమే కాదు—ఎంతో లోతైన ఆధ్యాత్మిక, నైతిక ప్రయాణం కూడా. ప్రతి అడుగూ ఆయనను తన శ్రమలకు, మరణానికి, పునరుత్థానానికి మరింత దగ్గర చేస్తుంది. తనకు ఏమి ఎదురుకాబోతుందో పూర్తిగా తెలిసినా, తండ్రి పట్ల పరిపూర్ణ విధేయతతో, మానవాళి పట్ల చెక్కుచెదరని ప్రేమతో దానిని స్వీకరిస్తూ ఆయన ముందుకు సాగుతున్నారు.

“ఆయన యెరూషలేముకు ప్రయాణించాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నారు” అనే మాటను మరింత అక్షరార్థంగా అనువదిస్తే, “ఆయన తన ముఖాన్ని యెరూషలేము వైపు స్థిరంగా తిప్పుకున్నారు” అని చెప్పవచ్చు. ఇది క్రీస్తు అంతరంగంలోని దృఢ నిశ్చయాన్ని మన కళ్లముందు స్పష్టంగా నిలిపే దృశ్యం. చూపును స్థిరంగా నిలిపి, తల ఎత్తుకొని, తనకు అప్పగించబడిన కార్యంలో హృదయాన్ని దృఢంగా నిలుపుకున్న ఆయనను మనం ఊహించుకోవచ్చు. ఆయన ప్రతి అడుగునూ దైవ ఉద్దేశం, దృఢ నిశ్చయం నడిపించాయి.

ఈ చివరి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిస్తూ, తన రాకకు ఏర్పాట్లు చేయడానికి యేసు తనకంటే ముందుగా శిష్యులను ఒక సమరయ గ్రామంలోకి పంపుతున్నారు. గలిలయకు, యెరూషలేముకు మధ్య ఉన్న సమరయ ప్రాంతం గుండా వెళ్లడాన్ని, చిరకాల వైరం కారణంగా యూదులు తరచుగా మానుకునేవారు. సమరయులు తోరాను గౌరవించినప్పటికీ, యూదులతో ఉమ్మడి పూర్వీకులు ఉన్నప్పటికీ, యెరూషలేమును ఆరాధనా కేంద్రంగా అంగీకరించలేదు; వారు గెరిజీము పర్వతంపై తమ సొంత ఆలయాన్ని నిర్మించుకున్నారు. ఈ మతపరమైన విభేదం తీవ్రమైన శత్రుత్వానికి దారితీసింది.

యేసు యెరూషలేముకు వెళ్తున్నారని తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆ గ్రామస్థులు ఆయనను స్వీకరించడానికి నిరాకరించారు. వారు తిరస్కరించింది కేవలం ఆయన అనే వ్యక్తిని మాత్రమే కాదు, ఆయన గమ్యస్థానం సూచించే దానిని కూడా. ఆయనను స్వాగతించడమంటే యెరూషలేము ఆధ్యాత్మిక అధికారాన్ని అంగీకరించినట్లయ్యేది; అలా చేయడానికి వారు సిద్ధంగా లేరు. తమ మతపరమైన, జాతీయ గర్వంతో, తాము ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయకే తమ హృదయాలను మూసుకున్నారు.

“ఉరుము పుత్రులు” అనే మారుపేరు గల యాకోబు, యోహాను కోపంతో—ఏలీయా చేసినట్లుగా—ఆకాశం నుండి అగ్నిని దిగిరమ్మని పిలుద్దామని ప్రతిపాదించినప్పుడు, యేసు వారిని గద్దించారు. వారి ప్రతిస్పందన ధర్మబద్ధమైన ఉత్సాహం నుండి కాక, దెబ్బతిన్న అహంకారం నుండి వచ్చింది. అలాంటి వ్యక్తిగత అవమానం తన దైవ కార్యం నుండి తన దృష్టిని మళ్లించడానికి యేసు అనుమతించలేదు. ఆయన దృష్టి యెరూషలేముపైనే స్థిరంగా నిలిచింది. భావోద్వేగపరంగా ఎంత సమర్థనీయంగా అనిపించినా, ఏ పక్కదారైనా సిలువకు నడిపించే మార్గం నుండి దృష్టిని మళ్లించేదే.

ఈ వాక్యభాగం శక్తివంతమైన పాఠాలను అందిస్తుంది. జీవితం లక్ష్యంలేని ప్రయాణంగా ఉండకూడదు; దానికి ఉద్దేశమూ దిశా అవసరం. యేసువలె మనమూ మన సొంత “యెరూషలేము” వైపు—పరలోకం వైపు—దృఢంగా దృష్టి సారించి, ప్రార్థన, త్యాగం, తండ్రి చిత్తానికి విధేయత అనే మార్గంలో ప్రయాణించాలి. ఈ జీవితం గమ్యం కాదు, ఆ గమ్యానికి నడిపించే మార్గం. ఇది సిలువకూ, దాని తరువాత వచ్చే మహిమకూ సన్నాహం. మన దైనందిన క్రైస్తవ ప్రయాణం గొప్ప దృఢసంకల్పంతో నిండి ఉండాలి.

యాకోబు, యోహానుల పొరపాటు నుండి కూడా మనం నేర్చుకుంటాము. క్రీస్తును సన్నిహితంగా అనుసరించినప్పుడు, మనకు తిరస్కారం, అపార్థం, వ్యతిరేకత ఎదురవుతాయి. ఆగ్రహంతో స్పందించాలనిపించవచ్చు, కానీ అలాంటి ప్రతిస్పందనలు మన ధ్యేయం నుండి మన దృష్టిని మళ్లిస్తాయి. ఒక అన్యాయం తన లక్ష్యం నుండి తనను పక్కదారి పట్టించడానికి యేసు అనుమతించలేదు; మనమూ అనుమతించకూడదు. దేవుని చిత్తానికి విశ్వసనీయంగా ఉండటం నుండి, త్యాగపూరిత ప్రేమ మార్గం నుండి మనలను దూరం చేసేవాటిని—అవి మతపరమైన ఉత్సాహం ముసుగులో ఉన్నా సరే—మనం తిరస్కరించాలి.

క్రీస్తు యొక్క అచంచల దృఢసంకల్పాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన దివ్య సంకల్పం మీ ప్రయాణానికి మార్గదర్శకంగా ఉండాలి. మీరు మోయాలని దేవుడు కోరుతున్న సిలువ వైపు “దృఢంగా దృష్టి సారించడానికి” సిద్ధంగా ఉన్నారా? ప్రతిఘటన లేదా తిరస్కారం ఎదురైనప్పుడు, మీరు అదే మార్గంలో కొనసాగుతారా—లేక గర్వం, నిరాశ మీ పిలుపు నుండి మీ దృష్టిని మళ్లించడానికి అనుమతిస్తారా? మీ హృదయం క్రీస్తు హృదయాన్ని పోలి రూపుదిద్దుకోనివ్వండి; వెనుకంజ వేయకుండా, దృష్టి మళ్లకుండా, ప్రేమతో నిండి ఆయనతో కలిసి ముందుకు నడవండి.

దృఢసంకల్పంగల నా ప్రభువా, యెరూషలేముకు నీ చివరి ప్రయాణం మొదలైన తరువాత, నీ లక్ష్యం నుండి ఏదీ నీ దృష్టిని మళ్లించలేకపోయింది. నీ జీవితాన్ని నడిపించిన అదే లక్ష్యస్పృహను, ధ్యేయస్ఫూర్తిని దయచేసి నాలో నింపు. ఈ జీవితాన్ని ఒక ప్రయాణంగా మాత్రమే చూడనీ, ఎన్నడూ అంతిమ గమ్యంగా చూడనీయకు. నేను పిలువబడిన త్యాగపూరిత ప్రేమపై నా దృష్టిని నిలిపి ఉంచగా, ఏదీ నన్ను దారితప్పించకుండా చూడు—ముఖ్యంగా అన్యాయం ఎదురైనప్పుడు కలిగే కోపం, గర్వం నన్ను దారితప్పించనీయకు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఆలస్యం చేయకండి

సామాన్య కాలపు ఇరవై ఆరవ వారంలో బుధవారం

యేసు తన శిష్యులతో కలిసి ప్రయాణం చేస్తుండగా, ఒక వ్యక్తి ఆయనతో, “నీవు ఎక్కడికి వెళ్లినా నేను నిన్ను అనుసరిస్తాను” అన్నాడు. యేసు అతనికి, “నక్కలకు బొరియలు ఉన్నాయి, ఆకాశ పక్షులకు గూళ్లు ఉన్నాయి, కానీ మనుష్యకుమారునికి తల వాల్చడానికి కూడా స్థలం లేదు” అని జవాబిచ్చాడు. లూకా 9:57–58

యేసు సిలువపై బలి గొర్రెపిల్లగా తనను తాను అర్పించుకోబోయే యెరూషలేము వైపు తన చివరి ప్రయాణం చేస్తుండగా, ఒక వ్యక్తి ఆయన వద్దకు వచ్చి ధైర్యంగా ఇలా ప్రకటించాడు: “నీవు ఎక్కడికి వెళ్లినా నేను నిన్ను అనుసరిస్తాను.” యేసు అతని ప్రతిపాదనను తిరస్కరించలేదు, కానీ శిష్యత్వం కోరే సమూలమైన త్యాగాలను వెంటనే వెల్లడించాడు: “నక్కలకు బొరియలు ఉన్నాయి, ఆకాశ పక్షులకు గూళ్లు ఉన్నాయి, కానీ మనుష్యకుమారునికి తల వాల్చడానికి కూడా స్థలం లేదు.” ఇలా చెప్పడం ద్వారా, తనను అనుసరించాలంటే భూసంబంధమైన సౌకర్యాలపై మమకారాన్ని విడిచిపెట్టి, దేవుని పరిరక్షణపై పూర్తిగా ఆధారపడాలని ఆయన స్పష్టం చేస్తున్నాడు.

క్రీస్తు పిలుపులో రాజీకి తావులేదని నొక్కిచెప్పే మరో రెండు సంఘటనలను నేటి సువార్త మన ముందుంచుతుంది. మొదటి సంఘటనలో, తనను అనుసరించమని యేసు ఒక వ్యక్తిని ఆహ్వానిస్తాడు. ఆ వ్యక్తి సహేతుకంగా అనిపించే ఒక కోరికను తెలియజేస్తాడు: ముందుగా చనిపోయిన తన తండ్రిని సమాధి చేయాలని కోరుకుంటాడు. అయినా యేసు ఇలా జవాబిస్తాడు: “మృతులు తమ మృతులను సమాధి చేసుకోనివ్వు. నీవు మాత్రం వెళ్లి దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రకటించు.”

మూడవ సంఘటన కూడా ఇలాంటిదే. మరొక వ్యక్తి యేసును అనుసరించాలనే తన కోరికను వ్యక్తపరుస్తాడు, కానీ ముందుగా ఇంటికి తిరిగి వెళ్లి తన కుటుంబానికి వీడ్కోలు చెప్పడానికి అనుమతి అడుగుతాడు. ఆ కోరిక అర్థం చేసుకోదగినదిగానే అనిపిస్తుంది, కానీ యేసు ఇలా జవాబిస్తాడు: “నాగలిపై చేయి వేసి వెనుక విడిచిపెట్టినవాటి వైపు చూసేవాడెవడూ దేవుని రాజ్యానికి తగినవాడు కాడు.” ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ, తనకు కట్టుబడి ఉండటం నుండి దృష్టి మళ్లించే లేదా దానిని ఆలస్యం చేసే దేనినైనా నిర్ణయాత్మకంగా విడిచిపెట్టాలని శిష్యత్వం కోరుతుందని యేసు నొక్కిచెబుతున్నాడు.

ఈ సంభాషణల సందర్భాన్ని తెలుసుకోవడం ఎంతో అవసరం. తన కోసం సిలువ ఎదురుచూస్తోందని పూర్తిగా తెలిసి కూడా యేసు యెరూషలేము వైపు వెళ్తున్నాడు. తనను అనుసరించమన్న ఆయన ఆహ్వానం కేవలం తనతో కలిసి ప్రయాణించమనే పిలుపు కాదు, త్యాగపూరిత ప్రేమ మార్గాన్ని స్వీకరించమనే పిలుపు. మంచి మానవ ప్రాధాన్యాలకు కూడా దైవ ప్రాధాన్యాలకంటే ముందుస్థానం ఇవ్వకుండా, వెంటనే, పూర్ణహృదయంతో స్పందించాలనే సవాలు ప్రతి వ్యక్తికీ ఎదురైంది. ఈ నేపథ్యంలో, శిష్యత్వాన్ని వాయిదా వేయలేమని, అందులో రాజీపడలేమని, విభిన్న ఉద్దేశాలతో దానిని చేపట్టలేమని యేసు స్పష్టం చేస్తున్నాడు. దేవుని రాజ్యం తక్షణ స్పందనను, సంపూర్ణ నిబద్ధతను, క్రీస్తు కోసం సమస్తాన్నీ విడిచిపెట్టే సంసిద్ధతను కోరుతుంది.

కుటుంబం పట్ల ప్రేమను గానీ కర్తవ్యాన్ని గానీ మనం విసర్జించాలని ఈ వాక్యభాగం సూచించడం లేదు. బదులుగా, యేసు ఇచ్చిన ఆశ్చర్యకరమైన జవాబులు, మనం ఆయనకు ఎంత సంపూర్ణంగా కట్టుబడి ఉన్నామో పరిశీలించుకోమని మనలను ఆహ్వానిస్తున్నాయి. ఆయన బోధనలకు విశ్వసనీయంగా ఉంటూ, ప్రతిరోజూ ప్రార్థిస్తూ, దివ్యసంస్కారాల జీవితం గడుపుతున్నప్పటికీ, మన పూర్ణహృదయ భక్తికి భంగం కలిగించే ఆటంకాలు ఎదురవుతూనే ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు మంచి విషయాలకు కూడా సరైన ప్రాధాన్యక్రమం ఇవ్వకపోతే, అవి కృపకు అడ్డంకులుగా మారతాయి.

శిష్యులు కాగల ఈ ముగ్గురి పూర్తి నేపథ్యాన్ని సువార్త మనకు తెలియజేయడం లేదు కాబట్టి, యేసు మాటలను మనం జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఉదాహరణకు, తన తండ్రిని సమాధి చేయాలని కోరిన వ్యక్తి ఇటీవల మరణించిన తండ్రి గురించి కాకుండా, భవిష్యత్తులో తన తండ్రి మరణించే సమయం గురించి మాట్లాడి ఉండవచ్చని కొందరు సూచించారు. అదే నిజమైతే, ఆ ఆలస్యమే సమస్యను వెల్లడిస్తుంది. నిజమైన శిష్యత్వం తక్షణ నమ్మకాన్ని, సమర్పణను కోరుతుంది. ముఖ్యంగా, యేసును అనుసరించమనే ఈ పిలుపు ప్రేమను గానీ కర్తవ్యాన్ని గానీ నిర్లక్ష్యం చేయడానికి ఎన్నడూ దారితీయదు. ఎందుకంటే సంకోచం లేదా రాజీ లేకుండా దేవునికి మొదటిస్థానం ఇచ్చేవారి అవసరాలను ఆయన పరిరక్షణ ఎల్లప్పుడూ తీరుస్తుంది.

క్రీస్తు పిలుపునకు మీ స్పందన ఎంత తక్షణంగా, ఎంత లోతుగా ఉందో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ శిష్యత్వానికి మీరు షరతులు పెట్టుకున్నారా? సౌకర్యాలు, సంబంధాలు, విధులు లేదా ఉన్నతమైన ఆశయాల పట్ల కూడా మీకున్న మమకారాలు, దేవుని చిత్తానికి మిమ్మల్ని మీరు సమర్పించుకోవడాన్ని మీకు తెలియకుండానే ఆలస్యం చేస్తున్నాయా? నిజమైన ప్రేమను గానీ బాధ్యతను గానీ విడిచిపెట్టమని యేసు మనలను అడగడం లేదు; అయితే దేనికీ ఆయనకంటే ప్రాధాన్యం ఇవ్వకూడదు. ప్రతి నిర్ణయంలోనూ ఆయనే ప్రథమ స్థానంలో ఉండాలి, ఆయనే మనకు మార్గదర్శక సూత్రంగా ఉండాలి. మనం ఆలస్యం చేయకుండా ఆయనను అనుసరించినప్పుడు, జీవితంలోని మిగతావన్నీ వాటికి తగిన స్థానాన్ని పొందుతాయి. ఆయన పరిపాలనా సంరక్షణపై సంపూర్ణ నమ్మకంతో, స్పష్టతతో, ధైర్యంతో ఈ రోజు యేసుకు “అవును” అని చెప్పే కృప కోసం ప్రార్థించండి.

రాజీ ఎరుగని నా ప్రభువా, పాపుల రక్షణ కోసం నీ ప్రాణాన్ని అర్పించే నీ కార్యంలో ఏమాత్రం చలించకుండా, యెరూషలేము వైపు దృఢనిశ్చయంతో సాగిపోయావు. సౌకర్యాలు గానీ, భయం గానీ, దృష్టి మళ్లించే మరేదీ గానీ నిన్ను అడ్డుకోలేకపోయాయి. నీకు నేను చెప్పే “అవును” సంపూర్ణంగా, షరతులు లేనిదిగా ఉండేలా, అదే తపనను, దృఢసంకల్పాన్ని నాలో రగిలించు. ఏదీ దాచుకోకుండా, ఏ సాకులూ చెప్పకుండా, సిలువ వరకు నిన్ను అనుసరించేలా అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సత్యానికి సాక్ష్యమివ్వడం

సామాన్య కాలపు ఇరవై ఆరవ వారంలోని గురువారం

యేసు మరొక డెబ్బై ఇద్దరు శిష్యులను నియమించి, తాను వెళ్లదలచిన ప్రతి పట్టణానికీ ప్రదేశానికీ తనకు ముందుగా ఇద్దరిద్దరిని పంపాడు. ఆయన వారితో ఇలా అన్నాడు: “పంట విస్తారంగా ఉంది, కానీ పనివారు కొద్దిమందే ఉన్నారు; కాబట్టి తన పంటకోతకు పనివారిని పంపమని పంట యజమానిని వేడుకోండి. మీరు బయలుదేరండి; ఇదిగో, తోడేళ్ల మధ్యకు గొర్రెపిల్లలను పంపినట్లు నేను మిమ్మల్ని పంపుతున్నాను.”  లూకా 10:1–3

క్రైస్తవ కర్తవ్యపు ప్రామాణికతను, సమగ్రతను కాపాడే అత్యంత స్పష్టమైన రక్షణలలో ఒకటి, ఇతరులతో సహవాసంలో ఉంటూ మనం సువార్తను ప్రకటించడం. క్రైస్తవ శిష్యులు ఎన్నడూ ఒంటరిగా తమ దారిన తాము సాగే వారు కారు. వ్యక్తిగత ప్రేరణతోనో, ఇతరులతో సంబంధం లేని అవగాహనతోనో మనం క్రీస్తు కార్యాన్ని కొనసాగించము; సభలో భాగంగా దానిని నిర్వహిస్తాము. మనం బోధించే సువార్త మన సొంతం కాదు. అది దేవుని నుండి ఉద్భవించి, పవిత్ర సంప్రదాయం ద్వారా అందించబడి, సభ మొత్తానికి అప్పగించబడింది.

యేసు డెబ్బై ఇద్దరు శిష్యులను పంపినప్పుడు, వారిని ఇద్దరిద్దరినిగా పంపాడు. దీనికి లోతైన వేదాంతపరమైన, లేఖనపరమైన ప్రాముఖ్యత ఉంది. మోషే ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, సత్యాన్ని నిర్ధారించడానికి ఇద్దరు లేదా ముగ్గురు సాక్షుల సాక్ష్యం అవసరం (చూ. ద్వితీయోపదేశకాండము 19:15). ఈ ప్రమాణం యూదుల సంస్కృతిలో సుపరిచితమైనది; సంప్రదాయంగా న్యాయవిచారణలలో దీనిని అనుసరించేవారు. అయితే సువార్త ప్రకటన విశ్వసనీయతను బలపరచడానికి యేసు దీనిని మరింత ఉన్నతమైన స్థాయికి తీసుకువెళ్లాడు. ఇద్దరు శిష్యులు కలిసి సువార్త సత్యానికి సాక్ష్యమిచ్చినప్పుడు, ఈ ప్రాచీన సంప్రదాయాన్ని ప్రతిబింబించే ఒక విధమైన నైతిక, ఆధ్యాత్మిక అధికారంతో వారు మాట్లాడుతారు. అంతేకాక, మనం సభతో ఐక్యంగా మాట్లాడి, ఇతర నమ్మకమైన సాక్షులతో కలిసి పనిచేసినప్పుడు, మన ఉమ్మడి సువార్త ప్రకటన వక్రీకరణకు లోనయ్యే ఒంటరి స్వరంగా కాకుండా, దేవుని వాక్యానికి సామరస్యపూర్వకమైన ప్రతిధ్వనిగా మారుతుంది.

మన ప్రభువు స్వయంగా కూడా ఈ సూత్రాన్ని గౌరవించాడు. యేసు తన సొంత అధికారంతో మాట్లాడుతున్నాడని పరిసయ్యులు ఆయనను సవాలు చేసినప్పుడు, ఆయన ఇలా జవాబిచ్చాడు: “నా గురించి నేనే సాక్ష్యమిచ్చినా, నా సాక్ష్యాన్ని ధృవీకరించవచ్చు… నా గురించి నేను సాక్ష్యమిస్తున్నాను; నన్ను పంపిన తండ్రి కూడా సాక్ష్యమిస్తున్నాడు” (చూ. యోహాను 8:14, 18). తాను ఒంటరిగా మాట్లాడటం లేదని యేసు స్పష్టం చేస్తున్నాడు; తండ్రి ఆయన తరఫున సాక్ష్యమిస్తున్నాడు. ఈ విధంగా, కుమారుడు కూడా తన భూలోక కార్యంలో ఇతరులతో కలిసి సాక్ష్యమివ్వడంలోని వినయానికి ఆదర్శంగా నిలుస్తున్నాడు.

సువార్త సత్యానికి సాక్ష్యమివ్వాలనే మీ స్వంత కర్తవ్యాన్ని పరిగణించండి. యేసు అంతకుముందు పంపిన పన్నెండుగురు, అపొస్తలిక వారసత్వంలో భాగస్వామ్యం ద్వారా క్రీస్తు కార్యానికి పునాదిగా నిలిచే సభలోని పీఠాధిపతులకు ప్రతినిధులుగా ఉన్నారు. నేటి సువార్తలోని డెబ్బై ఇద్దరు, ఈనాటి మనలో ప్రతి ఒక్కరితో సహా క్రీస్తు శిష్యులందరికీ ప్రతినిధులుగా ఉన్నారు. శిష్యత్వం అంటే యేసు పట్ల, ఆయన బోధల పట్ల వ్యక్తిగత భక్తితో ఆయనను అనుసరించడం మాత్రమే కాదు; అది అంతకంటే ఎంతో ఎక్కువ. ఆయనచేత పంపబడటం కూడా అందులో భాగమే. మనం సువార్తను స్వీకరించి, సజీవమైన విశ్వాసం ద్వారా, ప్రార్థన ద్వారా దానిని మన అంతరంగంలో జీర్ణించుకున్న తరువాత, మనం స్వీకరించిన సత్యానికి సాక్ష్యమివ్వడానికి క్రీస్తు మనలను పంపుతాడు. ఇది మన ఇష్టానికి వదిలేసిన విషయం కాదు; ఇది తప్పనిసరి.

మీరు దీనిని ఎంత బాగా నెరవేరుస్తున్నారు? కొన్నిసార్లు మన విశ్వాసం మనలోనే ఉంచుకోవలసిన వ్యక్తిగత విషయమని భావించే ఉచ్చులో పడవచ్చు. కానీ అది అలాంటిది కాదు. దానిని ఇతరులతో పంచుకోవాలి; మనం శిష్యులమైతే, సువార్త ప్రకటించేవారము కూడా.

సువార్త ప్రకటించేవారిగా ఉండటమంటే తప్పనిసరిగా ఒక పట్టణం నుండి మరొక పట్టణానికి ప్రయాణిస్తూ బోధించే, ఉపదేశించే పూర్తికాల అపొస్తలిక సేవలో ప్రవేశించాలని కాదు. చాలామందికి సువార్త ప్రకటన దైనందిన జీవితంలోనే—మన కుటుంబాలలో, పనిచేసే చోట్ల, పరిసరాలలో, సామాజిక సందర్భాలలో—జరుగుతుంది. అంటే, మన విశ్వాసాన్ని నిజాయితీగా జీవించడం, ప్రేమతో సత్యాన్ని పలకడం, మన మాటలతోపాటు చేతల ద్వారా కూడా క్రీస్తును ప్రకాశింపజేయడం. సువార్తకు సాక్ష్యమివ్వడం అసౌకర్యంగా ఉన్నా, ప్రజాదరణ పొందకపోయినా, తిరస్కరించబడినా, దానికి సిద్ధంగా ఉండటం; విశ్వాసంలో ఇతరులతో ఐక్యంగా ఉంటూ అలా చేయడం.

దేవుడు మీ నుండి కోరుతున్న విధంగా మీరు సత్యానికి సాక్ష్యమిస్తున్నారా అని ఈ రోజు ధ్యానించండి. పంపబడటంలో ఉన్న విశేష భాగ్యాన్ని, బాధ్యతను రెండింటినీ మీరు స్వీకరించారా? సమీపించిన రాజ్యానికి సాక్ష్యమిస్తూ, తోడేళ్ల మధ్య ఉన్న గొర్రెపిల్ల ధైర్యంతో ముందుకు సాగాలని నిశ్చయించుకోండి; ఎన్నడూ ఒంటరిగా కాకుండా, ఎల్లప్పుడూ క్రీస్తుతోనూ ఆయన సభతోనూ సహవాసంలో ఉండండి. ఇలా చేయడం ఇతరులకు ఆశీర్వాదాలను తీసుకురావడమే కాకుండా, మీ విశ్వాసాన్ని, దేవునితో మీ సహవాసాన్ని కూడా మరింత లోతుగా చేస్తుంది.

నా ప్రభువా, సజీవ వాక్కా, నీ ఆధ్యాత్మిక శరీరమైన సభ సభ్యుల ద్వారా అనేకులను నీ వైపుకు ఆకర్షిస్తూ, నీ స్వరం భూదిగంతాల వరకు వ్యాపించాలి. ప్రియ ప్రభువా, దయచేసి నన్ను నీకు చేరువగా ఆకర్షించు. నేను సిద్ధమైనప్పుడు, నీ రక్షణదాయక వాక్య సత్యానికి సాక్ష్యమివ్వడానికి ఇతరులతో కలిసి నన్ను పంపించు. నా సాక్ష్యం ద్వారా అనేక ఆత్మలను నీ నిత్యరాజ్య మహిమలోకి ఆకర్షించేలా, నన్ను నీ కృపకు సాధనంగా ఉపయోగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


హృదయ కాఠిన్యం

సామాన్య కాలము ఇరవై ఆరవ వారంలోని శుక్రవారం

యేసు వారితో ఇలా అన్నారు: “ఖొరజీనూ, నీకు శ్రమ! బేత్సయిదా, నీకు శ్రమ! మీ మధ్య జరిగిన మహత్కార్యాలు తూరు, సీదోను పట్టణాలలో జరిగి ఉంటే, అక్కడి ప్రజలు ఎంతోకాలం క్రితమే గోనెపట్ట కట్టుకొని, బూడిదలో కూర్చొని పశ్చాత్తాపపడి ఉండేవారు. అయితే తీర్పు సమయంలో మీకంటే తూరు, సీదోను పట్టణాల స్థితి ఎక్కువ సహనీయంగా ఉంటుంది.” లూకా 10:13–14

“మీకు శ్రమ” అనే పలుకు కేవలం న్యాయమైన ఆగ్రహానికి వ్యక్తీకరణ మాత్రమే కాదు; అది దుఃఖభరితమైన ప్రవచనాత్మక ఆక్రందన కూడా. ఈ మాటలు ఇశ్రాయేలు ప్రజల ఆధ్యాత్మిక అంధత్వాన్ని చూసి దుఃఖించిన పాత నిబంధన ప్రవక్తల, ముఖ్యంగా యెషయా, యిర్మీయాల ఆక్రందనలను ప్రతిధ్వనిస్తాయి. అన్నింటికంటే మించి, ఇవి ప్రేమతో కూడిన విలాపాలు—ఈ పట్టణాల ప్రజలు పశ్చాత్తాపపడి దేవుని వైపుకు తిరిగి రావాలనే యేసు దివ్యహృదయపు ఆకాంక్షలు.

ఖొరజీను, బేత్సయిదాల గురించి మాట్లాడిన తరువాత, యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యలో ఎక్కువకాలం గడిపిన కఫర్నహూము పట్టణాన్ని గురించి కూడా విలపిస్తారు. మతపరంగా చూస్తే, ఖొరజీను, బేత్సయిదా, కఫర్నహూము అనే ఈ మూడు పట్టణాలు ఎంతో విశేషమైన అనుగ్రహాలను పొందాయి. అక్కడి ప్రజలు యేసు చేసిన అనేక అద్భుతాలను చూశారు, ఆయన శక్తిమంతమైన బోధనను విన్నారు. అవి ప్రధానంగా యూదులు నివసించే పట్టణాలు; మెస్సీయ కోసం ఎదురుచూస్తున్న ప్రజలతో నిండి ఉండేవి. అయినప్పటికీ, మోషే ద్వారా, ప్రవక్తల ద్వారా వెలుగును పొందినా, మెస్సీయ వచ్చినప్పుడు అనేకులు చలించలేదు. వారి హృదయాలు కఠినమయ్యాయి.

ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, నేడు ఈ మూడు పట్టణాలూ శిథిలావస్థలో ఉన్నాయి. అయితే ఇశ్రాయేలులోను, చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలలోను ఉన్న అనేక ఇతర ప్రాచీన పట్టణాలు ఇప్పటికీ వర్ధిల్లుతున్నాయి. వాటి భౌతిక పతనం వాటి ఆధ్యాత్మిక క్షీణతను ప్రతిధ్వనిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది.

యేసు ఈ విశేష అనుగ్రహాలు పొందిన పట్టణాలను తూరు, సీదోనులతో పోల్చి చూపిస్తారు. అవి ప్రస్తుత లెబనాన్‌లో ఉన్న అన్యజనుల పట్టణాలు; ప్రాచీన కాలంలో అన్యదేవతారాధనకు, విగ్రహారాధన ఆచారాలకు పేరుపొందినవి. తన మహత్కార్యాలు అక్కడ జరిగి ఉంటే, ఆ ప్రజలు ఎంతోకాలం క్రితమే గోనెపట్ట కట్టుకొని, బూడిదలో కూర్చొని పశ్చాత్తాపపడి ఉండేవారని ఆయన చెబుతారు. స్వీకరించడానికి మనసు తెరచి ఉన్నచోట సువార్త ఫలిస్తుందని ఆయన మాటలు వెల్లడిస్తాయి. కృపను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న హృదయాలనే కృప మొదట తాకుతుంది.

తూరు, సీదోను పట్టణాల అన్యజనులు అంత సులభంగా స్పందించి ఉండేవారైతే, ఈ యూదుల పట్టణాలలోని అనేకులు ఎందుకు స్పందించలేదు? ఖొరజీను, బేత్సయిదా, కఫర్నహూము ప్రజలకు ధర్మశాస్త్రం, ప్రవక్తల బోధనలు, నిబంధనలు ఉన్నాయి. వారికి వాగ్దానాలు తెలుసు. అయితే పవిత్ర విషయాలతో వారికున్న పరిచయం ఒక రకమైన ఆధ్యాత్మిక మితిమీరిన ధీమాకు దారితీసి ఉండవచ్చు. మరోవైపు, తూరు, సీదోను పట్టణాల అన్యజనులకు ధర్మశాస్త్రం లేకపోయినా, మతపరమైన ఆత్మసంతృప్తి వారిని భారంగా అణచివేయలేదు. దేవునికి తాము దూరంగా ఉన్నామని వారు గుర్తించారు; ఆ వినయంలో వారు మరింత సుముఖంగా స్వీకరించి ఉండవచ్చు.

పునీత అగుస్తీను ఒకసారి ఇలా అన్నారు: “ఖాళీ చేతులు కనిపించినచోట దేవుడు ఇస్తాడు.” వినయంలో కృప ఆత్మను కలుసుకుంటుంది. తూరు, సీదోను పట్టణాల ప్రజలు అన్యదేవతారాధనలో మునిగి ఉన్నప్పటికీ, హృదయ పరివర్తన లేకుండా మతపరమైన ప్రత్యేక అనుగ్రహాలు, జ్ఞానం ఉన్నవారిలో తరచుగా కనిపించే గర్వం వారిలో లేకపోయి ఉండవచ్చు. యేసు స్వయంగా తన సొంత ప్రజలలో కంటే అన్యజనులలోనే ఎక్కువ విశ్వాసాన్ని తరచుగా కనుగొన్నారు.

ఖొరజీను, బేత్సయిదా, కఫర్నహూము ప్రజలు ఆధారాలు లేక యేసును తిరస్కరించలేదు. మెస్సీయను గురించిన ప్రవచనాలను నెరవేర్చిన మహత్కార్యాలను వారు చూశారు. కానీ వారి తిరస్కారం ఆధ్యాత్మిక ప్రతిఘటన నుండి పుట్టింది. దానికి తరచుగా గర్వం, అసూయ లేదా మెస్సీయ ఎలా ఉండాలనే విషయంలో మార్పునకు తావివ్వని అంచనాలు మూలంగా ఉండేవి. ముఖ్యంగా దేవుడు తనను తాను స్పష్టంగా వెల్లడించినప్పుడు, కృపను ఇలా ప్రతిఘటించడం పవిత్రాత్మకు వ్యతిరేకంగా చేసే అత్యంత ఘోరమైన పాపాలలో ఒకటి అవుతుంది (చూ. కతోలిక సభ బోధనాసంగ్రహం 1864).

మీ జీవితంలో ప్రభువు సన్నిధిని, ఆయన కార్యాన్ని స్వీకరించడానికి మీరెంత సుముఖంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. విశ్వాస జీవితంలో మీరు ఆత్మసంతృప్తితో ఉండిపోతున్నారా? పవిత్ర సంస్కారాలు, పవిత్ర గ్రంథం, సభ జీవితం ద్వారా మీకు సమృద్ధిగా లభించిన కృపల విలువను గుర్తించకుండా, అవి ఎప్పుడూ లభిస్తాయనే ధీమాతో ఉన్నారా? హృదయ వినయాన్ని కోరుకోండి. చూసినా, విన్నా స్పందించనివారిలో మనం ఉండకుందాం. బదులుగా, ఆయన వాక్యాన్ని ఆనందంతో స్వీకరించి, నిలిచి ఉండే ఫలాలను ఫలిద్దాం.

విలపించే నా ప్రభువా, నీ రక్షణదాయక వాక్యాన్ని విని పశ్చాత్తాపపడటానికి నిరాకరించిన గలిలయ ప్రజల గురించి నీవు దుఃఖంతో ఆక్రోశించావు. అంతేకాదు, ఇప్పటికీ నీ సభలోని వారు తమను తాము తగ్గించుకొని, పరివర్తన కలిగించే నీ వాక్యానికి తమ హృదయాలను తెరవనప్పుడు, నీ దివ్యహృదయం దుఃఖంతో చీలిపోతోంది. ప్రభువా, నేను నిజంగా నీ మాట విని, అర్థం చేసుకొని, నీకు స్పందించేలా దయచేసి నా హృదయాంతరాళాన్ని తాకి, నాలో వినయాన్ని కలిగించు. నా ఆత్మలోని ఆధ్యాత్మిక ఆత్మసంతృప్తినంతటినీ తొలగించు. నీవు మాట్లాడిన ప్రతిసారీ నీకు విధేయంగా, స్పందించడానికి సిద్ధంగా ఉండేలా నన్ను మలచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఆధ్యాత్మిక పోరాటం మరియు పరలోక మహిమ

సామాన్య కాలము ఇరవై ఆరవ వారంలోని శనివారం

డెబ్బై ఇద్దరు శిష్యులు ఆనందంతో తిరిగివచ్చి యేసుతో, “ప్రభువా, నీ నామం వలన దుష్టాత్మలు సైతం మాకు లోబడుతున్నాయి” అన్నారు. యేసు ఇలా అన్నాడు: “సాతాను మెరుపులా ఆకాశం నుండి పడిపోవడం నేను చూశాను. ఇదిగో, ‘పాములను తొక్కడానికి’, తేళ్లను, శత్రువు శక్తినంతటినీ అణచివేయడానికి మీకు అధికారం ఇచ్చాను. ఏదీ మీకు హాని చేయదు.  అయినప్పటికీ, ఆత్మలు మీకు లోబడుతున్నాయని సంతోషించకండి; మీ పేర్లు పరలోకంలో వ్రాయబడి ఉన్నాయని సంతోషించండి.” లూకా 10:17–20

యేసు ప్రేషిత కార్యం కోసం పంపిన డెబ్బై ఇద్దరు శిష్యులు కతోలిక సభ మొత్తానికి ప్రతీకగా ఉన్నారు. పన్నెండుమంది అపొస్తలులు, వారి అపొస్తలిక వారసులైన బిషప్పులు సభకు పునాది వేయడంలో విశిష్టమైన పాత్ర వహిస్తారు. అయితే, మాటలోనూ చేతలోనూ క్రీస్తును అనుసరించాలని నిర్ణయించుకున్న తరువాత, సువార్తకు సాక్ష్యమివ్వడానికి, క్రీస్తు అధికారాన్ని వినియోగించడానికి పంపబడే శిష్యులందరికీ ఆ డెబ్బై ఇద్దరు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు.

డెబ్బై ఇద్దరు తిరిగివచ్చినప్పుడు, వారి ప్రతిస్పందనగా నమోదు చేయబడిన మాటలు “ప్రభువా, నీ నామం వలన దుష్టాత్మలు సైతం మాకు లోబడుతున్నాయి” అనేవి మాత్రమే కావడం ఆసక్తికరం. ఎందుకలా? “ప్రభువా, అనేకుల హృదయాలు స్పందించాయి, ఎంతోమంది నిన్ను విశ్వసించడం ప్రారంభించారు” అని ఎందుకు అనలేదు? బహుశా దీనికి కొన్ని కారణాలు ఉండవచ్చు.

మొదటిగా, 1వ శతాబ్దంలో ఇశ్రాయేలులో అనేక అన్యమత ఆచారాలు కలగలిసి ఉండటంతో, దుష్టాత్మలు ఆవహించడం ఇప్పటికంటే ఎక్కువగా జరిగి, మరింత స్పష్టంగా కనిపించి ఉండవచ్చు. లేదా సాతాను ఇప్పుడు కూడా అంతే చురుకుగా పనిచేస్తున్నా, మరింత సూక్ష్మంగా, మోసపూరితంగా కనిపిస్తుండవచ్చు. మానసిక అనారోగ్యాన్ని తరచూ దుష్టాత్మ ఆవహించిన స్థితిగా అర్థం చేసుకొని ఉండటం కూడా సాధ్యమే.

డెబ్బై ఇద్దరు తమ ప్రేషిత కార్యంలో దుష్టాత్మలపై తమకున్న అధికారాన్ని అనుభవించి, దానిపైనే దృష్టి కేంద్రీకరించడానికి మరో కారణం ఉండవచ్చు. ఇప్పటిలాగే అప్పట్లో కూడా, చెడు, దుష్టాత్మల కార్యకలాపాలు అనేకులలో ఒక విచిత్రమైన ఆసక్తిని రేకెత్తించేవి. చెడు, సాతాను శక్తి ప్రదర్శనలు ప్రజల మనస్సుల్లో ఒక చీకటి ఆకర్షణను కలిగించగలవు.

వారి ఆకర్షణకు కారణం ఏదైనా, వారు అనుభవించిన ఆనందంలో ఒక మంచి అంశం ఉంది. దుష్టాత్మలు, అవి మనుషులను ఆవహించడం కలవరపరుస్తాయి, భయపెడతాయి. కాబట్టి, ఈ శిష్యులు దుష్టాత్మలను నేరుగా ఎదుర్కొని, మౌనంగా ఉండమని లేదా ఆవహించిన వ్యక్తిని విడిచిపెట్టమని విజయవంతంగా ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, వారు ఉపశమనం పొంది ఎంతో ఆనందించడం సముచితమే. క్రీస్తు వారికి చెడుపై అధికారం ఇచ్చాడు; యేసు నామంలో పలికిన ఒక సాధారణ ఆజ్ఞతోనే దుష్టాత్మలు ఓడిపోయాయి.

ఈ ఆధ్యాత్మిక పోరాటం విలువను యేసు గుర్తించి, తన అధికారం వలననే ఆ డెబ్బై ఇద్దరు విజయం సాధించారని ధృవీకరిస్తాడు. అయితే, వారి ప్రేషిత కార్యానికి, దాని ఫలాలకు తగిన ప్రాధాన్యక్రమాన్ని కూడా నిర్దేశిస్తాడు. దుష్టాత్మలను వెళ్లగొట్టడమే అంతిమ లక్ష్యం కాదు. కొన్నిసార్లు అది అవసరం కావచ్చు, కానీ అదే అత్యున్నత మేలు కాదు. దేవునికి నిత్య మహిమను చేకూర్చే ఆత్మల రక్షణే అత్యున్నత మేలు. అందుకే యేసు ఇలా అంటాడు: “అయినప్పటికీ, ఆత్మలు మీకు లోబడుతున్నాయని సంతోషించకండి; మీ పేర్లు పరలోకంలో వ్రాయబడి ఉన్నాయని సంతోషించండి.”

ఇవే సూత్రాలు మనకూ వర్తిస్తాయి. దుష్టాత్మలు మనుషులను ఆవహించడం, భూతోచ్చాటన ద్వారా అవి వెళ్లగొట్టబడటం మనకు ప్రత్యక్షంగా కనిపించకపోవచ్చు. అయినా, దుష్టుడు లెక్కలేనన్ని విధాలుగా పనిచేయడాన్ని మనం చూస్తాము. దేవుని రాజ్యాన్ని నిశ్శబ్దంగా నిర్మిస్తున్న ఆయన కృప కంటే, ఆ చెడే తరచూ మనలో ఎక్కువ ఆసక్తిని రేకెత్తిస్తుంది. ఉదాహరణకు, తాజా వార్తల ముఖ్యాంశాలపై మీకున్న ఆసక్తిని పరిశీలించండి. రెండు వార్తా కథనాలు ప్రచురితమయ్యాయనుకోండి—ఒకటి దిగ్భ్రాంతి కలిగించే చెడు సంఘటన గురించి, మరొకటి దేవుని కృప కార్యరూపం దాల్చడాన్ని వివరించే స్ఫూర్తిదాయకమైన కథనం. వీటిలో ఏది ఎక్కువమంది దృష్టిని ఆకర్షిస్తుంది? బహుశా దిగ్భ్రాంతి కలిగించే, దుష్టశక్తికి సంబంధించిన కథనమే. ఆ డెబ్బై ఇద్దరిలాగే మనం కూడా పనిచేస్తున్న దుష్టశక్తుల పట్ల అప్రమత్తంగా ఉండి, వాటిని జయించడానికి మన వంతు కృషి చేయాలి. అయినప్పటికీ, చెడుపై పోరాటాన్నే మన ప్రధాన ధ్యాసగా చేసుకోకుండా జాగ్రత్తపడాలి. దానికి బదులుగా, చెడును ఎదుర్కోవడం మరెంతో గొప్ప లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి ఒక మార్గం మాత్రమేనని గుర్తించాలి: ప్రతి ఆత్మ పవిత్రత, దేవుని రాజ్య నిర్మాణం.

ఈ రోజు మీ ధ్యాస దేనిపై ఉందో ధ్యానించండి. చెడు తాలూకు చీకటి మిమ్మల్ని ఎక్కువగా ఆకర్షిస్తోందా, లేక కృప వెలుగా? నాటకీయమైన ఆధ్యాత్మిక పోరాటాలు మీలో ఎక్కువ ఆసక్తిని రేకెత్తిస్తున్నాయా, లేక నిశ్శబ్దంగా జరిగే పవిత్రతా కార్యాలా? అన్నిటికంటే మించి, దేవుని కృప వలన మీ పేరు పరలోకంలో వ్రాయబడి ఉందని సంతోషించండి. దేవుని కృపతో మీరు చేసే ప్రతి పనికీ ఇదే అంతిమ లక్ష్యంగా ఉండనివ్వండి.

సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువా, నీవు దుష్టాత్మలను ఆజ్ఞాపిస్తావు, అవి నీకు లోబడతాయి. దుష్టుణ్ణీ, వాని క్రియలన్నిటినీ గద్దించడానికి నాకు కృపను అనుగ్రహించు. అంతకంటే ముఖ్యంగా, నా హృదయం రూపాంతరం చెంది, నేను నీకు మరింత పరిపూర్ణంగా అనురూపంగా మారే కృపను నాకు అనుగ్రహించు. తద్వారా నేను నీ రాజ్యంలో మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపొంది, ఇతరులను నిత్యజీవ మహిమలోకి ఆకర్షించడానికి తోడ్పడగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!