తెలుగు

సామాన్య కాలం ఏడవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


సహజ న్యాయమా, కారుణ్యమా?

సామాన్య కాలపు ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “‘కంటికి కన్ను, పంటికి పన్ను’ అని చెప్పబడినట్లు మీరు విన్నారు. కాని నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, దుష్టుని ఎదిరించకండి. ఎవరైనా మీ కుడి చెంపపై కొడితే, మరొక చెంపను కూడా చూపండి.” మత్తయి 5:38–39

దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులను ఐగుప్తులోని బానిసత్వం నుండి విముక్తులను చేసిన తరువాత, పది ఆజ్ఞలను కేంద్రంగా చేసుకొని వారితో ఒక నిబంధనను స్థాపించారు. వారు ఎడారిలో గడిపిన నలభై సంవత్సరాల కాలంలో దేవుడు మోషేతో మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు. “మోషే ధర్మశాసనం” అని పిలువబడే దానినంతటినీ ఆయన బయలుపరిచారు. అది తోరాలో, అంటే పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలలో, నమోదు చేయబడింది. యేసు కాలం వచ్చేనాటికి యూద సమాజం ఎంతో అభివృద్ధి చెందింది. మోషే ధర్మశాసనం వారి విశ్వాసానికీ పరిపాలనకూ పునాదిగా కొనసాగినప్పటికీ, యూద సమాజం సంప్రదాయాలనూ వ్యాఖ్యానాలనూ—తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలతో సహా—దైనందిన జీవితంలో అంతకంతకూ ఎక్కువగా చేర్చుకుంది. ధర్మశాసనానికి ప్రధాన వ్యాఖ్యాతలుగా మారిన పరిసయ్యులు, దాని నుండి రూపొందిన సంప్రదాయాలనూ బోధనలనూ కూడా తరచుగా ధర్మశాసనంతో సమానంగా కట్టుబడి పాటించవలసినవిగా భావించేవారు. నేటి సువార్తలో యేసు ఈ బోధనలలో రెండింటిని ప్రస్తావిస్తున్నారు: “కంటికి కన్ను, పంటికి పన్ను,” “నీ పొరుగువానిని ప్రేమించాలి, నీ శత్రువును ద్వేషించాలి.”

“నీ పొరుగువానిని ప్రేమించాలి” అనే ఆజ్ఞ తోరాలో ఉంది (లేవీయకాండము 19:18). కాని “నీ శత్రువును ద్వేషించాలి” అనే మాటలు అందులో లేవు. ఈ భావన ధర్మశాసనానికి తరువాత వచ్చిన తప్పుడు వ్యాఖ్యానాల నుండి ఉద్భవించి ఉండవచ్చు. పాపంలో లేదా విగ్రహారాధనలో జీవించే జాతుల నుండి వేరుగా ఉండాలనే ఆజ్ఞలు దీనిపై ప్రభావం చూపి ఉండవచ్చు. ఇటువంటి వ్యాఖ్యానాలు నిబంధన సమాజానికి వెలుపల ఉన్నవారి పట్ల శత్రుత్వ భావాన్ని పెంపొందించి ఉండవచ్చు. యేసు ఈ సంప్రదాయాలను ప్రస్తావించేటప్పుడు “వ్రాయబడి ఉంది” అని కాకుండా, “చెప్పబడినట్లు మీరు విన్నారు” అని ఎందుకు అన్నారో అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ నేపథ్యం తోడ్పడుతుంది.

మొదటి సంప్రదాయమైన “కంటికి కన్ను, పంటికి పన్ను” అనే సూత్రానికి తోరాలో స్పష్టమైన ఆధారం ఉంది. అందులో ఇలా ఉంది: “ఎవరైనా తన పొరుగువానికి శాశ్వత గాయం కలిగిస్తే, అతనికీ అదే జరగాలి: ఎముక విరిచినందుకు ఎముకను విరవాలి, కంటికి కన్ను, పంటికి పన్ను” (లేవీయకాండము 24:19–20). చేసిన తప్పుకు తగిన న్యాయం జరిగేలా చూడటానికి, మితిమీరిన ప్రతీకారాన్ని అడ్డుకోవడానికి ఈ సూత్రం ఉద్దేశించబడింది. తద్వారా అంతకంతకూ పెరిగిపోయే ప్రతీకార పరంపరలను నివారించవచ్చు. ఇది తోరాకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనది కాదు; బబులోనీయుల వంటి ఇతర ప్రాచీన నాగరికతలలో కూడా దీనిని పాటించేవారు. ఈ కారణంగా, ఈ సూత్రాన్ని సహజ ధర్మశాసనంలో ఒక భాగంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. దేవుడు లోకస్థాపన నుండే దానిని స్థాపించారు; అది మన మనస్సాక్షిలో లిఖించబడి ఉంది; సహజ న్యాయానికి సంబంధించిన శాసనంగా దానిని మానవ హేతుబుద్ధితో గ్రహించవచ్చు.

సహజ న్యాయానికి సంబంధించిన ఈ శాసనాన్ని ప్రస్తావిస్తూ, కృపను అనుసరించి జీవించమని పిలవడం ద్వారా యేసు దానిని ఉన్నత స్థాయికి తీసుకువెళ్తున్నారు. మన మానవ స్వభావాన్ని పరిపూర్ణం చేసి ఉన్నత స్థాయికి చేర్చే కృప ద్వారా, దైవకారుణ్యంలో వేళ్లూనుకున్న నూతన న్యాయశాసనం ప్రకారం జీవించే శక్తి మనకు లభిస్తుంది. దైవకారుణ్యం సహజ న్యాయాన్ని రద్దు చేయదు; దానిని అధిగమిస్తుంది. తప్పు చేసినవారికి తగిన శిక్ష విధించడం ద్వారా కాకుండా, క్షమ, ఔదార్యం, ప్రేమలతో స్పందించమని మనలను ఆహ్వానిస్తుంది. చివరికి, పరివర్తన కలిగించే కృపావరాన్ని స్వీకరించడానికి నిరాకరించి, నూతన కారుణ్యశాసనాన్ని తిరస్కరించాలని ఎంచుకునేవారు సహజ న్యాయం ప్రకారం దేవుని తీర్పును ఎదుర్కొంటారు. మనమందరం పాపం చేసి దేవుని మహిమకు దూరమవుతున్నందున, సహజ న్యాయం ప్రకారం మనమందరం శిక్షకు పాత్రులమే.

కృప మాత్రమే దైవకారుణ్యాన్ని అనుసరించి జీవించేందుకు మనలను సమర్థులను చేస్తుంది. తాను ప్రేమించినట్లే ప్రేమించమని, మనకు చేసిన ప్రతి హానినీ క్షమించమని, కొలమానం లేకుండా ఉదారంగా ఉండమని యేసు మనలను పిలుస్తున్నారు. అందుకే యేసు నేటి సువార్తను ఈ మాటలతో ముగిస్తున్నారు: “కాబట్టి మీ పరలోక తండ్రి పరిపూర్ణుడైనట్లే మీరూ పరిపూర్ణులుగా ఉండండి” (మత్తయి 5:48). యేసు తన శ్రమల ద్వారా, మరణం ద్వారా ఈ నూతన కృపాశాసనాన్ని సంపూర్ణంగా ఆచరించి చూపించారు. తనను హింసించినవారిని క్షమించి, అందరి పట్ల పరిపూర్ణమైన ప్రేమక్రియగా తన ప్రాణాన్ని అర్పించారు. మన ప్రభువువలె, మనం కూడా ఆయనను అనుకరించి, ఆయన కారుణ్యాన్ని ఇతరులతో పంచుకున్నప్పుడే ఈ అపారమైన కారుణ్యంలో సంపూర్ణంగా జీవించగలం. 

దేవుని అపారమైన దైవకారుణ్యానికీ, మనలో సహజంగా ఉన్న న్యాయభావనకూ మధ్య కొన్నిసార్లు మనం అనుభవించే సంఘర్షణ గురించి నేడు ధ్యానించండి. చేసిన తప్పుకు ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనే పట్టుదలతో ఉన్నప్పుడు మనసులో అసౌకర్యం కలగడం సహజమే. మనం కృప వైపు తిరిగినప్పుడే, దేవుని కారుణ్య పరిపూర్ణత కోసం కృషి చేయడంలో లభించే స్వేచ్ఛను కనుగొంటాం. ఆ నూతన కృపాశాసనం ప్రకారం జీవించాలని నిశ్చయించుకోండి; మీరు సమృద్ధిగా ప్రతిఫలాలను పొందుతారు.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నూతన కృపాశాసనాన్ని స్వీకరించి, దాని ప్రకారం జీవించేవారి పట్ల నీ కారుణ్యానికీ క్షమకూ హద్దులు లేవు. నీ దైవకారుణ్యాన్ని నాపై కురిపించు. తద్వారా నేను నీతో సంపూర్ణంగా సమాధానపడి జీవించడం మాత్రమే కాకుండా, లోకంలో నీ కృపకు శక్తిమంతమైన సాధనంగా కూడా మారగలను. నీ అమూల్య రక్తంతో స్థాపించిన నూతన నిబంధనలో నేను సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునేలా, హద్దులు లేకుండా ప్రేమించడానికి, క్షమించడానికి, ఇవ్వడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఏది గొప్పది?

సామాన్య కాలపు ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

వారు తమలో తాము ఏమి ఆలోచిస్తున్నారో యేసు వెంటనే తన మనస్సులో గ్రహించి, వారితో ఇలా అన్నాడు: “మీ హృదయాలలో ఇలాంటి ఆలోచనలు ఎందుకు చేస్తున్నారు? ఈ పక్షవాత రోగితో ‘నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి’ అని చెప్పడమా, లేక ‘లేచి, నీ చాప తీసుకొని నడువు’ అని చెప్పడమా—ఏది సులభం? అయితే భూమిపై పాపాలను క్షమించే అధికారం మనుష్యకుమారునికి ఉందని మీరు తెలుసుకునేలా”—ఆయన పక్షవాత రోగితో ఇలా అన్నాడు: “నేను నీతో చెబుతున్నాను, లేచి, నీ చాప తీసుకొని ఇంటికి వెళ్లు.” మార్కు 2:8–11

ఈ పక్షవాత రోగికి యేసు ప్రసాదించిన రెండవ మహిమాన్విత వరం శారీరక స్వస్థత. ఆ మనిషి విశ్వాసాన్ని, అతనిని చాపపై ఉంచి పైకప్పు గుండా కిందికి దించిన నలుగురి విశ్వాసాన్ని చూసి, యేసు ఏమాత్రం సంకోచించకుండా, “బిడ్డా, నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి” అని చెప్పినప్పుడు అతనికి మొదటి వరం లభించింది (మార్కు 2:5).

పాపక్షమాపణ, శారీరక స్వస్థత అనే ఈ రెండు వరాలను పరిశీలించండి. “బిడ్డా, నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి” అని యేసు చెప్పినప్పుడు, చాలామంది ఆశ్చర్యపోయి ఉండవచ్చు, లేదా అయోమయానికి కూడా గురై ఉండవచ్చు. వారు ఇలా అనుకొని ఉండవచ్చు: ఈ మనిషిని కేవలం పాపక్షమాపణ కోసమే పైకప్పు గుండా కిందికి దించలేదు కదా; తప్పకుండా అతను శారీరక స్వస్థత కోసమే వచ్చాడు!

క్షమాపణ అనే ఈ మొదటి వరాన్ని చూసినవారికి ఎలాంటి ఆలోచనలు కలిగాయో మనం ఊహించగలం మాత్రమే. అయినప్పటికీ, మన సొంత ప్రతిస్పందనలను పరిశీలించడం ఉపయోగకరం. మీరు అక్కడ ఉండి, ఆ మనిషిని కిందికి దించడం చూసి, యేసు అతనిని వెంటనే స్వస్థపరచడానికి బదులు అతని పాపాలను క్షమించడం మాత్రమే విని ఉంటే, మీరు ఎలా స్పందించేవారు? కొందరికి కొద్దిగా అసూయ కలిగి ఉండవచ్చు. మరికొందరు, యేసు ఎవరిని ఉద్దేశించి మాట్లాడుతున్నాడో ఆ ధర్మశాస్త్రులవలె, కోపంతో ఇలా అన్నారు: “ఇతను ఇలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నాడు? ఇతను దైవదూషణ చేస్తున్నాడు. దేవుడు ఒక్కడు తప్ప మరెవరు పాపాలను క్షమించగలరు?” (మార్కు 2:7). ఇంకొందరు, ముఖ్యంగా ఆ మనిషిని కిందికి దించిన నలుగురు, తమ గొప్ప విశ్వాసం కారణంగా యేసు అధికారంపై నమ్మకం ఉంచి, ఆయన మాటలను ఎంతో ఆనందంతో, కృతజ్ఞతతో స్వీకరించి ఉండవచ్చు.

ఇప్పుడు రెండవ వరమైన ఆ మనిషి శారీరక స్వస్థతను పరిశీలించండి. కదలలేని స్థితిలో ఉన్న ఈ అంగవైకల్యం గల మనిషిని చూసి, ఆ తరువాత యేసు ఆజ్ఞతో అతను స్వస్థత పొంది నడుస్తుండడం చూసి ఉంటే, మీరు ఎలా స్పందించేవారు? సువార్త ప్రకారం, ప్రజలు ఆశ్చర్యచకితులై, “ఇలాంటిది మనం ఎన్నడూ చూడలేదు” అంటూ దేవుణ్ణి మహిమపరిచారు (మార్కు 2:12).

క్షమాపణ వరం ధర్మశాస్త్రుల ఆగ్రహానికి, ఖండనకు కారణం కాగా, శారీరక స్వస్థత అక్కడ సమకూడినవారి ఆశ్చర్యానికి, స్తుతికి కారణం కావడం ఆసక్తికరం. ఆ మనిషి పాపాలు క్షమించబడినప్పుడు కూడా వారు ఆశ్చర్యపోయారా? ఆ క్షణంలో వారు దేవుణ్ణి మహిమపరిచారా?

శారీరక స్వస్థత అనే ఆ అద్భుతం నిస్సందేహంగా ఆశ్చర్యానికీ, దేవుణ్ణి మహిమపరచడానికీ కారణమైంది. అది ఆ మనిషిని అతని భయంకరమైన స్థితి నుండి విడిపించి శారీరక ఊరటను కలిగించడమే కాక, యేసు దైవత్వాన్ని కూడా వెల్లడించింది. ధర్మశాస్త్రులు సరిగ్గానే అన్నట్లు, “దేవుడు ఒక్కడు తప్ప మరెవరు పాపాలను క్షమించగలరు?” అలాగే, దేవుడు ఒక్కడు తప్ప మరెవరు అద్భుతరీతిలో స్వస్థపరచగలరు? దేవుడు తప్ప మరెవరూ దీనిని చేయలేరు. ఈ స్వస్థతలోని ప్రధాన అంశాలలో ఇది ఒకటి. ఆ మనిషి శారీరక అనారోగ్యం పట్ల యేసుకుగల కనికరం ఈ స్వస్థతకు ఒక ప్రేరణ అయినప్పటికీ, అంతకంటే ఎంతో ముఖ్యంగా, ఆ మనిషి స్వస్థత అక్కడ సమకూడిన వారందరికీ—ఎగతాళి చేసిన ధర్మశాస్త్రులతో సహా—ఒక బోధనా సందర్భమైంది. ఎంతో శ్రేష్ఠమైన పాపక్షమాపణ వరం విలువను వారికి అర్థమయ్యేలా చేయడమే దాని ఉద్దేశం.

దేవుడు ఒక్కడే అద్భుతాలు చేయగలిగి, పాపాలను క్షమించగలిగితే, ఆ మనిషిని స్వస్థపరచడం ద్వారా యేసు ఒక గంభీరమైన సత్యాన్ని వెల్లడించాడు: ఆయనే దేవుడు; పాపాలను క్షమించే అధికారం ఆయనకు మాత్రమే ఉంది.

ఈ రెండు వరాలలో, పాపక్షమాపణ వరం అనంతంగా గొప్పది. అతని శారీరక అనారోగ్యాలు మరణంతో ముగిసిపోయేవే అయినా, పాపక్షమాపణ లేకపోతే దేవుని నుండి శాశ్వత వియోగం మిగిలిపోయేది. మనలో ప్రతి ఒక్కరి విషయంలోనూ ఇదే సత్యం వర్తిస్తుంది.

మీరు ఎక్కువగా దేనికోసం ప్రార్థిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు కోరుకునే అనుగ్రహాల కోసం ప్రార్థించడానికి ఎక్కువ సమయం వెచ్చిస్తున్నారా, లేక కరుణ, క్షమాపణల కోసమా? సయోధ్య సంస్కారంలో ఆ క్షమాపణను క్రమం తప్పకుండా పొందుతున్నారా? మొదటిదీ అత్యంత గొప్పదీ అయిన ఈ వరం మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఉచితంగా అందించబడుతోంది. మనల్ని మనం తగ్గించుకొని, ఈ వరం గొప్పదనంపై విశ్వాసం ఉంచి, సంస్కారంలో మన పాపాలను ఒప్పుకున్నప్పుడు, మనకు క్షమాపణ అనుగ్రహించబడుతుంది. ఈ జీవితంలో దీనికంటే గొప్పది ఏదీ లేదు.

క్షమించే నా ప్రభువా, నిత్యత్వపు దృష్టిలో క్షణికమైనవీ, స్వల్ప విలువగలవీ అయిన అనుగ్రహాలనే నేను తరచుగా కోరుకుంటున్నాను. నీవు నా జీవితాన్ని చూసినట్లే నేనూ చూడటానికీ, నీవు ప్రసాదించాలని తపించే అత్యంత గొప్ప వరాలైన నా పాపాల క్షమాపణను, నీతో ఐక్యతను అన్నిటికంటే ఎక్కువగా కోరుకోవడానికీ నాకు కృపను దయచేయుము. ఈ శాశ్వత నిధులకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వడానికీ, నీ కరుణ నాపై కుమ్మరించబడినప్పుడు పవిత్రమైన ఆశ్చర్యంతో ఆనందించడానికీ నాకు సహాయం చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సువర్ణ సూత్రం

సామాన్య కాలంలోని ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నాడు: “వింటున్న మీతో నేను చెప్పేదేమిటంటే, మీ శత్రువులను ప్రేమించండి, మిమ్మల్ని ద్వేషించేవారికి మేలు చేయండి, మిమ్మల్ని శపించేవారిని దీవించండి, మిమ్మల్ని దుర్వ్యవహారానికి గురిచేసేవారి కోసం ప్రార్థించండి.” లూకా 6:27–28

ఇలా చేయడం కష్టం. అయితే, నేటి సువార్తలో కనిపిస్తున్నట్లుగా, “మంచి” జరగాలంటే తరచుగా “కష్టమైనది” చేయవలసి ఉంటుంది. యేసు చేసిన అత్యంత ప్రభావవంతమైన ప్రసంగాలలో ఒకటైన ఈ మైదాన ప్రసంగంలో, లోకపు తర్కానికి విరుద్ధమైన, సమూలమైన మార్పును కోరే జీవన విధానాన్ని మనం స్వీకరించాలని యేసు ఇంకా చెబుతున్నాడు: మనల్ని కొట్టేవారికి మరో చెంపను చూపడం, తిరిగి పొందాలనే ఆశ లేకుండా ఉదారంగా ఇవ్వడం, మనల్ని ప్రేమించేవారినే కాక మనల్ని ఎదిరించేవారిని కూడా ప్రేమించడం.

మనల్ని మనం కాపాడుకోవాలనే తపన మనకు సహజంగా ఉంటుంది. ఎవరైనా మనల్ని కొట్టినా, మోసగించినా, ద్వేషించినా, తిరగబడాలనే ధోరణి మనలో కలుగుతుంది. ఆదిపాపం వల్ల బలహీనపడి, స్వార్థం వైపు మొగ్గుచూపే మన పతిత మానవ స్వభావం నుండి ఈ ప్రతిస్పందన పుడుతుంది. కోపం గానీ, మనల్ని మనం కాపాడుకుంటున్నామనే తప్పుడు భావన గానీ కాక, దేవుని దైవకారుణ్యమే మన తక్షణ ప్రతిస్పందన అయ్యేంత లోతుగా కృప మన ఆత్మలలో వ్యాపించేందుకు అనుమతించడం ద్వారా ఈ ప్రేరణలను అధిగమించాలని నేటి సువార్త మనల్ని పిలుస్తోంది. ఇది కష్టమైనదైనా, మనం చేయగల అత్యుత్తమ కార్యం ఇదే; ఎందుకంటే దీనికి ఎంతో గాఢమైన ప్రేమ అవసరం.

త్యాగాన్ని, ఆత్మనిగ్రహాన్ని మనం ఎల్లప్పుడూ వెంటనే మంచివిగా గుర్తించము. అయినప్పటికీ, ఈ సద్గుణాలు యేసు పరిచర్యకూ, ఆయన స్వరూపానికీ కేంద్రంగా నిలిచాయి. ఆయనను అనుకరించడం తప్పనిసరిగా ఆయన బోధించిన జ్ఞానం వైపు మనల్ని నడిపిస్తుంది. అయితే, కృప మన బుద్ధినీ సంకల్పాన్నీ ఉన్నత స్థితికి చేర్చకపోతే యేసు బోధను స్వీకరించడం అసాధ్యం. అందుకే, మనం ప్రారంభించేందుకు సహాయంగా, తరచుగా “సువర్ణ సూత్రం” అని పిలువబడే ఈ మాటను ఆయన దయతో అందిస్తున్నాడు: “ఇతరులు మీ పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాలని మీరు కోరుకుంటారో, మీరూ వారి పట్ల అలాగే ప్రవర్తించండి” (లూకా 6:31). ఈ సూత్రం ప్రాథమిక మార్గదర్శకంగా నిలిచి, అన్యాయానికి సంబంధించిన అత్యంత క్లిష్టమైన పరిస్థితులను సైతం ఎదుర్కోవడానికి ఒక ఆచరణాత్మక మార్గాన్ని అందిస్తుంది.

సమూలమైన మార్పును కోరే యేసు పిలుపు మిమ్మల్ని ఏ విధంగా సవాలు చేస్తోందో ఆలోచించండి. మీ పట్ల ఎవరైనా అన్యాయంగా ప్రవర్తించిన నిర్దిష్ట సందర్భాలు మీకు గుర్తొస్తున్నాయా? అలాంటి క్షణాలు గుర్తుకొచ్చినప్పుడు, మనలో చాలామంది మనకు జరిగిన హానిపైనే దృష్టి పెట్టి, న్యాయం కోరాలని భావిస్తాం. గాయం లోతుగా ఉన్నప్పుడు, ప్రతీకారపు ఆలోచనలకు చోటివ్వడం సులభం. అయితే, మరో మార్గాన్ని పరిశీలించమని యేసు మనల్ని పిలుస్తున్నాడు. కోపం, పగ తాత్కాలిక ఉపశమనాన్ని ఇవ్వవచ్చు; కానీ అవి నిజమైన స్వేచ్ఛను తీసుకురాలేవు. దైవకారుణ్యం, క్షమాపణ, ప్రేమ మాత్రమే పాపం మిగిల్చే ప్రభావాల నుండి మనల్ని విడిపించగల ప్రతిస్పందనలు.

మన శత్రువులను ప్రేమించడం, మనల్ని ద్వేషించేవారికి మేలు చేయడం, మనల్ని శపించేవారిని దీవించడం, మన పట్ల దురుసుగా ప్రవర్తించేవారి కోసం ప్రార్థించడం ద్వారా మనం చెడును సమర్థించడం లేదు—దానికి పూర్తి విరుద్ధమైనదీ, అంతకంటే ఎక్కువైనదీ చేస్తున్నాం. మరో చెంపను చూపమని లేదా మన పైవస్త్రాన్ని ఇవ్వమని యేసు ఇచ్చిన ఆజ్ఞలను అక్షరార్థంగా కాక రూపకాలుగా అర్థం చేసుకోవలసి ఉండవచ్చు. అయినా సందేశం స్పష్టమే: మనం అనుభవించే ప్రతి కీడుకు కారుణ్యం, క్షమాపణ, ప్రకృతికి అతీతమైన ఔదార్యమే అత్యంత ప్రభావవంతమైన ప్రతిస్పందనలు.

అంతిమంగా, దేవుడు దైవన్యాయాన్ని అమలు చేస్తాడు. అది ఆయన పని, మనది కాదు. ఈ జీవితంలో మన ధ్యేయం దేవుణ్ణి మహిమపరచడం, మన ఆత్మలను రక్షించుకోవడం. సిలువపై యేసు చేసిన ప్రార్థనను మనం అనుకరించినప్పుడు దేవుడు మహిమపరచబడతాడు: “తండ్రీ, వీరిని క్షమించు; తాము ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు” (లూకా 23:34). ఆ ప్రార్థన చేయడం లేదా దైవకారుణ్యాన్ని కనబరచడం కష్టంగా ఉంటే, సువర్ణ సూత్రం వద్దకు తిరిగి రండి: “ఇతరులు మీ పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాలని మీరు కోరుకుంటారో, మీరూ వారి పట్ల అలాగే ప్రవర్తించండి.”

మనమందరం ఇతరులకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తాం. మీరు పాపం చేసినప్పుడు, మీ లోపాలకంటే కూడా మీపై ఎక్కువ ప్రేమ ఉన్న వ్యక్తి మిమ్మల్ని క్షమిస్తే కలిగే ఆనందాన్ని, ఉపశమనాన్ని తలచుకోండి. అది ఎంత గొప్ప కృప! ఇంత గాఢమైన ప్రేమకు, ఇతరులు మనకు వ్యతిరేకంగా చేసిన పాపాల అణచివేసే భారం నుండి మనల్ని విడిపించడమే కాక, వారిలో పశ్చాత్తాపాన్నీ హృదయ పరివర్తననూ ప్రేరేపించే శక్తి కూడా ఉంది.

యేసు బోధ మిమ్మల్ని సవాలు చేసే నిర్దిష్ట సందర్భాల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. అన్యాయాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు మీరు ఎవరి పట్ల కారుణ్యం చూపాలి? కృతజ్ఞత లేనట్లుగా కనిపించినా, మీరు ఎవరి పట్ల అసాధారణమైన ఔదార్యాన్ని చూపాలని పిలువబడుతున్నారు? అన్యాయం మనలో కలిగించే అయోమయాన్ని, మనస్తాపాన్ని అధిగమించి, యేసు బోధించి, జీవించి చూపిన దైవకారుణ్యంతో మనల్ని మనం ఐక్యం చేసుకోవడంలోని జ్ఞానాన్ని కనుగొనాలి. అలా చేయడం నిజమైన స్వేచ్ఛకు మార్గం మాత్రమే కాదు; మనం చేయగల అత్యంత గొప్ప ప్రేమ కార్యాలలో ఒకటి కూడా.

అగాధమైన కారుణ్యం గల దేవా, నీవు దైవకారుణ్యం ఆవశ్యకతను మాకు బోధించడమే కాక, దానిని పరిపూర్ణంగా జీవించి, నీ శ్రమల ద్వారా, మరణం ద్వారా వెల్లడించావు. నా హృదయాన్ని కుంగదీసే కోపం, మనస్తాపం అనే భారం నుండి నన్ను విడిపించమని ప్రార్థిస్తున్నాను. నీవు నన్ను పిలిచే కారుణ్యాన్ని నేను సంపూర్ణంగా జీవించేలా, అసాధారణమైన ప్రేమతో, అవధులు లేని కనికరంతో నిండిన నీ హృదయం వంటి హృదయాన్ని నాకు అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మహిమ నుండి దయ్యపీడకు

సామాన్య కాలపు ఏడవ వారంలో సోమవారం

“బోధకుడా, మూగ దయ్యం పట్టిన నా కుమారుణ్ణి నీ దగ్గరకు తీసుకువచ్చాను. అది ఎక్కడ అతణ్ణి పట్టుకున్నా, నేలపై పడవేస్తుంది; అతని నోట నురగ వస్తుంది, పళ్లు కొరుకుతాడు, శరీరం బిగుసుకుపోతుంది. దానిని వెళ్లగొట్టమని నీ శిష్యులను అడిగాను, కానీ వారు అలా చేయలేకపోయారు.” అందుకు ఆయన వారితో, “ఓ విశ్వాసంలేని తరమా, నేను ఎంతకాలం మీతో ఉండాలి? ఎంతకాలం మిమ్మల్ని సహించాలి? అతణ్ణి నా దగ్గరకు తీసుకురండి” అన్నాడు. మార్కు 9:17–19

ఆ సంఘటన కొనసాగుతుండగా, ఆ బాలుణ్ణి యేసు దగ్గరకు తీసుకువచ్చారు. దయ్యం వెంటనే ఆ బాలుణ్ణి మూర్ఛతో కొట్టుమిట్టాడేలా చేసింది: అతడు నేలపై పడి, అటూ ఇటూ దొర్లుతూ, నోటినుంచి నురగ కక్కడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ క్షణంలో, అక్కడున్న వారందరూ దుష్టత్వపు అసలు స్వరూపాన్ని ప్రత్యక్షంగా ఎదుర్కొన్నారు.

ఇలాంటి దృశ్యం అరుదుగా కనిపించినా, దయ్యాలు నిజంగానే ఉన్నాయి. అవి మనలను ద్వేషిస్తాయి, మనలను నాశనం చేయాలని చూస్తాయి, మోసం చేయడంలో ఆరితేరినవి. దేవుడు ఇలాంటి యాతనను ఎందుకు అనుమతిస్తాడు? ఇలాంటి యాతన ఉనికి ఇప్పటికీ ఒక రహస్యంగానే ఉన్నప్పటికీ—దీనిని కతోలిక సభ మిస్తేరియుం ఇనిక్వితాతిస్, అంటే “దుష్టత్వపు రహస్యం” అని పిలుస్తుంది—దేవుడు తన దైవపరిపాలన పరిధిలో మాత్రమే దానిని అనుమతిస్తాడు. దేవుని చేతుల్లో, దుష్టత్వం కూడా ఆయన మహిమను వెల్లడించడానికి, విశ్వాసాన్ని శుద్ధి చేయడానికి, ఆయన అధికారాన్ని బయలుపరచడానికి అనుమతించబడుతుంది. నేటి సువార్తలో దుష్టత్వపు రహస్యం కనిపిస్తున్నప్పటికీ, పరిష్కారం స్పష్టంగా ఉంది: యేసు ఆ చెవిటి, మూగ ఆత్మను గద్దించి, ఆ బాలుని నుంచి బయటకు రమ్మనీ, మళ్లీ ఎన్నడూ అతనిలో ప్రవేశించవద్దనీ ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ దయ్యం విధేయత చూపింది.

ఈ విముక్తి జరిగిన సందర్భం ప్రాముఖ్యమైనది. దీనికి కొద్దిసేపటి ముందే యేసు పేతురు, యాకోబు, యోహానులతో కొండమీద ఉన్నాడు. అక్కడ ఆయన మోషే, ఏలీయాలతో మాట్లాడుతూ, దివ్యమహిమను వెదజల్లుతూ రూపాంతరం చెందాడు. ఆ ముగ్గురు అపొస్తలులు ఆశ్చర్యంతో, భక్తిపూర్వకమైన విస్మయంతో నిండిపోయారు. రూపాంతర అనుభవం వారి జ్ఞాపకాల్లో శాశ్వతంగా ముద్రించుకుపోయింది; జీవితాంతం వారు ధ్యానించడానికి, నిరీక్షించడానికి అది ఎంతో ఆధారాన్ని ఇచ్చింది.

యేసు, ఆ ముగ్గురు అపొస్తలులు యేసు మహిమ యొక్క అత్యున్నత స్థితిని అనుభవించిన తరువాత, దయ్యం పట్టడంలోని అగాధ స్థితికి వచ్చారు. వారు కొండ ఎక్కడం, దిగడం దీనికి ప్రతీకగా నిలుస్తాయి. ఇది దేవుని మానవావతారాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది: ఆయన పరలోక మహిమల నుంచి భూమి అగాధాలకు దిగివచ్చి, అక్కడ దయ్యాలను, పాపాన్ని, మరణాన్ని జయించాడు.

ఈ విముక్తికి ముందు యేసు పలికిన మాటలు, మనకు విశ్వాసం ఎంత అవసరమో ఎంతో బోధిస్తాయి. “ఓ విశ్వాసంలేని తరమా, నేను ఎంతకాలం మీతో ఉండాలి? ఎంతకాలం మిమ్మల్ని సహించాలి?” అనే ఆయన తొలి ఆవేదనలో దుఃఖంతో కూడిన మందలింపూ, ఒక సవాలూ ఉన్నాయి. ఆయన కేవలం విమర్శించడం లేదు; లోకంలోని దుష్టత్వానికి మూలకారణమైన దేవునిపై విశ్వాసలేమిని చూపిస్తున్నాడు. ఈ మాటలు యేసు మానవ దుఃఖం ద్వారా వ్యక్తమైన దైవసత్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి. దేవునిగా ఆయన ప్రజలందరూ దుష్టశక్తుల పీడన నుంచి విముక్తులవ్వాలని తపించాడు; అయినా శిష్యుల విశ్వాసలేమి దానిని అధిగమించే వారి సామర్థ్యాన్ని పరిమితం చేసింది. అందువల్ల, దేవుని కుమారుని సముచితమైన మానవ స్పందన దుఃఖమే; దానిని ఆయన ఎంతో సుందరంగా, శక్తిమంతంగా వ్యక్తపరిచాడు.

ఆ బాలుని తండ్రితో యేసు జరిపిన సంభాషణలోనూ ఇదే దుఃఖం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఆ తండ్రి, “కానీ నీకు ఏమైనా చేయడం సాధ్యమైతే, మాపై కనికరం చూపి మాకు సహాయం చేయి” అని వేడుకున్నాడు. దీనికి యేసు గట్టిగా స్పందించాడు: “‘నీకు సాధ్యమైతే’ అంటున్నావా! విశ్వాసం ఉన్నవారికి సమస్తమూ సాధ్యమే.”

చాలా తరచుగా, ఆ తండ్రి విన్నపం మన సొంత ప్రార్థనలను ప్రతిబింబిస్తుంది. మనం కృప కోసం దేవుణ్ణి వేడుకోవచ్చు, ఆయనపై మన నమ్మకాన్ని ప్రకటించవచ్చు; అయినా మన మాటల వెనుక దాగి, “నీకు సాధ్యమైతే” అని గుసగుసలాడుతుంటాం. ఆ తండ్రి విశ్వాసం తడబడుతున్నప్పటికీ, యేసు అతని కుమారుణ్ణి విముక్తుణ్ణి చేయడానికి అది సరిపోయింది. అతని విశ్వాసం సంపూర్ణంగా లేదనే విషయం అతని సమాధానంలో కనిపిస్తుంది: “నేను విశ్వసిస్తున్నాను, నా అవిశ్వాసాన్ని తొలగించడానికి సహాయం చేయి!”

ఈ సంఘటనకు సంబంధించిన పూర్తి సందర్భాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. దాని వెలుగులో మీ విశ్వాసాన్ని—లేదా విశ్వాసలేమిని—పరిశీలించుకోండి. రూపాంతర కొండనుంచి యేసు దిగివచ్చినట్లే, సర్వోన్నతుడూ మహిమగలవాడూ అయిన దేవుడు మీ వద్దకు దిగివస్తున్న దృశ్యాన్ని ధ్యానించడంతో ప్రారంభించండి. తరువాత, మిమ్మల్ని పీడిస్తున్న దుష్టత్వాన్ని ఆయన ముందు ఉంచండి. ఆ తండ్రితో కలిసి, “నేను విశ్వసిస్తున్నాను, నా అవిశ్వాసాన్ని తొలగించడానికి సహాయం చేయి!” అని ప్రార్థించండి. యేసు ఆవేదన మీ హృదయాన్ని తాకి, మిమ్మల్ని సవాలు చేస్తూ, మరింత దృఢమైన విశ్వాసానికి పిలవనివ్వండి. ఆయన సమాధానం వచ్చి, ఆయన మిమ్మల్ని దుష్టత్వం నుంచి విముక్తులను చేసినప్పుడు, ఆ అనుభవం ఇంకా గొప్ప వరాన్ని ఫలింపజేయనివ్వండి: దేవునిపై మీ విశ్వాసం, నమ్మకం వృద్ధిచెందడం. విశ్వాసంతో దేవుని వైపు తిరగడం ద్వారానే మన జీవితాల్లోని దుష్టత్వపు రహస్యాన్ని ఎదుర్కొని, అధిగమించగలం.

సర్వోన్నతుడవూ మహిమగలవాడవూ అయిన దేవా, పాపులమైన నీ ప్రజలమైన మాకు పరలోక మహిమను అందించడానికి నీవు భూమి అగాధాలకు దిగివచ్చావు. నేను కూడా పాపులలోనే ఉన్నానని ఒప్పుకుంటూ, “నేను విశ్వసిస్తున్నాను, నా అవిశ్వాసాన్ని తొలగించడానికి సహాయం చేయి!” అని మొరపెడుతున్నాను. నేను దేవుని బిడ్డగా స్వేచ్ఛతో నడుచుకునేలా, నీపై నా విశ్వాసాన్ని పెంచి, సమస్త కీడునుంచి నన్ను విడిపించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


“అతి తక్కువ” ప్రాధాన్యమున్నవారిగా మారడం

సామాన్య కాలపు ఏడవ వారంలో మంగళవారం

“ఎవరైనా మొదటివారిగా ఉండాలని కోరుకుంటే, వారు అందరికంటే చివరివారిగా, అందరికీ సేవకులుగా ఉండాలి.” ఆయన ఒక బిడ్డను తీసుకొని, వారి మధ్య నిలబెట్టి, ఆ బిడ్డను కౌగలించుకొని వారితో ఇలా అన్నాడు: “ఇలాంటి బిడ్డలలో ఒకరిని నా పేరున స్వీకరించేవారు నన్ను స్వీకరిస్తారు; నన్ను స్వీకరించేవారు నన్ను కాదు, నన్ను పంపినవానిని స్వీకరిస్తారు.” మార్కు 9:35–37

రూపాంతరం తరువాత, యేసు, పేతురు, యాకోబు, యోహాను కొండ దిగి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అక్కడ ఒక జనసమూహమూ, దయ్యం పట్టిన ఒక బాలుడూ కనిపించారు. యేసుతో కొండమీదికి తీసుకువెళ్లబడని అపొస్తలులు ప్రయత్నించినప్పటికీ, ఆ దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టలేకపోయారు. యేసు ఆ దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టిన తరువాత, ఇలాంటి దయ్యాన్ని ప్రార్థన ద్వారానే వెళ్లగొట్టగలమని వివరించాడు; అపొస్తలులు ప్రార్థనలో ఇంకా పరిపక్వత సాధించలేదు. వారు విఫలమైనప్పటికీ, ఈ సందర్భం వారికి బోధించే అవకాశంగా మారింది.

నేటి సువార్త ఆ అనుభవం ముగిసిన వెంటనే ప్రారంభమై, అపొస్తలులకు మరికొన్ని బోధనా సందర్భాలను అందిస్తుంది. యేసు వారిని గలిలయ గుండా ప్రయాణానికి తీసుకువెళ్లారు. దారిలో, తాను త్వరలోనే శ్రమలనుభవించి మరణించబోతున్నానని వారికి వెల్లడించడం ప్రారంభించారు. మన ప్రభువు వివరణ పరిపూర్ణంగా ఉన్నప్పటికీ, వారు యేసు మాటలను అర్థం చేసుకోలేదు; ఆయనను ప్రశ్నించడానికి భయపడ్డారు.

దైవసత్యాలను ఎదుర్కొన్నప్పుడు వారు అనుభవించిన భయం మనందరికీ సాధారణమే. దేవుని సత్యాలు మనకు ఎంత లోతైన సవాలు విసురుతున్నాయో తరచుగా మనం గ్రహించను కూడా గ్రహించము. అపొస్తలులు యేసును మెస్సీయగా ఎరిగి, ప్రేమించి, అనుసరించినప్పటికీ, దయ్యాలను ఎదుర్కోవడానికి అవసరమైనంత లోతైన ప్రార్థనకు వారి మనస్సులు, హృదయాలు ఇంకా సిద్ధంగా లేవు. అలాగే, యేసు శ్రమల అమూల్యమైన విలువ వంటి దైవరహస్యాలను గ్రహించడానికి అవసరమైన హృదయ విశాలత కూడా వారికి ఇంకా కలగలేదు.

వారు నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా, వారి అసమర్థత మళ్లీ బయటపడింది. తమలో ఎవరు గొప్పవారనే విషయమై కొందరు మెల్లగా వాదించుకున్నారు. బహుశా తమను విడిచిపెట్టి పేతురు, యాకోబు, యోహానులను కొండపైకి తీసుకువెళ్లినందుకు మిగిలిన తొమ్మిదిమందికి అసూయ కలిగి ఉండవచ్చు. ఆ ముగ్గురు కూడా దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టలేకపోయిన మిగిలిన తొమ్మిదిమంది అసమర్థతను ప్రశ్నించి ఉండవచ్చు. అదృష్టవశాత్తూ, యేసు మధ్యలో కల్పించుకొని, ఒక చిన్నబిడ్డను తీసుకుని, వారిలో మొదటివారు కావాలనుకునేవారు చివరివారిగా, అందరికీ సేవకులుగా ఉండాలని మృదువుగా వివరించారు.

యేసు ఒక చిన్నబిడ్డను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్న దృశ్యం ఎంతో మనోహరమైనది. నేడు అనేక దేశాల్లో పిల్లలను ఎంతో ఆప్యాయంగా చూసుకుంటారు; వారు తమ తల్లిదండ్రుల జీవితాలకు ప్రత్యేక ఆనందాన్ని ఇస్తారు. ప్రేమగల తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల మేలు కోసం ఏమైనా చేస్తారు; వారి కోసం తమ ప్రాణాలను సైతం అర్పిస్తారు. అయితే, పరిస్థితి ఎప్పుడూ ఇలా ఉండేది కాదు.

ప్రాచీన ప్రపంచంలోని అనేక ప్రాంతాల్లో, నేటికీ కొన్ని సంస్కృతుల్లో, పిల్లలు సమాజంలో అతి తక్కువ ప్రాముఖ్యతగల సభ్యుల్లో ఒకరిగా పరిగణించబడేవారు. వారికి ఎలాంటి అధికారం గానీ హోదా గానీ ఉండేవి కావు. శిశు మరణాల రేటు అధికంగా ఉండటంతో, అనేక సంస్కృతుల్లో పిల్లలు ఎదిగి పెద్దవారయ్యే వరకు వారికి పూర్తిస్థాయిలో గౌరవం లేదా విలువ ఇచ్చేవారు కాదు. అంతేకాకుండా, ఒక కుటుంబం మనుగడకు కష్టపడి పనిచేయడం, ఉత్పాదకత అవసరమై ఉండటం వల్ల, పిల్లలు పూర్తిగా తల్లిదండ్రులపై ఆధారపడటం వల్ల, పెద్దలకు ఇచ్చినంత గౌరవం వారికి ఇచ్చేవారు కాదు. గ్రీకు-రోమా ప్రపంచంలో, పుట్టిన బిడ్డను చనిపోవడానికో, ఇతరులు తీసుకువెళ్లడానికో వదిలివేసే చట్టబద్ధమైన హక్కు కూడా తండ్రికి ఉండేది. నేడు ఇది దిగ్భ్రాంతి కలిగించినప్పటికీ, ఆ కాలపు జీవితంలో ఇదొక కఠోర వాస్తవం.

ఈ సాంస్కృతిక నేపథ్యం నేటి సువార్తను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి తోడ్పడుతుంది. గొప్పతనం గురించి అపొస్తలుల సొంత భావనలను సైతం ప్రభావితం చేసిన సామాజిక ప్రమాణాలను యేసు చేసిన పని ఎలా తలకిందులు చేసిందో ఇది వెల్లడిస్తుంది. కేవలం ఒక చిన్నబిడ్డను కౌగిలించుకోవడం ద్వారా, గొప్పతనాన్ని అధికారంలోనో హోదాలోనో కాకుండా వినయంలోనూ దేవునిపై ఆధారపడటంలోనూ చూడాలని యేసు తన శిష్యులకు—మనకు కూడా—సవాలు విసురుతున్నారు. చిన్నబిడ్డలోని వినయం, బలహీనత, నమ్మకం, స్వీకరించే మనస్తత్వం శిష్యత్వానికి అవసరమైన ముఖ్య లక్షణాలకు మాదిరిగా నిలుస్తాయి. మనలను మనం దేవునికి అప్పగించుకోవడంలోనూ, ఇతరులకు ప్రేమతో సేవ చేయడంలోనూ నిజమైన గొప్పతనం ఉందని అవి మనకు గుర్తుచేస్తాయి.

యేసు అపొస్తలులకు దైవసత్యాలను వెల్లడిస్తూ ఉన్నప్పుడు వారు ఎదుర్కొన్న సవాళ్లను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. వెంటనే అర్థం చేసుకోలేకపోవడం, ఆయన మాటలను స్వీకరించకుండా అడ్డుకున్న భయం—ఇవి మనందరం ఎదుర్కొనే పోరాటాలే. మీ సొంత జీవితంలో క్రీస్తు శ్రమలను ఎదుర్కోవడానికి మీరు ఎంత సంసిద్ధంగా ముందుకు వస్తారో ఆలోచించండి. మీ సిలువను ఎత్తుకొని ఆయనను అనుసరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? నిస్వార్థ త్యాగానికి పిలుపు మీ హృదయంలో లోతుగా ప్రతిధ్వనిస్తోందా? లేక భయం మిమ్మల్ని వెనుకాడేలా చేసి, గందరగోళానికి దారితీస్తోందా? చిన్నబిడ్డలోని వినయాన్ని, బలహీనతను, ఆధారపడే స్వభావాన్ని, నమ్మకాన్ని అనుకరించడానికి కృషి చేయండి. అలా చేయడం ద్వారా మీరు దేవుని బోధను స్వీకరించడానికి సిద్ధమవుతారు; మీ ద్వారా ఆయన తన గొప్పతనాన్ని వెల్లడించడానికి అనుమతిస్తారు.

సమస్త మహోన్నతత్వానికి ప్రభువా, నా హృదయం నుండి ప్రతి భయాన్ని తొలగించి, నీ సిలువను నా పవిత్రీకరణకు, నిజమైన గొప్పతనానికి దారితీసే మహిమగల మార్గంగా చూడటానికి నాకు సహాయం చేయుము. చిన్నబిడ్డలోని నమ్మకంతో, వినయంతో, ఆధారపడే స్వభావంతో నా సిలువలను స్వీకరించే కృపను నాకు దయచేయుము. నీ త్యాగపూరిత ప్రేమ నాలోనూ నా ద్వారానూ వ్యక్తమై, నన్ను నీకు మరింత దగ్గరగా చేర్చునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సత్యం, కృపల పరిపూర్ణత

సామాన్య కాలపు ఏడవ వారంలో బుధవారం

యోహాను యేసుతో, “బోధకుడా, ఒక వ్యక్తి నీ పేరట దయ్యాలను వెళ్లగొట్టడం మేము చూశాము. అతడు మనలను అనుసరించడంలేదు కాబట్టి అతణ్ణి అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించాము” అన్నాడు. యేసు ఇలా జవాబిచ్చారు: “అతణ్ణి అడ్డుకోవద్దు. నా పేరట మహత్కార్యం చేసినవాడు అదే సమయంలో నా గురించి చెడుగా మాట్లాడలేడు. ఎందుకంటే మనకు వ్యతిరేకంగా లేనివాడు మన పక్షాన ఉన్నవాడే.” మార్కు 9:38–40

“కతోలిక” అనే పదం గ్రీకు పదమైన కథోలికోస్ నుండి వచ్చింది. ఇది సార్వత్రికమైన, సమగ్రమైన లేదా అన్నింటినీ ఇముడ్చుకునే అనే భావాన్ని తెలియజేస్తుంది. క్రైస్తవ సందర్భంలో కథోలికోస్ అనే పదాన్ని ఉపయోగించినట్లు తెలిసిన అత్యంత ప్రాచీన ఉదాహరణ, మొదటి శతాబ్దం చివరి కాలానికి చెందిన అంతియోకయ పునీత ఇగ్నేషియస్ రచనల్లో కనిపిస్తుంది. స్మిర్నాలోని సభకు రాసిన తన లేఖలో ఆయన, “యేసుక్రీస్తు ఎక్కడ ఉంటారో, అక్కడ కతోలిక సభ ఉంటుంది” అని రాశారు. విశ్వాసులైన క్రైస్తవులు ఒక బిషప్పు అధికారం కింద ఎక్కడ సమావేశమైనా అక్కడ ఉండే క్రీస్తు సార్వత్రిక శరీరంగా సభను వర్ణించడానికి ఇగ్నేషియస్ “కతోలిక” అనే పదాన్ని ఉపయోగించారు. అప్పటికి ఉద్భవించడం ప్రారంభించిన పాషండ వర్గాల నుండి నిజమైన సభను వేరుగా గుర్తించడానికి కూడా ఈ పదప్రయోగం ఉపయోగపడింది.

ఆదిమ సభ కాలం నుండి నేటి వరకు క్రీస్తు ధ్యేయం ప్రజలందరికీ సువార్తను ప్రకటించి, సత్య పరిపూర్ణత, దివ్యసంస్కారాలు లభించే కతోలిక సభతో వారిని సంపూర్ణ సహవాసంలోకి నడిపించడమే అయినప్పటికీ, సభతో సంపూర్ణ సహవాసంలో లేనివారితో మనం ఎలా మెలగాలో నేటి సువార్త విలువైన అవగాహనను అందిస్తుంది. యోహానుకు యేసు ఇచ్చిన సమాధానం, దేవుని కృప దృశ్యమాన హద్దులను దాటి పనిచేయగలదనీ, ఆయన నామంలో కార్యాలు చేసేవారు సభతో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై లేకపోయినా ఆయన కార్యంలో పాలుపంచుకోవచ్చుననీ మనకు గుర్తుచేస్తుంది (చూడండి: కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం 819, 1257). సువార్తను సంపూర్ణంగా ప్రకటించాలనే పిలుపునకు నమ్మకంగా ఉంటూనే, ఇతరులను ప్రేమతో, వినయంతో, సహకార స్ఫూర్తితో సమీపించాలని ఇది మనకు పిలుపునిస్తుంది.

యేసుకు స్పష్టంగా శిష్యుడు కాని ఒక వ్యక్తి యేసు నామంలో దయ్యాలను వెళ్లగొడుతున్నాడని “ప్రియ శిష్యుడైన” యోహాను తన ఆందోళనను వ్యక్తం చేశాడు. ఇది యోహానును, ఇతర శిష్యులను కలవరపరిచింది; వారు ఆ వ్యక్తిని ఆపడానికి ప్రయత్నించారు. అయితే, యోహాను ఆ తరువాత ఈ విషయాన్ని యేసు దృష్టికి తీసుకువచ్చాడు కాబట్టి, ఆ వ్యక్తి బహుశా వారి అభ్యంతరాలను పట్టించుకోకుండా యేసు నామాన్ని ఫలప్రదంగా ఉపయోగిస్తూ తన పరిచర్యను కొనసాగించాడని మనం ఊహించవచ్చు.

యోహాను వలెనే, నిష్ఠగల కతోలికులలో విశ్వాస సమగ్రతను, ఐక్యతను కాపాడాలనే కోరిక మంచిదే. అయితే, దానిని సరిగా ఆచరణలో పెట్టనప్పుడు అది కొన్నిసార్లు అనవసరమైన విభజనకు దారితీయవచ్చు. ఉద్దేశం తరచుగా మంచిదే అయినా, యోహానుకు కలిగిన ఆందోళన యేసుకు లేదు. “మనకు వ్యతిరేకంగా లేనివాడు మన పక్షాన ఉన్నవాడే” అనే ఆయన మాటను, “అందరినీ చేర్చుకునే దైవిక వైఖరి” గురించిన బోధగా వర్ణించవచ్చు. ఈ వైఖరిని, విశ్వాస విరుద్ధమైన లేదా అనైతికమైన అభిప్రాయాలను అభ్యంతరం చెప్పకుండా అంగీకరించే ఆధునిక లోక దృక్పథంతో పొరబడకూడదు. బదులుగా, అందరినీ చేర్చుకునే ఈ దైవిక వైఖరి, కతోలిక సభ దృశ్యమాన హద్దులకు వెలుపల ఉన్న కొందరు కూడా కృపాస్థితిలో ఉండవచ్చుననీ, ప్రేమ, జ్ఞానం, దైవిక అధికారం ద్వారా చేసే కార్యాలతో దేవుని చిత్తానికి సహకరించగలరనీ గుర్తిస్తుంది.

సువార్తను ప్రకటించి ప్రజలందరినీ విశ్వాస పరిపూర్ణతలోకి నడిపించాల్సిన అత్యవసర కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తిస్తూనే, సభకు వెలుపల ఉన్నవారు క్రీస్తు నుండి పూర్తిగా వేరైపోయినవారన్నట్లు చూసే వేర్పాటువాద మనస్తత్వాన్ని నివారించడం నేటి నిష్ఠగల కతోలికులకు ఒక సవాలు. వాస్తవానికి, కతోలికులు కాని అనేకమంది దేవుని రాజ్యం కోసం కాదనలేని మంచి ఫలాలను ఫలిస్తున్నారు. యేసు మనకు గుర్తుచేసినట్లుగా, “కాబట్టి వారి ఫలాలను బట్టి మీరు వారిని తెలుసుకుంటారు” (మత్తయి 7:16).

కతోలిక సభలో సభ్యులుగా ఉండేందుకు మీకు అనుగ్రహించబడిన అద్భుతమైన కృప గురించి నేడు ధ్యానించండి. వ్యక్తిగత సభ్యులలో పాపం స్పష్టంగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ, సభ మాత్రం క్రీస్తు యొక్క నిష్కళంక వధువు (చూడండి: ఎఫెసీయులకు 5:27). సభ పట్ల మీకున్న ప్రేమ, కతోలిక సభ దృశ్యమాన హద్దులకు వెలుపల ఉన్నవారికి, దేవుని రాజ్యం కోసం మంచి ఫలాలు ఫలించే వారందరికీ విస్తరించనివ్వండి. దేవుని కృపతో జీవించేవారందరూ ఒకనాడు సభలో సంపూర్ణంగా ఐక్యమవ్వాలని ప్రార్థించండి. “మనకు వ్యతిరేకంగా లేనివాడు మన పక్షాన ఉన్నవాడే” అనే యేసు మాటలను ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకుంటూ, ఇతరులలో దేవుని కార్యఫలాలను గుర్తించి ఆనందించే జ్ఞానాన్ని అడగండి.

నా దివ్య ప్రభువా, “అందరూ రక్షణ పొంది సత్యజ్ఞానానికి రావాలని” నీవు కోరుకుంటున్నావు (1 తిమోతి 2:4). నీ పవిత్ర సభలో సభ్యత్వం ద్వారా నిన్ను తెలుసుకునే అర్హతకు మించిన వరాన్ని బట్టి నా హృదయాన్ని కృతజ్ఞతతో నింపు. ఇతరులను నీకు మరింత దగ్గరగా తీసుకురావడానికి నేను కృషి చేస్తుండగా, వారిలో నీ సత్కార్యాలను గుర్తించడానికి, ఆ కార్యాలలో ఆనందించడానికి, నీ సభలోని విశ్వాస పరిపూర్ణతతోను కృపా పరిపూర్ణతతోను వారు ఐక్యమవ్వాలని fervorతో ప్రార్థించడానికి నాకు జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించు. నీ దివ్య ప్రణాళికపై నా నమ్మకాన్ని బలపరచు; ఎల్లప్పుడూ నీ చిత్తాన్ని వెదకడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ముందుగా పునాది వేయడం

సామాన్య కాలపు ఏడవ వారంలో గురువారం

“నీ చేయి నీవు పాపం చేయడానికి కారణమైతే, దానిని నరికివేయి. రెండు చేతులతో గెహెన్నాలోకి, ఆరని అగ్నిలోకి వెళ్లడం కంటే, అంగవైకల్యంతో జీవంలో ప్రవేశించడం నీకు మేలు. నీ కాలు నీవు పాపం చేయడానికి కారణమైతే, దానిని నరికివేయి…” మార్కు 9:43–45

ఈ వాక్యభాగాన్ని వ్యాఖ్యానించడంలో, సభ పితరులలో అత్యధికులు చేయి, కాలు, కన్నును ఒక వ్యక్తిని పాపంలోకి నడిపించగల జీవితంలోని వివిధ అంశాలకు—సంబంధాలు, కార్యాలు, కోరికలు లేదా వ్యక్తిగత అలవాట్లకు—ప్రతీకలుగా చూస్తారు. ఈ చిత్రణ మనలను తీవ్రంగా కలచివేస్తూ, మరణకర పాపాన్ని నివారించడానికి మనం ఇవ్వవలసిన అసాధారణ ప్రాధాన్యాన్ని నొక్కిచెబుతుంది. మనలను పాపంలోకి నడిపించే ఆత్మీయ మిత్రునికి ప్రతీకగా “చేయి” గురించి పునీత బీడ్ చెప్పారు. మరికొందరు, లౌకిక గౌరవాలను వెదకేలా ఒక వ్యక్తిని పురికొల్పే గర్వానికి, దేవుని నొప్పించే కార్యాలకు, అలవాట్లకు, లేదా ఆధ్యాత్మిక అంధత్వానికి దారితీసే అదుపులేని కోరికలకు చేతిని ప్రతీకగా గుర్తించారు.

ఈ సువార్తను ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించడం బహుశా ఇబ్బందికరంగా అనిపించవచ్చు—కానీ దాని ఉద్దేశం సరిగ్గా అదే. ఒక చేతిని లేదా కాలును నరికివేయడం, లేదా ఒక కన్నును పెరికివేయడం అనే ఆలోచన మనకు ఎంత జుగుప్స కలిగిస్తుందో, ఈ వాక్యభాగం సూచించే మరణకర పాపం కూడా మనకు అంతే జుగుప్సాకరంగా మారాలి. మరింత మర్యాదగా మెలిగేవారు లేదా సంస్కారవంతులు ఇలాంటి హింసాత్మక చిత్రణను ధ్యానించనవసరం లేదని కొందరు వాదించవచ్చు; కానీ ఈ దృక్పథం సువార్తకు విరుద్ధం. కలవరపరిచేదిగా ఉన్నప్పటికీ, యేసు ఈ చిత్రణను ఉపయోగించడం వల్ల పాప తీవ్రతను, దాని నిత్య పర్యవసానాలను మనం ఎదుర్కోవలసి వస్తుంది. యేసు దీనిని బోధించారు కాబట్టి, మనం దీనిని ధ్యానించాలి.

దిగ్భ్రాంతి కలిగించే ఈ దృశ్యవర్ణన ఇంకా కొనసాగుతుంది: “రెండు కళ్లతో గెహెన్నాలో పడవేయబడటం కంటే, ఒకే కన్నుతో దేవుని రాజ్యంలో ప్రవేశించడం నీకు మేలు. అక్కడ ‘వారిని తొలిచే పురుగు చావదు, అగ్ని ఆరిపోదు’” (మార్కు 9:47–48). యేసు కాలం నాటికి, దుష్టులకు విధించబడే అంతిమమైన, నిత్యశిక్షను సూచించే ప్రతీకాత్మక పదంగా గెహెన్నా మారింది. ఇది యెషయా ప్రవక్త బోధనలోని చివరి వాక్యాలలో కనిపించే సజీవ దృశ్యవర్ణనను ప్రతిధ్వనిస్తుంది: “వారు బయటికి వెళ్లి, నాకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేసినవారి శవాలను చూస్తారు; ఎందుకంటే వారిని తొలిచే పురుగు చావదు, వారిని కాల్చే అగ్ని ఆరిపోదు; వారు సమస్త మానవాళికి అసహ్యకరంగా ఉంటారు” (యెషయా 66:24).

మొదట్లో గెహెన్నా—బెన్-హిన్నోము లోయ—యెరూషలేము సమీపంలోని ఒక ప్రదేశం. విగ్రహారాధనకు, అన్యదేవుడైన మొలెకుకు పిల్లలను బలి అర్పించడానికి అది అపఖ్యాతి పొందింది (చూడండి: 2 రాజులు 23:10; యిర్మీయా 7:31). ఈ హేయమైన ఆచారాల వల్ల ఆ లోయ దైవతీర్పుకు, శిక్షావిధికి ప్రతీకగా మారింది. యేసు కాలం నాటికి, గెహెన్నా ఆరని అగ్నితో, చావని పురుగులతో ముడిపడి, పాపానికి, దేవునిపై తిరుగుబాటుకు కలిగే నిత్యపరిణామాలను గుర్తుకు తెచ్చేది.

భయంకరమైన ఈ దృశ్యవర్ణనపై ధ్యానించడాన్ని యేసుసభ సహవ్యవస్థాపకులైన లయోలా పునీత ఇగ్నేషియస్ బలంగా సమర్థించారు. ఆయన ఆధ్యాత్మిక సాధనలు అని పిలువబడే ముప్పై రోజుల ఆధ్యాత్మిక సాధన శిబిరానికి ఒక పద్ధతిని రూపొందించారు. ఈ శిబిరంలోని మొదటి వారంలో, పాపం గురించి, ఘోరపాపపు భయంకర పరిణామమైన నరకం గురించి వరుస ధ్యానాలను ఇగ్నేషియస్ అందిస్తారు. ఈ ధ్యానాల ఉద్దేశం పాల్గొనేవారిని నిరుత్సాహానికి గానీ నిరాశకు గానీ గురిచేయడం కాదు; దానికి పూర్తి విరుద్ధంగా, పాపపు భయానకతను, దాని నిత్యపరిణామాలను లోతుగా గ్రహించేలా చేసి, పాపం పట్లనే సముచితమైన విముఖతను పెంపొందించడం. పునాదిగా నిలిచే ఈ వారం, క్రీస్తు జీవితాన్ని గురించి, మనం పిలువబడిన కృపాజీవితాన్ని గురించి ధ్యానించడానికి రంగం సిద్ధం చేస్తుంది. అయితే, ఇగ్నేషియస్ ప్రకారం, పశ్చాత్తాపానికి, పాపపు తీవ్రతకు ఇచ్చే ఈ ప్రాథమిక ప్రాధాన్యాన్ని విస్మరించకూడదు. ఎందుకంటే, అది లేకుండా దేవుని కారుణ్యం, కృప అందించే పరివర్తన శక్తిని స్వీకరించడానికి ఆత్మ సిద్ధపడదు.

మనసును కదిలించే ఈ అత్యావశ్యక దృశ్యవర్ణనపై ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఇది మీకు అప్రియంగా అనిపిస్తే, కృపా పరిపూర్ణతకు నడిపించే పశ్చాత్తాపానికి ఇటువంటి ధ్యానం అత్యవసరమైన పునాది అని గుర్తుచేసుకోండి. పునాది కనిపించదు కనుక అది అనవసరమని కొట్టిపారేసి, పునాది లేకుండా ఎవరూ ఇల్లు కట్టరు. అలాగే, దృఢమైన పునాది ఉందని ముందుగా నిర్ధారించుకోకుండా క్రైస్తవులు కృపాజీవితాన్ని నిర్మించడానికి ప్రయత్నించకూడదు. సువార్త వెలుగులో మీ సంబంధాలను, పనులను, కోరికలను, వ్యక్తిగత అలవాట్లను పరిశీలించుకునే కష్టమైన పనికి పూనుకోండి. పశ్చాత్తాపపడి, మార్పు చెందడం ద్వారా మిమ్మల్ని క్రీస్తుకు దూరంగా ఉంచే వాటిని “నరికివేయండి”, “పెకలించివేయండి”. అప్పుడు మాత్రమే మీ కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఆనందాన్ని, మహిమను స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధపడతారు.

అత్యంత ప్రేమమయుడవైన దేవా, కృపాజీవితం ద్వారా పరివర్తన చెంది, పరలోక మహిమలో పాలుపంచుకోవడానికి నీవు మమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నావు. నా పాపాలను ఎదుర్కొని, వాటినుంచి మరలడం ద్వారా పశ్చాత్తాపమనే బలమైన పునాదిని నిర్మించుకోవడానికి నాకు ధైర్యాన్ని, జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించు. ఈ పునాది, నీవు నన్ను పిలిచిన మహిమగల జీవితానికి ప్రారంభంగా మారి, ఆ తరువాత ప్రార్థన, త్యాగం, కారుణ్యం, కృప ద్వారా బలపడునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నూతన నిబంధన

సామాన్య కాలపు ఏడవ వారంలో శుక్రవారం

అయితే యేసు వారితో ఇలా అన్నారు: “మీ హృదయ కాఠిన్యం కారణంగానే ఆయన మీకు ఈ ఆజ్ఞను వ్రాశాడు. కానీ సృష్టి ఆరంభం నుండి, ‘దేవుడు వారిని పురుషునిగాను స్త్రీగాను సృష్టించాడు. ఈ కారణంగా పురుషుడు తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచి తన భార్యతో ఏకమవుతాడు; వారిద్దరూ ఒకే శరీరమవుతారు.’ కాబట్టి వారు ఇక ఇద్దరు కాదు, ఒకే శరీరం. అందువల్ల దేవుడు జతపరచిన వారిని ఏ మనిషీ వేరు చేయకూడదు.” మార్కు 10:5–9

ఇశ్రాయేలు చరిత్ర తొలినాళ్లలో, ఐగుప్తు నిర్గమనం తరువాత మోషే కాలంలో, విడాకులు సాధారణ ఆచారంగా ఉండేవి. అవి తరచూ స్త్రీలను సామాజికంగా, ఆర్థికంగా క్లిష్ట పరిస్థితిలోకి నెట్టేవి. ద్వితీయోపదేశకాండము 24:1–4లో, మోషే అప్పటికే ఉన్న విడాకుల ఆచారాన్ని సహించినప్పటికీ, దానిని పరిమితం చేసి క్రమబద్ధీకరించడానికి ప్రయత్నించాడు. స్త్రీలను రక్షించడానికి, విడాకుల తరువాత వారి స్థితిని స్పష్టం చేయడానికి కొన్ని రక్షణ నిబంధనలను ప్రవేశపెట్టాడు. లిఖితపూర్వకమైన పత్రం తప్పనిసరి చేయడం ద్వారా, స్త్రీకి మళ్లీ వివాహం చేసుకునే స్వేచ్ఛ అధికారికంగా గుర్తించబడేలా మోషే నిర్ధారించాడు. తద్వారా వివాదాలు లేదా దుర్వ్యవహారం తలెత్తే అవకాశాలను తగ్గించాడు.

మోషే విడాకులను మంచివిగా గానీ, వివాహం పట్ల దేవుని నిత్యప్రణాళికలో భాగంగా గానీ చూపించలేదు. బదులుగా, అప్పటికే విస్తృతంగా ఆమోదించబడిన ఈ ఆచారం వల్ల కలిగే దుష్పరిణామాలను తగ్గించడమే ఆయన ఉద్దేశం. “హృదయ కాఠిన్యం” వల్ల కలిగిన మానవ బలహీనతకు, పాపప్రవృత్తికి ఈ నియమం ఒక ఆచరణాత్మక ప్రతిస్పందన. ఒక క్రమాన్ని, పరిమితులను విధించడం ద్వారా, దెబ్బతిన్న మానవ సంబంధాల మధ్య కూడా కొంతమేరకైనా న్యాయాన్ని, గౌరవాన్ని నిలబెట్టాలని మోషే లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు.

అంతిమంగా, దేవుడు మొదట ఉద్దేశించినట్లుగా వివాహాన్ని అర్థం చేసుకునే దృక్పథాన్ని యేసు పునరుద్ధరిస్తారు: అది భార్యాభర్తల మధ్య పవిత్రమైన, విడదీయరాని ఐక్యం. మోషే ధర్మశాస్త్రం మానవ వైఫల్యాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని తాత్కాలిక సడలింపులను కల్పించినప్పటికీ, తన నిబంధనకు కట్టుబడిన, విశ్వసనీయమైన, విడదీయరాని ప్రేమను వివాహం ప్రతిబింబించాలన్నదే ఆరంభం నుండి దేవుని ప్రణాళిక.

ఈనాటి సువార్తలో పరిసయ్యులు యేసును, “భర్త తన భార్యకు విడాకులు ఇవ్వడం ధర్మసమ్మతమేనా?” అని అడిగారు (మార్కు 10:2). ఆయనను పరీక్షించడానికే వారు ఈ ప్రశ్న వేశారని మార్కు మనకు తెలియజేస్తున్నారు. ఆ కాలంలో విడాకుల గురించి, వాటిని అనుమతించవచ్చా లేదా అన్న విషయం గురించి పరిసయ్యుల వర్గాల మధ్య తీవ్ర భేదాభిప్రాయాలు ఉండేవి. వ్యభిచారం వంటి తీవ్రమైన కారణాలున్నప్పుడు మాత్రమే మోషే ధర్మశాస్త్రం విడాకులను అనుమతిస్తుందని కొందరు నమ్మేవారు; మరికొందరేమో దాదాపు ఏ కారణంతోనైనా విడాకులు ఇవ్వవచ్చని భావించేవారు. యేసు ఒక వర్గాన్ని సమర్థించేలా చేసి, తద్వారా మరో వర్గం విమర్శలకు ఆయనను గురిచేయడమే బహుశా వారి పరీక్ష ఉద్దేశం.

మన ప్రభువు ఇచ్చిన సమాధానం వారి వాదవివాదాలను అధిగమించి, దేవుని ఆదిసంకల్పాన్ని గుర్తుచేసింది: “సృష్టి ఆరంభం నుండే దేవుడు వారిని పురుషునిగాను స్త్రీగాను సృష్టించాడు… కాబట్టి దేవుడు జతపరచిన వారిని ఏ మనిషీ విడదీయకూడదు.” ఆదికాండాన్ని ఉటంకిస్తూ, వివాహబంధపు పవిత్ర శాశ్వతత్వాన్ని యేసు పునరుద్ఘాటిస్తున్నారు. అది కేవలం మనుషులు ఏర్పరచుకున్న వ్యవస్థ కాదని, దైవిక నిబంధన అని బోధిస్తున్నారు. అలా చేయడం ద్వారా, ఆయన వారి నియమబద్ధ దృక్పథాన్ని సవాలు చేయడమే కాక, దైవిక ధర్మశాసనకర్తగా తన అధికారాన్ని కూడా ప్రకటిస్తూ, వివాహానికి దాని ఆదిగౌరవాన్ని, ఉద్దేశాన్ని పునరుద్ధరిస్తున్నారు.

వివాహం పట్ల దేవుని ఆదిప్రణాళికను గుర్తుచేయడంతోపాటు, యేసు బోధన వివాహాన్ని ఒక సంస్కారంగా అర్థం చేసుకునే క్రైస్తవ అవగాహనను కూడా ముందుగానే సూచిస్తుంది. వివాహ సంస్కారంలో దంపతులు, క్రీస్తుకు తన సభ పట్ల ఉన్న ప్రేమకు సజీవ చిహ్నమవుతారు—ఆ ప్రేమ విశ్వసనీయమైనది, శాశ్వతమైనది, ఆత్మార్పణతో కూడినది. ఈ సంస్కారం ప్రసాదించే కృప ద్వారా భార్యాభర్తలు ఒకరితో ఒకరు మాత్రమే కాక, క్రీస్తుతో కూడా ఐక్యమవుతారు. తమ వైవాహిక పిలుపును పవిత్రతతో జీవించడానికి ఆయన వారికి బలాన్నిస్తారు.

మీరు చేసిన గంభీరమైన ప్రతిజ్ఞల గురించి, మీరు కుదుర్చుకున్న నిబంధన గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. “కాబట్టి దేవుడు జతపరచిన వారిని ఏ మనిషీ విడదీయకూడదు” అనే యేసు మాటలను మనం ధ్యానించేటప్పుడు, అవి వివాహపు పవిత్రతను, విడదీయలేని స్వభావాన్ని ధ్రువీకరించేవిగా మాత్రమే కాక, దేవునితో మనకున్న నిబంధన సంబంధాన్ని గురించిన బోధనగా కూడా చూడాలి. దంపతులు ఒకరికొకరు గంభీరమైన ప్రతిజ్ఞలు చేసుకుని, జీవితాంతం ప్రేమతో, విశ్వసనీయతతో ఐక్యంగా జీవించడానికి కట్టుబడినట్లే, మనం కూడా దేవునికి ప్రతిజ్ఞలు చేయడానికి, వాటిని పునరుద్ధరించడానికి పిలువబడుతున్నాం. ఈ దైవిక ఐక్యత జ్ఞానస్నానంలో ప్రారంభమవుతుంది; అందులో మనం క్రీస్తుతో ఐక్యమై, ఆయన శరీరంలో అవయవాలమవుతాం. పవిత్రాత్మ పరిపూర్ణతను పొందే స్థైర్యలేపన సంస్కారం ద్వారా ఈ ఐక్యత బలపడుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే ప్రతిసారీ అది పునరుద్ధరించబడి, పరిపూర్ణమవుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాదం కృపతో కూడిన నూతన నిబంధనకు సర్వోన్నత వ్యక్తీకరణ; ఈ నిబంధన క్రీస్తు బలి ద్వారా, మన జీవితాల్లో నిరంతరం నిలిచి ఉండే ఆయన సాన్నిధ్యం ద్వారా ముద్రించబడింది.

నూతన నిబంధన ప్రభువా, నీవు నీ సభతో స్థాపించిన పవిత్ర నిబంధనలో పాలుపంచుకోవడానికి, దానిని ప్రతిబింబించడానికి భార్యాభర్తలను పిలుస్తున్నావు—అది విశ్వసనీయతతో, శాశ్వతత్వంతో, ఆత్మార్పణ ప్రేమతో కూడిన నిబంధన. అన్ని వివాహబంధాలను బలపరచు, నీ కృపలో వాటిని పవిత్రపరచు, నీ దైవిక ప్రేమను ప్రతిబింబించేందుకు భార్యాభర్తలకు తోడ్పడు. ప్రభువా, నాతో నీ నిబంధనను పునరుద్ధరించు, ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదంలో నీ పవిత్ర శరీరరక్తాలను నేను స్వీకరించే ప్రతిసారీ దానిని పునరుద్ధరించు. ఈ పవిత్ర ఐక్యత నన్ను నీకు మరింత చేరువ చేసి, ఎన్నటికీ విఫలం కాని నీ ప్రేమపై నా నమ్మకాన్ని బలపరచుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పవిత్ర ఆగ్రహంలోని ప్రేమ

సామాన్య కాలపు ఏడవ వారంలో శనివారం

యేసు తాకాలని ప్రజలు పిల్లలను ఆయన దగ్గరకు తీసుకువస్తున్నారు; అయితే శిష్యులు వారిని గద్దించారు. యేసు అది చూసి ఆగ్రహించి వారితో ఇలా అన్నారు: “పిల్లలను నా దగ్గరకు రానివ్వండి; వారిని అడ్డుకోకండి, ఎందుకంటే దేవుని రాజ్యం ఇలాంటివారిదే. నేను మీతో నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను: చిన్నపిల్లవానిలా దేవుని రాజ్యాన్ని స్వీకరించనివారు అందులో ప్రవేశించరు.” తరువాత ఆయన పిల్లలను కౌగిలించుకుని, వారిపై చేతులుంచి ఆశీర్వదించారు. మార్కు 10:13–16

ఈ వారం ఆరంభంలో చదివిన సువార్తలో కూడా యేసు పిల్లల పట్ల తన ప్రేమను వ్యక్తపరచడం కనిపించింది. గలిలయ గుండా ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు అపొస్తలులు దారిలో మాట్లాడుకుంటూ, తమలో ఎవరు గొప్పవారని వాదించుకున్నారు. యేసు ఈ విషయమై వారిని ప్రశ్నించినప్పుడు, ఒక బిడ్డను తన దగ్గరకు పిలిచి, కౌగిలించుకుని ఇలా అన్నారు: “నా పేరున ఇలాంటి ఒక బిడ్డను స్వీకరించేవారు నన్ను స్వీకరిస్తారు; నన్ను స్వీకరించేవారు నన్ను కాదు, నన్ను పంపినవారిని స్వీకరిస్తారు.” (మార్కు 9:37)

ప్రాచీన ప్రపంచంలోని అనేక ప్రాంతాల్లో పిల్లలు సమాజంలో అతి తక్కువ ప్రాధాన్యం గలవారిలో ఒకరిగా పరిగణించబడేవారు. తల్లిదండ్రులు సహజంగానే తమ పిల్లలను ప్రేమించినప్పటికీ, శిశుమరణాల రేటు ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల, అనేక సమాజాలు పనికి, ఉత్పాదకతకు ఎంతో విలువ ఇవ్వడం వల్ల, పిల్లలు ఎదిగి పని చేయగల స్థాయికి వచ్చేవరకు వారికి తరచూ తగిన ఆదరణ లభించేది కాదు.

పిల్లల పట్ల యేసు చూపిన మమకారాన్ని అప్పుడే చూసి, వారి విలువ గురించి ఆయన బోధన విన్నప్పటికీ, అపొస్తలులు ఆ పాఠాన్ని త్వరగానే మరచిపోయి, సమాజంలో సాధారణంగా ఉన్న పక్షపాత వైఖరికే తిరిగి వెళ్లినట్లు కనిపిస్తుంది. ఈనాటి సువార్తలో తల్లిదండ్రులు యేసు ఆశీర్వాదంపై నమ్మకంతో తమ పిల్లలను ఆయన దగ్గరకు తీసుకువచ్చినప్పుడు, అపొస్తలులు వారిని స్వాగతించకుండా గద్దించారు. యేసుకు పిల్లల పట్ల, అలాగే చిన్నపిల్లల మనస్తత్వం కలిగిన పెద్దల పట్ల—అంటే వినయంతో, దేవునిపై ఆధారపడి, నమ్మకంతో, నిష్కపటంగా ఉండేవారి పట్ల—ఉన్న ప్రేమను ఆ తల్లిదండ్రులు అర్థం చేసుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది. సమాజంలో అత్యంత నిస్సహాయులుగా, “అతి తక్కువ ప్రాధాన్యం గలవారిగా” పరిగణించబడే ఈ పిల్లలపై ఆయన స్పర్శ సైతం ఆశీర్వాదాలను కురిపిస్తుందని వారు నమ్మి ఉండవచ్చు.

అపొస్తలుల పట్ల యేసు ప్రతిస్పందన సాధారణం కంటే ఎంతో తీవ్రంగా ఉంది: “ఆయన ఆగ్రహించారు.” దేవుడు పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో ప్రేమించే ఈ అమూల్యమైన చిన్నపిల్లలను వారు దూరంగా పంపివేయడం ఆయన ఆగ్రహానికి కొంతవరకు కారణమై ఉండవచ్చు. నిజమైన గొప్పతనం గురించి ఆయన ఇటీవలే వారికి నేర్పిన పాఠాన్ని అపొస్తలులు అంత త్వరగా మరచిపోవడం కూడా దానికి కారణమై ఉండవచ్చు.

ఇతరుల పట్ల మనం కోపంతో చూపించే భావోద్వేగ ప్రతిస్పందనల్లో చాలావాటిలా, మన పట్ల దేవుని ఆగ్రహం హేతురహితమైనది కాదు. మానవ సహజ భావోద్వేగమైన కోపం దానంతటదే మంచిదీ కాదు, చెడ్డదీ కాదు. నైతికంగా అది తటస్థమైన భావోద్వేగం. కోపం హేతురాహిత్యం నుంచి, ప్రేమలేమి నుంచి పుట్టినప్పుడు అది పాపం. కానీ అది నిజమైన ప్రేమ నుంచి ఉద్భవించి, దేవుని కృపతో, వివేకంతోనూ ఆత్మనిగ్రహంతోనూ వ్యక్తమైనప్పుడు, ఇతరులు మారడానికి తోడ్పడే శక్తివంతమైన సాధనంగా మారుతుంది.

అపొస్తలుల పట్ల యేసు ఆగ్రహం కేవలం భావోద్వేగ ప్రతిస్పందన కాదు; అది ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసిన ప్రేమపూర్వక కార్యం. దేవుని రాజ్యంలో వినయవంతులకు, నమ్మకం ఉంచేవారికి, బలహీనులకు ఉన్న అనంతమైన విలువను ఆయన ధర్మాగ్రహం వారికి—మనకూ—గుర్తుచేసి, వారిని సరిదిద్దింది. మన ఆధ్యాత్మిక జీవితాల్లో చిన్నపిల్లలకు ఉండే ఈ గుణాలను మనం నిజంగా ప్రతిబింబిస్తున్నామా, యేసు చూపించే అదే విశాలహృదయ ప్రేమతో ఇతరులను, ముఖ్యంగా అల్పులైనవారిని, స్వాగతిస్తున్నామా అని పరిశీలించుకోవడానికి ఇది ఒక ఆహ్వానం.

మనం పాపం చేసి, ఆ పాపాల పర్యవసానాలను అనుభవిస్తున్నప్పుడు, దేవుడు మనపై కక్షతో మనల్ని శిక్షించడం లేదని కూడా ఆయన ఆగ్రహం మనకు గుర్తుచేస్తుంది. బదులుగా, మనం మారవలసిన అవసరాన్ని గుర్తించేలా మనల్ని మేల్కొల్పడానికి ఆయన ప్రేమతో మనల్ని మందలిస్తున్నారు. ఈ మందలింపు మన తప్పును ఎత్తిచూపే మనస్సాక్షి రూపంలోనో, ఆధ్యాత్మిక అశాంతి రూపంలోనో, లేదా మన క్రియల పర్యవసానాల రూపంలోనో కూడా రావచ్చు. ఇలాంటి ప్రతి సందర్భమూ వినయంతో, నమ్మకంతో ఆయనవైపు తిరిగి రావడానికి ఒక అవకాశం.

యేసు తన అపొస్తలుల పట్ల చూపిన ప్రేమపూర్వక ఆగ్రహం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన మీ పట్ల కూడా అదే విధంగా వ్యవహరించే సందర్భాలేమైనా ఉన్నాయా అని ఆలోచించండి. ప్రేమపూర్వక మందలింపు అవసరమైనప్పటికీ, మీరు సరిదిద్దుకోకుండా వదిలేస్తున్న పునరావృత పాపాలు ఏవైనా ఉన్నాయా? మీరు కొన్నిసార్లు ఉదాసీనంగా ఉంటున్నారా, వినడంలోనూ ప్రతిస్పందించడంలోనూ ఆలస్యం చేస్తున్నారా, లేదా ఉన్న స్థితితోనే తృప్తిపడుతున్నారా? దేవుని ప్రేమ తీవ్రమైనది, మనల్ని పూర్తిగా ఆవరించేది. మార్పు వైపు మీ హృదయాన్ని కదిలించే పవిత్రమైన ఆగ్రహరూపాన్ని ఆ ప్రేమ తీసుకున్నా సరే, మిమ్మల్ని తనకు మరింత దగ్గరచేసే విధంగా మిమ్మల్ని ప్రేమించడానికి ఆయనను అనుమతించండి.

అత్యంత నీతిమంతుడవైన ప్రభువా, నాపట్ల నీ ప్రేమ కొన్నిసార్లు మృదువుగా ఉంటూ నన్ను ఆహ్వానిస్తుంది; మరికొన్నిసార్లు దృఢంగా ఉంటూ నాకు సవాలు విసురుతుంది. దయచేసి నీ మాట వినడానికి, నీ సువార్తకు స్పందించడానికి, ముఖ్యంగా నీ ప్రేమపూర్వక మందలింపులను శ్రద్ధగా ఆలకించడానికి నాకు సహాయం చేయి. తద్వారా నేను నిరంతరం నా నడవడికను మార్చుకుంటూ, నీ పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చేలా నన్ను నడిపించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!