సామాన్య కాలంలో ఇరవై నాలుగవ ఆదివారం (సంవత్సరం ఎ)
“ప్రభువా, నా సోదరుడు నాకు విరోధంగా పాపం చేస్తే, నేను అతనిని ఎన్నిసార్లు క్షమించాలి? ఏడు సార్ల వరకునా?” యేసు ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “నేను నీతో చెప్పేది ఏడు సార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడు సార్లు.” మత్తయి 18:21-22
పేతురు యేసును ఈ ప్రశ్న అడిగినప్పుడు, క్షమించే విషయంలో తాను ఎంతో ఉదారంగా ఉన్నానని భావించాడు. అయితే అతడు ఆశ్చర్యపోయేలా, క్షమించే విషయంలో పేతురు చూపిన ఉదారతను యేసు ఎన్నో రెట్లు విస్తరింపజేస్తాడు.
మనలో చాలామందికి ఇది సిద్ధాంతపరంగా బాగానే అనిపిస్తుంది. ఇతరులను ఎంత లోతుగా క్షమించడానికి మనం పిలువబడ్డామో ధ్యానించడం మనకు స్ఫూర్తిని, ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. కానీ రోజువారీ ఆచరణలో దీనిని స్వీకరించడం మరింత కష్టంగా ఉండవచ్చు.
ఏడు సార్లు మాత్రమే కాక, డెబ్బై ఏడు సార్లు క్షమించమని మనలను పిలవడం ద్వారా, మనం ఇతరులపట్ల చూపవలసిన కరుణకు, క్షమకు లోతులోనూ విస్తృతిలోనూ పరిమితి లేదని యేసు మనకు చెబుతున్నారు. ఎలాంటి పరిమితీ లేదు!
ఈ ఆధ్యాత్మిక సత్యం మనం సాధించడానికి కృషి చేసే ఒక సిద్ధాంతం లేదా ఆదర్శంగా మాత్రమే మిగిలిపోకూడదు. మన శక్తినంతా వినియోగించి స్వీకరించే ఆచరణాత్మక వాస్తవంగా అది మారాలి. పగపట్టుకొని కోపంలోనే ఉండిపోయే ధోరణి మనలో ఎంత స్వల్పంగా ఉన్నా, దానిని తొలగించుకోవడానికి ప్రతిరోజూ ప్రయత్నించాలి. మనలోని ప్రతి రకమైన కటుత్వం నుండి విముక్తి పొందడానికి ప్రయత్నిస్తూ, ప్రతి గాయాన్ని కరుణ స్వస్థపరచనివ్వాలి.
మీరు అత్యంతగా క్షమించవలసిన వ్యక్తి లేదా వ్యక్తుల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. క్షమించడం ఎందుకు సమంజసమో మీకు వెంటనే పూర్తిగా అర్థం కాకపోవచ్చు; మీరు తీసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న నిర్ణయానికి మీ భావాలు అనుగుణంగా లేవని కూడా మీకు అనిపించవచ్చు. పట్టు విడవకండి! మీకు ఎలా అనిపించినా, ఎంత కష్టంగా ఉన్నా, క్షమించాలనే నిర్ణయాన్ని తీసుకుంటూనే ఉండండి. చివరికి, కరుణ, క్షమ ఎల్లప్పుడూ విజయం సాధించి, స్వస్థత చేకూర్చి, మీకు క్రీస్తు శాంతిని ప్రసాదిస్తాయి.
నన్ను క్షమించే నా ప్రభువా, నిజమైన కరుణ, క్షమాపణ నిండిన హృదయాన్ని నాకు దయచేయు. నా మనసులో ఉన్న చేదు భావాలనూ బాధనూ పూర్తిగా విడిచిపెట్టడానికి నాకు సహాయం చేయు. వాటికి బదులుగా నాకు నిజమైన ప్రేమను దయచేసి, ఆ ప్రేమను ఇతరులకు ఎలాంటి పరిమితి లేకుండా అందించడానికి నాకు సహాయం చేయు. ప్రియమైన ప్రభువా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నీవు అందరినీ ప్రేమించినట్లే నేనూ వారిని ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దైవ దృక్కోణంలో బాధ
సామాన్య కాలంలో ఇరవై నాలుగవ ఆదివారం (సంవత్సరం బి)
మనుష్యకుమారుడు ఎంతో శ్రమ అనుభవించాలని, పెద్దలు, ప్రధాన యాజకులు, ధర్మశాస్త్ర పండితులు ఆయనను తిరస్కరిస్తారని, ఆయన చంపబడి మూడు రోజుల తరువాత తిరిగి లేవాలని యేసు అపొస్తలులకు బోధించడం ప్రారంభించారు. ఆయన ఈ విషయాన్ని బహిరంగంగా చెప్పారు. అప్పుడు పేతురు ఆయనను పక్కకు తీసుకువెళ్లి మందలించడం ప్రారంభించాడు. అందుకు ఆయన వెనుకకు తిరిగి, తన శిష్యులను చూస్తూ పేతురును మందలించి, “సాతానా, నా వెనుకకు పో. నీవు దేవునిలా కాక, మనుష్యులలా ఆలోచిస్తున్నావు” అని అన్నారు. మార్కు 8:31-33
పేతురు యేసు నుండి ఆశించిన సమాధానం బహుశా ఇది కాకపోవచ్చు. ఆ కాలంలోని మతపెద్దల చేతుల్లో తాను ఎంతో బాధను, మరణాన్ని అనుభవించబోతున్నానని యేసు వివరించినప్పుడు, పేతురు భయంతో సతమతమవుతున్నారు. పేతురు యేసును ప్రేమించారు; తన గురువు బాధ అనుభవించి చంపబడతారనే ఆలోచనకే ఆయన భయాందోళనలకు లోనయ్యారు. అందువల్ల భయంతో, అయోమయంతో పేతురు యేసుకు “కాస్త నచ్చజెప్పడానికి” ప్రయత్నించారు.
దాని ఫలితం? ఇతర అపొస్తలుల సమక్షంలో యేసు పేతురును గద్దించారు. “సాతానా, నా వెనుకకు పో” అని కూడా యేసు అన్నారు. అది పేతురుకు తప్పక బాధ కలిగించి ఉంటుంది.
దీనిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి, యేసు మాటలు గొప్ప ప్రేమతో పలికిన మాటలనే స్పష్టమైన నిర్ధారణతో మనం ప్రారంభించాలి. యేసు ప్రేమకు భిన్నమైన దేనినీ చేయలేరు. కాబట్టి యేసు పలికిన ఈ కఠినమైన మాటలు ప్రేమపూర్వకమైనవి, పవిత్రమైనవి ఎలా అయ్యాయో అర్థం చేసుకోవడానికి మనం ప్రయత్నించాలి.
దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి కీలకం యేసు చెప్పిన రెండవ మాట. “నీవు దేవునిలా కాక, మనుష్యుల్లా ఆలోచిస్తున్నావు.” యేసు అప్పుడే తన జీవిత కార్యంలోని అత్యంత లోతైన మర్మాన్ని అపొస్తలులకు వెల్లడించారు. అంటే, మతపెద్దల చేతుల్లో అన్యాయమైన హింసను, మరణాన్ని స్వీకరించడమే తన కార్యమని ఆయన అప్పుడే వెల్లడించారు. అయితే, దీనిని వెల్లడించడంలో, ఈ బాధ ద్వారా మేలును కలిగించాలని ఆయన ఉద్దేశించినట్లు కూడా స్పష్టమవుతుంది. ఏదైనా మరింత గొప్ప మేలు కోసం కాకపోతే ఆయన ఈ బాధను అనుమతించేవారు కాదు. ఈ బాధ అనే గొప్ప మర్మాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి లోతైన విశ్వాసం అవసరం కావడమే ఇందులోని కష్టమైన అంశం. ఈ పరిస్థితిని దైవ దృక్కోణంతో చూడాలని అపొస్తలులకు సవాలు ఎదురైంది. పేతురు అలా చూడటానికి ఇబ్బంది పడ్డారు; అందుకే యేసు ఆయనను అంత సూటిగా సవాలు చేయవలసి వచ్చింది.
యేసు మందలింపు ప్రేమతో కూడినది. పేతురు తన భయం నుండి, పరిమిత దృష్టి నుండి విముక్తి పొంది, యేసు ప్రేమపూర్వక బలియాగంలోని ఈ గాఢమైన రహస్యంలో ప్రవేశించేందుకు అది తోడ్పడింది.
క్రీస్తు సిలువను స్వీకరించడంలో మీరు ఎదుర్కొనే పోరాటం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన కుమారులు, కుమార్తెల ప్రేమ, త్యాగాల ద్వారా ఆయన శ్రమలు మన లోకంలో నేటికీ సన్నిధిలోకి వస్తున్నాయి. క్రైస్తవులు తమ విశ్వాసం కారణంగా బాధలు అనుభవించినప్పుడు, మనం వాటిని మానవ దృష్టితో కాక దేవుని దృష్టితో చూడాలి. అటువంటి బాధలతో పాటు వచ్చే దైవిక ఆశీర్వాదాలను మనం చూడాలి; దేవుని ప్రణాళికలోని గొప్ప రహస్యానికి అనుగుణంగా వాటిని అంగీకరించాలి.
తన్నుతాను బలిగా అర్పించుకున్న నా ప్రభువా, నీ సిలువతో పాటు వచ్చే ఆశీర్వాదాలను, అలాగే నా జీవితంలో నాకు ఇవ్వబడిన ఎన్నో సిలువలతో పాటు వచ్చే ఆశీర్వాదాలను చూడటానికి అవసరమైన విశ్వాసం నాలోనూ కొరవడింది. బాధలు, అన్యాయం, హింసలతో సహా అన్నిటిలోనూ నీ హస్తం పనిచేస్తున్నట్లు నేను చూడగలిగేలా, నా విశ్వాసంలో శుద్ధి పొందేందుకు నాకు సహాయం చేయుము. నీ దృష్టికోణం నుండే నేను జీవితాన్ని చూచెదనుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
తామే నీతిమంతులమనే భావాన్ని అధిగమించడం
సామాన్య కాలపు ఇరవై నాలుగవ ఆదివారం (సంవత్సరం సి)
సుంకరులు, పాపులు అందరూ యేసు మాట వినడానికి ఆయన దగ్గరకు వస్తున్నారు. అయితే పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్రులు, “ఇతడు పాపులను ఆహ్వానించి, వారితో కలిసి భోజనం చేస్తున్నాడు” అంటూ గొణగడం మొదలుపెట్టారు. లూకా 15:1-2
ఎంత మూర్ఖమైన, అహంకారపూరితమైన మాట! పాపుల పట్ల యేసు కనికరం చూపారు, వారిని స్వాగతించారు, క్షమించారు, ప్రేమించారు. అయితే యేసు ఏదో తప్పు చేస్తున్నట్లుగా పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్ర పండితులు దీనిపై ఫిర్యాదు చేశారు.
ఒక కోణంలో చూస్తే, గర్వంతో నిండిన ధర్మశాస్త్ర పండితులు, పరిసయ్యులు యేసును దోషిగా నిలబెట్టడానికి ఏదో ఒక కారణం వెదకడం అర్థం చేసుకోదగినదే. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే, వారు మన ప్రభువులో ఏదో ఒక తప్పు పట్టుకోవడమే లక్ష్యంగా వేటాడుతున్నారు. అందుకే, తమ హృదయాలలో నిండిన దురుద్దేశంతో, యేసు పాపులతో సమయం గడిపి వారిని స్వాగతిస్తున్నారనే కారణంతో, ఆయనను ఘోరమైన పాపిగా చిత్రీకరించడానికి ప్రయత్నించారు.
అయితే, స్వచ్ఛమైన సత్యం వెలుగులో చూస్తే, ధర్మశాస్త్ర పండితులు, పరిసయ్యులలోని ఈర్ష్య, అసూయ, కుయుక్తులు, మోసం స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. యేసుకు వ్యతిరేకంగా వారు చేసిన “దోషారోపణ” నిజమైన దోషారోపణ కానేకాదు. అది కల్పితమైనది, సత్యాన్ని వక్రీకరించడమే. నిజానికి, పాపుల పట్ల యేసు చూపిన దయ ఆయనలోని అసంఖ్యాక సద్గుణాల ఆచరణ రూపం. ఆయన వారి స్థితిని అర్థం చేసుకున్నారు; కనికరం, కరుణ, సహనం, క్షమ వంటి సద్గుణాలను చూపారు. కలతచెందిన హృదయాలను చూసి, వారి అవసరాలలో వారికి చేయూతనిచ్చారు. ముఖ్యంగా వారిలో పశ్చాత్తాపం, హృదయ విపులత, వినయం ఉన్నాయని ఆయన గ్రహించినప్పుడు అలా చేశారు.
మతపరంగా “తామే నీతిమంతులమని” భావించేవారు మనందరికీ కొన్నిసార్లు ఎదురుపడవచ్చు. ఇది అసహ్యకరమైన పాపం; మనం దీనిని సహజమైనదిగా అంగీకరించకూడదు. సమస్య ఏమిటంటే, తామే నీతిమంతులమని భావించేవారు తరచూ ఇతరులను భయపెట్టి అణచివేస్తారు కూడా. దేవుని పేరిట ఇతరులను దోషులుగా తీర్పుతీర్చేవారిని ఎదిరించడం కష్టం. మొదట యేసు వారిని పట్టించుకోకుండా, ఉపమానాలు చెబుతూ, అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేస్తూ, తన ప్రేమ, కరుణల పరిచర్యను కొనసాగించారు. అయితే చివరికి ఆయన ఈ మతనాయకులను నేరుగా ఎదుర్కొని, వారి గర్వాన్ని, అహంకారాన్ని ఖండించారు.
ఇతరులకు తీర్పు తీర్చే ధోరణి మీ హృదయంలో ఏమైనా ఉందేమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ముఖ్యంగా, దేవుని పేరుతో అలా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారేమో పరిశీలించండి. తామే నీతిమంతులమనే భావంతోనూ, గర్వంతోనూ మీరు పోరాడుతుంటే, చివరికి మీపై తన న్యాయతీర్పును అమలు చేయవలసిన పరిస్థితి మన ప్రభువుకు రాకుండా, ఇప్పుడే మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి!
అత్యంత నీతిమంతుడవైన నా ప్రభువా, దయచేసి నాపై కనికరం చూపి, నా పాపాల నుండి నన్ను స్వస్థపరచుము. ఇతరులకు తీర్పుతీర్చే సమస్త ప్రవృత్తుల నుండి నన్ను విముక్తి చేయుము. పాపం చేసిన నన్ను నీవు స్వాగతించేలా, నిన్ను అనుకరిస్తూ నా మధ్య ఉన్న పాపిని ప్రేమించి స్వాగతించేందుకు నాకు సహాయం చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దేవుని కరుణను ప్రవహింపజేయడం
సామాన్య కాలపు ఇరవై నాలుగవ వారంలోని సోమవారం
“ప్రభువా, నీవు శ్రమపడవద్దు; నీవు నా ఇంటి కప్పు క్రిందకు రావడానికి నాకు యోగ్యత లేదు.” లూకా 7:6b
ఈ మాటలు ఒక సంపన్నుడైన రోమా శతాధిపతి పలికినవి. అతని సేవకుడు అనారోగ్యంతో ఉన్నాడు. వచ్చి ఆ సేవకుణ్ణి స్వస్థపరచమని యేసును అడగడానికి దూతలు పంపబడ్డారు. అయితే ఈ శతాధిపతి యేసు ఎదుట తన అనర్హతను ఎంతో లోతుగా గ్రహించాడు. యేసు వస్తుండగా, వినయంగా ఆయనకు వందనం చేసి, తన అనర్హతను తెలియజేసి, యేసు దూరం నుండే తన సేవకుణ్ణి స్వస్థపరచగలరనే తన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించడానికి శతాధిపతి తన స్నేహితులను పంపాడు. “నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఇంతటి విశ్వాసం ఇశ్రాయేలులో కూడా నాకు కనిపించలేదు” (లూకా 7:9) అని బహిరంగంగా చెప్పిన తరువాత యేసు సరిగ్గా అలాగే చేశారు.
వినయం, విశ్వాసం, కరుణ ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్నాయనే గాఢమైన సత్యాన్ని ఈ వచనభాగం వెల్లడిస్తుంది. యేసు గొప్పతనాన్ని, తన అయోగ్యతను గురించిన సత్యాన్ని శతాధిపతి వినయంతో గుర్తించాడు. ఆ సత్యాన్ని వినయంతో ప్రకటించడం అతని గొప్ప విశ్వాసానికి నిదర్శనం. ఫలితంగా, శతాధిపతిపై, అతని సేవకునిపై కరుణ కురిసింది.
ఈ శతాధిపతి మనకు చూపిన ఆదర్శం ఎంతో శక్తిమంతమైనది. మన ప్రార్థనా జీవితంలో, దేవుని కృపపై మనకు హక్కు ఉన్నట్లుగా చాలా తరచుగా ప్రార్థిస్తుంటాము. ఇది చాలా తీవ్రమైన పొరపాటు. మన ప్రభువు నుండి ఏదైనా పొందే హక్కు మనకు లేదని గ్రహిస్తూ, ఈ శతాధిపతి ఆదర్శాన్ని అనుసరించడానికి ప్రయత్నించాలి. ఈ వినయపూర్వక అంగీకారమే దేవుని అపారమైన కారుణ్యాన్ని స్వీకరించడానికి అవసరమైన పునాది. కారుణ్యం ఒక వరం, హక్కు కాదు. అయితే శుభవార్త ఏమిటంటే, ఆ వరాన్ని కుమ్మరించాలనే కోరికతో దేవుని హృదయం జ్వలిస్తోంది. కారుణ్యం మనకు ఏ హక్కూ లేని సంపూర్ణ ఉచిత వరమని అంగీకరించడం, దాని శక్తి మన జీవితాల్లో స్వేచ్ఛగా పనిచేసేలా చేస్తుంది. ఈ వినయపూర్వక సత్యాన్ని గ్రహించడం దేవుని కారుణ్యంపై విశ్వాస ప్రకటనగా ఉంటుంది; అది ఆయన హృదయాన్ని ఎంతో ఆనందపరుస్తుంది.
ఆ శతాధిపతి పలికిన స్ఫూర్తిదాయకమైన మాటలను ఈ రోజు ధ్యానించండి. “ప్రభువా, నాకు యోగ్యత లేదు…” ఆ మాటలను పదేపదే పలుకుతూ, అవి మన ప్రభువుతో మీకున్న సంబంధానికి పునాదిగా మారనివ్వండి. ఈ వినయంలో మీరు సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించబడతారు.
అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభువా, నీవు నా వద్దకు వచ్చుటకు నాకు అర్హత లేదు. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ అనే అమూల్యమైన వరాన్ని గానీ, నా జీవితంలో నీ కరుణను గానీ పొందడానికి నాకు అర్హత లేదు. ప్రభువా, నీవు ఇచ్చేదంతా నీ అపారమైన కరుణావరమేనని నిరంతరం గుర్తించేందుకు దయచేసి నాకు సహాయం చేయుము. ప్రియమైన ప్రభువా, నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రభువు వాక్కు శక్తి
సామాన్య కాలంలోని ఇరవై నాలుగవ వారపు మంగళవారం
“యువకుడా, నేను నీతో చెబుతున్నాను, లేచి నిలబడు!” చనిపోయినవాడు లేచి కూర్చుని మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు; యేసు అతనిని అతని తల్లికి అప్పగించాడు. లూకా 7:14b-15
కొన్ని రోజుల క్రితం చనిపోయిన ఒక వ్యక్తి శవపేటిక వద్ద మన ప్రభువు ఈ మాటలు పలికాడు. అతని తల్లి దుఃఖిస్తోంది. అతడు ఆమెకు ఏకైక కుమారుడు; ఆమె ఒక వితంతువు. యేసు ఈ మాటలు పలకడం విన్నప్పుడు, చనిపోయిన తన కుమారుడు తిరిగి బ్రతకడం చూసినప్పుడు ఆమె పొందిన ఆనందాన్ని ఊహించండి. అది ఆమె ఎన్నటికీ మరచిపోలేని, ఎల్లప్పుడూ కృతజ్ఞతతో తలచుకునే క్షణంగా ఉండి ఉంటుంది.
ఈ మాటలు ఎంతో అర్థంతో నిండి ఉన్నాయి. అన్నిటికంటే ముందుగా, అవి ఒక అద్భుత సంఘటనను జరిగించిన మాటలు. యేసు పలికాడు; ఆయన పలికినది జరిగింది. ఆయన ఆజ్ఞతో చనిపోయినవాడు తిరిగి బ్రతికాడు.
అయితే ఈ మాటలు ఒక లోతైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని కూడా వెల్లడిస్తున్నాయి. యేసు మన ప్రియమైనవారిని అక్షరార్థంలో తిరిగి బ్రతికించకపోవచ్చు; కానీ మరెన్నో విధాలుగా ఆయన మనతో శక్తిమంతమైన మాటలు పలుకుతారు. మన విశ్వాసం దృఢంగా ఉండి, మనం నిరీక్షణతో, నమ్మకంతో, సమర్పణతో ఆయనవైపు తిరిగినప్పుడు, మన దుఃఖం నుండి, వేదన నుండి మనలను పైకి లేపే మాటలను ఆయన మనతో పలుకుతారు.
మీరు మన ప్రభువు ముందుకు తీసుకురావలసినది ఏమిటి? మీ జీవితంలో జీవంలేనట్లుగా, ఒంటరిగా ఉన్నట్లుగా మీకు అనిపించేలా చేస్తున్నది ఏమిటి? ఏ బాధను, పాపాన్ని, గాయాన్ని లేదా నిరాశను మీరు మన ప్రభువు ముందుకు తీసుకురావాలి?
మన ప్రభువు మాటల శక్తిని ఈ రోజు ధ్యానించండి. ముఖ్యంగా, మీ జీవితంలో ఏమి జరగాలని మన ప్రభువు ఆజ్ఞాపించవచ్చో ధ్యానించండి. ఈ రోజు మీ పాపాలను, మిమ్మల్ని క్రుంగదీసే సమస్తాన్ని ఆయనకు సమర్పించి, ఆయన మీతో పలికే మాటలను వినడానికి శ్రద్ధ వహించండి. “నేను నీతో చెబుతున్నాను, లేచి నిలబడు!” అని ఆయన మీతో చెప్పనివ్వండి. మీ పాపం, గాయం, కోపం, వేదన నుండి లేచి నిలబడండి. ఆయన మాటలు మీ అంతరంగంలోకి చొచ్చుకుపోయి, నిర్జీవంగా కనిపించే దానిని తిరిగి జీవింపజేస్తూ మీ జీవితాన్ని రూపాంతరం చెందించనివ్వండి.
ప్రభువా, నన్ను నేను సంపూర్ణంగా, నా జీవితంలో నన్ను భారపరచే సమస్తాన్నీ నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను. నా పాపాన్ని, మనోవేదనను, కోపాన్ని, నీవు నన్ను పిలుస్తున్న నూతన జీవితానికి అడ్డంకిగా కనిపించే ప్రతిదాన్నీ నీకు అప్పగిస్తున్నాను. ప్రియ ప్రభువా, నేను సమస్తాన్నీ నీకు సమర్పించి, నిరాశలోనుండి నూతన జీవితానికి నీవు నన్ను పిలిచే స్వరాన్ని వినగలుగుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
జీవితానికి సంగీతం
సామాన్య కాలంలోని ఇరవై నాలుగవ వారపు బుధవారం
యేసు జనసమూహాలతో ఇలా అన్నాడు: “ఈ తరపు ప్రజలను నేను దేనితో పోల్చాలి? వారు ఎలాంటివారు? వారు సంతవీధిలో కూర్చుని, ఒకరినొకరు పిలుచుకుంటూ, ‘మేము మీ కోసం వేణువు ఊదాము, కానీ మీరు నాట్యం చేయలేదు. మేము విలాపగీతం పాడాము, కానీ మీరు ఏడవలేదు’ అని చెప్పుకునే పిల్లలవంటివారు.” లూకా 7:31-32
అయితే ఈ కథ మనకు ఏమి చెబుతోంది? మొట్టమొదటిగా, పిల్లలు ఒకరి “పాటలను” మరొకరు పట్టించుకోవడం లేదని ఈ కథ తెలియజేస్తోంది. కొందరు పిల్లలు విషాద గీతం పాడితే, మిగిలినవారు ఆ పాటను తిరస్కరించారు. కొందరు నాట్యం చేయడానికి ఉల్లాసభరితమైన పాటలు పాడితే, మిగిలినవారు నాట్యంలో పాల్గొనలేదు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, తమ సంగీతంతో వారు ఇచ్చిన ఆహ్వానానికి తగిన స్పందన రాలేదు.
యేసుకు ముందు వచ్చిన అనేకమంది ప్రవక్తలు, పాపం గురించి దుఃఖించమనీ, సత్యంలో ఆనందించమనీ ప్రజలను ఆహ్వానిస్తూ “పాటలు పాడారు” (అంటే బోధించారు) అనే వాస్తవాన్ని ఇది స్పష్టంగా సూచిస్తోంది. అయితే ప్రవక్తలు తమ హృదయాలను కుమ్మరించినప్పటికీ, ఎంతోమంది ప్రజలు వారిని పట్టించుకోలేదు.
ప్రవక్తల మాటలు వినడానికి నిరాకరించినందుకు యేసు ఆనాటి ప్రజలను తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నారు. చాలామంది స్నాపక యోహానును “దయ్యం పట్టినవాడు” అని, యేసును “తిండిపోతు, తాగుబోతు” అని అన్నారని కూడా ఆయన ఎత్తిచూపుతున్నారు. యేసు ప్రజలను ఖండించడంలో ప్రత్యేకంగా ఒక పాపంపై దృష్టి పెడుతున్నారు: మొండితనం. దేవుని స్వరాన్ని వినడానికీ, మారడానికీ మొండిగా నిరాకరించడం ఘోరమైన పాపం. వాస్తవానికి, సంప్రదాయంగా దీనిని పవిత్రాత్మకు వ్యతిరేకమైన పాపాలలో ఒకటిగా పేర్కొంటారు. ఈ పాపానికి లోనుకాకండి. మొండితనంతో దేవుని స్వరాన్ని వినడానికి నిరాకరించకండి.
ఈ సువార్తలోని సానుకూల సందేశం ఏమిటంటే, దేవుడు మనతో మాట్లాడినప్పుడు మనం వినాలి! మీరు వింటున్నారా? శ్రద్ధగా విని, హృదయపూర్వకంగా స్పందిస్తున్నారా? మీ దృష్టినంతటినీ దేవునిపై నిలిపి, ఆయన వినిపించే అందమైన “సంగీతాన్ని” వినమనే ఆహ్వానంగా మీరు దీనిని చదవాలి.
వినడానికి మీకున్న సంసిద్ధత గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. తన మాట వినకుండా, వినడానికి నిరాకరించినవారిని యేసు తీవ్రంగా ఖండించారు. మీరు వారిలో ఒకరు కాకండి.
ప్రభువా, నీ పవిత్ర స్వరానికి నేను చెవియొగ్గి, దానిని విని, అర్థం చేసుకొని, స్పందించగలుగుదును గాక. అది నా ఆత్మకు సేదతీర్పును, పోషణను అందించును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
కరుణకై వేడుకోవడం
సామాన్య కాలము ఇరవై నాలుగవ వారంలోని గురువారం
ఒక పరిసయ్యుడు యేసును తనతో భోజనం చేయడానికి ఆహ్వానించాడు. ఆయన ఆ పరిసయ్యుని ఇంటిలోకి వెళ్లి భోజనానికి కూర్చున్నారు. ఆ పట్టణంలో పాపజీవితం గడుపుతున్న ఒక స్త్రీ ఉండేది. ఆయన పరిసయ్యుని ఇంటిలో భోజనానికి కూర్చున్నారని ఆమె తెలుసుకుంది. సుగంధ తైలంతో నిండిన చలువరాతి సీసాను తీసుకొనివచ్చి, ఆయన వెనుక పాదాల దగ్గర నిలబడి ఏడుస్తూ, తన కన్నీటితో ఆయన పాదాలను తడపసాగింది. తరువాత తన తలవెంట్రుకలతో వాటిని తుడిచి, ముద్దుపెట్టుకొని, ఆ తైలంతో అభిషేకించింది. లూకా 7:36-38
ఈ సువార్త కొంతవరకు ఆ పరిసయ్యుని గురించి చెబుతుంది. ఈ భాగాన్ని ముందుకు చదివితే, ఆ పరిసయ్యుడు ఈ స్త్రీపైనా యేసుపైనా తీవ్రంగా తీర్పు తీరుస్తూ, వారిని ఖండించడం మనకు కనిపిస్తుంది. ఇంతకుముందు పరిసయ్యులను ఎన్నోసార్లు గద్దించినట్లే యేసు అతనిని గద్దించారు. అయితే ఈ భాగం పరిసయ్యులను గద్దించడం గురించి మాత్రమే కాదు. దీని అంతరార్థం ఒక ప్రేమకథ.
అది పాపజీవితం గడిపిన ఈ స్త్రీ హృదయంలోని ప్రేమ. పాపం పట్ల పశ్చాత్తాపంలోనూ, లోతైన వినయంలోనూ వ్యక్తమయ్యే ప్రేమ అది. ఆమె పాపం గొప్పది; దాని ఫలితంగా ఆమె వినయమూ ప్రేమ కూడా గొప్పవయ్యాయి. ముందుగా ఆ వినయాన్ని చూద్దాం. ఆమె యేసు దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు చేసిన పనులలో అది కనిపిస్తుంది.
మొదట, “ఆమె ఆయన వెనుక నిలబడింది…”
రెండవది, ఆమె “ఆయన పాదాల వద్ద…” సాగిలపడింది.
మూడవది, ఆమె “ఏడుస్తూ ఉంది…”
నాలుగవది, ఆమె “తన కన్నీళ్లతో…” ఆయన పాదాలను కడిగింది.
ఐదవది, ఆమె “తన వెంట్రుకలతో…” ఆయన పాదాలను తుడిచింది.
ఆరవది, ఆమె ఆయన పాదాలను “ముద్దుపెట్టుకుంది”.
ఏడవది, ఆమె తన ఖరీదైన పరిమళ తైలంతో ఆయన పాదాలను “అభిషేకించింది”.
ఒక్క క్షణం ఆగి, ఈ దృశ్యాన్ని ఊహించుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. పాపం చేసిన ఈ స్త్రీ ప్రేమతో యేసు ఎదుట తనను తాను తగ్గించుకోవడాన్ని చూడటానికి ప్రయత్నించండి. ఆమె చేసిన ఈ కార్యమంతా ప్రగాఢమైన పాపదుఃఖానికి, పశ్చాత్తాపానికి, వినయానికి వ్యక్తీకరణ కాకపోతే, మరి అది ఏమిటో చెప్పడం కష్టం. ఇది ముందుగా ప్రణాళిక వేసుకొని చేసిన పని కాదు, లెక్కలు వేసుకొని చేసిన పని కాదు, తనకు కావలసినట్లు మరొకరిని మలచుకోవడానికి చేసిన పని కాదు. దీనికి బదులుగా, ఇది ఎంతో వినయంతో, చిత్తశుద్ధితో, సంపూర్ణ సమర్పణతో చేసిన కార్యం. ఈ కార్యం ద్వారా ఆమె యేసు కనికరాన్ని, కరుణను వేడుకుంటోంది; అందుకోసం ఆమె ఒక్క మాట కూడా పలకవలసిన అవసరం లేదు.
మీ స్వంత పాపం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ పాపాన్ని మీరు గుర్తించకపోతే, ఇటువంటి వినయపూర్వకమైన పశ్చాత్తాపాన్ని వ్యక్తం చేయలేరు. మీ పాపాన్ని మీరు గుర్తిస్తున్నారా? అలా గుర్తించిన తరువాత, నేలపై మోకరిల్లి, యేసు ముందు మీ తలను నేలకు వంచి, ఆయన కనికరాన్నీ కరుణనూ మనస్ఫూర్తిగా వేడుకోవడం గురించి ఆలోచించండి. నిజంగానే అలా చేసి చూడండి. దానిని యథార్థంగా, సంపూర్ణంగా చేయండి. ఫలితంగా, పాపజీవితం గడిపిన ఈ స్త్రీ పట్ల యేసు చూపిన అదే కరుణను మీ పట్ల కూడా చూపుతారు.
కరుణామయ ప్రభువా, నీ కనికరాన్ని వేడుకుంటున్నాను. నేను పాపిని; నరకశిక్షకు పాత్రిని. నా పాపాన్ని అంగీకరిస్తున్నాను. నీ కనికరంతో నా పాపాన్ని క్షమించి, నీ అనంతమైన కరుణను నాపై కుమ్మరించమని వేడుకుంటున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
యేసును అనుసరించడం
సామాన్య కాలము ఇరవై నాలుగవ వారంలోని శుక్రవారం
యేసు దేవుని రాజ్య సువార్తను బోధిస్తూ, ప్రకటిస్తూ ఒక పట్టణం నుండి మరొక పట్టణానికీ, ఒక గ్రామం నుండి మరొక గ్రామానికీ ప్రయాణించారు. పన్నెండుమంది, దుష్టాత్మల నుండీ అనారోగ్యాల నుండీ స్వస్థత పొందిన కొందరు స్త్రీలు ఆయన వెంట ఉన్నారు… లూకా 8:1-2
యేసు ఒక కార్యసాధనలో ఉన్నారు. అలసట ఎరుగక పట్టణం తరువాత పట్టణంలో బోధించడం ఆయన కార్యం. అయితే ఆయన ఈ పనిని ఒంటరిగా చేయలేదు. అపొస్తలులూ, ఆయన ద్వారా స్వస్థతను, పాపక్షమాపణను పొందిన పలువురు స్త్రీలూ ఆయన వెంట ఉన్నారని ఈ భాగం తెలియజేస్తుంది.
ఈ భాగం మనకు ఎన్నో విషయాలను తెలియజేస్తుంది. వాటిలో ఒకటి ఏమిటంటే, యేసు మన జీవితాలను స్పృశించడానికీ, మనకు స్వస్థతను అనుగ్రహించడానికీ, మనలను క్షమించడానికీ, రూపాంతరం చేయడానికీ మనం అనుమతించినప్పుడు, ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లినా ఆయనను అనుసరించాలని మనం కోరుకుంటాం.
యేసును అనుసరించాలనే కోరిక కేవలం భావోద్వేగపరమైనది మాత్రమే కాదు. నిశ్చయంగా అందులో భావోద్వేగాలు కూడా ఉన్నాయి. అపారమైన కృతజ్ఞత ఉంది; దాని ఫలితంగా గాఢమైన భావోద్వేగ బంధం ఏర్పడింది. అయితే ఆ బంధం అంతకంటే ఎంతో లోతైనది. అది కృప, రక్షణ అనే వరం ద్వారా ఏర్పడిన బంధం. యేసును అనుసరించిన వీరు అంతకుముందెన్నడూ అనుభవించనంతగా పాపం నుండి విముక్తిని అనుభవించారు. కృప వారి జీవితాలను మార్చింది. ఫలితంగా, యేసును తమ జీవితాలకు కేంద్రంగా చేసుకొని, ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లినా ఆయనను అనుసరించడానికి వారు సిద్ధంగా, ఇష్టపూర్వకంగా ఉన్నారు.
ఈ రోజు రెండు విషయాల గురించి ధ్యానించండి. మొదటిది, మీ జీవితంలో సమృద్ధిగా కృపను కుమ్మరించడానికి మీరు యేసును అనుమతించారా? మిమ్మల్ని స్పృశించడానికి, మార్చడానికి, క్షమించడానికి, స్వస్థపరచడానికి ఆయనను అనుమతించారా? అలా అయితే, ఆయనను అనుసరించాలని సంపూర్ణ నిర్ణయం తీసుకోవడం ద్వారా ఆ కృపకు ప్రతిస్పందించారా? యేసు ఎక్కడికి వెళ్లినా ఆయనను అనుసరించడం అనేది పూర్వకాలంలో ఈ అపొస్తలులు, పవిత్ర స్త్రీలు మాత్రమే చేసిన పని కాదు. అది ప్రతిరోజూ చేయడానికి మనమందరం పిలువబడ్డాము. ఈ రెండు ప్రశ్నల గురించి ధ్యానించి, మీలో ఏ విషయంలో లోపం కనిపిస్తుందో ఆ విషయంలో మీ అంకితభావాన్ని పునరుద్ధరించుకోండి.
ప్రభువా, దయచేసి వచ్చి నన్ను క్షమించు, స్వస్థపరచు, రూపాంతరం చెందించు. నా జీవితంలో నీ రక్షణ శక్తిని తెలుసుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయు. నేను ఈ కృపను పొందినప్పుడు, కృతజ్ఞతతో నన్ను నేను సంపూర్ణంగా నీకు తిరిగి సమర్పించుకోవడానికి, నీవు ఎక్కడికి నడిపించినా నిన్ను అనుసరించడానికి నాకు సహాయం చేయు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
శ్రద్ధగా వినడం
సామాన్య కాలంలో ఇరవై నాలుగవ వారంలోని శనివారం
“దారిపక్కన ఉన్నవారు వాక్యాన్ని విన్నవారు; అయితే వారు విశ్వసించి రక్షణ పొందకుండా ఉండేందుకు అపవాది వచ్చి వారి హృదయాల నుండి వాక్యాన్ని తీసివేస్తాడు.” లూకా 8:12
మనకు పరిచయమైన ఈ కథ, మనం దేవుని వాక్యాన్ని వినే నాలుగు విధాలను తెలియజేస్తుంది. కొందరు కాళ్లతో తొక్కబడిన దారిలా ఉంటారు, కొందరు రాతినేలలా ఉంటారు, మరికొందరు ముళ్లపొదలున్న నేలలా ఉంటారు, ఇంకొందరు సారవంతమైన నేలలా ఉంటారు.
ఈ పోలికలలో ప్రతిదానిలోనూ దేవుని వాక్యం ద్వారా ఎదిగే అవకాశం ఉంది. వాక్యాన్ని స్వీకరించి ఫలించినప్పుడు అది సారవంతమైన నేలను సూచిస్తుంది. వాక్యం పెరిగినా, రోజువారీ కష్టాలు, శోధనలు దాని ఫలాన్ని అణచివేసినప్పుడు అది ముళ్ల మధ్య పడిన విత్తనాన్ని సూచిస్తుంది. రాతినేలలో విత్తిన విత్తనం వల్ల వాక్యం పెరుగుతుంది, కానీ జీవితం కష్టతరమైనప్పుడు చివరకు చనిపోతుంది. అయితే దారిపక్కన పడిన విత్తనాన్ని గురించిన మొదటి పోలిక అన్నిటికంటే తక్కువగా కోరుకోదగినది. ఈ సందర్భంలో విత్తనం అసలు మొలకెత్తనే మొలకెత్తదు. నేల ఎంతగా గట్టిపడిందంటే, అది లోపలికి దిగలేదు. ఆ దారి ఎలాంటి పోషణనూ అందించదు. పై వాక్యభాగం తెలియజేస్తున్నట్లుగా, వాక్యం పెరగకముందే అపవాది దానిని దొంగిలించుకుపోతాడు.
విచారకరంగా, మన కాలంలో ఈ “దారి” వంటివారు అంతకంతకూ ఎక్కువవుతున్నారు. నిజానికి, శ్రద్ధగా వినడం చాలా మందికి కష్టంగా ఉంది. మన చెవులకు మాటలు వినిపించవచ్చు; కానీ అలా వినిపించడం, నిజంగా శ్రద్ధగా వినడం ఒకటి కాదు. తరచుగా మనకు చేయవలసిన పనులు ఎన్నో ఉంటాయి, వెళ్లవలసిన ప్రదేశాలు ఉంటాయి, మన దృష్టిని ఆక్రమించే విషయాలు ఉంటాయి. ఫలితంగా, దేవుని వాక్యం పెరిగేలా దానిని తమ హృదయాలలో నిజంగా స్వీకరించడం చాలా మందికి కష్టమవుతుంది.
అపవాది వచ్చి మీ నుండి దేవుని వాక్యాన్ని దొంగిలించుకుపోగల అనేక మార్గాలను ఈ రోజు ధ్యానించండి. వాక్యాన్ని లోతుగా స్వీకరించలేనంతగా మీ దృష్టి చెదిరిపోయేలా మిమ్మల్ని పనుల్లో ముంచెత్తడం వంటి సాధారణమైన విషయం కావచ్చు. లేదా మీరు విన్నది మీ హృదయంలోకి దిగకముందే, దానిని వ్యతిరేకించేలా లోకంలోని నిరంతర శబ్దానికి మీరు చోటివ్వడం కావచ్చు. పరిస్థితి ఏదైనా సరే, కనీసం ఆలకించి అర్థం చేసుకోవడమనే మొదటి అడుగు వేయడానికి మీరు ప్రయత్నించడం అత్యవసరం. ఆ మొదటి అడుగు వేసిన తరువాత, మీ ఆత్మ అనే నేల నుండి “రాళ్లను,” “ముళ్లను” తొలగించడానికి మీరు కృషి చేయవచ్చు.
తనను తాను వెల్లడిచేసుకునే నా ప్రభువా, నీ వాక్యాన్ని వినడానికి, దానికి శ్రద్ధగా చెవియొగ్గడానికి, దానిని అర్థం చేసుకోవడానికి, విశ్వసించడానికి నాకు సహాయం చేయు. చివరకు నా హృదయం సారవంతమైన నేలగా మారేలా సహాయం చేయు; నీవు అందులో ప్రవేశించి సమృద్ధిగా మంచి ఫలాలను ఫలింపజేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మృదుబంధ పుస్తకం & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో కూడా లభ్యం
