తెలుగు

పాత్రిస్ కోర్దె (“తండ్రి హృదయంతో”)

పోప్ ఫ్రాన్సిస్ 2020 డిసెంబరు 8 నుండి 2021 డిసెంబరు 8 వరకు పునీత యోసేపు సంవత్సరాన్ని ప్రకటించిన అపోస్తలిక లేఖ పాత్రిస్ కోర్దె పూర్తి పాఠం క్రింద ఇవ్వబడింది. మొబైల్‌లో సులభంగా చదవగలిగే రూపంలో దీనిని ఇక్కడ అందిస్తున్నాము. మూలాధారం: vatican.va


అపోస్తలిక లేఖ

పాత్రిస్ కోర్దె

పవిత్ర తండ్రి
ఫ్రాన్సిస్ రచించినది

పునీత యోసేపును
విశ్వవ్యాప్త సభకు పాలక పునీతునిగా ప్రకటించిన
150వ వార్షికోత్సవం సందర్భంగా

 

తండ్రి హృదయంతో: నాలుగు సువార్తలూ “యోసేపు కుమారుడు” అని పేర్కొనే యేసును యోసేపు ప్రేమించిన తీరు ఇదే.[1]

యోసేపు గురించి అత్యధికంగా ప్రస్తావించే ఇద్దరు సువార్తికులు మత్తయి, లూకా మనకు తెలిపేది చాలా కొద్దే. అయినా, ఆయన ఎటువంటి తండ్రో, దైవానుగ్రహ సంకల్పం ద్వారా ఆయనకు అప్పగించబడిన కార్యం ఏమిటో గ్రహించడానికి అది సరిపోతుంది.

యోసేపు సాధారణ వడ్రంగి అనీ (చూడండి: మత్తయి 13:55), మరియతో ఆయనకు నిశ్చితార్థం జరిగిందనీ (చూడండి: మత్తయి 1:18; లూకా 1:27) మనకు తెలుసు. ఆయన “నీతిమంతుడు” (మత్తయి 1:19). ధర్మశాస్త్రంలో (చూడండి: లూకా 2:22.27.39), నాలుగు కలల ద్వారా (చూడండి: మత్తయి 1:20; 2:13.19.22) తనకు వెల్లడైన దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి ఆయన ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేవారు. నజరేతు నుండి బేత్లెహేముకు సుదీర్ఘమైన, అలసటతో కూడిన ప్రయాణం చేసిన తరువాత, మరెక్కడా “వారికి స్థలం లేకపోవడం” వల్ల పశువుల పాకలో మెస్సీయ జననాన్ని ఆయన చూశారు (చూడండి: లూకా 2:7). వరుసగా ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు, అన్యజాతి ప్రజలకు ప్రతినిధులుగా వచ్చిన గొర్రెల కాపరులు (చూడండి: లూకా 2:8-20), జ్ఞానులు (చూడండి: మత్తయి 2:1-12) యేసును ఆరాధించడాన్ని ఆయన చూశారు.

యేసుకు చట్టబద్ధమైన తండ్రిగా ఉండే ధైర్యం యోసేపుకు ఉండింది. దూత వెల్లడించిన పేరునే ఆయన యేసుకు పెట్టారు: “ఆయనకు యేసు అని పేరు పెట్టాలి; ఎందుకంటే ఆయన తన ప్రజలను వారి పాపాల నుండి రక్షిస్తాడు” (మత్తయి 1:21). మనకు తెలిసినట్లుగా, ఆదికాండంలోని వృత్తాంతంలో ఆదాము చేసిన విధంగా (చూడండి: 2:19-20), ఒక వ్యక్తికి లేదా ఒక వస్తువుకు పేరు పెట్టడం అంటే ప్రాచీన ప్రజల దృష్టిలో ఒక సంబంధాన్ని స్థాపించడమే.

యేసు జన్మించిన నలభై రోజుల తరువాత, యోసేపు, మరియ దేవాలయంలో తమ బిడ్డను ప్రభువుకు అర్పించి, యేసును, ఆయన తల్లిని గురించి సిమియోను చెప్పిన ప్రవచనాన్ని ఆశ్చర్యంతో విన్నారు (చూడండి: లూకా 2:22-35). హేరోదు నుండి యేసును కాపాడటానికి యోసేపు ఐగుప్తులో పరదేశిగా నివసించారు (చూడండి: మత్తయి 2:13-18). తన స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చిన తరువాత, తన పూర్వీకుల పట్టణమైన బేత్లెహేముకు, యెరూషలేముకు, దేవాలయానికి దూరంగా, గలిలయలోని నజరేతు అనే చిన్న, అంతగా పేరులేని గ్రామంలో ఆయన మరుగైన జీవితం గడిపారు. నజరేతు గురించి, “ఏ ప్రవక్తా ఉద్భవించడు” అని చెప్పబడింది (చూడండి: యోహాను 7:52). అంతేకాదు, “నజరేతు నుండి ఏదైనా మంచి రాగలదా?” అని కూడా అనబడింది (చూడండి: యోహాను 1:46). యెరూషలేముకు తీర్థయాత్ర చేసినప్పుడు, పన్నెండేళ్ల యేసు కనిపించకపోవడంతో యోసేపు, మరియ ఆందోళనతో ఆయనను వెదికారు. చివరికి ధర్మశాస్త్ర పండితులతో చర్చిస్తూ దేవాలయంలో ఉన్న ఆయనను కనుగొన్నారు (చూడండి: లూకా 2:41-50).

దేవమాత మరియ తరువాత, ఆమె భర్త యోసేపు ప్రస్తావించబడినంత తరచుగా మరే పునీతుడూ పాపుగార్ల అధికారిక బోధనలో ప్రస్తావించబడలేదు. రక్షణ చరిత్రలో ఆయనకున్న ప్రధాన పాత్రను మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోవడానికి, సువార్తలు అందించిన పరిమిత సమాచారంలో ఇమిడివున్న సందేశాన్ని నా పూర్వాధికారులు ధ్యానించారు. ధన్యుడు పయస్ IX ఆయనను “కతోలిక సభ పాలక పునీతుడు”గా ప్రకటించారు.[2] పూజనీయుడు పయస్ XII ఆయనను “కార్మికుల పాలక పునీతుడు”గా ప్రతిపాదించారు.[3] పునీత రెండవ జాన్ పాల్ ఆయనను “విమోచకుని సంరక్షకుడు”గా ప్రతిపాదించారు.[4] పునీత యోసేపును “సుమరణ పాలక పునీతుడు”గా ప్రపంచమంతటా ప్రార్థిస్తారు.[5]

ధన్యులైన తొమ్మిదవ పయస్ ఆయనను కతోలిక సభ పాలక పునీతునిగా ప్రకటించి (8 డిసెంబరు 1870) నూట యాభై సంవత్సరాలు గడిచిన ఈ వేళ, మన మానవ అనుభవానికి ఎంతో సన్నిహితంగా ఉండే ఈ అసాధారణ వ్యక్తిని గురించి కొన్ని వ్యక్తిగత ధ్యానాలను మీతో పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, యేసు చెప్పినట్లుగా, “హృదయంలో నిండియున్నదానినే నోరు పలుకుతుంది” (మత్తయి 12:34). ఈ మహమ్మారి నెలల్లో అలా పంచుకోవాలన్న నా కోరిక మరింత పెరిగింది. ఈ సంక్షోభం మధ్య మనం అనుభవించినదేమిటంటే, “మన జీవితాలు సాధారణ ప్రజల ద్వారా, తరచూ ఎవరి దృష్టికీ రాని ప్రజల ద్వారా, ఒకదానితో ఒకటి అల్లబడి, నిలబెట్టబడుతున్నాయి. వార్తాపత్రికల, పత్రికల ప్రధాన శీర్షికల్లో గానీ, తాజా టెలివిజన్ కార్యక్రమంలో గానీ కనిపించని ప్రజలు, ఈ రోజుల్లోనే మన చరిత్రలోని నిర్ణయాత్మక సంఘటనలకు నిశ్చయంగా రూపమిస్తున్నారు. వైద్యులు, నర్సులు, దుకాణదారులు, సూపర్‌మార్కెట్ సిబ్బంది, పారిశుద్ధ్య సిబ్బంది, సంరక్షణ సేవలు అందించేవారు, రవాణా కార్మికులు, అత్యవసర సేవలను, ప్రజా భద్రతను అందించడానికి పనిచేస్తున్న స్త్రీపురుషులు, స్వచ్ఛంద సేవకులు, గురువులు, సన్యాసులు, సన్యాసినులు, ఇంకా ఎంతోమంది ఇతరులు. ఎవరూ ఒంటరిగా రక్షింపబడరని వారు గ్రహించారు… భయాందోళనలను కాక, ఉమ్మడి బాధ్యతను వ్యాపింపజేయడానికి శ్రద్ధ వహిస్తూ, ప్రతిరోజూ ఎంతమంది సహనాన్ని ప్రదర్శిస్తూ, ఆశను అందిస్తున్నారు! తమ దినచర్యలను మార్చుకుంటూ, ముందుచూపుతో వ్యవహరిస్తూ, ప్రార్థనాభ్యాసాన్ని ప్రోత్సహిస్తూ, సంక్షోభాన్ని ఎలా అంగీకరించి ఎదుర్కోవాలో ఎంతమంది తండ్రులు, తల్లులు, తాతలు, అమ్మమ్మలు, నానమ్మలు, ఉపాధ్యాయులు చిన్న చిన్న దైనందిన చర్యల ద్వారా మన పిల్లలకు చూపిస్తున్నారు! అందరి మేలు కోసం ఎంతమంది ప్రార్థిస్తున్నారు, త్యాగాలు చేస్తున్నారు, మధ్యస్థ ప్రార్థనలు చేస్తున్నారు!”[6] ఎవరి దృష్టికీ రాకుండా, ప్రతిరోజూ నిశ్శబ్దంగా, మరుగున ఉండే యోసేపులో మనలో ప్రతి ఒక్కరం కష్టకాలంలో మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసేవారిని, ఒక అండను, ఒక మార్గదర్శిని కనుగొనవచ్చు. మరుగున ఉన్నట్లు లేదా నీడల్లో ఉన్నట్లు కనిపించేవారు రక్షణ చరిత్రలో సాటిలేని పాత్ర పోషించగలరని పునీత యోసేపు మనకు గుర్తుచేస్తున్నారు. వారందరినీ గుర్తించి, వారికి కృతజ్ఞతలు తెలపడం మన ధర్మం.

1. అందరి ప్రేమను పొందిన తండ్రి

పునీత యోసేపు గొప్పతనం ఏమిటంటే, ఆయన మరియ భర్త, యేసు తండ్రి కావడమే. ఈ విధంగా, పునీత యోహాను క్రిసోస్తోము మాటల్లో చెప్పాలంటే, ఆయన తనను తాను “రక్షణ ప్రణాళిక అంతటి సేవకు” అంకితం చేసుకున్నారు.[7]

యోసేపు తన పితృత్వాన్ని స్పష్టమైన కార్యాల ద్వారా వ్యక్తం చేశారని పునీత ఆరవ పౌలు పేర్కొన్నారు: “ఆయన తన జీవితాన్ని మానవావతార రహస్యానికీ, దాని విమోచన లక్ష్యానికీ త్యాగపూరిత సేవగా మలచుకున్నారు. పవిత్ర కుటుంబంపై తనకున్న చట్టబద్ధమైన అధికారాన్ని, తన జీవితంలోనూ పనిలోనూ పూర్తిగా వారికి అంకితం కావడానికి ఉపయోగించారు. కుటుంబప్రేమకు సంబంధించిన తన మానవ పిలుపును, తన ఇంటిలో పెరిగి పెద్దవాడవుతున్న మెస్సీయ సేవలో ఉంచిన ప్రేమగా, తనను తాను, తన హృదయాన్ని, తన సామర్థ్యాలన్నిటినీ అర్పించే మానవాతీత సమర్పణగా మార్చుకున్నారు”.[8]

రక్షణ చరిత్రలో ఆయన పోషించిన పాత్ర కారణంగా, క్రైస్తవ ప్రజలు పునీత యోసేపును ఎల్లప్పుడూ తండ్రిగా గౌరవిస్తూ వచ్చారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఆయనకు అంకితం చేయబడిన అసంఖ్యాక దేవాలయాలు, ఆయన ఆధ్యాత్మికతతో ప్రేరణ పొంది ఆయన పేరును కలిగివున్న అనేక సన్యాస సంస్థలు, భక్తసంఘాలు, సభా బృందాలు, ఆయన గౌరవార్థం ఆచరించే అనేక సంప్రదాయ భక్తి విధానాలు దీనిని తెలియజేస్తున్నాయి. లెక్కలేనంతమంది పుణ్యపురుషులు, పుణ్యస్త్రీలు ఆయనపట్ల గాఢమైన భక్తిని కలిగి ఉండేవారు. వారిలో ఆవిలాకు చెందిన తెరేసా ఒకరు. ఆమె ఆయనను తన పక్షాన వాదించేవారిగా, తనకోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసేవారిగా ఎంచుకొని, తరచూ ఆయన సహాయాన్ని ఆశ్రయిస్తూ, ఆయన ద్వారా కోరిన అనుగ్రహాలన్నిటినీ పొందారు. తన స్వీయ అనుభవంతో ప్రోత్సాహం పొంది, యోసేపుపట్ల భక్తిని పెంపొందించుకోవాలని తెరేసా ఇతరులను ప్రేరేపించారు.[9]

ప్రతి ప్రార్థనా పుస్తకంలో పునీత యోసేపును ఉద్దేశించిన ప్రార్థనలు ఉంటాయి. ప్రతి బుధవారం, ముఖ్యంగా సంప్రదాయంగా ఆయనకు అంకితం చేయబడిన మార్చి నెలలో, ఆయనను ఉద్దేశించి ప్రత్యేక ప్రార్థనలు చేస్తారు.[10]

పునీత యోసేపుపట్ల ప్రజలకున్న నమ్మకం “యోసేపు వద్దకు వెళ్లండి” అనే మాటలో వ్యక్తమవుతుంది. ఈ మాట ఐగుప్తులో వచ్చిన కరవును, ఆ సమయంలో ఐగుప్తీయులు ఆహారం కోసం ఫరోను వేడుకున్న సందర్భాన్ని గుర్తుచేస్తుంది. అప్పుడు ఫరో ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “యోసేపు వద్దకు వెళ్లండి; అతడు మీకు చెప్పినది చేయండి” (ఆదికాండము 41:55). ఫరో పేర్కొన్నది యాకోబు కుమారుడైన యోసేపును గురించే. సోదరుల అసూయ కారణంగా అతడు బానిసగా అమ్మివేయబడ్డాడు (చూ. ఆదికాండము 37:11-28); తరువాత బైబిలు కథనం ప్రకారం ఐగుప్తు దేశానికి ఉపపాలకుడయ్యాడు (చూ. ఆదికాండము 41:41-44).

నాతాను ప్రవక్త ద్వారా దావీదుకు చేసిన వాగ్దానం ప్రకారం యేసు జన్మించవలసిన దావీదు వంశానికి చెందినవారిగా (చూ. మత్తయి 1:16-20; 2 సమూయేలు 7), నజరేతుకు చెందిన మరియ భర్తగా, పునీత యోసేపు పాత నిబంధన, క్రొత్త నిబంధన కలిసే కూడలిలో నిలుస్తున్నారు.

2. మృదుహృదయుడు, ప్రేమమయుడైన తండ్రి

యేసు ప్రతిరోజూ “జ్ఞానంలోనూ, వయస్సులోనూ, దేవుని దయలోనూ, మనుష్యుల ఆదరణలోనూ” ఎదగడాన్ని యోసేపు చూశారు (లూకా 2:52). ప్రభువు ఇశ్రాయేలుపట్ల చేసినట్లే, యోసేపు యేసుపట్ల చేశారు: ఆయన యేసు చేయిపట్టుకొని నడక నేర్పారు; పసిబిడ్డను తన చెక్కిళ్ల దగ్గరకు ఎత్తుకునే తండ్రిలా, అతని వైపు వంగి ఆహారం తినిపించే తండ్రిలా ఆయన యేసుపట్ల ప్రవర్తించారు (చూ. హోషేయ 11:3-4).

యోసేపులో యేసు దేవుని వాత్సల్యపూరితమైన ప్రేమను చూశారు: “తండ్రి తన పిల్లలపై కనికరం చూపినట్లే, ప్రభువు తనకు భయభక్తులు కలిగినవారిపై కనికరం చూపుతాడు” (కీర్తనలు 103:13).

సమాజమందిరంలో కీర్తనలతో ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, ఇశ్రాయేలు దేవుడు వాత్సల్యపూరితమైన ప్రేమగల దేవుడనీ,[11] అందరికీ మేలు చేసేవాడనీ, ఆయన “కనికరం ఆయన సృష్టించిన సమస్తంపై ఉందనీ” (కీర్తనలు 145:9) యోసేపు తప్పకుండా మళ్లీ మళ్లీ వినివుంటారు.

రక్షణ చరిత్ర మన బలహీనతల ద్వారా, “ఆశకు తావులేనప్పుడు కూడా ఆశతో” (రోమీయులకు 4:18) నెరవేరుతుంది. దేవుడు మనలోని మంచి గుణాల ద్వారా మాత్రమే పనిచేస్తాడని మనం తరచూ అనుకుంటాము. అయినా, ఆయన ప్రణాళికలలో అధిక భాగం మన దుర్బలత్వంలోనూ, అది అడ్డుగా ఉన్నప్పటికీ నెరవేరుతాయి. అందుకే పునీత పౌలు ఇలా చెప్పగలిగారు: “నేను అతిగా గర్వించకుండా ఉండేందుకు, నా శరీరంలో ఒక ముల్లు ఇవ్వబడింది; నన్ను వేధించడానికి సాతాను దూత ఒకడు పంపబడ్డాడు. నేను అతిగా గర్వించకుండా ఉండేందుకే ఇది జరిగింది. అది నన్ను విడిచిపోవాలని ఈ విషయమై మూడుసార్లు ప్రభువును వేడుకున్నాను. అయితే ఆయన నాతో, ‘నా కృప నీకు చాలు; ఎందుకంటే బలహీనతలోనే శక్తి పరిపూర్ణమవుతుంది’ అని చెప్పాడు” (2 కొరింథీయులకు 12:7-9).

ఇది సమస్త రక్షణ ప్రణాళికలో భాగం కాబట్టి, మన బలహీనతలను వాత్సల్యపూర్వకమైన కరుణతో చూడటం నేర్చుకోవాలి.[12]

దుష్టుడు మన దుర్బలత్వాన్ని మనకు చూపించి, దానిని మనమే ఖండించుకునేలా చేస్తాడు. కానీ పవిత్రాత్మ దానిని వాత్సల్యపూర్వకమైన ప్రేమతో వెలుగులోకి తెస్తాడు. మనలోని దుర్బలత్వాన్ని స్పృశించడానికి వాత్సల్యమే ఉత్తమ మార్గం. ఇతరులను నిందించడం, వారికి తీర్పు తీర్చడం అనేవి తరచూ మన సొంత బలహీనతలను, మన సొంత దుర్బలత్వాన్ని అంగీకరించలేకపోవడానికి సూచనలు. వాత్సల్యపూర్వకమైన ప్రేమ మాత్రమే నిందారోపకుని ఉచ్చుల నుండి మనలను కాపాడుతుంది (చూ. ప్రకటన గ్రంథం 12:10). అందుకే దేవుని కరుణను అనుభవించడం, ముఖ్యంగా సమాధాన సంస్కారంలో ఆయన సత్యాన్ని, వాత్సల్యాన్ని అనుభవించడం ఎంతో ముఖ్యం. విచిత్రమేమిటంటే, దుష్టుడు కూడా మనకు సత్యం చెప్పగలడు; అయితే మనలను దోషులుగా తీర్పు తీర్చడానికే అలా చేస్తాడు. దేవుని సత్యం మనలను దోషులుగా తీర్పు తీర్చదని, దానికి బదులుగా మనలను స్వాగతించి, ఆలింగనం చేసుకొని, ఆదరించి, క్షమిస్తుందని మనకు తెలుసు. ఆ సత్యం ఎల్లప్పుడూ యేసు చెప్పిన ఉపమానంలోని కరుణామయుడైన తండ్రిలా మన ముందుకు వస్తుంది (చూ. లూకా 15:11-32). అది మనలను కలుసుకోవడానికి ఎదురువచ్చి, మన గౌరవాన్ని పునరుద్ధరించి, మనలను మళ్లీ నిలబెట్టి, మనలను బట్టి ఆనందిస్తుంది. ఎందుకంటే ఆ తండ్రి ఇలా అంటాడు: “నా ఈ కుమారుడు చనిపోయాడు, మళ్లీ బ్రతికాడు; తప్పిపోయాడు, తిరిగి దొరికాడు” (వచనం 24).

యోసేపు భయాల ద్వారా కూడా దేవుని చిత్తం, ఆయన చరిత్ర, ఆయన ప్రణాళిక కార్యరూపం దాల్చుతూ ఉన్నాయి. కాబట్టి, దేవునిపై విశ్వాసం కలిగి ఉండటమంటే మన భయాల ద్వారా, మన దుర్బలత్వాల ద్వారా, మన బలహీనతల ద్వారా కూడా ఆయన పనిచేయగలడని విశ్వసించడం కూడానని యోసేపు మనకు నేర్పుతున్నారు. జీవితపు తుఫానుల మధ్య, మన గమనాన్ని ప్రభువు నడిపించనివ్వడానికి మనం ఎన్నడూ భయపడకూడదని కూడా ఆయన నేర్పుతున్నారు. కొన్నిసార్లు ప్రతిదీ పూర్తిగా మన నియంత్రణలోనే ఉండాలని కోరుకుంటాము. అయితే దేవుడు ఎల్లప్పుడూ సమగ్ర దృశ్యాన్ని చూస్తాడు.

3. విధేయుడైన తండ్రి

మరియకు వెల్లడించినట్లుగానే, దేవుడు తన రక్షణ ప్రణాళికను యోసేపుకు వెల్లడించాడు. కలల ద్వారా ఆయన అలా చేశాడు. బైబిలులోనూ, ప్రాచీన ప్రజలందరిలోనూ కలలను దేవుడు తన చిత్తాన్ని తెలియజేసే ఒక మార్గంగా భావించేవారు.[13]

మరియ రహస్యమైన రీతిలో గర్భం ధరించడం యోసేపును తీవ్రంగా కలవరపరిచింది. “ఆమెను బహిరంగంగా అవమానపాలు చేయడం”[14] ఆయనకు ఇష్టం లేదు. అందువల్ల “ఆమెను రహస్యంగా విడిచిపెట్టాలని” నిర్ణయించుకున్నారు (మత్తయి 1:19).

మొదటి కలలో, తీవ్రమైన సందిగ్ధ స్థితి నుండి బయటపడటానికి ఒక దేవదూత ఆయనకు సహాయం చేస్తాడు: “మరియను నీ భార్యగా స్వీకరించడానికి భయపడకు; ఎందుకంటే ఆమెలో గర్భస్థమైన బిడ్డ పవిత్రాత్మ వలన కలిగినవాడు. ఆమె ఒక కుమారుణ్ణి కంటుంది; నీవు ఆయనకు యేసు అని పేరు పెట్టాలి. ఎందుకంటే ఆయన తన ప్రజలను వారి పాపాల నుండి రక్షిస్తాడు” (మత్తయి 1:20-21). యోసేపు వెంటనే స్పందించారు: “యోసేపు నిద్ర నుండి మేల్కొని, ప్రభువు దూత తనకు ఆజ్ఞాపించినట్లే చేశారు” (మత్తయి 1:24). విధేయత వల్ల ఆయన తన కష్టాలను అధిగమించి, మరియను బాధ నుండి కాపాడగలిగారు.

రెండవ కలలో దేవదూత యోసేపుతో ఇలా అంటాడు: “లేచి, బిడ్డను, ఆయన తల్లిని తీసుకొని ఐగుప్తునకు పారిపో. నేను నీకు చెప్పేవరకు అక్కడే ఉండు; ఎందుకంటే హేరోదు బిడ్డను చంపడానికి ఆయన కోసం వెదకబోతున్నాడు” (మత్తయి 2:13). ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా విధేయత చూపడానికి యోసేపు వెనుకాడలేదు: “ఆయన లేచి, రాత్రివేళ బిడ్డను, ఆయన తల్లిని తీసుకొని ఐగుప్తునకు వెళ్లి, హేరోదు మరణించే వరకు అక్కడే ఉన్నారు” (మత్తయి 2:14-15).

ఐగుప్తులో యోసేపు, క్షేమంగా ఇంటికి తిరిగి వెళ్లవచ్చని దేవదూత తెలియజేస్తాడని ఓర్పుతో, నమ్మకంతో ఎదురుచూశారు. మూడవ కలలో, బిడ్డను చంపాలని చూసినవారు మరణించారని దేవదూత ఆయనకు తెలియజేసి, లేచి బిడ్డను, ఆయన తల్లిని తీసుకొని ఇశ్రాయేలు దేశానికి తిరిగి వెళ్లమని ఆజ్ఞాపించాడు (చూ. మత్తయి 2:19-20). మరోసారి యోసేపు వెంటనే విధేయత చూపారు. “ఆయన లేచి, బిడ్డను, ఆయన తల్లిని తీసుకొని ఇశ్రాయేలు దేశానికి వెళ్లారు” (మత్తయి 2:21).

తిరుగు ప్రయాణంలో, “అర్కెలావు తన తండ్రి హేరోదు స్థానంలో యూదయను పరిపాలిస్తున్నాడని యోసేపు విన్నప్పుడు, అక్కడికి వెళ్లడానికి భయపడ్డారు. కలలో హెచ్చరిక పొందిన తరువాత” – ఇది ఇప్పుడు నాలుగవసారి – “ఆయన గలిలయ ప్రాంతానికి వెళ్లిపోయారు. అక్కడ నజరేతు అనే పట్టణంలో నివాసం ఏర్పరచుకున్నారు” (మత్తయి 2:22-23).

సువార్తికుడైన లూకా, తన వంతుగా, యోసేపు చక్రవర్తి సీజర్ అగుస్తు నిర్వహించిన జనగణనలో తన కుటుంబ స్వస్థలంలో పేరు నమోదు చేయించుకోవడానికి నజరేతు నుండి బేత్లెహేము వరకు సుదీర్ఘమైన, కష్టతరమైన ప్రయాణం చేశాడని మనకు తెలియజేస్తున్నాడు. అక్కడ యేసు జన్మించాడు (చూ. లూకా 2:7); ఇతర శిశువులందరి జననంలాగే ఆయన జననం కూడా సామ్రాజ్యపు నమోదుపుస్తకంలో నమోదు చేయబడింది. యేసు తల్లిదండ్రులు ధర్మశాస్త్రంలోని నియమాలన్నిటినీ పాటించారని తెలియజేయడానికి పునీత లూకా ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపుతున్నాడు: యేసుకు సున్నతి చేయించడం, ప్రసవానంతరం మరియ శుద్ధీకరణ ఆచారాన్ని పాటించడం, తొలిచూలు బిడ్డను దేవునికి సమర్పించడం (చూ. 2:21-24).[15]

దేవదూత శుభవార్త తెలిపినప్పుడు మరియ, గెత్సెమనే తోటలో యేసు పలికినట్లుగానే, యోసేపు కూడా ప్రతి పరిస్థితిలోనూ “అలాగే జరుగుగాక” అని తన సమ్మతిని ప్రకటించాడు.

కుటుంబ పెద్దగా తన పాత్రలో, దేవుని ఆజ్ఞకు అనుగుణంగా (చూ. నిర్గమకాండము 20:12), యోసేపు యేసుకు తన తల్లిదండ్రులకు విధేయుడై ఉండటం నేర్పించాడు (చూ. లూకా 2:51).

నజరేతులోని మరుగున గడిపిన సంవత్సరాల్లో, యేసు యోసేపు శిక్షణలో తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం నేర్చుకున్నాడు. ఆ చిత్తమే ఆయన అనుదిన ఆహారంగా ఉండవలసి ఉంది (చూ. యోహాను 4:34). తన జీవితంలోని అత్యంత క్లిష్టమైన క్షణంలో కూడా, గెత్సెమనెలో, యేసు తన చిత్తాన్ని కాక తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చడాన్నే ఎంచుకున్నాడు.[16] అలా ఆయన “మరణం వరకు, సిలువ మరణం వరకు కూడా విధేయుడయ్యాడు” (ఫిలిప్పీయులకు 2:8). అందువల్ల హెబ్రీయులకు వ్రాసిన లేఖ రచయిత, యేసు “తాను అనుభవించిన బాధల ద్వారా విధేయతను నేర్చుకున్నాడు” (5:8) అని తేల్చి చెబుతున్నాడు.

“పునీత యోసేపు తన పితృత్వాన్ని నిర్వర్తించడం ద్వారా యేసు వ్యక్తిత్వానికి, ఆయన రక్షణ కార్యానికి ప్రత్యక్షంగా సేవ చేయడానికి దేవునిచే పిలువబడ్డాడు” అనీ, ఈ విధంగా “కాలం పరిపూర్ణమైనప్పుడు రక్షణ అనే మహా మర్మంలో ఆయన సహకరించాడు, నిజంగా రక్షణ పరిచారకుడిగా ఉన్నాడు” అనీ ఇదంతా స్పష్టం చేస్తుంది.[17]

4. స్వీకరించే తండ్రి

యోసేపు మరియను ఎలాంటి షరతులూ లేకుండా స్వీకరించాడు. ఆయన దేవదూత మాటలపై నమ్మకం ఉంచాడు. “యోసేపు హృదయ ఔన్నత్యం ఎంత గొప్పదంటే, ధర్మశాస్త్రం నుండి తాను నేర్చుకున్నదాన్ని ప్రేమకు లోబరచాడు. నేడు మన ప్రపంచంలో స్త్రీలపట్ల మానసిక, వాచిక, శారీరక హింస ఎంతో స్పష్టంగా కనిపిస్తున్న తరుణంలో, యోసేపు గౌరవంతో, సున్నితమైన హృదయంతో వ్యవహరించే పురుషునికి ప్రతిరూపంగా కనిపిస్తున్నాడు. మొత్తం పరిస్థితి ఆయనకు అర్థం కాకపోయినా, మరియ మంచి పేరును, ఆమె గౌరవాన్ని, ఆమె ప్రాణాన్ని కాపాడాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఏ విధంగా వ్యవహరించడం ఉత్తమమో తెలియక ఆయన సంకోచిస్తున్నప్పుడు, దేవుడు ఆయన వివేచనకు వెలుగునిచ్చి సహాయం చేశాడు”.[18]

జీవితంలో తరచూ మనకు అర్థం కాని సంఘటనలు జరుగుతుంటాయి. మన తొలి ప్రతిస్పందన చాలాసార్లు నిరాశతోనూ తిరుగుబాటుతోనూ కూడి ఉంటుంది. సంఘటనల గమనాన్ని స్వీకరించడానికి యోసేపు తన సొంత ఆలోచనలను పక్కనపెట్టాడు; అవి మర్మంగా అనిపించినా, వాటిని అక్కున చేర్చుకొని, వాటికి బాధ్యత వహించి, తన జీవిత చరిత్రలో భాగంగా చేసుకున్నాడు. మన సొంత జీవిత చరిత్రతో మనం సమాధానపడకపోతే, ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వేయలేము. ఎందుకంటే మనం ఎప్పటికీ మన అంచనాలకు, వాటి తరువాత వచ్చే నిరాశలకు బందీలుగానే మిగిలిపోతాము.

యోసేపు మనకు చూపించే ఆధ్యాత్మిక మార్గం వివరణ ఇచ్చేది కాదు, స్వీకరించేది. ఈ స్వీకారం, ఈ సమాధానం వల్ల మాత్రమే మనం మరింత విస్తృతమైన చరిత్రను, మరింత లోతైన అర్థాన్ని కొద్దికొద్దిగా చూడటం ప్రారంభించగలము. తాను అనుభవిస్తున్న కీడుకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయమని ప్రేరేపించిన తన భార్యకు యోబు ఇచ్చిన ఆవేశపూరిత సమాధానపు ప్రతిధ్వని మనకు దాదాపుగా వినిపిస్తుంది: “దేవుని చేతి నుండి మేలును స్వీకరించి, కీడును స్వీకరించకూడదా?” (యోబు 2:10).

యోసేపు నిశ్చయంగా నిష్క్రియగా పరిస్థితులకు తలవంచేవాడు కాదు; ధైర్యంగా, దృఢంగా చొరవ తీసుకునేవాడు. మన జీవితాల్లో కూడా, స్వీకరించడం, ఆదరించడం అనేవి పవిత్రాత్మ ప్రసాదించే ధైర్యవరానికి వ్యక్తీకరణగా ఉండవచ్చు. జీవితాన్ని దానిలోని వైరుధ్యాలు, విఫలయత్నాలు, నిరాశలన్నిటితో సహా ఉన్నది ఉన్నట్లుగా స్వీకరించడానికి అవసరమైన బలాన్ని ప్రభువు మాత్రమే మనకు ఇవ్వగలడు.

యేసు మన మధ్యకు రావడం తండ్రి ప్రసాదించిన వరం. మన జీవిత చరిత్రను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోయినా, దాని వాస్తవికతతో మనలో ప్రతి ఒక్కరం సమాధానపడటాన్ని ఈ వరం సాధ్యం చేస్తుంది.

దేవుడు యోసేపుతో, “దావీదు కుమారుడా, భయపడకు!” (మత్తయి 1:20) అని చెప్పినట్లుగానే, మనతో కూడా “భయపడకండి!” అని చెబుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. మనం కోపాన్ని, నిరాశను పూర్తిగా పక్కనపెట్టి, పరిస్థితులు మనం కోరుకున్నట్లు మారకపోయినా, అవి ఉన్న తీరును అక్కున చేర్చుకోవాలి. కేవలం నిస్సహాయంగా తలవంచడం ద్వారా కాదు, నిరీక్షణతోనూ ధైర్యంతోనూ అలా చేయాలి. ఈ విధంగా మనం మరింత లోతైన అర్థాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధమవుతాము. సువార్తకు అనుగుణంగా జీవించే ధైర్యాన్ని మనం పొందితే, మన జీవితాలు అద్భుతరీతిలో కొత్తగా జన్మించగలవు. ప్రతిదీ తప్పుగా జరిగిపోయినట్లు అనిపించినా, కొన్ని విషయాలను ఇక సరిచేయలేకపోయినా, అది అడ్డంకి కాదు. రాతినేల నుండి కూడా దేవుడు పూలను మొలిపించగలడు. మన హృదయం మనలను ఖండించినా, “దేవుడు మన హృదయాలకంటే గొప్పవాడు; ఆయనకు అన్నీ తెలుసు” (1 యోహాను 3:20).

ఇక్కడ మరోసారి, ఉనికిలో ఉన్న దేనినీ తిరస్కరించని క్రైస్తవ వాస్తవిక దృక్పథం మనకు ఎదురవుతుంది. వాస్తవం తన వెలుగునీడలన్నిటితో, సరళీకరించలేని తన నిగూఢ సంక్లిష్టతలో, మానవ అస్తిత్వానికి అర్థాన్ని అందిస్తుంది. అందుకే పౌలు అపొస్తలుడు ఇలా చెప్పగలుగుతున్నాడు: “దేవుణ్ణి ప్రేమించేవారికి సమస్తమూ మేలు కలిగేలా కలిసి పనిచేస్తాయని మనకు తెలుసు” (రోమీయులకు 8:28). దీనికి పునీత అగస్టీను, “చెడు అని పిలువబడేది కూడా (ఎతియామ్ ఇల్లుద్ క్వోద్ మాలుమ్ దిచితూర్)” అని జతచేస్తాడు.[19] ఈ విశాలమైన దృక్పథంలో, ప్రతి సంఘటన ఎంత సంతోషకరమైనదైనా, ఎంత విచారకరమైనదైనా, విశ్వాసం దానికి అర్థాన్ని ఇస్తుంది.

విశ్వసించడమంటే పైపైనే తేలికగా కనిపించే, ఓదార్పునిచ్చే పరిష్కారాలను కనుగొనడమని మనం ఎన్నడూ అనుకోకూడదు. క్రీస్తు మనకు బోధించిన విశ్వాసమే పునీత యోసేపులో మనకు కనిపిస్తుంది. ఆయన అడ్డదారులను వెదకలేదు; బదులుగా, వాస్తవాన్ని కళ్లారా చూసి ఎదుర్కొని, దానికి సంబంధించిన బాధ్యతను వ్యక్తిగతంగా స్వీకరించాడు.

యోసేపు వైఖరి, ఎవరినీ మినహాయించకుండా ఇతరులను వారు ఉన్నట్లుగానే అంగీకరించి ఆదరించడానికి, బలహీనులపట్ల ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపడానికి మనల్ని ప్రోత్సహిస్తుంది; ఎందుకంటే దేవుడు బలహీనమైనదానినే ఎన్నుకుంటాడు (చూడండి 1 కొరింథీయులకు 1:27). ఆయన “అనాథలకు తండ్రి, విధవరాండ్రకు రక్షకుడు” (కీర్తనలు 68:6); మన మధ్యనున్న పరదేశిని ప్రేమించమని ఆయన మనకు ఆజ్ఞాపిస్తాడు.[20]  దారి తప్పిన కుమారుడు, కరుణామయుడైన తండ్రి గురించిన ఉపమానానికి యేసు పునీత యోసేపు నుంచే ప్రేరణ పొందాడని భావించడం నాకు ఇష్టం (చూడండి లూకా 15:11-32).

5. సృజనాత్మక ధైర్యంగల తండ్రి

నిజమైన అంతరంగ స్వస్థత అంతటికీ మొదటి దశ మన వ్యక్తిగత జీవిత చరిత్రను అంగీకరించడం, జీవితంలో మనం ఎంచుకోని వాటిని కూడా స్వీకరించడం అయితే, ఇప్పుడు మనం మరొక ముఖ్యమైన అంశాన్ని జోడించాలి: సృజనాత్మక ధైర్యం. ముఖ్యంగా కష్టాలను మనం ఎదుర్కొనే తీరులో ఇది వ్యక్తమవుతుంది. కష్టం ఎదురైనప్పుడు, మనం ప్రయత్నాన్ని విరమించి వెనుదిరగవచ్చు, లేదా ఏదో ఒక విధంగా దానిని ఎదుర్కోవచ్చు. కొన్నిసార్లు, మనలో ఉన్నాయని మనం అనుకోని సామర్థ్యాలను కూడా కష్టాలు వెలికితీస్తాయి.

యేసు శైశవ వృత్తాంతాలను చదివేటప్పుడు, దేవుడు మరింత ప్రత్యక్షంగా, స్పష్టంగా ఎందుకు వ్యవహరించలేదని మనం తరచుగా ఆశ్చర్యపడవచ్చు. అయితే దేవుడు సంఘటనల ద్వారా, మనుషుల ద్వారా కార్యం చేస్తాడు.  రక్షణ చరిత్ర తొలి దశలను నడిపించడానికి దేవుడు ఎన్నుకున్న వ్యక్తి యోసేపు. శిశువును, ఆయన తల్లిని రక్షించడానికి దేవుడు ఉపయోగించిన నిజమైన “అద్భుతం” ఆయనే. యోసేపు సృజనాత్మక ధైర్యంపై నమ్మకముంచి దేవుడు కార్యం చేశాడు. బేత్లెహేముకు చేరుకున్నాక, మరియ ప్రసవించడానికి వసతి దొరకకపోవడంతో, యోసేపు ఒక పశువుల పాకను తీసుకుని, లోకంలోకి వచ్చిన దేవుని కుమారునికి ఆత్మీయమైన గృహంగా దానిని తనకు చేతనైనంతగా తీర్చిదిద్దాడు (చూడండి లూకా 2:6-7). శిశువును చంపాలని కోరుకున్న హేరోదు నుంచి ముప్పు ముంచుకొస్తున్నప్పుడు, శిశువును కాపాడమని యోసేపుకు మరోసారి కలలో హెచ్చరిక వచ్చింది; ఆయన అర్ధరాత్రి లేచి ఐగుప్తుకు పారిపోవడానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు (చూడండి మత్తయి 2:13-14).

ఈ కథనాలను పైపైన చదివితే, లోకం బలవంతుల, శక్తిమంతుల దయాదాక్షిణ్యాలపై ఆధారపడి ఉందనే భావన తరచుగా కలగవచ్చు. అయితే, లౌకిక అధికారుల అహంకారం, హింస ఎంతగా ఉన్నప్పటికీ, దేవుడు తన రక్షణ ప్రణాళికను నెరవేర్చడానికి ఎల్లప్పుడూ ఒక మార్గాన్ని కనుగొంటాడని చూపించడంలోనే సువార్తలోని “శుభవార్త” ఉంది. అలాగే, మన జీవితాలు కూడా కొన్నిసార్లు శక్తిమంతుల దయాదాక్షిణ్యాలపై ఆధారపడి ఉన్నట్లు అనిపించవచ్చు; కానీ నిజంగా ముఖ్యమైనదేమిటో సువార్త మనకు చూపిస్తుంది. దైవ పరిపాలనపై ఎల్లప్పుడూ నమ్మకముంచి ఒక సమస్యను ఒక అవకాశంగా మార్చగలిగిన నజరేతు వడ్రంగి చూపిన సృజనాత్మక ధైర్యాన్నే మనమూ చూపితే, దేవుడు మనల్ని రక్షించడానికి ఎల్లప్పుడూ ఒక మార్గాన్ని కనుగొంటాడు.

కొన్నిసార్లు దేవుడు మనకు సహాయం చేయడం లేదని అనిపిస్తే, దాని అర్థం మనం విడిచిపెట్టబడ్డామని నిశ్చయంగా కాదు; బదులుగా, ప్రణాళికలు వేసి, సృజనాత్మకంగా ఆలోచించి, స్వయంగా పరిష్కారాలను కనుగొనగలమని మనపై నమ్మకం ఉంచబడుతోందని అర్థం.

పక్షవాతంతో బాధపడుతున్న వ్యక్తిని యేసు వద్దకు తీసుకురావడానికి పైకప్పు నుంచి కిందికి దించిన అతని స్నేహితులు అలాంటి సృజనాత్మక ధైర్యాన్నే చూపించారు (చూడండి లూకా 5:17-26). ఆ స్నేహితుల ధైర్యానికి, పట్టుదలకు కష్టాలు అడ్డుగా నిలవలేదు. యేసు అతనిని స్వస్థపరచగలడని వారు దృఢంగా నమ్మారు. “జనసమూహం కారణంగా అతనిని లోపలికి తీసుకురావడానికి మార్గం కనబడక, వారు పైకప్పు మీదికి ఎక్కి, పెంకుల మధ్య నుంచి అతనిని పడకతో సహా జనసమూహం మధ్యలో, యేసు ముందు దించారు. ఆయన వారి విశ్వాసాన్ని చూసి, ‘మిత్రమా, నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి’ అన్నాడు” (వచనాలు 19-20). అనారోగ్యంతో ఉన్న తమ స్నేహితుణ్ణి తన వద్దకు తీసుకురావడానికి వారు చూపిన సృజనాత్మక విశ్వాసాన్ని యేసు గుర్తించాడు.

మరియ, యోసేపు, శిశువు ఐగుప్తులో ఎంతకాలం ఉన్నారో సువార్త మనకు చెప్పదు. అయినా వారికి ఆహారం, ఒక ఇల్లు, ఉపాధి తప్పకుండా అవసరమయ్యాయి. ఆ వివరాలను ఊహించుకోవడానికి పెద్దగా కల్పనాశక్తి అవసరం లేదు. ప్రతి ఇతర కుటుంబంలాగే పవిత్ర కుటుంబం కూడా వాస్తవ జీవిత సమస్యలను ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది; నేటికీ దురవస్థ, ఆకలి నుంచి తప్పించుకోవడానికి ప్రాణాలను పణంగా పెడుతున్న మన వలస సోదరసోదరీమణులెందరిలాగానే ఆ కుటుంబమూ వాటిని ఎదుర్కొంది. ఈ విషయంలో, యుద్ధం, ద్వేషం, హింసాత్మక పీడన, పేదరికం కారణంగా తమ స్వదేశాలను విడిచిపెట్టవలసి వచ్చిన వారందరికీ పునీత యోసేపును ప్రత్యేక పాలక పునీతునిగా నేను భావిస్తున్నాను.

యోసేపు పాత్ర ఉన్న ప్రతి వృత్తాంతం చివరలో, ఆయన లేచి, శిశువును, ఆయన తల్లిని తీసుకొని, దేవుడు తనకు ఆజ్ఞాపించినట్లు చేశారని సువార్త మనకు చెబుతోంది (చూ. మత్తయి 1:24; 2:14.21). నిజానికి, యేసు, ఆయన తల్లి మరియ మన విశ్వాసంలోని అత్యంత అమూల్యమైన నిధి.[21]

దేవుని రక్షణ ప్రణాళికలో, కుమారుని ఆయన తల్లియైన మరియ నుండి వేరు చేయలేము. ఆమె “తన విశ్వాస యాత్రలో ముందుకు సాగి, సిలువ వద్ద నిలిచే వరకు తన కుమారునితో ఐక్యతలో విశ్వాసపాత్రంగా స్థిరంగా నిలిచింది”.[22]

మనం యేసును, మరియను కాపాడుతున్నామా అని ఎల్లప్పుడూ ఆలోచించుకోవాలి. ఎందుకంటే, ఒక మర్మమైన రీతిలో వారిని కూడా మన బాధ్యతకు, సంరక్షణకు, భద్రతకు అప్పగించారు. సర్వశక్తిమంతుని కుమారుడు ఎంతో నిస్సహాయ స్థితిలో మన లోకంలోకి వచ్చాడు. ఆయనను యోసేపు కాపాడి, రక్షించి, సంరక్షించి, పెంచాల్సి వచ్చింది. దేవుడు యోసేపుపై నమ్మకం ఉంచాడు; మరియ కూడా ఆయనపై నమ్మకం ఉంచింది. ఎందుకంటే, తన ప్రాణాన్ని కాపాడటమే కాకుండా, తనకు, తన బిడ్డకు ఎల్లప్పుడూ కావలసినవన్నీ సమకూర్చే వ్యక్తిని ఆమె ఆయనలో కనుగొంది. ఈ భావంలో, పునీత యోసేపు కతోలిక సభకు సంరక్షకుడై ఉండక తప్పదు. ఎందుకంటే, మరియ మాతృత్వం సభ మాతృత్వంలో ప్రతిబింబించినట్లే, సభ చరిత్రలో క్రీస్తు శరీరానికి కొనసాగింపుగా ఉంది.[23] సభను నిరంతరం రక్షిస్తూ, యోసేపు శిశువును, ఆయన తల్లిని కాపాడుతూనే ఉన్నారు. మనం కూడా సభపై మనకున్న ప్రేమ ద్వారా శిశువును, ఆయన తల్లిని ప్రేమిస్తూనే ఉంటాము.

ఆ శిశువు తరువాత ఇలా చెబుతాడు: “నా కుటుంబ సభ్యులైన వీరిలో అత్యల్పులలో ఒకరికి మీరు ఏమి చేశారో, అది నాకే చేశారు” (మత్తయి 25:40). అందువల్ల, ప్రతి పేద వ్యక్తి, అవసరంలో ఉన్న వ్యక్తి, బాధపడుతున్న లేదా మరణదశలో ఉన్న వ్యక్తి, ప్రతి పరదేశి, ప్రతి ఖైదీ, ప్రతి రోగి—యోసేపు నిరంతరం కాపాడే “శిశువే”. ఈ కారణంగానే, అభాగ్యులకు, అవసరంలో ఉన్నవారికి, ప్రవాసులకు, బాధితులకు, పేదలకు, మరణదశలో ఉన్నవారికి రక్షకునిగా పునీత యోసేపును ప్రార్థిస్తారు. అందువల్ల, మన సోదరసోదరీమణులలో అత్యల్పుల పట్ల ప్రత్యేకమైన ప్రేమ చూపడంలో సభ ఎన్నడూ విఫలం కాకూడదు. ఎందుకంటే, యేసు వారిపట్ల ప్రత్యేకమైన శ్రద్ధ చూపి, తనను స్వయంగా వారితో ఐక్యం చేసుకున్నాడు. పునీత యోసేపు నుండి మనం అదే శ్రద్ధను, బాధ్యతను నేర్చుకోవాలి. శిశువును, ఆయన తల్లిని ప్రేమించడం, పవిత్ర సంస్కారాలను, దైవపరప్రేమను ప్రేమించడం, సభను, పేదలను ప్రేమించడం మనం నేర్చుకోవాలి. వీటిలో ప్రతి ఒక్కటీ ఎల్లప్పుడూ శిశువు, ఆయన తల్లియే.

6. శ్రమించే తండ్రి

మొదటి సామాజిక విశ్వలేఖ అయిన, పోప్ లియో XIII వెలువరించిన రేరుమ్ నొవారుమ్ కాలం నుండి, పునీత యోసేపులో ప్రముఖంగా ప్రస్తావించబడుతున్న అంశం శ్రమతో ఆయనకున్న సంబంధం. పునీత యోసేపు తన కుటుంబాన్ని పోషించడానికి నిజాయితీగా జీవనోపాధి సంపాదించిన వడ్రంగి. సొంత శ్రమ ఫలమైన ఆహారాన్ని భుజించడంలో ఉన్న విలువను, గౌరవాన్ని, ఆనందాన్ని యేసు ఆయన నుండి నేర్చుకున్నాడు.

మన కాలంలో ఉపాధి మరోసారి తీవ్రమైన సామాజిక సమస్యగా మారింది. దశాబ్దాలుగా కొంతమేరకు సుసంపన్నతను అనుభవించిన దేశాలలో సైతం నిరుద్యోగం కొన్నిసార్లు రికార్డు స్థాయులకు చేరుతోంది. ఇటువంటి సమయంలో గౌరవప్రదమైన శ్రమ ప్రాముఖ్యాన్ని గుర్తించవలసిన అవసరం మళ్లీ ఏర్పడింది. అలాంటి శ్రమకు పునీత యోసేపు ఆదర్శప్రాయమైన పాలక పునీతుడు.

శ్రమ అనేది రక్షణ కార్యంలో పాలుపంచుకునే సాధనం; దేవుని రాజ్య రాకను వేగవంతం చేయడానికి, మన ప్రతిభను, సామర్థ్యాలను పెంపొందించుకోవడానికి, వాటిని సమాజ సేవకు, సోదర ఐక్యతకు వినియోగించడానికి ఒక అవకాశం. అది వ్యక్తిగత పరిపూర్ణతకే కాకుండా, సమాజపు ప్రాథమిక జీవకణమైన కుటుంబ పరిపూర్ణతకు కూడా అవకాశమవుతుంది. ఉపాధి లేని కుటుంబం ముఖ్యంగా కష్టాలు, ఒత్తిళ్లు, పరస్పర దూరం, చివరికి విచ్ఛిన్నానికి కూడా సులభంగా లోనవుతుంది. ప్రతి ఒక్కరూ గౌరవప్రదమైన జీవనోపాధిని సంపాదించుకోగలిగేలా కృషి చేయకుండా, మానవ గౌరవం గురించి మనం ఎలా మాట్లాడగలం?

శ్రమించేవారు, వారి పని ఏదైనా సరే, స్వయంగా దేవునితో సహకరిస్తున్నారు; ఒక విధంగా మన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచానికి సృష్టికర్తలవుతున్నారు. ఆర్థిక, సామాజిక, సాంస్కృతిక, ఆధ్యాత్మిక రంగాలలో నెలకొన్న మన కాలపు సంక్షోభం, ఎవరినీ మినహాయించని ఒక కొత్త “సాధారణ స్థితి”ని నెలకొల్పడానికి శ్రమకున్న విలువను, ప్రాముఖ్యాన్ని, ఆవశ్యకతను మనమందరం తిరిగి కనుగొనాలనే పిలుపుగా ఉపయోగపడగలదు. స్వయంగా దేవుడు మనిషిగా అవతరించినప్పుడు శ్రమను తృణీకరించలేదని పునీత యోసేపు చేసిన పని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. మన సోదరసోదరీమణులలో ఎంతోమందిని ప్రభావితం చేస్తున్న, కోవిడ్-19 మహమ్మారి కారణంగా మరింత పెరిగిన ఉపాధి కోల్పోవడం, మన ప్రాధాన్యాలను సమీక్షించుకోవాలనే పిలుపుగా ఉండాలి. ఏ యువజనులూ, అసలు ఏ వ్యక్తీ, ఏ కుటుంబమూ ఉపాధి లేకుండా ఉండకూడదనే మన దృఢ నిశ్చయాన్ని వ్యక్తపరచే మార్గాలను కనుగొనేందుకు సహాయం చేయమని కార్మికుడైన పునీత యోసేపును వేడుకుందాం!

7. నీడలో ఉండే తండ్రి

పోలిష్ రచయిత యాన్ దొబ్రచిన్‌స్కీ తన తండ్రి నీడ అనే పుస్తకంలో,[24] పునీత యోసేపు జీవితకథను నవల రూపంలో చెబుతారు. యోసేపు ఎలాంటివారో తెలియజేయడానికి ఆయన భావస్ఫోరకమైన నీడ అనే ప్రతిమను ఉపయోగిస్తారు. యేసుతో తనకున్న సంబంధంలో యోసేపు పరలోక తండ్రికి భూమిపై నీడగా ఉన్నారు: ఆయన యేసును కనిపెట్టుకొని, కాపాడుతూ, ఎప్పుడూ ఆయనను ఒంటరిగా తన దారిన తాను పోనివ్వలేదు. మోషే ఇశ్రాయేలుతో చెప్పిన మాటలను మనం గుర్తుచేసుకోవచ్చు: “ఎడారిలో… ఒకరు బిడ్డను మోసినట్లుగా, మీరు ప్రయాణించిన దారంతా మీ దేవుడైన ప్రభువు మిమ్మల్ని ఎలా మోసుకొచ్చారో మీరు చూశారు” (ద్వితీయోపదేశకాండము 1:31). అదేవిధంగా, యోసేపు తన జీవితమంతా తండ్రిగా వ్యవహరించారు.[25]

తండ్రులుగా పుట్టరు; తండ్రులుగా రూపుదిద్దుకుంటారు. ఒక బిడ్డను లోకంలోకి తీసుకురావడం వల్ల మాత్రమే ఒక పురుషుడు తండ్రి కాడు; ఆ బిడ్డను సంరక్షించే బాధ్యతను స్వీకరించడం ద్వారా తండ్రి అవుతాడు. ఒక పురుషుడు మరొకరి జీవితానికి బాధ్యతను స్వీకరించినప్పుడల్లా, ఏదో ఒక విధంగా ఆ వ్యక్తికి తండ్రి అవుతాడు.

నేటి పిల్లలు తండ్రులు లేక తరచూ అనాథలవలె కనిపిస్తున్నారు. కతోలిక సభకు కూడా తండ్రులు అవసరం. పునీత పౌలు కొరింథీయులకు చెప్పిన మాటలు ఇప్పటికీ సముచితంగానే ఉన్నాయి: “క్రీస్తులో మీకు లెక్కలేనంతమంది మార్గదర్శకులు ఉన్నా, తండ్రులు మాత్రం అనేకమంది లేరు” (1 కొరింథీయులు 4:15). ప్రతి యాజకుడూ, ప్రతి పీఠాధిపతీ ఆ అపొస్తలునితో కలిసి ఇలా చెప్పగలగాలి: “సువార్త ద్వారా క్రీస్తు యేసులో నేను మీకు తండ్రినయ్యాను” (అదే వచనం). అలాగే పౌలు గలతీయులను ఇలా పిలుస్తారు: “నా చిన్న బిడ్డలారా, మీలో క్రీస్తు రూపుదిద్దుకునే వరకు మీ కోసం నేను మళ్లీ ప్రసవవేదన పడుతున్నాను!” (4:19).

తండ్రిగా ఉండటమంటే పిల్లలకు జీవితాన్ని, వాస్తవికతను పరిచయం చేయడం. వారిని వెనక్కి లాగడమో, అతిగా కాపాడటమో, తమ సొంతమన్నట్లు పట్టి ఉంచుకోవడమో కాదు; తమకు తాముగా నిర్ణయించుకోవడానికి, స్వేచ్ఛను ఆస్వాదించడానికి, కొత్త అవకాశాలను అన్వేషించడానికి వారిని సమర్థులుగా తీర్చిదిద్దడం. బహుశా ఈ కారణంగానే సంప్రదాయంగా యోసేపును “పరమ శుద్ధుడైన” తండ్రి అని పిలుస్తారు. ఆ బిరుదు కేవలం ఆప్యాయతకు గుర్తు మాత్రమే కాదు; సొంతం చేసుకోవాలనే భావానికి విరుద్ధమైన ఒక వైఖరికి సారాంశం. శీలశుద్ధి అంటే జీవితంలోని ప్రతి రంగంలోనూ సొంతం చేసుకోవాలనే భావం నుంచి స్వేచ్ఛగా ఉండటం. ప్రేమ శుద్ధంగా ఉన్నప్పుడే అది నిజమైన ప్రేమ అవుతుంది. సొంతం చేసుకోవాలని చూసే ప్రేమ చివరికి ప్రమాదకరంగా మారుతుంది: అది బంధిస్తుంది, కట్టడి చేస్తుంది, దుఃఖానికి కారణమవుతుంది. దేవుడే మానవాళిని శుద్ధమైన ప్రేమతో ప్రేమించారు; దారితప్పి, ఆయనకు విరోధంగా నిలబడటానికి కూడా మనకు స్వేచ్ఛనిచ్చారు. ప్రేమ ఎల్లప్పుడూ స్వేచ్ఛకు అనుగుణంగానే నడుస్తుంది; అసాధారణమైన స్వేచ్ఛతో ఎలా ప్రేమించాలో యోసేపుకు తెలుసు. ఆయన ఎన్నడూ తనను తాను అన్నింటికీ కేంద్రంగా చేసుకోలేదు. తన గురించి ఆలోచించకుండా, మరియ, యేసుల జీవితాలపైనే దృష్టి నిలిపారు.

యోసేపు కేవలం ఆత్మత్యాగంలో కాక, తనను తాను అర్పించుకోవడంలో ఆనందాన్ని కనుగొన్నారు. ఆయనలో మనకు ఎన్నడూ నిరాశ కనిపించదు; నమ్మకం మాత్రమే కనిపిస్తుంది. సహనంతో కూడిన ఆయన మౌనం, నమ్మకాన్ని ఆచరణలో వ్యక్తం చేసే చేతలకు నాంది అయింది. నేటి మన ప్రపంచానికి తండ్రులు అవసరం. తమ సొంత అవసరాలను తీర్చుకోవడానికి ఇతరులపై పెత్తనం చెలాయించే నిరంకుశులతో దానికి పనిలేదు. అధికారాన్ని నిరంకుశత్వంతోనూ, సేవను బానిస మనస్తత్వంతోనూ, చర్చను అణచివేతతోనూ, ప్రేమను సంక్షేమ సహాయాల మనస్తత్వంతోనూ, శక్తిని విధ్వంసంతోనూ కలగలిపే వారిని అది తిరస్కరిస్తుంది. ప్రతి నిజమైన పిలుపూ తనను తాను అర్పించుకోవడం నుంచే పుడుతుంది; ఆ అర్పణ పరిపక్వమైన త్యాగానికి ఫలం. యాజకత్వానికీ, సమర్పిత జీవితానికీ కూడా ఈ విధమైన పరిపక్వత అవసరం. మన పిలుపు వివాహ జీవితమైనా, అవివాహిత జీవితమైనా, కన్యాత్వ జీవితమైనా, మన ఆత్మార్పణ త్యాగం దగ్గరే ఆగిపోతే అది పరిపూర్ణతను చేరదు; అలా జరిగితే, ప్రేమలోని సౌందర్యానికీ ఆనందానికీ గుర్తుగా మారడానికి బదులుగా, ఆత్మార్పణ అసంతృప్తి, విచారం, నిరాశలకు వ్యక్తీకరణగా మారే ప్రమాదం ఉంటుంది.

తండ్రులు తమ పిల్లల స్థానంలో తామే వారి జీవితాలను జీవించడానికి నిరాకరించినప్పుడు, కొత్తవీ ఊహించనివీ అయిన విశాల అవకాశాలు తెరుచుకుంటాయి. ప్రతి బిడ్డలోనూ ఒక ప్రత్యేకమైన రహస్యం ఉంటుంది; ఆ బిడ్డ స్వేచ్ఛను గౌరవించే తండ్రి సహాయంతోనే అది వెలుగులోకి రాగలదు. తన బిడ్డ స్వతంత్రంగా జీవించగల స్థితికి చేరి, తోడు లేకుండానే జీవిత మార్గాల్లో నడవగలుగుతున్నట్లు చూసినప్పుడు, తాను “అవసరం లేనివాడిగా” మారిన ఆ సమయంలోనే తండ్రిగా, శిక్షకునిగా తన పాత్ర అత్యంత సంపూర్ణమైందని ఆ తండ్రి గ్రహిస్తాడు. తన బిడ్డ తన సొంతం కాదనీ, కేవలం తన సంరక్షణకు అప్పగించబడ్డాడనీ ఎల్లప్పుడూ ఎరిగిన యోసేపువలె అతడు మారినప్పుడు ఇలా జరుగుతుంది. చివరికి, యేసు ఇలా అన్నప్పుడు మనం అర్థం చేసుకోవాలని కోరుకునేది ఇదే: “భూమిపై ఎవరినీ మీ తండ్రి అని పిలవకండి; ఎందుకంటే మీకు తండ్రి ఒక్కరే, ఆయన పరలోకంలో ఉన్నారు” (మత్తయి 23:9).

మన పితృత్వాన్ని ఏ రూపంలో నిర్వహించినా, దానికి సొంతం చేసుకోవడంతో ఎలాంటి సంబంధం లేదనీ, అది మరింత గొప్ప పితృత్వాన్ని సూచించే ఒక “గుర్తు” అనీ ఎల్లప్పుడూ మనసులో ఉంచుకోవాలి. ఒక విధంగా మనమందరం యోసేపువలె ఉన్నాము: “చెడ్డవారిపైనా మంచివారిపైనా తన సూర్యుణ్ణి ఉదయింపజేసి, నీతిమంతులపైనా అనీతిమంతులపైనా వర్షం కురిపించే” పరలోక తండ్రి నీడగా ఉన్నాము (మత్తయి 5:45). ఆయన కుమారుణ్ణి అనుసరించే నీడగా కూడా ఉన్నాము.

* * *

“లేచి, బిడ్డను, ఆయన తల్లిని తీసుకువెళ్లు” (మత్తయి 2:13) అని దేవుడు పునీత యోసేపుతో చెప్పారు.

ఈ గొప్ప పునీతునిపట్ల మన ప్రేమను పెంపొందించడం, ఆయన మధ్యస్థ ప్రార్థనను వేడుకోవడానికి, ఆయన సద్గుణాలను, ఉత్సాహాన్ని అనుకరించడానికి మనలను ప్రోత్సహించడం ఈ అపొస్తలిక లేఖ ఉద్దేశం.

నిజానికి, పునీతుల ప్రత్యేకమైన ధ్యేయం అద్భుతాలను, అనుగ్రహాలను పొందిపెట్టడం మాత్రమే కాదు; అబ్రాహాము[26], మోషే[27] వలె, అలాగే తండ్రి సమక్షంలో మన “న్యాయవాది” (1 యోహాను 2:1) అయిన, “[మన] కొరకు విజ్ఞాపన చేయడానికి ఎల్లప్పుడూ జీవించే” (హెబ్రీయులు 7:25; రోమీయులు 8:34 కూడా చూడండి) “ఏకైక మధ్యవర్తి” (1 తిమోతి 2:5) యేసు వలె, దేవుని సమక్షంలో మన కొరకు విజ్ఞాపన చేయడం కూడా.

“తమ తమ జీవనస్థితికి తగిన పవిత్రతను, పరిపూర్ణతను సాధించడానికి కృషి చేసేలా” పునీతులు విశ్వాసులందరికీ సహాయపడతారు.[28] సువార్తను ఆచరణలో పెట్టడం సాధ్యమేనని వారి జీవితాలు స్పష్టమైన రుజువుగా నిలుస్తాయి.

యేసు మనతో ఇలా చెప్పారు: “నా నుండి నేర్చుకోండి, ఎందుకంటే నేను సాత్వికుడను, వినయ హృదయుడను” (మత్తయి 11:29). పునీతుల జీవితాలు కూడా మనం అనుసరించవలసిన ఆదర్శాలే. పునీత పౌలు దీనిని స్పష్టంగా చెబుతున్నారు: “నన్ను అనుకరించండి!” (1 కొరింథీయులు 4:16).[29] పునీత యోసేపు తన భావపూర్ణమైన మౌనం ద్వారా అదే చెబుతున్నారు.

ఎంతోమంది పునీత స్త్రీపురుషుల ఆదర్శాన్ని చూసి, పునీత అగస్టీను తనను తాను ఇలా ప్రశ్నించుకున్నారు: “వారు చేయగలిగినది నీవు కూడా చేయలేవా?” అలా ఆయన తన నిర్ణయాత్మకమైన పరివర్తనకు మరింత చేరువయ్యారు. అప్పుడు ఆయన ఇలా ఎలుగెత్తి పలకగలిగారు: “సదా ప్రాచీనమైన, సదా నూతనమైన సౌందర్యమా, నిన్ను ప్రేమించడంలో ఎంత ఆలస్యం చేశాను!”[30]

అనుగ్రహాలన్నిటిలో శ్రేష్ఠమైన అనుగ్రహం కోసం మనం పునీత యోసేపును వేడుకుంటే చాలు: అదే మన పరివర్తన.

ఇప్పుడు మనం ఆయనకు ప్రార్థన చేద్దాం:

విమోచకుని సంరక్షకులారా, వందనం,
ధన్య కన్య మరియ భర్తయైన యోసేపువారా.
దేవుడు తన ఏకైక కుమారుని మీకు అప్పగించారు;
మరియ మీపై నమ్మకం ఉంచారు;
మీ సాంగత్యంలో క్రీస్తు మానవుడయ్యారు.

ధన్య యోసేపువారా, మాకు కూడా
తండ్రిగా ఉండి,
జీవన మార్గంలో మమ్మల్ని నడిపించండి.
మాకు కృపను, కరుణను, ధైర్యాన్ని పొందించి,
సకల కీడు నుండి మమ్మల్ని కాపాడండి. ఆమెన్.

రోములోని పునీత యోహాను లాతెరాను మహాదేవాలయంలో, నా పరమగురుత్వపు ఎనిమిదవ సంవత్సరమైన 2020 సంవత్సరంలో, డిసెంబర్ 8న, ధన్య కన్యమరియ జన్మపాపరహిత గర్భధారణ మహోత్సవం నాడు ఇవ్వబడినది.

ఫ్రాన్సిస్కస్


 

[1] లూకా 4:22; యోహాను 6:42; మత్తయి 13:55; మార్కు 6:3 కూడా చూడండి.

[2] పవిత్ర ఆరాధనాచారాల సంఘం, క్వెమాద్మోదుమ్ దేయుస్ (8 డిసెంబర్ 1870): ASS 6 (1870-71), 194.

[3] కార్మికుడైన పునీత యోసేపు మహోత్సవం నాడు ACLIకి ఇచ్చిన ప్రసంగం (1 మే 1955): AAS 47 (1955), 406 చూడండి.

[4] అపోస్తలిక ప్రబోధం రెడెంప్తోరిస్ కుస్తోస్ (15 ఆగస్టు 1989): AAS 82 (1990), 5-34 చూడండి.

[5] కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం, 1014.

[6] మహమ్మారి సమయంలో ధ్యానం (27 మార్చి 2020): లొస్సెర్వతోరే రొమానో, 29 మార్చి 2020, పు. 10.

[7] ఇన్ మత్తేయుం హోమిలియే, V, 3: PG 57, 58.

[8] ధర్మోపదేశం (19 మార్చి 1966): ఇన్సెఞ్ఞమెంతి ది పావోలో VI, IV (1966), 110.

[9] ఆత్మకథ, 6, 6-8 చూడండి.

[10] నలభై సంవత్సరాలకు పైగా, ప్రతిరోజూ ఉదయకాల స్తుతి ప్రార్థనల తరువాత, యేసు మరియ సోదరీమణుల సభకు చెందిన పందొమ్మిదవ శతాబ్దపు ఫ్రెంచి ప్రార్థనా పుస్తకంలోని పునీత యోసేపు ప్రార్థనను నేను పఠిస్తూ వచ్చాను. అది భక్తిని, నమ్మకాన్ని వ్యక్తం చేస్తూ, పునీత యోసేపుకు ఒక విధమైన సవాలును కూడా విసురుతుంది: “అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేసే శక్తిగల మహిమాన్విత పితామహుడవైన పునీత యోసేపూ, ఈ వేదనాకరమైన, కష్టభరితమైన సమయాల్లో నాకు సహాయానికి రండి. నేను మీకు అప్పగించే తీవ్రమైన, కలవరపరిచే పరిస్థితులు సంతోషకరంగా ముగిసేలా వాటిని మీ సంరక్షణలోకి తీసుకోండి. నా ప్రియమైన తండ్రీ, నా నమ్మకమంతా మీపైనే ఉంది. నేను మిమ్మల్ని వ్యర్థంగా వేడుకున్నానని అనిపించనీయకండి. యేసు మరియల సహాయంతో మీరు అన్నీ చేయగలరు కనుక, మీ శక్తి ఎంత గొప్పదో మీ మంచితనం కూడా అంత గొప్పదని నాకు చూపించండి. ఆమేన్.”

[11] ద్వితీయోపదేశకాండము 4:31; కీర్తనలు 69:16; 78:38; 86:5; 111:4; 116:5; యిర్మీయా 31:20 చూడండి.

[12] అపోస్తలిక ప్రబోధం ఎవాంజేలీ గౌదియుం (24 నవంబర్ 2013), 88, 288: AAS 105 (2013), 1057, 1136-1137 చూడండి.

[13] ఆదికాండము 20:3; 28:12; 31:11.24; 40:8; 41:1-32; సంఖ్యాకాండము 12:6; 1 సమూయేలు 3:3-10; దానియేలు 2, 4; యోబు 33:15 చూడండి.

[14] అటువంటి సందర్భాల్లో రాళ్లతో కొట్టి చంపే శిక్షకు కూడా నిబంధనలు ఉండేవి (ద్వితీయోపదేశకాండము 22:20-21 చూడండి).

[15] లేవీయకాండము 12:1-8; నిర్గమకాండము 13:2 చూడండి.

[16] మత్తయి 26:39; మార్కు 14:36; లూకా 22:42 చూడండి.

[17] పునీత రెండవ యోహాను పౌలు, అపోస్తలిక ప్రబోధం రెడెంప్తోరిస్ కుస్తోస్ (15 ఆగస్టు 1989), 8: AAS 82 (1990), 14.

[18] దివ్యబలిపూజ, ధన్యులుగా ప్రకటించే వేడుకల సందర్భంగా ధర్మోపదేశం, విల్లావిసెన్సియో, కొలంబియా (8 సెప్టెంబర్ 2017): AAS 109 (2017), 1061.

[19] ఎన్‌కిరీదియోన్ దే ఫిదే, స్పే ఎత్ కారితాతే, 3.11: PL 40, 236.

[20] ద్వితీయోపదేశకాండము 10:19; నిర్గమకాండము 22:20-22; లూకా 10:29-37 చూడండి.

[21] పవిత్ర ఆరాధనాచారాల సంఘం, క్వెమాద్మోదుమ్ దేయుస్ (8 డిసెంబర్ 1870): ASS 6 (1870-1871), 193; ధన్య తొమ్మిదవ పయస్, అపోస్తలిక లేఖ ఇంక్లితుం పాత్రియార్కమ్ (7 జూలై 1871): పైన పేర్కొన్న గ్రంథంలోనే, 324-327 చూడండి.

[22] రెండవ వాటికన్ విశ్వ మహాసభ, సభను గురించిన విశ్వాస సిద్ధాంత రాజ్యాంగం లూమెన్ జెన్సియుం, 58.

[23] కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం, 963-970.

[24] మూల సంచిక: చేఞ్ ఓయ్త్సా, వార్సా, 1977.

[25] పోల్చి చూడండి: పునీత రెండవ జాన్ పాల్, అపోస్తలిక ప్రబోధం రెడెంప్టోరిస్ కుస్తోస్, 7-8: AAS 82 (1990), 12-16.

[26] పోల్చి చూడండి: ఆదికాండము 18:23-32.

[27] పోల్చి చూడండి: నిర్గమకాండము 17:8-13; 32:30-35.

[28] రెండవ వాటికన్ సార్వత్రిక మహాసభ, విశ్వాససిద్ధాంత రాజ్యాంగం లూమెన్ జెన్సియుమ్, 42.

[29] పోల్చి చూడండి: 1 కొరింథీయులకు 11:1; ఫిలిప్పీయులకు 3:17; 1 తెస్సలోనీకయులకు 1:6.

[30] ఆత్మనివేదనలు, VIII, 11, 27: PL 32, 761; X, 27, 38: PL 32, 795.

 


© ప్రచురణ హక్కులు – లిబ్రేరియా ఎడిత్రిచె వాతికానా