புனிதர்கள் அந்திரேயா கிம் தேகோன், பவுல் சோங் ஹசாங் மற்றும் தோழர்கள்

முதன்மைப் படம்: Judgefloro, CC0, விக்கிமீடியா காமன்ஸ் வழியாக

செப்டம்பர் 20: புனிதர்கள் அந்திரேயா கிம் தேகோன், அருள்பணியாளர், பவுல் சோங் ஹசாங் மற்றும் தோழர்கள், மறைசாட்சிகள்—நினைவு

இறந்த ஆண்டுகள்: 1839–1867
கொரியாவின் பாதுகாவல் புனிதர்கள்
மே 6, 1984 அன்று திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பால் இவர்களுக்குப் புனிதர் பட்டம் வழங்கினார்
திருவழிபாட்டு நிறம்: சிவப்பு
பதிப்பு: முழுமையானது – சுருக்கமானது

வலையொலி அலைவரிசைகள்:
Apple – Spotify – iHeart – Audible

மேற்கோள்:
நான் இவ்வுலகில் வாழப்போகும் காலம் குறைவாக இருப்பதால், நான் சொல்வதைக் கவனமாகக் கேளுங்கள். பிற நாகரிகங்களைச் சேர்ந்த மக்களை நான் அணுகியதற்கான ஒரே காரணம் என் இறைநம்பிக்கையும் என் கடவுளும் மட்டுமே. ஆண்டவருக்காக என் உயிரைக் கொடுக்க நான் தயாராக இருக்கிறேன். எனக்கு நிலைவாழ்வு தொடங்கப் போகிறது. இவ்வுலக வாழ்வுக்குப் பின் என்றும் நிறைவோடும் மகிழ்ச்சியோடும் இருக்க நீங்கள் விரும்பினால், கடவுளிடமிருந்து வரும் இந்தப் போதனையை நம்புங்கள். தம்மைப் புறக்கணிப்பவர்களை அவர் மறக்கமாட்டார்; முடிவில்லாத தண்டனையை அவர்களால் தவிர்க்க முடியாது. ~புனித அந்திரேயாவின் இறுதி வார்த்தைகளை எடுத்துரைக்கும் கொரியாவின் திருத்தூது ஆட்சிப் பதிலியின் கடிதத்திலிருந்து

சிந்தனை: 1392–1897 காலப்பகுதியில், இன்று வட கொரியா, தென் கொரியா என்று அழைக்கப்படும் பகுதிகள் அனைத்தையும் மாபெரும் ஜோசோன் அரசவம்சம் ஆண்டது. அக்காலத்தில் கொரியர்களின் சமய நம்பிக்கைகளில் ஆவியுலகத் தொடர்புச் சடங்குகளை மையமாகக் கொண்ட ஷாமனியமும் புத்த சமயமும் இருந்தபோதிலும், கன்பூசிய நெறியே முதன்மையான தத்துவ, அறநெறி மற்றும் அரசியல் அமைப்பாக விளங்கியது. அந்த அமைப்பில், அரசரை உச்சநிலையில் வைத்து, குடும்ப மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்புகளில் தெளிவான படிநிலை வரிசை நிறுவப்பட்டிருந்தது. இந்த வகுப்புப் படிநிலை அமைப்பு அவர்களது பண்பாட்டின் மையமாக இருந்தது. முன்னோர்களும் மிகுந்த மரியாதையுடன் போற்றப்பட்டனர்; சடங்குகள் வழியாக வழிபடவும் பட்டனர். மேலும் பல்வேறு மனித நற்பண்புகள் வலியுறுத்தப்பட்டு, கற்கப்பட்டு, வளர்க்கப்பட்டன.

கத்தோலிக்க நம்பிக்கை முதன்முதலில் சீனா வழியாகக் கொரியாவுக்கு அறிமுகமானது. 1583-இல் சீனாவில் கால்பதித்துக் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையை அறிமுகப்படுத்திய முதல் மறைப்பணியாளர்களில் இயேசு சபையைச் சேர்ந்த மத்தேயோ ரிச்சி ஒருவராவார். அருள்பணி ரிச்சியும் அவருடைய தோழர்களும் அங்குள்ள பண்பாட்டோடு ஒன்றிணைந்து வாழவும், மொழியைக் கற்கவும், கணிதம், அறிவியல், வானியல், வரைபடம் தயாரித்தல் ஆகியவற்றைக் கற்பிக்கவும் முயன்றனர். மறைக்கல்வி நூலைச் சீன மொழியில் முதன்முதலில் மொழிபெயர்த்தவர்கள் இவர்களே. 1603-இல், யி சு-குவாங் என்ற கொரியத் தூதருக்கு பெய்ஜிங்கில் மத்தேயோ ரிச்சியின் மறைக்கல்வி நூல் அறிமுகமானது. அவர் கொரியாவுக்குத் திரும்பியபோது அந்த நூலையும் தம்முடன் கொண்டுவந்தார். அடுத்த நூற்றாண்டில், கன்பூசிய அறிஞர்கள் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையை ஆராய்ந்து, அதைப் பற்றி விவாதித்தனர். இறுதியில், சமூகப் படிநிலைகள், முன்னோர் வழிபாடு போன்ற பல்வேறு கன்பூசியப் போதனைகளுக்குக் கத்தோலிக்க நம்பிக்கை முரணானது என்று முடிவுசெய்த அரசர், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அதைச் சட்டவிரோதமாக அறிவித்தார்.

1784-இல், கொரியாவில் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைப் பற்றிக் கற்றறிந்திருந்த யி சுங்-ஹுன் என்ற இருபத்தெட்டு வயது உயர்குடி இளைஞர், தூதரகப் பணியாக பெய்ஜிங் சென்ற தம் தந்தையுடன் சென்றார். அங்கிருந்தபோது, அவர் சில கத்தோலிக்க அருள்பணியாளர்களைத் தேடிச் சென்று, பேதுரு என்ற பெயரில் திருமுழுக்குப் பெற்றார். இவ்வாறு, அறியப்பட்ட வரலாற்றின்படி, கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைத் தழுவிய முதல் கொரியர் ஆனார். கொரியாவுக்குத் திரும்பியபோது, அவர் பாடுபட்ட சுரூபங்கள், செபமாலைகள், திருவுருவச் சிலைகள், புனிதப் படங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுவந்து, அடுத்த பத்தாண்டுகளில் தாம் புதிதாகக் கண்டடைந்த நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொண்டார். பொதுநிலையினரின் தலைமையில் கத்தோலிக்க நம்பிக்கை மறைவாக வளர்ந்தது. கத்தோலிக்க நம்பிக்கை கொரியர்களைப் பெரிதும் ஈர்த்ததற்கான காரணங்களில் ஒன்று, கன்பூசிய நெறி ஊக்குவித்த அநீதியான படிநிலை அமைப்பை அகற்றி, மக்கள் அனைவரையும் ஒரே நிலையில் வைத்ததே ஆகும். ஒவ்வொருவரும் கிறிஸ்துவால் தனிப்பட்ட முறையில் அன்புசெய்யப்பட்டு மீட்கப்பட்ட சமமானவர்கள் என்றும், அதனால் அனைவரும் சகோதர சகோதரிகள் என்றும் ஒருவரையொருவர் காணக் கத்தோலிக்க நம்பிக்கை வழிவகுத்தது.

இறைநம்பிக்கை மெதுவாக வளர்ந்தபோது, மனந்திரும்பியவர்கள் தங்களுக்கு அருள்பணியாளர்களை அனுப்புமாறு சீனத் திருஅவையிடம் கேட்டுக்கொண்டனர். 1795-இல், அருள்பணி ஜேம்ஸ் சோ வென்-மோ என்ற சீன மறைப்பணியாளர், பதிவுசெய்யப்பட்ட வரலாற்றின்படி, கொரிய மண்ணில் கால்பதித்து மறைவாகத் திருப்பலி நிறைவேற்றிய முதல் அருள்பணியாளர் ஆனார். அடுத்த ஆறு ஆண்டுகளில், கத்தோலிக்கர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 10,000 ஆக உயர்ந்ததாக மதிப்பிடப்படுகிறது. 1801-இல், அருள்பணி ஜேம்ஸ் கைது செய்யப்பட்டு மறைசாட்சியாகக் கொல்லப்பட்டார். இன்று நினைவுகூரப்படும் புனிதர் பட்டம் பெற்றவர்களில் அவர் இடம்பெறவில்லை என்றாலும், அவரையும் தொடக்ககாலக் கொரிய மறைசாட்சிகள் மேலும் 123 பேரையும் திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் 2014-இல் வணக்கத்திற்குரியவர்களாக அறிவித்தார்.

இன்று நாம் போற்றும் 103 கொரிய மறைசாட்சிகளுக்கும், திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பால், மே 6, 1984 அன்று தென் கொரியாவின் சியோல் நகருக்கு மேற்கொண்ட தமது திருத்தூதுப் பயணத்தின்போது ஒரே நிகழ்வில் புனிதர் பட்டம் வழங்கினார். கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைத் தழுவிய முதல் கொரியரின் மனமாற்றத்தின் 200-ஆம் ஆண்டு நிறைவை நினைவுகூரும் வகையில் இது நடைபெற்றது. இன்று நாம் நினைவுகூரும் புனிதர்கள் 1839–1867 ஆண்டுகளில் கொரியாவில் மறைசாட்சிகளாக உயிர்நீத்தனர். இவர்களில் பெரும்பாலோர் 1839, 1846, 1866 ஆகிய ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்த மூன்று பெரும் வேதகலாபங்களின்போது கொல்லப்பட்டனர்.

1839-ஆம் ஆண்டு வேதகலாபத்தில் மறைசாட்சிகளாக உயிர்நீத்தவர்களில் நாற்பத்துமூன்று வயதான ஆயர் லொரான்-மரி-ஜோசப் இம்பெரும் ஒருவர். பாரிஸ் அயல்நாட்டு மறைப்பணிச் சபையில் சேர்ந்தபின், அருள்பணி இம்பெர் 1836-இல் கொரியாவின் திருத்தூது ஆட்சிப் பதிலியாக நியமிக்கப்பட்டு, ஆயராகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார். 1837-இல் பத்துத் தோழர்களுடன் கொரியாவுக்குள் நுழைந்தார். சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள், அவரும் அவருடைய சக மறைப்பணியாளர்களும் பகலில் மறைந்திருந்து, இரவில் மறைவாக வாழ்ந்த கத்தோலிக்க மக்களுக்குப் பணியாற்றினர். வகுப்புப் படிநிலை அமைப்பு, முன்னோர் வழிபாடு ஆகிய பாரம்பரிய நடைமுறைகளுக்குக் கத்தோலிக்க நம்பிக்கை ஏற்படுத்திய அச்சுறுத்தல் குறித்து அதிகாரிகள் பெருகிவரும் கவலை கொண்டிருந்தனர். 1839 ஆகஸ்டில், ஆயர் இம்பெர் அவர்களிடம் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டார். பரவலான வேதகலாபம் ஏற்படக்கூடும் என்பதை உணர்ந்த ஆயர் இம்பெர், அதிகாரிகளிடம் தாமாகவே சரணடைந்தார். பின்னர், தங்கள் உயிர்த்தியாகம் தங்கள் மக்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றும் என்ற நம்பிக்கையில், தம்முடன் பணியாற்றிய பிரெஞ்சு அருள்பணியாளர்களான பியர் பிலிபேர் மொபான், ழாக் ஒனோரே ஷாஸ்தான் ஆகிய இருவரையும் அவ்வாறே செய்யுமாறு வலியுறுத்தினார். தங்கள் நம்பிக்கையைக் கைவிடுமாறு கட்டாயப்படுத்தும் நோக்கில் அவர்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடூரமான சித்திரவதைகள் பலனளிக்காததால், செப்டம்பர் 21 அன்று அவர்களுக்கு மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது. அவர்களது உடல்கள் பல நாட்கள் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டன.

எனினும், கத்தோலிக்க நம்பிக்கையின் பரவலைத் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை. விதை விதைக்கப்பட்டிருந்தது; அது வளரத் தொடங்கி, நல்ல கனிகளைத் தந்துகொண்டிருந்தது. இன்றைய நினைவுநாளில் குறிப்பாகக் குறிப்பிடப்படும் இரு மறைசாட்சிகள் புனித அந்திரேயா கிம் தே-கோனும் புனித பவுல் சோங் ஹா-சாங்கும் ஆவர். பவுல் 1795-ஆம் ஆண்டு கொரியாவின் உயர்குடிக் குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்தார். அவர் திருமணமான ஒரு பொதுநிலை மறைக்கல்விப் பணியாளர். கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைக் கற்பித்ததோடு, பாரிஸ் வெளிநாட்டு மறைப்பணிச் சபையினர் கொரியாவுக்குக் குருக்களை அனுப்பும்படி அவர்களை இணங்கச் செய்வதற்காகப் பலமுறை பெய்ஜிங்கிற்குப் பயணம் செய்தார். இதே வேண்டுகோளுடன் திருத்தந்தைக்கும் கடிதம் எழுதினார். அவரது முயற்சிகளும் ஒரு காரணமாக அமைந்ததால், மறைவாக இயங்கிவந்த கொரியக் கத்தோலிக்கச் சமூகத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றப் பணியாற்றுவதற்காக ஆயர் இம்பெர்ட்டும் அவருடன் பத்து மறைப்பணியாளர்களும் அனுப்பப்பட்டனர். 1839-ஆம் ஆண்டு, ஆயர் இம்பெர்ட்டின் உயிரைப் பறித்த அதே துன்புறுத்தலின்போது, மறைக்கல்விப் பணியாளர் பவுல் சோங் ஹா-சாங்கும் மறைசாட்சியாக உயிர்நீத்தார்.

அந்திரேயா கிம்மும் ஜோசோன் அரசவம்சத்தின் ஆளும் உயர்குடி வகுப்பில் பிறந்தவர். புதிதாகக் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைத் தழுவிய பலருள் அவரது பெற்றோரும் இருந்தனர். 1836-ஆம் ஆண்டு, தமது பதினான்காவது அல்லது பதினைந்தாவது வயதில் அந்திரேயா திருமுழுக்குப் பெற்றார். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1839-ஆம் ஆண்டின் மறைசாட்சிகளுள் அவரது தந்தையும் ஒருவரானார்; இன்று நாம் நினைவுகூரும் புனிதர்களின் பட்டியலிலும் அவர் இடம்பெற்றுள்ளார். திருமுழுக்குப் பெற்றபின் அந்திரேயா, போர்த்துகீசியக் குடியேற்றப் பகுதியான மக்காவுக்கு 1,300 மைல்கள் பயணம் செய்து, அங்குக் குருமடத்தில் சேர்ந்தார். பின்னர் தமது இறையியல் பயிற்சியை நிறைவுசெய்யப் பிலிப்பைன்ஸுக்கு அனுப்பப்பட்டார். 1845-ஆம் ஆண்டு ஷாங்காயில், கொரியாவின் முதல் குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, எல்லைக் காவலர்களைத் தவிர்த்து, கொரியாவில் தமது குருத்துவப் பணியைத் தொடங்குவதற்காக, ஆபத்துமிக்க கடற்பயணத்தின் வழியாக மறைவாகக் கொரியாவுக்குத் திரும்பினார்.

கொரியாவில் அருள்பணி அந்திரேயாவின் பணி குறுகிய காலமே நீடித்தாலும், அது மிகுந்த பலனளித்தது. மறைவாக அருளடையாளங்களை வழங்கியதோடும் நம்பிக்கையைக் கற்பித்ததோடும், பிற பிரெஞ்சு மறைப்பணிக் குருக்களின் வருகையை ஒருங்கிணைக்கவும் அவர் உதவினார். எனினும், அவரது செயல்பாடுகள் அதிகாரிகளின் கவனத்திற்குத் தப்பவில்லை. 1846-ஆம் ஆண்டு அவர் கைது செய்யப்பட்டார்; அவர் தமது நம்பிக்கையைக் கைவிடச் செய்யும் முயற்சியில் கொடூரமான சித்திரவதைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டார். சிறையில் இருந்தபோதும் அருள்பணி அந்திரேயா தமது நம்பிக்கையை உறுதியாக அறிக்கையிட்டதோடு, பல கடிதங்களையும் எழுதினார். அவற்றுள் தமது பங்குமக்களுக்கு எழுதிய கடிதம் மிகுந்த ஊக்கமளிப்பதாக அமைந்தது. அந்தக் கடிதத்தில், தமது பங்குமக்கள் எதிர்கொள்ளவிருந்த துன்பங்களைப் பற்றி எடுத்துரைத்து, அவர்களுக்கு நம்பிக்கையூட்டி, கிறிஸ்துவில் உள்ள மீட்பைச் சுட்டிக்காட்டி, கத்தோலிக்கத் திருஅவையின் போதனைகளிலிருந்து வலிமை பெற்று, தங்கள் நம்பிக்கையில் உறுதியாக நிலைத்திருக்குமாறு ஊக்குவித்தார். 1846-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 16 அன்று, ஹான் ஆற்றங்கரையில், தமது இருபத்தைந்தாவது வயதில் தலை துண்டிக்கப்பட்டு உயிர்நீத்தார்.

கிறிஸ்தவர்கள் மீதான துன்புறுத்தல் அடுத்த இருபது ஆண்டுகளுக்கும் தொடர்ந்தது. 1866-ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த மிகக் கொடுமையான துன்புறுத்தல் ஆயிரக்கணக்கான உயிர்களைப் பறித்தது. மொத்தத்தில், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் கொரியாவில் 10,000–20,000 கிறிஸ்தவர்கள் மறைசாட்சிகளாக உயிர்நீத்திருக்கலாம் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கொரியாவில் மக்கள் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைத் தழுவுவதைத் தடுக்கும் முயற்சிகள் கொடூரமானவையாக இருந்தன. சிறையில் அடைப்பது மட்டும் போதவில்லை. கொல்வதும் போதவில்லை. நம்பிக்கை பரவுவதைத் தடுப்பதற்கு ஆட்சியாளர்கள் பயன்படுத்திய ஆயுதம் கொடூரமான சித்திரவதையே. இன்று நாம் போற்றும் 103 மறைசாட்சிகளும் அந்த முயற்சிகள் தோல்வியடைந்ததை நமக்குச் சொல்கிறார்கள். மேலும், 2014-ஆம் ஆண்டு வணக்கத்திற்குரியவர்களாக அறிவிக்கப்பட்ட 123 மறைசாட்சிகளும், துன்புறுத்தல்களுக்கு நடுவிலும் நம்பிக்கை கனிதருகிறது என்பதற்கு மேலும் சான்றளிக்கிறார்கள்.

இன்று கொரிய மறைசாட்சிகளை நாம் போற்றும்போது, கிறிஸ்துவுடனான உண்மையான சந்திப்பு ஒருவரை எந்த அளவுக்கு மாற்றுகிறது என்றால், கிறிஸ்துவே அவரது வாழ்வின் மையமாகிவிடுகிறார் என்பது நமக்கு நினைவூட்டப்படுகிறது. உண்மையான நம்பிக்கையைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. இந்த மறைசாட்சிகள் தங்கள் மண்ணக வாழ்வைவிட நம்பிக்கையையும், நிலையற்ற சுகங்களைவிட நிலைவாழ்வையும் தேர்ந்துகொண்டனர். அவர்கள் ஒன்றிணைந்து அளித்த சான்று, கிறிஸ்துவில் நாம் எவ்வளவு ஆழமாக நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்க நம் ஒவ்வொருவருக்கும் சவாலாக அமைய வேண்டும். அவர்கள் தாங்கியவற்றைத் தாங்கும் அளவுக்கு உங்கள் நம்பிக்கை வலிமையானதா? இல்லையெனில், இன்று அவர்களின் பரிந்துரையை நாடுங்கள்; இயேசு கிறிஸ்துவை உங்கள் வாழ்வின் மையமாகக் கொள்வதற்கு உங்களை மீண்டும் அர்ப்பணியுங்கள்.

இறைவேண்டல்: புனித அந்திரேயா கிம் தே-கோன், பவுல் சோங் ஹா-சாங் மற்றும் தோழர்களே, கிறிஸ்துவைச் சந்தித்தபின் உங்கள் மண்ணக வாழ்வைவிட அவரையே நீங்கள் தேர்ந்துகொண்டீர்கள். நிலைவாழ்வே உங்கள் நம்பிக்கையாக இருந்தது; சாவு உங்களுக்கு ஆதாயமாயிற்று. எதுவும் ஒருபோதும் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதிலிருந்து என்னைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாத அளவுக்கு நான் அவர்மீது ஆழ்ந்த பற்றுக்கொள்ள, எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் சான்று எனக்கு அளிக்கும் நம்பிக்கை, உங்களைப்போல நானும் புனிதராக வாழ எனக்கு ஊக்கமளிப்பதாக. கொரிய மறைசாட்சிகளே, எனக்காக வேண்டிக்கொள்ளுங்கள். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

சிந்தனை எடுக்கப்பட்ட நூல்:

திருவழிபாட்டு ஆண்டின் புனிதர்களும் திருவிழாக்களும்
தொகுதிகள் ஒன்று–நான்கு

மேலும் வாசிக்க:

திருத்தந்தை இரண்டாம் யோவான் பவுல்

கத்தோலிக்கப் புனிதர்கள் & திருவிழாக்கள்

கத்தோலிக்கப் புனிதர்கள் பற்றிய தகவல்கள்

கொரிய மறைசாட்சிகளின் வரலாறுகள்

கத்தோலிக் கல்ச்சர்

கத்தோலிக்கச் செய்தி நிறுவனம்

சாங்க்டோரல்