எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகக் கடவுளை அன்புசெய்தல்
பொதுக்காலம் பதின்மூன்றாம் ஞாயிறு, ஆண்டு அ
இயேசு தம் திருத்தூதர்களிடம் கூறினார்: “என்னைவிடத் தந்தையையோ தாயையோ மிகுதியாக அன்பு செய்பவர் எனக்குத் தகுதியற்றவர். என்னைவிட மகனையோ மகளையோ மிகுதியாக அன்பு செய்பவர் எனக்குத் தகுதியற்றவர். தம் சிலுவையைச் சுமந்துகொண்டு என்னைப் பின்தொடராதவரும் எனக்குத் தகுதியற்றவர்.” மத்தேயு 10:37-38
கடவுளைவிடக் குடும்ப உறுப்பினர்களை மிகுதியாக அன்பு செய்யத் தேர்ந்தெடுப்பதால் ஏற்படும் ஒரு கவனிக்கத்தக்க விளைவை இயேசு விளக்குகிறார். கடவுளைவிட ஒரு குடும்ப உறுப்பினரை மிகுதியாக அன்பு செய்வதன் விளைவு, ஒருவர் கடவுளுக்குத் தகுதியற்றவராக இருப்பதே. நம்மையே ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து பார்க்கத் தூண்டும் நோக்கில் கூறப்பட்ட வலுவான கூற்று இது.
முதலில், ஒருவர் தம் தாயையோ தந்தையையோ, மகனையோ மகளையோ உண்மையாக அன்பு செய்வதற்கான ஒரே வழி, தம் முழு இதயத்தோடும் உள்ளத்தோடும் ஆன்மாவோடும் ஆற்றலோடும் முதலில் கடவுளை அன்பு செய்வதே என்பதை நாம் உணர வேண்டும். குடும்பத்தினர்மீதும் பிறர்மீதும் நாம் கொள்ளும் அன்பு, கடவுள்மீதான இந்தத் தூய்மையான, முழுமையான அன்பிலிருந்தே ஊற்றெடுக்க வேண்டும்.
எனவே, இயேசுவின் எச்சரிக்கையை, நாம் அவரை முழுமையாக அன்பு செய்கிறோமா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளும் அழைப்பாக மட்டுமல்லாமல், கடவுள்மீது நாம் கொண்டுள்ள அன்பே பிறர்மீது நாம் கொள்ளும் அன்பின் ஊற்றாக அமைய அனுமதிப்பதன் வழியாக, நம் குடும்பத்தினரையும் முழுமையாக அன்பு செய்கிறோமா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளும் அழைப்பாகவும் காண வேண்டும்.
நம் ஆண்டவரின் இந்தக் கட்டளையை நாம் எவ்வாறு மீறக்கூடும்? இயேசுவைவிடப் பிறரை நாம் எவ்வாறு மிகுதியாக அன்பு செய்யக்கூடும்? பிறர், நம் குடும்ப உறுப்பினர்களாகவே இருந்தாலும், நம் நம்பிக்கையிலிருந்து நம்மை விலக்கிச் செல்ல நாம் அனுமதிக்கும்போது, இத்தகைய பாவமான வழியில் செயல்படுகிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் நீங்கள் ஆலயத்திற்குச் செல்லத் தயாராகிக்கொண்டிருக்கும்போது, வேறொரு செயலில் ஈடுபடுவதற்காகத் திருப்பலிக்குச் செல்ல வேண்டாம் என்று ஒரு குடும்ப உறுப்பினர் உங்களை இணங்கவைக்க முயல்கிறார். அவரைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காக நீங்கள் ஒப்புக்கொண்டால், கடவுளைவிட அவரை மிகுதியாக “அன்பு செய்கிறீர்கள்”. ஆனால், இறுதியில் பார்த்தால், இது அந்தக் குடும்ப உறுப்பினர்மீதான உண்மையான அன்பு அல்ல; ஏனெனில், கடவுளின் திருவுளத்திற்கு மாறாக ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
முதலில் உங்கள் இதயத்தையும் ஆன்மாவையும் இறையன்பை நோக்கித் திருப்புவதன் மூலம் உங்கள் குடும்பத்தினரை நீங்கள் எப்படி உண்மையாக நேசிக்க முடியும் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இறையன்பை இவ்வாறு முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதே ஒவ்வோர் உறவிலும் அன்பின் அடித்தளமாக அமையட்டும். அப்போதுதான் பிறர்மீது நீங்கள் கொள்ளும் அன்பிலிருந்து நல்ல கனிகள் விளையும்.
நிறைவான அன்பின் ஆண்டவரே, என் மனம், இதயம், ஆன்மா, ஆற்றல் அனைத்தையும் உமக்கு அளிக்கிறேன். அனைத்திற்கும் மேலாகவும் அனைத்திலும் உம்மை நேசிக்க எனக்கு உதவியருளும். அந்த அன்பிலிருந்து, என் வாழ்வில் நீர் வைத்துள்ளவர்களை நேசிக்கவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இயேசுவைத் தொடுதல்
பொதுக்காலத்தின் பதின்மூன்றாம் ஞாயிறு, ஆண்டு B
“அவருடைய ஆடைகளைத் தொட்டாலே நான் குணமடைவேன்” என்று அவர் கூறினார். மாற்கு 5:28
மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் இயேசுவிடம் வரும் ஒருவருக்கு இதோ ஓர் எடுத்துக்காட்டு. அந்தப் பெண்ணின் எண்ணங்களை அறிந்துகொள்ளும் கொடை நமக்கு அளிக்கப்படுவதால், இது மனத்தைக் கவரும் ஒரு நிகழ்வாக அமைகிறது.
இந்தப் பெண் பல ஆண்டுகளாக மிகுந்த துன்பத்திற்கு உள்ளாகியிருந்தார். மருத்துவர்களின் சிகிச்சையால் குணமடையத் தம்மால் முடிந்த அனைத்தையும் முயன்று பார்த்தார். தம்மிடமிருந்த அனைத்தையும் செலவழித்தார். பின்னர், நம்பிக்கையற்ற இந்த நிலையில், அப்பெண் நம்பிக்கையோடு இயேசுவை நாடினார்.
ஒருவேளை அவள் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்திருக்கலாம்; அது நமக்குத் தெரியாது. அவள் தன் துன்பத்தில் மிகவும் தாழ்த்தப்பட்டிருந்தாள் என்பதும், அவளுக்கு வேறு வழியே இருக்கவில்லை என்பதும் நமக்குத் தெரியும். தாழ்மையான இந்த நிலையில், எந்தப் புனிதரும் செய்யக்கூடியதையே அவள் செய்தாள். இயேசுவே தீர்வு என்ற உறுதியைப் பற்றிக்கொண்டாள். மற்ற அனைத்தும் தோல்வியடைந்தாலும், இயேசு தன்னைக் கைவிடமாட்டார் என்று நம்பினாள். தன் உடல் நலமடையுமா என்பது ஒருவேளை அவளுக்குத் தெரிந்திருக்காது; இருப்பினும், தான் இயேசுவை நாட வேண்டும் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள்.
இதே ஆழமான நம்பிக்கையோடும் இதே உறுதிப்பாட்டோடும் நம் வாழ்வை இயேசுவிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற மாபெரும் பாடம் இந்த நிகழ்வில் உள்ளது. வாழ்வில் வேறு எல்லா வழிகளையும் நாம் முயன்று பார்த்திருக்காவிட்டாலும், இந்தப் பெண் அளிக்கும் சாட்சியத்தை நாம் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆழ்ந்த உறுதியோடும் நம்பிக்கையோடும் இயேசுவை நாடுவது என்பது, அவருடைய திருவுளம் மட்டுமே முக்கியம் என்பதை நாம் அறிந்திருக்கிறோம் என்பதாகும். அனைத்திற்கும் மேலாகவும், வாழ்வின் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் நாம் அவரையே தேர்ந்தெடுக்கிறோம் என்பதாகும். நம் பிரச்சினைகளுடன் மட்டுமல்லாமல், நம் மகிழ்ச்சிகளுடனும், நாம் பெறும் ஆசிகளிலும் அவரை நாடுகிறோம் என்பதாகும். வாழ்வில் அனைத்திற்கும் இயேசுவே தீர்வு என்ற ஆழ்ந்த உள்ளார்ந்த உறுதியிலிருந்தே நாம் செய்யும் அனைத்தும் பிறக்க வேண்டும்.
ஒருவேளை இது சற்றே அளவுக்கு அதிகமாகத் தோன்றலாம். மற்ற அனைத்தும் நமக்குப் பயனற்றுப் போவதாகத் தோன்றும்போது மட்டுமே அவரை நாடும் பழக்கம் நமக்கு இருக்கலாம். ஆனால் அப்படி இருக்கக் கூடாது. சொல்லப்போனால், “அவருடைய ஆடைகளைத் தொட” முயல்வதை அன்றாடப் பழக்கமாக வளர்த்துக்கொள்ள நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். அதாவது, நம் இதயம், உள்ளம், சித்தம், ஆன்மா அனைத்தையும் எப்போதும் அவரை நோக்கித் திருப்ப வேண்டும்.
இயேசுவை நாடும் பழக்கம் உங்களிடம் எவ்வளவு ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் ஆசிகளைப் பெறும்போது முதலில் அவரைத்தான் புகழ்கிறீர்களா? உங்கள் அச்சங்களிலும் போராட்டங்களிலும் முதலில் அவரைத்தான் நாடுகிறீர்களா? இந்த உள்ளார்ந்த பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்; உங்கள் வாழ்வில் அருளின் அற்புதங்களைக் காண்பீர்கள்.
அற்புதங்களைச் செய்யும் என் ஆண்டவரே, அனைத்திலும் எப்போதும் உம்மை நாட எனக்கு உதவியருளும். வாழ்க்கை கடினமாகத் தோன்றும்போதும், அனைத்தும் சீர்குலைவதுபோல் தோன்றும்போதும் உம்மை நம்ப எனக்கு உதவியருளும். நான் பெறும் எண்ணற்ற ஆசிகள் அனைத்திலும் உம்மை நாடவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
உறுதியுடன் இருத்தல்
பொதுக்காலத்தின் பதின்மூன்றாம் ஞாயிறு, ஆண்டு C
இயேசு விண்ணேற்றம் அடையும் நாட்கள் நிறைவடைந்தபோது, அவர் எருசலேமுக்குச் செல்ல உறுதியான முடிவெடுத்து, தமக்கு முன்னே தூதர்களை அனுப்பினார். லூக்கா 9:51-52a
எருசலேமை நோக்கிச் செல்லும் தமது பணியில் இயேசு “உறுதியான முடிவெடுத்திருந்தார்”. இந்த வரியின் முக்கியத்துவத்தை நாம் எளிதில் கவனிக்கத் தவறிவிடலாம்.
இந்தப் பகுதியைப் பற்றி இரண்டு கருத்துகளைக் குறிப்பிட வேண்டும். முதலாவதாக, உலகின் பாவங்களுக்காக அவர் இறுதியில் இறக்கவிருந்த இடமே அவர் சென்றுகொண்டிருந்த எருசலேம். சிலுவைப் பலியின் வழியாக அவர் மாட்சிமைப்படுத்தப்படும் இடம் அது. எனவே, எருசலேமுக்குச் செல்வது ஆபத்தானது என்பதைச் சீடர்கள் அறிந்திருந்ததால், இயேசு அங்குச் செல்வதை அவர்கள் விரும்பவில்லை. ஆனால், இயேசு தாம் விரைவில் அனுபவிக்கவிருந்த துன்பத்தையும் கடந்து, தாம் ஒப்புக்கொடுக்கவிருந்த பலியின் வருங்கால மாட்சியைக் கண்டார்.
இரண்டாவதாக, எருசலேமுக்குச் சென்று தமது உயிரைப் பலியாக ஒப்புக்கொடுப்பதில் இயேசு “உறுதியுடன்” இருந்தது, அவரது துணிவையும் நிறைவான அன்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது. அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய பெரிய நோக்கத்தை அவர் மனத்தில் கொண்டிருந்ததால், தமக்கு என்ன நேரிடும் என்பதை எண்ணி அவர் அஞ்சவில்லை. பல ஆன்மாக்கள் மீட்படைவதன் நற்கனியை அவர் கண்டார். தமது இறைப்பணியிலிருந்து பின்வாங்கச் செய்யும் எந்தச் சோதனையையும் அந்த நற்கனி பின்னுக்குத் தள்ளியது.
உலகின் மீட்புக்காக எருசலேமில் தமது உயிரைப் பலியாக ஒப்புக்கொடுக்க இயேசு கொண்டிருந்த உறுதியிலிருந்து நாம் பலவற்றைக் கற்றுக்கொள்ளலாம். நிச்சயமாக, இந்தப் பலியின் கனியை நாம் உணர்ந்து, அதற்காக என்றென்றும் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், இயேசுவின் செயல்களைப் பின்பற்றுவதற்கான ஓர் அழைப்பாகவும் இதை நாம் காண வேண்டும். பிறருடைய நன்மைக்காகத் தன்னலமற்ற தியாக வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்க நம் வாழ்விலும் பல வாய்ப்புகள் நமக்கு வழங்கப்படுகின்றன. இவ்வாய்ப்புகள் பல வடிவங்களில் வருகின்றன. ஆனால், இறுதியில் அவை எப்போதுமே அன்பு செலுத்துவதற்கும் நம்மையே கையளிப்பதற்குமான வாய்ப்புகளாக இருக்கின்றன. தியாகத்தைவிட்டு வேறொரு திசையில் ஓடிப்போகும் சோதனை நமக்கு ஏற்பட்டாலும், தன்னலமற்ற ஒவ்வொரு தியாகத்தின் நற்கனியையும் நாம் கண்முன் வைத்திருந்தால், அன்பு செலுத்தும் நமது முடிவில் உறுதியுடன் நிலைத்திருக்க ஊக்கம் பெறுவோம்.
உங்கள் “எருசலேம்” எது என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அன்பின் பொருட்டு எதற்காக உங்கள் வாழ்வைத் தியாகம் செய்ய நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்? அது எது என்பதை நீங்கள் கண்டறியும்போது, பிறரின் நன்மைக்காக இந்தத் தியாகத்தை ஏற்றுக்கொள்ள நீங்கள் எவ்வளவு மனமுடையவர்களாய் இருக்கிறீர்கள் என்பதையும் பாருங்கள்; நம் ஆண்டவரின் உறுதியான மனத்திடத்தைப் பின்பற்ற முயலுங்கள்.
உறுதியான மனத்திடம் கொண்ட என் ஆண்டவரே, என் வாழ்வை உமக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்; பிறரின் நன்மைக்காக என் வாழ்வை அர்ப்பணிக்க நீர் விடுக்கும் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். தன்னலமற்று வாழ்வதன் மதிப்பை உணர எனக்குத் தேவையான துணிவையும் மனத்திடத்தையும் தந்தருளும். உமது திருவுளத்தின்மீது அசையாத அன்பால் என்னை நிரப்பியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
ஆயத்தமாகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருத்தல்
பொதுக்காலத்தின் பதின்மூன்றாம் வாரம் திங்கள்
மறைநூல் அறிஞர் ஒருவர் இயேசுவை அணுகி, “போதகரே, நீர் எங்குச் சென்றாலும் நானும் உம்மைப் பின்பற்றுவேன்” என்றார். மத்தேயு 8:19
இந்த மறைநூல் அறிஞர் இயேசுவிடம் சரியானதையே சொன்னார். நம் ஆண்டவரிடம் நாம் அனைவரும் கொண்டிருக்க வேண்டிய மனநிலை இதுதான். என்ன நேர்ந்தாலும் அவரைப் பின்பற்ற நாம் ஆயத்தமாகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். எனினும், இந்த மறைநூல் அறிஞருக்கு இயேசு அளித்த பதில் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. “நரிகளுக்கு வளைகள் உண்டு; வானத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகள் உண்டு; மானிடமகனுக்கோ தலைசாய்க்கக்கூட இடமில்லை” என்று அவர் கூறினார் (மத்தேயு 8:20).
இந்தப் பதிலிலிருந்து நாம் என்ன புரிந்துகொள்கிறோம்? “எது நேர்ந்தாலும் என்னைப் பின்பற்ற நீர் உண்மையாகவே தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவராகவும் இருக்கிறீரா?” என்று மறைநூல் அறிஞரிடம் இயேசு கேட்பதற்கான ஒரு வழியாக இது தோன்றுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், தம்மைப் பின்பற்றத் தேர்ந்தெடுப்பது ஒரு பாதையில் பயணிக்கத் தம்மை அர்ப்பணிப்பதாகும் என்பதை அந்த மறைநூல் அறிஞருக்கு இயேசு விளக்க விரும்புகிறார். அந்தப் பாதை ஆபத்தானது என்று கூறப்படுவது, இயேசுவைப் பின்பற்றுவதற்கு அவர்மீது முழு நம்பிக்கை தேவைப்படுகிறது என்ற பொருளில் மட்டுமே. நம் ஆண்டவர் நம்மை எங்கு வழிநடத்துவார், நம்மிடம் என்ன கேட்பார் என்பவை முன்கூட்டியே நமக்குச் சொல்லப்படாது. மாறாக, எந்தத் தயக்கமும் இன்றி இயேசுவைப் பின்பற்ற நாம் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, அவர்மீது தனிப்பட்ட நம்பிக்கை வைத்து, அவரது திருவுளம் எதுவாக இருந்தாலும் அதை நாம் ஏற்றுக்கொள்கிறோம் என்று அவரிடம் சொல்கிறோம். இயேசு விரும்புவதை நிறைவேற்ற இத்தகைய நம்பிக்கையே திறவுகோலாகும்.
இன்று இரண்டு காரியங்களைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். முதலாவதாக, மறைநூல் அறிஞரின் இந்த வார்த்தைகளைச் சிந்தித்து, உங்கள் சொந்த வாழ்வில் இவற்றை நம்பிக்கையோடு சொல்ல முடியுமா என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். இவற்றை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லுங்கள். உங்கள் வாழ்விற்கான ஆண்டவரின் திட்டத்தை விருப்பத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் விதமாக, இந்த வார்த்தைகள் உங்கள் அறிவிலிருந்து இதயத்திற்குச் சென்றடைய முயலுங்கள். இரண்டாவதாக, இத்தகைய பதில் உங்கள் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்வதற்கு மட்டுமல்லாமல், இத்தகைய அர்ப்பணிப்பைத் தொடர்ந்து வரும் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளவும் நீங்கள் விருப்பமுள்ளவர்களாக இருக்கிறீர்களா? உங்கள் முழு வாழ்வையும் ஆண்டவரிடம் நம்பிக்கையோடு ஒப்படைக்க நீங்கள் விருப்பமுள்ளவர்களாக இருக்கிறீர்களா? இந்த உறுதியான முடிவை எடுக்க முயலுங்கள். இந்த முடிவு மிகுந்த மகிழ்ச்சியின் பாதையில் உங்களை வழிநடத்தும்.
நம்பிக்கைக்குரிய என் ஆண்டவரே, நீர் எங்குச் சென்றாலும் உம்மைப் பின்பற்ற என்னை உறுதியாக அர்ப்பணிக்கிறேன். அனைத்திற்கும் மேலாக உமது அதிதூய திருவுளத்தையே தேர்ந்தெடுக்கிறேன். உமது தெய்வீகத் திருவுளத்திற்கேற்ப உண்மையுடன் வாழவும், ஒவ்வொரு நாளும் உமக்கு “ஆம்” என்று சொல்லவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
புயலை அமைதிப்படுத்துதல்
பொதுக்காலத்தின் பதின்மூன்றாம் வாரம் செவ்வாய்
அவர்கள் இயேசுவிடம் வந்து, “ஆண்டவரே, எங்களைக் காப்பாற்றும்! நாங்கள் அழிந்துபோகிறோம்!” என்று சொல்லி அவரை எழுப்பினார்கள். அவர் அவர்களிடம், “நம்பிக்கை குன்றியவர்களே, ஏன் அஞ்சுகிறீர்கள்?” என்றார். பின்னர் அவர் எழுந்து, காற்றையும் கடலையும் கடிந்துகொண்டார்; மிகுந்த அமைதி உண்டாயிற்று. மத்தேயு 8:25-26
நீங்கள் திருத்தூதர்களுடன் கடலில் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் ஒரு மீனவர்; உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் எண்ணற்ற மணிநேரங்களைக் கடலில் கழித்திருக்கிறீர்கள். சில நாள்களில் கடல் மிகவும் அமைதியாக இருந்தது; வேறு சில நாள்களில் பெரிய அலைகள் எழுந்தன. ஆனால் இந்த நாள் வித்தியாசமாக இருந்தது. அலைகள் மிகப் பெரிதாக எழுந்து மோதின; நிலைமை நல்லபடியாக முடியாது என்று நீங்கள் அஞ்சினீர்கள். எனவே, படகிலிருந்த மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து, இயேசு உங்களைக் காப்பாற்றுவார் என்ற நம்பிக்கையில் பதற்றத்துடன் அவரை எழுப்பினீர்கள்.
இந்தச் சூழ்நிலையில் திருத்தூதர்கள் செய்திருக்கக்கூடிய மிகச் சிறந்த செயல் என்ன? பெரும்பாலும், இயேசுவைத் தொடர்ந்து உறங்க விட்டிருப்பதே அதுவாக இருந்திருக்கும். அவர்கள் அந்தக் கடும் புயலை நம்பிக்கையுடனும் எதிர்நோக்குடனும் எதிர்கொண்டிருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். நம்மைத் திணறடிப்பதாகத் தோன்றும் “புயல்கள்” அரிதாக இருக்கலாம்; ஆனால் அவை வரும் என்பதில் நாம் உறுதியாக இருக்கலாம். அவை வரும்; நாமும் திணறிப்போவோம்.
திருத்தூதர்கள் பதற்றமடையாமல் இயேசுவை உறங்க விட்டிருந்தால், அவர்கள் இன்னும் சிறிது நேரம் புயலைத் தாங்க வேண்டியிருந்திருக்கலாம். ஆனால் இறுதியில் அது அடங்கியிருக்கும்; அனைத்தும் அமைதியாகியிருக்கும்.
படகில் திருத்தூதர்கள் செய்ததுபோல, நமது தேவையில் நாம் இயேசுவை நோக்கிக் கதறி அழைப்பதை, மிகுந்த இரக்கமுள்ள அவர் ஏற்றுக்கொள்கிறார். நாம் அச்சத்தில் அவரிடம் திரும்பி, அவரது உதவியை நாடுவதையும் அவர் ஏற்றுக்கொள்கிறார். நாம் அவ்வாறு செய்யும்போது, இரவில் அச்சத்துடன் விழித்தெழும் குழந்தையின் அருகில் இருக்கும் பெற்றோரைப்போல, அவரும் நம்முடன் இருப்பார். ஆயினும், நாம் புயலை நம்பிக்கையுடனும் எதிர்நோக்குடனும் எதிர்கொள்வதே சிறந்தது. இதுவும் கடந்து போகும் என்பதையும், நாம் அவரை நம்பி உறுதியுடன் இருந்தாலே போதும் என்பதையும் அறிந்திருப்பதே சிறந்தது. இந்த நிகழ்விலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய மிகச் சிறந்த பாடம் இதுவாகவே தோன்றுகிறது.
உங்கள் வாழ்வில் வரும் துன்பங்களுக்கும் சிக்கல்களுக்கும் நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவை பெரியவையோ சிறியவையோ, உங்களிடம் இருக்க வேண்டுமென்று இயேசு விரும்பும் நம்பிக்கையுடனும் அமைதியுடனும் எதிர்நோக்குடனும் அவற்றை எதிர்கொள்கிறீர்களா? அச்சத்தால் நிறைந்திருக்க முடியாத அளவுக்கு வாழ்க்கை மிகக் குறுகியது. ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் எதை எதிர்கொண்டாலும் ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். அவர் உறங்குவதுபோலத் தோன்றினால், அவரைத் தொடர்ந்து உறங்க விடுங்கள். தாம் செய்வது என்ன என்பதை அவர் அறிவார்; உங்களால் தாங்க இயலாத அளவுக்கு எதையும் தாங்கும்படி அவர் ஒருபோதும் அனுமதிக்க மாட்டார் என்பதில் நீங்கள் உறுதியாக இருக்கலாம்.
உறங்கும் என் ஆண்டவரே, என் வாழ்வில் எது நேர்ந்தாலும் நான் உம்மை நம்புகிறேன். நீர் எப்போதும் என்னோடு இருக்கிறீர் என்பதையும், என்னால் தாங்க முடிவதற்கு அதிகமாக ஒருபோதும் எனக்குத் தரமாட்டீர் என்பதையும் நான் அறிவேன். இயேசுவே, நான் உண்மையாகவே உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
தீயோனிடமிருந்து எங்களை விடுவியும்
பொதுக்காலத்தின் பதின்மூன்றாம் வாரம் புதன்
இயேசு கதரேனரின் பகுதிக்கு வந்தபோது, கல்லறைகளிலிருந்து வந்த பேய்பிடித்த இருவர் அவரை எதிர்கொண்டனர். அவர்கள் மிகவும் கொடியவர்களாக இருந்ததால், அந்த வழியாக யாராலும் செல்ல முடியவில்லை. அவர்கள், “இறைமகனே, உமக்கும் எங்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? குறித்த காலத்திற்கு முன்பே எங்களை வதைக்க இங்கு வந்தீரோ?” என்று கத்தினார்கள். மத்தேயு 8:28-29
இந்த மறைநூல் பகுதி இரண்டு உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறது: 1) பேய்கள் கொடூரமானவை; 2) அவற்றின்மீது இயேசுவுக்கு முழு வல்லமை உண்டு.
முதலில், பேய்பிடித்த அந்த இருவரும் “அவ்வழியாக எவரும் செல்ல முடியாத அளவுக்குக் கொடியவர்களாக இருந்தார்கள்” என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு கூற்று. அந்த இருவரையும் ஆட்கொண்டிருந்த பேய்கள் கொடியவை என்பதும், ஊரிலிருந்தவர்களைப் பெரும் அச்சத்தில் ஆழ்த்தின என்பதும் தெளிவாகிறது. எவரும் அவர்களை நெருங்கக்கூடத் துணியாத அளவுக்கு அச்சம் நிலவியது. இதைப் பற்றி நினைப்பது இனிமையானதல்ல; ஆனால் இதுவே உண்மை, இதைப் புரிந்துகொள்வதும் அவசியம். தீமையை இவ்வளவு நேரடியாக நாம் அடிக்கடி எதிர்கொள்ளாமல் இருக்கலாம் என்பது உண்மைதான்; ஆயினும் சில வேளைகளில் அதை நாம் எதிர்கொள்கிறோம். தீயவன் உயிரோடு இருக்கிறான்; இப்பூமியில் தனது பேயரசை நிறுவ இடைவிடாது முயன்றுகொண்டிருக்கிறான்.
தீமை வெளிப்படையாகவும், அடக்கி ஒடுக்குவதாகவும், வஞ்சக நோக்கமுள்ளதாகவும், திட்டமிட்டுச் செயல்படுவதாகவும் தோன்றிய தருணங்களை நினைத்துப் பாருங்கள். தீயவன் வலிமையான வழிகளில் வெற்றிபெறுவதுபோல் தோன்றிய காலங்கள் வரலாற்றில் உள்ளன. இன்றும் நம் உலகில் அவனது செயல்பாடு பல வழிகளில் வெளிப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.
இது இந்த நிகழ்வின் இரண்டாவது படிப்பினைக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. பேய்கள்மீது இயேசுவுக்கு முழு அதிகாரம் உண்டு. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், அவர் அவற்றைப் பன்றிக் கூட்டத்திற்குள் விரட்டுகிறார்; பன்றிகள் மலைச்சரிவில் கீழே ஓடிச் செத்து மடிகின்றன. விநோதமான நிகழ்வு! ஊர்மக்கள் மிகவும் கலக்கமடைந்து, தங்கள் ஊரைவிட்டு வெளியேறும்படி இயேசுவைக் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் ஏன் அப்படிச் செய்கிறார்கள்? இயேசு இந்த இருவரிடமிருந்தும் பேய்களை விரட்டியது பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியதே இதற்கு ஓரளவு காரணமாகத் தெரிகிறது. ஏனெனில், வெளிப்படையாகச் செயல்படும் தீமை அமைதியாக வெளியேறுவதில்லை.
நமது இன்றைய காலத்தில் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான பாடம் இது. இது முக்கியமானது; ஏனெனில், தீயோன் இன்று தன் இருப்பை மேலும் மேலும் வெளிப்படுத்தி வருவதாகத் தெரிகிறது. வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் தன் இருப்பை இன்னும் அதிகமாக வெளிப்படுத்த அவன் நிச்சயமாகத் திட்டமிட்டுள்ளான். நமது சமூகங்களின் ஒழுக்கச் சீரழிவு, ஒழுக்கக்கேட்டை வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்ளும் போக்கு, உலகின் பல்வேறு பண்பாடுகள் சமயச் சார்பற்றவையாக மாறிவருதல், பயங்கரவாதத்தின் அதிகரிப்பு போன்றவற்றில் இதை நாம் காண்கிறோம். தீயோன் போரில் வெற்றி பெற்று வருவதாகத் தோன்றும் வழிகள் எண்ணற்றவை.
இயேசு எல்லாம் வல்லவர்; இறுதியில் அவரே வெற்றி பெறுவார். ஆனால் கடினமான விஷயம் என்னவென்றால், அவரது வெற்றி பெரும்பாலும் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தி, பலரை அமைதியிழக்கச் செய்யும். பேய்பிடித்தவர்களை அவர் விடுவித்தபின் தங்கள் ஊரைவிட்டு வெளியேறும்படி மக்கள் அவரிடம் கூறியதுபோலவே, இன்றும் பல கிறிஸ்தவர்கள் எந்தவித மோதலையும் தவிர்ப்பதற்காகத் தீயவனின் ஆட்சி வளர்ந்து வருவதைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்க மிகவும் தயாராக இருக்கிறார்கள்.
இறையரசைக் கொண்டு தீயோனின் அரசை எதிர்கொள்வதால் ஏற்படும் “விளைவுகள்” என்று சொல்லப்படுபவற்றைச் சந்திக்க நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். தொடர்ந்து சீரழிந்து வரும் ஒரு பண்பாட்டில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கத் தேவையானவற்றைச் செய்ய நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா? தீயோனின் கூச்சலுக்கு நடுவிலும் மனவுறுதியுடன் நிலைத்திருக்க நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா? இதற்கு “ஆம்” என்று சொல்வது எளிதாக இருக்காது. ஆனால், அது நம் ஆண்டவரையே பின்பற்றும் மாட்சிமிக்க செயலாக இருக்கும்.
எல்லாம் வல்ல ஆண்டவரே, தீயவனையும் அவனது இருளின் ஆட்சியையும் எதிர்கொள்ளும்போது உறுதியுடன் நிலைத்திருக்க எனக்கு உதவும். அந்த ஆட்சிக்குப் பதிலாக உமது ஆட்சியை நிலைநாட்டும்படி, நம்பிக்கையோடும் அன்போடும் உண்மையோடும் அதை எதிர்கொள்ள எனக்கு உதவும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
மன்னிப்பை நாடும் துணிவு
பொதுக்காலம் பதின்மூன்றாம் வாரம் வியாழக்கிழமை
இயேசு அவர்களுடைய நம்பிக்கையைக் கண்டு, முடக்குவாதமுற்றவரிடம், “மகனே, துணிவுடன் இரு; உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன” என்றார். மத்தேயு 9:2b
இயேசு முடக்குவாதமுற்றவரைக் குணமாக்கி, “எழுந்து, உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குப் போ” என்று கூறுவதோடு இந்த நிகழ்வு முடிவடைகிறது. அவரும் அவ்வாறே செய்கிறார்; மக்கள் கூட்டம் வியப்படைகிறது.
இங்கு இரண்டு புதுமைகள் நிகழ்கின்றன. ஒன்று உடல் சார்ந்தது; மற்றொன்று ஆன்மா சார்ந்தது. இந்த மனிதரின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவதே ஆன்மா சார்ந்த புதுமை. அவரது முடக்குவாதம் குணமாவதே உடல் சார்ந்த புதுமை.
இந்தப் புதுமைகளில் எது அதிக முக்கியமானது? அந்த மனிதர் எதை அதிகமாக விரும்பியிருப்பார் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?
அந்த மனிதரின் எண்ணங்கள் நமக்குத் தெரியாததால் இரண்டாவது கேள்விக்குப் பதில் சொல்வது கடினம். ஆனால், முதல் கேள்விக்குப் பதில் சொல்வது எளிது. இந்த இரண்டு புதுமைகளில், அவரது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவதாகிய ஆன்ம நலமே மிக மிக முக்கியமானது. அது அவரது ஆன்மாவுக்கு நித்திய விளைவுகளைக் கொண்டிருப்பதால், அதுவே மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.
நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு, உடல்நலம் பெறுவது போன்ற தேவைகளுக்காகக் கடவுளிடம் செபிப்பது எளிது. கடவுளிடம் உதவிகளையும் ஆசிகளையும் கேட்பது நமக்கு மிகவும் எளிதாக இருக்கலாம். ஆனால், மன்னிப்புக் கேட்பது நமக்கு எவ்வளவு எளிதாக இருக்கிறது? பலருக்கு இதைச் செய்வது இன்னும் கடினமாக இருக்கலாம்; ஏனெனில், முதலில் நாம் தாழ்ச்சியுடன் செயல்பட வேண்டியுள்ளது. மன்னிப்புத் தேவைப்படும் பாவிகள் நாம் என்பதை முதலில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
நமக்கு மன்னிப்புத் தேவை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளத் துணிவு வேண்டும். ஆனால், இந்தத் துணிவு ஒரு சிறந்த நற்பண்பு; அது நமது ஆளுமையின் பெரும் மனவலிமையை வெளிப்படுத்துகிறது. நமது வாழ்வில் இயேசுவின் இரக்கத்தையும் மன்னிப்பையும் நாடி அவரிடம் வருவதே நாம் செய்யக்கூடிய மிக முக்கியமான செபமும், நமது மற்ற எல்லாச் செபங்களுக்கும் அடித்தளமும் ஆகும்.
கடவுளிடம் மன்னிப்புக் கேட்பதில் நீங்கள் எவ்வளவு துணிவுடன் இருக்கிறீர்கள் என்பதையும், உங்கள் பாவத்தை எவ்வளவு தாழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறீர்கள் என்பதையும் இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இவ்வாறு தாழ்ச்சியுடன் செயல்படுவது, நீங்கள் செய்யக்கூடிய மிக முக்கியமான செயல்களில் ஒன்றாகும்.
என்னை மன்னிக்கும் ஆண்டவரே, எனக்குத் துணிவு தாரும். குறிப்பாக, உமக்கு முன்பாக என்னைத் தாழ்த்தி, என் பாவங்கள் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள எனக்குத் துணிவு தாரும். இவ்வாறு தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, என் வாழ்வில் நாள்தோறும் உமது மன்னிப்பையும் நாட எனக்கு உதவும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பாவிக்கான இரக்கம்
பொதுக்காலம் பதின்மூன்றாம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை
“நலமாயிருப்பவர்களுக்கு மருத்துவர் தேவையில்லை; நோயுற்றவர்களுக்கே தேவை. பலியை அல்ல, இரக்கத்தையே விரும்புகிறேன் என்ற சொற்களின் பொருளை நீங்கள் போய்க் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். நான் நீதிமான்களை அல்ல, பாவிகளையே அழைக்க வந்தேன்.” மத்தேயு 9:12-13
இயேசு “நீதிமான்களுக்காக” வரவில்லை; “பாவிகளுக்காகவே” வந்தார். இது முதலில் வியப்பாக இருக்கலாம். ஏனெனில், நீதிமான்கள், பாவிகள் ஆகிய எல்லா மக்களுக்காகவும் தாம் வந்ததாக இயேசு கூறியிருக்க வேண்டும் என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது. ஆனால் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது இதுதான்: உண்மையில் நீதிமான் என்று எவருமே இல்லை. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், ஒவ்வொருவரும் மீட்பர் தேவைப்படும் பாவியே.
இவ்வாறு பேசுவதன் மூலம், இயேசு சுட்டிக்காட்டுவது பரிசேயர்களின் தங்களைத் தாங்களே நீதிமான்களாகக் கருதும் மனப்பான்மையைத்தான். பாவமில்லாதவர்களுடன் மட்டுமே இயேசு பழக வேண்டும் என்று அவர்கள் நினைத்ததாகத் தெரிகிறது. தாங்கள் “நீதிமான்கள்” என்பதுபோலவும், தங்களோடும், பாவிகள் என்று வெளிப்படையாக அறியப்படாத மற்றவர்களோடும் மட்டுமே இயேசு பழக வேண்டும் என்பதுபோலவும் பரிசேயர்கள் நடந்துகொண்டார்கள்.
வருந்தத்தக்க வகையில், இயேசுவிடம் வந்த வரிதண்டுவோர் மற்றும் பிற பாவிகளின் பாவங்களைவிடப் பரிசேயரின் பாவம் மிகவும் கடுமையான தன்மை கொண்டதாக இருந்தது. பரிசேயர் ஆன்மிகச் செருக்கு என்னும் பாவத்திற்கு ஆளாகியிருந்தனர்; தாங்கள் நேர்மையாளர்கள் என்று தாங்களாகவே கருதிக்கொள்வதன் மூலம் பாவம் செய்துகொண்டிருந்தனர். ஒருவர் தமது பாவத்தைக் காணத் தவறும்போது, அவர் மனந்திரும்பாததால் கடவுளால் அவரை மன்னிக்க இயலாது.
இது பரிசேயரையும், தங்களைத் தாங்களே நேர்மையாளர்களாகக் கருதிக்கொள்ளும் குற்றத்திற்கு ஆளான பிறரையும் கடுமையாகக் கண்டிப்பதாக இருந்தாலும், தங்கள் பாவத்தைத் தயக்கமின்றி ஏற்றுக்கொள்ளும் அனைவருக்கும் இயேசு விடுக்கும் அழைப்பாகவும் இருக்கிறது. கடவுளின் நிறைவான புனிதத்தன்மையின் முன் நம்மைத் தாழ்த்தி, அவரது மாட்சியின் ஒளியில் நம் பாவங்களைக் காணும்போது, நம்பிக்கையிழக்கும் சோதனைக்கு உள்ளாவோம்; நம் பாவத்திற்காக வெட்கப்படுவோம். ஆனால், நம் வாழ்வில் தெய்வீக மருத்துவராகச் செயல்பட நம் ஆண்டவரை அனுமதிக்கும்போது, அந்த வெட்கம் மகிழ்ச்சியாகவும் விடுதலையாகவும் மாறும். பாவத்தால் நமக்கு ஏற்பட்ட காயங்களைக் குணப்படுத்துவதே அவரது மண்ணுலக வாழ்வின் நோக்கமாக இருந்தது. அவரது நிறைவான இரக்கம் எவ்வாறு நம்மை முழுமையாகக் குணப்படுத்துகிறது என்பதை நாம் உணரும்போது, தயக்கமின்றி அவரிடம் ஓடிச் செல்வோம்.
உங்கள் பாவத்தை இயேசுவிடம் அறிக்கையிட நீங்கள் எந்த அளவுக்குத் தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவராகவும் இருக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள்மீது அவர் கொண்டுள்ள நிறைவான அன்பில் நம்பிக்கை வைக்கவும், அவரது இறை இரக்கத்திற்கு உங்களை முழுமையாகத் திறந்துகொடுக்கவும் தயங்காதீர்கள்.
நிறைவான இரக்கத்தின் ஆண்டவரே, என் தேவையில் உம்மை நாடி வந்து, என் பாவத்தையும் குற்றத்தையும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். உம்மை மனநோகச் செய்ததற்காக வருந்துகிறேன்; என் பாவத்திற்கான ஒரே தீர்வு நீரே என்பதை அறிந்திருக்கிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, என்மீது இரக்கம் கொண்டு, என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நோன்பும் விடுதலையும்
பொதுக்காலம் பதின்மூன்றாம் வாரம் சனிக்கிழமை
யோவானின் சீடர்கள் இயேசுவிடம் வந்து, “நாங்களும் பரிசேயரும் அடிக்கடி நோன்பிருக்கிறோம்; ஆனால் உம் சீடர்கள் நோன்பிருப்பதில்லையே, ஏன்?” என்று கேட்டார்கள். இயேசு அவர்களிடம், “மணமகன் தங்களோடு இருக்கும்வரை திருமண விருந்தினர்கள் துயரப்பட முடியுமா? மணமகன் அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நாள்கள் வரும்; அப்போது அவர்கள் நோன்பிருப்பார்கள்” என்றார். மத்தேயு 9:14-15
நீங்கள் சுதந்திரமாக இருக்க விரும்புகிறீர்களா? உங்கள் வாழ்வில் உண்மையான விடுதலையைக் கண்டறிய விரும்புகிறீர்களா? நிச்சயமாக விரும்புவீர்கள். ஆனால் அதன் பொருள் என்ன? அதை எப்படிப் பெறுவது?
விடுதலையோடு வாழ்வதற்காகவே நாம் படைக்கப்பட்டுள்ளோம். வாழ்வை முழுமையாக வாழவும், கடவுள் நமக்கு அருள விரும்பும் அளவிட முடியாத மகிழ்ச்சிகளையும் ஆசிகளையும் அனுபவிக்கவும் சுதந்திரம் உள்ளவர்களாக நாம் படைக்கப்பட்டுள்ளோம். ஆனால், உண்மையான விடுதலை என்றால் என்ன என்பதைப் பற்றி நாம் அடிக்கடி தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறோம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மணமகன் நம்மோடு இருப்பதால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பதே விடுதலை. அது ஆண்டவரின் திருமண விருந்தின் மகிழ்ச்சி. அவரோடு நாம் ஒன்றித்திருப்பதை நித்தியத்திற்கும் கொண்டாடுவதற்காகவே நாம் படைக்கப்பட்டுள்ளோம்.
மணமகன் தங்களோடு இருக்கும்வரை திருமண விருந்தினர்கள் துயரப்பட முடியாது என்று இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு தெளிவாகக் கூறுகிறார். எனினும், “மணமகன் அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நாள்கள் வரும்; அப்போது அவர்கள் நோன்பிருப்பார்கள்.”
நோன்புக்கும் சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான உறவை ஆராய்வது பயனுள்ளது. முதலில் இவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்றவைபோல் தோன்றலாம். ஆனால் நோன்பைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், உண்மையான சுதந்திரம் என்னும் மாட்சிமிக்க கொடைக்கு இட்டுச் செல்லும் பாதையாக அது விளங்குவதைக் காணலாம்.
நம் வாழ்வில் “மணமகன் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்” நேரங்கள் உண்டு. இது பலவற்றைக் குறிக்கலாம். குறிப்பாக, நம் வாழ்வில் கிறிஸ்துவை இழந்துவிட்டதுபோன்ற உணர்வை நாம் அனுபவிக்கும் நேரங்களை இது குறிக்கிறது. நம் சொந்தப் பாவத்தின் விளைவாக நிச்சயமாக இவ்வுணர்வு ஏற்படலாம்; ஆனால், நாம் கிறிஸ்துவிடம் இன்னும் நெருங்கிச் செல்வதன் விளைவாகவும் இது ஏற்படலாம். முதல் நிலையில், நம் வாழ்வில் உள்ள பாவம் நிறைந்த பல பற்றுகளிலிருந்து விடுபட நோன்பு நமக்கு உதவக்கூடும். நம் மன உறுதியை வலுப்படுத்தவும், நம் விருப்பங்களைத் தூய்மைப்படுத்தவும் நோன்பு ஆற்றல் கொண்டது. இரண்டாவது நிலையில், நாம் கிறிஸ்துவுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக வளர்ந்துவரும் நேரங்கள் உண்டு; அதன் விளைவாக, அவர் தமது உடனிருப்பை நம் வாழ்வில் மறைத்துக்கொள்கிறார். இது முதலில் வியப்பாகத் தோன்றலாம்; ஆனால், நாம் இன்னும் அதிகமாக அவரைத் தேட வேண்டும் என்பதற்காகவே இவ்வாறு செய்யப்படுகிறது. இந்த நிலையிலும், நமது நம்பிக்கையையும் அவருக்கான அர்ப்பணிப்பையும் ஆழப்படுத்தும் வழியாக நோன்பு அமையக்கூடும்.
நோன்பு பல வடிவங்களில் அமையலாம். ஆனால், அதன் மையத்தில் இருப்பது கடவுளுக்காகத் தன்னையே மறுத்துத் தியாகம் செய்யும் செயலே. நம் ஆன்மாக்கள் இன்னும் முழுமையாகக் கிறிஸ்துவை நாடும் பொருட்டு, உலக ஆசைகளையும் உடல் சார்ந்த ஆசைகளையும் வெல்ல அது நமக்கு உதவுகிறது.
உங்கள் வாழ்வில் கிறிஸ்துவை எவ்வளவு ஆழமாக நாடுகிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தியுங்கள். அவருக்கு இடமளிக்காமல் அவரை மறைத்துவிடும் அளவுக்கு வேறு ஆசைகள் போட்டியிடுவதை நீங்கள் கண்டால், நோன்புச் செயல்களையும் தன்னல மறுப்பின் பிற செயல்களையும் காணிக்கையாக்குவதைக் குறித்துச் சிந்தியுங்கள். கடவுளுக்காக அவற்றைச் சிறு தியாகங்களாக்குங்கள்; அவை தரும் நல்ல கனிகளை நீங்கள் காண்பீர்கள்.
தம்மையே பலியாக அளிக்கும் என் ஆண்டவரே, என் வாழ்வில் அனைத்திற்கும் மேலாக உம்மையே விரும்புகிறேன். உம்மீது நான் கொள்ளும் அன்புக்குப் போட்டியாக நிற்பவை எவை என்பதைக் கண்டுணர எனக்கு உதவும். என் ஆன்மா தூய்மையடைந்து, எனக்கென நீர் விரும்பும் சுதந்திரத்தில் வாழும்படி, தியாகம் செய்ய எனக்கு உதவும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
காகித அட்டைப் பதிப்பு & மின்னூல் வடிவிலும் கிடைக்கிறது
