4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – மற்றும் பல இடங்களில்!
இந்தத் தவக்காலத்தில் சோதிப்பவனுக்கு எதிராகப் போராடுதல்
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
அக்காலத்தில் இயேசு அலகையால் சோதிக்கப்படுவதற்காக ஆவியாரால் பாலைநிலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அவர் நாற்பது பகலும் நாற்பது இரவும் நோன்பிருந்தார்; அதன் பின் அவருக்குப் பசி உண்டாயிற்று. சோதிப்பவன் அவரை அணுகி, “நீர் இறைமகன் என்றால், இந்தக் கற்கள் அப்பங்களாக மாறும்படி கட்டளையிடும்” என்றான். மத்தேயு 4:1–3
மனிதராகப் பிறந்த இறைமகனாகிய இயேசு, தமது ஆழ்ந்த தாழ்ச்சியாலும் நம்மீதுள்ள இரக்கத்தாலும், பாவிகளான மனிதர்களாகிய நாம் ஒவ்வொரு நாளும் சந்திக்கும் சோதனையைத் தாமும் அனுபவிக்க இடமளித்தார். மனிதர்களையும் தூய ஆவிகளாகிய வானதூதர்களையும் படைத்து, மகிமைமிக்க ஒரே இறையாட்சியை உருவாக்குவது தொடக்கத்திலிருந்தே கடவுளின் மகிமைமிக்க திட்டத்தில் இடம்பெற்றிருந்தது. பிறப்புநிலைப் பாவமும், வானதூதர்களின் வீழ்ச்சியும், சோதனைக்கு எதிரான நமது போராட்டமும் கடவுளின் தொடக்க நோக்கத்தில் இடம்பெறவில்லை. ஆனால், வானதூதர்களும் மனிதர்களும் தங்கள் சுதந்திர விருப்பத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தியதால் இவை உண்மையாயின. வானதூதர்களும் மனிதர்களும் கடவுளைச் சுதந்திரமாக அன்புசெய்யச் சுதந்திர விருப்பம் அவசியமாக இருந்தது; அதன் விளைவாக வானதூதர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினரும், மனிதர்களில் பலரும் அவரைவிட்டு விலகிச் சென்றனர்.
புனித தாமஸ் அக்குவினா, புனித அகுஸ்தினார் போன்ற இறையியலாளர்கள், கடவுள் தமது ஆட்சிக்கெனக் கொண்டிருந்த தொடக்கத் திட்டத்தைப் பற்றிய ஆழமான புரிதல்களை வழங்குகின்றனர். அத்திட்டத்தில், அறிவொளி அளிப்பதன் வழியாகவும் தியானத்தின் வழியாகவும் மனிதர்கள் நிறைவை நோக்கிப் பயணிக்க உதவும் பணி வானதூதர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டதாக நம்பப்பட்டது. வானதூதர்களின் சில அணிகளுக்கு அண்டத்தை நிர்வகிக்கும் பணி ஒப்படைக்கப்பட்டது; அவை பருப்பொருள் உலகைக் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு இசைவாக வழிநடத்தின.
வருந்தத்தக்க வகையில், வானதூதர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் வீழ்ச்சியுற்றதும், நமது முதல் பெற்றோராகிய ஆதாமும் ஏவாளும் பாவம் செய்ததும், போராட்டமும் பாவமும் நிறைந்த ஓர் உலகை உருவாக்கியுள்ளன. வீழ்ச்சியுற்ற வானதூதர்கள்—இப்போது பேய்களாக இருப்பவர்கள்—ஏமாற்றவும், குழப்பவும், சோதிக்கவும் தங்கள் இயல்பான கொடைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். முன்பு அண்டத்தை வழிநடத்தும் பொறுப்பில் இருந்தவர்கள், இப்போது குழப்பத்தை விதைக்க முயல்கின்றனர்; இயற்கைப் பேரிடர்கள், நோய்கள், மரணம் ஆகியவை நிலவுவதற்கும் பங்களிக்கின்றனர். வானதூதர்களைப் பற்றிய கத்தோலிக்க இறையியல், விவிலியத்தில் அளிக்கப்பட்டுள்ள குறைந்த அளவிலான வெளிப்பாட்டின் அடிப்படையில் ஊக ஆய்வாக அமைந்திருந்தாலும், இந்தப் புனித தவக்காலத்தில் நுழையும் நாம் வானதூதர்களும் பேய்களும் ஆற்றும் பங்கை உணர்ந்துகொள்வது முக்கியம்.
வீழ்ச்சியுற்ற வானதூதர்களில் மிகவும் வல்லமை படைத்தவனான சாத்தானின் செயல்பாட்டை இன்றைய நற்செய்தி மையப்படுத்துகிறது. அவனது தொடக்கப் பெயர் லூசிஃபர்; அதற்கு “ஒளி ஏந்துபவன்” என்று பொருள். வானதூதர்களில் மிக உயர்ந்தவர்களுள் அவனும் ஒருவனாக இருந்தான் என்றும், ஒருவேளை செராபீம் அணியைச் சேர்ந்தவனாக இருந்திருக்கலாம் என்றும் மரபு கூறுகிறது. புனித தாமஸ் அக்குவினாவின் கூற்றுப்படி, செருக்கினால் லூசிஃபர் வீழ்ச்சியுற்றான்: கடவுளுக்குப் பணிபுரிய மறுத்து, தனக்குத் தானே ஒரு கடவுளாக இருக்கவும், தன் சொந்த விருப்பப்படி படைக்கவும் ஆளவும் அவன் விரும்பினான். இயேசுவும் சாத்தானும் முழுமையாக அறிந்திருந்த இந்த அண்டளாவிய உண்மை, பாலைநிலத்தில் அவர்கள் சந்திப்பதற்குப் பின்னணியாக அமைவதோடு, அந்தச் சந்திப்பிற்கு ஆழமான முக்கியத்துவத்தையும் அளிக்கிறது.
இந்தப் பரபரப்பான நேரடி மோதலில், இயேசு தாம் சோதிக்கப்பட இடமளிப்பதன் மூலம் சாத்தானின் இறுதித் தோல்வியைத் தொடங்கிவைக்கிறார். இந்த வெற்றி இயேசுவின் திருப்பாடுகள், இறப்பு, உயிர்ப்பு ஆகியவற்றில் உச்சம் அடையும். சாத்தான் தம்மை நேரடியாகச் சோதிக்க இயேசு அனுமதித்ததாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள ஒரே நிகழ்வு இதுவே. இயேசுவின் பணிக்காலம் முழுவதும் அவரது பணியைச் சீர்குலைக்க முயன்று சாத்தான் செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தாலும், பாலைநிலத்தில் நிகழ்ந்த இந்தத் தருணம் குறிப்பாகச் சோதனையை எதிர்கொள்வதாக உள்ளது. ஒவ்வொரு சோதனையையும் நிராகரிப்பதன் மூலம், அலகையை எவ்வாறு வெல்வது என்பதை இயேசு காட்டுவது மட்டுமல்லாமல், சிலுவையில் தாம் பெற்ற வெற்றியின் வழியாகச் சோதனையை எதிர்த்து நிற்கத் தேவையான அருளால் மனிதகுலத்தை வலுப்படுத்தவும் செய்கிறார்.
தவக்காலத்தின் முதல் முழு வாரத்தில் நுழையும் நாம், நமது சொந்த வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகளைப் பற்றி இன்று சிந்திப்போம். சாத்தான் வல்லமை படைத்தவனாகவும் மிகுந்த அறிவாற்றல் கொண்டவனாகவும் இருந்தாலும், கடவுளின் அருளுக்கு அவன் ஈடாக முடியாது. கிறிஸ்துவோடு நம்மை இணைத்துக்கொள்வதன் மூலம், சாத்தானும் அவனுடைய பேய்களும் நமக்கு எதிராக ஏவும் அனைத்தையும் எதிர்த்து நிற்க நாம் வலுப்பெறுகிறோம். நமது சொந்த வலிமையால் அல்ல, மாறாக, தம்மிடம் திரும்பும் அனைவருக்கும் கிறிஸ்து தாராளமாக வழங்கும் அவரது அருளின் வழியாகவே சோதனையை நாம் வெல்கிறோம்.
வெற்றிவீரரான என் ஆண்டவரே, ஒருகாலத்தில் அழகிய வானதூதனாக இருந்து, செருக்கினாலும் பொறாமையாலும் அருள்நிலையிலிருந்து வீழ்ந்த சாத்தானை நீர் துணிவுடன் எதிர்கொண்டீர். இப்போது நீர் அன்புசெய்பவர்களை அழிக்க அவன் முயல்கிறான். இந்தத் தவக்காலத்தில் எனது சோதனைகளை நான் எதிர்கொள்ளும்போது, உம்மோடு இணைந்து உமது வெற்றியில் நானும் பங்குபெறும்படி, உமது வலிமையையும் துணிவையும் எனக்குத் தாரும். இயேசுவே, நான் உம்மை நம்புகிறேன்.
காட்டு விலங்குகளை எதிர்கொள்ளுதல்
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு B)
தூய ஆவியார் இயேசுவைப் பாலைநிலத்திற்குத் தூண்டி அனுப்பினார். அவர் நாற்பது நாள்கள் பாலைநிலத்தில் தங்கியிருந்தார்; அப்போது சாத்தானால் சோதிக்கப்பட்டார். அவர் காட்டு விலங்குகளிடையே இருந்தார்; வானதூதர்கள் அவருக்குப் பணிவிடை செய்தனர். மாற்கு 1:12–13
இயேசு பாலைநிலத்தில் கழித்த நாற்பது நாள்களைப் பற்றிப் புனித மாற்கு அளிக்கும் விவரிப்பு சுருக்கமானது. இயேசு எதிர்கொண்ட மூன்று சோதனைகளைப் பற்றி மத்தேயுவும் லூக்காவும் கூடுதல் விவரங்களை அளிக்கின்றனர். ஆனால் மாற்கு ஒரு தனித்துவமான செய்தியையும் சேர்க்கிறார்: இயேசு “காட்டு விலங்குகளிடையே இருந்தார்….” என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.
கடவுளின் தொடக்கப் படைப்புத் திட்டத்தில், ஏதேன் தோட்டத்தில் எந்தச் சீர்குலைவும் இருக்கவில்லை. வன்முறையுடன் நடந்துகொள்வது, வேட்டையாடி இரையாக்குவது, அடங்காமல் திரிவது என்ற பொருளில் விலங்குகள் “காட்டுத்தன்மை” கொண்டவையாக இருக்கவில்லை. மனிதர்களுக்கும் அனைத்துப் படைப்புயிர்களுக்கும் இடையே நல்லிணக்கம் நிலவியது; அந்த அமைதி புதிய விண்ணிலும் புதிய மண்ணிலும் மீண்டும் நிலைநாட்டப்படும். ஆனால், வீழ்ச்சியுற்ற இந்த உலகில், விலங்குலகம் உட்படப் படைப்பின் ஒவ்வொரு பகுதியும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. பாலைநிலத்தில் இயேசு சந்தித்த “காட்டு விலங்குகள்” என்பதைச் சொற்பொருளிலேயே புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதேவேளையில், நம் ஆன்மாக்களுக்குள் உள்ள சீர்குலைவு உட்பட, படைப்பு முழுவதையும் பாதிக்கும் கட்டுக்கடங்காத சீர்குலைவின் வலிமையான ஓர் உருவகமாகவும் அவை விளங்குகின்றன.
நம் வாழ்வில், பாவ நாட்டம்—அதாவது பாவத்தை நோக்கிச் சாயும் மனப்போக்கு—என்னும் ஆன்மிக நிலை தொடர்ந்து நீடிக்கிறது. நம் உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கடங்காமல், பல வேளைகளில் முறையற்ற நிறைவை நாடுகின்றன; நம் அறிவு மங்கியிருப்பதால் குழப்பம் ஏற்படுகிறது; நம் மனவுறுதி வலுவிழந்திருப்பதால் நாம் எளிதில் சோதனைக்கு ஆளாகிறோம். நேர்மையுடன் தன்னையே நோக்கும் எந்த ஆன்மாவும் இந்த அகப்போராட்டங்களை நன்கு அறியும். விண்ணகத்தில் இந்தப் போராட்டங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவது எவ்வளவு அற்புதமாக இருக்கும்!
கிறிஸ்துவில் நாம் இறுதியாக முழுமாற்றம் அடைவதற்காகக் காத்திருக்கையில், வீழ்ச்சியுற்ற நம் மனித இயல்பின் “காட்டு விலங்குகளிடையே” இவ்வுலகில் தொடர்ந்து வாழ்கிறோம். இந்தக் காட்டு விலங்குகளிடையே இருக்கவே இயேசு பாலைநிலத்திற்குச் சென்றார் என்பதே இன்றைய நற்செய்தி வழங்கும் மகிழ்ச்சியான செய்தி. குழப்பம், வலுவிழந்த மனவுறுதி, நெறிபிறழ்ந்த உணர்ச்சிகள், பாவ நாட்டத்தின் அனைத்து விளைவுகள் ஆகியவற்றோடு நாம் போராடும்போது, நம் ஆன்மாக்களின் பாலைநிலத்திற்குள் வந்து நம்முடன் இருப்பதாகக் கிறிஸ்து அளிக்கும் வாக்குறுதி இதுவே. மேலும், இயேசு தயக்கத்துடன் நம்மிடம் வருவதில்லை—தூய ஆவியாரே அவரை நம்மிடம் வரத் தூண்டுகிறார்.
நற்செய்தியில் குறிப்பிடப்படும் “நாற்பது நாள்கள்” உண்மையிலேயே நாற்பது நாள்களாக இருந்திருக்கலாம். அதே வேளையில், மண்ணுலகில் நாம் தூய்மையடையும் முழுச் செயல்முறையையும் அது குறிக்கிறது. வாக்களிக்கப்பட்ட நாட்டிற்குள் நுழைவதற்கு முன்பு இஸ்ரயேலர் நாற்பது ஆண்டுகள் பாலைநிலத்தில் அலைந்து திரிந்ததை நினைவுகூருங்கள். பத்துக் கட்டளைகளைப் பெறுவதற்கு முன்பு மோசே நாற்பது பகலும் நாற்பது இரவும் மலையில் கழித்தார். அதுபோலவே, இயேசு பாலைநிலத்தில் கழித்த நாற்பது நாள்கள், அவரது இரத்தத்தால் முத்திரையிடப்பட்ட புதிய உடன்படிக்கையின் முழுப் பலன்களையும் நாம் பெறும்வரை, தூய்மையடையும் நமது பயணம் முழுவதிலும் அவர் நம்முடன் இருப்பார் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
தவக்காலத்தின் நாற்பது நாள்களையும் நம் மண்ணுலகத் திருப்பயணம் முழுவதற்குமான ஓர் அடையாளமாக நாம் காண வேண்டும். பல வகைகளில், மண்ணுலக வாழ்வு முடிவில்லாத ஒரு தவக்காலமாகவே இருக்கிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைகளையும் சேர்த்துக் கணக்கிட்டால், தவக்காலம் உண்மையில் நாற்பது நாள்களுக்கும் மேலாக நீடிக்கிறது என்பதைக் கவனிப்பது சுவாரசியமானது. எனினும், ஞாயிறு ஆண்டவரின் நாள், உயிர்ப்பின் நாள் என்பதால், தவமுயற்சிக்குரிய நாற்பது நாள்களில் அது கணக்கிடப்படுவதில்லை. நம் வாழ்வின் சோதனைகளின்போதும், வீழ்ச்சியுற்ற நம் இயல்பின் காட்டு விலங்குகளிடையே நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும்போதும், கடவுள் நமக்கு ஆறுதலின் தருணங்களை அளிக்கிறார் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது. தவக்காலம் சிலுவை, நமது துன்பம், மனமாற்றம், தூய்மையடைதல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தினாலும், இறுதி இலக்கை—கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பில் பங்குபெற்று, அவரில் புதிய வாழ்வு பெறுவதை—நாம் ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது.
நாம் தொடங்கியுள்ள இந்த நாற்பது நாள்களைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் வாழ்வை—உங்கள் போராட்டங்கள், சோதனைகள், பாவங்கள், பலவீனங்கள் ஆகியவற்றை—நேர்மையுடன் நோக்குங்கள். நீங்கள் மிகவும் போராடும் காட்டு விலங்குகளிடையே இருக்கும்படி, அந்தப் பாலைநிலத்திற்குள் நம் ஆண்டவரை அழையுங்கள். அவரது உடனிருப்பு அச்சத்தை அகற்றி, அதற்குப் பதிலாகத் துணிவையும் நம்பிக்கையையும் அளிக்கும் என்பதை அறிந்து, இயேசுவுக்கு இருந்த அதே நம்பிக்கையுடன் அந்த விலங்குகளை எதிர்கொள்ளுங்கள்.
சோதனைக்கு உட்பட்ட என் ஆண்டவரே, நீர் பாலைநிலத்திற்குள் சென்று காட்டு விலங்குகளிடையே தங்கியிருந்து, உமது மனித இயல்பில் சாத்தான் உம்மைச் சோதிக்க அனுமதித்தீர். உமது வெற்றி முழுமையானதாக இருந்தது; வானதூதர்கள் உமக்குப் பணிவிடை செய்தார்கள். உமது உயிர்ப்பின் மகிழ்ச்சியை நான் அனுபவிக்கும்படி, எனக்கு வரும் சோதனைகளைத் துணிவுடனும் உமது வலிமையுடனும் எதிர்கொள்ளத் தேவையான அருளை எனக்குத் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சோதனைகளால் நம்பிக்கை குலைதல்
தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு C)
தூய ஆவியாரால் நிறைந்த இயேசு யோர்தானிலிருந்து திரும்பினார். அலகையால் சோதிக்கப்படும்படி, ஆவியாரால் பாலைநிலத்திற்குள் வழிநடத்தப்பட்டு நாற்பது நாள்கள் அங்கே இருந்தார். அந்நாள்களில் அவர் எதுவும் உண்ணவில்லை; அவை முடிந்தபோது அவருக்குப் பசி உண்டாயிற்று. லூக்கா 4:1–3
கடவுளின் மகனும், மகா பரிசுத்த தமத்திரித்துவத்தின் இரண்டாம் ஆளுமாகிய இயேசு, இயல்பாகவே “தூய ஆவியாரால் நிறைந்தவராக” இருந்தார். அவரது திருமுழுக்கின்போது, தூய ஆவியார் புறா வடிவில் அவர்மீது இறங்கியதால், இந்த உண்மை அனைவரும் காணும்படி வெளிப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், நாற்பது நாள்கள் நோன்பிருக்கவும் சோதனைக்கு உட்படவும் ஆவியார் அவரைப் பாலைநிலத்திற்குள் வழிநடத்தினார்.
நோன்பிருத்தல் ஒரு முக்கியமான ஆன்மிகப் பயிற்சியாகும். அதன் வழியாக நாம் தூய்மையடைந்து, கடவுளின் திருவுளத்தை இன்னும் கவனமாகக் கேட்டு அதற்கேற்பச் செயல்பட வலிமை பெறுகிறோம். நம் ஆண்டவர் தமது சொந்த ஆன்மிக வளர்ச்சிக்காக நோன்பிருக்க வேண்டிய தேவை இல்லாதபோதிலும், நமக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பதற்கும், மனித இயல்புக்குத் தமது ஆவியாரின் வலிமையை அளிப்பதற்கும் இந்தப் பயிற்சியை அவர் மேற்கொண்டார்.
இது நம்மையே கேட்டுக்கொள்ளத் தூண்டுகிறது: நாம் தூய ஆவியாரால் நிறைந்திருக்கிறோமா? திருமுழுக்கு முதன்முதலில் நம்மை அவரால் நிரப்புகிறது; உறுதிப்பூசுதல் நம் வாழ்வில் ஆவியாரின் செயல்பாட்டை வலுப்படுத்துகிறது; நம் வாழ்வை வழிநடத்தும் ஆவியாருக்கு நாம் இன்னும் முழுமையாகப் பணிந்திருக்க நற்கருணை நாள்தோறும் நமக்கு உணவளிக்கிறது. தவக்காலத்தின் முதல் வாரத்திற்குள் நாம் நுழையும் இவ்வேளையில், சோதனைகளை எதிர்கொள்ளும்போது நம் நம்பிக்கை குலையாதிருக்க, நம் வாழ்வில் தூய ஆவியார் ஆற்றும் பங்கைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் முக்கியம்.
தூய ஆவியாரால் நிறைவுபெறுவதன் விளைவுகள் யாவை? கலாத்தியர் 5:22–23 இல் புனித பவுல் பட்டியலிடும் தூய ஆவியாரின் பன்னிரு கனிகள்: அன்பு, மகிழ்ச்சி, அமைதி, பொறுமை, பரிவு, நன்மைத்தனம், தாராள மனம், கனிவு, நம்பகத்தன்மை, அடக்கம், தன்னடக்கம், கற்பு ஆகியவை. இயேசு இறைத்தன்மை கொண்டவராயினும், தமது மனித இயல்பில் இக்கனிகள் ஒவ்வொன்றையும் முழுமையாக அனுபவித்திருப்பார். எனினும், இப்பண்புகள் நம் வாழ்வு எளிதாக இருக்கும் என்றோ, எப்போதும் ஆறுதலால் நிறைந்திருக்கும் என்றோ, எவ்விதக் கவலையும் இல்லாமல் இருக்கும் என்றோ பொருள்படாது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். மாறாக, நாம் இயேசுவோடு ஒன்றித்திருக்கும்போது, துன்பங்களும் சோதனைகளும் வரும் வேளைகளில் தூய ஆவியார் நம்மை ஆன்மிகப் பாலைநிலத்திற்குள் வழிநடத்துவார். இதனால் நமது பாவமும் பலவீனமும் தூய்மையாக்கப்பட்டு, தீயோனின் பாவத்தூண்டுதல்களை வெல்லவும், வீழ்ச்சியுற்ற நமது மனித இயல்பின் விளைவான முறையற்ற ஆசைகளை நோக்கிய நாட்டங்களை நிராகரிக்கவும் நம்மால் இயலும்.
இதனால்தான், திருவழிபாட்டு ஆண்டின் தவக்காலத்தையும் பிற சோதனை வேளைகளையும் தவிர்க்க நாம் முயலக்கூடாது. நாற்பது நாள்கள் நோன்பிருந்து, பாலைநிலத்தின் வெப்பத்தையும் வறட்சியையும் தாங்கியதன் வழியாக, கடினமான சோதனைகளைத் தாங்குவதன் பெரும் மதிப்பை இயேசு நமக்கு முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார். சோதனைகள் இயல்பிலேயே தீமையானவை அல்ல; அவ்வாறு இருந்திருந்தால், இயேசு தமது நாற்பது நாள் சோதனைக்குள் நுழைந்திருக்க மாட்டார். ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கும் தூய்மையாக்கத்திற்கும் சோதனைகள் அவசியமானவை. நமது சோதனைகளின் வழியாகவே தூய ஆவியாரின் கனிகளும், அவருக்குரிய தனித்துவமான கொடைகளும் நம் வாழ்வில் மிகுந்த ஆற்றலுடன் செயல்படுகின்றன. வாழ்க்கை எப்போதும் எளிதாகவும் ஆறுதல் அளிப்பதாகவும் இருந்தால், நாம் தூய ஆவியாரில் வலிமை பெறவும், பாவத்தை நோக்கிய ஒவ்வொரு நாட்டத்திலிருந்தும் தூய்மையாக்கப்படவும் முடியாது.
கடுமையான துன்பங்களையும் பாவத்தூண்டுதல்களையும் அனுபவிப்பது எந்தவொரு கிறிஸ்தவரையும், குறிப்பாக விசுவாசத்திற்குப் புதிதாக வந்தவர்களைக் குழப்பத்திலும் நம்பிக்கைத் தளர்விலும் ஆழ்த்தலாம். கடவுள் எங்கே இருக்கிறார், இத்தகைய இடர்பாடுகளை அவர் ஏன் அனுமதிக்கிறார் என்று ஒருவர் எண்ணலாம். நம் ஆண்டவர் பாலைநிலத்தில் கழித்த நாற்பது நாள்களிலிருந்து நாம் கற்கும் பாடம் இதுவே: நாமும் அவரோடு அப்பாலைநிலத்திற்குள் நுழைய வேண்டும். நம் ஆண்டவரைப் போலவே நாமும் பசியை அனுபவிப்போம்—நோன்பினால் உடல் பசியையும், நாம் வழிநடத்தப்படும் ஆன்மிகத் தூய்மையாக்கத்தினால் ஆன்மிகப் பசியையும் உணர்வோம். ஆழமான ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கு இந்தப் பசி அவசியமானது; கடவுள் நமக்கு அளிக்கும் மாபெரும் கொடைகளுள் இதுவும் ஒன்று.
இந்தத் தவக்காலத்தை நாம் தொடங்கும் வேளையில், நீங்கள் நுழைய அழைக்கப்படும் சோதனை, வறட்சி அல்லது பசி எதுவாயினும், அதைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் தயக்கத்தை விட்டுவிடுங்கள். நம் ஆண்டவரோடு பாலைநிலத்திற்குள் நுழைவது நல்லது என்பதை உணர்ந்துகொள்ளுங்கள். நிலைமை கடினமாகும்போது நம்பிக்கை இழந்துவிடாதீர்கள். இறைவேண்டலில் நிலைத்திருங்கள்; தூய ஆவியார் பொழியப்படுவார் என்று நம்புங்கள். கடவுளின் திருவுளத்திற்கு உண்மையுடனும் கீழ்ப்படிதலுடனும் ஒவ்வொரு சோதனையையும் உங்களால் தாங்க முடிந்தால், உங்கள் ஆன்மா அன்பினால் உருமாற்றம் பெறும்; கடவுள் உங்களிலும் உங்கள் வழியாகவும் மாபெரும் செயல்களைச் செய்வார்.
நம்பிக்கைக்குரிய என் ஆண்டவரே, ஒரு பெரும் சோதனையைத் தாங்குவதற்காக நீர் நாற்பது நாள்கள் பாலைநிலத்திற்குள் வழிநடத்தப்பட்டீர். உமது நோன்பினாலும், ஆறுதலற்ற தனிமை அனுபவத்தினாலும், மனிதருக்குரிய ஒரு பெரும் சோதனையை அனுபவிக்க உம்மையே அனுமதித்தீர்; அதை நீர் வென்று, நாங்களும் அவ்வாறே வெல்ல எங்களுக்கு ஆற்றல் அளிப்பதற்காகவே அப்படிச் செய்தீர். தூய ஆவியாரின் கொடையை என்மீது பொழிந்தருளும். இதனால், எனக்குரிய தூய்மையாக்கத்தின் பாலைநிலத்திற்குள் நான் உந்திச் செல்லப்படுவதற்கான உமது அழைப்பை ஏற்று, உம்மோடு வெற்றி பெற்று வெளிவருவேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
விழிப்பும் எதிர்நோக்கும்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — திங்கள்
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “மானிடமகன் தம் மாட்சியோடு வரும்போது, வானதூதர் அனைவரும் அவருடன் வருவர். அப்போது அவர் தம் மாட்சிமிக்க அரியணையில் அமர்வார்; எல்லா நாட்டினரும் அவர்முன் ஒன்றுகூட்டப்படுவர். ஓர் ஆயர் செம்மறியாடுகளையும் வெள்ளாடுகளையும் பிரிப்பதுபோல, அவர் அவர்களை ஒருவரிடமிருந்து ஒருவராகப் பிரிப்பார்.” மத்தேயு 25:31–32
வரலாறு முழுவதும் ஆட்சியாளர்கள் அதிகாரத்திற்காகப் போட்டியிட்டு வந்துள்ளனர்; அரசியல் ஆதிக்கம் செலுத்தும் பேராசையால் எண்ணற்ற போர்கள் நடந்துள்ளன. நவீன மக்களாட்சி நாடுகளிலும்கூட, யார் தலைமை தாங்க வேண்டும் என்பதில் இடைவிடாத மோதல் நிலவுகிறது. ஆயினும், இறுதியில் ஒரே ஓர் அரசரே இருப்பார்; அவர் தமது மாட்சிமிக்க அரியணையில் என்றென்றும் வீற்றிருப்பார்.
மண்ணுலக வாழ்வில் குடிமை ஆட்சி முக்கியப் பங்காற்றினாலும், நித்திய அரசரான ஒரே ஒருவரை நாம் ஒருபோதும் மறந்துவிடக்கூடாது என்பதை இன்றைய நற்செய்தி நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. விண்ணகத்தின் அனைத்துப் படிநிலைகளையும் சேர்ந்த வானதூதர்கள் புடைசூழ, இயேசு தமது முழு மாட்சியுடன் மீண்டும் வரும்போது, நீதியும் நேர்மையும் முழுமையாக நிலைநாட்டப்படும். நாம் ஒவ்வொருவரும் நடுவராகிய அவர்முன் நிற்போம். அந்தத் தருணத்திலும், நித்தியத்திற்கும், ஒன்றே ஒன்றுதான் முக்கியமானதாக இருக்கும்: மண்ணுலகில் இருந்தபோது நான் எப்படி வாழ்ந்தேன்?
இந்த வாழ்க்கையே தன்னளவில் இறுதி இலக்கு என்பதுபோல் வாழும் சோதனை, பல வேளைகளில் நம்மை ஆட்கொள்கிறது. அநீதியை எதிர்கொள்ளும்போது நாம் கோபத்துடன் எதிர்வினையாற்றலாம். நாம் விரும்பும் அரசியல் கட்சி ஆட்சியில் இல்லாதபோது, அதை ஒரு பேரிடராகக் கருதி நம்பிக்கை இழக்கலாம். அதிகமான பொருள்களைச் சேர்த்துக்கொள்வது அதிக மகிழ்ச்சியைத் தரும் என்றும், வறுமையோ எளிமையோ விரும்பத்தகாதது, தோல்வியின் அடையாளம் என்றும் நம்புமாறு பலர் கவரப்படுகின்றனர். ஆயினும், இறுதியில் ஒன்றே ஒன்றுதான் முக்கியமானதாக இருக்கும்; ஒன்றே ஒன்றுதான் நிலைத்திருக்கும்—அன்பு.
மேலுள்ள பகுதியில், செம்மறியாடுகளை வெள்ளாடுகளிலிருந்து பிரிக்கும் ஓர் ஆயனின் உருவகத்தை இயேசு பயன்படுத்துகிறார். அவரது காலத்து மக்களுக்கு நன்கு அறிமுகமான இந்த உருவகம் உலக முடிவைச் சித்தரிக்கிறது. நீதிமான்களும் அநீதிமான்களுமான அனைத்து மக்களும் இவ்வுலகில் ஒன்றாக வாழக் கடவுள் அனுமதிப்பதுபோல, பகல் வேளையில் செம்மறியாடுகளையும் வெள்ளாடுகளையும் ஒன்றாக மேய ஆயன் பெரும்பாலும் அனுமதிப்பார். ஆனால் இரவில், செம்மறியாடுகளை வெள்ளாடுகளிலிருந்து பிரிப்பார். அதிகம் சாதுவானவையாகவும், கீழ்ப்படிவுள்ளவையாகவும், நம்பகமானவையாகவும் இருக்கும் செம்மறியாடுகள், கடவுளின் திருவுளத்தின்படி வாழ்பவர்களைக் குறிக்கின்றன. பெரும்பாலும் அதிகம் கட்டுக்கடங்காதவையாகவும், தன்னிச்சையாகச் செல்பவையாகவும் இருக்கும் வெள்ளாடுகள், தன்னலத்துடன் வாழ்பவர்களைக் குறிக்கின்றன.
இந்த வேறுபாடு மிகவும் தெளிவானது. விசுவாசம், எதிர்நோக்கு, அன்பு ஆகியவை வெறும் கருத்துகள் அல்ல; அவை இறைவனின் நிலைவாழ்வின் அரசில் நமக்கு ஓர் இடத்தைப் பெற்றுத்தரும் இயற்கைக்கு மேற்பட்ட புண்ணியங்கள். தன்னலத்தை மையமாகக் கொண்ட வாழ்வு, உலகியல் பேராசைகள், கட்டுப்பாடற்ற உணர்ச்சிகள் ஆகியவை இப்புண்ணியங்களை அணைத்துவிடுகின்றன; காலத்தின் முடிவில் இறைவனின் தீர்ப்புக்கும் தண்டனைக்கும் இட்டுச் செல்கின்றன.
இந்த உண்மைகளை அறிவது நமக்குள் விழிப்புணர்வையும் எதிர்நோக்கையும் ஊட்ட வேண்டும். இறைவனிடமும் பிறரிடமும் அன்பைச் செயல்படுத்தி, இறைவனின் உண்மையான அரசின் பிரமாணிக்கமுள்ள உறுப்பினர்களாக நிலைத்திருக்க விழிப்புணர்வு நமக்கு உதவும். நிலைவாழ்வை நோக்கிய பார்வையுடன் வாழ எதிர்நோக்கு நம்மைத் தூண்டும். உலகியல் பேராசைகள் இவ்வாழ்வோடு மறைந்துவிடும். ஆனால் நமது எதிர்நோக்கு நிலைவாழ்வின் அரசின்மீது பதிந்திருந்தால், அது நம்மைப் புனிதத்திற்கும் இறைவனோடு இன்னும் ஆழ்ந்த ஒன்றிப்பிற்கும் இட்டுச் செல்லும்.
நம் ஆண்டவர் நமக்கு அளிக்கும் நிலைவாழ்வின் வாக்குறுதிகளை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். காலத்தின் முடிவில் அவர் செம்மறியாடுகளை வெள்ளாடுகளிலிருந்து பிரிப்பார். இறைவன் முற்றிலும் இரக்கமுள்ளவராக இருப்பதுபோலவே, முற்றிலும் நீதியுள்ளவராகவும் இருக்கிறார் என்பதை நாம் ஒருபோதும் மறக்கக்கூடாது. மனவருத்தம் மற்றும் மனமாற்றத்தின் வழியாக அவரது இரக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், இறுதியில் அவரது நீதிக்குரிய ஈடு அளிக்கப்பட்டே ஆக வேண்டும். ஆனால் அவரது இரக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், அந்த இரக்கம் நீதியை முழுமையாக நிறைவேற்றுகிறது; அவரே நமது அரசராகவும் ஆயராகவும் இருக்க, நாம் அவரோடு என்றென்றும் வாழ்வோம்.
இரக்கமும் நீதியும் நிறைந்த என் அரசரே, காலத்தின் முடிவில் வாழ்வோருக்கும் இறந்தோருக்கும் தீர்ப்பளித்து, உமது நிலைவாழ்வின் அரசை நிறுவ, உமது வானதூதர் அனைவரோடும் நீர் மீண்டும் வருவீர். உமது செம்மறியாடுகளுள் ஒருவராக நானும் எண்ணப்பட வேண்டுமென மன்றாடுகிறேன். உம்மீது கொண்ட அன்பிலும் அனைவரிடமும் காட்டும் அன்பிலும் நான் வளர, தாழ்ச்சியையும் மனவருத்தத்தையும் எனக்கு அருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
எவ்வாறு செபிப்பது
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — செவ்வாய்
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “நீங்கள் செபிக்கும்போது, பிற இனத்தவரைப் போலப் பிதற்ற வேண்டாம். மிகுதியான சொற்களைப் பயன்படுத்துவதால் தங்கள் செபம் கேட்கப்படும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். அவர்களைப்போல இருக்க வேண்டாம். நீங்கள் உங்கள் தந்தையிடம் கேட்பதற்கு முன்பே உங்களுக்கு என்ன தேவை என்பதை அவர் அறிந்திருக்கிறார். ஆகவே நீங்கள் இவ்வாறு செபியுங்கள்: விண்ணுலகில் இருக்கிற எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் புனிதப்படுத்தப்பெறுக…” மத்தேயு 6:7–8
நமது ஆன்மிக வாழ்வுக்குச் செபம் மிகவும் இன்றியமையாதது. எனவே, ஒவ்வொரு நாளும் நாள் முழுவதும் இடையறாத செபநிலையில் வாழ நாம் முயல வேண்டும். ஆயினும், செபங்களைச் சொல்வதற்கும் உண்மையாகச் செபிப்பதற்கும் மிகுந்த வேறுபாடு உண்டு. செபம் என்பது “மிகுதியான சொற்களைப் பிதற்றுவது” அல்ல என்று கற்பிப்பதன் மூலம் இயேசு தொடங்குகிறார். இறைவனின் மனதை மாற்றவோ, நமது விருப்பத்தை அவர் நிறைவேற்றும்படி அவரை இணங்கச் செய்யவோ நாம் செபிப்பதில்லை. அது செபத்தின் சாரம் அல்ல. இயேசு மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்: “நீங்கள் உங்கள் தந்தையிடம் கேட்பதற்கு முன்பே உங்களுக்கு என்ன தேவை என்பதை அவர் அறிந்திருக்கிறார்.”
அப்படியானால், நீங்கள் எவ்வாறு செபிக்கிறீர்கள்? போதுமான அளவு கேட்டாலோ சரியான முறையில் கேட்டாலோ இறைவன் உங்கள் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவார் என்று நினைத்து, வேண்டுதல்களின் பட்டியலுடன் அவரிடம் வருகிறீர்களா? பெற்றோர் இறுதியில் இணங்கும் வரை ஒரு குழந்தை எப்படிக் கெஞ்சக்கூடும் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். செபத்தில் நாம் தம்மை இவ்வாறுதான் அணுக வேண்டும் என்று இறைவன் விரும்புகிறாரா? நிச்சயமாக இல்லை.
கேட்டும், மன்றாடியும், கெஞ்சியும்கூட நமது செபம் இடையறாது தொடர வேண்டும். ஆனால் எதற்காக? எது சிறந்தது என்று நாம் நினைக்கிறோமோ அதற்கேற்ப இறைவன் நடந்துகொள்ள வேண்டுமென அவரிடம் கெஞ்ச வேண்டுமா? இல்லை. இறைவன் நம்மை மாற்றி, தமது நிறைவான திருவுளத்திற்கு ஏற்ப நம்மை உருவாக்க வேண்டுமென நாம் கேட்டும், மன்றாடியும், கெஞ்சியும் வேண்டுவதே உண்மையான செபம்.
‘எங்கள் தந்தையே’ செபம், உண்மையான செபத்தில் இடம்பெற வேண்டிய உள்ளுணர்வுகளையும் உள்ளடக்கத்தையும் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. இறைவன் யார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதோடு நாம் தொடங்குகிறோம்: அவர் விண்ணுலகில் வாழும், நம்மை அன்புகூரும், நமக்கு நெருக்கமான தந்தை. அவர் அனைத்தையும் கடந்து, நமக்கு அப்பாற்பட்டவராக இருந்தாலும், தம் பிள்ளைகளை அன்போடு கவனித்துக்கொள்ளும் தந்தையைப்போல நமக்கு அருகிலும் இருக்கிறார்.
இறைவன் புனிதமானவர்; அவர் முற்றிலும் தனித்துவமானவர், எல்லா வகையிலும் நிறைவானவர், தூயவர். இதனால்தான், அவரது பெயரும்கூட புனிதமானது என்று பறைசாற்றி நாம் அவரை ஆராதிக்கிறோம்.
செபத்தில் நாம் இறைவனிடம் என்ன கேட்கிறோம்? அவர் நமது விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதையல்ல; மாறாக, “உமது திருவுளம் நிறைவேறுக!” என்பதையே கேட்கிறோம். நமது வாழ்வில் அவரது அரசு நிலைநாட்டப்படும்போது, அதாவது அவர் நம்மை ஆளும்போதும் அவரது ஒவ்வொரு கட்டளைக்கும் கீழ்ப்படிந்து நாம் வாழும்போதும், அவரது திருவுளம் நிறைவேறுகிறது. இதற்கு ஆழ்ந்த நம்பிக்கையும் முழுமையான ஒப்படைப்பும் தேவை.
நமது “அன்றாட உணவை” நமக்குத் தருமாறும் கேட்கிறோம். நமது உடல் வாழ்வுக்கும் ஆன்மிக வாழ்வுக்கும் தேவையான அனைத்தும் இதில் அடங்குகின்றன. நாம் இறைவனுக்கு உண்மையுள்ளவர்களாக நிலைத்திருக்கும் வரை அவர் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டார் என்று நம்ப வேண்டும். அவர் எப்போதும் நமக்குத் தேவையானவற்றை அளிக்கிறார். இறைவனின் பராமரிப்பை நம்பாமல் உலகச் செல்வங்களைச் சார்ந்திருப்பவர்கள் ஆன்மிக வறுமையில் தங்களைக் காணக்கூடும். ஆகவே, நமது ஒவ்வொரு தேவைக்கும் தமது திருவுளத்தின்படி வேண்டியவற்றை அளிக்குமாறு இறைவனிடம் கேட்கிறோம்.
மன்னிப்பு நமது மிகப் பெரிய தேவைகளுள் ஒன்று. நாம் அனைவரும் பாவம் செய்கிறோம்; இறைவன் மட்டுமே அளிக்கக்கூடிய இரக்கம் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது. ஆயினும், இறைவனின் மன்னிப்புக்கு ஒரு நிபந்தனை உண்டு: நாமும் பிறரை மன்னிக்க வேண்டும். நாம் பிறருக்கு மன்னிப்பு அளிக்காவிட்டால், நாமும் அதை முழுமையாகப் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது. உண்மையான மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளும்போது, அது நம்மை மிகவும் ஆழமாக மாற்றுகிறது. எனவே, அது நமக்கு எவ்வளவு தாராளமாகவும் நிறைவாகவும் அளிக்கப்பட்டதோ, அவ்வாறே நம்மிடமிருந்து பிறருக்கும் பெருகிப் பாய வேண்டும்.
தீயோன் உண்மையிலேயே இருக்கிறான் என்பதையும் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் சோதனைகளையும் ஏற்றுக்கொள்வதோடு ஆண்டவர் கற்பித்த செபம் நிறைவடைகிறது. இறைவனின் அருள் மட்டுமே இந்தக் கண்ணிகளிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்க முடியும். நம்மைக் காத்து வழிநடத்துவதற்காக இறைவனின் அருளையும் அவரது வானதூதர்களின் பணியையும் முற்றிலும் சார்ந்திருக்க இந்த உண்மை நம்மைத் தூண்ட வேண்டும்.
நீங்கள் எவ்வாறு செபிக்கிறீர்கள் என்பதை, குறிப்பாகப் பரலோகத் தந்தை செபத்தைச் சொல்லும்போது எவ்வாறு செபிக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் சொல்வதன் பொருளை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்கிறீர்களா? அதை உங்கள் முழு இதயத்தோடும் நம்புகிறீர்களா? விண்ணுலகிலுள்ள உங்கள் தந்தை உங்கள் தேவைகளை அறிந்திருக்கிறார். அவரை நம்புங்கள், அவரிடம் திரும்புங்கள், அவரது தூய்மையை ஏற்றுப் போற்றுங்கள், அவரை ஆராதியுங்கள், அவரது பராமரிப்பைச் சார்ந்திருங்கள், மன்னிப்பை நாடுங்கள், பிறரையும் மன்னியுங்கள், தீமையிலிருந்து உங்களைக் காக்க அவரை அனுமதியுங்கள். இவ்வாறு செய்தால், இயேசு விரும்புகிறபடி நீங்கள் செபிப்பீர்கள்.
விண்ணுலகில் இருக்கிற எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் தூயது எனப் போற்றப்பெறுக. உமது ஆட்சி வருக. உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக. எங்கள் அன்றாட உணவை இன்று எங்களுக்குத் தாரும். எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோரை நாங்கள் மன்னிப்பதுபோல எங்கள் குற்றங்களை மன்னியும். எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும், தீமையிலிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும். ஆமென். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அனைத்திலும் மேலான அற்புதம்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — புதன்
இன்னும் அதிகமான மக்கள் கூட்டமாகக் கூடிவந்தபோது, இயேசு அவர்களிடம், “இந்தத் தலைமுறை தீய தலைமுறை; இது ஓர் அடையாளத்தைத் தேடுகிறது. ஆனால் யோனாவின் அடையாளத்தைத் தவிர வேறு எந்த அடையாளமும் இதற்குக் கொடுக்கப்படமாட்டாது” என்றார். லூக்கா 11:29
இன்றைய நற்செய்தியில் இடம்பெறும் நிகழ்வு, இயேசுவின் பொதுப்பணிக் காலத்தின் நடுப்பகுதியில் நிகழ்கிறது. அதற்குள் அவர் நோயாளிகளைக் குணப்படுத்தியிருந்தார், பேய்களை ஓட்டியிருந்தார், இறந்தோரை உயிர்ப்பித்திருந்தார், வல்லமையுள்ள பல போதனைகளை வழங்கியிருந்தார், பலருடைய இதயங்களை மாற்றியிருந்தார். அப்படியிருந்தும், மக்கள் கூட்டத்தில் பலர் இன்னும் அவரை நம்பாமல், மேலும் அடையாளங்களைக் கேட்டனர்.
மேலும், பரிசேயர்கள் நம் ஆண்டவர்மீது கொண்டிருந்த பகைமை அதிகரித்துக்கொண்டே வந்தது. லூக்கா நற்செய்தியில், இந்தப் பகுதிக்கு முன்பாகவே அவர்கள் பலமுறை இயேசுவை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்டு விமர்சிக்கிறார்கள். இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசு இந்தப் பரிசேயர்களையும் நம்பிக்கையற்ற மக்கள் கூட்டத்தையும் கண்டிக்கிறார்.
இயேசுவின் தலைமுறை “தீய தலைமுறை” என்றால், நமது தலைமுறையைப் பற்றி அவர் என்ன சொல்வார்? பல வகைகளில், உலகம் முழுவதும் ஒரே பண்பாட்டைப் பகிரும் சமூகமாக நாம் மாறிவருகிறோம். உலகெங்கும் கிறிஸ்துவை உண்மையுடன் பின்பற்றுவோர் எண்ணற்றோர் இருந்தாலும், இன்று தீமை இன்னும் பரவலாக இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது; உலகளாவிய தகவல்தொடர்பு எளிதாகிவிட்டதால் அது இன்னும் தெளிவாகத் தெரியக்கூடும்.
இயேசு தம் காலத்தில் குறிப்பிட்ட மக்களுக்குத் தம் போதனைகளை வழங்கியிருந்தாலும், அவருடைய வார்த்தைகள் காலத்தைக் கடந்து ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் உரியவையாக இருக்கின்றன. “இந்தத் தலைமுறை தீய தலைமுறை…” என்று அவர் சொல்லும்போது, இன்று நம்மிடமும் அவர் பேசுகிறார் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
தம் தலைமுறை “ஓர் அடையாளத்தைத் தேடுகிறது” என்று இயேசு சொல்லும்போது, மனிதருக்கு ஏற்படும் ஒரு பொதுவான சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பலர் நற்செய்தியைச் சந்தேகத்துடன் அணுகி, தங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்ளவும், நற்செய்தியை நம்பவும், பாவத்தைக் கைவிடவும் தாங்கள் ஏன் முன்வர வேண்டும் என்பதற்கு மறுக்க முடியாத சான்றைக் கோருகிறார்கள். இன்றைய உலகில், சிலர் பாவத்தையே பெருமைப்படுத்தி, நற்பண்பைக் காலாவதியானதாகவோ மடத்தனமானதாகவோ கருதுகிறார்கள். இந்தத் திரிபான கண்ணோட்டம், அனைத்திலும் மிக முக்கியமான அடையாளமாகிய இயேசுவின் இறப்பையும் உயிர்த்தெழுதலையும் பலர் புறக்கணிக்க வழிவகுக்கிறது.
ஆயினும் இயேசு தெளிவாகக் கூறுகிறார்: “…யோனாவின் அடையாளத்தைத் தவிர வேறு எந்த அடையாளமும் இதற்குக் கொடுக்கப்படாது.” யோனா மீனின் வயிற்றில் மூன்று நாள்கள் இருந்தது, இயேசு கல்லறையில் மூன்று நாள்கள் இருந்ததன் முன்னடையாளமாக அமைந்தது. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், இயேசுவின் இறப்பும் உயிர்த்தெழுதலுமே நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரே அடையாளம். மீட்பின் இந்த உன்னத அடையாளத்திற்குப் பலர் கவனம் செலுத்தத் தவறுவதால், இது நம்மை ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைக்கிறது. இறுதியில், நம்மையே மாற்றிக்கொண்டு, நமது மனமாற்றம் பிறருக்குச் சாட்சியாக அமையும் என நம்பிக்கையுடன் எதிர்பார்ப்பது மட்டுமே நம்மால் முடியும்.
இந்த அடையாளத்தை நீங்கள் நம்புகிறீர்களா? இயேசுவின் வாழ்வும் இறப்பும் உயிர்த்தெழுதலுமே மீட்புக்கான ஒரே வழி என்று நம்புகிறீர்களா? பெரும்பாலும், நீங்கள் நம்புகிறவராகவே இருப்பீர்கள். ஆனால் அந்த நம்பிக்கை எவ்வளவு ஆழமானது?
இயேசு தமது மண்ணுலகப் பணிக்காலத்தில் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தியிருந்தாலும், தம்மைச் சுற்றியிருந்தவர்களிடம் ஏற்கெனவே இருந்த நம்பிக்கைக்குப் பதிலாகவே அவற்றை நிகழ்த்தினார். இன்றும் அதுவே உண்மை. மீட்பளிக்கும் கிறிஸ்துவின் திருப்பாடுகள், இறப்பு, உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடும்போது, உடல்சார்ந்த அற்புதங்களின் முக்கியத்துவம் மிகக் குறைவே. அவை அனைத்திலும் மேலான அற்புதமாகிய நிலைவாழ்வின் மீட்பைப் பிரதிபலிப்பவை மட்டுமே. நீங்கள் உண்மையாகவே ஓர் அற்புதத்தைக் காண விரும்பினால், அருளும் இரக்கமும் நிறைந்த இந்த உன்னதக் கொடையை நோக்கித் திரும்புங்கள். உங்கள் முழு இதயத்தோடும் நம்புங்கள்; உங்கள் ஆன்மா மாற்றமடைவதை நீங்கள் காண்பீர்கள். அதுவே அனைத்திலும் மேலான அற்புதம்.
சான்றைக் கோரிக்கொண்டே, உண்மையிலேயே முக்கியமான ஒரே அடையாளத்தைக் காண மறுக்கும் தீமை நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கிறது. அந்தத் தீமையை இயேசு கண்டிப்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம்மை மாற்றும் அருளையே இயேசு ஒரே சான்றாக அளிக்கிறார். இந்த அருளைக் கண்டுணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, நாம் அறிவோம், நம்புவோம், மாற்றமடைவோம். கடவுள் உங்களுக்கு அருள விரும்பும் மனமாற்றத்தின் அற்புதத்திற்கு உங்கள் இதயத்தைத் திறந்திடுங்கள்; பிறர் காணும்படி, கிறிஸ்துவின் அனைத்திலும் மேலான அற்புதத்திற்குச் சாட்சியாக விளங்குங்கள்.
அற்புதங்களை நிகழ்த்தும் என் ஆண்டவரே, ஒவ்வொரு காலத்திலும் பலர் மேலோட்டமான அடையாளங்களைத் தேடினாலும், மீட்பளிக்கும் ஒரே உண்மையான அற்புதமாகிய உமது வாழ்வையும் இறப்பையும் உயிர்த்தெழுதலையும் நீர் வழங்குகிறீர். அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடன் விசுவசிக்க எனக்கு உதவியருளும்; இந்தத் தலைமுறையின் தீமையிலிருந்து என்னைக் காத்தருளும். உலகிற்கு நீர் அளிக்க விரும்பும் அற்புதத்தின் கனியாக நான் விளங்கும்படி என் இதயத்தை மாற்றியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
“நல்ல”வற்றைப் பெறுதல்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — வியாழன்
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்; தேடுங்கள், நீங்கள் கண்டடைவீர்கள்; தட்டுங்கள், உங்களுக்குக் கதவு திறக்கப்படும். ஏனெனில் கேட்கும் ஒவ்வொருவரும் பெற்றுக்கொள்கிறார்; தேடுபவர் கண்டடைகிறார்; தட்டுபவருக்குக் கதவு திறக்கப்படும்.” மத்தேயு 7:7–8
நாம் கேட்பதையெல்லாம் கடவுள் நமக்கு அருள்வாரா? இன்றைய நற்செய்தியிலிருந்து ஒருவர் இவ்வாறு முடிவு செய்யக்கூடும் என்றாலும், இயேசு தமது கூற்றின் வரம்பைத் தெளிவுபடுத்தும் வகையில், “…உங்கள் விண்ணகத் தந்தை தம்மிடம் கேட்பவர்களுக்கு இன்னும் எவ்வளவோ மேலாக நல்லவற்றைக் கொடுப்பார்” என்று சேர்த்துக் கூறுகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், உண்மையான உள்ளத்துடன் கேட்பவர்களுக்குக் கடவுள் எப்போதும் “நல்ல”வற்றையே கொடுக்கிறார். இங்கு முக்கியமான கேள்வி இதுதான்: எது நல்லது எனக் கருதப்படுகிறது?
ஒரு புதிய கார் போன்ற ஒன்றை நாம் விரும்பி, அதை நல்லதாகக் கருதினால், நம்பிக்கையோடு கேட்கிறோம் என்பதற்காகவே இறைவன் அந்த விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவாரா? அந்தக் கொடை நமக்கு நல்லது என்று இறைவனும் கருதினால் மட்டுமே அவ்வாறு செய்வார். நமது மிக அடிப்படையான பொருள்சார்ந்த தேவைகளை நிறைவேற்றவும், நமது ஆன்மிகத் தேவைகள் அனைத்தையும் நிறைவு செய்யவும் அவர் வாக்களிக்கிறார். ஆனால், நாம் குறிப்பாகக் கேட்கும் சிலவற்றை நமக்கு நன்மை தருபவையாக அவர் கருதாமல் இருக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, எளிமையையும் பற்றின்மையையும் வளர்ப்பதற்கு, பழைய காரை ஓட்டுவதே உங்கள் ஆன்மாவுக்கு நல்லதாக இருந்தால் என்ன செய்வது? இன்னும் சிறந்த ஒன்றைப் பெறுவதற்காகப் புதிய கார் மீதுள்ள விருப்பத்தைக் கைவிட இறைவன் நம்மைத் தூண்டலாம். உண்மையிலேயே நல்லதையே இறைவன் எப்போதும் நமக்கு அளிக்கிறார். ஆனால், எது நல்லது என்பதைத் தீர்மானிப்பது அவரது நிறைவான ஞானமே அன்றி, நமது உடனடி விருப்பங்கள் அல்ல.
அப்படியானால், இறைவன் எதை நல்லதாகக் கருதுகிறார்? அனைத்திற்கும் மேலாக, அவரே மேலான நன்மை. இறைவன் நன்மையே உருவானவர்; அவர் தம்மையே நமக்குக் கொடையாக அளிப்பதைவிடப் பெரியது எதையும் நாம் கேட்க முடியாது. நமது ஆன்மாக்களோடு தம்மை ஒன்றிணைத்து, நமது இதயங்களைத் தமது அருளால் நிரப்புமாறு அவரிடம் கேட்டால், அவர் ஒருபோதும் அவ்வாறு செய்யத் தவறமாட்டார். மேலும், இறைவனின் திருவுளம் எல்லா வகையிலும் நிறைவானது. அவரது திருவுளத்தை நாம் தேடினால், அதை அவர் நமக்கு வெளிப்படுத்துவார். அருளுக்கும் இரக்கத்திற்கும், அவரது திருவுளத்தின் நிறைவேற்றத்திற்கும் நம்மை இட்டுச் செல்லும் கதவையே அவர் திறக்க விரும்புகிறார். அவரது தெய்வீகத் திட்டத்தை நாடும் இதயத்தோடு இந்தக் கதவை நாம் தட்டும்போது, அது எப்போதும் திறக்கப்படும்.
நமது விருப்பத்திற்கும் இறைவனின் திருவுளத்திற்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாட்டைப் பகுத்தறிவது, மனிதர்கள் பொதுவாக எதிர்கொள்ளும் போராட்டங்களில் ஒன்று. பாவத்தால் வீழ்ச்சியுற்ற நமது நிலையில், உண்மையிலேயே நல்லது எது என்பதில் நாம் குழப்பமடைகிறோம். இதனால், பொருளாதார வெற்றி, வசதி அல்லது அங்கீகாரம் போன்ற ஒன்றை நல்லதாக நாம் கருதும்போது, நல்லதுபோல் தோன்றும் அந்தப் போலியான நன்மையின்மீது நமது ஆசைகள் பெரும்பாலும் நிலைகொள்கின்றன. இத்தகைய பற்று உருவானபின், அதை விட்டுவிட்டு இறைவனின் திருவுளத்தில் நம்பிக்கை வைப்பது கடினமாக இருக்கலாம்.
இதற்கான தீர்வு பற்றின்மை—இன்னும் துல்லியமாகச் சொன்னால், நமது சீரற்ற ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவது. நமது உணர்ச்சிகளும் ஆசைகளும் கட்டுக்கடங்காமல் போய், இறைவனின் திட்டத்தோடு ஒத்துப்போகாதவற்றை நாட நம்மைத் தூண்டலாம். இறைவனின் உண்மை நமது மனங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, நமது ஆசைகளைச் சீரமைக்க அனுமதிப்பதிலிருந்தே பற்றின்மை தொடங்குகிறது. இறைஞானம் நம்மில் வேரூன்றும்போது, இறைவன் விரும்புவதையே நாமும் விரும்பத் தொடங்கி, தன்னலமான நாட்டங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுகிறோம். இந்த அகமாற்றம், புனிதத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் காரியங்களுக்காகக் கேட்கவும், தேடவும், தட்டவும் நமக்கு உதவுகிறது.
கேளுங்கள், தேடுங்கள், தட்டுங்கள் என்ற இயேசுவின் அழைப்பை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இவற்றைத் தாராளமாகச் செய்யுங்கள்—ஆனால் மேலோட்டமான விருப்பங்களுக்காகவோ நிலையற்ற இன்பங்களுக்காகவோ அல்ல. மாறாக, இறைவன் தம்மையே உங்களுக்கு அளிக்கவும், அவரது தூய திருவுளம் உங்கள் வாழ்வில் வெளிப்படவும் வேண்டுங்கள். அவர் தமது அருளால் உங்களை நிரப்பவும், உங்கள் சிந்தனைகளைத் தூய்மைப்படுத்தவும், உங்கள் ஆசைகளைத் தமது நிறைவான திட்டத்தோடு ஒத்துப்போகச் செய்யவும் மன்றாடுங்கள். நீங்கள் இவ்வாறு செய்யும்போது, நீங்கள் கேட்கக்கூடிய அனைத்திற்கும் மேலாக, உங்கள் விண்ணகத் தந்தை எல்லா நன்மைகளையும் உங்களுக்கு அருள்வார்.
நிறைவான நன்மையின் இறைவனே, உமது வழிகள் எல்லையற்ற ஞானமும் புனிதமும் நிறைந்தவை. உமது பிள்ளைகளின் உண்மையான நன்மையை மட்டுமே நீர் விரும்புகிறீர். உம்மையும் உமது திருவுளத்தையும் தவிர வேறு எதையும் நான் விரும்பாதவாறு என் மனத்தையும் இதயத்தையும் தூய்மைப்படுத்தியருளும். தன்னலமான பற்றுகளிலிருந்தும் தவறான ஆசைகளிலிருந்தும் என்னை விடுவித்து, என் வாழ்வில் உமது அருளை நிறைவாகப் பொழிந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பாவத்தின் வேர்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — வெள்ளி
இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: உங்கள் நீதி மறைநூல் அறிஞர், பரிசேயர் ஆகியோரின் நீதியை விட மேம்பட்டதாக இல்லாவிட்டால், நீங்கள் விண்ணரசுக்குள் நுழைய மாட்டீர்கள்.” மத்தேயு 5:20
ஒரு மனைவி தன் கணவரிடம் பேரங்காடிக்குச் சென்று ஒரு பவுண்டு உருளைக்கிழங்கை எடுத்துக்கொள்ளும்படி சொன்னதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். சொன்னதைச் சொற்பொருளில் மட்டும் புரிந்துகொண்ட அவர், கடைக்குச் சென்று, ஒரு பவுண்டு உருளைக்கிழங்கைக் கண்டுபிடித்து, அதைத் தூக்கி எடுத்து, மீண்டும் கீழே வைத்துவிட்டு வீட்டுக்குத் திரும்பினார். உருளைக்கிழங்கு எங்கே என்று மனைவி கேட்டபோது, அது இன்னும் கடையில்தான் இருக்கிறது என்று விளக்கினார். குழப்பமடைந்த மனைவி, அதை ஏன் வீட்டுக்குக் கொண்டுவரவில்லை என்று கேட்டபோது, “‘எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்றுதானே நீ சொன்னாய்” என்று அவர் பதிலளித்தார்.
இந்த எடுத்துக்காட்டு நகைச்சுவையாக இருந்தாலும், அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்றுவது பற்றிய ஒரு முக்கியமான உண்மையை விளக்குகிறது. சொற்களின் அடிப்படையில் கணவர் அந்த வேண்டுகோளை நிறைவேற்றியிருக்கலாம்; ஆனால் அதன் ஆழமான பொருளைத் தவறவிட்டார். இதேபோலவே, இயேசுவின் காலத்திலிருந்த மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் இறைவனின் திருச்சட்டத்தை எழுத்துக்கு எழுத்து மிகக் கவனமாகப் பின்பற்றினார்கள்; ஆனால் அதன் உட்பொருளைப் புரிந்துகொள்ளப் பல வேளைகளில் தவறினார்கள்.
இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு இந்தச் சிக்கலை நேரடியாக எடுத்துரைக்கிறார். மோசே வழியாக இறைவன் அளித்த திருச்சட்டம், பத்துக் கட்டளைகளில் தொகுத்துக் கூறப்பட்டது. ஆனால், அந்தக் கட்டளைகளின் ஆழமான பொருளை வெளிப்படுத்தவே இயேசு வந்தார். எடுத்துக்காட்டாக, “கொலை செய்யாதே” என்ற கட்டளையின் உண்மையான பொருளை அவர் விளக்குகிறார்.
மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது, ஒருவரைக் கொலை செய்யாதவரை தமக்குக் குற்றமில்லை என்று ஒருவர் நினைக்கலாம். ஆனால், இந்தக் கட்டளை கொலைச் செயலையும் கடந்து மிக விரிவாகப் பொருந்துகிறது என்பதை இயேசு காட்டுகிறார். உள்ளத்திலும் வெளிப்படையான செயல்களிலும் நிகழும், கொலையைவிடக் குறைவான தீவிரமுள்ள பாவங்களையும் இந்தக் கட்டளை தடைசெய்கிறது என்பதை அவர் வெளிப்படுத்துகிறார்.
இந்தக் கட்டளையுடன் தொடர்புடைய பாவங்களின் மூன்று நிலைகளை இயேசு அடையாளம் காட்டுகிறார். முதலாவது கோபம். கோபம் என்பது ஓர் அகநிலை; இந்த மூன்று பாவங்களில் தீவிரம் குறைந்தது இதுவே. அது பிறரைத் தீர்ப்பிடும் அல்லது கண்டனம் செய்யும் சிந்தனையில் தொடங்கி, பெரும்பாலும் கோப உணர்வுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. உணர்வுகள் பாவம் அல்ல என்றாலும், அவசரத் தீர்ப்பினாலோ இகழ்ச்சியினாலோ கோபம் உள்ளத்தில் வேரூன்ற அனுமதிப்பது பாவமாகும்; அதற்கு மேல் எந்தச் செயலிலும் ஈடுபடாவிட்டாலும் அது பாவமே. கோபத்தை உள்ளத்தில் வளர்த்துக்கொள்பவர் “தீர்ப்புக்கு உள்ளாவார்” என்று இயேசு எச்சரிக்கிறார்.
பாவத்தின் இரண்டாம் நிலை சொற்களால் வெளிப்படுவது; குறிப்பாக, ஒருவரை ராக்கா என்று அழைப்பது. இந்த அரமேயச் சொல், ஒருவரை அறிவற்றவர் அல்லது மதிப்பற்றவர் என்று இழிவுபடுத்தும் வசைச்சொல். இத்தகைய வசைச்சொல் கோபத்தை வெளிப்படுத்துவதோடு, அந்த நபர்மீது ஆழமான வெறுப்பையும், கடவுளின் பார்வையில் அவருக்கு உள்ள மதிப்பை உணரத் தவறுவதையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஒருவரிடம் இவ்வாறு பேசுவது, கடவுளின் பிள்ளை என்ற முறையில் அவருக்கு உள்ள மாண்பை மதிக்காததைக் காட்டுகிறது. இந்தப் பாவத்தைச் செய்பவர்கள் “தலைமைச் சங்கத்திற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்” என்று இயேசு எச்சரிக்கிறார். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், கடவுளுக்கு அவர்கள் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டியிருப்பது மட்டுமல்ல; அவர்கள் மனந்திரும்பத் தவறினால், குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் அல்லது திருஅவையிடமிருந்து சகோதர அன்புடன் கூடிய திருத்தத்தையும் பெற வேண்டியிருக்கலாம்.
இயேசு குறிப்பிடும் மிகக் கடுமையான குற்றம், ஒருவரை “மூடனே!” என்று அழைப்பதாகும். விவிலியப் பொருளில், ஒருவரை மூடன் என்று அழைப்பது வெறும் வசைச்சொல் அல்ல; அது அவரது ஒழுக்கப் பண்பைக் கண்டித்துத் தீர்ப்பிடுவதாகும். திருவிவிலியத்தில், மூடன் என்பவன் கடவுளை நிராகரித்து, ஒழுக்கச் சீர்கேட்டில் வாழ்பவன். திருப்பாடல் 14:1 கூறுவதுபோல, “மூடன் தன் உள்ளத்தில், ‘கடவுள் இல்லை’ என்று சொல்லிக்கொள்கிறான்.” ஆகவே, ஒருவரை மூடன் என்று அழைப்பது அவரது ஆன்மாவின்மீது தீர்ப்பளிப்பதும், கடவுளின் அருளிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்ட ஒருவருடன் அவரை இணைத்துப் பார்ப்பதுமாகும். இயேசு கடுமையாக எச்சரிக்கிறார்: இவ்வாறு பிறரைக் கண்டித்துத் தீர்ப்பிடுவோர் “நரக நெருப்புக்கு ஆளாவார்கள்.”
இந்தக் கட்டளைக்கும் பிற கட்டளைகளுக்கும் உள்ள ஆழமான பொருளைப் பற்றிய இயேசுவின் போதனையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். தவக்காலம் என்பது பாவத்திலிருந்து விலகிக் கடவுளிடம் திரும்புவதற்கான காலம். கோபத்தோடு நீங்கள் போராடுகிறீர்கள் என்றால், அதன் வேர்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள். அவசரப்பட்டுத் தீர்ப்பிடுவதே அதன் அடிப்படையாக இருந்தால், கடவுளின் இரக்கத்தை நாடி, அமைதி காண மனந்திரும்புங்கள். குறைகூறும் அல்லது கண்டித்துத் தீர்ப்பிடும் சொற்களால் நீங்கள் பிறரைக் காயப்படுத்தியிருந்தால், குறிப்பாக அவர்களது ஒழுக்கப் பண்பைப் பற்றித் தீர்ப்பிட்டிருந்தால், இந்தக் கனமான பாவத்தைப் பாவசங்கீர்த்தனத்தில் அறிக்கையிடுங்கள்; கடவுள் ஒருவரே நீதிபதி என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். கடவுளின் திருச்சட்டத்தை எழுத்தளவில் மட்டுமல்ல, அதன் உட்பொருளிலும் நிறைவேற்ற முயலுங்கள்; அப்போது உங்கள் வாழ்வு மிகுந்த கனிதரும்.
சாந்தமும் மனத்தாழ்மையும் உள்ள என் ஆண்டவரே, நீர் இரக்கமுள்ளவராக இருப்பதோடு நீதியுள்ளவராகவும் இருக்கிறீர். கோபம் என்னும் பாவத்தையும் அதனுடன் வரும் அனைத்தையும் வெல்லத் தேவையான மன்னிப்பையும் அருளையும் நாடி, இன்று உமது இரக்கத்தை அணுகுகிறேன். பிறரைத் தீர்ப்பிடும் எண்ணங்களிலிருந்து என்னை விடுவித்து, உமது இரக்கமுள்ள இதயத்தோடு பிறரை அன்புசெய்ய எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நம் விண்ணகத் தந்தையின் பிள்ளைகள்
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் — சனி
இயேசு தம் சீடர்களை நோக்கிக் கூறினார்: “உனக்கு அடுத்திருப்பவரிடம் அன்புகூர்ந்து, உன் பகைவரை வெறுப்பாயாக என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: உங்கள் பகைவரிடம் அன்புகூருங்கள்; உங்களைத் துன்புறுத்துவோருக்காக இறைவனிடம் வேண்டுங்கள்…” மத்தேயு 5:43–44
நம் பகைவரை அன்புசெய்யவும் நம்மைத் துன்புறுத்துவோருக்காக வேண்டவும் நாம் ஏன் விரும்ப வேண்டும்? பாவத்தால் வீழ்ச்சியுற்ற மனித மனம், தனது இயல்பான சிந்தனையை மட்டுமே சார்ந்திருக்கும்போது, பகைவன் என்பவன் நாம் எதிர்க்க வேண்டியவனும் விலகியிருக்க வேண்டியவனும் ஆவான் என்றும், நம்மைத் துன்புறுத்துவோர் நமது கடுங்கோபத்திற்கும் கண்டனத்திற்கும் உரியவர்கள் என்றும் கருதுகிறது. அருளின்றி, இந்தக் கட்டளையை நம் மனத்தால் புரிந்துகொள்ள இயலாது. இந்தப் பகுதி தொடரும்போது, இயேசு நம் கேள்விக்குப் பதிலளிக்கிறார்: “அப்போது நீங்கள் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையின் பிள்ளைகளாக இருப்பீர்கள்…”
ஒரு குழந்தை தனது மரபணுக் கூறுகளைத் தாயிடமிருந்தும் தந்தையிடமிருந்தும் பெறுகிறது. பிள்ளைகள் பெரும்பாலும் தங்கள் பெற்றோரை ஒத்திருக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய சில பண்புகளை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; சில பழக்கங்களையும் பின்பற்றக்கூடும். இந்த ஒற்றுமைகள் உயிரியல் காரணிகளாலும் கற்றுக்கொண்ட நடத்தையாலும் உருவாகின்றன. தந்தையாம் கடவுளை விண்ணகத்திலுள்ள நம் உண்மையான தந்தையாகத் தேர்ந்தெடுத்து, இயேசுவின் குடும்பத்தில் உறுப்பினராகிறோம் என்றால், கடவுளின் ஆன்மிக “மரபணுக் கூறுகளை” நாம் பெற்றுக்கொண்டு, அவரது பண்புகளை ஏற்று, நம் ஆண்டவரின் நல்லொழுக்கப் பழக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும். இல்லையெனில், நாம் நம் விண்ணகத் தந்தையின் பிள்ளைகள் அல்ல.
இரக்கம், ஆதரவு, பிரமாணிக்கம் போன்ற கடமைகள் மண்ணுலகக் குடும்பத்தின் உறுப்பினராக இருப்பவருக்கு உள்ளதுபோலவே, கடவுளின் குடும்பத்தின் உறுப்பினராக இருப்பவருக்கும் இன்னும் பெரிய பொறுப்புகள் உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, மண்ணுலகக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பிள்ளை கீழ்ப்படிய மறுத்து, பகைமை பாராட்டி, தன் பெற்றோரையும் உடன்பிறந்தோரையும் நிராகரித்து அவர்களைவிட்டு விலகிச் சென்றால், குடும்ப வாழ்வின் எண்ணற்ற ஆசிகளை இழக்கிறது; குறிப்பாக, பெற்றோரும் மற்ற உடன்பிறந்தோரும் கடவுளின் பிரமாணிக்கமுள்ள ஊழியர்களாக இருக்கும்போது இந்த இழப்பு இன்னும் பெரிதாகிறது. அதுபோலவே, கடவுளின் தெய்வீகக் கட்டளைகளைப் பின்பற்ற மறுப்பதன் மூலம், அவர் தம் பிள்ளைகளுக்கு வழங்கும் ஆசிகளை நாம் இழக்கிறோம்.
கடவுளின் குடும்பத்தில் உறுப்பினராக இருப்பதற்குப் பேரன்பு தேவைப்படுவதால், இயேசு நம்மிடம் எதிர்பார்க்கும் உச்சக் கடமையை எடுத்துரைக்கிறார்: “உங்கள் விண்ணகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராய் இருப்பதுபோல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள்.” உத்தரிக்கிற ஸ்தலத்தின் தூய்மைப்படுத்தும் நெருப்பை அனுபவித்த பின்னரே, விண்ணகத்தில் நாம் நிறைவடையக்கூடும் என்பது உண்மைதான். இருப்பினும், இவ்வாழ்வில் நம் தந்தை நம்மீது சுமத்தும் குடும்பக் கடமைகளை அது மாற்றுவதில்லை. நம்மை அன்புசெய்வோர், “பகைவர்கள்” என்று கருதப்படுவோர், நம்மைத் துன்புறுத்துவோர் என அனைவரிடமும் காட்டும் முற்றுமுழுதான அன்பு உட்பட, நிறைவையே கடவுள் எதிர்பார்க்கிறார்.
கடவுள் நம்மை அழைக்கும் அன்புக்கு எல்லையே இல்லை; ஏனெனில் நம் விண்ணகத் தந்தை நம்மீது கொண்டுள்ள அன்புக்கு எல்லையே இல்லை. அவரது உண்மையான பிள்ளைகள் அவரது ஆன்மிக மரபணுக் கூறுகளையும் நல்லொழுக்கப் பழக்கங்களையும் தமதாக்கிக்கொள்கிறார்கள். நல்லொழுக்க நிறைவு கடவுளுடனான ஆன்மிக ஒன்றிப்புக்கு—இறை ஒன்றிப்புக்கு—வழிநடத்துகிறது. கீழ்ப்படிய மறுக்கும் ஓர் ஆன்மிகப் பிள்ளை தன் முயற்சியால் மட்டுமே அடையக்கூடிய எதையும் கடந்த ஒரு கொடை இது.
தமது குடும்பத்தின் ஓர் உறுப்பினராக இருக்கக் கடவுள் உங்களுக்கு விடுக்கும் வியத்தகு அழைப்பை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அந்த அழைப்பைக் கேட்டு ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அந்தத் தேர்வினால் நீங்கள் நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமைகளையும் கருத்தில் கொள்ளுங்கள். உங்கள் வாழ்வில் யார்மீது நீங்கள் மனத்தாங்கல் கொண்டிருக்கிறீர்களோ, யாருடன் உங்கள் உறவு சிக்கலாக இருக்கிறதோ, யாரால் நீங்கள் காயப்பட்டிருக்கிறீர்களோ, அவர்களை நினைத்துப் பாருங்கள். இயல்பான பகுத்தறிவை மட்டுமே சார்ந்து செயல்படாதீர்கள். கடவுள் உங்களிடமிருந்து என்ன எதிர்பார்க்கிறார் என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ளும்படி, உண்மை உங்கள் மனதை உயர்த்த இடமளியுங்கள். உங்கள் விண்ணகத் தந்தை உங்களிடம் நடந்துகொள்வதுபோல நீங்களும் பிறரிடம் நடந்துகொள்ளும்படி, அருள் உங்கள் சித்தத்தை வலுப்படுத்த இடமளியுங்கள்.
அன்பே நிறைந்த இறைவா, உமது அன்பு ஒருபோதும் தோற்பதில்லை, ஒருபோதும் குறைவதில்லை, ஒருபோதும் மாறுவதில்லை. அது எல்லா வகையிலும் நிறைவானது. என் அன்போ பெரும்பாலும் தன்னலமுள்ளதாகவும், வரம்புக்குட்பட்டதாகவும், நிலையற்றதாகவும் இருக்கிறது. உமது விண்ணகக் குடும்பத்தின் ஓர் உறுப்பினராக இருக்க நீர் விடுக்கும் அழைப்பை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். உமது ஞானத்தால் எல்லா மனிதர்களையும் காணவும், உமது இதயத்தால் அவர்களை அன்புசெய்யவும் நான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்று மன்றாடுகிறேன். என்னிடம் அன்பு குறைந்திருப்பதற்காக என்னை மன்னியும்; அருளால் என்னை உமது பிள்ளையாக உருமாற்றும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
4 தொகுதிகளும் மென் அட்டை நூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – மற்றும் பல இடங்களில்!
