4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!
அருளின் எளிய சுமை
பொதுக்காலம் பதினான்காம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
“உழைத்துக் களைத்து, சுமைகளால் அழுந்தியிருப்போரே, நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடம் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன். என் நுகத்தை உங்கள் மேல் ஏற்றுக்கொண்டு என்னிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் நான் கனிவும் மனத்தாழ்மையும் உள்ளவன். அப்போது உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும். ஏனெனில் என் நுகம் அழுத்தாது; என் சுமை எளிதாயுள்ளது.” மத்தேயு 11:28–30
கி.மு. 167ஆம் ஆண்டை ஒட்டிய காலத்தில், யூத சமயத்திற்குள் சமயத் தலைவர்களின் இரு புதிய குழுக்கள் தோன்றின: மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும். இயேசு இவ்வுலகில் வாழ்ந்த காலத்திற்குள், இந்தச் சமயத் தலைவர்கள் பல பழக்கவழக்கங்களையும் தவறான போதனைகளையும் சமய நடைமுறைகளையும் உருவாக்கியிருந்தனர். இவை மோசேயின் திருச்சட்டத்திலிருந்து பெறப்பட்டவை என்று அவர்கள் கூறினர். ஆனால், அவர்களுடைய போதனைகள் அளவுகடந்த மனவுறுத்தலை ஏற்படுத்துபவையாகவும், தன்னலத்தை மையமாகக் கொண்டவையாகவும், வெளிவேடமானவையாகவும் இருந்ததால் இயேசு அவற்றைக் கண்டித்தார். அவர்கள் போதித்தவை பெரும்பாலும் திருச்சட்டத்தைத் திரித்துக் கூறுவனவாக இருந்தன. எடுத்துக்காட்டாக, ஓய்வுநாளில் சீடர்கள் கோதுமைக் கதிர்களைக் கொய்து உண்டபோது, அது மூன்றாம் கட்டளையை மீறுவதாகக் கூறிப் பரிசேயர்கள் அவர்களைக் கண்டித்ததை நினைவுகூருங்கள். அது அக்கட்டளையை மீறவில்லை என்பதை இயேசு தெளிவாகப் போதித்தார்.
இன்றைய நற்செய்தியில், “உழைத்துக் களைத்து, சுமைகளால் அழுந்தியிருப்போரிடம்” இயேசு பேசுகிறார். தாம் கொடுக்கவிருக்கும் எளிதான, அழுத்தாத நுகத்தைச் சுமக்க அவர்களை அழைக்கிறார். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் மோசேயின் திருச்சட்டத்தை எந்த அளவுக்குத் திரித்திருந்தார்கள் என்றால், யூத நம்பிக்கையின்படி வாழ்வதே சுமக்க முடியாத அளவுக்குக் கடினமான சுமையாக மாறியிருந்தது என்பதை இயேசு சுட்டிக்காட்டுகிறார். அதற்கு மாறாக, இயேசுவின் புதிய அருட்சட்டம் விடுதலை அளிப்பதாகவும், சுமையற்றதாகவும், எளிதானதாகவும் இருந்தது.
இயேசுவின் பல்வேறு போதனைகளைச் சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, அவற்றைப் பின்பற்றுவது எளிது என்று கருதுகிறீர்களா? அல்லது சில வேளைகளில் அவை உங்களால் இயலாத அளவுக்குக் கடினமாகத் தோன்றுகின்றனவா? எடுத்துக்காட்டாக, “உங்கள் விண்ணகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராய் இருப்பதுபோல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள்” (மத்தேயு 5:48) என்று இயேசு கூறினார். இது ஓர் அழைப்பு மட்டுமல்ல; ஒரு கட்டளையும் நிறைவேற்ற வேண்டிய நிபந்தனையும்கூட. அப்படியானால், இயேசுவின் போதனைகள் எளிதானவையா? அல்லது தாங்க முடியாதவையா?
“என் நுகம் அழுத்தாது; என் சுமை எளிதாயுள்ளது” என்று இயேசுவே கூறுவதால், அவரது போதனைகள் எளிதானவை என்று நாம் நிச்சயமாக நம்பலாம். இயேசு நம்மை ஒழுக்க வாழ்வின் நிறைவுக்கு அழைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அதை அடைவதற்கான வழிகளையும் நமக்குத் தருகிறார். ஓர் ஒப்புமையாக, 2,000 பவுண்டு எடையுள்ள ஒரு பாறையை நகர்த்துமாறு ஒருவர் உங்களிடம் சொல்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். உங்களால் அதைச் செய்ய முடியுமா? அந்தப் பணிக்குப் பயன்படுத்த ஒரு பெரிய இழுவை வண்டியையும் அவர் கொடுத்தால், உங்களால் முடியும். அப்போது, அந்த இயந்திரத்தைச் சரியாக இயக்குவது எவ்வளவு எளிதோ, அவ்வளவு எளிதாக அந்தப் பணியும் இருக்கும். நம் ஆண்டவர் நம்மிடம் கேட்கும் அனைத்தும் இப்படித்தான். ஏதேனும் ஓர் ஒழுக்கக் கடமையை நிறைவேற்றுவது கடினமாகவோ, தாங்க முடியாததாகவோகூட நமக்குத் தோன்றும்போது, தமது கட்டளையை நிறைவேற்றுவதற்காகக் கடவுள் நமக்கு அளித்துள்ள அருளை நாம் சார்ந்திருக்கவில்லை என்பதே அதன் பொருள்.
நிறைவின் “நுகத்தை” ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு இயேசு உங்களுக்கு விடுக்கும் கனிவான அழைப்பைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அதை உங்களால் இயலாத ஒன்றாகக் கருதாதீர்கள். மாறாக, நம் ஆண்டவரிடமிருந்து வரும் மகிழ்ச்சியான ஓர் அழைப்பாகக் கருதுங்கள். கடவுள் உங்களைப் புனிதத்தின் உச்சங்களுக்கு அழைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அதை அடைவதற்கான வழிகளையும் உங்களுக்கு அளிக்கிறார் என்பதை ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள். அவரது எல்லாம் வல்ல ஆற்றலில் நம்பிக்கை கொண்டு, அதற்கு உங்களை இன்னும் முழுமையாகத் திறந்துகொடுங்கள். அப்போது நம் ஆண்டவர் உங்களிடம் கேட்கும் எதையும், அனைத்தையும் எளிதாகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் உங்களால் செய்ய முடியும்.
கனிவுள்ள என் ஆண்டவரே, நான் சுமப்பதற்காக உமது சொந்த நுகத்தை என் தோள்கள்மேல் வைக்கிறீர். நீர் என்னிடம் கேட்கும் அனைத்திற்கும் நான் “ஆம்” என்கிறேன்; உமது இரக்கத்தை என்மீது பொழிவதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். உமது அருளின் எளிய சுமை தரும் மகிழ்ச்சியோடு நான் உம்மைப் பின்பற்றும்படி, உம்மிடமிருந்து வராத ஒவ்வொரு நுகத்தையும் என்னிடமிருந்து அகற்றியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நம்பிக்கையும் அற்புதங்களும்
பொதுக்காலம் பதினான்காம் ஞாயிறு (ஆண்டு B)
இயேசு அவர்களிடம், “ஒரு இறைவாக்கினர் தமது சொந்த ஊரிலும், தம் உறவினர் நடுவிலும், தம் வீட்டிலும் அன்றி வேறெங்கும் மதிப்புப் பெறாமல் இருப்பதில்லை” என்றார். எனவே, நோயுற்ற சிலர்மீது கைகளை வைத்து அவர்களைக் குணமாக்கியதைத் தவிர, வேறு எந்த வல்ல செயலையும் அங்கே அவரால் செய்ய முடியவில்லை. அவர்களுடைய நம்பிக்கையின்மையைக் கண்டு அவர் வியப்புற்றார். மாற்கு 6:4–6
இயேசு தமது சொந்த ஊரான நாசரேத்தில் ஏன் “வல்ல செயல் எதையும் செய்ய இயலவில்லை”? ஏனெனில், அவர் இளமையாக இருந்த காலத்திலிருந்தே அவரை அறிந்திருந்த மக்களுக்கு அவர்மீது விசுவாசம் இல்லை. ஆனால், அவர்களைத் தம்பக்கம் ஈர்க்கும் நம்பிக்கையில், வியப்பூட்டும் அற்புதங்களை இயேசு ஏன் செய்யவில்லை? இறந்த ஒருவரை உயிர்ப்பித்தோ, தமது சீடர்கள் மூவருக்கு உருமாற்ற மலையில் வெளிப்படுத்தியதுபோல் தமது உருமாற்றத்தின் மாட்சியைத் தமது உறவினர்களுக்கு வெளிப்படுத்தியோ, அவர்களை ஏன் நம்பச் செய்ய முயலவில்லை? இதற்கான பதில், ஒவ்வோர் ஆன்மாவிலும் விசுவாசம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதன் மையத்தைத் தொடுகிறது.
தாம் இறைமகன், மெசியா என்பதை மக்களை நம்பச் செய்வது இயேசுவின் சொந்த ஊரில் அவரது நோக்கமாக இருக்கவில்லை. நம்புதற்கரிய மாபெரும் அற்புதங்களைச் செய்து, தாம் யார் என்பதை எளிதாக நிரூபித்து, அவர்களை நம்பச் செய்திருக்க அவரால் முடியும். ஆனால் அவ்வாறு செய்வது, அவர் வந்ததன் நோக்கத்தையே குலைத்திருக்கும். மக்களின் இதயங்களில் உண்மையான விசுவாசத்தைத் தூண்டி எழுப்பவே அவர் வந்தார்; திறமையான வாதங்களாலோ அற்புதங்களின் சான்றுகளாலோ அவர்களை நம்பச் செய்வதற்காக அல்ல. ஏற்கெனவே விசுவாசம் கொண்டிருந்தவர்களின் விசுவாசத்தை வளர்க்கவும், அவர்களுக்கு இரக்கம் காட்டவுமே அற்புதங்கள் செய்யப்பட்டன. ஆனால் ஒருவரிடம் விசுவாசம் இல்லாதபோது, இல்லாத ஒன்றை ஓர் அற்புதத்தால் வளர்க்க முடியாது. அறிவின் அடிப்படையில் அது அவர்களை நம்பச் செய்திருக்கலாம்; அல்லது குறைந்தபட்சம் அவர்களைப் பெரிதும் வியப்பில் ஆழ்த்தியிருக்கலாம். ஆனால் அது உண்மையான விசுவாசம் அல்ல.
ஓர் ஒப்புமையாக, உங்கள் வாழ்க்கைத்துணை உங்களிடம், “நான் உன்னை அன்பு செய்கிறேன்” என்று சொல்வதாகவும், அதற்கு நீங்கள், “அதை நிரூபி” என்று பதிலளிப்பதாகவும் வைத்துக்கொள்வோம். உங்கள் வாழ்க்கைத்துணை அதை எப்படி நிரூபிக்க முடியும்? உங்களை உண்மையாகவே அன்பு செய்கிறார் என்பதை நிரூபிக்க என்ன செய்ய முடியும்? ஒருவேளை பிறரன்பு, பரிவு, இரக்கம் போன்றவற்றை வெளிப்படுத்தலாம். இந்தப் பண்புகள் நிச்சயமாக உண்மையான அன்பின் வெளிப்பாடுகள்தாம். ஆனால் ஆழ்ந்து நோக்கினால், ஒருவர் மற்றவரை அன்பு செய்கிறார் என்பதை யாராலும் நிரூபிக்க முடியாது. மாறாக, அன்பு ஆன்மிக முறையில் வழங்கப்படவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவும் வேண்டும். அது நிகழும்போது, ஒவ்வொருவரும் தாம் அன்பு செய்வதையும் அன்பு செய்யப்படுவதையும் ஏதோ ஒருவகையில் இயல்பாகவே அறிந்துகொள்கிறார்கள். இதுவே ஆன்மிகமான, உண்மையான அன்பின் மறைபொருள்.
விசுவாசத்தைப் பொறுத்தவரையிலும் இதுவே உண்மை. விசுவாசத்தை நிரூபிக்க முடியாது. பகுத்தறிவால் அதை ஆராய்ந்து அறிய முடியாது. அதை ஏற்று வாழ வேண்டும். இயேசுவின் சொந்த ஊர் மக்கள் அவர்மீது விசுவாசம் கொள்ள வேண்டுமென்றால், விசுவாசம் என்னும் இந்தக் கொடை அவர்களுடைய ஆன்மாக்களின் உள்ளிருந்தே தொடங்க வேண்டும். அவர்கள் அவரை உற்றுநோக்கி, அவர் சொல்வதைக் கேட்பார்கள். தங்கள் திறந்த மனத்தாலும், கடவுளிடமிருந்து பெறும் சிறப்பான, தனிப்பட்ட இறைவெளிப்பாட்டாலும், அவர் யார் என்பதை அறிந்து விசுவசிப்பார்கள். கடவுள் இதயத்தோடு பேசும்போது, விசுவாசம் முதலில் உள்ளிருந்தே பிறக்கிறது.
இயேசுவின்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள விசுவாசத்தின் நிலையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் உற்றுநோக்கும்போது என்ன காண்கிறீர்கள்? கிறிஸ்து இயேசுவைத் தன் ஆண்டவராக அறிந்துள்ள ஓர் இதயத்தைக் காண்கிறீர்களா? உங்களுக்குள் இருந்து, உங்களோடு பேசி, தம்மை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தும் கடவுளின் உடனிருப்பைக் கண்டறிந்திருக்கிறீர்களா? அல்லது கடவுளின் உடனிருப்புக்கும் அன்புக்கும் முதன்மையாக வெளிப்புற அடையாளங்களையும் சான்றுகளையுமே தேடுகிறீர்களா? இன்று உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் உற்றுநோக்கி, அங்கு நீங்கள் கண்டறியும் விசுவாசத்தின் ஆழத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்தக் கொடையை நீங்கள் கண்டறியும்போது, அதை அன்போடு உற்றுநோக்குங்கள்; ஏனெனில், கடவுள் தம்மை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துவதையே நீங்கள் காண்கிறீர்கள்.
தம்மை வெளிப்படுத்தும் என் ஆண்டவரே, என் இதயத்தின் ஆழத்தில் நீர் தொடர்ந்து என்னோடு பேசி, உமது தெய்வீக உடனிருப்பையும் அன்பையும் எனக்கு வெளிப்படுத்துகிறீர். என் விசுவாசம் வளரவும், உமது தெய்வீக அன்பை நான் உறுதியாக அறிந்துகொள்ளவும், மிக ஆழமான நிலையில் உமக்கு உண்மையாகவே திறந்திருக்கும் ஓர் இதயத்தை எனக்குத் தாரும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
திருத்தூதுப் பணி
பொதுக்காலம் பதினான்காம் ஞாயிறு (ஆண்டு C)
அக்காலத்தில் ஆண்டவர் வேறு எழுபத்திரண்டு பேரை நியமித்து, தாம் செல்லவிருந்த ஒவ்வோர் ஊருக்கும் இடத்துக்கும் அவர்களை இருவர் இருவராகத் தமக்கு முன்னே அனுப்பினார். லூக்கா 10:1
இயேசுவைப் பின்பற்றிய பலர் அவர்மீது ஆழ்ந்த பற்றுக் கொண்டிருந்தனர். அவருக்குப் பணிபுரியவும், அவரது பணி நிறைவேறுவதில் ஒத்துழைக்கவும் அனைத்தையும் கைவிட்டிருந்தனர். இயேசுவை முதலில் பின்பற்றியவர்களைப் பற்றிப் பேசும்போது, பெரும்பாலும் பன்னிரு திருத்தூதர்கள்மீதே நாம் மிகுந்த கவனம் செலுத்துகிறோம். ஆனால் இன்றைய நற்செய்தியில், தாம் விரைவில் செல்லவிருந்த எல்லா ஊர்களுக்கும் இயேசு எழுபத்திரண்டு சீடர்களை அனுப்பினார். இதைச் சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். எழுபத்திரண்டு என்பது கணிசமான எண்ணிக்கை. இவர்கள் இயேசுவை ஏனோதானோ என்று பின்பற்றியவர்களாக இருந்திருக்க மாட்டார்கள். மாறாக, இவர்கள் முழுமனதோடு கிறிஸ்துவுக்குத் தங்களை முற்றிலும் அர்ப்பணித்திருந்தவர்கள் என்பது தெளிவாகிறது. இவர்களிடமே இயேசு மறையுரையாற்றும் பணியை ஒப்படைத்து, பேய்கள்மீது அதிகாரமும் அளித்தார்.
எழுபத்திரண்டு வெவ்வேறு நபர்களை ஒருங்கிணைத்து அனுப்புவதை மனக்கண்ணில் காண முயலுங்கள். இயேசு இந்தச் சீடர்கள் ஒவ்வொருவரையும் தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்து, அவர்களுடைய விசுவாசத்தை நேரடியாகக் கண்டு, அவர்களுக்கு விரிவாகக் கற்பித்து, தமது புனிதப் பணியை நிறைவேற்ற அவர்கள் தயாராக இருப்பதை உணர்ந்திருப்பார். அவரை உண்மையோடு பின்பற்றிய வேறு பலரும் இருந்தனர் என்றும், ஆனால் தெய்வீக அதிகாரம் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு, ஒரு பணிக்காக அனுப்பப்படுவதற்கு அவர்கள் இன்னும் தயாராகவில்லை என்றும் நாம் கருத வேண்டும். இவ்வாறு, இயேசு தொடங்கிய இயக்கம், அவரது பொதுப்பணியின் அந்தத் தொடக்க ஆண்டுகளில் பலருடைய வாழ்வில் உண்மையிலேயே மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.
இன்றும் நமக்கும் இது பொருந்தும். நற்செய்திப் பணியாளர்களைப் பணிக்கு அனுப்புவதை இயேசு இன்னும் நிறுத்திவிடவில்லை. அவர் தொடர்ந்து பெருந்திரளான பணியாளர்களைத் தம்மிடம் ஒன்று திரட்டுகிறார். அவர்களைத் தமக்கு அருகில் அழைத்து, அவர்களோடு மிகவும் தனிப்பட்ட உறவை ஏற்படுத்திக்கொள்கிறார்; அவர்களுக்குக் கற்பித்து, அவர்களை உருவாக்கி, சிறப்பு அருள்களையும் அருட்கொடைகளையும் வழங்குகிறார். பின்னர் தமது திருத்தூதுப் பணியைத் தொடர அவர்களை அனுப்புகிறார். நம் ஆண்டவரால் அனுப்பப்படத் தயாராக இருப்பவர்களில் நீங்களும் ஒருவரா?
கிறிஸ்துவின் பணிக்கு நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா என்பதை அறிய ஒரு வழி, இந்த எழுபத்திரண்டு பேருக்கும் இயேசு கொடுத்த கட்டளையைச் சிந்தித்துப் பார்ப்பதாகும். அவர் கூறியவற்றுள் இவையும் அடங்கும்: “புறப்பட்டுச் செல்லுங்கள்; இதோ, ஓநாய்களிடையே ஆட்டுக்குட்டிகளைப் போல உங்களை அனுப்புகிறேன். பணப்பையோ, பயணப்பையோ, மிதியடிகளோ எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம்; வழியில் எவருக்கும் வணக்கம் செலுத்த வேண்டாம்.” வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், தமது பணிக்குத் தியாகமும் துணிவும், இறைப் பராமரிப்பில் நம்பிக்கையும், ஒருமனதான உறுதியும் தேவை என்று நம் ஆண்டவர் அவர்களிடம் கூறினார். அவரது பணி, அக்கறையின்றி அவரைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கானது அல்ல. தங்கள் விசுவாசத்தை ஆழ்ந்த அக்கறையுடன் வாழ்ந்து, இயேசுவின் தெய்வீகக் கட்டளையை நிறைவேற்றத் தங்களைத் தயார்படுத்திக்கொள்ளத் தேவையான அனைத்தையும் செய்யத் தயங்காதவர்களுக்கானது அது.
இயேசு உங்களிடம் ஒப்படைக்க விரும்பும் திருத்தூதுப் பணியை நிறைவேற்ற நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்தப் பணிக்காக அனைத்தையும் தியாகம் செய்ய நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? அவர் உங்களைச் செய்ய அழைக்கும் எதையும் செய்வதற்குப் போதிய துணிவு உங்களிடம் இருக்கிறதா? அவர் உங்களிடம் ஒப்படைத்த பணியை நீங்கள் நிறைவேற்றும்படி, உங்களுக்குத் தேவையானவற்றைக் கடவுள் வழங்குவார் என்று நம்புகிறீர்களா? ஒருமனதுடனும் முழு உறுதியுடனும் இருக்கிறீர்களா? தயங்காதீர்கள். நம் ஆண்டவரின் பணிக்கு உங்களை அர்ப்பணித்து, உங்கள் வாழ்வில் அவரது மாட்சிமிகு அழைப்புக்காகக் காத்திருங்கள்.
மாட்சிமிகு என் ஆண்டவரே, எண்ணற்ற மக்களை உம்மிடம் அழைத்து, உமது அருளால் அவர்களை உருவாக்கி, உமது கொடைகளை அவர்களுக்கு வழங்கி, பலருடைய உள்ளங்களையும் இதயங்களையும் தொடும்படி அவர்களை அனுப்பியுள்ளீர். அன்பு ஆண்டவரே, நீர் என்னிடம் ஒப்படைக்க விரும்பும் பணியை நிறைவேற்ற என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். எனக்கு முன் எண்ணற்றோருக்குச் செய்ததுபோல என்னையும் உருவாக்கி, பயன்படுத்தி, அனுப்பியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கடவுளின் குரலுக்குப் பதிலளித்தல்
பொதுக்காலத்தின் பதினான்காம் வாரம் — திங்கள்
பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக இரத்தப்போக்கினால் வருந்திய ஒரு பெண், இயேசுவுக்குப் பின்னால் வந்து அவரது மேலுடையின் குஞ்சத்தைத் தொட்டார். ஏனெனில், “அவரது மேலுடையைத் தொட்டாலே நான் குணமடைவேன்” என்று அவர் தமக்குள் சொல்லிக்கொண்டார். இயேசு திரும்பி அவரைப் பார்த்து, “மகளே, துணிவுகொள்! உன் நம்பிக்கை உன்னைக் காப்பாற்றியது” என்றார். அந்த நேரத்திலிருந்தே அப்பெண் குணமடைந்தார். மத்தேயு 9:20–21
இந்தப் பெண்ணுக்கு எத்துணை ஆழமான விசுவாசம் இருந்தது! பல ஆண்டுகளாக அவர் துன்புற்றிருந்தார்; இரத்தப்போக்கினால் தொடர்ந்து துன்புற்றுக்கொண்டிருந்தார். இயேசுவின் மேலுடையைத் தொட்டால் தமக்குக் குணமாகும் என்று அவருக்கு எப்படித் தெரிந்தது? அதற்கு ஒரே பதில் விசுவாசம்தான். விசுவாசம் என்பது ஏதாவது நடக்க வேண்டும் என்று வெறுமனே விரும்புவதோ எதிர்பார்ப்பதோ அல்ல. விசுவாசம் என்பது, கடவுள் அளிக்கும் சிறப்பு அருளாலும் வெளிப்பாட்டாலும் கிடைக்கும் உறுதியான அறிவாகும்; அதன் வழியாக ஒருவர் தாம் நம்புவதற்குச் சுதந்திரமாக இசைவு தெரிவிக்கிறார். கடவுள் அவரது இதயத்தில் பேசினார்; அவர் செவிகொடுத்தார், பதிலளித்தார், குணமடைந்தார்.
இந்த நற்செய்தி நிகழ்வில் நமக்கு மிகுந்த ஊக்கமளிப்பது, இந்தப் பெண் இயேசுவை அணுகியபோது வெளிப்படுத்திய தாழ்ச்சியே. இயேசுவைத் தொந்தரவு செய்யவோ, அவரிடம் பேசவோ, தமது பிரச்சினையால் அவருக்குச் சிரமம் தரவோ வேண்டுமென்று அவர் நினைக்கவில்லை. மாறாக, தாழ்ச்சியுடன், தாம் பெற்றிருந்த இறைநம்பிக்கை என்னும் கொடையின் வழியாக, உள்ளத்தில் அமைதியாகத் தமது தேவையை இயேசுவிடம் எடுத்துரைத்தார். கடவுள் உள்ளத்தைப் பார்த்து, இத்தகைய தாழ்ச்சியும் உண்மையும் நிறைந்த நம்பிக்கைக்குப் பதிலளிப்பதால், அவருக்குக் கடவுளின் அருள் வழங்கப்பட்டது.
நம் ஆண்டவர்மீது அனைவருக்கும் இத்தகைய ஆழமான நம்பிக்கை இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். நமது ஒவ்வொரு தேவையையும் கடவுள் கவனித்துக்கொள்வார் என்பதை நாம் அனைவரும் ஆழ்ந்த உறுதியுடன் அறிந்திருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று எண்ணிப் பாருங்கள். இந்த ஆழ்ந்த உறுதியுடன், ஒவ்வொரு நாளும் நமது ஒவ்வொரு தேவையிலும் நம் ஆண்டவரை நாடினால் எப்படி இருக்கும் என்றும் கற்பனை செய்து பாருங்கள். நம்மால் அவ்வாறு செய்ய முடிந்தால், நம் ஆண்டவர் எல்லா வகையிலும் நம்மைத் தொடர்ந்து கவனித்துக்கொள்ள முடியும்.
இந்தப் பெண் குணமடைந்ததில் ஒரு முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், தந்தையாம் கடவுளே அவரிடம் பேசி, தம் மகன் இயேசுவின் மேலுடையைத் தொடுமாறு அவரை அழைத்தார் என்பதே. இயேசு தம் தந்தையின் திருவுளத்துடன் முழுமையாக ஒன்றித்திருந்ததால், அப்பெண் பெற்ற குணத்தை உணர்ந்தவர் அவரே. எனவே, இயேசுவின் மேலுடையைத் தொட்டது, இந்தப் பெண் விரும்பியதையெல்லாம் அவருக்குப் பெற்றுத்தரும் ஒரு மந்திரச் செயல் மட்டுமல்ல. மாறாக, தந்தை அவரது உள்ளத்தில் விடுத்த அழைப்புக்கு அவர் அளித்த பதிலாக அது இருந்தது.
நமது வாழ்விலும் அவ்வாறே செய்ய நாம் முயல வேண்டும். பல வேளைகளில் நாம் நமது விருப்பங்களைக் கடவுளிடம் முன்வைத்து, அவர் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோமோ அதை அவரிடம் சொல்கிறோம். இத்தகைய வேண்டுதல்களுக்குக் கடவுள் பதிலளிப்பதில்லை. மாறாக, நாம் அவரது திருவுளத்தை நாட வேண்டும்… அவரது திருவுளத்தை மட்டுமே நாட வேண்டும். தாம் குணமடைவோம் என்று இந்தப் பெண் அறிந்திருந்தார். ஏனெனில், தந்தையாம் கடவுள் அவரது மனத்திலும் இதயத்திலும் பேசி, தம் மகன் இயேசுவின் மேலுடையைத் தொடுமாறு அவரைத் தூண்டினார். அவரும் அதற்குப் பதிலளித்துச் செயல்பட்டார்; குணமடைந்தார். கடவுள் முதலில் பேச வேண்டும்; நாம் செவிமடுத்துப் பதிலளிக்க வேண்டும்; அப்போது அவரது திருவுளம் நிறைவேறுகிறது.
இன்று, உங்கள் இதயத்தின் ஆழத்தில் கடவுள் உங்களிடம் பேசும்போது ஒலிக்கும் அவரது மென்மையான குரலைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவருக்குச் செவிமடுக்கிறீர்களா? என்ன செய்ய அவர் உங்களை அழைக்கிறார்? எத்தகைய குணமளித்தலை அவர் உங்களுக்கு வழங்க விரும்புகிறார்? கடவுளின் குரலைச் சிந்திக்கும்போது, அவருக்கு மட்டுமே பதிலளிக்க முயலுங்கள். கடவுள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது பற்றிய உங்கள் சொந்த விருப்பங்களையும் எண்ணங்களையும் எல்லாம் ஒதுக்கிவிட்டு, அவர் உங்களிடம் சொல்வதை மட்டுமே நாடுங்கள். அவரிடம் “ஆம்” என்று சொல்லுங்கள்; உறுதியுடனும் திடநம்பிக்கையுடனும் அவ்வாறு சொல்லுங்கள். அவர் உங்களிடம் சொல்வது எதுவாயினும், அவர் சொல்வதில் உங்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், அதை அவர் செய்வார் என்று நம்புங்கள்.
கனிவுமிக்க என் ஆண்டவரே, எனக்குத் தேவையான நலத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள என்னை அழைத்து, இரவும் பகலும் என்னிடம் பேசுகிறீர். உமது குரலைக் கேட்கவும், விசுவாசத்தோடு உமக்குப் பதிலளிக்கவும் எனக்கு உதவியருளும். உம்மீது நான் கொண்டுள்ள விசுவாசமும் நம்பிக்கையும் வலுப்பெற்று, என் வாழ்வில் உமது மாட்சிமிகு செயலுக்கு ஊற்றாக அமையட்டும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
ஆன்மாக்களுக்கான ஆர்வம்
பொதுக்காலத்தின் பதினான்காம் வாரம் — செவ்வாய்
இயேசு எல்லா நகரங்களுக்கும் ஊர்களுக்கும் சென்று, அங்கிருந்த தொழுகைக்கூடங்களில் கற்பித்து, இறையாட்சியின் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றி, எல்லா நோய்களையும் உடல்நலக் குறைவுகளையும் குணமாக்கினார். மக்கள் கூட்டத்தைக் கண்டபோது, அவர்கள் ஆயனில்லா ஆடுகளைப்போல அலைக்கழிக்கப்பட்டுக் கைவிடப்பட்டிருந்ததால், அவரது உள்ளம் அவர்கள்மீது பரிவு கொண்டது. மத்தேயு 9:35–36
இயேசு ஆன்மாக்களுக்காக மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். ஆர்வம் என்பது ஒரு பணியை நிறைவேற்றுவதற்கான ஆற்றலும், தீவிர ஈடுபாடும், உந்துதலும் ஆகும். தாம் சந்தித்த ஒவ்வொருவரின் உள்ளமும் மனமாற்றம் அடைய வேண்டும் என்பதே இயேசு ஆர்வத்துடன் மேற்கொண்ட பணி. அவர் ஊர் ஊராக நடந்து சென்று, ஒருவர்பின் ஒருவராக மக்களைச் சந்தித்தபோது, அவர்களது உள்ளங்களைக் காண முடிந்தது. பலர் “அலைக்கழிக்கப்பட்டுக் கைவிடப்பட்டிருப்பதை” அவர் கண்டார். அவர்கள் “ஆயனில்லா ஆடுகளைப்போல” இருப்பதை அவரால் காண முடிந்தது. இது அவர்கள்மீது பரிவுகொள்ள அவரைத் தூண்டியது. அவர்களது ஆயனாகி, அவர்களது உள்ளங்களிலிருந்து கலக்கத்தை நீக்கி, தமது புதிய இறையாட்சியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்க அவர்கள் அழைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்தும் ஆர்வத்தை அவரில் எழுப்பியது.
அலைக்கழிக்கப்பட்டுக் கைவிடப்பட்டிருந்த ஏராளமான மக்களை இயேசு சந்திக்கும் காட்சி, நாம் ஆழ்ந்து சிந்திப்பதற்கு ஏற்ற ஒரு காட்சியாகும். ஏனெனில், அது நம்மையே காட்டுகிறது. நம் ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட உள்ளப் போராட்டங்கள் உள்ளன. சில வேளைகளில் நாம் தனிமையையும் குழப்பத்தையும் உணரலாம்; உறுதியின்றியும் வழிதெரியாமலும் தவிக்கலாம். இவ்வாறு உணராத ஒருவர், ஒன்று முழுமையான புனிதராக இருக்க வேண்டும்; அல்லது தமக்குத்தாமே நேர்மையாக இல்லாதவராக இருக்க வேண்டும். ஆழ்ந்த புனிதமும் கடவுளோடு ஒன்றித்திருப்பதும், பலர் அனுபவிக்கும் இந்த உள்ளப் போராட்டத்தை நிச்சயமாகக் குணப்படுத்துகின்றன. அந்நிலையில், தாம் கடவுளின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதை ஒருவர் தெளிவாக அறிகிறார்; தம்மைக் கடவுளின் மகன் அல்லது மகள் என்று புரிந்துகொள்கிறார்; இந்த உண்மையில் ஆழ்ந்த அமைதியைக் காண்கிறார். ஆனால், போராடிக்கொண்டிருப்பவர்களே, இந்த மறைநூல் பகுதி குறிப்பாக உங்களுக்கானது.
முதலாவதாக, பல காரணங்களால் ஒருவர் “அலைக்கழிக்கப்படலாம்.” சிலர் கடந்த கால நினைவுகள், முறிந்த உறவுகள், வழிகாட்டுதல் இன்மை, கடுமையான பாவம், கோபம் போன்றவற்றோடு போராடுகிறார்கள். எனவே, உங்கள் உள்ளம் கலக்கமடைந்துள்ளதா இல்லையா என்பதே நீங்கள் நேர்மையாகச் சிந்திக்க வேண்டிய முதல் கேள்வி. மிகச் சிறந்த புனிதர்கள்கூடத் தாங்கள் போராட வேண்டிய சில பகுதிகளைக் கண்டுகொள்வார்கள். அப்படியானால், உங்கள் வாழ்வில் நீங்கள் போராடுவது எதனோடு?
இரண்டாவதாக, “கைவிடப்பட்டதாக” உணர்வது ஒரு பாரமான சிலுவை. நாம் அவரது குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்க வழிசெய்வதற்காகவே இயேசு வந்தார். இப்போதே தொடங்க வேண்டிய நிலைவாழ்வின் மீட்பு என்னும் கொடையால் இது நிறைவேறுகிறது. பாவ மன்னிப்பைப் பெற்று, செப வாழ்வில் வளர்வதன் வழியாக, கடவுளை மிகவும் நெருக்கமாகவும் தனிப்பட்ட முறையிலும் அறிந்துகொள்கிறோம். ஆம், அவர் எல்லாம் வல்ல கடவுள்; அனைத்தையும் படைத்தவர். அதே வேளையில், அவர் நம்மோடு ஆழ்ந்த தனிப்பட்ட நெருக்கம் கொண்டவராகவும் இருக்கிறார்; உங்களுடன் உண்மையான அன்புறவை ஏற்படுத்த விரும்புகிறார்.
அலைக்கழிக்கப்படுவதாலோ கைவிடப்படுவதாலோ, அல்லது இவ்விரண்டினாலுமோ நீங்கள் துன்புற்றால், இயேசு உங்கள்மீது கொண்டுள்ள பேரார்வத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தமது பொதுப்பணிக் காலத்தில் அவர் சோர்வின்றி நீண்ட தொலைவுகள் கால்நடையாகப் பயணம் செய்ததை, தனிப்பட்ட முறையில் உங்களிடம் வந்து உங்கள் ஆயராக இருப்பதற்கு அவர் கொண்டுள்ள பேரார்வத்தின் அடையாளமாக நீங்கள் காண வேண்டும். உங்கள் சுமை ஒவ்வொன்றையும் அகற்றி, அவரது குடும்பத்தில் உங்களுக்குரிய இடத்தை நீங்கள் கண்டடைய வழியைத் திறக்க அவர் விரும்புகிறார். இயேசு போதித்த “இறையாட்சியின் நற்செய்தி”, அந்த இறையாட்சியின் உறுப்பினராக ஒவ்வொருவரையும் அழைத்தது. அவர் உங்களிடம் வரும்போது, வெகு காலத்திற்கு முன்பு நாட்டுப்புறங்களில் பயணம் செய்தபோது இருந்ததைப் போலவே, இப்போதும் அவரது இதயம் உங்கள்மீது பரிவால் நிறைந்துள்ளது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். அவர் உங்களைக் காண்கிறார்; உங்கள் இதயத்தை அன்புடன் உற்றுநோக்குகிறார்; உங்கள் தேவையிலும் பலவீனத்திலும் பாவத்திலும் அவர் உங்களைவிட்டுத் தம் பார்வையை ஒருபோதும் விலக்குவதில்லை.
உங்கள் நித்திய மீட்புக்காகவும் வாழ்வின் புனிதத்திற்காகவும் இயேசு கொண்டுள்ள பேரார்வத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவரின்றி இந்த உலக வாழ்வை உங்களால் கடந்து செல்ல முடியாது. இயேசு உங்களைத் தேடி வரவும், உங்களிடம் வந்து பேசவும், உங்கள் ஆயராக இருந்து உங்களை வழிநடத்த அவரை அனுமதிக்குமாறு உங்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கவும் இடமளியுங்கள். தமது முழு உள்ளத்தோடும் அவ்வாறு செய்ய அவர் விரும்புகிறார்; இயேசு தமது பணியை உங்களில் நிறைவேற்ற இடமளியுங்கள்.
என் தெய்வீக மேய்ப்பரே, மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் பரிவுடனும் எல்லா மக்களையும் தேடிச் செல்கிறீர். வேதனையுற்று நொறுங்கிய ஒவ்வொரு இதயத்தையும் நீர் காண்கிறீர்; ஒவ்வொன்றையும் குணப்படுத்த விரும்புகிறீர். அன்பு ஆண்டவரே, என்னிடம் வருவதற்காகவும், என் மேய்ப்பராகவும் வழிகாட்டியாகவும் இருப்பதற்காகவும் உமக்கு நன்றி. என் பலவீனத்திலும் வேதனையிலும் என்னை உற்றுநோக்கும் உம்மை நான் காண எனக்கு உதவியருளும். இப்போதும் என் வாழ்நாள் முழுவதும் என் இதயத்தை உமக்குத் திறக்கவும் எனக்கு உதவியருளும். என் ஆண்டவரே, நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இறையாட்சியைப் பறைசாற்றுதல்
பொதுக்காலம் பதினான்காம் வாரம் புதன்கிழமை
இயேசு இந்தப் பன்னிருவருக்கும் பின்வருமாறு அறிவுறுத்தி அவர்களை அனுப்பினார்: “பிற இனத்தாரின் பகுதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டாம்; சமாரியரின் எந்த நகரிலும் நுழைய வேண்டாம். மாறாக, இஸ்ரயேல் வீட்டாருள் காணாமற்போன ஆடுகளிடம் செல்லுங்கள். நீங்கள் செல்லும்போது, ‘விண்ணரசு நெருங்கி வந்துவிட்டது’ என்று பறைசாற்றுங்கள்.” மத்தேயு 10:5–7
இயேசு விண்ணேற்றம் அடைவதற்குச் சற்றுமுன் கூறிய இறுதி வார்த்தைகள், அவர் தம் திருத்தூதர்களுக்கு அளித்ததாக மேலே நாம் வாசித்த பணிக்கட்டளையை விரிவுபடுத்துகின்றன. பின்னர் அவர், “எனவே நீங்கள் போய் எல்லா மக்களினத்தாரையும் சீடராக்குங்கள்; தந்தை, மகன், தூய ஆவியார் பெயரால் அவர்களுக்குத் திருமுழுக்குக் கொடுங்கள்…” (மத்தேயு 28:19) என்று கூறுகிறார். இறுதியில், படைப்புகள் அனைத்திற்கும் நற்செய்தியை அறிவிக்க, இயேசு பன்னிருவரையும் தம் சீடர்கள் அனைவரையும் உலகின் எல்லைகள் வரை அனுப்புகிறார். ஆனால் இங்கே, தூய ஆவியாரின் வருகைக்கு முன்னும், இயேசுவின் மண்ணுலகப் பணி நிறைவடைவதற்கு முன்னும், “இஸ்ரயேல் வீட்டாருள் வழிதவறிப்போன ஆடுகளிடம்” மட்டுமே செல்லுமாறு அவர் பன்னிருவருக்கும் அறிவுறுத்துகிறார். இவ்வாறு, பழைய ஏற்பாட்டின் வெளிப்பாடுகள்—அதாவது, மோசேயின் திருச்சட்டமும் இறைவாக்கினர்களின் போதனைகளும்—ஏற்கெனவே ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளவர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவிப்பதில் இயேசு ஒருவகையான முன்னுரிமை அளிக்கிறார்.
இன்று நாம் அனைவரும், “எல்லா மக்களினத்தாரையும் சீடராக்குங்கள்” என்ற நம் ஆண்டவரின் அழைப்புக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டும் என்றாலும், ஏற்கெனவே இறைவனின் குடும்பத்தில் உறுப்பினர்களாக இருப்பவர்களுக்கு முதலில் போதிக்குமாறு வழங்கப்படும் இந்தத் தனிப்பட்ட பணிக்கட்டளைக்கும் நாம் செவிசாய்க்க வேண்டும். இன்று தூய ஆவியார் ஏற்கெனவே வந்துவிட்டார், நற்செய்தியும் எங்கும் பரவிவிட்டது என்றாலும், இறைவனின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களிடமிருந்து தொடங்கி, இன்னும் நற்செய்தியை அறியாதவர்களை நோக்கிப் படிப்படியாக விரிவடையும் இயேசுவின் பணிக்கட்டளையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான ஆன்மிகப் பாடம் இன்னும் உள்ளது.
உங்களிடமிருந்தே தொடங்குங்கள். இஸ்ரயேல் வீட்டாருள் காணாமற்போன ஆடுகளிடம் முதலில் செல்ல வேண்டும் என்று இயேசு தம் பன்னிருவருக்கும் சிறப்பாக வலியுறுத்துவதைக் கேட்கும்போது, நம் ஆண்டவர் குறிப்பாக உங்களைப் பற்றியே பேசுகிறார் என்பதை உணர வேண்டும். திருமுழுக்குப் பெற்று, உறுதிப்பூசுதல் பெற்று, திருவிருந்தையும் உட்கொண்டுள்ள உங்களுக்கு, கிறிஸ்துவின் நற்செய்திக்குச் செவிசாய்த்து அதற்குப் பதிலளிக்க வேண்டிய சிறப்பான கடமை இப்போது உள்ளது. அதிலிருந்து தொடங்கி, உங்கள் நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்பவர்களிடமும் நற்செய்தியைச் சிறப்பான முறையில் பகிர்ந்துகொள்ளும் பொறுப்பை இறைவன் உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறார். இதனால்தான், பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளுடன் நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ளத் தனிப்பட்ட முறையில் கடமைப்பட்டுள்ளனர். ஒரே நம்பிக்கைச் சமூகத்தில் உள்ள நண்பர்கள், தங்கள் நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் பிறரை அணுகுவதற்குத் தனிப்பட்ட முறையில் கடமைப்பட்டுள்ளனர். திருஅவையின் மேய்ப்பர்களும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும். நற்செய்தி இப்போது உலகனைத்திற்கும் உரியது; அது எல்லா மக்களுக்கும் பறைசாற்றப்பட வேண்டும். எனினும், கிறிஸ்துவின் சக சீடர்களுடன் நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் முக்கியத்துவத்தை இந்தப் பகுதி வலியுறுத்துவதாகத் தெரிகிறது.
கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதாக அறிக்கையிடும் பலர், இன்னும் நற்செய்தியின் தாக்கத்தை முழுமையாகப் பெறாதவர்களாகவே இருக்கிறார்கள் என்பதை நம் அன்றாட வாழ்விலிருந்து நாம் அறிவோம். அருளடையாளங்களைப் பெற்றிருந்தும், தாங்கள் அழைக்கப்பட்டுள்ள ஆழ்ந்த நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் பலர் உள்ளனர். பெரும்பாலோர் நம் ஆண்டவரை ஒவ்வொரு நாளும் ஆராதிக்கத் தவறுவதாகத் தோன்றலாம்; மேலும் பலர் ஒவ்வொரு வாரமும் செப உணர்வோடு அவரை ஆராதிக்கத் தவறுகின்றனர். ஆகவே, இந்த நற்செய்திப் பகுதியில் உங்களையும் ஒருவராக வைத்துப் பார்த்து, தமது திருஅவையின் உறுப்பினர்களாக ஏற்கெனவே ஆகியிருப்பவர்களுடன்—அவர்கள் பெயரளவில் மட்டுமே உறுப்பினர்களாக இருந்தாலும்—நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வதில் உங்களைச் சிறப்பாக அர்ப்பணிக்குமாறு நம் ஆண்டவர் விடுக்கும் அழைப்பைக் கேட்பது பயனுள்ளதாகும்.
நம்மிடமிருந்தே தொடங்கி, ஒவ்வொரு நாளும் நம் நம்பிக்கை வாழ்வில் இன்னும் ஆழமாக வளர முயன்று, செபித்து, இறைவனின் திருவுளத்தைத் தேடினால், இறைவனின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களாயினும் நம்பிக்கையில் பலவீனமாக இருக்கக்கூடியவர்களுடன் நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்ள, இறைவன் தாம் விரும்பியபடி நம்மை இன்னும் எளிதாகப் பயன்படுத்த முடியும். மேலும், முழுமையாகத் தங்களை அர்ப்பணித்து, உண்மையாகவே கிறிஸ்துவிடம் தங்களைக் கையளித்துள்ள உங்களையும், நம்பிக்கை என்னும் கொடையின் வழியாக இன்னும் கிறிஸ்துவை அறிந்துகொள்ளாதவர்களுக்கு நற்செய்தியைப் பறைசாற்ற இறைவன் நிச்சயமாகப் பயன்படுத்துவார்.
தமது நற்செய்தி அறிவிப்பாளராக இருக்குமாறு இயேசு உங்களுக்கு விடுக்கும் அழைப்பை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். முதலில், உங்கள் சொந்த வாழ்வை நோக்குங்கள்; நற்செய்தி உங்களை ஆர்வமிக்க கிறிஸ்துவின் சீடராக மாற்ற அனுமதிக்க உங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்யுங்கள். அதிலிருந்து தொடங்கி, நம் ஆண்டவரைப் பின்பற்றுபவர்களாக மாறப் பிறருக்கு ஊக்கமளிக்க, இறைவன் ஒவ்வொரு நாளும் உங்களைப் பல்வேறு வழிகளில் பயன்படுத்த விரும்புவதற்கு மனந்திறந்திருங்கள். உங்கள் குடும்பத்திலிருந்து தொடங்குங்கள். அவர்களுக்காகச் செபியுங்கள். அவர்களை அணுகுவதற்கு இறைவன் அருளால் அளிக்கும் உள்தூண்டுதல்களுக்குக் கவனமாயிருங்கள். பின்னர், பரந்த சமூகத்தையும் நோக்கி உங்கள் பார்வையைத் திருப்புங்கள். ஆண்டவர் வழிநடத்த இடமளியுங்கள்; அவரது குரலைப் பின்பற்றுங்கள். அவர்கள்மீது அவர் கொண்டுள்ள தீவிரமான அன்பைப் பிறர் அறிந்துகொள்ள உதவுவதற்கு அவர் உங்களைப் பல வழிகளில் பயன்படுத்துவார்.
அனைத்துலகின் அரசரான என் ஆண்டவரே, எல்லா மக்களின் வாழ்விலும் உமது ஆட்சியை நிறுவ நீர் வந்தீர். நீர் படைத்த அனைவரையும் உம்மீது நம்பிக்கை கொள்ள அழைக்கிறீர். முழு இதயத்தோடு உம்மிடம் திரும்புவோரில் முதன்மையானவர்களுள் ஒருவராக நானும் இருக்க எனக்கு உதவியருளும். என் வாழ்வில் நீர் இடம்பெறச் செய்துள்ளவர்களுக்கு உமது மீட்பின் அருளைக் கொண்டுசெல்லும் கருவியாகவும் என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, என் வாழ்வு உமக்கே உரியது. உமது விருப்பப்படி என்னைப் பயன்படுத்தும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
உங்கள் இதயத்தை மென்மையாக்குங்கள்
பொதுக்காலம் பதினான்காம் வாரம் வியாழக்கிழமை
“உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாமலும் உங்கள் வார்த்தைகளுக்குச் செவிசாய்க்காமலும் இருப்பவர்கள் யாராயினும், அந்த வீட்டையோ நகரையோ விட்டு வெளியேறி, உங்கள் கால்களில் படிந்துள்ள தூசியை உதறிவிடுங்கள். ஆமென், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: தீர்ப்பு நாளில் அந்த நகரைவிடச் சோதோம் கொமோரா பகுதிகளின் நிலை தாங்கக்கூடியதாக இருக்கும்.” மத்தேயு 10:14–15
பரிசேயர்களின் கடின உள்ளத்திற்காக இயேசு அவர்களைக் கடுமையாகக் கண்டித்ததை நினைவுகூருங்கள். மத்தேயு நற்செய்தியின் 23ஆம் அதிகாரத்தில், பரிசேயர்கள் வெளிவேடக்காரர்களாகவும் பார்வையற்ற வழிகாட்டிகளாகவும் இருப்பதால், இயேசு அவர்களுக்கு எதிராக ஏழு முறை “உங்களுக்கு ஐயோ கேடு!” என்று கண்டனம் தெரிவிக்கிறார். அவர்கள் மனம்மாற அழைப்பதே இந்தக் கண்டனங்களின் நோக்கமாக இருந்ததால், இயேசுவின் இச்செயல்கள் அன்பின் செயல்களாக இருந்தன. அதுபோலவே, இன்றைய நற்செய்தியில், பன்னிருவரும் ஒரு நகரில் நற்செய்தியை அறிவிக்கும்போது புறக்கணிக்கப்பட்டால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று இயேசு அவர்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். அவர்கள் தங்கள் கால்களில் படிந்துள்ள “தூசியை உதறிவிட” வேண்டும்.
நற்செய்தியை அறிவிக்கும் பணியை ஒப்படைத்து, “இஸ்ரயேல் வீட்டாருள் காணாமற்போன ஆடுகளிடம்” இயேசு பன்னிருவரையும் அனுப்பிய சூழலில் இந்த அறிவுரை வழங்கப்பட்டது. அப்போது, மோசேயின் திருச்சட்டமும் இறைவாக்கினர்களின் செய்தியும் ஏற்கெனவே ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்த மக்களிடம் அவர்கள் செல்ல வேண்டியிருந்தது; ஆனால் இப்போது இறையாட்சி வந்துவிட்டது என்று அறிவிக்க வேண்டியிருந்தது. இயேசுவே வாக்களிக்கப்பட்ட மெசியா; அவர் இப்போது வந்துவிட்டார். இஸ்ரயேல் வீட்டாருள் இயேசுவை ஏற்க மறுப்பவர்களோ, திருத்தூதர்கள் தங்கள் கால்களிலிருந்து அந்த நகரின் தூசியை உதறிவிடும் இந்த இறைவாக்குச் செயலின் வழியாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.
முதலில் இது சற்றுக் கடுமையாகத் தோன்றலாம். பொறுமை, தொடர்ந்து உரையாடுதல், மென்மை போன்றவை இன்னும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று ஒருவர் நினைக்கலாம். இன்று நமது அனுபவங்கள் பலவற்றில் அது உண்மையாக இருக்கக்கூடும் என்றாலும், இயேசு பன்னிருவருக்கும் இந்தக் கட்டளையைக் கொடுத்தார் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.
பரிசேயர்களைக் கண்டித்ததைப் போலவே, கால்களிலிருந்து தூசியை உதறிவிடும் இந்த இறைவாக்குச் செயலும் அன்பின் செயலாகவே இருந்தது. நிச்சயமாக, திருத்தூதர்கள் அறிவுக்குப் பொருந்தாத கோபத்தினால் இதைச் செய்யக்கூடாது. புறக்கணிக்கப்பட்டதால் தங்கள் செருக்கு புண்பட்டது என்பதற்காகவோ, இந்த மக்களை இகழ்ந்ததாலோ அவர்கள் இவ்வாறு செய்யக்கூடாது. மாறாக, நகர மக்களின் செயல்களால் விளையும் விளைவுகளை எடுத்துக்காட்டும் விதமாகவே திருத்தூதர்கள் இதைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களின் இந்த நகரங்கள் வாக்களிக்கப்பட்ட மெசியாவை ஏற்க மறுத்தபோது, அதன் விளைவுகளை அவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது. தூதர்களை ஏற்க மறுப்பதன் மூலம், நற்செய்தியின் மீட்பளிக்கும் அருளையே தாங்கள் ஏற்க மறுக்கிறார்கள் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டியிருந்தது.
முதலில், இயேசு யாரைக் குறித்துப் பேசினார் என்பதைச் சிந்திப்பது முக்கியம். நற்செய்தியின் செய்தியை “ஏற்றுக்கொள்ளாமலும்”, அதற்குச் “செவிசாய்க்கக்கூட” மறுப்பவர்களைக் குறித்தே அவர் பேசினார். இவர்கள் கடவுளையும் அவரது மீட்பளிக்கும் செய்தியையும் முற்றிலும் நிராகரித்தவர்கள். தங்கள் சுதந்திரமான தேர்வினால், கடவுளிடமிருந்தும் அவரது புனித நற்செய்தியிடமிருந்தும் தங்களைப் பிரித்துக்கொண்டவர்கள். இவர்கள் பிடிவாதமும் முரட்டுத்தனமும் கடின உள்ளமும் கொண்டவர்கள். ஆகவே, நற்செய்திக்கு முற்றிலும் செவிமடுக்க மறுக்கும் இந்த மிகத் தீவிரமான நிலையில்தான், இந்த இறைவாக்குச் செயலைச் செய்துவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறுமாறு இயேசு தம் திருத்தூதர்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். இவ்வாறு செய்வதைக் காணும்போது, ஒருவேளை சிலர் எதையோ இழந்துவிட்ட உணர்வை அடையக்கூடும். ஒருவேளை சிலர் தாங்கள் தவறு செய்துவிட்டதை உணரக்கூடும். ஒருவேளை சிலர் புனிதமான குற்ற உணர்வைப் பெற்று, காலப்போக்கில் தங்கள் உள்ளங்களை மென்மையாக்கிக்கொள்ளக்கூடும்.
இயேசுவின் இந்தப் போதனை உங்கள் கண்களையும் திறக்க வேண்டும். நற்செய்தியின் செய்தியை நீங்கள் எவ்வளவு முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு அதற்குச் செவிசாய்க்கிறீர்கள்? இறையாட்சியைப் பற்றிய மீட்பளிக்கும் அறிவிப்புக்கு நீங்கள் எவ்வளவு கவனமாகச் செவிமடுக்கிறீர்கள்? நீங்கள் எந்த அளவுக்கு உங்கள் உள்ளத்தைத் திறக்கிறீர்களோ, அந்த அளவுக்குக் கடவுளின் இரக்கத்தின் மதகுகள் திறந்து, அவரது இரக்கம் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. ஆனால் நீங்கள் எந்த அளவுக்கு உள்ளத்தைத் திறக்காமல் இருக்கிறீர்களோ, அந்த அளவுக்கு இழப்பை அனுபவிக்கிறீர்கள்.
இந்த ஊர்களில் ஒன்றில் நீங்கள் இருப்பதாக இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். கடவுள் உங்களிடம் சொல்ல விரும்பும் அனைத்திற்கும் நீங்கள் எத்தனை விதங்களில் உங்கள் மனத்தை மூடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள். உங்கள் இதயத்தை அகலத் திறந்து, மிகுந்த கவனத்தோடு செவிகொடுங்கள்; நற்செய்தியின் செய்திக்குமுன் தாழ்மையோடு இருங்கள்; அதை ஏற்றுக்கொள்ளவும், அவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்ளும்போது உங்கள் வாழ்வை மாற்றிக்கொள்ளவும் ஆயத்தமாக இருங்கள். கடவுள் உங்களிடம் பேசும் அனைத்தும் உங்கள் வாழ்வை உருமாற்றும் வகையில், இறையாட்சியின் உறுப்பினராக இருப்பதற்கு உங்களை அர்ப்பணியுங்கள்.
இரக்கமுள்ள என் ஆண்டவரே, கடின இதயமுள்ளவர்களிடம் நீர் உறுதியாக நடந்துகொள்வதும் அவர்களைத் தண்டித்துத் திருத்துவதும் உமது அளவற்ற இரக்கத்தின் செயலே. அன்பு ஆண்டவரே, என் இதயத்தை மென்மையாக்கியருளும். நான் பிடிவாதமாக இருந்து என் மனத்தை மூடிக்கொள்ளும்போது, உமது பேரன்பால் என்னைக் கடிந்துகொள்ளும்; அப்போது நான் எப்போதும் முழு இதயத்தோடு உம்மிடமும் மீட்பளிக்கும் உமது செய்தியிடமும் திரும்புவேன். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
தந்தையின் ஆவியால் பேசுதல்
பொதுக்காலம் பதினான்காம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை
“அவர்கள் உங்களை ஒப்படைக்கும்போது, எப்படிப் பேசுவது என்றோ என்ன சொல்வது என்றோ கவலைப்படாதீர்கள். நீங்கள் என்ன சொல்ல வேண்டும் என்பது அந்த நேரத்தில் உங்களுக்கு அருளப்படும். ஏனெனில், பேசுவது நீங்கள் அல்ல; உங்கள் தந்தையின் ஆவியாரே உங்கள் வழியாகப் பேசுவார்.” மத்தேயு 10:19–20
இது புரிந்துகொள்வதற்கு எளிதான பாடம்; ஆனால் வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பதற்கு மிகவும் கடினமானது. இறையாட்சியின் நற்செய்தியை அறிவிக்கச் செல்லும்போது, திருத்தூதர்கள் நீதிமன்றங்களில் ஒப்படைக்கப்படுவார்கள், தொழுகைக்கூடங்களில் சாட்டையால் அடிக்கப்படுவார்கள், ஆளுநர்கள் மற்றும் அரசர்கள் முன்னிலையில் கொண்டுசெல்லப்படுவார்கள் என்று இயேசு அவர்களிடம் கூறும் சூழலில் இந்தப் போதனை இடம்பெறுகிறது. நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வதால் அவர்கள் ஒவ்வொரு நகரிலும் துன்புறுத்தப்படுவார்கள். இத்தகைய “ஊக்கவுரை” முதலில் அவ்வளவு ஊக்கமளிப்பதாகத் தோன்றாவிட்டாலும், மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள நற்செய்திப் பகுதி பெரும் ஊக்கத்தை அளிக்க வேண்டும். அதாவது, இயேசுவின் அறிவுரையை அவர்கள் நம்பிக்கையோடு பின்பற்ற முடிந்தால், அது அவர்களுக்கு ஊக்கமளிக்கும்.
நாம் கண்டிக்கப்படும்போதும், தீர்ப்பிடப்படும்போதும், தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும்போதும், இதுபோன்ற பிற சூழல்களிலும், உடனடியாக நம் மனத்திற்குள் நமக்கான எதிர்வாதங்களை உருவாக்கத் தொடங்குவது மிகவும் வழக்கமானது. நம் செயல்களை நியாயப்படுத்துகிறோம்; நம் மனத்திற்குள் ஒரு நீதிமன்றத்தை அமைத்து, மற்றவரை விசாரிக்கும் நீதிபதியாகவும் தீர்ப்பாய உறுப்பினர்களாகவும் நாமே செயல்பட்டு, அவரைக் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பளித்து, அவருக்குத் தண்டனைகளை விதிக்கிறோம். மரபாக “தன்னன்பு” என்று குறிப்பிடப்படும் பாவம், செருக்கிலிருந்து எழும் ஒரு பாவம்; அது அன்பே அல்ல. நமது சொந்த மனித ஞானத்தையும் ஆலோசனையையும் பயன்படுத்தி நம்மைத் தற்காத்துக்கொள்ள அது நம்மைத் தூண்டுகிறது.
மேலே உள்ள இயேசுவின் போதனையை நாம் கவனமாகச் சிந்தித்தால், அதை ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்வது மிகவும் கடினம் என்பதைப் பெரும்பாலானோர் உணர்வார்கள். அதன் மையக்கருத்து இதுதான்: மற்றொருவர் உங்களைக் கண்டிக்கும்போதோ தவறாக நடத்தும்போதோ, உங்கள் உள்ளத்தில் அமைதியாக இருங்கள். அவர் ஏற்படுத்திய காயத்தை உடனே மனதில் அசைபோடாதீர்கள். அநீதியாகத் தோன்றும் அந்தச் செயலையே நினைத்து உழலாதீர்கள். துன்புறுத்தலாக நீங்கள் உணரும் செயலைக் குறித்துக் கவலைப்படவோ பதற்றத்தில் ஆழவோ வேண்டாம். மாறாக, உங்கள் பார்வையை இயேசுவின்மீது திருப்பி, அவரது குரலையும் அவரது உண்மையையும் மட்டுமே கருத்தில் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு ஏற்பட்ட காயத்தைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அதைக் காயப்படுத்தியவரைப் பாருங்கள். அவரை அன்புடன் பாருங்கள். அவர் எதிரி அல்ல; உண்மைக்கான போராட்டம் நிகழும் களம் அவரே. கடவுளின் உண்மையை அவர் செவிமடுக்க உதவுவதே உங்கள் பணி. அதை எப்படிச் செய்வது? இயேசுவின் பதில் நேரடியானது: “நீங்கள் என்ன பேச வேண்டும் என்பது அந்த நேரத்தில் உங்களுக்கு அருளப்படும்.” மேலும், அத்தகைய சூழலில் உங்கள் வழியாகப் பேச வேண்டியவர் “உங்கள் தந்தையின் ஆவியானவரே” என்பதை இயேசு தெளிவுபடுத்துகிறார்.
இத்தகைய போதனையின்படி வாழ்வதற்கு குறிப்பாக இரண்டு பண்புகள் தேவை: தாழ்மையும் நம்பிக்கையும். தன்மீதான அன்பு என்னும் சோதனையை (தற்பெருமையை) ஒதுக்கிவைக்கத் தாழ்மை உதவும். கடவுள் உங்களிடம் பேசும் குரலைக் கேட்கவும், இறுதியில் உங்கள் வழியாக அவர் பேச அனுமதிக்கவும் இது இன்றியமையாதது. இரண்டாவதாக, இயேசு சொல்வது உண்மை என்று நீங்கள் நம்புவது இன்றியமையாதது. நீங்கள் தாழ்மையோடு அவரது குரலுக்குச் செவிமடுக்கத் தயாராக இருந்தால், தமது வார்த்தைகள் பேசப்பட வேண்டுமென அவர் விரும்பும் வேளையில் அவற்றை உங்களுக்குத் தருவார் என்று நீங்கள் நம்ப வேண்டும். இது கடினமானது; ஏனெனில், கடவுள் சொல்ல விரும்புவதைவிட மிக அதிகமாகப் பேச நாம் அடிக்கடி விரும்புகிறோம். அநீதியை எதிர்கொள்ளும்போது அமைதியாக இருக்கக் கடவுள் நம்மை அடிக்கடி அழைக்கிறார். அந்த அமைதி, துன்புறுத்துபவர் மீதான அன்பாலும் நிறைந்திருக்க வேண்டும். இதற்குக் கடவுளின் அருளில் மிகுந்த நம்பிக்கை தேவை; அந்த நம்பிக்கை உங்களிடம் பிறரன்பு பெருக வழிவகுக்கிறது.
நம் ஆண்டவரின் இந்தப் போதனையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒருவர் உங்களைக் கண்டிக்கும்போதோ தீர்ப்பிடும்போதோ நீங்கள் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறீர்கள் என்பதைக் கவனியுங்கள். இத்தகைய துன்புறுத்தல்களுக்கு நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறீர்கள்? முதலில் அமைதியாக இருங்கள்; மற்றவர்மீது கொண்ட அன்பினால் உங்கள் பார்வையை அவர்மீது திருப்புங்கள்; பின்னர் ஆண்டவருக்குச் செவிமடுத்துக் காத்திருங்கள். நீங்கள் பேச வேண்டிய வார்த்தைகளை அவர் தரும்வரை காத்திருங்கள். இவ்வாறு செய்வது துன்புறுத்துபவருக்கு நன்மை அளிப்பது மட்டுமல்ல; உங்கள் ஆன்மாவுக்கும் உங்கள் வாழ்வின் புனிதத்திற்கும் மிகுந்த நன்மை அளிக்கும்.
பொறுமையுள்ள என் ஆண்டவரே, உலகின் மீட்பரும் அனைவரின் கடவுளுமான நீர், உம்மீது பொய்க்குற்றம் சுமத்தப்படவும், நீர் விசாரிக்கப்பட்டுக் கண்டனத் தீர்ப்புக்கு உள்ளாகவும் உம்மையே கையளித்தீர். இவை அனைத்தின்போதும் நீர் அமைதியாக இருந்தீர்; தந்தை உம் வழியாகப் பேசியபோது மட்டுமே நீர் பேசினீர். அன்பு ஆண்டவரே, தற்பெருமை அனைத்திலிருந்தும் விடுபட எனக்கு உதவியருளும்; அப்போது நான் உமது திருவார்த்தைகளை மட்டுமே பேசுவேன், நீர் தூண்டும் எண்ணங்களை மட்டுமே சிந்திப்பேன், உமது தூய அன்புக் கட்டளையின்படி மட்டுமே செயல்படுவேன். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கடவுளின் மெல்லிய குரல்
பொதுக்காலம் பதினான்காம் வாரம் சனிக்கிழமை
“நான் உங்களுக்கு இருளில் சொல்வதை ஒளியில் பேசுங்கள்; காதோடு காதாகச் சொல்லப்படுவதை நீங்கள் கேட்கும்போது, அதை வீட்டுக் கூரைகளின்மேல் பறைசாற்றுங்கள்.” மத்தேயு 10:27
நம் ஆண்டவர் “இருளில்” உங்களிடம் பேசுவது என்ன? அவர் மெல்லிய குரலில் சொல்வதாக நீங்கள் “கேட்பது” என்ன? இவ்வாறு சொல்லப்படுவது எதுவாயினும், அது “ஒளியில்” பேசப்பட்டு, “வீட்டுக் கூரைகளின்மேல்” அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதால், இது சிந்திக்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வியாகும்.
இயேசுவைப் பற்றி அறியும் ஆர்வத்துடன் மக்கள் முதன்முதலில் அவரிடம் வந்தபோது, அவர் பெரும்பாலும் மறைபொருளாகவும், உருவகங்களிலும் உவமைகளிலும் பேசினார் என்பதை நினைவுகூருங்கள். நமக்குத் தம்மை மேலும் மேலும் ஆழமாக வெளிப்படுத்தும் இயேசுவின் தொடர்ச்சியான செயல்பாட்டில், இந்தப் போதனை முறை முதல் படியாகும். கேட்பவரின் ஆர்வத்தைத் தூண்டி, ஆழமான செய்தியை அவர் கவனித்துக் கேட்கச் செய்வதே இயேசுவின் உவமைகள் மற்றும் பல்வேறு உருவகங்களின் நோக்கம்.
இயேசு தம் சீடர்களிடம், “நான் இவற்றை உங்களுக்கு உருவகங்களில் கூறியிருக்கிறேன். இனி நான் உங்களிடம் உருவகங்களில் பேசாமல், தந்தையைப் பற்றித் தெளிவாகக் கூறும் நேரம் வருகிறது” (யோவான் 16:25) என்று சொன்னதையும் நினைவுகூருங்கள். நம் ஆண்டவர் உங்களிடம் எந்த முறையில் பேசுகிறார்?
நாம் விசுவாசத்தில் வளர்ந்து, நம் ஆண்டவரை மேலும் மேலும் நெருக்கமாக அறிந்துகொள்ளும்போது, அவர், ஒருவகையில் சொல்வதானால், “திரையை விலக்கத்” தொடங்குவார்; நம் ஆன்மாவின் ஆழத்தில் தமது மிக ஆழமான உண்மைகளை மெல்லிய குரலில் சொல்லத் தொடங்குவார். தமது உவமைகளிலும் உருவகங்களிலும் மறைந்திருக்கும் செய்தியை வெகுவாகக் கடந்த வழிகளில் அவர் நம்முடன் தொடர்புகொள்வார்; வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட வழிகளில் தம்மையே நமக்குப் பகிர்ந்தளிப்பார்.
மேலே உள்ள நற்செய்திப் பகுதியைத் தனியாக எடுத்துப் பார்க்கும்போது, கடவுள் நமக்குத் தெளிவாகச் சொல்ல விரும்பும் செய்திகள் பல உள்ளன என்பதை அது தெளிவாகக் காட்டுவதுபோல் தோன்றுகிறது. ஆனால், அவற்றை நமது அகவாழ்வின் “இருளில்”, நம் முழுக் கவனத்தையும் அவருக்குச் செலுத்தும்போது மட்டுமே கேட்கக்கூடிய மெல்லிய குரலில் நம்மிடம் பேச அவர் விரும்புகிறார். எடுத்துக்காட்டாக, நம் ஆண்டவரிடமிருந்து வரும் மிக ஆழமான வெளிப்படுத்துதல்களை நாம் பெற்றுக்கொள்ள உதவும் “விசுவாசத்தின் இருள்” பற்றிச் சிலுவை அருளப்பர் அதிகம் பேசுகிறார். இந்த வெளிப்படுத்துதல்கள் வார்த்தைகள், கருத்துகள், உருவங்கள் ஆகியவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவை; இறைவன் உள்ளத்தில் ஊற்றும் செபத்தின் வழியாக, நேரடியாகவும் ஆன்மிக முறையிலும் மட்டுமே இவற்றைப் பகிர்ந்தளிக்க முடியும். இறைவன் உள்ளத்தில் ஊற்றும் செபத்தை உங்கள் சொந்த முயற்சியால் அடைய முடியாது; அது ஓர் அருட்கொடை. அதன் வழியாகக் கடவுள் உங்களைத் தொடர்ந்து மேலும் ஆழமாக ஈர்க்கிறார்; நீங்கள் பதிலளிக்கிறீர்கள், இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல அழைக்கப்படுகிறீர்கள், தொடர்ந்து பதிலளிக்கிறீர்கள்.
மிகத் தூய்மையான இந்த விசுவாசத்தை நாம் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்றும் கடவுள் விரும்புகிறார் என்பதை மேலே உள்ள நற்செய்திப் பகுதி தெளிவாகக் காட்டுகிறது. அதை ஒளியில் பகிர்ந்துகொள்ளவும், வீட்டுக் கூரைகளின்மேல் அறிவிக்கவும் அவர் விரும்புகிறார். முதலில், நம் வாழ்வின் சாட்சியத்தால் இது நிகழ்கிறது; நம்மை உருமாற்றும் கடவுளின் அருள், அவரால் மட்டுமே இயன்ற வழிகளில் நம் வழியாக ஒளிர்வதற்கு நாம் இடமளிக்கும்போது இது நிகழ்கிறது. தமது ஆழமான, பெரும்பாலும் மறைந்திருக்கும் உண்மைகளைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளக் கடவுள் உங்களைப் பயன்படுத்த விரும்பும் தருணங்களைக் கவனித்திருப்பதன் மூலமும் இது நிகழ்கிறது. கடவுள் முதலில் அவற்றை உங்களிடம் பேச வேண்டும்; பின்னர், அவரது அருளின் தூண்டுதல்களின்படி, தம்மைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ள அவர் சில வேளைகளில் உங்களைப் பயன்படுத்துவார்.
நம் ஆண்டவர் கட்டளையிடும் இந்த இருவகைச் செயல்களைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். முதலில் அவர் சொல்வதைக் கேளுங்கள். “நம்பிக்கையின் இருளில்” அவர் சொல்வதைக் கேளுங்கள். அவரது அன்பு, இரக்கம், அவரது சொந்த இயல்பு ஆகியவற்றைக் குறித்த மிக ஆழமான, உறுதியான நம்பிக்கைகளுக்குள் அவர் உங்களை அழைத்துச் செல்ல அனுமதியுங்கள். பின்னர், நம் ஆண்டவரிடமிருந்து வரும் இந்த மறைவான, புனிதமான உரையாடல்களை நீங்கள் சுவைத்துணரும்போது, உங்கள் வழியாக அவர் பிறரிடம் பேச விரும்பும் வழிகளைத் தேடுங்கள். இந்தப் பறைசாற்றுதலை நீங்களே தொடங்க வேண்டியதில்லை; அவர் உங்களை வழிநடத்தும்போது நீங்கள் பதிலளித்தால் போதும். இவ்வாறு ஆழமான செப வாழ்வை வளர்த்துக்கொள்வதன் மூலம், சொற்களால் விவரிக்க முடியாத வழிகளில் நம் ஆண்டவரை அறிந்துகொள்வதோடு, உங்கள் வழியாக அவர் பிறரிடம் எவ்வாறு, எப்போது பேச விரும்புகிறார் என்பதையும் அறிந்துகொள்வீர்கள்.
என் நல்ல இயேசுவே, ஆழமான, ஆழ்ந்த பொருளுடைய, சொற்களுக்கு அப்பாற்பட்ட வழிகளில் என்னோடும் உமது பிள்ளைகள் அனைவரோடும் பேச நீர் விரும்புகிறீர். உமது அன்பின் இத்தகைய உரையாடல்களுக்குள் என்னை இன்னும் ஆழமாக ஈர்த்துக்கொள்ளும்; அப்போது நான் திரைக்கு அப்பால் கண்டு, நீர் உள்ளவாறே உம்மை அறிந்துகொள்வேன். அன்பு ஆண்டவரே, நீர் விரும்பும் விதத்தில் பிறரிடம் பேசவும் என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

