பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம்

4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

நிறைவை நோக்கிய பயணம்

பொதுக்காலம் நான்காம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)

இயேசு மக்கள் கூட்டத்தைக் கண்டு மலைமேல் ஏறினார். அவர் அமர்ந்தபின், அவருடைய சீடர்கள் அவரிடம் வந்தார்கள். அவர் அவர்களுக்குக் கற்பிக்கத் தொடங்கிக் கூறியது: “உள்ளத்தில் ஏழையராய் இருப்போர் பேறுபெற்றோர்; ஏனெனில் விண்ணரசு அவர்களுக்குரியது.” மத்தேயு 5:1–3

மத்தேயு நற்செய்தியின் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் இடம்பெறும் இன்றைய வாசகத்துடன் மலைப்பொழிவு தொடங்கி, ஏழாம் அதிகாரம் வரை தொடர்கிறது. இந்த அழகிய பொழிவு, பேறுபெற்றோர் போதனைகள், ஆண்டவர் கற்பித்த இறைவேண்டல், பொன்விதி போன்ற இயேசுவின் நன்கு அறியப்பட்ட பல போதனைகளை நமக்கு வழங்குகிறது. இயேசு ஒரு மலையின்மேல் ஏறி அமர்ந்து தமது பொழிவைத் தொடங்குகிறார். இந்த மலை, கலிலேயக் கடலுக்கு வடக்கே, இயேசு தமது பொதுப்பணிக் காலத்தில் அடிக்கடி தங்கியிருந்த கப்பர்நாகூமிலிருந்து சில மைல்கள் தொலைவில் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. பேறுபெற்றோர் போதனைகள் விடுக்கும் மாட்சிமைமிக்க, மிக உயர்ந்த அழைப்பை இன்றைய நற்செய்தி நமக்கு முன்வைக்கிறது. பேறுபெற்றோர் பற்றிய இந்தப் போதனை, இயேசு கற்பித்த பிற பல பாடங்களுக்கு அடித்தளம் அமைக்கிறது.

பேறுபெற்றோர் போதனைகள் நிச்சயமாக ஒழுக்கநெறியைப் பற்றிய போதனையே. ஆனால் அவற்றின் படிப்பினைகள், மக்கள் நன்கு அறிந்திருந்த பல ஒழுக்கநெறிப் போதனைகளைப் போன்றவை அல்ல. அதுவரை, ஒழுக்கநெறி என்பது தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களின் பட்டியலாகவே முதன்மையாகக் கருதப்பட்டது. “நீ செய்யாதே…” என்பதே பொதுவான போதனை முறையாக இருந்தது. ஆனால் பேறுபெற்றோர் போதனைகள் ஒழுக்கநெறியை மிக உயர்ந்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கின்றன. இந்தப் புதிய போதனையில், இயேசு தடைசெய்யப்பட்டவற்றையோ கடவுளின் திருச்சட்டத்தை மீறுபவற்றையோ கூறித் தொடங்கவில்லை. மாறாக, இந்த உயரிய இலட்சியங்களை அடைய முயல்வது வாழ்வில் மிகப்பெரிய நிறைவை அளிக்கிறது என்பதை அவர் விளக்கினார். ஒழுக்கநெறி என்பது ஒருவர் தவிர்க்க வேண்டியவற்றை வகுத்துரைக்கும் விதிமுறைகளின் பட்டியல் மட்டுமல்ல. அதன் மையப்பொருளில், ஒழுக்கநெறியை நிறைவை நோக்கிய ஒரு மாட்சிமைமிக்க பயணமாக நம் ஆண்டவர் இப்போது முன்வைத்தார். இந்தப் பயணத்தின் பலன் விண்ணரசை அடைவதாகும்.

அறநெறி வாழ்வைப் பற்றி எண்ணும்போது, அதை நீங்கள் எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்? நீங்கள் செய்யக்கூடாதவற்றின் பட்டியலாகவே அதைப் பெரிதும் கருதுகிறீர்களா? அல்லது உண்மையான புனிதத்தையும் நிறைவையும் நோக்கி மலையேறிச் செல்லும் ஒரு பயணமாக அதைக் காண்கிறீர்களா? கிறிஸ்தவ வாழ்வு, பலவகையான பாவங்களில் ஈடுபடுவதையும் கடவுளின் சட்டத்தை மீறுவதையும் நிச்சயமாகத் தடை செய்கிறது. ஆனால், அறநெறியின் மிக உயர்ந்த நிலை நம் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் நமக்கு நிறைவளிப்பதற்காகவே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், நமது அழைப்பைக் கண்டு எளிதில் மனந்தளர்ந்து போவோம்.

பேறுபெற்றோர் பற்றிய போதனைகளின் மலைமீது தம்மைப் பின்தொடர்ந்து வரும்படி இயேசு உங்களை அழைப்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்வாறு சிந்திக்கும்போது, முதலில் இந்தப் பயணத்தை உடலளவிலான ஒரு பயணமாகக் கருதுங்கள். இந்தப் போதனையை முதன்முதலில் கேட்டவர்கள், கப்பர்நாகுமிலேயே தங்கி, பந்தியில் சாய்ந்தமர்ந்து இயேசு பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருப்பது மிகவும் எளிதாக இருந்திருக்கும். ஆனால், உடலளவில் மலையேறிச் செல்லும் பயணம், அறநெறி வாழ்வின் உயர்ந்த அழைப்பைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. அதற்கு முயற்சியும் மனவுறுதியும் தேவை. அங்கிருந்து, இயேசுவின் போதனையை நீங்கள் கேட்டுக்கொண்டிருப்பதாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். கிறிஸ்தவ வாழ்வு என்பது எல்லா வகையிலும் முழுநிறைவை நோக்கிய வாழ்வு என்பதை உங்களுக்கு நினைவூட்டிக்கொள்ளுங்கள். இதுவே நமது அழைப்பு. ஆனால், முழுநிறைவின் கனி என்பது, நாம் பங்குபெற வேண்டுமெனக் கடவுள் விரும்பும் நிறைவே ஆகும். பாவத்தின் எளிதான வாழ்வு நம்மை வறண்டவர்களாகவும் உள்ளத்தில் உயிரற்றவர்களாகவும் விட்டுவிடுகிறது; ஆனால், முழுநிறைவை நோக்கிய கடினமான பயணம், நாம் அடையக்கூடிய மிக ஆழ்ந்த நிறைவுக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. இந்தப் பயணத்திற்காக உங்களை அர்ப்பணித்துக்கொள்ளுங்கள்; வழியில் தயங்காதீர்கள். நீங்களும் விண்ணரசைப் பரிசாகப் பெறுவீர்கள்.

முழுநிறைவின் ஆண்டவரே, புனிதத்தின் உயர்ந்த மலைமீது உம்முடன் பயணிக்க நீர் என்னை அழைக்கிறீர். இந்தப் பயணத்தை மாட்சிமையும் நிறைவும் அளிக்கும் ஒன்றாக நான் எப்போதும் காண்பேனாக. நான் அழைக்கப்பட்டுள்ள முழுநிறைவான வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். நான் வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டுமென நீர் விரும்பும் ஆழமான அறநெறி உண்மைகளை ஏற்க, நான் எப்போதும் திறந்த உள்ளத்துடன் இருக்க வேண்டுமென்று மன்றாடுகிறேன். இயேசுவே, நான் உம்மை நம்புகிறேன்!

அருளின் நுட்பங்கள்

பொதுக்காலம் நான்காம் ஞாயிறு (ஆண்டு B)

அவர்களுடைய தொழுகைக்கூடத்தில் தீய ஆவி பிடித்திருந்த ஒருவர் இருந்தார். அவர், “நாசரேத்து இயேசுவே, உமக்கும் எங்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? எங்களை அழிக்கவா வந்தீர்? நீர் யார் என்று எனக்குத் தெரியும்—நீர் கடவுளின் தூயவர்!” என்று கத்தினார். இயேசு அந்த ஆவியைக் கடிந்து, “பேசாதே! இவரைவிட்டு வெளியே போ!” என்றார். தீய ஆவி அவரை வலிப்புக்கு உள்ளாக்கி, உரத்த குரலில் கத்திக்கொண்டு அவரைவிட்டு வெளியேறியது. மாற்கு 1:23–26

இயேசு யார் என்பதை இந்தத் தீய ஆவி உடனடியாக அறிந்துகொள்கிறது என்பது கவனிக்கத்தக்கது. ஏனெனில், எதிரெதிரான இரண்டு தன்மைகளில் ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, வெண்மையான ஒன்றின் முன் வைக்கப்படும்போது கறுப்பு நிறம் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அல்லது, மிகவும் குளிர்ச்சியான ஒன்றை உணர்ந்தபின் சூடான ஒன்றின் வெப்பம் இன்னும் தெளிவாக உணரப்படுகிறது. அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும் ஒருவருக்கு உரத்த சத்தம் மிகுந்த அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. இயேசுவுக்கும் தீமைக்கும் இடையிலும் இவ்வாறே இருக்கிறது. கடவுளின் தூயவரான இயேசு, ஒரு தீய ஆவியை எதிர்கொள்ளும்போது மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுகிறார்.

புனிதத்தின் உயரங்களை நோக்கிய நமது பயணத்தைப் பற்றிய சில அருமையான புரிதல்களை இந்த உண்மை நமக்குத் தருகிறது. பல வேளைகளில், ஒருவர் ஆழமான, வாழ்வை மாற்றியமைக்கும் மனமாற்றத்தை அனுபவிப்பதற்குக் காரணம், அதற்கு முன்பு அவர் பாவ வாழ்வு வாழ்ந்ததே ஆகும். பாவத்தில் வாழும் ஒருவர் கடவுளின் மீட்பளிக்கும் அருளை எதிர்கொள்ளும்போது, அந்த மாற்றம் மிகவும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அது நல்லதே.

ஆனால், இதிலிருந்து நாம் பெறக்கூடிய மற்றொரு ஆன்மிகப் புரிதலும் உண்டு. இந்த ஒப்புமையை மேலும் தொடர்வோம்: அடர் நீல நிறமுள்ள ஒன்றின் அருகில் கறுப்பு நிறம் வைக்கப்படும்போதோ, நன்றாக வெதுவெதுப்பாக உள்ள ஒன்றைக் கையில் வைத்திருந்தபின் சூடான ஒன்றைத் தொடும்போதோ, வேறுபாடு அவ்வளவாக உணரப்படுவதில்லை என்பதும் உண்மையே. ஆன்மிக வாழ்விலும் இவ்வாறே உள்ளது. வாழ்வில் உண்மையான புனிதத்தை அடைய நாம் முயன்றுகொண்டிருக்கும்போதும், நாம் கடைப்பிடிக்க அழைக்கப்பட்டுள்ள பல நற்பண்புகளின்படி ஏற்கெனவே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும்போதும், கடவுளை நோக்கி இன்னும் நெருங்கிச் செல்லும் அடுத்த அடி, முந்தையதைப் போலத் தெளிவாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம். மாறாக, முழுநிறைவை அடைய ஏற்கெனவே முயன்றுகொண்டிருக்கும் ஒருவரின் முழுநிறைவை நோக்கிய வளர்ச்சி மிகவும் நுட்பமானதாக இருக்கும். அதுவும் நல்லதே.

இதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். ஏனெனில், சில வேளைகளில் ஒருவர் தமது வாழ்வின் முந்தைய கட்டத்தில் வலிமையான மனமாற்றத்தை அனுபவித்திருந்தால், முதன்முதலில் மனமாற்றம் அடைந்தபோது தமக்குக் கிடைத்த அனுபவத்தை மீண்டும் பெற விரும்புகிறார். ஆனால், அது நமது இலக்காக இருக்கக்கூடாது. மாறாக, புனிதமான வாழ்விலிருந்து இன்னும் மேலான புனித வாழ்வுக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும் இந்த நுட்பமான மாற்றங்களை அனுபவிக்க நாம் தொடர்ந்து முயல வேண்டும். இந்நிலையில், உங்களுக்குள் ஆன்மிக அனுபவங்களுக்கிடையே பெரிய வேறுபாட்டை நீங்கள் உணரவில்லை என்றால், நீங்கள் வெற்றிகொள்ள முயலும் கடுமையான பாவங்கள் எதுவும் இல்லாததே அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். ஆகவே, நம் ஆண்டவர் உங்களைப் பல வழிகளில் மென்மையாக முழுநிறைவடையச் செய்துகொண்டிருக்கும்போது, பெரிதும் வேறுபடும் ஆன்மிக அனுபவங்கள் படிப்படியாகக் குறைந்து, மென்மையான, நுட்பமான அனுபவங்கள் அதிகரிப்பதே ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் நாட வேண்டிய சிறந்த நிலையாகும்.

புனிதத்தை நோக்கிய உங்கள் ஆன்மிகப் பயணத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் வாழ்வில் கடுமையான பாவம் இருப்பதை நீங்கள் கண்டால், கடவுள் உங்களுக்கு ஆழமான விடுதலை அளித்து, ஒரு பெரும் மனமாற்றத்தின் வழியாக உங்களைத் தம்மிடம் ஈர்க்க விரும்புகிறார் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். உங்கள் வாழ்வில் கடுமையான பாவம் எதையும் நீங்கள் காணவில்லை என்றால், மேலும் புனிதராக வளர ஒவ்வொரு நாளும் ஏற்கெனவே முயன்று வருகிறீர்கள் என்றால், உங்கள் ஆன்மிக ஆறுதல்களும் கடவுள் உங்களோடு தொடர்புகொள்ளும் விதங்களும் மிகவும் நுட்பமாகவும், சில வேளைகளில் உணர முடியாதவையாகவும் இருப்பதைக் குறித்து மகிழுங்கள். நிறைவாழ்வை நோக்கித் தொடர்ந்து முயலுங்கள்; நீங்கள் சரியான பாதையில் செல்கிறீர்கள் என்பதில் மகிழுங்கள்.

அனைத்துப் புனிதத்திற்கும் ஊற்றான ஆண்டவரே, நிறைவாழ்விற்குள் என்னைத் தொடர்ந்து ஈர்த்தருளும். ஒவ்வொரு நற்பண்பிலும் நான் வளரவும், எனக்கு அளிக்கப்படும் ஒவ்வோர் அருட்கொடையையும் எப்போதும் உணர்ந்திருக்கவும் உதவியருளும். குறிப்பாக, சிறியதும் நுட்பமானதுமான ஒவ்வோர் அருளையும் கவனித்து, உண்மையிலேயே திறந்த, நன்றியுள்ள இதயத்துடன் அந்த அருள்களுக்கு மறுமொழி அளிக்க எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்!

விசுவாசத்தின் புதுமை

பொதுக்காலம் நான்காம் ஞாயிறு (ஆண்டு C)

தொழுகைக்கூடத்தில் இருந்த மக்கள் இதைக் கேட்டபோது, அனைவரும் கடுஞ்சினம் கொண்டனர். அவர்கள் எழுந்து, அவரை ஊருக்கு வெளியே துரத்தி, தங்கள் ஊர் கட்டப்பட்டிருந்த மலையின் விளிம்புக்கு அழைத்துச் சென்றனர்; அங்கிருந்து அவரைத் தலைகீழாகத் தள்ளிவிட எண்ணினர். ஆனால் இயேசு அவர்கள் நடுவே கடந்து சென்றுவிட்டார். லூக்கா 4:28–30

இன்றைய நற்செய்தி தொடங்கிய விதத்திலிருந்து மிகவும் மாறுபட்ட விதத்தில் முடிகிறது. இன்றைய நற்செய்தியின் தொடக்கத்தில், “அனைவரும் அவரைப் புகழ்ந்து பேசினர்; அவரது வாயிலிருந்து வந்த அருள்மிக்க சொற்களைக் கேட்டு வியப்படைந்தனர்” என்று வாசிக்கிறோம். ஆனால் இயேசு தொழுகைக்கூடத்தில் பேசி முடித்தபோது, மக்கள் அவரைக் கொல்ல முயன்றனர். இந்த நிகழ்வுக்கு முன்பு, இயேசு கப்பர்நாகுமில் போதித்து, அங்கே பல புதுமைகளைச் செய்திருந்தார். கப்பர்நாகுமில் பலர் இயேசுவைப் புகழ்ந்து, அவர்மீது விசுவாசம் கொண்டனர்; ஊரெங்கும் அவரைப் பற்றியே பேசிக்கொண்டிருந்தனர். எனவே, அவர் தமது சொந்த ஊரான நாசரேத்துக்குத் திரும்பியபோது, மக்கள் அவரைப் பற்றி அறிய மிகுந்த ஆவலுடன் இருந்தனர்; தொடக்கத்தில் அவரைத் தங்கள் ஊருக்கு வரவேற்றனர். ஆனால் அவர்களுடைய தொடக்க ஆர்வம் விசுவாசத்திலிருந்து எழவில்லை; வெறும் ஆவலிலிருந்தே எழுந்தது. இயேசுவின் புதுமைகளில் சிலவற்றைக் காண அவர்கள் விரும்பினர். ஆனால் தம்மீது அவர்களுக்கு விசுவாசம் இல்லை என்பதை இயேசு அறிந்திருந்ததால், அவற்றைச் செய்ய மறுத்தார். மாறாக, இயேசு அவர்களைக் கண்டித்தார். அவர் அவ்வாறு செய்த உடனேயே அவர்கள் கடுஞ்சினம் கொண்டனர்.

இயேசுவின் புதுமைகள் உண்மையானவை. அவர் நோயுற்றோரையும் நடக்க இயலாதோரையும் குணமாக்கினார்; இறந்தோரை உயிர்ப்பித்தார்; பேய்களை ஓட்டினார்; புதிய, தெளிவான அதிகாரத்துடன் பேசினார். ஆனால் மக்களின் ஆன்மாக்களில் உள்ளதையும் இயேசுவால் அறிய முடிந்தது. தாம் போதித்த மக்களின் உள்ளங்கள் எப்போது திறந்திருந்தன, எப்போது திறந்திருக்கவில்லை என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். விசுவாசக் கொடையை ஏற்க அவர்கள் திறந்த உள்ளத்துடன் இருந்தபோது, அவர்களுடைய விசுவாசத்தை ஆழப்படுத்துவதற்காக, நம்பவைக்கும் புதுமைகளின் வல்லமையால் அந்த விசுவாசத்தை ஊட்டி வளர்த்தார். ஆனால் விசுவாசக் கொடையை ஏற்க அவர்கள் திறந்த உள்ளத்துடன் இல்லாதபோது, புதுமை செய்வதால் பயன் ஏதும் இருக்கவில்லை.

நமது வாழ்விலும் இதுவே உண்மை. இன்று உடல்சார்ந்த புதுமைகள் அரிதாக நிகழ்ந்தாலும், அவை நிச்சயமாக நிகழ்கின்றன. ஆனால் உடல்சார்ந்த புதுமைகளைவிட மிகவும் முக்கியமானது, நம்மிடம் விசுவாசம் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதே. நம் ஆண்டவருக்கு உண்மையாகவே திறந்த இதயம் உங்களுக்கு இருந்தால், அவர் உங்கள் வாழ்வில் புதுமைகளைச் செய்வார். குறிப்பாக, அவர் உங்கள் உள்ளத்தை மாற்றி, பாவத்திலிருந்து உங்களை விடுவித்து, அவரது பணியை உங்கள் வாழ்வில் நிறைவேற்ற உங்களுக்கு வலிமை அளித்து, எண்ணற்ற நற்பண்புகளை உங்களுக்கு வழங்குவார். இது நிகழும்போது, அது உண்மையிலேயே ஒரு புதுமைதான்! நம்மை மாற்றி மீட்கும் கடவுளின் செயல் உண்மையானதும் மாட்சிமிக்கதுமாகும்; இந்த ஆசிகள் நமக்கு வழங்கப்படும்போதெல்லாம் நாம் மகிழ வேண்டும். சில வேளைகளில் உண்மையான உடல்சார்ந்த புதுமைகளைக் காண நம் அனைவருக்கும் ஆவல் இருக்கலாம். இருப்பினும், நம் உள்ளத்தை மாற்றுவதற்காக அளிக்கப்படும் விசுவாசக் கொடை நமக்கு அதைவிட மிகுந்த மதிப்புடையது என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

நீங்கள் கப்பர்நாகும் மக்களைப் போன்றவரா அல்லது நாசரேத்து மக்களைப் போன்றவரா என்பதை இன்று சிந்தியுங்கள். இயேசு தமது புதுமை செய்யும் வல்லமைக்குச் சான்றாக ஏதாவது ஒன்றை உங்களுக்குக் காட்டுவார் என எதிர்பார்த்து, அவரைப் பற்றி வெறும் ஆவலுடன் மட்டும் இருக்கிறீர்களா? அல்லது, அதைவிட மிகவும் முக்கியமான விசுவாசக் கொடையிலும் உள்ளார்ந்த மாற்றத்திலும் வளர விரும்பி, உங்கள் இதயம் உண்மையாகவே அவருக்குத் திறந்திருக்கிறதா? விசுவாசக் கொடையை நாடுங்கள்; அப்போது இயேசு உங்களுக்குள் உண்மையிலேயே புதுமையான செயல்களைச் செய்வதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

புதுமைகளைச் செய்யும் என் ஆண்டவரே, நான் உமக்குச் செவிகொடுத்து, உம்மில் விசுவாசம் கொண்டு, என் வாழ்வை உமக்கு அளிக்கும்படி என் மனத்தையும் இதயத்தையும் திறந்தருளும். நான் அவ்வாறு செய்யும்போது, உம்மீது எனக்குள்ள விசுவாசத்தை ஆழப்படுத்தி, உண்மையான புனிதத்தையும் மனமாற்றத்தையும் நோக்கிய பாதையில் என்னை உறுதியாக நிலைநிறுத்தி, என் உள்ளத்தை மாற்றியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்!

எவரைப் பற்றியும் ஒருபோதும் நம்பிக்கை இழக்காதீர்கள்

பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம் திங்கள்

“உன்னத கடவுளின் மகனாகிய இயேசுவே, உமக்கும் எனக்கும் என்ன தொடர்பு? கடவுளின் பெயரால் உம்மை ஆணையிட்டுக் கேட்கிறேன், என்னை வதைக்காதீர்!” (ஏனெனில் அவர் அவனிடம், “தீய ஆவியே, இந்த மனிதனைவிட்டு வெளியே வா!” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.) அவர் அவனிடம், “உன் பெயர் என்ன?” என்று கேட்டார். அவன், “என் பெயர் இலெகியோன். நாங்கள் பலர் இருக்கிறோம்” என்று பதிலளித்தான். மாற்கு 5:7–9

பெரும்பாலான மக்களுக்கு, இத்தகைய ஒரு சந்திப்பு திகிலூட்டுவதாக இருந்திருக்கும். மேலே பதிவுசெய்யப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பேசிய இந்த மனிதனை ஏராளமான பேய்கள் பிடித்திருந்தன. அவன் கடலோரத்திலிருந்த மலைச்சரிவுகளில், பல்வேறு குகைகளுக்கிடையே வாழ்ந்துவந்தான்; யாரும் அவன் அருகில் செல்ல விரும்பவில்லை. அவன் வன்முறையில் ஈடுபடுபவனாகவும், இரவும் பகலும் கூச்சலிடுபவனாகவும் இருந்தான்; ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவனைக் கண்டு அஞ்சினர். ஆனால் இந்த மனிதன் தொலைவிலிருந்து இயேசுவைக் கண்டபோது, வியப்புக்குரிய ஒன்று நிகழ்ந்தது. இயேசு அந்த மனிதனைக் கண்டு அஞ்சுவதற்குப் பதிலாக, அவனைப் பிடித்திருந்த ஏராளமான பேய்கள் இயேசுவைக் கண்டு அஞ்சின. அப்போது இயேசு அந்தப் பேய்கள் அனைத்தும் அவனைவிட்டு வெளியேறி, அதற்குப் பதிலாக சுமார் இரண்டாயிரம் பன்றிகள் கொண்ட ஒரு கூட்டத்திற்குள் புகுமாறு கட்டளையிட்டார். உடனே அந்தப் பன்றிகள் மலைச்சரிவிலிருந்து கடலுக்குள் பாய்ந்து மூழ்கின. பேய்பிடித்திருந்த மனிதன் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, ஆடை அணிந்தவனாகவும் தெளிந்த அறிவுடையவனாகவும் ஆனான். அவனைக் கண்ட அனைவரும் வியந்தனர்.

பேய்பிடித்திருந்த ஆண்டுகளில் இந்த மனிதன் அனுபவித்த திகில், மன அதிர்ச்சி, குழப்பம், துன்பம் முதலியவற்றை இந்த நிகழ்வின் சுருக்கம் போதுமான அளவு விளக்கவில்லை என்பது தெளிவு. மேலும், அவனுடைய குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் அனுபவித்த கடுமையான துன்பத்தையும், அவனைப் பேய் பிடித்திருந்ததால் உள்ளூர் மக்களுக்கு ஏற்பட்ட அமைதிக்குலைவையும் இது போதுமான அளவு விளக்கவில்லை. எனவே, இந்த நிகழ்வை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள, இதில் தொடர்புடைய அனைவரின் முந்தைய மற்றும் பிந்தைய அனுபவங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது உதவியாக இருக்கும். பேய்பிடித்து, அறிவிழந்த நிலையில் இருந்த இந்த மனிதன் எப்படி அமைதியும் தெளிந்த அறிவும் உடையவனாக மாற முடிந்தது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது அனைவருக்கும் மிகவும் கடினமாக இருந்தது. அதனால்தான் இயேசு அவனிடம், “உன் வீட்டிற்குச் சென்று, ஆண்டவர் உன்மீது இரக்கம்கொண்டு உனக்குச் செய்த அனைத்தையும் உன் குடும்பத்தாருக்கு அறிவி” என்று சொன்னார். அவனுடைய குடும்பத்தினர் அனுபவித்திருக்கக்கூடிய மகிழ்ச்சியும் குழப்பமும் நம்ப முடியாத உணர்வும் கலந்த நிலையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஒரு பேய்ப்படையால் முற்றிலுமாக ஆட்கொள்ளப்பட்டிருந்த இந்த மனிதனின் வாழ்வை இயேசுவால் மாற்ற முடிந்தது என்றால், எவருக்கும் ஒருபோதும் நம்பிக்கை இல்லாமல் போவதில்லை. மிக அடிக்கடி, குறிப்பாக நம் குடும்பங்களிலும் பழைய நண்பர்கள் மத்தியிலும், மீட்கவே முடியாதவர்கள் என்று நாம் கைவிட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள். நெறிதவறி வெகுதூரம் சென்றுவிட்டதால், நம்பிக்கையே இல்லாதவர்களாகத் தோன்றுபவர்களும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் இந்த நிகழ்வு நமக்குச் சொல்லும் ஓர் உண்மை இதுதான்: எவருக்கும் நம்பிக்கை ஒருபோதும் அற்றுப்போவதில்லை—ஏராளமான பேய்களால் முற்றிலுமாக ஆட்கொள்ளப்பட்டவர்களுக்குக்கூட.

உங்கள் வாழ்வில் இனி நம்பிக்கையில்லை என்று நீங்கள் கைவிட்ட ஒருவரைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். ஒருவேளை அவர் உங்களை மீண்டும் மீண்டும் காயப்படுத்தியிருக்கலாம். அல்லது கொடிய பாவம் நிறைந்த வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம். இந்த நற்செய்தியின் ஒளியில் அந்த நபரைப் பாருங்கள்; நம்பிக்கை எப்போதும் உண்டு என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களில் மீட்கவே முடியாதவர் என்று மிகவும் உறுதியாகத் தோன்றும் நபருக்குக்கூட உங்கள் வழியாக நம்பிக்கை கிடைக்கும்படி, கடவுள் உங்கள் வழியாக ஆழமாகவும் வல்லமையோடும் செயலாற்ற இடமளியுங்கள்.

மிகுந்த வல்லமையுள்ள என் ஆண்டவரே, உமது மீட்பின் அருள் மிகவும் தேவைப்படும் ஒருவரை இப்போது நினைவுகூர்ந்து, அவரை இன்று உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன். அவரது வாழ்வை மாற்றவும், அவரது பாவங்களை மன்னிக்கவும், அவரை மீண்டும் உம்மிடம் அழைத்து வரவும் உமக்கு உள்ள வல்லமையின்மீது நான் ஒருபோதும் நம்பிக்கை இழக்காதிருப்பேனாக. அன்பு ஆண்டவரே, அவர் உம்மை அறிந்து, நீர் மிகவும் ஆவலுடன் அவருக்கு அளிக்க விரும்பும் விடுதலையை அனுபவிக்கும்படி, உமது இரக்கத்தின் கருவியாக என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

விசுவாசத்தால் மாற்றப்படும் அச்சம்

பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம் செவ்வாய்க்கிழமை

அவர் இன்னும் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, தொழுகைக்கூடத் தலைவரின் வீட்டிலிருந்து சிலர் வந்து, “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள்; இனி ஏன் போதகரைத் தொந்தரவு செய்ய வேண்டும்?” என்றனர். அறிவிக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தியைப் பொருட்படுத்தாமல், இயேசு தொழுகைக்கூடத் தலைவரிடம், “அஞ்சாதீர்; விசுவாசம் மட்டும் கொள்ளும்” என்றார். மாற்கு 5:35–36

இந்தச் சிறிய வாக்கியம் ஒவ்வொரு நாளும் சிந்தித்துப் பார்க்கத் தகுந்தது. “அஞ்சாதீர்; விசுவாசம் மட்டும் கொள்ளும்.” நம் வாழ்நாள் முழுவதும் நாம் எதிர்கொள்ளும் பல சூழ்நிலைகளுக்கு இந்தக் கூற்று பொருந்தும். இது நம் ஆண்டவர் வழங்கும் அன்புக் கட்டளை. நாம் அனைவரும், குறிப்பாகத் துன்பங்கள் நம்மை எதிர்கொள்ளும்போது, கேட்க வேண்டிய கட்டளை இது.

முதலில், இது மிகவும் நெருக்கடியான ஒரு சூழ்நிலை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். இத்தகைய சூழலில் தீவிரமான உணர்ச்சிகளும் அச்சத்திற்கு ஆளாகும் சோதனைகளும் ஏற்படுவது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. இந்த நிகழ்வில் வரும் தந்தையின் இளவயது மகள் இறக்கும் தறுவாயில் இருந்தாள். அவளைக் குணமாக்கும்படி இயேசுவிடம் மன்றாட அவர் வந்திருந்தார். இயேசுவும் ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால் அவர்கள் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, மகள் சற்றுமுன் இறந்துவிட்டாள் என்ற நெஞ்சை நொறுக்கும் செய்தி இயேசுவுக்கும் அந்தத் தந்தைக்கும் கிடைத்தது. எந்தப் பெற்றோருக்கும் தெரிந்திருப்பதுபோல், இந்தச் செய்தியைக் கேட்பது தாங்க முடியாத அளவுக்குக் கடினமாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஆகவே, இந்தத் தந்தை அனுபவித்த துயரத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வதிலிருந்து தொடங்குங்கள். குறிப்பாக, இந்தப் பேரிடியான செய்தியைக் கேட்ட அந்த நொடியில் அவர் அடைந்த துயரத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள்.

அவரது துயரத்தைச் சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, இயேசுவின் உள்ளம், சிந்தனை, உணர்ச்சிகள், வார்த்தைகள் ஆகியவற்றையும் சிந்தித்துப் பார்க்க முயலுங்கள். இயேசுவுக்கு அச்சம் ஏதும் இருக்கவில்லை. இதன் முடிவு மிக நன்றாக அமையும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். அதேவேளையில், துயருற்ற இந்தத் தந்தையின்மீது ஆழ்ந்த பரிவும் அன்பும் கொண்டிருந்ததால், அவருக்கு எதிர்நோக்கை அளிக்க இயேசு அவரை நோக்கித் திரும்பினார். வாழ்வில் மிகவும் கடினமான, வேதனைமிக்க ஓர் அனுபவத்தின் நடுவில் எதிர்நோக்குடன் இருப்பது எளிதல்ல. துயரத்தை எதிர்கொள்ளும்போது, நம்பிக்கையின்மைக்கு இடங்கொடுக்க வேண்டும் என்ற சோதனை மிக வலுவாக இருக்கும். நம்பிக்கையின்மை என்பது எதிர்நோக்கை முற்றிலும் இழந்துவிடுவதாகும். நம்பிக்கையின்மை நம்மைக் கடவுளிடமிருந்து விலக்கி வைத்து, நமது விசுவாசத்தையும் பறித்துவிடுகிறது. ஆனால் இயேசுவின் அன்புக் கட்டளையை நாம் பின்பற்றினால், நம்பிக்கையின்மையை எப்போதும் தவிர்க்க முடியும். “அஞ்சாதீர்; விசுவாசம் மட்டும் கொள்ளும்.”

வாழ்வில் அச்சத்திற்கு ஆளாகும்படி உங்களைச் சோதிப்பது எது? உங்கள் எதிர்நோக்கை இழந்துவிடும்படி உங்களைச் சோதிப்பது எது? ஒருவேளை அன்புக்குரிய ஒருவரின் இறப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் நீங்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கலாம்; அது உங்களுக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம். ஒருவேளை சிறிய காரணங்களால் உங்களுக்குத் துயரம் ஏற்பட்டிருக்கலாம்; இப்போது அது சிறிய அளவிலேயே இருக்கலாம். உண்மை என்னவென்றால், எதிர்நோக்கை இழந்துவிடும்படியான சிறிய சோதனைகளை நாம் அனைவரும் ஒவ்வொரு நாளும் அனுபவிப்போம். மேலும், பெரும்பாலானோர் ஏதாவதொரு நேரத்தில் கடுமையான சோதனைகளையும் அனுபவிப்பார்கள். இந்தக் காரணங்களால், நாம் அனைவரும் இயேசுவின் வார்த்தைகளுக்குத் தொடர்ந்து செவிகொடுக்க வேண்டும். நமது வாழ்வுக்கான அவரது திட்டத்தில் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்திலிருந்து வரும் எதிர்நோக்கு என்னும் கொடையை நமக்கு வழங்குமாறு கடவுளை வேண்டியபடி, வாழ்வின் ஒவ்வோர் அச்சத்தையும் அகற்ற நாம் முயல வேண்டும்.

வாழ்வில் நம்பிக்கையின்மை, அச்சம் அல்லது கவலை ஆகியவற்றுடன் நீங்கள் நடத்தும் போராட்டங்களை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்வாறு சிந்திக்கும்போது, விசுவாசத்துடன் கடவுளை நாடினால் அனைத்தும் சாத்தியம் என்பதை அறிந்திருங்கள். விசுவாசம் வாழ்வின் துன்பங்களை நீக்கிவிடும் என்பது கட்டாயமல்ல; அதைவிடச் சிறந்த ஒன்றை அது செய்கிறது. அருளுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் இறையாற்றலால் வரும் எதிர்நோக்குடனும் நீங்கள் துன்பங்களைத் தாங்கிக்கொள்ளும் வகையில் அவற்றை மாற்றியமைக்கிறது. இவ்வாறு நிகழும்போது, வாழ்வில் உள்ள அனைத்தையும் நமது நன்மைக்காகக் கடவுள் பயன்படுத்த முடியும். நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அச்சத்தைத் தொடர்ந்து நிராகரித்து, “விசுவாசம் மட்டும் கொள்வதே.”

பரிவுமிக்க என் ஆண்டவரே, துயருற்ற இந்தத் தந்தைக்கு நீர் ஆறுதல் அளித்து, விசுவாசம், எதிர்நோக்கு என்னும் கொடைகளை அவருடைய உள்ளத்தில் ஊட்டினீர். வாழ்வில் நான் எத்தகைய போராட்டத்தை எதிர்கொண்டாலும் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்க என்னை அழைத்து, உமது அன்புக் கட்டளையை எனக்கும் கூறியருளும். நான் எப்போதும் உம்மில் விசுவாசம் கொண்டு, ஒருபோதும் நம்பிக்கையின்மைக்கோ அச்சத்திற்கோ ஆளாகாதிருக்க அருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

நம்மைச் சுற்றிலும் கிறிஸ்து

பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம் புதன்கிழமை

“இவர் அந்தத் தச்சர் அல்லவா? மரியாவின் மகனும் யாக்கோபு, யோசேப்பு, யூதா, சீமோன் ஆகியோரின் சகோதரரும் இவர்தானே? இவருடைய சகோதரிகளும் இங்கே நம்மோடு இருக்கிறார்கள் அல்லவா?” என்று சொல்லி, அவர்கள் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கினார்கள். மாற்கு 6:3

இயேசு நாட்டுப்புறப் பகுதிகளெங்கும் பயணம் செய்து, புதுமைகளை நிகழ்த்தி, மக்கள் கூட்டங்களுக்குப் போதித்து, தம்மைப் பின்பற்றுவோர் பலரைப் பெற்றபின், தாம் வளர்ந்த ஊரான நாசரேத்திற்குத் திரும்பினார். ஒருவேளை இயேசுவுடன் அவரது சொந்த ஊருக்குத் திரும்பிச் செல்வதில் சீடர்கள் உற்சாகமாக இருந்திருக்கலாம். அவரது புதுமைகளையும் அதிகாரமிக்க போதனையையும் பற்றிய பல செய்திகளைக் கேட்டிருந்த அவரது ஊரார், இயேசுவை மீண்டும் காண்பதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்று அவர்கள் எண்ணியிருக்கலாம். ஆனால் விரைவிலேயே சீடர்களுக்குப் பெரும் வியப்பு காத்திருந்தது.

நாசரேத்துக்கு வந்தபின், இயேசு கற்பிப்பதற்காகத் தொழுகைக்கூடத்திற்குள் சென்றார். அங்கிருந்த மக்களைத் திகைக்கச் செய்யும் அதிகாரத்தோடும் ஞானத்தோடும் அவர் கற்பித்தார். அவர்கள் தங்களுக்குள், “இவருக்கு இவையெல்லாம் எங்கிருந்து வந்தன? இவருக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் ஞானம் எத்தகையது?” என்று பேசிக்கொண்டார்கள். இயேசுவை அவர்கள் அறிந்திருந்ததால் குழப்பமடைந்தனர். தச்சராக இருந்த தம் தந்தையுடன் பல ஆண்டுகள் வேலை செய்த உள்ளூர்த் தச்சர் அவர். அவர் மரியாவின் மகன்; அவருடைய மற்ற உறவினர்களையும் அவர்கள் பெயரிட்டு அறிந்திருந்தனர்.

இயேசுவின் ஊராருக்கு இருந்த முதன்மையான இடரே, அவரை நன்கு அறிந்திருந்ததுதான். அவர்களுக்கு அவரைத் தெரியும். அவர் எங்கு வாழ்ந்தார் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும். அவர் வளர்ந்து வந்த காலத்திலிருந்தே அவரைத் தெரியும். அவரது குடும்பத்தை அவர்களுக்குத் தெரியும். அவரைப் பற்றிய அனைத்தையும் அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். ஆகவே, இயேசுவிடம் தனிச்சிறப்பு எதுவும் எப்படி இருக்க முடியும் என்று அவர்கள் வியந்தனர். இப்போது அவர் எப்படி அதிகாரத்துடன் போதிக்க முடியும்? இப்போது அவர் எப்படி புதுமைகளைச் செய்ய முடியும்? இவ்வாறு ஊரார் வியப்படைந்தனர்; அந்த வியப்பு சந்தேகமாகவும் தீர்ப்பிடுதலாகவும் குறைகூறுதலாகவும் மாறுவதற்கு அவர்கள் இடமளித்தனர்.

இதே சோதனையை நாம் உணர்வதைவிட அதிகமாகவே நாம் அனைவரும் எதிர்கொள்கிறோம். நமக்கு நன்றாகத் தெரிந்த ஒருவரைப் பாராட்டுவதைவிட, அறிமுகமில்லாத ஒருவரைத் தொலைவிலிருந்து போற்றுவது பெரும்பாலும் எளிதாக இருக்கிறது. பாராட்டத்தக்க ஒன்றைச் செய்யும் ஒருவரைப் பற்றி நாம் முதன்முறையாகக் கேள்விப்படும்போது, பிறருடன் சேர்ந்து அவரைப் பாராட்டுவது எளிது. ஆனால் நமக்கு நன்கு தெரிந்த ஒருவரைப் பற்றிய நல்ல செய்தியைக் கேட்கும்போது, பொறாமையோ பிறர் நலனைக் கண்டு அழுக்காறோ கொள்ளவும், சந்தேகப்படவும், குறைகூறவும்கூட நாம் எளிதில் சோதிக்கப்படலாம். ஆனால் ஒவ்வொரு புனிதருக்கும் ஒரு குடும்பம் உண்டு என்பதே உண்மை. ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் கடவுள் யார் வழியாகப் பெரிய செயல்களைச் செய்வாரோ அத்தகைய அண்ணன் தம்பிகள், அக்கா தங்கைகள், ஒன்றுவிட்ட சகோதர சகோதரிகள் மற்றும் பிற உறவினர்கள் இருக்கக்கூடும். இது நம்மை வியப்படையச் செய்யக்கூடாது—நமக்கு ஊக்கமளிக்க வேண்டும்! நமக்கு நெருக்கமானவர்களையும் நன்கு அறிமுகமானவர்களையும் நம் நல்ல கடவுள் வல்லமையோடு பயன்படுத்தும்போது நாம் மகிழ வேண்டும்.

உங்கள் வாழ்வில் உங்களுக்கு நன்கு அறிமுகமானவர்களைப் பற்றி, குறிப்பாக உங்கள் சொந்தக் குடும்பத்தினரைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். வெளித்தோற்றத்தைக் கடந்து பார்த்து, ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் கடவுள் வாழ்கிறார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது உங்களுக்குக் கடினமாக இருக்கிறதா என்று ஆராய்ந்து பாருங்கள். நம்மைச் சுற்றிலும், குறிப்பாக நமக்கு மிகவும் நன்றாகத் தெரிந்தவர்களின் வாழ்வில், கடவுளின் உடனிருப்பைக் கண்டுணர நாம் இடைவிடாது முயல வேண்டும்.

எப்போதும் உடனிருக்கும் என் ஆண்டவரே, என்னைச் சுற்றியுள்ள அனைவரின் வாழ்விலும் எண்ணற்ற வழிகளில் நீர் உடனிருப்பதற்காக உமக்கு நன்றி. எனக்கு மிக நெருக்கமானவர்களின் வாழ்வில் உம்மைக் காணவும் உம்மை அன்புசெய்யவும் எனக்கு அருள் தாரும். அவர்களின் வாழ்வில் உமது மாட்சிமிக்க உடனிருப்பை நான் கண்டுணரும்போது, ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வால் என்னை நிரப்பி, அவர்களின் வாழ்வின் வழியாக வெளிப்படும் உமது அன்பை ஏற்றுணர எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

இறைப் பராமரிப்பைச் சார்ந்திருத்தல்

பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம் வியாழக்கிழமை

இயேசு பன்னிருவரையும் அழைத்து, அவர்களை இருவர் இருவராக அனுப்பத் தொடங்கினார்; தீய ஆவிகள்மீது அவர்களுக்கு அதிகாரமும் அளித்தார். பயணத்திற்காகக் கைத்தடியைத் தவிர வேறெதையும் எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்றும், உணவோ பையோ இடைக்கச்சையில் பணமோ எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்றும் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார். மாற்கு 6:7–8

அதிகாரத்தோடு போதிக்கச் செல்லும்படி பன்னிருவருக்கும் அறிவுறுத்திய இயேசு, பயணத்தில் எதையும் எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்று ஏன் கூறினார்? பயணம் மேற்கொள்ளும் பெரும்பாலானோர் முன்கூட்டியே ஆயத்தம் செய்து, தங்களுக்குத் தேவையானவற்றை எடுத்துக்கொள்வதில் கவனமாக இருக்கிறார்கள். இயேசுவின் அறிவுரை, அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகப் பிறரைச் சார்ந்திருப்பதைக் கற்பிப்பதைவிட, தங்கள் பணியில் இறைப் பராமரிப்பைச் சார்ந்திருப்பதையே கற்பித்தது.

பொருள்சார்ந்த உலகம் தன்னிலேயே நல்லது. படைப்பு அனைத்தும் நல்லதே. எனவே, உடைமைகளைக் கொண்டிருப்பதிலும், அவற்றை நமது நலனுக்காகவும் நமது பராமரிப்பில் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்களின் நலனுக்காகவும் பயன்படுத்துவதிலும் தவறேதும் இல்லை. ஆனால், நம்மையே சார்ந்திருப்பதைவிட நாம் கடவுளை அதிகமாகச் சார்ந்திருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்பும் நேரங்கள் உண்டு. மேலே கூறப்பட்ட நிகழ்வு அத்தகைய சூழல்களில் ஒன்றாகும்.

வாழ்வின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான பொருள்களை எடுத்துச் செல்லாமல் தங்கள் பணிக்குப் புறப்படும்படி பன்னிருவருக்கும் அறிவுறுத்தியதன் வழியாக, இயேசு அவர்களுக்கு ஒரு பாடத்தைக் கற்பித்தார். அந்த அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகத் தமது பராமரிப்பில் நம்பிக்கை வைப்பது மட்டுமன்றி, நற்செய்தியைப் பறைசாற்றி, கற்பித்து, குணமாக்கும் பணியில் அவர்களுக்குத் தேவையான ஆன்மிக உதவிகளையும் தாமே வழங்குவார் என்று நம்புவதற்கும் அவர் உதவினார். அவர்களுக்குப் பெரும் ஆன்மிக அதிகாரமும் பொறுப்பும் கொடுக்கப்பட்டன. அதனால், மற்றவர்களைவிட மிக அதிகமாக அவர்கள் இறைப் பராமரிப்பைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆகவே, இந்தப் புதிய ஆன்மிகப் பணியிலும் தம்மை நம்புவதற்கு அவர்கள் மனமுடையவர்களாக இருக்கும்படி, தங்கள் அடிப்படைத் தேவைகள் குறித்தும் தம்மை நம்புமாறு இயேசு அவர்களை வலியுறுத்துகிறார்.

நமது வாழ்விலும் இதுவே உண்மை. மற்றொருவரோடு நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் பணியைக் கடவுள் நம்மிடம் ஒப்படைக்கும்போது, பெரும்பாலும் நம்மிடமிருந்து ஆழ்ந்த நம்பிக்கையைக் கோரும் விதத்திலேயே அதைச் செய்வார். அவரது மென்மையான வழிநடத்துதலைச் சார்ந்திருக்க நாம் கற்றுக்கொள்ளும்படி, சொல்லப்போனால், அவர் நம்மை “வெறுங்கையோடு” அனுப்புவார். மற்றொருவரோடு நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வது வியப்புக்குரிய ஒரு பெரும்பேறு. இறைப் பராமரிப்பை முழு மனத்தோடு சார்ந்திருந்தால் மட்டுமே நாம் வெற்றி பெறுவோம் என்பதை உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும்.

நற்செய்தியோடு நீங்கள் யாரை அணுக வேண்டுமெனக் கடவுள் விரும்புவதாக உணர்கிறீர்களோ, அவர்களைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். இதை நீங்கள் எவ்வாறு செய்வது? பதில் மிகவும் எளிது. இறைப் பராமரிப்பைச் சார்ந்திருப்பதன் வழியாக மட்டுமே இதைச் செய்ய முடியும். நம்பிக்கையோடு முன்னெடுத்துச் செல்லுங்கள்; ஒவ்வோர் அடியிலும் உங்களை வழிநடத்தும் அவரது குரலுக்குச் செவிகொடுங்கள். நற்செய்தியின் செய்தி பயனுள்ள முறையில் பகிரப்படுவதற்கு அவரது பராமரிப்பு மட்டுமே வழி என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

நம்பிக்கைக்குரிய என் ஆண்டவரே, புறப்பட்டுச் சென்று உமது அன்பையும் இரக்கத்தையும் பிறரோடு பகிர்ந்துகொள்ள நீர் விடுக்கும் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். என் வாழ்வுப் பணியில் எப்போதும் உம்மையும் உமது திருப்பராமரிப்பையும் சார்ந்திருக்க எனக்கு உதவியருளும். உமது திருவுளத்தின்படி என்னைப் பயன்படுத்தியருளும்; இவ்வுலகில் உமது மாட்சிமிக்க அரசைக் கட்டியெழுப்ப, என்னை வழிநடத்தும் உமது கரத்தின்மீது நம்பிக்கை வைக்க எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

உண்மையால் “குழப்பமடைதல்”

பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை

யோவான் நேர்மையும் தூய்மையும் உள்ளவர் என்பதை அறிந்த ஏரோது, அவருக்கு அஞ்சி, அவரைக் காவலில் வைத்திருந்தான். அவர் பேசுவதைக் கேட்டபோது மிகுந்த குழப்பமடைந்தான்; இருப்பினும், அவர் சொல்வதைக் கேட்க விரும்பினான். மாற்கு 6:20

நற்செய்தி பறைசாற்றப்பட்டு மற்றொருவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்போது, அதை ஏற்றுக்கொள்பவர் மகிழ்ச்சியாலும் ஆறுதலாலும் வாழ்வை மாற்றிக்கொள்ளும் விருப்பத்தாலும் நிறைவதே இயல்பாக நிகழ வேண்டிய விளைவு. உண்மையாகச் செவிமடுத்து, தாராள மனத்தோடு பதிலளிப்பவர்களின் வாழ்வை நற்செய்தி மாற்றியமைக்கிறது. ஆனால், தாராள மனத்தோடு பதிலளிக்காதவர்களின் நிலை என்ன? நற்செய்தி அவர்களிடம் என்ன விளைவை ஏற்படுத்துகிறது? இன்றைய நற்செய்தி அதற்கான பதிலை நமக்குத் தருகிறது.

மேலே உள்ள வசனம், புனித திருமுழுக்கு யோவானின் தலை துண்டிக்கப்பட்ட நிகழ்விலிருந்து வருகிறது. இந்நிகழ்வில் தீமை செய்தவர்கள் ஏரோது, சட்டத்திற்கு மாறாக அவன் மனைவியாக இருந்த ஏரோதியா, ஏரோதியாவின் மகள் ஆகியோர் ஆவர். மரபில் இம்மகள் சலோமி என்று அழைக்கப்படுகிறாள். “உம் சகோதரரின் மனைவியை நீர் வைத்திருப்பது சட்டப்படி முறையல்ல” என்று யோவான் ஏரோதிடம் கூறியதால், ஏரோது அவரைச் சிறையில் அடைத்திருந்தான். ஆனால், இந்த நிகழ்வில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்கது என்னவென்றால், யோவான் சிறையில் இருந்தபோதும்கூட ஏரோது அவரது போதனையைக் கேட்டு வந்தான் என்பதுதான். ஆனால், யோவானின் போதனை ஏரோதை மனமாற்றத்திற்கு இட்டுச் செல்வதற்குப் பதிலாக, அவனை “குழப்பமடையவே” செய்தது.

யோவானின் போதனைக்கான எதிர்வினை “குழப்பமடைதல்” மட்டுமல்ல. ஏரோதியாவின் எதிர்வினை வெறுப்பாக இருந்தது. ஏரோதுடனான அவளது “திருமணத்தை” யோவான் கண்டித்தது அவளது உள்ளத்தைக் குத்தியதுபோல் தோன்றியது. பின்னர் யோவானின் தலை துண்டிக்கப்படுவதற்குத் திட்டமிட்டுச் செயல்பட்டவளும் அவளே.

ஆகவே, புனித நற்செய்தியின் உண்மை பறைசாற்றப்படும்போது பொதுவாக எழும் வேறு இரண்டு எதிர்வினைகளைப் பற்றி இந்த நற்செய்தி நமக்குக் கற்பிக்கிறது. ஒன்று வெறுப்பு; மற்றொன்று குழப்பம், அதாவது குழப்பமடைதல். வெறுமனே குழப்பமடைவதைவிட வெறுப்பு மிக மோசமானது என்பது தெளிவு. ஆனால், இவை இரண்டுமே உண்மையின் வார்த்தைகளுக்கான சரியான எதிர்வினைகள் அல்ல.

நற்செய்தி முழுமையாகப் பறைசாற்றப்படும்போது உங்கள் எதிர்வினை என்ன? நற்செய்தியின் சில அம்சங்கள் உங்களுக்கு மன அமைதியின்மையை ஏற்படுத்துகின்றனவா? நம் ஆண்டவரின் போதனைகளில் சில உங்களைக் குழப்புகின்றனவா அல்லது கோபத்திற்கு இட்டுச் செல்கின்றனவா? ஏரோதும் ஏரோதியாவும் வெளிப்படுத்தியதைப் போன்ற எதிர்வினைகளோடு நீங்களும் போராடுகிறீர்களா என்பதை அறிய, முதலில் உங்கள் உள்ளத்தை உற்றுநோக்குங்கள். பின்னர், நற்செய்தியின் உண்மைக்கு உலகம் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகிறது என்பதைச் சிந்தியுங்கள். இன்றும் ஏரோதுகளையும் ஏரோதியாக்களையும் போலப் பலர் வாழ்வதைக் கண்டு நாம் சிறிதும் வியப்படைய வேண்டியதில்லை.

ஏதோ ஒரு விதத்தில் நற்செய்தி புறக்கணிக்கப்படுவதை நீங்கள் காணும் சூழல்களைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் சொந்த இதயத்திலேயே இதை உணர்ந்தால், உங்கள் முழு ஆற்றலோடும் மனந்திரும்புங்கள். வேறெங்காவது இதைக் கண்டால், அந்தப் பகைமை உங்களை நிலைகுலையச் செய்யவோ கவலைக்குள்ளாக்கவோ அனுமதிக்காதீர்கள். உங்கள் மனத்தையும் இதயத்தையும் உண்மையின்மீது நிலைநிறுத்தி, எத்தகைய எதிர்வினையைச் சந்தித்தாலும் உறுதியாக இருங்கள்.

உண்மை அனைத்திற்கும் ஆண்டவராகிய என் இறைவா, உமது வார்த்தை, உமது வார்த்தை மட்டுமே அருளையும் மீட்பையும் அளிக்கிறது. எப்போதும் உமது வார்த்தைக்குச் செவிமடுக்கவும், முழு உள்ளத்தோடும் தாராளமாகப் பதிலளிக்கவும் எனக்குத் தேவையான அருளைத் தந்தருளும். உமது வார்த்தை என் குற்றத்தை எனக்கு உணர்த்தும்போது நான் மனந்திரும்பி, முழு மனத்தோடும் உம்மிடம் திரும்பி வருவேனாக. பிறர் உமது உண்மையைப் புறக்கணிக்கும்போது எனக்குத் துணிவையும், அந்த வார்த்தையை அன்போடு எவ்வாறு பகிர்ந்துகொள்வது என்பதை அறியும் ஞானத்தையும் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

எதிர்பாராத திருப்பணி

பொதுக்காலம் நான்காம் வாரம் சனிக்கிழமை

“நீங்கள் தனியாக ஓர் ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்குச் சென்று சிறிது ஓய்வெடுங்கள்.” மாற்கு 6:34

பன்னிருவரும் நாட்டுப்புறப் பகுதிகளில் சுற்றிச் சென்று நற்செய்தியைப் பறைசாற்றிவிட்டுச் சற்றுமுன்தான் திரும்பியிருந்தனர். அவர்கள் களைப்புற்றிருந்தனர். இயேசு தமது பரிவினால், தம்முடன் தனியே வந்து சிறிது ஓய்வெடுக்குமாறு அவர்களை அழைக்கிறார். எனவே, அவர்கள் மறுகரையில் உள்ள ஓர் ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்குச் செல்லப் படகில் ஏறுகிறார்கள். ஆனால் மக்கள் இதைக் கேள்விப்பட்டதும், அவர்களது படகு சென்றுகொண்டிருந்த இடத்திற்குக் கால்நடையாக விரைகிறார்கள். எனவே, படகு வந்துசேரும்போது, அங்கே ஒரு கூட்டம் அவர்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது.

இயேசு இதனால் எரிச்சலடையவில்லை என்பது தெளிவு. தம்மோடும் பன்னிருவரோடும் இருக்க வேண்டும் என்ற மக்களின் தீவிர ஆவலைக் கண்டு அவர் மனந்தளரவில்லை. மாறாக, இயேசு அவர்களைக் கண்டபோது, “அவரது உள்ளம் பரிவால் நிறைந்தது” என்றும், அவர் அவர்களுக்குப் பலவற்றைக் கற்பிக்கத் தொடங்கினார் என்றும் நற்செய்தி கூறுகிறது.

நம் சொந்த வாழ்விலும், பிறருக்கு நன்றாகப் பணிசெய்த பிறகு ஓய்வை விரும்புவது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. இயேசுவும் தமக்கும் தமது திருத்தூதர்களுக்கும் இதையே விரும்பினார். ஆயினும், தமது ஓய்வில் “குறுக்கிட” இயேசு அனுமதித்த ஒரே காரியம், தம்முடன் இருக்கவும் தமது போதனையால் ஊட்டம் பெறவும் மக்கள் கொண்டிருந்த தெளிவான விருப்பமே. நம் ஆண்டவரின் இந்த முன்மாதிரியிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவை பல உள்ளன.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு தாயோ தந்தையோ சிறிது நேரம் தனியாக இருக்க மட்டுமே விரும்பும் பல வேளைகளில், அவர்களது கவனம் தேவைப்படும் குடும்பப் பிரச்சினைகள் எழக்கூடும். அருள்பணியாளர்களுக்கும் துறவியருக்கும் அவர்களது திருப்பணியின் காரணமாக எதிர்பாராத கடமைகள் ஏற்படலாம்; அவை முதலில் அவர்களுடைய திட்டங்களில் குறுக்கிடுவதுபோல் தோன்றலாம். வாழ்வின் எந்த அழைப்புக்கும் சூழலுக்கும் இதையே கூறலாம். நமக்கு ஒன்று தேவை என்று நாம் நினைக்கலாம்; ஆனால் கடமை நம்மை அழைக்கும்போது, வேறொரு விதத்தில் நமது பணி தேவைப்படுகிறது என்பதை உணர்கிறோம்.

நம் குடும்பங்கள், திருஅவை, சமூகங்கள் அல்லது நண்பர்கள் என யாரிடையே பணியாற்றினாலும், கிறிஸ்துவின் திருத்தூதுப் பணியில் பங்கேற்பதற்கான ஒரு முக்கிய வழி, நமது நேரத்தையும் ஆற்றலையும் தாராளமாக வழங்கத் தயாராகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருப்பதே. சில வேளைகளில் ஓய்வு தேவை என்பதை விவேகம் உணர்த்தும் என்பது உண்மைதான். ஆனால் மற்ற வேளைகளில், நமது ஓய்வுக்கும் இளைப்பாறுதலுக்கும் நியாயமான தேவை என்று நாம் கருதுவதைவிடப் பிறரன்பின் அழைப்பு முன்னுரிமை பெறும். உண்மையான பிறரன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்போது, நமது நேரத்தைத் தாராளமாக வழங்குவதற்குத் தேவையான அருளை நம் ஆண்டவர் நமக்கு அளிப்பதை எப்போதும் காண்போம். பிறரது வாழ்வில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் நம்மைப் பயன்படுத்த நம் ஆண்டவர் தேர்ந்துகொள்வது பெரும்பாலும் அத்தகைய தருணங்களில்தான்.

உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் உண்மையான தேவைகளைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். இன்று நீங்கள் செலவிடும் நேரத்தாலும் காட்டும் அக்கறையாலும் பெரிதும் பயனடையக்கூடியவர்கள் இருக்கிறார்களா? உங்கள் திட்டங்களை மாற்றிக்கொண்டு, உங்களுக்குச் சிரமமாக இருந்தாலும் உங்களையே அர்ப்பணிக்க வேண்டிய தேவைகள் பிறருக்கு இருக்கின்றனவா? பிறருக்காக உங்களையே தாராளமாகக் கொடுக்கத் தயங்காதீர்கள். உண்மையில், இத்தகைய பிறரன்புச் செயல் நாம் பணிபுரிபவர்களின் வாழ்வை மாற்றியமைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், நமக்கே மிகுந்த இளைப்பாறுதலையும் புத்துணர்ச்சியையும் அளிக்கக்கூடிய செயல்களில் ஒன்றாகவும் பெரும்பாலும் அமைகிறது.

தாராள உள்ளம் கொண்ட என் ஆண்டவரே, நீர் எதையும் வைத்துக்கொள்ளாமல் உம்மையே முழுமையாகக் கொடுத்தீர். மக்கள் தங்கள் தேவைகளில் உம்மிடம் வந்தார்கள்; நீரும் அன்பினால் அவர்களுக்குப் பணிபுரியத் தயங்கவில்லை. உமது தாராள உள்ளத்தைப் பின்பற்றும் இதயத்தை எனக்குத் தந்தருளும்; நான் அழைக்கப்படும் பிறரன்புப் பணிக்கு எப்போதும் “ஆம்” என்று சொல்ல எனக்கு உதவியருளும். பிறருக்குப் பணிபுரிவதில், குறிப்பாக வாழ்வில் திட்டமிடாத, எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளில் அவ்வாறு செய்வதில், பெரும் மகிழ்ச்சியைக் காண நான் கற்றுக்கொள்வேனாக. இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

பொருளடக்கம்

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்:

பகிர்வதற்கான கூடுதல் வழிகள்