தமிழ்

பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் வாரம்

4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

பொருளடக்கம்

நெறிநேர்மையின் நிறைவு

பொதுக்காலம் ஆறாம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)

இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: மறைநூல் அறிஞர், பரிசேயர் ஆகியோரின் நெறிநேர்மையைவிட உங்கள் நெறிநேர்மை மேலானதாக இல்லாவிட்டால், நீங்கள் விண்ணரசில் நுழைய மாட்டீர்கள்.” மத்தேயு 5:20–22

மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் பழைய சட்டத்தில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார்கள். இப்போது மெசியா வந்திருந்தும், தாங்கள் அடிக்கடி திரித்துக் கூறிய பழைய ஏற்பாட்டுப் போதனைகளை இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டு, அவற்றைக் கடந்து செல்ல அவர்கள் விரும்பவில்லை. பல நூற்றாண்டுகளாகத் தங்களிடம் நிலவிவந்த, அறநெறியைச் சரி அல்லது தவறு என்று மட்டுமே பார்க்கும் அணுகுமுறையையே அவர்கள் விரும்பினார்கள். இயேசுவின் புதிய, மேலான அழைப்பு அவர்கள்முன் வைக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் மாற விரும்பவில்லை.

பேறுபெற்றோர் பற்றிய போதனைகளுடன் தொடங்கிய இயேசுவின் மலைப்பொழிவு இன்றைய நற்செய்தியில் தொடர்கிறது. இயேசுவின் பொழிவில் இன்று வாசிக்கப்படும் பகுதியில், சினம், விபசாரம், ஆணையிடுதல் ஆகியவற்றைப் பற்றி நமக்குக் கற்பிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொன்றிலும், பழைய ஏற்பாட்டில் கற்பிக்கப்பட்ட சட்டத்தை இயேசு சுட்டிக்காட்டி, பின்னர் அதை முற்றிலும் புதியதொரு நிலைக்கு உயர்த்துகிறார். இயேசுவின் இந்தப் புதிய போதனைகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான ஒரே வழி, மறைநூல் அறிஞர், பரிசேயர் ஆகியோரின் “நெறிநேர்மையை” மிஞ்சுவதுதான் என்பதை மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வரி தெளிவுபடுத்துகிறது. அவர்களுடைய நெறிநேர்மையை மிஞ்சாததன் கொடிய விளைவு விண்ணரசை இழப்பதாகும்.

“கொலை செய்யாதே” என்ற பழைய ஏற்பாட்டுக் கட்டளையை நினைவூட்டி இயேசு தொடங்குகிறார். ஆனால், “தம் சகோதரரிடம் சினம் கொள்பவர் எவரும் தீர்ப்புக்கு உள்ளாவார்” என்று கூறி, அந்தக் கட்டளையை மேலும் ஆழப்படுத்துகிறார். கொலை செய்வது தொடர்ந்து ஒரு கடுமையான பாவமாகவே இருக்கிறது என்பது உறுதி. ஆனால் இப்போது இயேசு, உள்ளத்தில் இருக்கும் சின மனப்பான்மை, செயலாக வெளிப்படாவிட்டாலும், பாவமே என்று விளக்குகிறார். தொடர்ந்து, விபசாரம் மற்றும் ஆணையிடுதல் பற்றியும் இதேபோன்ற பாடத்தைக் கற்பிக்கிறார்.

பழைய ஏற்பாட்டைக் குறித்து மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் கொண்டிருந்த அணுகுமுறையின் பின்னணியில் இந்தப் புதிய போதனைகளைப் புரிந்துகொள்வது உதவியாக இருக்கும். இதைப் பற்றி இயேசு கூறுகிறார்: “திருச்சட்டத்தையோ இறைவாக்கினரின் நூல்களையோ அழிப்பதற்காக நான் வந்தேன் என்று எண்ண வேண்டாம். அழிப்பதற்கு அல்ல, நிறைவேற்றுவதற்கே வந்தேன்.” ஆகவே, மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் பழைய ஏற்பாட்டுச் சட்டத்தை முறையாகக் கற்பிக்கத் தவறினார்கள் என்பது அவர்களிடமிருந்த முதன்மையான பிரச்சினையல்ல. மெசியா வந்து, நிறைவேற்றமும் நெறிநேர்மையும் கொண்ட புதியதொரு காலத்தைத் தொடங்கிவைத்துள்ள இந்நேரத்தில், அவர்கள் இன்னும் ஆழமாகச் செல்லவும், இறைவனின் சட்டம் நிறைவேறுவதை ஏற்றுக்கொள்ளவும் மறுப்பதே முதன்மையான பிரச்சினை. புனிதத்தில் வளரவும், முன்பு கற்பிக்கப்பட்ட அனைத்தின் நிறைவேற்றத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளவும் அவர்கள் விரும்பவில்லை.

நம் ஆண்டவரின் புதிய, மாட்சிமிகு போதனைகள் வழியாக உங்களுக்கு விடுக்கப்படும் அழைப்பை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம் ஆண்டவரின் நற்செய்தியை உண்மையாக ஏற்று, அவரது புதிய அருள் சட்டத்தின்படி நீங்கள் வாழ வேண்டுமென்றால், இன்னும் ஆழமாகச் செல்லவும், உங்கள் நம்பிக்கையில் உண்மையாகவே அடிப்படையான மாற்றம் பெறவும், உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் இறைவன் உருமாற்ற அனுமதிக்கவும் நீங்கள் தயாராக இருக்க வேண்டும். புதிய சட்டம் என்பது அன்பு, இரக்கம், சரணடைதல், ஆர்வத்துடிப்பு, மனமாற்றம், உருமாற்றம் ஆகியவற்றின் நிறைவைக் கொண்டது. மறைநூல் அறிஞர், பரிசேயர் ஆகியோரின் பழைய, வரம்புக்குட்பட்ட நெறிநேர்மையை மிஞ்சுவதற்கு உங்களை அர்ப்பணியுங்கள்; இறைவன் உங்கள் வாழ்வில் மாட்சிமிகு செயல்களைச் செய்வார்.

அனைத்து அருளுக்கும் ஆண்டவரே, நீர் வந்து, புனிதத்தின் உயர்வுகளைப் பற்றி எங்களுக்குக் கற்பித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், அவ்வாறே வாழ்ந்தும் காட்டினீர்; உமது ஒவ்வொரு நற்பண்பையும் பின்பற்ற எங்களுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் வழங்கியுள்ளீர். அன்பின் நிறைவாகிய புதிய நெறிநேர்மையுடன் நான் வாழும்படி, உமது இரக்கத்தாலும் வல்லமையாலும் என்னை நிரப்பியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


மீண்டும் இணைத்தல்

பொதுக்காலம் ஆறாம் ஞாயிறு (ஆண்டு B)

தொழுநோயாளர் ஒருவர் இயேசுவிடம் வந்து, முழந்தாள்படியிட்டு, “நீர் விரும்பினால் என்னைத் தூய்மையாக்க முடியும்” என்று அவரிடம் மன்றாடினார். இயேசு பரிவுகொண்டு, தம் கையை நீட்டி அவரைத் தொட்டு, “நான் விரும்புகிறேன். தூய்மையாகுக” என்றார். மாற்கு 1:40–41

பழைய ஏற்பாட்டில், லேவியர் 14-இல், தொழுநோயிலிருந்து குணமடைந்தவர்களுக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டிய ஒரு தூய்மைப்படுத்தும் சடங்கை இறைவன் மோசேக்கு வழங்கினார். பல நாள்கள் நீடித்த இந்த விரிவான சடங்கு, தொழுநோயிலிருந்து குணமடைந்த ஒருவரை மீண்டும் சமுதாயத்தில் இணைப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இன்றைய நற்செய்திப் பகுதியில் இயேசு தொழுநோயாளரைக் குணமாக்கிய பின், “நீர் போய் உம்மைக் குருவிடம் காட்டி, நீர் தூய்மையானதற்காக மோசே கட்டளையிட்ட காணிக்கையைச் செலுத்தும்; அது அவர்களுக்குச் சான்றாக இருக்கும்” என்று அவருக்குக் கட்டளையிட்டார். இவ்வாறு, இயேசு அந்த மனிதரைக் குணமாக்கியதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர் மீண்டும் சமூகத்தில் இணைத்துக்கொள்ளப்படத் தயாராக இருப்பதையும் அவருக்கு அறிவுறுத்தினார்.

அக்காலத்தில் தொழுநோய் ஒரு கொடிய நோயாக இருந்தது. உடலில் அது ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள் மட்டுமல்ல, தொழுநோயாளி சமூகத்தில் ஒருவராக வாழ அனுமதிக்கப்படாததும் அதற்குக் காரணம். தொழுநோய் எளிதில் தொற்றக்கூடியதாக இருந்ததால் இவ்வாறு செய்யப்பட்டது. நோயுற்றவர்களைத் தனியாக வைத்திருப்பதால், அந்நோய் மற்றவர்களுக்கு அவ்வளவு எளிதில் பரவவில்லை.

இந்தக் குணமளித்தலை நாம் தியானிக்கும்போது, தொழுநோயாளிக்கு அவரது நோய் ஏற்படுத்திய வேதனையை மட்டுமல்ல, குறிப்பாகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதால் அவர் அனுபவித்த வேதனையையும் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அக்காலத்தில் தொலைபேசிகளோ, காணொளி வழி உரையாடல்களோ, தொலைவிலிருந்து தொடர்புகொள்வதற்கான வழிகளோ இல்லை என்பது தெளிவு. எனவே, தனிமைப்படுத்தப்படுவது என்பது அவரது குடும்பத்தினரோடும் நண்பர்களோடும் இருந்த உறவையும், முந்தைய வாழ்வாதாரம், வீடு, அவரது வாழ்வின் அங்கமாக இருந்த அனைத்தையும் முற்றிலும் இழப்பதாகவே இருந்திருக்கும்.

ஆன்மிக நிலையில், இயேசு குணமாக்கிய பல்வேறு நோய்களை ஓரளவுக்குப் பாவத்தின் அடையாளங்களாகக் காண வேண்டும். தொழுநோயைப் பொறுத்தவரை, அதைச் சாவான பாவத்தின் விளைவுகளைக் குறிக்கும் அடையாளமாக நாம் காண வேண்டும். கடவுளின் மன்னிப்பால் குணமாக்கப்படாவிட்டால், சாவான பாவம் ஒருவரை அருள் வாழ்விலிருந்து முற்றிலும் தனிமைப்படுத்திவிடுகிறது. கடவுளோடுள்ள உறவிலிருந்தும், கிறிஸ்துவை மையமாகக் கொண்ட மற்ற எல்லா உறவுகளிலிருந்தும் அவர் துண்டிக்கப்படுகிறார். ஒருவர் சாவான பாவம் செய்து, அந்தப் பாவத்திலேயே நிலைத்திருக்கும்போது, அவரது வாழ்விலிருந்து அருள் அனைத்தும் நீங்கிவிடுவதால், உண்மையாக அன்புசெய்ய அவரால் இயலாது. எனவே, அவரது உறவுகள் தன்னலத்தை மையமாகக் கொண்டவையாகவும், பிறரிடம் அதிகம் எதிர்பார்த்து வற்புறுத்துபவையாகவும், புனிதமற்றவையாகவும் மாறுகின்றன.

சாவான பாவத்தில் விழுந்துவிட்டவர்களுக்கு, அதிலிருந்து வெளியேறும் வழியின் அடையாளமாக இந்தத் தொழுநோயாளி விளங்குகிறார். முதலில், அவர் இயேசுவிடம் வந்து அவர்முன் முழந்தாளிட்டார். தமது நோய்க்குத் தீர்வு இயேசுவே என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு, நம் ஆண்டவர்முன் தம்மைத் தாழ்த்தினார். பின்னர் இயேசுவின் உதவிக்காக மன்றாடினார். அவர் மன்றாடிய விதமும் நமக்கு ஒன்றை வெளிப்படுத்துகிறது: தம்மைக் குணமாக்க வேண்டும் என்று அவர் வற்புறுத்தவில்லை; மாறாக, இயேசுவால் தம்மைக் குணமாக்க முடியும் என்ற தமது நம்பிக்கையை மட்டுமே அறிக்கையிட்டார். பின்னர் நம்பிக்கையோடும் எதிர்நோக்கோடும் அங்கே முழந்தாளிட்டிருந்தார். கனமான பாவத்துடன் நாம் போராடும்போது, நம் ஆண்டவரை அணுகுவதற்கான சிறந்த வழியை இந்தத் தொழுநோயாளி நமக்குக் கற்றுத்தருகிறார்.

இன்று, இந்தத் தொழுநோயாளியைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். அவரது தனிமையையும் இழப்பையும் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள். அவரது தாழ்ச்சியையும் நம்பிக்கையையும் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள். அவர் நம் ஆண்டவரிடம் வந்த விதத்தைப் பின்பற்ற நாடுங்கள். உங்கள் பாவங்களையும் பிற தேவைகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, கடவுள்முன் உங்களைத் தாழ்த்திக்கொள்ள அஞ்சாதீர்கள். அனைத்தையும் செய்யவல்ல அவரது வல்லமையிலும் அன்பிலும் உங்களுக்குள்ள நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டு, இரக்கமுள்ள அன்பால் நிறைந்த அவரது கரங்களில் உங்களை ஒப்படையுங்கள். அவர் உங்களைக் கைவிடமாட்டார்.

மிகுந்த இரக்கமுள்ள ஆண்டவரே, உம்மோடும் உம் மக்களோடும் ஒன்றித்திருப்பதைத் தடுக்கின்ற பல பாவங்களிலிருந்து உம் பிள்ளைகள் அனைவரும் குணமடைய வேண்டுமென நீர் விரும்புகிறீர். நான் மிகவும் ஏங்கும் உமது அருள் வாழ்வுக்கு மீண்டும் திரும்பும் பேற்றைப் பெற, எப்போதும் உம்முன் என்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ள எனக்குத் தேவையான நம்பிக்கையையும் உறுதியான பற்றுறுதியையும் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


நற்பேறுகளும் கேடுகளும்

பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் ஞாயிறு (ஆண்டு C)

“ஆனால் செல்வர்களாகிய உங்களுக்கு ஐயோ கேடு! ஏனெனில் நீங்கள் உங்களுக்குரிய ஆறுதலைப் பெற்றுவிட்டீர்கள். இப்போது வயிறார உண்டிருக்கும் உங்களுக்கு ஐயோ கேடு! ஏனெனில் நீங்கள் பசியால் வாடுவீர்கள். இப்போது சிரித்துக்கொண்டிருக்கும் உங்களுக்கு ஐயோ கேடு! ஏனெனில் நீங்கள் துயருற்று அழுவீர்கள். எல்லாரும் உங்களைப் புகழ்ந்து பேசும்போது உங்களுக்கு ஐயோ கேடு! ஏனெனில் அவர்களுடைய மூதாதையரும் போலி இறைவாக்கினரை இவ்வாறே நடத்தினர்.” லூக்கா 6:24–26

மத்தேயு நற்செய்தியில் காணப்படும் மலைப்பொழிவின் சுருக்கமான வடிவத்தை லூக்கா 6:20–49 நமக்கு வழங்குகிறது. லூக்கா எடுத்துரைக்கும் இந்தப் பொழிவு ஒரு சமவெளியில், “சமமான ஒரு நிலப்பரப்பில்” நிகழ்கிறது. நீளத்தில் வேறுபட்டாலும், இந்த இரு நற்செய்திகளிலும் உள்ள போதனைகள் மிகவும் ஒத்திருக்கின்றன. நற்பேறுகளைப் பற்றிய லூக்காவின் போதனையில், மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள “உங்களுக்கு ஐயோ கேடு” என்னும் கூற்றுகளும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன; இவை மத்தேயுவின் பதிவில் காணப்படுவதில்லை.

தொடக்கத் திருஅவையின் தந்தையான புனித பேதா, புனித லூக்கா எடுத்துரைக்கும் “கேடுகள்”, “போதனை பெறாத கேட்போருக்காக” சொல்லப்பட்டவை என்று விளக்குகிறார். ஏனெனில், அவர்கள் “முதலில் அச்சுறுத்தல்கள் வழியாக நற்செயல்களுக்கு இட்டுவரப்பட வேண்டும்.” நற்பேறுகளின் முதல் பகுதியாகிய “பேறுகள்”, “நிறைவுபெற்றோருக்காக” சொல்லப்பட்டவை என்றும் அவர் தொடர்ந்து கூறுகிறார். ஏனெனில், தண்டனை பற்றிய அச்சத்தைவிட, “கைம்மாறுகளைக் காட்டி அழைப்பது மட்டுமே அவர்களுக்குத் தேவை.” பாவிக்கும் புனிதருக்கும் உரிய போதனையைப் புனித லூக்கா உள்ளடக்கியிருப்பது, நமது ஆன்மிக வாழ்வில் இந்த இரு அணுகுமுறைகளிலிருந்தும் நாம் பயனடைய முடியும் என்ற முடிவுக்கு நம்மை இட்டுச் செல்ல வேண்டும்.

உங்கள் ஆன்மிக வாழ்வு உறுதியாக இருந்து, நீங்கள் தொடர்ந்து கனமான பாவத்தைத் தவிர்த்துவரும்போது, நற்பேறுகளில் கூறப்படும் ஆசிகளைப் பற்றி வழக்கமாகச் சிந்திப்பது இன்னும் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம். புனித வாழ்வுக்குரிய கைம்மாற்றைப் பெறும் ஆவல் உங்கள் எதிர்நோக்கின் இலக்காக மாறும்போது, இந்தச் சிந்தனை உங்களை இன்னும் மேலான நிறைவுக்கு இட்டுச் செல்லும்.

உங்கள் ஆன்மிக வாழ்வு பலவீனமாக இருந்து, இன்னும் கனமான பாவத்துடன் நீங்கள் அடிக்கடி போராடிக்கொண்டிருக்கும்போது, நற்பேறுகளோடு கூறப்படும் கேடுகளைப் பற்றிச் சிந்திப்பது இன்னும் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம். அந்தப் பாவங்களின் விளைவுகளைப் பற்றிய அச்சம், நீங்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கும் பாவச் சுழற்சிக்குள் மீண்டும் விழாமல் உங்களைத் தடுக்கும்.

இறுதியாக, பேறுபெற்றோர் பற்றிய போதனைகளும் அவற்றைத் தொடர்ந்து வரும் ‘ஐயோ’ எனும் கண்டனங்களும் நம் உள்ளத்தின் ஆசைகளை நோக்கி நம் கவனத்தைத் திருப்புவதற்காகவே சொல்லப்படுகின்றன. நம் சிந்தனைகளையும் விருப்பங்களையும் எவை ஆக்கிரமித்துள்ளன என்பதை நாம் மென்மேலும் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். இறுதியில், செல்வமோ வறுமையோ, பசியோ நிறைவோ, உலகப் புகழோ துன்புறுத்தலோ முக்கியமல்ல. வாழ்க்கையில் நாம் எத்தகைய சூழ்நிலைகளில் இருந்தாலும், கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தையும் மட்டுமே இன்னும் முழுமையாக நாடும் வகையில், இந்தப் போதனையில் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட ஆசைகளிலிருந்து நம் உள்ளம் பற்றற்று இருப்பதே முக்கியம்.

இன்று உங்கள் ஆன்மிக மற்றும் அறநெறி வாழ்வைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். முதலில், புனிதர்களை அதிகமாகப் பின்பற்றும் வாழ்க்கையை வாழும் பேறு பெற்றிருக்கிறீர்களா, அல்லது ஒரு பாவியின் கடுமையான போராட்டங்களையே அடிக்கடி வெளிப்படுத்துகிறீர்களா என்று எண்ணிப் பாருங்கள். அதன் அடிப்படையில், எந்த வகையான போதனை உங்களுக்கு மிக அதிகமாகத் தேவைப்படுகிறது என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்க முயலுங்கள். புனிதத்தில் இன்னும் ஆழமாக வளர்வதற்காக, வாழ்வில் இன்னும் மேலான பேறுபெற்ற நிலையை நாடுவதால் கிடைக்கும் கைம்மாறுகளைப் பற்றி நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டுமா? அல்லது நீங்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கும் பாவச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட உதவியாக இயேசுவின் தெளிவான கண்டனங்கள் உங்களுக்குத் தேவையா? உங்கள் ஆன்மிக வாழ்வில் இப்போது எது மிகவும் உதவியாக இருக்கும் என்பதைத் தாழ்மையுடன் கண்டறியுங்கள். விண்ணரசை நோக்கிய உங்கள் பயணத்தில் உதவிட இயேசுவின் இந்த முழுப் போதனைக்கும் இடமளியுங்கள்.

புனிதத்தின் ஆண்டவரே, உம்மைப் பின்பற்றி உண்மையிலேயே புனிதராக வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். என் பாவங்களின் விளைவுகளைத் தவிர்க்கும்படி, பாவத்திலிருந்து என்னை விடுவித்தருளும். விண்ணகத்திலுள்ள புனிதர்களுக்கு நீர் வாக்களித்த மாபெரும் கைம்மாறுகளை நானும் பெறும்படி, புனிதத்தின் உன்னத நிலைகளையும் நாட எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


ஆழத்திலிருந்து

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் திங்கள்

பரிசேயர்கள் இயேசுவிடம் வந்து, அவரைச் சோதிப்பதற்காக வானிலிருந்து ஓர் அடையாளம் காட்டுமாறு கேட்டு, அவரோடு வாதாடத் தொடங்கினர். அவர் தம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சுவிட்டு, “இந்தத் தலைமுறையினர் ஏன் அடையாளம் கேட்கின்றனர்? உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: இந்தத் தலைமுறையினருக்கு எந்த அடையாளமும் கொடுக்கப்படாது” என்றார்.  மாற்கு 8:11–12

இயேசு பல புதுமைகளைச் செய்திருந்தார். நோயுற்றவர்களைக் குணமாக்கினார்; பார்வையற்றவர்களுக்குப் பார்வையும், காது கேளாதவர்களுக்குக் கேட்கும் திறனும் அளித்தார்; சில மீன்களையும் அப்பங்களையும் மட்டுமே கொண்டு ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு உணவளித்தார். இவையெல்லாம் நடந்த பின்னரும், பரிசேயர்கள் இயேசுவோடு வாதாட வந்து, விண்ணகத்திலிருந்து ஓர் அடையாளம் காட்டுமாறு வற்புறுத்தினர்.

இயேசுவின் மறுமொழி மிகவும் தனித்துவமானது. “அவர் தம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சுவிட்டு…” இந்தப் பெருமூச்சு, பரிசேயர்களின் கடினமான இதயங்களைக் கண்டு அவர் அடைந்த புனிதமான துயரத்தின் வெளிப்பாடாக இருந்தது. நம்பிக்கையின் கண்கள் அவர்களுக்கு இருந்திருந்தால், இன்னுமொரு புதுமை அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டிருக்காது. இயேசு அவர்களுக்காக “வானிலிருந்து ஓர் அடையாளத்தை” நிகழ்த்தியிருந்தாலும், அதுவும் அவர்களுக்குப் பயனளித்திருக்காது. எனவே, தம்மால் செய்யக்கூடிய ஒரே செயலை இயேசு செய்கிறார்—அவர் பெருமூச்சுவிடுகிறார்.

சில வேளைகளில், இவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுவது மட்டுமே நல்லதாக இருக்கும். பிறர் கடுமையோடும் பிடிவாதத்தோடும் நம்மை எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகளை வாழ்க்கையில் நாம் அனைவருமே சந்திக்க நேரிடலாம். இவ்வாறு நிகழும்போது, அவர்களோடு வாதாடவும், அவர்களைக் கண்டிக்கவும், நாம் சொல்வதே சரி என்று அவர்களை நம்பவைக்க முயலவும், இதுபோன்ற பிற செயல்களில் ஈடுபடவும் நாம் தூண்டப்படுவோம். ஆனால், சில வேளைகளில் மற்றொருவரின் இதயக் கடினத்தன்மைக்கு நாம் காட்டக்கூடிய மிகவும் புனிதமான எதிர்வினைகளுள் ஒன்று, ஆழ்ந்த, புனிதமான துயரத்தை அனுபவிப்பதாகும். நாமும் நம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து “பெருமூச்சுவிட” வேண்டும்.

ஒருவரின் இதயம் கடினமாக இருக்கும்போது, அறிவுக்கு ஏற்ப எடுத்துப் பேசுவதும் வாதிடுவதும் மிகக் குறைந்த பயனையே அளிக்கும். இதயக் கடினத்தன்மையைத்தான் நாம் மரபாக “தூய ஆவியாருக்கு எதிரான பாவம்” என்றும் அழைக்கிறோம். அது முரட்டுத்தனமும் பிடிவாதமும் நிறைந்த பாவம். அத்தகைய நிலையில், உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனத்திறப்பு மிகக் குறைவாகவே இருக்கும் அல்லது முற்றிலும் இல்லாமல் இருக்கும். மற்றொருவரின் வாழ்க்கையில் இதை நீங்கள் காணும்போது, அமைதி காப்பதும் துயரமுற்ற இதயத்தோடு இருப்பதுமே பெரும்பாலும் சிறந்த எதிர்வினையாகும். அவர்களுடைய இதயங்கள் மென்மையடைய வேண்டும்; பரிவோடு பகிரப்படும் உங்கள் ஆழ்ந்த துயரம், ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த உதவக்கூடிய மிகச் சில எதிர்வினைகளுள் ஒன்றாக இருக்கலாம்.

உங்கள் வாழ்க்கையில், குறிப்பாக நம்பிக்கை சார்ந்த காரியங்களைப் பற்றி, நீங்கள் அடிக்கடி வாதிடும் ஒருவரைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் அணுகுமுறையை ஆராய்ந்து, அவருடன் நீங்கள் பழகும் விதத்தை மாற்றிக்கொள்வதைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். அறிவுக்குப் பொருந்தாத அவர்களுடைய வாதங்களை ஒதுக்கிவிடுங்கள். இயேசு ஒரு புனிதமான பெருமூச்சின் வழியாகத் தம் தெய்வீக இதயம் வெளிப்பட்டு ஒளிர அனுமதித்ததுபோல, அவர்களும் உங்கள் இதயத்தைக் காண விடுங்கள். அவர்களுக்காகச் செபியுங்கள்; எதிர்நோக்குடன் இருங்கள்; மிகவும் பிடிவாதமான இதயங்களையும் உருகச் செய்வதற்கு உங்கள் துயரம் உதவ அனுமதியுங்கள்.

பரிவுமிக்க என் இயேசுவே, பரிசேயர்கள்மீது உமது இதயம் ஆழ்ந்த பரிவால் நிறைந்திருந்தது. அவர்களின் பிடிவாதத்தைக் குறித்து புனிதமான துயரத்தை வெளிப்படுத்த அந்தப் பரிவே உம்மைத் தூண்டியது. அன்பு ஆண்டவரே, உமது இதயத்தைப் போன்ற ஓர் இதயத்தை எனக்கும் தந்தருளும். பிறருடைய பாவங்களுக்காக மட்டுமன்றி, என் சொந்தப் பாவங்களுக்காகவும், குறிப்பாக நான் உள்ளத்தில் பிடிவாதமாக இருக்கும்போது, வருந்த எனக்கு உதவியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, என் இதயத்தை உருக்கியருளும். இந்த அருள் தேவைப்படுவோருக்கு உமது புனிதமான துயரத்தைக் கொண்டுசெல்லும் கருவியாக நானும் விளங்க உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


விண்ணக மறையுண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க்கிழமை

“நீங்கள் இன்னும் உணரவோ புரிந்துகொள்ளவோ இல்லையா? உங்கள் இதயங்கள் கடினமாகிவிட்டனவா? கண்கள் இருந்தும் நீங்கள் காண்பதில்லையா, காதுகள் இருந்தும் கேட்பதில்லையா?” மாற்கு 8:17–18

இயேசு தம் சீடர்களிடம் கேட்ட இந்தக் கேள்விகளை உங்களிடம் கேட்டிருந்தால், நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிப்பீர்கள்? நீங்கள் இன்னும் உணரவோ புரிந்துகொள்ளவோ இல்லை என்பதையும், உங்கள் இதயம் உண்மையிலேயே கடினமாக இருக்கிறது என்பதையும், கடவுள் வெளிப்படுத்திய அனைத்தையும் காணவும் கேட்கவும் நீங்கள் தவறுகிறீர்கள் என்பதையும் ஒப்புக்கொள்ளத் தாழ்ச்சி தேவை. நிச்சயமாக, இந்தப் போராட்டங்களுக்குப் பல்வேறு நிலைகள் உள்ளன; எனவே, நீங்கள் இவற்றோடு கடுமையான அளவில் போராடிக்கொண்டிருக்க மாட்டீர்கள் என நம்பலாம். ஆனால், ஓரளவுக்காவது இவற்றோடு நீங்கள் போராடுகிறீர்கள் என்பதைத் தாழ்மையுடன் ஒப்புக்கொள்ள முடிந்தால், அந்தத் தாழ்ச்சியும் நேர்மையும் உங்களுக்கு மிகுந்த அருளைப் பெற்றுத்தரும்.

பரிசேயர்கள் மற்றும் ஏரோதுவின் புளிப்புமாவைப் பற்றிய விரிவான உரையாடலின் பின்னணியில்தான் இயேசு தம் சீடர்களிடம் இந்தக் கேள்விகளைக் கேட்டார். இந்தத் தலைவர்களின் “புளிப்புமாவு”, பிறரைக் கெடுக்கும் புளிப்பூட்டியைப் போன்றது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். அவர்களுடைய நேர்மையின்மை, செருக்கு, மதிப்புமரியாதைகளைப் பெறுவதற்கான ஆசை போன்றவை பிறருடைய நம்பிக்கையை மிகக் கடுமையாகப் பாதித்தன. எனவே, மேலுள்ள கேள்விகளைக் கேட்டதன் மூலம், இந்தத் தீய புளிப்புமாவைக் கண்டுணர்ந்து அதை நிராகரிக்குமாறு இயேசு தம் சீடர்களுக்கு அறைகூவல் விடுத்தார்.

ஐயம் மற்றும் குழப்பத்தின் விதைகள் நம்மைச் சுற்றிலும் உள்ளன. இன்றைய நாள்களில் உலகியல் சார்ந்த உலகம் ஊக்குவிக்கும் ஏறக்குறைய அனைத்துமே ஏதோவொரு வகையில் இறையாட்சிக்கு எதிராக இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. ஆயினும், பரிசேயர்கள் மற்றும் ஏரோதுவின் தீய புளிப்புமாவைக் காணச் சீடர்களால் இயலாமல் போனதுபோலவே, நாமும் நம் சமூகத்தில் உள்ள தீய புளிப்புமாவைக் காண அடிக்கடி தவறுகிறோம். மாறாக, பல தவறுகள் நம்மைக் குழப்பி, உலகியல்வாதத்தின் பாதையில் நம்மை இட்டுச் செல்ல நாம் அனுமதிக்கிறோம்.

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஒன்று இதுதான்: ஒருவர் சமுதாயத்தில் ஏதோ ஒருவித அதிகாரமோ செல்வாக்கோ பெற்றிருப்பதால் மட்டுமே அவர் உண்மையும் புனிதமும் உள்ள தலைவராகிவிடுவதில்லை. மற்றொருவரின் உள்ளத்தைத் தீர்ப்பிடுவது ஒருபோதும் நம் வேலையல்ல என்றாலும், நம் உலகில் நல்லவை என்று முன்வைக்கப்படும் பல தவறுகளைக் கண்டறிய, நமக்குக் கட்டாயம் “கேட்கும் காதுகளும்” “காணும் கண்களும்” இருக்க வேண்டும். இறைவனின் சட்டங்களை “அறிந்துகொள்ளவும் புரிந்துகொள்ளவும்” நாம் இடையறாது முயல வேண்டும்; உலகிலுள்ள பொய்களை எதிர்கொள்ள அவற்றை வழிகாட்டியாகக் கொள்ள வேண்டும். இதை நாம் சரியாகச் செய்கிறோம் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள ஒரு முக்கியமான வழி, உண்மையை ஏற்க முடியாதபடி நம் உள்ளங்கள் ஒருபோதும் கடினமடைந்துவிடாமல் பார்த்துக்கொள்வதாகும்.

இன்று, நம் ஆண்டவரின் இந்தக் கேள்விகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்; குறிப்பாக, ஒட்டுமொத்தச் சமுதாயத்தின் பரந்த பின்னணியில் அவற்றை ஆராயுங்கள். நம் உலகமும் அதிகாரப் பொறுப்புகளில் உள்ள பலரும் கற்பிக்கும் பொய்யான “புளிப்புமாவைப்” பற்றிச் சிந்தியுங்கள். இந்தத் தவறுகளைப் புறக்கணித்து, விண்ணகத்தின் புனித மறையுண்மைகளை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ள உங்களை மீண்டும் அர்ப்பணியுங்கள். அப்போது அந்த உண்மைகள், அந்த உண்மைகள் மட்டுமே, உங்கள் அன்றாட வழிகாட்டியாக அமையும்.

மாட்சிமிக்க என் ஆண்டவரே, உண்மை அனைத்திற்கும் ஆண்டவராக நீர் இருப்பதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். என்னைச் சுற்றிலும் உள்ள தீய புளிப்புமாவைக் கண்டுகொள்ளும்படி, நாள்தோறும் என் கண்களையும் செவிகளையும் அந்த உண்மையை நோக்கித் திருப்ப எனக்கு உதவியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, உமது புனித வாழ்வின் மறையுண்மைகளில் நான் ஆழ்ந்திருக்கும்படி, எனக்கு ஞானத்தையும் பகுத்தறியும் கொடையையும் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


கடவுளின் எல்லாம் வல்ல ஆற்றல்

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் — புதன்கிழமை

இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் பெத்சாய்தாவுக்கு வந்தபோது, மக்கள் பார்வையற்ற ஒருவரை அவரிடம் கூட்டிவந்து, அவரைத் தொடுமாறு இயேசுவை வேண்டிக்கொண்டார்கள். அவர் பார்வையற்றவரின் கையைப் பிடித்து ஊருக்கு வெளியே அழைத்துச் சென்றார். மாற்கு 8:22–23

கலிலேயக் கடலுக்குச் சற்று வடக்கே இயேசு போதித்த ஊர்களுள் ஒன்று பெத்சாய்தா. பின்னர், தமது பொதுப்பணியின்போது, பெத்சாய்தா மனம் மாறாததற்காக இயேசு அந்த ஊரைக் கண்டிக்கிறார். “பெத்சாய்தாவே, ஐயோ! உனக்குக் கேடு! ஏனெனில் உன்னிடையே நிகழ்ந்த வல்ல செயல்கள் தீர், சீதோன் ஆகிய நகரங்களில் நிகழ்ந்திருந்தால், அங்குள்ளோர் சாக்கு உடை உடுத்திச் சாம்பலில் அமர்ந்து எப்போதோ மனம் மாறியிருப்பார்கள்” (மத்தேயு 11:21).

அவர்களுடைய நம்பிக்கையின்மையும் ஒழுக்கக்கேடான வாழ்வுமே, பார்வையற்றவரைக் குணமாக்குவதற்கு முன்பு இயேசு அவரை நகருக்கு வெளியே அழைத்துச் சென்றதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம். மேலும், பார்வையற்றவரை இயேசுவிடம் கூட்டிவந்தவர்கள், தங்களுடைய ஆழ்ந்த நம்பிக்கையால் அல்ல, ஆர்வத்தினாலேயே அவரைக் கூட்டிவந்ததாகத் தெரிகிறது. இயேசு அவரைக் குணமாக்கிய பின், “ஊருக்குள் போகவே வேண்டாம்” என்று கூறி அவரை வீட்டுக்கு அனுப்பியதற்கும் இதுவே காரணமாக இருக்கலாம். ஆகவே, இந்தப் புதுமை பெத்சாய்தாவில் வாழ்ந்தவர்களின் உள்ளங்களில் நம்பிக்கையை உருவாக்காது என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். எனவே, அங்கு திரும்பிச் செல்ல வேண்டாம் என்று அவருக்கு அறிவுறுத்தினார்.

கடவுள் எல்லாம் வல்ல ஆற்றல் உடையவர்; தாம் விரும்பும் எதையும், தாம் விரும்பும் எந்த நேரத்திலும் அவரால் செய்ய முடியும் என்பது தெளிவு. ஏற்கெனவே நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவர்கள் முன்னிலையில் மட்டுமே, அல்லது குறைந்தபட்சம் தம்மை இன்னும் நிராகரிக்காதவர்கள் முன்னிலையில் மட்டுமே, தமது எல்லாம் வல்ல ஆற்றலைச் செயல்படுத்தவே அவர் பெரும்பாலும் விரும்புகிறார். தமது போதனையைக் கேட்டும் நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களை இயேசு சந்திக்கும்போது, அவர்கள் முன்னிலையில் எந்தப் புதுமையையும் செய்ய மறுக்கிறார்.

நம்பிக்கையே முதலில் வர வேண்டும்; அதன் பின்னரே கடவுளின் எல்லாம் வல்ல ஆற்றல் தடையின்றிப் பாய்ந்தோடுகிறது என்பதையே இது நமக்குச் சொல்கிறது. நிச்சயமாக, இறைவார்த்தையின் அருள் எப்போதும் அனைவருக்கும் வழங்கப்படுகிறது. கடவுளின் புனித வார்த்தை என்னும் விதை எப்போதும் அனைவருக்கும் கிடைக்கிறது. ஆனால், நற்செய்தியாகிய அவரது புனித வார்த்தையை அனுப்புவதற்கும், மாற்றம் விளைவிக்கும் அவரது எல்லாம் வல்ல ஆற்றலை வெளிப்படுத்துவதற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டை உணர்வது முக்கியம். பின்னதைப் பெறுவதற்கான ஒரே வழி, முதலில் முன்னதை ஏற்றுக்கொள்வதே. நாம் அவரது வார்த்தையைக் கேட்டு, ஏற்றுக்கொண்டு, அதில் நம்பிக்கை கொள்ளாவிட்டால், மாற்றம் விளைவிக்கும் அவரது ஆற்றலின் அருளைப் பெற மாட்டோம்.

இவ்வாறு கூறியபோதிலும், கடவுளின் “எல்லாம் வல்ல ஆற்றலை” அற்புதங்களோடு மட்டுமே குறுக்கிவிட முடியாது என்பதையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இயேசு இவ்வுலகில் வாழ்ந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த அளவுக்கு உடல்சார்ந்த அற்புதங்கள் இன்று நிகழ்வதில்லை என்பதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். ஆனால் அவருடைய எல்லாம் வல்ல ஆற்றல் இன்றும் செயல்படுகிறது; இயேசு இவ்வுலகில் வாழ்ந்த காலத்தைவிட இன்னும் மேலான விதத்தில் செயல்படுகிறது. இன்று அவருடைய ஆற்றல், அருளின் நிறைவாலும் தூய ஆவியாரை நமக்கு வழங்குவதாலும் நம்மை உள்ளார்ந்து மாற்றுகிறது. இறைவார்த்தையைக் கேட்டு, உண்மையான நம்பிக்கையோடு அதற்குப் பதிலளித்தபின், நாம் எப்போதும் நாடி எதிர்பார்க்க வேண்டிய உண்மையான அற்புதம் இதுவே.

இன்று, உங்கள் நம்பிக்கையையும், உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் மாற்றமளிக்கும் ஆற்றல் உங்களுக்குத் தேவைப்படுவதையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்களுக்குள் நம்பிக்கை உயிரோடு இருப்பதைக் காண்கிறீர்களா? அப்படியானால், உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் ஆற்றலையும் தூய ஆவியார் அளிக்கும் மாற்றத்தையும் நீங்கள் நிச்சயமாக அனுபவிப்பீர்கள். அருளின் இந்த ஆற்றலும் உள்ளார்ந்த மாற்றமும் உங்களுக்குள் செயல்படுவதை நீங்கள் காணவில்லை என்றால், தமது ஆற்றலை வெளிப்படுத்துவதற்காக இயேசு பார்வையற்ற மனிதரை நகருக்கு வெளியே அழைத்துச் செல்லும் காட்சியைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். முதலில் நம்பிக்கை கொள்ள நாடுங்கள். ஏனெனில், நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்டால், நம் ஆண்டவர் உங்கள் அருகில் நிலைத்திருந்து, உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் அற்புதங்களைச் செய்ய முடியும்.

எல்லாம் வல்ல ஆண்டவரே, நீர் அனுப்பிய நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டு உம்மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்கள்மேல் உமது எல்லாம் வல்ல ஆற்றலைப் பொழியத் திருவுளம் கொள்கிறீர். நான் மனம் மாறி நம்பிக்கை கொள்ளத் தீர்மானிக்கவும், இவ்வாறு உமது நிறைவான அருளால் மாற்றம் பெறத் தகுந்த மனநிலையில் இருக்கவும், உமது வார்த்தையைக் கேட்க என் செவிகளைத் திறந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


புரிந்துகொள்ளுங்கள், ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள், தழுவிக்கொள்ளுங்கள்

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் — வியாழக்கிழமை

இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் பிலிப்பு செசரியாவைச் சேர்ந்த ஊர்களுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். வழியில் அவர் தம் சீடர்களிடம், “நான் யார் என்று மக்கள் சொல்கிறார்கள்?” என்று கேட்டார். மாற்கு 8:27

இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலாக, சிலர் அவரைத் “திருமுழுக்கு யோவான் என்றும், வேறு சிலர் எலியா என்றும், இன்னும் சிலர் இறைவாக்கினர்களுள் ஒருவர் என்றும்” கருதுவதாகச் சீடர்கள் இயேசுவிடம் தெரிவித்தார்கள். பின்னர், தம்மை யார் என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள் என இயேசு சீடர்களிடம் கேட்டார். பேதுருதான், “நீரே கிறிஸ்து” என்று பதிலளித்தார்.

இயேசுவுக்கும் சீடர்களுக்கும் இடையிலான இந்த உரையாடலை நாம் சிந்திக்கும்போது, நம் ஆண்டவர் உங்களிடமும் அதே கேள்வியைக் கேட்பதைக் கேட்க முயலுங்கள். “ஆனால் நீங்கள், நான் யார் என்று சொல்கிறீர்கள்?” அறிவின் அடிப்படையில் இதற்குப் பதிலளிப்பது உங்களுக்கு எளிதாக இருக்கலாம். இருந்தாலும், அவசரப்பட்டுப் பதிலளிக்காதீர்கள். இதைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். உங்கள் ஆன்மாவின் ஆழத்தில், இயேசுவைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நம்புகிறீர்கள்?

பேதுருவின் பதில் சரியானதே என்றாலும், அதன் உண்மையான பொருள் என்ன என்பதைச் சிந்திப்பது முக்கியம். கிறிஸ்துவாகத் தாம் நிறைவேற்ற வேண்டிய பணியை இயேசு விளக்கத் தொடங்கியவுடனேயே பேதுருவால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்பதில் இது குறிப்பாகத் தெளிவாகிறது. கிறிஸ்துவாகத் தாம் “மிகுந்த துன்பங்கள் படவும், மூப்பர்கள், தலைமைக் குருக்கள், மறைநூல் அறிஞர்கள் ஆகியோரால் புறக்கணிக்கப்படவும், கொல்லப்படவும், மூன்று நாள்களுக்குப் பின் உயிர்த்தெழவும்” வேண்டும் என்று இயேசு பேதுருவுக்கும் மற்ற சீடர்களுக்கும் விளக்கினார். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், தமது பணியின் மையப்பொருளைச் சீடர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று இயேசு விரும்பினார். பலியாகும் இறைவனின் செம்மறியாகி, நம் பாவங்களுக்காக இறப்பதே அவருடைய பணியாக இருந்தது. ஆனால் இதை உடனடியாகப் புரிந்துகொண்டு, ஏற்று, நன்றியுடன் தழுவிக்கொள்வது சீடர்களுக்கு மிகவும் கடினமாக இருந்தது.

இயேசுவின் இந்த முதன்மையான பணியை நீங்கள் புரிந்துகொண்டு, ஏற்று, தழுவிக்கொள்கிறீர்களா? நீங்கள் தனிப்பட்ட முறையில் செய்த பாவங்களால் உங்களுக்கு ஒரு மீட்பர் தேவைப்படுகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறீர்களா? உங்கள் பாவங்களின் விளைவு சாவு என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறீர்களா? நித்திய சாவு என்பதை? மேலும், இயேசுவின் இறப்பினால் மட்டுமே எல்லாப் பாவமும் சாவும் அழிக்கப்படுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறீர்களா?

சில வேளைகளில், நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று கற்றுத்தரும் ஓர் ஊக்கமளிக்கும் நபர் மட்டுமே இயேசு என்ற தவறான எண்ணத்தில் நாம் விழுந்துவிடலாம். அது உண்மைதான் என்றாலும், இயேசு அதற்கும் மேலானவர். விண்ணகத்திற்குச் செல்லும் ஒரே வழி அவரே. அவருடைய இறப்பும் உயிர்ப்பும் இல்லாமல் நாம் விண்ணகத்தை அடைய முடியாது. ஒரே மீட்பர் அவரே. நம் பாவங்களுக்காகக் கொல்லப்பட்ட செம்மறி அவரே. நித்திய மீட்பின் ஒரே ஊற்று அவரே. விண்ணகத்திற்கும் மனிதகுலத்திற்கும் இடையிலான ஒரே பாலம் அவரே. இதை ஓரளவுக்கு அறிவால் நீங்கள் புரிந்துகொண்டிருக்கலாம். என்றாலும், இந்த உண்மையில் நீங்கள் கொண்டுள்ள நம்பிக்கை உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் ஆழமாகப் பதிய வேண்டும். அப்போதுதான் நீங்கள் அதை நம்பி, அவர் அளிக்கும் நித்திய மீட்பின் கொடையை உங்கள் உள்ளத்தின் மிக ஆழமான மையத்தில் தழுவிக்கொள்ள முடியும். இயேசுவின் வாழ்வு என்னும் கொடையை நாம் உண்மையாகப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்றால், அடிப்படையிலேயே நம்மை மாற்றும் விதத்தில் இதைப் புரிந்துகொண்டு, ஏற்று, தழுவிக்கொள்ள வேண்டும்.

நம் ஆண்டவரின் இந்தக் கேள்விக்கு நீங்கள் எவ்வாறு பதிலளிப்பீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். “நீங்கள், நான் யார் என்று சொல்கிறீர்கள்?” இதற்குச் சரியாகப் பதிலளிக்க வேண்டுமென்றால், நம் ஆண்டவரின் மீட்புப் பணியை நீங்கள் புரிந்துகொள்வதிலும், ஏற்றுக்கொள்வதிலும், முழுமையாகத் தழுவிக்கொள்வதிலும் தொடர்ந்து ஆழப்பட வேண்டும். இது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் ஒரு பயணம் என்றாலும், இந்த இறைமறைபொருளிலும் கொடையிலும் இன்னும் ஆழமாக நுழைவதை நாம் ஒருபோதும் நிறுத்தக்கூடாது. அப்போதுதான் கடவுளின் கிறிஸ்துவாகிய அவருடைய வாழ்வாலும் இறப்பாலும் உயிர்ப்பாலும் நாம் முழுமையாக மாற்றப்படுவோம்.

மீட்பளிக்கும் ஆண்டவரே, இன்றும் என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நாளும் என் மனமும் இதயமும் உமக்கு இன்னும் ஆழமாகத் திறந்திருக்கச் செய்தருளும். உம்மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையிலும், உம்மையும் உமது தெய்வீக மீட்புப் பணியையும் பற்றிய புரிதலிலும் நான் தொடர்ந்து ஆழப்படுவேனாக. இவ்வாறு நான் வளரும்போது, நீர் எனக்கு வழங்க வந்த அனைத்தையும் பெற்றுக்கொள்ள இன்னும் முழுமையாக ஆயத்தமாயிருக்கும்படி என்னை மேன்மேலும் உருமாற்றியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


உண்மையான நிறைவு

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை

“ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொண்டாலும், தம் உயிரை இழந்துவிட்டால் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” மாற்கு 8:36

சுருக்கமான, நேரடியான இந்தக் கேள்வி ஆழ்ந்து தியானிக்கத் தகுந்தது. மாற்கு நற்செய்தியில், இயேசு தமது சீடராக இருப்பதற்கான தேவைகளைப் பற்றிக் கற்பிக்கும் சூழலில் இந்த வாக்கியம் இடம்பெறுகிறது. தாமே கிறிஸ்துவாகத் துன்புற்று இறக்கப்போவதை இயேசு வெளிப்படையாகக் கற்பிக்கத் தொடங்கிய பின்னர் இது வருகிறது.

மேலுள்ள கேள்வியின் முதல் பகுதியிலிருந்து அதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். “ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொண்டாலும்… அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொள்ள விரும்புகிறீர்களா? பெரும்பாலானோருக்கு அத்தகைய வாய்ப்பு மிகவும் கவர்ச்சிகரமானது. “உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொள்வது” என்பது இவ்வுலகம் வழங்கக்கூடிய அனைத்தையும் பெற்றுக்கொள்வதாகும். இவ்வுலகில் அளவற்ற செல்வம் உங்களுக்கு வழங்கப்படுவதாகக் கற்பனை செய்துபாருங்கள். எந்தவொரு பரிசுச்சீட்டுக் குலுக்கலிலும் இதுவரை வழங்கப்பட்ட மிகப்பெரிய பரிசுத்தொகையையும், அதைவிட அதிகமாகவும் நீங்கள் வென்றால் எப்படி இருக்கும்? உலகெங்கும் அழகிய மாளிகைகள், உங்களுக்கென ஒரு தனி விமானம், அனைத்து நவீன வசதிகள், மிக விலையுயர்ந்த கார்கள் ஆகியவற்றைப் பெற்று, உங்கள் எஞ்சிய வாழ்நாள் முழுவதும் நீங்கள் விரும்பியதைச் செய்ய முடிந்தால் எப்படி இருக்கும்? இது கவர்ச்சியாக இருக்கிறதா? மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது நிச்சயமாக அப்படித்தான் இருக்கிறது. ஆனால் இது மிகவும் ஏமாற்றமளிக்கும் ஒரு கவர்ச்சியும்கூட. ஏனெனில், இவை அனைத்தும் உங்களை இப்போது இருப்பதைவிட அதிக மகிழ்ச்சியுள்ளவராகவோ, அதிக நிறைவுள்ளவராகவோ ஆக்க முடியாது.

இந்தக் கேள்வியின் இரண்டாம் பகுதிக்கும் பதிலளிப்பது எளிது. உங்கள் உயிரை இழக்க விரும்புவீர்களா? நிச்சயமாக இல்லை. ஆகவே, இயேசு ஒரே வாக்கியத்தில் ஒன்றுக்கொன்று முரணான இரண்டு கருத்துகளை முன்வைக்கிறார். பெரும்பாலானோர் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொள்ள விரும்புவார்கள்; ஆனால் தங்கள் உயிரை இழக்க ஒருபோதும் விரும்பமாட்டார்கள். ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்காமல் மற்றொன்றை விரும்ப முடியாது என்பதை நமக்கு மிகத் தெளிவாகக் கூறவே இயேசு இந்த முரண்பாட்டை முன்வைக்கிறார். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், உங்கள் இதயத்தின் ஆசை இவ்வுலகச் செல்வங்களையே நாடுவதாக இருந்தால், அந்த ஆசைக்கு நீங்கள் இடமளிக்கும் அளவுக்கு உங்கள் உயிரையே உண்மையில் இழக்கிறீர்கள். மாறாக, உங்கள் ஆன்மாவின் மீட்பை நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்தால், இவ்வுலகின் செல்வங்களையும் கவர்ச்சிகளையும் நாடும் ஆசையை நீங்கள் கைவிட வேண்டும். இரண்டையும் ஒருசேர விரும்பித் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது.

இப்படியிருந்தாலும், இவ்வுலகில் பல உடைமைகளைக் கொண்டிருந்தும் அவற்றின்மீது சிறிதும் பற்றில்லாத ஒருவர் மிக அரிதாக இருக்கக்கூடும். அத்தகையவர் இவ்வுலகப் பொருள்களிலிருந்து முற்றிலும் பற்றற்று வாழ்ந்து, கடவுளிலும் அவரது திருவுளத்திலும் மட்டுமே உண்மையான நிறைவைக் காண்கிறார்; தம்மிடமுள்ள எந்தப் பொருளையும் பெரிதாகக் கருதுவதில்லை. ஒருவர் பெருஞ்செல்வத்தைச் சேர்த்துவிட்ட நிலையில், இத்தகைய உள்ளார்ந்த மனநிலையை அடைவது மிகவும் கடினமானதே.

மறுபுறம், இவ்வுலகில் மிகக் குறைவான உடைமைகளையே கொண்டிருப்பவர்களும் உள்ளனர். சொல்லின் நேரடியான பொருளிலேயே அவர்கள் உண்மையில் ஏழைகள். எனினும், அவர்கள் செல்வத்தைப் பற்றிக் கனவு கண்டபடியே தங்கள் நாள்களைக் கழிக்கிறார்கள்; தங்களிடம் இல்லாத அனைத்தின்மீதும் பேராசை கொள்கிறார்கள். வருத்தத்திற்குரிய வகையில், இத்தகைய ஏழை ஒருவரும், செல்வத்தையே வாழ்வின் இலக்காகவும் மையமாகவும் ஆக்கிக்கொண்டவரைப் போலவே உண்மையில் பொருள்களின்மீது பற்றுக்கொண்டவராக இருக்கிறார். அந்த உள்ளார்ந்த பற்று ஆன்மீக வாழ்வில் பெரும் தீங்கு விளைவிக்கும்.

“ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொண்டாலும், தம் உயிரை இழந்துவிட்டால் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” என்ற இயேசுவின் இந்தக் கேள்வியை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்தக் கேள்வியைச் செபத்திற்கும் தியானத்திற்கும் சுயபரிசோதனைக்கும் அடிப்படையாகக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் ஆசைகளை நேர்மையாக எதிர்கொள்ள முயலுங்கள். செல்வத்தைப் பற்றிப் பகற்கனவு காண்பதில் அதிக நேரம் செலவிடுவதை நீங்கள் கண்டால், இந்தக் கேள்விக்கு விசேட கவனம் செலுத்துங்கள். அந்த ஆசைகளின் வழியாகவோ அவை நிறைவேறுவதன் வழியாகவோ வாழ்வின் நிறைவை ஒருபோதும் பெற முடியாது. கடவுள், கடவுள் மட்டுமே நிறைவளிக்கிறார். மற்ற அனைத்திற்கும் மேலாகக் கடவுளைத் தேடுங்கள்; அப்போது இவ்வுலகம் வழங்கக்கூடிய எதுவும் இறையாட்சியின் செல்வங்களுக்கு அருகில்கூட வர முடியாது என்பதை நீங்கள் கண்டுகொள்வீர்கள்.

ஆண்டவரே, நீர், நீர் மட்டுமே வாழ்வின் நிறைவுக்கு ஊற்றாக இருக்கிறீர். இறுதியில் உம்மையும் உமது திருவுளத்தையும் மட்டுமே நான் நாடும்படி என் ஆசைகளைத் தூய்மைப்படுத்தியருளும். உம்மில் மட்டுமே நான் நிறைவைக் காணும்படி, வாழ்வின் ஒவ்வொரு ஏமாற்றத்திலிருந்தும் பொய்யான கவர்ச்சியிலிருந்தும் என்னை விடுவித்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


அவருக்குச் செவிசாயுங்கள்

பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் வாரம் சனிக்கிழமை

இயேசு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரை மட்டும் தனியே அழைத்துக்கொண்டு உயர்ந்த மலைமேல் சென்றார். அங்கே அவர்கள் முன்பாக அவர் தோற்றமாற்றம் அடைந்தார். அவருடைய ஆடைகள் ஒளிவீசும் வெண்மையாயின; உலகில் எந்தச் சலவைத் தொழிலாளியும் வெளுக்க முடியாத அளவுக்கு அவை வெண்மையாக இருந்தன. மாற்கு 9:2–3

தோற்றமாற்றத்தின் செய்தி, நம் ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்நாள் முழுவதும் மிக ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை ஊட்டும் செய்தியாக அமைய வேண்டும். இந்த நிகழ்வின் வழியாகக் கடவுளின் மாட்சி வெளிப்படுத்தப்பட்டது; மோசே மற்றும் இறைவாக்கினர்களின் போதனைகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன; நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒரே செய்தியைத் தந்தை அறிவித்தார்: “இவரே என் அன்பார்ந்த மகன். இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்.” இந்த உண்மையை நாம் புரிந்துகொண்டு, இந்தக் கட்டளையைப் பின்பற்றினால், தோற்றமாற்றம் வெளிப்படுத்திய மாட்சிகளில் நாம் என்றென்றும் பங்குகொள்வோம்.

முதலில், இயேசுவின் மனித உடல் என்னும் திரை விலக்கப்பட்ட இந்த வெளிப்பாடு, பேதுருவையும் மற்ற சீடர்களையும் புனிதமான பிரமிப்பில் ஆழ்த்தியது என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். தோற்றம் மாறிய தம் ஆண்டவரோடு மலையிலேயே என்றென்றும் தங்கியிருக்கப் பேதுரு விரும்பினார். இயேசு கைது செய்யப்பட்டபோது அவர் தப்பியோடத் தீர்மானித்ததோடும், பின்னர் இயேசுவைத் தமக்குத் தெரியும் என்பதையே மறுதலித்ததோடும் இதை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். இயேசுவின் பலி தொடங்குவதைக் கண்டபோது, அவர் ஓடி ஒளிந்துகொண்டார். ஆனால் இங்கே, இயேசுவின் மாட்சியைக் காணும்போது, அவரோடு என்றென்றும் தங்கியிருக்க விரும்புகிறார்.

இந்தப் பகுதியிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய முதல் பாடம் இதுதான்: தியாகத்தை ஏற்றுக்கொள்வதைவிட மாட்சியை ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் எளிது. அச்சத்தையும் குழப்பத்தையும் விளைவிப்பதைத் தேர்ந்தெடுப்பதைவிட ஆறுதல் அளிப்பதைத் தேர்ந்தெடுப்பது மிகவும் எளிது. வீழ்ச்சியுற்ற மனிதகுலத்தின் கண்ணோட்டத்தில் இது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக இருந்தாலும், பேதுரு இறுதியில் தம் வாழ்வில் இதைத் திருத்திக்கொண்டதுபோல, நாமும் நம் ஆன்மிக வாழ்வில் இதைத் திருத்திக்கொள்ள நிச்சயமாக முயல வேண்டும்.

தியாக வாழ்வை ஏற்றுக்கொள்ளத் தந்தை இந்தச் சீடர்களை அழைக்கும்போது, அவர்களது வருங்காலப் பயணத்தில் உதவுவதும் அவர்களுக்குத் தோற்றமாற்றம் வெளிப்படுத்தப்பட்டதன் நோக்கங்களில் ஒன்றாகும். இறுதியில் அவர்கள் தங்கள் சொந்தச் சிலுவைகளை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்; அன்பின் பொருட்டு அந்தச் சிலுவைகளை ஏற்றுக்கொள்வார்களா என்பதை அவர்கள் தீர்மானிக்க வேண்டியிருக்கும். தியாகம் என்பதன் பொருள் இதுவே: அன்பின் பொருட்டுத் துன்பத்தை ஏற்றுக்கொள்வது. தியாக அன்பைத் தேர்ந்தெடுக்க ஒருவருக்கு உதவும் ஒன்று, அந்தத் தியாகம் எத்தகைய பலனைத் தருகிறது என்பதை அறிந்திருப்பதாகும். தோற்றமாற்றம் அளித்தது அதைத்தான். தோற்றம் மாறிய இயேசுவின் மாட்சியைக் கண்டதால், இயேசு முன்னறிவித்த பலி இறுதியில் நித்திய மாட்சியில் நிறைவுபெறும் என்பதைப் பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோர் காலப்போக்கில் தங்கள் மனத்திலும் இதயத்திலும் உணர்ந்துகொள்ள முடிந்தது.

தோற்றம் மாறிய இயேசுவின் மாட்சியை உங்கள் சொந்தக் கண்களால் காணும் அனுபவம் பெரும்பாலும் உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்காது என்றாலும், பலர் தங்கள் வாழ்வின் பல்வேறு நேரங்களில் ஆன்மிக ஆறுதல்களைப் பெற்றிருக்கிறார்கள். இவ்வாறு நிகழும்போது, அந்த ஆறுதல்கள் நீடிக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோம். ஆனால் அவை அரிதாகவே நீடிக்கின்றன. மாறாக, கடவுள் தமது மாட்சியைச் சிறிதளவே நமக்குக் காண்பிக்கிறார்; அதன் நினைவை நாம் பற்றிக்கொண்டு, அது நமக்கு மிகவும் தேவைப்படும் வேளையில் அதைப் பயன்படுத்திக்கொள்வதற்காகவே அவ்வாறு செய்கிறார். தந்தையின் குரலுக்குச் செவிசாய்த்துக் கீழ்ப்படிந்து நடக்கும்போது, அத்தகைய வேளைகள் வரும். “இவரே என் அன்பார்ந்த மகன். இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்.”

இப்போது மாட்சியில் இருக்கும் இயேசு, இவ்வுலகில் நடமாடிய அதே இயேசுதான் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். திருவிவிலியத்தில் போதனைகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள அதே இயேசுதான் அவர். அநீதியை அனுபவித்த அதே இயேசு. வெற்றியுடன் உயிர்த்தெழுந்த அதே இயேசு. இயேசுவின் வாழ்வைப் போலவே நம் வாழ்வும் பல அனுபவங்களால் நிறைந்துள்ளது. எனவே, வாழ்வில் நமக்கு ஏற்படும் ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் ஒன்றிணைப்பதற்கான ஒரே வழி தந்தையின் கட்டளையைப் பின்பற்றுவதுதான். “இவருக்குச் செவிசாயுங்கள்.” மீட்பரின் குரலுக்குச் செவிசாயுங்கள். ஆறுதலின் மலைமீது அவரைப் பின்தொடர்ந்து செல்லுங்கள். ஒவ்வொரு துன்பத்திலும் சிலுவையிலும் அவரோடு நிலைத்திருங்கள். அவர் கற்பிக்கும் அனைத்திற்கும் செவிசாயுங்கள். நீங்கள் அவ்வாறு செய்தால், ஒருநாள் மாட்சியில் அவரோடு என்றென்றும் நிலைத்திருக்க உண்மையாகவே அழைக்கப்படுவீர்கள்.

தோற்றம் மாறிய ஆண்டவரே, பேதுருவைப் போல நானும் உம்மோடு என்றென்றும் நிலைத்திருக்க விரும்புகிறேன். நீர் என்னை எங்கு வழிநடத்தினாலும், எப்போதும் உம்மோடு நிலைத்திருக்க எனக்குத் தேவையான அருளைத் தாரும். நான் செய்யுமாறு கேட்கப்படும் ஒவ்வொரு தியாகத்திலும், நான் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு துன்பத்திலும், என் ஆன்மாவை ஆசீர்வதிக்கும் ஒவ்வோர் ஆறுதலிலும் நான் உம்மோடு நிலைத்திருப்பேனாக. நான் எப்போதும் உமக்குச் செவிசாய்த்து, உமது திருவார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

பொருளடக்கம்


4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்: