அத்தியாயம் இரண்டு: “ஆன்மிகப் பயிற்சிகள்”

ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் என்னும் புனித இஞ்ஞாசியாரின் படைப்பு, ஒரு நூல் என்பதைவிட, முறையாக அமைக்கப்பட்ட 30 நாள் தியான முகாமுக்கான வழிகாட்டி என்பதே பொருத்தமானது. இதை மேற்கொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த வழி, நன்கு பயிற்சி பெற்ற ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டியின் துணையுடன் ஒருவர் 30 நாட்கள் மௌனத்திலும் தனிமையிலும் இருப்பதாகும். புனித இஞ்ஞாசியார் வகுத்துள்ள அமைப்பின்படி அவரை வழிநடத்தக்கூடியவராக அந்த ஆன்மிக வழிகாட்டி இருக்க வேண்டும். தியானத்தில் ஈடுபடுபவர் ஒவ்வொரு நாளும் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதற்கான பொதுவான வழிமுறைகளை இந்த அமைப்பு வழங்குகிறது. இந்த அறிவுரைகள் முதன்மையாக, தியானத்தில் ஈடுபடுபவரை வழிநடத்த ஆன்மிக வழிகாட்டி பயன்படுத்துவதற்காக எழுதப்பட்டவை.

ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் என்னும் புனித இஞ்ஞாசியாரின் வழிமுறை, ஓர் ஆன்மா வாழும் கடவுளைச் சந்தித்து அவரை அன்பு செய்ய உதவும், அனுபவத்தில் சோதித்து உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஓர் அமைப்பாகும். கடவுளோடு ஒன்றித்திருப்பதும், அவரது நிறைவான திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதுமே இதன் ஒரே குறிக்கோள். இந்தக் குறிக்கோளை அடைவதற்கு, இவ்வுலகப் பொருள்கள்மீதுள்ள நெறிபிறழ்ந்த பற்றுகள் அனைத்தையும் அகற்ற வேண்டும் என்றும் புனித இஞ்ஞாசியார் விளக்குகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறினால், கடவுளின் திருவுளத்தைத் தவிர மற்றவை ஒருவர்மீது அளவுக்கு மீறிய தாக்கத்தை அடிக்கடி ஏற்படுத்தக்கூடும். எனவே, ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் உங்கள்மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அனைத்தையும் ஆராய்ந்து பார்க்கவும், கடவுளின் திருவுளத்தை நோக்கி உங்களை வழிநடத்துபவற்றைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளவும், நெறிபிறழ்வை ஏற்படுத்துபவற்றிலிருந்து உங்களை விடுவித்துக்கொள்ளவும் உதவுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

ஆனால் சில வேளைகளில் வாழ்க்கை குழப்பம் நிறைந்ததாக இருக்கலாம். காலத்தின் தவறான ஞானத்தாலும், தீயோனாலும், உங்கள் சொந்த பலவீனத்தாலும் பாவத்தாலும் நீங்கள் எளிதில் தவறாக வழிநடத்தப்படலாம். ஆகவே, இஞ்ஞாசியாரின் கடுமையான பயிற்சிகள் உங்களுக்கு உறுதியான ஓர் அமைப்பை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. அதன் மூலம் அந்தக் குழப்பத்தைத் தாண்டி, புனிதமான வாழ்வுக்கும் இறுதியான மகிழ்ச்சிக்கும் உங்களை இட்டுச் செல்லும் பாதையை நீங்கள் தெளிவாகப் பகுத்தறிய முடியும்.

புனித இஞ்ஞாசியார் வகுத்த அமைப்பு: ஆன்மிகப் பயிற்சிகள்

இந்த நூலின் (ஆழங்களை ஆராய்தல்) நோக்கம், ஆன்மிகப் பயிற்சிகளை அவற்றுக்கென வகுக்கப்பட்ட 30 நாள் வடிவத்தில் வழங்குவது அல்ல என்றாலும், புனித இஞ்ஞாசியாரின் பயிற்சிகளின் அடிப்படை அமைப்பைப் புரிந்துகொள்வது உதவியாக இருக்கும். இந்த நூலில் வழங்கப்படும் பாடங்களையும் தியானங்களையும் நீங்கள் இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள இது உதவும்.

ஆன்மிகப் பயிற்சிகளை மிகச் சிறப்பாக அனுபவிக்க, ஒருவர் ஏறத்தாழ 30 நாட்கள் முழுமையான மௌனத்திலும் தனிமையிலும் இருக்கக்கூடியவராக இருப்பது நல்லது. கவனச்சிதறல்கள் ஏதுமில்லாத ஒரு தியான இல்லத்திலோ தனிமையான இடத்திலோ இதை மேற்கொள்வது மிகச் சிறந்தது. கிறிஸ்து ஒருவரே கவனத்தின் முழு மையமாக இருக்கும்படி, இந்தக் காலத்தில் தொலைக்காட்சி, இணையம், அன்றாடத் தொடர்புகள் போன்றவை தவிர்க்கப்படுகின்றன. மேலும், தியானத்தில் ஈடுபடுபவர் நோன்பு மற்றும் பிற அன்றாடத் தவமுயற்சிகள் போன்ற தன்னொறுப்புப் பழக்கங்களையும் மேற்கொள்வார்.

அன்றாட ஒழுங்கில், நாள் முழுவதும் வெவ்வேறு நேரங்களில் மொத்தம் 4–5 மணி நேரம் செபிப்பது இடம்பெறும். ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டியின் உதவியுடன் செபத்திற்கான நேரங்கள் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்படும்; ஆன்மிக ஒழுங்குமுறையாக அவை கவனத்துடன் கடைப்பிடிக்கப்படும். சில நாட்களில், செப வேளைகளில் ஒன்றிற்காக நள்ளிரவில் எழுவதும் இதில் அடங்கலாம். இந்தச் செப வேளைகள் முதன்மையாக இஞ்ஞாசியார் வகுத்துள்ள குறிப்பிட்ட தியானங்களை மையமாகக் கொண்டிருக்கும்.

தியானங்கள் நான்கு காலப்பகுதிகளாக, அல்லது இஞ்ஞாசியார் அழைப்பதுபோல “வாரங்களாக”, பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. எனினும், இவை வழக்கமான 7 நாள் வாரங்களாக இருப்பதில்லை. இந்த அமைப்பின் சுருக்கமான விளக்கம் இதோ:

முதல் வாரம்: முதல் “வாரம்” ஏறத்தாழ 4–5 நாட்களைக் கொண்டது. ஒருவரின் சொந்தப் பாவங்கள், பொதுவாகப் பாவம், இறப்பு, நரகம், கடவுளின் இரக்கம் ஆகியவற்றை ஆழமாக ஆராய்வது இதில் இடம்பெறும். ஒருவர் தமது வாழ்நாள் முழுவதிலும் செய்த பாவங்களை ஒப்புரவு அருளடையாளத்தில் அறிக்கையிடுவதுடன் இந்த வாரம் நிறைவடைகிறது. இது “வாழ்நாள் பொதுப் பாவசங்கீர்த்தனம்” எனப்படுகிறது.

இரண்டாம் வாரம்: ஒருவர் தமது வாழ்வின் பொறுப்பை நம்பிக்கையுடன் ஒப்படைக்கக்கூடிய உன்னத அரசராகக் கிறிஸ்துவை நோக்குவதுடன் இரண்டாம் வாரம் தொடங்குகிறது. இந்த வாரச் சிந்தனைகளில் பெரும்பகுதி, கிறிஸ்துவின் மனித அவதாரம் மற்றும் பிறப்பைப் பற்றிய தியானங்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், வேறு மூன்று தியானங்களும் இடையிடையே இடம்பெறுகின்றன: இரு கொடிகள், மூன்று வகையான மனிதர்கள் மற்றும் தாழ்ச்சியின் மூன்று வழிகள். கடவுளின் திருவுளத்தை உரிய முறையில் பகுத்தறிந்த பின், வாழ்வின் முக்கியமான ஒரு முடிவை எடுக்கும் செயல்முறையான “தேர்ந்தெடுத்தல்” என்பதுடன் இந்த வாரம் நிறைவடைகிறது. இரண்டாம் வாரம் ஏறத்தாழ பன்னிரண்டு நாட்கள் நீடிக்கும்.

மூன்றாம் வாரம்: மூன்றாம் வாரம் புனித வாரத்தின் நிகழ்வுகளை மையமாகக் கொண்டது; இது ஏறத்தாழ ஐந்து நாட்கள் நீடிக்கும்.

நான்காம் வாரம்: நான்காம் வாரம் கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்பையும் விண்ணேற்றத்தையும் மையமாகக் கொண்டது; இது ஏறத்தாழ ஒன்பது நாட்கள் நீடிக்கும்.

மேலும், செபிப்பதற்கான பல்வேறு வழிகளையும் பகுத்தறியும் முறைகளையும் பற்றிய சிந்தனைகள், இந்தக் குறிப்பிட்ட வாரங்கள் முழுவதிலும் இடையிடையே இடம்பெறும் முக்கியப் பாடங்களாக உள்ளன. இஞ்ஞாசியார் “தியானம்” என்று அழைக்கும் முறையை முதல் வாரம் செபத்தின் அடிப்படையாகப் பயன்படுத்துகிறது. இரண்டாம்–நான்காம் வாரங்கள், செபத்திற்காக அவர் வகுத்த “ஆழ்நிலைத் தியானம்” மற்றும் “புலன்களைப் பயன்படுத்துதல்” ஆகிய முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.

தியான நாட்களில், தியானத்தில் பங்கேற்பவர் ஒவ்வொரு நாளும் ஓர் ஆன்மிக வழிகாட்டியைச் சந்திப்பது சிறந்தது. இந்த நேரம், தமது ஆன்மாவில் தூய ஆவியார் ஏற்படுத்தும் பல்வேறு உள் அசைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்காகச் செலவிடப்படும். பங்கேற்பவரின் பொதுவான மனநிலை, உணர்வுகள், பாசங்கள், ஆறுதல்கள், உள்ளத் தூண்டுதல்கள், எண்ணங்கள், மனப்போக்குகள் போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, கடவுள் என்ன சொல்கிறார் என்பதைப் பகுத்தறிய வழிகாட்டி உதவ வேண்டும். ஒருவரின் ஆன்மாவில் எழும் பல்வேறு உள் அசைவுகள் கடவுளிடமிருந்து வருகிறதா அல்லது தீயோனிடமிருந்து வருகிறதா என்பதைத் தீர்மானிக்க, “ஆவிகளைப் பகுத்தறிதல்” குறித்து இஞ்ஞாசியார் வகுத்துள்ள நெறிகளைப் பயன்படுத்துவதே இதன் நோக்கம். இந்தச் சந்திப்புகள் ஆலோசனை வழங்குவதற்கோ பாவசங்கீர்த்தனம் செய்வதற்கோ உரியவை என்பதைவிட, ஒருவரின் அன்றாடச் செபத்திலும் செயல்பாடுகளிலும் கடவுளின் செயல்பாட்டைப் பகுத்தறிவதற்கானவை. இதன் வழியாக, தியானத்தில் பங்கேற்பவர் தம்மிடம் கடவுள் விரும்பும் தீர்மானங்களை எடுக்க முடியும். வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், ஒருவர் தமது வாழ்வுக்கான கடவுளின் திருவுளத்தை அறிந்து தேர்ந்துகொள்ள, முதலில் அதைத் தெளிந்து உணர வேண்டும். இந்தச் செயல்முறையில் ஆன்மிக வழிகாட்டி உதவ வேண்டும்.

ஒவ்வொரு நாளிலும் மேற்கொள்ளப்படும் பிற பயிற்சிகளில், காலையிலும் நண்பகலிலும் மாலையிலும் செய்யப்படும் குறிப்பிட்ட ஆய்வும் அடங்கும். பயிற்சிகளை எந்த அளவுக்கு நன்றாகச் செய்துவருகிறோம் என்பதை இதில் ஆராய வேண்டும். பயிற்சிகளின் முறைகளைப் பற்றுறுதியுடன் கடைப்பிடித்து, அவற்றின் கனிகளைப் பெற இது உதவும். மேலும், தியானத்தில் பங்கேற்பவர் நம்பிக்கை, திருஅவையின் போதனை, புனிதர்களின் வாழ்க்கை ஆகியவற்றைப் பற்றிய ஆன்மிக நூல்களை வாசிப்பதிலும் நேரம் செலவிடுவார்.

அடிப்படை நெறியும் அடித்தளமும்

புனித இஞ்ஞாசியார் விளக்கும் ஆன்மிகப் பயிற்சிகளின் நோக்கமும் இலக்கும் வருமாறு:

நம் ஆண்டவராகிய கடவுளைப் புகழவும், அவருக்கு வணக்கம் செலுத்தவும், அவருக்குப் பணிபுரியவும், இவற்றின் வழியாகத் தமது ஆன்மாவை மீட்டுக்கொள்ளவும் மனிதர் படைக்கப்பட்டுள்ளார்.

பூமியில் உள்ள மற்ற அனைத்தும் மனிதருக்காகவும், அவர் படைக்கப்பட்ட நோக்கத்தை அடைய அவருக்கு உதவுவதற்காகவும் படைக்கப்பட்டுள்ளன.

எனவே, அவை தமது இலக்கை அடைய உதவும் அளவுக்கு மனிதர் அவற்றைப் பயன்படுத்த வேண்டும்; அந்த இலக்கை அடைய அவை தடையாக இருக்கும் அளவுக்கு அவற்றிலிருந்து தம்மை விடுவித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இதற்காக, நமது சுதந்திர விருப்பத்தால் தேர்ந்தெடுக்க அனுமதிக்கப்பட்டு, தடைசெய்யப்படாத அனைத்திலும், படைக்கப்பட்ட பொருள்கள் எவற்றின் மீதும் பற்றின்றி இருப்பது அவசியம். ஆகவே, நம்மைப் பொறுத்தவரை, நோயைவிட உடல்நலத்தையோ, வறுமையைவிடச் செல்வத்தையோ, இகழ்ச்சியைவிட மதிப்பையோ, குறுகிய ஆயுளைவிட நீண்ட ஆயுளையோ நாம் விரும்பக்கூடாது; மற்ற அனைத்திலும் இவ்வாறே இருக்க வேண்டும். நாம் படைக்கப்பட்ட நோக்கத்தை அடைய நமக்கு மிகவும் உதவுவது எதுவோ, அதை மட்டுமே விரும்பித் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

மேற்கண்ட உரை இடம்பெறுவது ஆன்மிகப் பயிற்சிகளின் முதல் வாரத்தின் தொடக்கத்தில்; இப்பயிற்சிகளை மேற்கொள்வதற்கான அடித்தளத்தையும் மிக அடிப்படையான நெறியையும் இது எடுத்துரைக்கிறது. இந்த “அடிப்படை நெறியும் அடித்தளமும்” மீண்டும் மீண்டும் வாசிக்கப்பட வேண்டும். எல்லாத் தியானங்களையும் செபத்தையும் பயிற்சிகளையும் மேற்கொள்ளும்போது அவற்றைக் காண உதவும் “பார்வைக் கண்ணாடியாக” இதைக் கருத வேண்டும். புனித இஞ்ஞாசியாரைப் பொறுத்தவரை, வாழ்க்கையையே நாம் காண்பதற்கான “பார்வைக் கண்ணாடியும்” இதுதான். இதில் தெளிவான நான்கு நெறிகள் முன்வைக்கப்படுவதைக் காண்கிறோம்:

1. கடவுளின் மாட்சி: நாம் கடவுளுக்காகப் படைக்கப்பட்டுள்ளோம் என்று இஞ்ஞாசியார் அறிவிக்கிறார். அவ்வளவுதான். அவரைப் புகழவும், மாட்சிப்படுத்தவும், அவருக்கு வணக்கம் செலுத்தவும் நாம் படைக்கப்பட்டுள்ளோம். அவர் யாராக இருக்கிறாரோ அதன் பொருட்டே இவை கடவுளுக்குச் செலுத்தப்பட வேண்டியவை. அவர் கடவுள்.
2. மீட்பு: கடவுளை மாட்சிப்படுத்துவதும் புகழ்வதும் நமது வாழ்வின் இலக்காக இருந்தால், அதன் “உடன்விளைவு” நமது நிலைவாழ்வுக்கான மீட்பாகும். பல நேரங்களில் நாம் மீட்படைவோம் என்று அளவுக்கு மீறிய நம்பிக்கையுடன் எண்ணிக்கொள்கிறோம். கடவுள் நல்லவர் என்றும், நாம் இறக்கும்போது விண்ணகம் செல்வோம் என்றும் எண்ணிக்கொள்கிறோம். நமது இந்த அளவுக்கு மீறிய நம்பிக்கையின் விளைவாக, நிலைவாழ்வுக்கான நமது மீட்பை நோக்கி உழைக்க வேண்டிய இன்றியமையாத தேவையை உணரத் தவறிவிடலாம். இந்த பயிற்சிகள், வாழ்வில் நாம் செய்யும் அனைத்தும் கடவுளைப் புகழ்வதையும், மாட்சிப்படுத்துவதையும், அவருக்கு வணக்கம் செலுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனவா என்பதை ஆராய்வதன் வழியாக, அந்த இலக்கை நோக்கி அக்கறையுடன் உழைக்க நமக்கு உதவும்.
3. மதிப்பீடு: வாழ்வில் உள்ள அனைத்தையும் நாம் தொடர்ந்து மதிப்பீடு செய்து, நமது அன்றாடச் செயல்பாடுகள் வாழ்வின் ஒரே இலக்கை அடைய நமக்கு உதவுகின்றனவா இல்லையா என்பதைப் பகுத்தறிய வேண்டும். எனது பணம், வேலை, உறவுகள், பழக்கங்கள், பொழுதுபோக்குகள், மனப்போக்குகள், உடைமைகள், இலக்குகள், ஆசைகள், உணர்வுகள் போன்றவை கடவுளை மாட்சிப்படுத்தவும், அதன் வழியாக எனது ஆன்மாவை மீட்டுக்கொள்ளவும் எனக்கு உதவுகின்றனவா? அல்லது அவை இந்த இலக்கிற்குத் தடையாக இருக்கின்றனவா? புனித இஞ்ஞாசியார் முன்வைக்கும் தியானங்களும் பாடங்களும் அந்த இலக்கை அடைய உங்களுக்கு உதவுவதற்காக எழுதப்பட்டுள்ளன.
4. பற்றின்மை: இஞ்ஞாசியார் “பற்றின்மை” என்று அழைக்கும் மனநிலையை அடைய நாம் முயல வேண்டும். இந்தச் சொல்லைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இதற்கு “எனக்கு அக்கறையில்லை” என்று நிச்சயமாகப் பொருளல்ல. மாறாக, “என் வாழ்க்கை கடவுளின் திருவுளத்திற்கு ஏற்ப அமைந்திருக்கும்வரை, அது எவ்வாறு விரிகிறது என்பதில் எனக்கெனத் தனிப்பட்ட விருப்பம் எதுவும் இல்லை” என்பதே இதன் பொருள். இதைப் புரிந்துகொள்வது ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாதது. எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவரை உடலைத் தளரச் செய்யும் ஒரு நோய் தாக்குகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். அந்த நோய் பல ஆண்டுகள் நீடித்து, இறுதியில் மரணத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் வாய்ப்பே அதிகம். இதை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக இருக்கலாம். புதுமையான முறையில் குணமடைவதையே தொடர்ந்து நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் மனப்போக்கு ஏற்படலாம். ஆனால், அதுதான் கடவுளுக்கு மிகுந்த மாட்சியை அளித்து, உங்கள் வாழ்வின் புனிதத்திற்காக மிகச் சிறந்த ஆன்மிகக் கனியை விளைவிக்குமா? அப்படியும் இருக்கலாம்; அப்படி இல்லாமலும் இருக்கலாம். கிறிஸ்துவின் துன்பங்களுடன் ஒன்றிணைக்கப்பட்ட நீண்டகாலத் துன்பம் என்னும் சோதனையின் வழியாகவும் கடவுள் பெரிதும் மாட்சிப்படுத்தப்படலாம். எனவே, குணமடைவதிலும் குணமடையாமல் இருப்பதிலும் ஒருவர் “பற்றின்றி” இருந்து, இந்த நோய் அருளுக்கும் மீட்புக்கும் ஒரு வழியாக அமைய அனுமதிப்பதை மட்டுமே நாடுவது இன்றியமையாதது. புதுமையான முறையில் குணமடைவதே கடவுளுக்கு மிகுந்த மாட்சியை அளிக்கும் என்றால், இந்தப் புனிதப் பற்றின்மை அந்த மன்றாட்டை நோக்கி உங்களை வழிநடத்தும்.

இன்னும் பல எடுத்துக்காட்டுகளைக் கூறலாம். ஆனால், அடிப்படைக் கருத்து இதுதான்: நாம் இருக்கும் சூழ்நிலைகளே புனிதத்திற்கான சிறந்த வழியாக உண்மையில் அமையக்கூடும் என்பதை உணர்ந்து, அன்றாடம் நமது வாழ்க்கை விருப்பங்களைக் கைவிட முயல்கிறோம். நாம் செல்வந்தராக இருந்தாலும் ஏழையாக இருந்தாலும், உடல்நலத்துடன் இருந்தாலும் நோயுற்றிருந்தாலும், பெரிய குடும்பத்தைக் கொண்டிருந்தாலும் சிறிய குடும்பத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், இதுபோன்ற எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் கடவுளின் திருவுளம், கடவுளின் திருவுளம் மட்டுமே நமது ஒரே கவனமாக இருக்க வேண்டும். கடவுளையும் அவரது நிறைவான, புனிதமான திருவுளத்தையும் நாடுவதே நமது ஒரே இலக்காக இருக்க வேண்டும்.

குறிப்புரைகள்: அடிப்படையான, ஆனால் இன்றியமையாத சில நெறிமுறைகள்

புனித இஞ்ஞாசியார் ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் நூலின் தொடக்கத்தில் “குறிப்புரைகள்” என அழைக்கப்படும் சிலவற்றை முன்வைக்கிறார். இவை முதலில், அவர் ஆன்மிகப் பயிற்சிகளை வழங்கியபோது எழுதிய சிறு குறிப்புகளாக இருந்தன. தியானத்தில் பங்கேற்பவருக்கும் ஆன்மிக வழிகாட்டிக்கும் உரிய தெளிவான, சுருக்கமான நெறிமுறைகளும் அறிவுரைகளுமே இவை. இந்தக் குறிப்புரைகள் 30 நாள் தியானத்தை வழிநடத்த உதவுவதற்காக எழுதப்பட்டிருந்தாலும், உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் இணைத்துக்கொள்ளக்கூடிய, இணைத்துக்கொள்ள வேண்டிய மிகுந்த ஞானம் இவற்றில் உள்ளது. இந்தக் குறிப்புரைகளில் சிலவற்றின் சுருக்கம் பின்வருமாறு:

உங்கள் வழிகாட்டியாகக் கடவுள்: உங்கள் செபத்தின் தொடக்கமும் வழிகாட்டியும் கடவுளாக இருந்தால் மட்டுமே உங்கள் ஆன்மிகப் பயிற்சிகள், செபங்கள், தியானங்கள் முதலிய அனைத்தும் உங்கள் வாழ்வில் கனிதரும் என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டு தொடங்குவது இன்றியமையாதது. புனிதர்கள் மற்றும் திருஅவையின் ஞானம் அனைத்தையும் கற்றறிய உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதையும் அர்ப்பணிக்கலாம். ஆனால், கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவுடன் நேரடியாகத் தொடர்புகொள்ளவில்லை என்றால், கடவுளின் குரலையே உங்கள் ஆன்மா தெளிவாகக் கேட்கவில்லை என்றால், எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படாது. உண்மையில், இதற்கு நேர்மாறானதே நிகழ வாய்ப்பு அதிகம். கடவுளுடன் கொண்டுள்ள நேரடியான ஆன்மிக உறவைத் தவிர வேறு ஏதாவது ஓர் ஆதாரத்தின் வழியாக ஞானத்திலோ புனிதத்திலோ வளர முயல்பவருக்கு உண்மையில் பெரும் தீங்கு ஏற்படும். கடவுள் எப்போதும் திருஅவையின் இடையீட்டைப் பயன்படுத்துகிறார் என்பதும், பெரும்பாலும் பிறரின் இடையீட்டைப் பயன்படுத்துகிறார் என்பதும் உண்மைதான். இங்கும் புனித இஞ்ஞாசியார் வழங்கும் ஞானத்தின் இடையீட்டை அவர் பயன்படுத்துவார் என்று நம்புகிறோம். ஆனால், இதைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டாம்: உங்கள் ஆன்மாவின் ஆழத்தில் உங்களுடன் பேசுபவர் கடவுளாகவே இல்லையென்றால், உங்கள் ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் நன்மையைவிடத் தீமையையே அதிகம் விளைவிக்கும்.

அந்தக் காரணத்தினால்தான், ஆன்மிகப் புரிதலுக்கும் வழிகாட்டுதலுக்கும் முதன்மையான ஆதாரம் தியானத்தை வழிநடத்துபவர் அல்ல, கடவுளே என்று புனித இஞ்ஞாசியார் விளக்குகிறார். கடவுள் பல்வேறு வழிகளில் உங்கள் ஆன்மாவுடன் தொடர்புகொள்கிறார். சில வேளைகளில், அவர் நேரடியாகத் தொடர்புகொண்டு, நீங்கள் ஐயமின்றி அறிந்துகொள்ளும் விதத்தில் உங்களுடன் “பேசுகிறார்.” பெரும்பாலும், உங்கள் ஆன்மாவினுள் எழும் ஆன்மிக அசைவுகளாகிய ஆறுதல்களின் வழியாக அவர் பேசுகிறார். வேறு சில வேளைகளில், நீங்கள் கண்டறியும் ஆன்மிக உண்மைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, நீங்கள் முனைந்து மேற்கொள்ளும் ஆன்மிகச் சிந்தனையின் வழியாக உங்களுடன் தொடர்புகொள்கிறார். எனவே, உங்கள் அன்றாட செப வாழ்வில் பயணிக்கும்போது, நீங்கள் நாடும் வழிகாட்டி கடவுளும் கடவுள் மட்டுமே என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு தொடங்குங்கள். புனிதத்தில் இன்னும் ஓர் அடியாவது நீங்கள் முன்னேற வேண்டுமானால், கிறிஸ்துவின் வாழ்வையும் தந்தையின் திருவுளத்தையும் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்துபவர் தூய ஆவியாராகவே இருக்க வேண்டும்.

வழிகாட்டுதலுடன் கூடிய 30 நாள் தியானத்தில் பங்கேற்பவர்களைப் பொறுத்தவரை, நன்கு பயிற்சிபெற்ற ஆன்மிக வழிகாட்டி இந்த உண்மையைத் தாழ்மையுடன் உணர்ந்திருப்பார்; கடவுள் செயலாற்றும்போது “குறுக்கே நிற்காமல் விலகியிருக்க” முயல்வார். நீங்கள் வழிதவறிச் செல்லும்போது, கடவுளின் குரலை நோக்கி உங்களை மீண்டும் வழிநடத்த உதவுவதும், நீங்கள் அவருக்குச் சரியாகச் செவிமடுத்து அவரைப் பின்பற்றும்போது, கடவுளின் உண்மையில் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்க உங்களுக்கு உதவுவதுமே ஆன்மிக வழிகாட்டியின் நோக்கமாகும்.

நன்கு பயிற்சி பெற்ற ஆன்மிக வழிகாட்டியின் உதவியின்றி, ஆண்டு முழுவதும் தங்கள் அன்றாட வாழ்வில் இந்த ஞானத்தைக் கடைப்பிடிக்க விரும்புவோர், உலகம், ஊனியல்பு, அலகை அல்லது தங்களுடைய குழப்பமான சிந்தனை ஆகியவற்றின் குரல்களிலிருந்து கடவுளின் குரலைத் தேடிக் கண்டறிந்து பகுத்தறியும் பொறுப்பைப் பெருமளவில் தாங்களே ஏற்க வேண்டியுள்ளது. சில வேளைகளில் இதைச் செய்வது கடினமாக இருக்கலாம். ஆயினும், புனித இஞ்ஞாசியாரின் போதனைகளை, குறிப்பாக ஆவிகளைப் பகுத்தறிதல் பற்றிய அவரது போதனைகளை, நீங்கள் புரிந்துகொண்டு அவற்றைச் சார்ந்திருந்தால், மேலும் கடவுள், கடவுள் மட்டுமே உங்கள் வழிகாட்டி என்பதை நினைவில் கொண்டால், இது எளிதாகும். அவரைத் தேடுங்கள், அவருக்குச் செவிகொடுங்கள், அவரது குரலைப் பகுத்தறியுங்கள்; அவர் உங்களோடு பேசும்போது அவரைப் பின்பற்றுங்கள்.

கடவுளின் குரலைப் பகுத்தறிதல்: கடவுளே உங்கள் “ஆன்மிக வழிகாட்டியாக” இருக்க வேண்டும் என்ற மேற்கூறிய வழிகாட்டும் கொள்கை, இஞ்ஞாசியாரின் இரண்டாவது இன்றியமையாத கொள்கைக்கு நம்மை இட்டுச் செல்கிறது. அதுவே பகுத்தறிதல். கடவுளின் குரலை நீங்கள் எவ்வாறு பகுத்தறிந்து, உங்கள் சொந்தக் கருத்துகளிலிருந்தும், “உலக ஞானத்தின்” குழப்பமான கருத்துகளிலிருந்தும், தீயோனின் பொய்கள் மற்றும் சோதனைகளிலிருந்தும் அதை வேறுபடுத்தி அறிகிறீர்கள்? இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகளே புனித இஞ்ஞாசியாரின் ஆவிகளைப் பகுத்தறிதல் பற்றிய போதனையின் மையமாக உள்ளன.

புனித இஞ்ஞாசியார் தாமே எவ்வாறு பகுத்தறிந்தார் என்பதைப் பார்க்க, முதல் இயலுக்குத் திரும்பிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். சில வகையான சிந்தனைகளின் “பின்விளைவுகள்” என்று நாம் அழைக்கக்கூடியவற்றைப் பற்றி அவர் எவ்வாறு ஆராய்ந்து சிந்தித்தார் என்பதை நினைவுகூருங்கள். முதலில், இஞ்ஞாசியார் காதலையும் வீரதீரச் செயல்களையும் பற்றிப் பகற்கனவு காண்பதில் நேரத்தைச் செலவிட்டார்; பின்னர் கிறிஸ்துவின் வாழ்வையும் புனிதர்களின் வாழ்வையும் பற்றிச் சிந்திப்பதில் நேரத்தைச் செலவிட்டார். இந்த இருவகைச் சிந்தனைகளும் அவருக்கு இன்பம் அளித்தபோதிலும், அவற்றில் ஒன்றே மகிழ்ச்சியும் அமைதியும் நிறைந்த “பின்விளைவை” ஏற்படுத்தியது.

பகுத்தறிதலிலும் இப்படித்தான். நீங்கள் கடவுளின் குரலுக்குச் செவிகொடுக்கும்போதும், கடவுளே உங்களை வழிநடத்துபவராக இருக்கும்போதும், உங்கள் செபமும் தியானமும் நல்ல கனிகளைத் தருவதைக் காண்பீர்கள். உங்கள் சிந்தனை, நீங்கள் பெறும் தெளிவு, நீங்கள் செல்லும் திசை, நீங்கள் எடுக்கும் முடிவு ஆகியவை உங்களில் நீடித்த அமைதி, உறுதிப்பாடு, மகிழ்ச்சி போன்றவற்றை ஏற்படுத்தும்போது, கடவுளின் ஆவியால் நீங்கள் வழிநடத்தப்படுகிறீர்கள் என்பதற்கான வாய்ப்பே அதிகம். மாறாக, உங்கள் சிந்தனை, தியானம், தீர்மானம் போன்றவை உங்களுக்குக் கோபம், குழப்பம், வருத்தம் போன்றவற்றை ஏற்படுத்தும்போது, நீங்கள் நின்று, சற்றுப் பின்வாங்கி, இவை கடவுளோடு ஒன்றித்திருப்பதன் “பின்விளைவுகள்” அல்ல என்பதை உணர வேண்டும். நாம் செல்லும் பாதையையும் நமது சிந்தனையையும் மாற்றிக்கொள்ளத் தாழ்ச்சியுடன் தயாராக இருப்பது நல்ல பகுத்தறிதலுக்கு அவசியம். அந்தத் தவறுகளால் நாம் அனுபவிக்கும் விளைவுகள், நாம் திரும்பிச் சென்று அவற்றை வேரிலேயே சரிசெய்ய உதவ வேண்டும்.

ஆவிகளைப் பகுத்தறியும் இந்தச் செயல்முறையை விரிவுபடுத்தி மேலும் விளக்குவதற்காக, இப்பயிற்சி குறித்த புனித இஞ்ஞாசியாரின் போதனையின் சுருக்கத்தை ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் இயல்கள் வழங்குகின்றன.

துணிவும் தாராள மனமும்: “நீங்கள் எந்த அளவுக்கு ஈடுபாட்டுடன் செயல்படுகிறீர்களோ, அந்த அளவுக்கே பலன் பெறுவீர்கள்” என்ற கூற்றை நாம் அனைவரும் கேட்டிருக்கலாம். இந்தப் பொதுவான உண்மை நமது ஆன்மிக வாழ்வுக்கும் பொருந்தும். நீங்கள் அரைமனதுடன் முயற்சி செய்தால், உங்கள் ஆன்மாவும் அரைமனதுடன்தான் இருக்கும் என்பது உறுதி. உங்கள் ஆன்மிகப் பயிற்சிகளைச் சுயநலத்துடனும் ஆர்வமின்றியும் மேற்கொண்டால், நீங்கள் பெறுவதும் அப்படிப்பட்டதாகவே இருக்கும் என்பது உறுதி. ஆனால், மிக ஆழமான தாராள மனத்தையும் துணிவையும் வெளிப்படுத்தும் செயலைச் செய்ய நீங்கள் தொடர்ந்து முயன்று, நாள்தோறும், வாரந்தோறும், மாதந்தோறும் அந்தச் செயலை இன்னும் ஆழப்படுத்திக்கொண்டே சென்றால், நம் ஆண்டவர் உங்களிடம் அளவற்ற தாராளம் காட்டுவார் என்பதில் நீங்கள் உறுதியாக இருக்கலாம்.

தாராள மனமும் துணிவும் அடிப்படையில் உங்கள் மனவிருப்பத்தால் மேற்கொள்ளப்படும் செயலாகும். உங்கள் மனவிருப்பத்தால் “ஆம்” என்று சொல்வது இன்றியமையாதது. ஆனால், பல சமயங்களில் நீங்கள் நிபந்தனையுடன்தான் “ஆம்” என்று சொல்லக்கூடும். “ஆண்டவரே, என்னிடம் நீர் என்ன விரும்புகிறீர்? அதை எனக்குத் தெரியப்படுத்தும்; நான் அதைப் பற்றிச் சிந்தித்துவிட்டு, நீர் விரும்புவதைச் செய்ய முயல்வேன்” என்று நீங்கள் சொல்லக்கூடும். இது ஆன்மிக மந்தநிலையும் கோழைத்தனமும் ஆகும். “ஆம்” என்று சொல்லித் தொடங்குங்கள். “ஆம்” என்று சொல்லிக்கொண்டே தொடருங்கள். நம் ஆண்டவருக்கும் அவரது திருவுளத்திற்கும் முழுமையான, உறுதியான “ஆம்” என்பதைத் தவிர வேறெதையும் சொல்லாதீர்கள். உங்கள் சரணடைதலுக்கு முன்மாதிரியாகக் கொள்ளக்கூடிய, திருவிவிலியத்திலுள்ள (RSV-CE) ஆற்றல்மிக்க மூன்று செபங்கள் இதோ:

“இதோ, நான் ஆண்டவரின் அடிமை; உமது வார்த்தையின்படியே எனக்கு நிகழட்டும்.” லூக்கா 1:38

“…என் விருப்பமல்ல, உமது விருப்பமே நிறைவேறட்டும்.” லூக்கா 22:42

“தந்தையே, உமது கைகளில் என் ஆவியை ஒப்படைக்கிறேன்!” லூக்கா 23:46

மேலும், இந்நூலின் மூன்றாம் பகுதியில் “காலைச் செபம்” என்பதன்கீழ் தரப்பட்டுள்ள, புனித இஞ்ஞாசியாரும் சார்ல் தெ ஃபூக்கோவும் எழுதிய சரணடைதல் செபங்கள், கடவுளிடம் நீங்கள் சொல்ல விரும்பும் அந்த “ஆம்” என்பதைச் சொல்ல உங்களுக்கு உதவுவதற்காகவே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தச் செபங்களைச் செபியுங்கள்; அவற்றை மனதாரச் சொல்லுங்கள்; மீண்டும் மீண்டும் சொல்லுங்கள்; அவை உங்கள் மனவிருப்பத்திலிருந்து எழும் ஆழமான செயலாக மாறட்டும்.

ஆன்மிக வறட்சி: நீங்கள் செப வாழ்வில் ஈடுபட்டால், குறிப்பாகப் புனித இஞ்ஞாசியார் முன்வைக்கும் ஒழுங்கமைந்த, முறையான வழியில் ஈடுபட்டால், இந்தச் செபம் கனிதரும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கலாம். நீங்கள் மாற்றம் அடைவீர்கள். ஆழமான, தொடர்ச்சியான செப வாழ்வில் ஈடுபட்ட பிறகும், உங்கள் வாழ்வில் குறிப்பிடத்தக்க எந்த விளைவையும் நீங்கள் காணவில்லை என்றால், சற்றுப் பின்வாங்கி அதற்கான காரணத்தைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். பெரும்பாலும், தாராள மனத்துடனும் துணிவுடனும் நீங்கள் உங்கள் செப வாழ்வில் உண்மையாக ஈடுபடாததே அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால், நீங்கள் நேர்மையுடனும் முழுமையான ஈடுபாட்டுடனும் செபித்து வந்தால், உங்கள் வாழ்விலிருந்து எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்ற உண்மையாக முயன்றிருந்தால், நீங்கள் அனுபவிக்கும் “வறட்சி” உங்களுக்குத் தேவையான ஒன்றாகவே இருக்கவும் கூடும். நீங்கள் நன்றாக “உணர்வதால்” அல்ல, மாறாக அவரை அன்புசெய்வதால் “ஆம்” என்று சொல்ல உங்களை அழைப்பதற்காக, கடவுள் எல்லா ஆன்மிக ஆறுதல்களையும் அகற்றிக்கொண்டிருக்கலாம். ஆன்மிக உணர்வும் புலன்வழி ஆறுதலும் வெளிப்படையாக இல்லாதபோதிலும், உங்கள் சித்தத்தால் இன்னும் தூய்மையான, முழுமையான ஒரு செயலை நீங்கள் செய்வதையே கடவுள் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக உங்களிடம் விரும்பக்கூடும். இது நல்லதே. எனினும், உங்கள் செபத்திலும், கிறிஸ்துவுக்கு உங்களை அர்ப்பணிப்பதிலும், பாவத்தை வெல்வதிலும், அவரது திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதிலும் நீங்கள் சோம்பலாக இருப்பதால் இந்த “வறட்சி” ஏற்படவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்வதும் முக்கியம்.

அளவுமீறிய போக்குகளைத் தவிருங்கள்: சில வேளைகளில், ஒருவர் அருளும் இரக்கமும் நிறைந்த புதிய வாழ்வைக் கண்டுணரத் தொடங்கி, சில காலமாகத் தம்மிடம் இருந்துவந்த பாவங்களிலிருந்து விடுதலை பெறத் தொடங்கும்போது, அளவுமீறிச் செல்லவோ, சொல்லப்போனால் “அளவுக்கு அதிகமாக எதிர்வினையாற்றவோ” முனையலாம். இந்த அளவுமீறிய எதிர்வினை, ஆன்மாவில் நிகழும் ஓர் ஆன்மிக இயக்கம் அல்ல; அத்தகைய ஆன்மிக இயக்கம் எப்போதும் நல்லதே. மாறாக, ஒருவர் அனுபவிக்கும் சில “இனிய உணர்வுகளை” அறிவுக்குப் பொருந்தாத வகையில் உணர்ச்சிவசப்பட்டு அணுகுவதாகும். எடுத்துக்காட்டாக, இயேசு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரை உயர்ந்த மலைக்குக் கூட்டிச் சென்று, மோசேயுடனும் எலியாவுடனும் பேசியபோது அவர்கள் முன் தோற்றம் மாறிய நிகழ்வை நினைவுகூருங்கள். பேதுரு மிகுந்த பரவசமடைந்து, “ஆண்டவரே, நாம் இங்கே இருப்பது நல்லது; நீர் விரும்பினால், இங்கே மூன்று கூடாரங்களை அமைப்பேன்: உமக்கு ஒன்றும் மோசேக்கு ஒன்றும் எலியாவுக்கு ஒன்றுமாக அமைப்பேன்” என்று உரக்கக் கூறினார் (மத்தேயு 17:4). அவர்கள் மலையிலேயே தங்கியிருக்கும்படி மூன்று கூடாரங்களை அமைக்க முன்வந்த பேதுருவின் இந்த உற்சாகத்தை, ஓர் “அளவுமீறிய போக்கு” அல்லது “அளவுக்கு அதிகமான எதிர்வினை” என்று குறிப்பிடலாம். கடவுளின் திருவுளத்திற்குப் பதிலாக, தமது உணர்ச்சிகள் தம் சிந்தனையை வழிநடத்தப் பேதுரு அனுமதித்தார். அந்த அனுபவம் அவ்வளவு திடீரென முடிவடைந்ததற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

அதே நேரத்தில், சில ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் உங்களைக் குழப்பம், நம்பிக்கையிழப்பு, அச்சம் போன்றவற்றுக்கு இட்டுச்செல்வதை நீங்கள் கண்டால், அவற்றையும் தவிருங்கள். அத்தகைய நிலையில், கடவுளின் குரலைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு, ஏதோ ஒரு தவறான சிந்தனைப் பாதையில் நீங்கள் சென்றுகொண்டிருக்கவே வாய்ப்பு அதிகம் என்பதை உணர்ந்து, சற்றுப் பின்வாங்கி உங்கள் சிந்தனையை மீண்டும் ஆராய்ந்து பாருங்கள். இயேசு கைது செய்யப்பட்டபோது புனித பேதுரு அச்சத்தில் தப்பியோடியது இதற்கு ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு. கைது செய்யப்பட்டதே பிரச்சினை அல்ல; அந்த நேரத்தில் பேதுருவுக்கு ஏற்பட்ட நம்பிக்கையிழப்பும் குழப்பமான சிந்தனையுமே பிரச்சினை.

உங்களை வழிநடத்துவது உண்மையிலேயே கடவுளாக இருக்கும்போது, அவர் உங்களுக்கென வைத்திருக்கும் அழகிய, விடுதலையளிக்கும், நிறைவுதரும் பாதையில் உங்களைத் துணிவுடனும் அமைதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் வழிநடத்துவார். மனமாற்றத்தின் உண்மையான, நேர்மையான பாதையில் இந்த அழகிய பண்புகளும் அனுபவங்களும் உடன்வரும். எனவே, வேறு அளவுமீறிய போக்குகள் நுழைவதை நீங்கள் கவனித்தால், நின்று, சற்றுப் பின்வாங்கி, மெதுவாக மீண்டும் தொடங்குங்கள். குழப்பம் நீடித்தால், மற்றொருவரின் ஆலோசனையை நாடுங்கள்.

தாவி முன்னேற முயலாதீர்கள்: ஆன்மிக வாழ்வில், ஒரே தாவலில் நிறைநிலையை அடைய விரும்பும் போக்கு இருக்கிறது. ஆனால் வாழ்வின் நிறைநிலையை ஒரே இரவில் அடைந்துவிட முடியாது. உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு ஏற்ப மாற்றுவதற்கு விரைவான, உடனடியான வழி எதுவும் இல்லை. இதற்குப் பெரும்பாலும் அதிக காலமும், மனவுறுதியும், தொடர்ச்சியான மாற்றமும், வாழ்நாள் முழுவதும் நாள்தோறும் மீண்டும் மீண்டும் எடுக்கப்படும் ஆயிரக்கணக்கான சிறு முடிவுகளும் தேவைப்படுகின்றன. ஆன்மிக வாழ்வில் “தாவி முன்னேற” முயன்றால், நீங்கள் உங்களையே ஏமாற்றிக்கொள்வீர்கள். கடவுள் இங்கே, இப்போது, இன்று உங்கள் ஆன்மாவில் செய்ய விரும்புவதை அவர் செய்ய அனுமதிப்பதும், நாளையதை நாளைக்கென விட்டுவிடுவதுமே நோக்கம். உண்மையில், கடவுள் உங்களுக்காக எண்ணியுள்ள பணியை இன்று நிறைவேற்ற நீங்கள் அவரை அனுமதிக்காவிட்டால், அதற்கு மேல் முன்னேற வாய்ப்பே இருக்காது. இன்று, இங்கே, இப்போது உங்களிடம் இருப்பதெல்லாம் அவரது திருவுளமே. இந்தத் தருணத்திற்குரிய கடமையை வாழ்ந்து காட்டுங்கள்; நீங்கள் உண்மையில் இருப்பதைவிட அதிகப் புனிதமுள்ளவராக உங்களை எண்ணிக்கொள்ளும் சோதனையைத் தவிருங்கள்.

முழுமையாக ஈடுபடுங்கள்: நாம் செயல்படவும் தியானிக்கவும் புனித இஞ்ஞாசியார் நல்ல, உறுதியான வழிமுறைகளை நமக்கு வழங்குகிறார். இந்த முறைகளை நன்கு ஏற்றுக்கொண்டு கடைப்பிடிக்க உங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் நீங்கள் செய்ய வேண்டும். இது தொடர்பான சில நடைமுறை வழிகாட்டுதல்கள் இங்கே:

• நற்கருணை ஆராதனைக்காக ஒரு புனித மணிநேரத்தைச் செலவிடும்போது, ஒரு முழு மணிநேரமும் செபத்தில் இருங்கள். உண்மையில், 59 நிமிடங்களைவிட 61 நிமிடங்கள் மிகவும் சிறந்தவை. குறிப்பிட்ட ஒரு செப வேளைக்குக் குறைவான நேரத்தை ஒதுக்கியிருந்தால், எடுத்துக்காட்டாகக் காலையில் 15 நிமிடங்கள் என ஒதுக்கியிருந்தால், 15–16 நிமிடங்கள் செபத்தில் நிலைத்திருக்க முயலுங்கள்; அதைவிடக் குறைவாக அல்ல. இஞ்ஞாசியாரின் செப முறைகளான தியானம், ஆழ்நிலைத் தியானம், புலன்களைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றை நீங்கள் எவ்வாறு பயன்படுத்தலாம் என்பதற்கு மூன்றாம் அத்தியாயம் சுருக்கமான விளக்கத்தை அளிக்கிறது.
• உங்கள் மனச்சான்றை ஆய்வு செய்யும்போது, மனச்சான்று ஆய்வு முழுவதையும் செய்யுங்கள்—இத்தகைய விரிவான சுய ஆய்வு உங்களுக்குத் தேவையில்லை என்று கருதி, அவசர அவசரமாக முடித்துவிடாதீர்கள். உங்கள் மனச்சான்றை ஆய்வு செய்வது பற்றி நான்காம் அத்தியாயத்தில் மேலும் எழுதப்பட்டுள்ளது.
• நீங்கள் பயன்படுத்தும் தியானமோ செபமோ உங்கள் உள்ளத்தில் பேசினால், அங்கேயே நிறுத்தி, அதை ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள், ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள், சுவையுங்கள்; கடவுள் உங்களுக்கு வழங்க விரும்பும் ஆன்மிகக் கனியைத் தவறவிடாதீர்கள். ஒரு தியானத்தை “முடித்துவிடுவது” இலக்கு அல்ல. “வாழும் கடவுளைச் சந்திப்பதே” இலக்கு. எனவே, கடவுள் உங்களுக்குக் கொடுக்க விரும்பும் நற்கனியைத் தியானம் விளைவிக்க இடமளியுங்கள். கிறிஸ்துவிடம் செல்லவும், அவரோடு பேசவும், அவரை அறிந்துகொள்ளவும், அவரை அன்புசெய்யவும் தியானம் உங்களை வழிநடத்தட்டும். தியானத்துக்கே அடிமையாகிவிடாதீர்கள்; மாறாக, கிறிஸ்துவின் அடிமையாகி, அவரையே உங்கள் செபத்திற்கும் வாழ்விற்கும் ஆண்டவராக்குங்கள்.
• நீங்கள் ஆன்மிக வாட்டத்தையும் வறட்சியையும் உணர்ந்தால், உங்கள் உணர்வுகளைவிட “ஒழுங்குமுறையை” அதிகம் சார்ந்திருங்கள். ஆன்மிக வாட்டம் ஒருபோதும் நல்ல வழிகாட்டி அல்ல. ஆன்மிக வாட்டம் ஏற்படும் வேளைகளில், உங்கள் செப நேரத்தில் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்க மனமில்லாதபோதும், அல்லது அது மிகக் குறைந்த கனியையே தருவதாகவோ எந்தக் கனியையும் தராததாகவோ தோன்றும்போதும், நீங்கள் விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருக்க வேண்டும். உண்மையில், அத்தகைய நேரங்களில் விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருப்பது இன்றியமையாதது; நீங்கள் உணரக்கூடியதைவிட மிக அதிகமான கனியையும் அது தருகிறது. உங்கள் செபத்திலிருந்து உங்களுக்கு ஆறுதல் கிடைக்கவில்லை என்பதை நீங்கள் கண்டுணர்ந்தால், இந்தப் புரிதலுக்காக மகிழுங்கள்; பின்னர் முழந்தாளிட்டு, கடவுளைப் போற்றி, தியானத்தின் உண்மைகளை இன்னும் ஆழமாகச் சிந்தியுங்கள். ஒரு முழு மணி நேரமும் உங்கள் தியானங்களிலும் செபங்களிலும் பிரமாணிக்கமாக நிலைத்திருந்தும், ஆறுதல் அடைந்ததாக “உணர” முடியவில்லை என்றால், அது கனிதரும் புனித நேரமாக இருந்தது என்பதில் உறுதியாக இருங்கள்; ஏனெனில், நம் ஆண்டவருக்கு பிரமாணிக்கமாக அவரோடு நீங்கள் தங்கியிருந்தீர்கள். இந்த அனுபவம் உங்கள் மனவுறுதியைப் பெரிதும் வலுப்படுத்தும். இத்தகைய தருணங்களில் நினைவுகூரத்தக்க நல்லதொரு மறைநூல் வாக்கியம், நம் ஆண்டவர் தோட்டத்தில் தாம் பட்ட வேதனையின் முடிவில் திருத்தூதர்களிடம் கூறிய இந்த வார்த்தைகளாகும்: “ஆக, உங்களால் என்னோடு ஒரு மணி நேரம் விழித்திருக்க முடியவில்லையா?” (மத்தேயு 26:40b, RSV-CE)

முறையற்ற பற்றுகள்: ஆன்மிகப் பயிற்சிகளின் முதன்மையான “துணை இலக்குகளில்” ஒன்று, “அளவுகடந்த” அல்லது “முறையற்ற” பற்றுகள் எதுவாயினும் அவற்றிலிருந்து உங்களை விடுவிப்பதாகும். பாவமான, உலகுசார்ந்த அல்லது அளவுக்கு மீறியவற்றின் மீதான பற்றையே இது குறிக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, தலையான ஏழு பாவங்களிலோ பத்துக் கட்டளைகளிலோ குறிப்பிடப்படும் எதன்மீதும் கொள்ளும் பற்று பாவமானது. ஆனால் முறையற்ற பற்றுகள் எப்போதும் வெளிப்படையாகப் பாவமானவற்றின் மீது மட்டுமே இருப்பதில்லை. ஒரு பற்று அளவுகடந்ததாகவும் முறையற்றதாகவும் இருந்தால், அதுவும் ஒரு தடையாகவே இருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு குறிப்பிட்ட வேலை, பதவி உயர்வு, மதிப்பு, பணம், வெற்றி போன்றவற்றின் மீது உங்களுக்கு ஆழ்ந்த விருப்பம் இருக்கலாம். அல்லது உடல்நோய் போன்ற வாழ்க்கைச் சுமை ஒன்றிலிருந்து விடுபட நீங்கள் ஆழமாக விரும்பலாம். ஆனால் இந்த “விருப்பத்தை” நிறைவேற்றுவதோ இந்தச் “சுமையிலிருந்து” உங்களை விடுவிப்பதோ கடவுளின் திருவுளமாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை; மாறாக, அந்த “விருப்பத்தைக்” கைவிட்டு, அந்தச் “சுமையைப்” பொறுமையுடன் தாங்குவதற்கான அருளை உங்களுக்குத் தருவதே அவரது திருவுளமாக இருக்கலாம். எனவே, இதையோ அதையோ நாடுவதற்கும், உங்களுக்கு இது அல்லது அது கிடைப்பதையே கடவுள் விரும்புகிறார் என்று முன்கூட்டியே கருதுவதற்கும் உங்களிடம் வலுவான விருப்பங்கள் ஏதேனும் உள்ளனவா என்பதில் விழிப்பாயிருங்கள். உங்கள் கண்ணோட்டத்தை மாற்றிக்கொள்ளத் திறந்த மனத்துடன் இருங்கள்.

சில வேளைகளில், “நல்ல” காரியங்களின் மீதும்கூட நீங்கள் முறையற்ற பற்று கொள்ளக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக, உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட இறையழைத்தலை நீங்கள் நேசித்து, நீங்கள் செய்வதில் பெரும் மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கலாம். ஓர் அருள்பணியாளர் தமது குருத்துவப் பணியை நேசிக்கலாம்; ஒரு பெற்றோர் தம் குழந்தையோடு சேர்ந்து செயல்களில் ஈடுபடுவதை விரும்பலாம். இது நல்லதே! ஆனால் இந்நிலையிலும்கூட, கடவுளையோ பிறரையோ தூய்மையாக அன்புசெய்வதைவிட, உங்களுக்குக் கிடைக்கும் இனிய உணர்வுகள்மீது நீங்கள் அதிகப் பற்று கொண்டிருப்பதைக் காணலாம். எனவே, நீங்கள் பற்றுக்கொண்டு நேசிக்கும் ஒவ்வொரு “காரியத்தைக்” குறித்தும் கவனமாயிருங்கள். உங்கள் அன்பின் நோக்கம் தூய்மையானதாகவும் தாழ்மையானதாகவும் இருக்கிறதேயன்றி, தன்னலமானதாக இல்லை என்பதை உறுதிசெய்துகொள்ளுங்கள். சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், உங்கள் இறையழைத்தலிலும் கடமைகளிலும் பெருமகிழ்ச்சி கொள்வது நல்லது; ஆனால் அவற்றின்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள பாசம் அளவுகடந்து, அதனால் முறையற்றதாகி, அதன் விளைவாக இறையருளுக்கும் கடவுளின் திருவுளத்திற்கும் தடையாகிவிடக் கூடாது.

வாழ்வில் உங்கள் இறையழைத்தலை மதியுங்கள்: வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், நீங்கள் ஒரு தாயாகவோ தந்தையாகவோ, கணவராகவோ மனைவியாகவோ, பிள்ளையாகவோ இருந்தால், ஓர் அருள்பணியாளரின், துறவியின் அல்லது அருள்சகோதரியின் வாழ்க்கையை வாழ முயலாதீர்கள். அதேபோல், அவர்களும் உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ முயலக்கூடாது. ஓர் அருள்பணியாளரின் புனித வாழ்வு, ஒரு பெற்றோரின் புனித வாழ்விலிருந்து வேறுபட்டுத் தோன்றும். உங்கள் செபங்களும் தியானமும், வேறொருவரின் இறையழைத்தலை அல்ல, உங்கள் இறையழைத்தலை பிரமாணிக்கமாக நிறைவேற்ற உங்களை வழிநடத்த இடமளியுங்கள்.

தனிமையையும் மௌனத்தையும் நாடுங்கள்: நம் ஆண்டவருடன் தனிமையிலும் மௌனத்திலும் இருப்பதற்காக, ஒரே நேரத்தில் பல மணி நேரமோ, நாள்களோ, வாரங்களோ, மாதங்களோ ஒதுங்கிச் செல்லக்கூடியவர்கள் சிலரே. ஆனால், நீங்கள் நம் ஆண்டவரைச் சந்திக்கவும், அவரது குரலைக் கேட்கவும், அவரது கட்டளைகளைச் சுதந்திரமாகப் பின்பற்றவும் தனிமையும் மௌனமும் இன்றியமையாதவை. ஆகவே, மிகவும் பரபரப்பான வாழ்க்கை வாழ்பவர்களும்கூட வாழ்க்கையின் பரபரப்புக்கு நடுவே தனிமையையும் மௌனத்தையும் கண்டடைய முயல வேண்டும். இவை இல்லாமல், கடவுள் பேசுவதைக் கேட்பது கடினமாக இருக்கும். எனவே, மௌனத்திலும் தனிமையிலும் கடவுளைச் சந்திப்பதற்கான நேரங்களையும் வழிகளையும் கண்டறிய, புதிய வழிகளில் சிந்தித்து உறுதியுடன் முயலுங்கள். குறைந்தபட்சம், வாரந்தோறும் நீங்கள் மேற்கொள்ளும் புனித மணி நேரச் செபமோ அன்றாடச் செப நேரமோ கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் அனைத்திலிருந்தும் விடுபட்டிருப்பதை உறுதிசெய்ய முயலுங்கள். கைப்பேசியை அணைத்துவிடுங்கள்; அன்றாட அலுவல்களை ஒதுக்கிவையுங்கள்; நீங்கள் என்ன “செய்தாக வேண்டும்” என்று நினைப்பதை நிறுத்துங்கள்; மௌனத்திற்கும் தனிமைக்கும் ஆண்டவர் உங்களுக்கு அளிக்கும் நேரங்களில் அவருடன் மட்டும் இருங்கள்.

உண்மை உங்களுக்கு விடுதலை அளிக்கும்: நீங்கள் உண்மையைக் கண்டு அஞ்சக்கூடாது, அல்லவா? பலர் உண்மையை எதிர்கொள்ள அஞ்சுவதுதான் பிரச்சினை. ஆனால் ஏன்? இதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். இந்த அச்சத்திற்கு மிகவும் பொதுவான காரணங்களில் ஒன்று, பெரும்பாலானோர் மாறுவதற்கு அஞ்சுவதுதான். ஆனால் உண்மை அச்சத்தை ஏற்படுத்தாமல், நிம்மதியை அளிக்க வேண்டும். எனவே, ஏதேனும் ஓர் உண்மையைக் கண்டறிவது உங்களை மாற்றிக்கொள்ளும்படி அறைகூவல் விடுத்தால், அதை நீங்கள் இருகரம் விரித்து வரவேற்க வேண்டும்.

“உண்மை உங்களுக்கு விடுதலை அளிக்கும்” என்னும் சொற்றொடர் மிகவும் முக்கியமான ஒரு வழிகாட்டியாகும்; அதை மீண்டும் மீண்டும் தியானிப்பது பயனுள்ளது. இந்த அடிப்படைக் கொள்கை உங்கள் வாழ்வில் பெருமளவு குணமடைதலுக்கும், ஆழ்ந்த அக விடுதலைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் ஊற்றாக அமையக்கூடும். கடவுளும் அவரது நிறைவான திருவுளமுமே உண்மை. கடவுளையும், அவர் வெளிப்படுத்தும் அனைத்தையும், உங்கள் வாழ்வில் அவர் விரும்பும் அனைத்தையும் அறிந்துகொள்வதே இந்தப் பயிற்சிகளுக்கும் வாழ்க்கைக்குமே வழிகாட்டும் மைய நோக்கமாகும்.

தொடர்ந்து வரும் பாடங்கள்

இவ்வதிகாரம் புனித இஞ்ஞாசியார் எழுதிய ஆன்மிகப் பயிற்சிகள் என்னும் நூலைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான கண்ணோட்டத்தை வழங்கியது. தொடர்ந்து வரும் அதிகாரங்கள், புனித இஞ்ஞாசியார் கற்பித்த பல்வேறு பாடங்களில் சிலவற்றின் சுருக்கத்தை வழங்கும். அவற்றைக் கற்றறிந்து உங்கள் ஆன்மிக வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், நீங்கள் பல வழிகளில் கடவுளின் அருளில் வளர்வீர்கள் என்பதில் ஐயமில்லை.

பொருளடக்கம்

மூன்றாம் அத்தியாயம்: மனச் செபம்