கேள்வி. இனிமேல் தனக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை என்று என் சகோதரர் என்னிடம் கூறியிருக்கிறார். அவர் இதை எங்கள் பெற்றோரிடம் சொல்லவில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். அவர் இன்னும் எங்களுடன் திருப்பலிக்கு வந்து நற்கருணையும் உட்கொள்கிறார். நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
பதில். முதலில், நீங்கள் அக்கறை கொள்வதே உங்கள் சகோதரர்மீது நீங்கள் எவ்வளவு அன்பு வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அது நல்லது. அவர்மீதுள்ள அந்த அன்பு உறுதியாக இருக்கட்டும். உண்மையான அன்பு, பல வேளைகளில் எந்த வார்த்தையையும்விட அதிக நன்மையைச் செய்யக்கூடும்.
உங்கள் சகோதரரின் சூழ்நிலையைப் பற்றிய விவரங்கள் எனக்குத் தெரியாவிட்டாலும், சில பொதுவான சிந்தனைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள அனுமதியுங்கள். இவற்றில் சிலவாவது உதவியாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.
வளரும் பருவத்தில் இத்தகைய ஒரு கட்டத்தைக் கடந்து செல்வது, உண்மையில் ஒரு நல்ல மாற்றத்தின் அறிகுறியாகக்கூட இருக்கலாம் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. கடவுள்மீதுள்ள நம்பிக்கையை இழப்பது ஒருபோதும் நல்லதல்ல என்பது உறுதிதான்; ஆனால் இதற்குப் பின்னால் இன்னும் ஆழமான ஏதோ ஒன்று நிகழ்கிறதோ என்று எண்ணுகிறேன். சில வகைகளில் இது வளர்ச்சியின் இயல்பான ஒரு பகுதிதான். குழந்தைப் பருவத்தில் கடவுளை நம்பும்படி நமக்குக் கற்பிக்கப்படுகிறது; பொதுவாக நாமும் நம்புகிறோம். ஒரு குழந்தைக்குரிய எளிய, உண்மையான நம்பிக்கை நம்மிடம் இருக்கிறது. நாம் வளர்ந்து முதிர்ச்சியடையும்போது, அந்த நம்பிக்கையும் வளர்ந்து முதிர்ச்சியடைய வேண்டும். இன்னும் ஆழமாகவும் தனிப்பட்ட முறையிலும் நம்புவதற்கு நாம் முடிவு செய்ய வேண்டும். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், நாம் உண்மையிலேயே நம்புவதால்தான் நம்பிக்கை கொண்டிருக்க வேண்டும். சில வேளைகளில் சூழ்நிலைகளோ நிகழ்வுகளோ இந்த வளர்ச்சிக்குத் தடையாக அமைவதுதான் சிக்கல்.
எடுத்துக்காட்டாக, தொலைக்காட்சியில் கேட்ட ஏதோ ஒன்று அல்லது வகுப்பறையில் சொல்லப்பட்ட ஏதோ ஒன்றுகூட, உங்கள் சகோதரனின் விசுவாசத்தின் ஏதாவது ஓர் அம்சத்தைப் பற்றி அவனுக்குக் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். குழப்பமடைவது நல்லதல்ல என்றாலும், ஒருவர் அனுபவிக்கும் “குழப்பம்” பெரும்பாலும், விஷயங்களை ஆராய்ந்து புரிந்துகொள்ள முயல்வதால் ஏற்படுகிறது. இவ்வாறு “சந்தேகப்படுவது” பெரும்பாலும் “கேள்விகள் எழுப்பும்” ஒரு காலகட்டமாகவே இருக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன். ஒருவேளை, தான் விசுவாசிக்க நீங்கள் உதவ வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்துத்தான், இனிமேல் தனக்கு விசுவாசம் இல்லை என்று உங்கள் சகோதரன் உங்களிடம் சொல்லியிருக்கலாம். விஷயங்களைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ள உதவி கேட்பதற்கான அவனுடைய வழியாக அது இருந்திருக்கலாம்.
அப்படியானால், நீங்கள் மேற்கொள்ளக்கூடிய சிறந்த அணுகுமுறைகளில் ஒன்றாக இதைப் பரிந்துரைக்கிறேன். உங்கள் சகோதரன் இதைப் பற்றி மீண்டும் ஏதாவது சொல்லும்வரை காத்திருங்கள்; அவன் சொல்லும்போது, புன்னகையுடன், அதைப் பற்றி இன்னும் விரிவாகச் சொல்லும்படி மென்மையாகக் கேளுங்கள். பிறகு, அவன் சொல்வதைக் கேளுங்கள். அவனை இவ்வாறு சிந்திக்க வைத்தது என்ன என்பதைக் கேளுங்கள். அவன் அதை விளக்கட்டும். அதைப் பற்றிப் பேசட்டும். அவன் என்ன சொன்னாலும், பெரும்பாலான நேரத்தை அவன் சொல்வதைக் கேட்பதிலும் புரிந்துகொள்ள முயல்வதிலும் செலவிடுமாறு உங்களை ஊக்குவிக்கிறேன். அவன் சில நல்ல கருத்துகளை முன்வைத்து, உங்களிடம் அவற்றுக்கு நல்ல பதில் இருந்தால், அவன் கேட்கத் தயாராக இருக்கும்பட்சத்தில் அந்தப் பதிலைச் சொல்லுங்கள். மாறாக, எப்படிப் பதிலளிப்பது என்று உங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியவில்லை என்றால், அதை அவனிடம் நேரடியாகச் சொல்லுங்கள். பிறகு, சிந்திப்பதற்கும், செபிப்பதற்கும், படித்தறிவதற்கும், சரியான பதிலைத் தருமாறு கடவுளிடம் கேட்பதற்கும் சிறிது நேரம் செலவிடுங்கள். தேவைப்பட்டால், உங்கள் பங்குத்தந்தையிடம்கூட ஆலோசனை கேட்கலாம். உங்களிடம் ஒரு நல்ல பதில் இருப்பதாக நீங்கள் உணர்ந்ததும், அதை அவனுடன் பகிர்ந்துகொள்ள மற்றொரு வாய்ப்பைத் தேடுங்கள். அவனுடைய கவலையை நீங்கள் முக்கியமாக எடுத்துக்கொண்டு, ஒரு நல்ல பதிலைக் கண்டறிய முயன்றது அவனைக் கவரக்கூடும்.
அவன் தொடர்ந்து திருப்பலிக்குச் செல்வதையும் நற்கருணை உட்கொள்வதையும் பொறுத்தவரையில், நமக்கு விசுவாசம் இல்லையென்றால் நாம் நற்கருணை உட்கொள்ளக் கூடாது என்பது உண்மைதான். ஆனால், இப்போதைக்கு அதை உங்கள் சகோதரனுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையிலான விஷயமாக விட்டுவிடுவேன். உங்கள் சகோதரன் வெளிப்படுத்தியிருப்பதைவிட அதிகமான விசுவாசம் உண்மையில் அவனிடம் இருக்கக்கூடும். மேலும், இந்தப் போராட்டக் காலத்தில் அவன் செய்யக்கூடிய மிகச் சிறந்த செயல்களில் ஒன்றாகத் திருப்பலிக்குச் செல்வது இருக்கலாம். இருப்பினும், இதனால் உங்கள் மனம் மிகவும் பாரமாக இருப்பதாக நீங்கள் உணர்ந்தால், உங்கள் பெற்றோரிடம் இதைப் பற்றிப் பேசி, அவர்கள் செப மனநிலையுடன் உங்கள் சகோதரனிடம் பேசும்படி செய்வது நல்லதாக இருக்கலாம். அடுத்து எப்படிச் செயல்படுவது என்பது குறித்து அவர்களிடம் சில நல்ல யோசனைகள் பெரும்பாலும் இருக்கும்.
மேலும் கத்தோலிக்கக் கேள்விகளும் பதில்களும்