கே. அடிமைப்பழக்கங்கள்: நான் நற்கருணை பெறலாமா?

கே. போதைப்பொருளுக்கு அடிமையாக இருக்கும் நான், திருப்பலியில் கிறிஸ்துவின் திருவுடலைப் பெற்றுக்கொள்ளலாமா?

பதில்: முதலில், நீங்கள் எந்த அடிமைப் பழக்கத்தில் சிக்கியிருந்தாலும், அதிலிருந்து உங்களை விடுவிக்க நம் ஆண்டவர் ஆழமாக விரும்புகிறார் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். அடிமைப் பழக்கங்கள் ஒருவருடைய வாழ்வில் மிகுந்த வேதனையை ஏற்படுத்துகின்றன. Narcotics Anonymous போன்ற பல அருமையான உதவித் திட்டங்கள் மிகவும் பயனுள்ளவையாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவரை நீங்கள் உதவி நாடவில்லை என்றால், தயவுசெய்து அதற்கான வழிகளை ஆராயுங்கள்; அடிமைப் பழக்கத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவது சாத்தியம் என்பதையும் அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

உங்கள் கேள்வியைப் பொறுத்தவரை, நாம் மனம் வருந்தாத சாவான பாவ நிலையில் இருந்தால் மட்டுமே நற்கருணை உட்கொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதை அறிந்திருப்பது முக்கியம். பாவத்தைப் பற்றி நன்கு புரிந்துகொள்ள, அத்தியாயம் 1 – நான் யார்? என்ற அத்தியாயத்தை என் கத்தோலிக்க அறநெறிகள்! என்ற நூலிலிருந்து முழுமையாக வாசிக்குமாறு பரிந்துரைக்கிறேன். சாவான பாவம் குறித்த விளக்கத்திற்கு அந்த அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதியைப் பாருங்கள். இருப்பினும், இந்தத் தலைப்பைப் புரிந்துகொள்ள அந்த அத்தியாயம் முழுவதுமே உதவியாக இருக்கும்.

உண்மையான கேள்வி இதுதான்… போதைப்பொருளுக்கு அடிமையாகியிருப்பதன் விளைவாக நீங்கள் சாவான பாவ நிலையில் இருக்கிறீர்களா? இங்கே இதற்குப் பதிலளிப்பது கடினம். எனவே, உங்கள் பங்குத்தந்தையைச் சந்தித்து, உங்கள் சூழ்நிலையின் விவரங்களை அவரிடம் பகிர்ந்துகொள்வதே சிறந்தது. சில நல்ல முடிவுகளை எடுக்கவும், நற்கருணை உட்கொள்வது குறித்து ஒரு திட்டத்தை வகுக்கவும் அவர் உங்களுக்கு உதவுவார் என நம்புகிறேன்.

போதைப்பொருளுக்கு அடிமையாக இருக்கும் நிலையில் நீங்கள் நற்கருணை உட்கொள்வது குறித்து, ஒரு குறிப்பிட்ட பொதுநெறியைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். அடிமைப் பழக்கம் என்பது ஒருவருடைய சுதந்திரத்தை ஏதோ ஓர் அளவுக்குப் பறித்துவிடும் ஒன்று. அதாவது, கடவுளுடைய சட்டத்தை மிகக் கடுமையாக மீறும் ஒரு பொருளுக்கோ பழக்கத்திற்கோ ஒருவர் அடிமையாக இருக்கும்போது, அது ஓர் “அடிமைப் பழக்கம்” என்ற உண்மை, பல நேரங்களில் அந்தச் செயலுக்கான அவரது தார்மீகக் குற்றப்பொறுப்பைக் குறைக்கிறது. இதைத் தவறாகப் பொருள்கொள்ளாதபடி கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். “ஒருவருடைய குற்றப்பொறுப்பு குறைவது” என்பது, போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்தும் செயல் அறநெறிப்படி ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது என்று நிச்சயமாகப் பொருள்படாது. அது ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது அல்ல. அதை எதிர்த்துப் போராட வேண்டும்; உறுதியாகப் போராட வேண்டும். போதைப்பொருள் அடிமைத்தனத்தையோ வேறு எந்த அடிமைப் பழக்கத்தையோ வெல்வது சாத்தியமே. இருப்பினும், போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்தும்போது ஒருவர் “சாவான பாவம்” செய்கிறாரா இல்லையா என்பதை ஆராய்கையில், அவர் முற்றிலும் சுதந்திரமாகவே அதைச் செய்கிறாரா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிக்க, அது ஓர் அடிமைப் பழக்கமா இல்லையா என்பதையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளைப் பார்ப்போம். முதலில், போதைப்பொருளுக்கு எந்த விதத்திலும் அடிமையாகாத ஒருவரை எடுத்துக்கொள்வோம். அவர் தற்செயலாகச் சில போதைப்பொருள்களைக் கண்டெடுத்து, அவற்றைத் தூக்கி எறிவதற்குப் பதிலாக வைத்துக்கொள்ள முடிவுசெய்கிறார் என்று கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். பின்னர், ஓர் இரவு சற்று சலிப்பாக இருந்தபோது, வெறும் பொழுதுபோக்கிற்காக அந்தப் போதைப்பொருள்களைப் பயன்படுத்திப் பார்க்க முடிவுசெய்கிறார். மேலும், அவர் ஆலயத்தில் மறைக்கல்விப் பொறுப்பாளராகவும், கத்தோலிக்க அறநெறியை நன்கு அறிந்தவராகவும் இருக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்துவது தவறு என்பதை அவர் மிக நன்றாக அறிந்திருந்தும், அதைப் பொருட்படுத்தாமல் அவற்றைப் பயன்படுத்திப் பார்க்கத் தீர்மானிக்கிறார். இந்த நிலையில், அவர் சாவான பாவம் செய்கிறார் என்பதற்கே மிகுந்த வாய்ப்புள்ளது. எனவே, அவர் உண்மையாக மனம் வருந்தி, தாம் சுதந்திரமாகத் தேர்ந்தெடுத்துச் செய்த செயலைப் பாவசங்கீர்த்தனத்தில் அறிக்கையிடும்வரை நற்கருணை உட்கொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

மறுபுறம், வாழ்நாள் முழுவதும் அடிமைப் பழக்கத்தோடு போராடி, அதிலிருந்து விடுபடத் தம்மால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்துவரும் ஒருவர் இருக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவர் Narcotics Anonymous கூட்டங்களுக்குச் சென்றுவருகிறார்; பாவசங்கீர்த்தனம் செய்துவருகிறார்; அருளுக்காக அன்றாடம் செபித்துவருகிறார். ஓர் இரவு அவர் மிகுந்த மனச்சோர்விலும் தளர்ச்சியிலும் இருக்கும்போது, வீட்டில் இருப்பதையே மறந்துபோயிருந்த சில போதைப்பொருள்களைத் தற்செயலாகக் காண்கிறார். அவற்றைப் பயன்படுத்தும் தூண்டுதலை எதிர்த்துப் போராட முயல்கிறார்; ஆனால் அதற்கு இணங்கிவிடுகிறார். உடனேயே அவர் மனம் வருந்தி, ஆழ்ந்த மனத்துயர் அடைகிறார். மறுநாள் காலை ஞாயிற்றுக்கிழமை. அவர் பாவசங்கீர்த்தனம் செய்ய முயல்கிறார்; ஆனால் உரிய நேரத்தில் அருள்பணியாளரை அணுக முடியவில்லை. அவர் நற்கருணை உட்கொள்ள வேண்டுமா? இந்த நிலையில், அவர் உட்கொள்ள வேண்டும். அவர் நல்ல மனத்துயர் முயற்சியைச் செய்து, போதைப்பொருளின்றி வாழ்வதற்குத் தம்மை மீண்டும் அர்ப்பணித்து, அடுத்த முறை பாவசங்கீர்த்தனம் செய்யும்போது இதை அறிக்கையிடுவதாக வாக்களிக்க வேண்டும். ஆம், அவர் நற்கருணை உட்கொள்ள வேண்டும். ஏன்? ஏனெனில், போதைப்பொருளைப் பயன்படுத்திய இந்தச் செயல் கடவுளுடைய திருவுளத்திற்கு மிகக் கடுமையாக முரணானதாக இருந்தாலும், அடிமைப் பழக்கத்தால் ஒருவர் அடையும் பலவீனமான நிலை, கடவுளின் முன்னிலையில் அவரது தார்மீகக் குற்றப்பொறுப்பைக் குறைக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், அந்தச் செயல் மிகக் கடுமையான தவறாக இருந்தாலும், கடவுள் முழுச் சூழலையும் காண்கிறார். அந்தச் செயல் மிகக் கடுமையான தவறாக இருந்தபோதிலும், இவர் சாவான பாவம் செய்யவில்லை என்பதற்கே மிகுந்த வாய்ப்புள்ளது. மீண்டும், அத்தியாயம் 1 – நான் யார்? என்ற அத்தியாயத்தை வாசித்துப் பாருங்கள்; அது இடம்பெறும் நூல் என் கத்தோலிக்க அறநெறிகள்!

ஒரு பாவம் சாவான பாவமாக இருப்பதற்கு மூன்று நிபந்தனைகள் தேவை: 1) அந்தச் செயல் கடவுளுடைய திருவுளத்திற்கு மிகக் கடுமையாக முரணானதாக இருக்க வேண்டும், 2) அது தவறு என்பதை ஒருவர் முழுமையாக அறிந்திருக்க வேண்டும், 3) ஒருவர் தமது சொந்த விருப்பத்தால் அந்தச் செயலைச் செய்ய சுதந்திரமாக ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். அடிமைப் பழக்கம் ஒருவருடைய சுதந்திரத்தைப் பறிப்பதால், சாவான பாவத்திற்கான மூன்றாவது நிபந்தனையை அது பல நேரங்களில் பலவீனப்படுத்துகிறது. அதுவே அடிமைப் பழக்கத்தின் இயல்பு. கடவுள் நம்மைப் படைத்தபோது நமக்கு அளித்த மாண்புக்கேற்ப வாழ்வதற்குத் தேவையான வலிமையை ஒருவர் பெறும்படி, அந்தச் சுதந்திரத்தை மீண்டும் பெறுவதே குறிக்கோள்.

மேலும் கத்தோலிக்கக் கேள்விகளும் பதில்களும்