Prawda cię wyzwoli
Pobierz materiały do spotkania: PDF – Wersja do edycji
Przygotowanie do spotkania
Należy poprosić uczestników o przeczytanie rozdziału ósmego książki Moja katolicka moralność! przed tym spotkaniem.
5 minut – zebranie uczestników
Przekąski i czas na swobodne rozmowy w miarę przybywania uczestników. Postaraj się o punktualność i zbierz wszystkich nie później niż 5 minut po wyznaczonej godzinie rozpoczęcia.
5-10 minut – Modlitwa na rozpoczęcie i Pismo Święte
Wszyscy siedzą w ciszy, a osoba prowadząca rozpoczyna znakiem krzyża, po czym zaprasza do chwili ciszy w następujący sposób:
Wyciszmy się, rozpoczynając wspólne zgłębianie naszej wspaniałej moralności katolickiej. „Panie, gdy trwamy tu przez chwilę w ciszy, pomóż każdemu z nas przynieść do Ciebie własne pytania, troski, lęki i radości. Pomóż nam w tej chwili ciszy uważnie wsłuchiwać się w Twój łagodny głos, którym do nas przemawiasz, prowadzisz nas i wzywasz do głębszej wiary”.
Przeznacz około minuty na ciszę z zamkniętymi oczami, aby każdy mógł porozmawiać z naszym Panem o swoich osobistych troskach i niepokojach.
Prowadzący odczytuje następujące zaproszenie:
Rozważmy słowo Boże. Zastanówmy się nad własną drogą wiary, zadając sobie następujące pytania: Czy wierzę? Jak głęboka jest moja wiara? Czy otwieram się na to, by Bóg do mnie mówił? Czy otwieram się na słowo Boże i chcę pozwolić, by Boża prawda przeniknęła mnie głębiej? Czy chcę pozwolić, aby ta nowa wiara zmieniła moje życie?
Osoba prowadząca spotkanie odczytuje w duchu modlitwy poniższe fragmenty Pisma Świętego, jeden po drugim, robiąc około 30 sekund przerwy między poszczególnymi wersetami:
Księga Wyjścia 20:16: Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek.
Ewangelia według św. Mateusza 5:33: „Słyszeliście również, że powiedziano przodkom: «Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu wszystkiego, co ślubowałeś». A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie…”
Ewangelia według św. Jana 14:5-6: Tomasz powiedział do Niego: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?” Jezus mu odpowiedział: „Ja jestem drogą i prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”.
Ewangelia według św. Jana 1:14: A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jedyny Syn otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.
Psalm 119:163: Nienawidzę kłamstwa i brzydzę się nim, a miłuję Twoje prawo.
List do Efezjan 4:29: Niech żadne złe słowo nie wychodzi z ust waszych, lecz tylko takie, które służy zbudowaniu, stosownie do potrzeb, aby przynosiło łaskę słuchającym.
Psalm 19:7: Prawo PANA jest doskonałe, pokrzepia duszę. Świadectwo PANA jest niezawodne, daje mądrość prostaczkom. Nakazy PANA są słuszne, radują serce. Przykazanie PANA jest jasne, oświeca oczy.
Następnie prowadzący mówi: Poświęćmy chwilę ciszy na rozważenie tych słów. (minuta ciszy)
Prowadzący zaprasza wszystkich do wysłuchania poniższej modlitwy i do wewnętrznego włączenia się w nią, gdy sam odmawia ją na głos:
Panie, Ty jesteś Prawdą, Drogą i Życiem. Pomóż mi żyć zgodnie z Twoim świętym Słowem Prawdy i tak, jak mnie do tego wzywasz.
Strzeż mnie od fałszu, drogi Panie, i uczyń mnie człowiekiem prawdy pod każdym względem. Pomóż mi poznać Prawdę, dostąpić wyzwolenia przez Prawdę i żyć w pełnej zgodzie z Tobą, który jesteś Prawdą.
Oddaję Ci, drogi Panie, moje myśli i słowa i poświęcam je Tobie. Niech tylko święte myśli przychodzą mi do głowy i niech tylko Twoje słowa wychodzą z moich ust.
Niech nigdy nie zwiodą mnie fałsz ani błąd, lecz niech prowadzi mnie jedynie to, co wypływa z Twojego umysłu i woli. Kocham Cię, drogi Panie. Jezu, ufam Tobie.
Amen.
Czas modlitwy kończy się wspólnym odmówieniem Składu Apostolskiego:
Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny. Amen.
45-50 minut — pytania do dyskusji
Należy zaprosić każdą osobę, by — jeśli zechce — podzieliła się refleksją lub zadała pytanie dotyczące poniższych pytań i tematów do dyskusji. Omawiajcie po jednym pytaniu, dając każdemu możliwość zabrania głosu, jeśli zechce. Nie pozwólcie, by jedna lub dwie osoby zdominowały dyskusję. Wypowiadajcie się kolejno w kręgu i nie bójcie się dzielić! Wasze spostrzeżenia mogą pomóc komuś innemu lepiej zrozumieć omawiane tematy. Wasze pytanie może być właśnie tym, które nurtuje także kogoś innego. Niektóre z poniższych pytań zachęcają do podzielenia się osobistymi doświadczeniami; inne — do podzielenia się z pozostałymi tym, co przeczytaliście w rozdziale ósmym. Celem jest osobiste dzielenie się oraz dopilnowanie, aby wiara naszego Kościoła została jasno wyrażona i była zrozumiana przez wszystkich.
- Ósme przykazanie zawiera dwa zaproszenia. Po pierwsze, wzywa nas do unikania kłamstwa i wszelkiego fałszu. Po drugie, wzywa nas, byśmy stawali się ludźmi poszukującymi Prawdy w najgłębszy sposób. Omówcie, jak te dwa aspekty przykazania wyznaczają zarówno dolną, jak i górną granicę jego wymagań.
- Poświęćcie krótką chwilę na omówienie następujących wykroczeń przeciw ósmemu przykazaniu:
- Bezpośrednie kłamstwo — zdefiniujcie bezpośrednie kłamstwo. Czy kiedykolwiek wolno skłamać?
- Krzywoprzysięstwo — co sprawia, że krzywoprzysięstwo jest gorsze od bezpośredniego kłamstwa? Czy istnieje kiedykolwiek sytuacja, w której można dopuścić się krzywoprzysięstwa i mieć ku temu słuszne usprawiedliwienie?
- Dobre imię innych — omówcie poniższe sposoby, na jakie szkodzimy dobremu imieniu drugiego człowieka. Zdarza się to bardzo często, zwłaszcza w przypadkach opisanych poniżej w punktach 1 i 2. Omówcie także skutki tych grzechów oraz właściwą reakcję osoby, przeciwko której ktoś w ten sposób zgrzeszył:
- Pochopny sąd — gdy ktoś, nawet milcząco, uznaje za prawdziwą, bez dostatecznej podstawy, moralną winę bliźniego
- Obmowa — gdy ktoś bez obiektywnie ważnej przyczyny ujawnia wady i błędy drugiego człowieka osobom, które ich nie znały
- Oszczerstwo — gdy ktoś przez wypowiedzi sprzeczne z prawdą szkodzi dobremu imieniu innych i daje powód do fałszywych sądów na ich temat
- Przechwalanie się — dlaczego narusza ono prawdomówność? Omówcie tę kwestię, podobieństwo przechwalania się do obmowy oraz to, w jaki sposób ujawnia ono brak pokory.
- Prawo do prywatności — omówcie znaczenie prywatności oraz sposoby, na jakie możemy bardziej szanować prywatność innych.
- Tajemnice zawodowe — podajcie kilka oczywistych przykładów takich tajemnic
- Media – Poświęćcie wystarczająco dużo czasu na omówienie mediów. Media często naruszają prawdomówność przez przesadę, nadmierne skupienie na jednym temacie, jednostronne przedstawianie spraw, pogoń za sensacją itp. Jak postępowałby święty jako dziennikarz?
- Ósme przykazanie wzywa nas do osiągania szczytów. Omówcie poniższe zagadnienia dotyczące najwyższej miary prawdomówności:
- Zgłębianie pełni Bożej Prawdy – Prawda nie sprowadza się jedynie do czerni i bieli; jest raczej jak ocean, którego głębia i rozległość nie mają granic. Omówcie sposoby coraz głębszego wnikania w Prawdę.
- Piękno jako Prawda – Co to oznacza i w jaki sposób prawda jest pięknem? Czy piękno jest „w oku patrzącego”? Czy też jest obiektywne i zależne od Boga?
- Sztuka jako odzwierciedlenie Prawdy — w jaki sposób sztuka odzwierciedla prawdę i w niej uczestniczy?
20 minut — Końcowe refleksje i dzielenie się
Dajcie kolejno każdej osobie możliwość podzielenia się tym, co podczas dyskusji szczególnie zwróciło jej uwagę lub co było dla niej najbardziej niejasne, aby dzięki innym mogła uzyskać większą jasność lub głębsze zrozumienie.
5 minut – Modlitwa na zakończenie
Prowadzący rozpoczyna znakiem krzyża i zaprasza wszystkich do minuty ciszy z zamkniętymi oczami. Każda osoba powinna zastanowić się nad tym, co było omawiane, zwłaszcza nad tym, co najbardziej zwróciło jej uwagę.
Następnie prowadzący odmawia następującą modlitwę:
Dziękujemy Ci, drogi Panie, za naszą rozmowę o Tobie i o Prawdzie, która wypływa z Twojego umysłu i serca. Daj nam łaskę, byśmy każdego dnia zanurzali się we wszystkim, czego nas nauczyłeś i co nam objawiłeś.
Przebacz nam, drogi Panie, wszystkie sposoby, w jakie naruszyliśmy Prawdę w naszym życiu, i przywróć nas do Twojej łaski. Za wszelkie krzywdy, które nasze słowa i myśli wyrządziły innym, prosimy o przebaczenie i o łaskę, by nieść uzdrowienie i pokój.
Uwolnij nasz świat od błędu i grzechu i ustanów Twoje prawo, aby mogło panować w społeczeństwie pod każdym względem.
Jezu, ufam Tobie.
Następnie prowadzący zaprasza wszystkich obecnych do wypowiedzenia własnej modlitwy w następujący sposób (uwaga: można to zrobić na głos, ale według uznania prowadzącego lepsza może być modlitwa w ciszy):
Niech teraz każdy z nas przedstawi naszemu Panu swoje osobiste troski, ufając, że On nas słyszy i wie o wszystkim, czego potrzebujemy. Powierzmy Mu te modlitwy z pełną ufnością, że pragnie wziąć te sprawy w swoje ręce.
(Zachowajcie minutę ciszy, aby każda osoba mogła powiedzieć Bogu o swoich osobistych potrzebach na ten wieczór).
Następnie prowadzący zaprasza wszystkich do odmówienia na zakończenie modlitw Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.
Spis treści spotkań formacyjnych