ഏപ്രിൽ 21: കാന്റർബറിയിലെ വിശുദ്ധ ആൻസെലം, മെത്രാനും വേദപാരംഗതനും—ഐച്ഛിക അനുസ്മരണം
ഏകദേശം 1033–1109
സ്കൊളാസ്റ്റിക് തത്ത്വചിന്തകരും കാന്റർബറിയിലുള്ളവരും പ്രത്യേകമായി മാധ്യസ്ഥ്യം തേടുന്നു
1170-നു മുമ്പ് വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കാം; 1494 ഒക്ടോബർ 4-ന് അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധപദവി സ്ഥിരീകരിച്ചു
1720-ൽ ക്ലെമന്റ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപാപ്പ വേദപാരംഗതനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു
ആരാധനാക്രമ നിറം: വെള്ള
പതിപ്പ്: പൂർണ്ണം – സംക്ഷിപ്തം
പോഡ്കാസ്റ്റ് ചാനലുകൾ:
Apple – Spotify – iHeart – Audible
ഉദ്ധരണി:
ദൈവംതന്നെ പഠിപ്പിക്കാതെ മനുഷ്യനു ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കാനാവില്ല; ദൈവം സ്വയം വെളിപ്പെടുത്താതെ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്താനുമാവില്ല. മനുഷ്യൻ അവിടുത്തെ ഓർക്കാനും അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാനും അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കാനുമായി ദൈവം അവനെ തന്റെ ഛായയിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. വിശ്വസിക്കാനായി മനസ്സിലാക്കാൻ വിശ്വാസി ശ്രമിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച്, മനസ്സിലാക്കാനായി അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു: എന്തെന്നാൽ, വിശ്വസിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവനു മനസ്സിലാവുകയില്ല.
അൽപ്പനായ മനുഷ്യാ, ഇപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കുക! അൽപ്പനേരത്തേക്ക് നിന്റെ ജോലികളിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുക; നിന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന ചിന്തകളിൽനിന്ന് കുറച്ചുനേരം മറഞ്ഞിരിക്കുക. ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഭാരമേറിയ ആകുലതകൾ മാറ്റിവയ്ക്കുക; അധ്വാനപൂർണ്ണമായ കാര്യങ്ങൾ വിട്ടുവയ്ക്കുക. അൽപ്പനേരം ദൈവത്തിനു ഇടം നൽകുക; കുറച്ചുനേരം അവിടുന്നിൽ വിശ്രമിക്കുക. നിന്റെ മനസ്സിന്റെ അകത്തെ മുറിയിലേക്കു പ്രവേശിക്കുക; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കാൻ നിന്നെ സഹായിക്കുന്ന ചിന്തകളും ഒഴികെ മറ്റെല്ലാറ്റിനെയും പുറത്തുനിർത്തുക; നിന്റെ വാതിൽ അടച്ച് അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുക… ~പ്രോസ്‌ലോജിയോൻ, വിശുദ്ധ ആൻസെലം
വിചിന്തനം: അദ്ദേഹം ഇറ്റലിക്കാരനും ഫ്രഞ്ചുകാരനും ഇംഗ്ലീഷുകാരനുമായിരുന്നു; സന്യാസി, പ്രിയോർ, ആശ്രമാധിപൻ, ആർച്ചുബിഷപ്പ്, തത്ത്വചിന്തകൻ, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ, ആത്മീയഗ്രന്ഥകാരൻ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. ഇന്ന് അദ്ദേഹം ഒരു വിശുദ്ധനും വേദപാരംഗതനുമാണ്; പൊതുവേ “സ്കൊളാസ്റ്റിക് ചിന്തയുടെ പിതാവ്” എന്ന് അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇറ്റാലിയൻ ആൽപ്സ് പർവതനിരകളിലെ അയോസ്ത പട്ടണത്തിൽ ഒരു പ്രഭുകുടുംബത്തിലാണ് ആൻസെലം ജനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യത്തിൽ ഭക്തയായ അമ്മ നൽകിയ ദൈവഭക്തിയുടെ മാതൃക അദ്ദേഹം മനസ്സോടെ പിന്തുടർന്നു. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ആൻസെലം സന്യാസജീവിതത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ പിതാവ് സമ്മതം നൽകിയില്ല. അതിനാൽ ആശ്രമാധിപൻ അദ്ദേഹത്തിനു പ്രവേശനം നിഷേധിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ മരിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവർക്കു ഇടപെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നിരാശനായ ആൻസെലത്തിന്റെ വിശ്വാസം തുടർന്നുള്ള ഏതാനും വർഷങ്ങളിൽ ചാഞ്ചല്യത്തിലായി. സുബോധം വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിൽ പഠനം തുടർന്നു. ഒടുവിൽ, ഏകദേശം ഇരുപത്തിയാറാം വയസ്സിൽ ബെക്കിലെ ബെനഡിക്ടൈൻ ആശ്രമത്തിലെത്തി. ആൻസെലം അവിടത്തെ പ്രിയോറായ ലാൻഫ്രാങ്കുമായി വേഗത്തിൽ അടുപ്പത്തിലാവുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അർപ്പണബോധമുള്ള ശിഷ്യനാകുകയും ചെയ്തു. ആൻസെലത്തിന്റെ പിതാവ് മരിച്ചപ്പോൾ, എന്തു ചെയ്യണമെന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി അദ്ദേഹം. പിതാവിന്റെ സ്വത്തുക്കൾ അവകാശമായി സ്വീകരിച്ച് നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കായി വിനിയോഗിക്കാൻ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങണമോ? അതോ അവ ഉപേക്ഷിച്ച് സന്യാസിയാകണമോ? ആത്മീയോപദേശത്തിനായി ലാൻഫ്രാങ്ക് അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായ ഒരു മെത്രാന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചു. ആൻസെലം സന്യാസജീവിതം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ബെക്കിലെ ആശ്രമത്തിലേക്കു മടങ്ങിയ അദ്ദേഹം ഇരുപത്തിയേഴാം വയസ്സിൽ സന്യാസിയായി.
സന്ന്യാസജീവിതത്തിൽ അനുഗൃഹീതമായ മൂന്നു വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടപ്പോൾ, പ്രിയോറായിരുന്ന ലാൻഫ്രാങ്ക് മറ്റൊരു ആശ്രമത്തിന്റെ ആബട്ടായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. മുപ്പതാം വയസ്സിൽ അൻസെലം ബെക്ക് ആശ്രമത്തിന്റെ പ്രിയോറായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ആശ്രമസ്ഥാപകനും വയോധികനുമായ ആബട്ട് ഹെർലുവിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചത്. അൻസെലത്തിന്റെ ചെറുപ്പം കാരണം ചില സന്ന്യാസികൾ ഈ നിയമനത്തെ എതിർത്തെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്ഞാനവും വ്യക്തിത്വവും ഹൃദയംഗമമായ ദയയും വിശുദ്ധിയും അധികം വൈകാതെ അവരുടെ മനസ്സു കവർന്നു. തുടർന്നുള്ള പതിനഞ്ചു വർഷം അദ്ദേഹം പ്രിയോറായി തുടർന്നു.
പ്രിയോറായിരിക്കെ, അൻസെലം പഠനത്തിലും പ്രാർഥനയിലും അധ്യാപനത്തിലും ആശ്രമഭരണത്തിലും അസാധാരണമായ മികവു പുലർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അത്രയേറെ വിജയകരമായിരുന്നതിനാൽ, ബെക്ക് ആശ്രമം യൂറോപ്പിലുടനീളം ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങളിലൊന്നായി മാറി. തന്റെ പതിമൂന്നു കൃതികളിൽ ഏഴും അൻസെലം രചിച്ചത് ബെക്കിൽവച്ചാണ്. അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ രണ്ടു കൃതികളും ഉൾപ്പെടുന്നു: മൊണോളോജിയോൺ, പ്രോസ്‌ലോജിയോൺ. തീക്ഷ്ണമായ ദൈവാനുഭവാത്മക പ്രാർഥനാജീവിതത്താൽ പരിപോഷിതമായ ആഴമേറിയ വിശ്വാസം അൻസെലത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തയെയും രചനയെയും നയിച്ചതും ആ പ്രാർഥനയും വിശ്വാസവുമായിരുന്നു. ദൈവം ആദ്യം തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മനസ്സിന് ഒരിക്കലും അവിടുത്തെ ഗ്രഹിക്കാനാവില്ലെന്നും സത്യത്തെ ഗ്രഹിക്കാനാവില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
ദൈവത്തിന്റെ അസ്തിത്വം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള സത്താശാസ്ത്രപരമായ വാദം അൻസെലത്തിന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ദാർശനിക സംഭാവനകളിലൊന്നാണ്. തന്റെ ആദ്യത്തെ മഹത്തായ കൃതിയായ മൊണോളോജിയോണിൽ, നിഗമനാത്മക യുക്തിവിചാരത്തിലൂടെ ദൈവം ഉണ്ടെന്ന നിഗമനത്തിലെത്താൻ നമുക്കു കഴിയുമെന്ന് അൻസെലം വാദിച്ചു. ഉദാഹരണത്തിന്, “നന്മ” എന്ന ആശയം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, നന്മയ്ക്ക് വിവിധ തോതുകളുണ്ടെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. അതിനാൽ, പരമമായ നന്മതന്നെയായ ഒന്ന് ഉണ്ടായിരിക്കണം. നന്മയുള്ള മറ്റെല്ലാറ്റിന്റെയും കാരണവും ഈ പരമനന്മയായിരിക്കണം. ദൈവമാണ് ആ നന്മ. അവിടുത്തേക്ക് നന്മ ഉണ്ട് എന്നു മാത്രമല്ല, അവിടുന്ന് നന്മതന്നെ ആണ്. തന്റെ മഹത്തായ കൃതിയായ പ്രോസ്‌ലോജിയോണിൽ, അൻസെലം ആരംഭിച്ചത് തന്നെക്കാൾ മഹത്തായ മറ്റൊന്നിനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സത്ത എന്ന ആശയത്തിൽനിന്നാണ്. ആ ആശയത്തിൽനിന്ന് യുക്തിപരമായ നിഗമനങ്ങളിലൂടെ മുന്നേറി, തന്നെക്കാൾ മഹത്തായ മറ്റൊന്നിനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സത്ത അനിവാര്യമായും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന നിഗമനത്തിൽ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചേരുന്നു. തത്ത്വചിന്തയിൽ ഏറ്റവുമധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള വാദങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്.
അൻസെലത്തിന് തത്ത്വചിന്തയോടു മാത്രമായിരുന്നില്ല പ്രിയം. ആഴമേറിയ ആത്മീയരചനകൾ നടത്തിയ എഴുത്തുകാരനും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും മനോഹരമായ അനേകം പ്രാർഥനകളുടെ രചയിതാവുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയരചനകൾ സൈദ്ധാന്തികം മാത്രമല്ല, വ്യക്തിപരവും ഹൃദയസ്പർശിയുമാണ്. ദൈവത്തോടും നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയോടുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഴമേറിയ സ്നേഹം അവയിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
1078-ൽ ആബട്ട് ഹെർലുവിൻ മരിച്ചപ്പോൾ, സന്ന്യാസികളുടെ ഏകകണ്ഠമായ സമ്മതത്തോടെ അൻസെലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്നുള്ള പതിനഞ്ചു വർഷം അദ്ദേഹം ആ ദൗത്യം ധീരതയോടെ നിറവേറ്റി. ആബട്ടായിരിക്കെ, ഇംഗ്ലീഷ് ചാനലിന് അപ്പുറം ആശ്രമത്തിനു സംഭാവനയായി ലഭിച്ചിരുന്ന വിവിധ സ്ഥലസമ്പത്തുകൾ സന്ദർശിക്കാൻ അൻസെലം ഇടയ്ക്കിടെ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജാവും, അപ്പോഴേക്കും കാന്റർബറിയുടെ ആർച്ചുബിഷപ്പായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറ്റസുഹൃത്ത് ലാൻഫ്രാങ്കും പതിവായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം തേടിയിരുന്നു. കാന്റർബറിയിലേക്കുള്ള അൻസെലത്തിന്റെ സന്ദർശനങ്ങളും ബെക്ക് ആശ്രമത്തിന്റെ പ്രബലമായ വൈജ്ഞാനിക സ്വാധീനവും ചേർന്ന്, കാന്റർബറിയിലെ ആർച്ചുബിഷപ്പ് ലാൻഫ്രാങ്കിന്റെ ഏറ്റവും അനുയോജ്യനായ പിൻഗാമിയായി അദ്ദേഹത്തെ ഉയർത്തി. ലാൻഫ്രാങ്ക് മരിച്ചപ്പോൾ, അറുപതാം വയസ്സിൽ അൻസെലം കാന്റർബറിയുടെ അടുത്ത ആർച്ചുബിഷപ്പായി.
സഭാസ്വത്തുക്കൾ കണ്ടുകെട്ടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും മാർപാപ്പയിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രമായി മെത്രാന്മാരെ നിയമിക്കാൻ തനിക്ക് അവകാശമുണ്ടെന്ന വില്യം രണ്ടാമൻ രാജാവിന്റെ ധാരണയെക്കുറിച്ചും ഉണ്ടായ സംഘർഷങ്ങൾ കാരണം, ആർച്ചുബിഷപ്പായുള്ള അൻസെലത്തിന്റെ അഭിഷേകം ആദ്യം വൈകി. ഒടുവിൽ വില്യം രാജാവ് ഗുരുതരമായി രോഗബാധിതനായി. നരകത്തെ ഭയന്ന് അദ്ദേഹം അനുതപിക്കുകയും അൻസെലം സ്ഥാനമേൽക്കുകയും ചെയ്തു. കാന്റർബറിയുടെ ആർച്ചുബിഷപ്പായി സ്ഥാനമേറ്റശേഷം അൻസെലം വീണ്ടും വില്യം രാജാവുമായി സംഘർഷത്തിലായി; തന്റെ മെത്രാസനത്തിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം നാടുകടത്തപ്പെട്ടു. വില്യം രാജാവിന്റെ മരണശേഷം പുതിയ രാജാവായ ഹെൻറി അൻസെലത്തെ തിരികെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. എന്നാൽ, പുതിയ മെത്രാന്മാരുടെ നിയമനത്തെച്ചൊല്ലിയുള്ള മറ്റൊരു തർക്കത്തിൽ അദ്ദേഹം വൈകാതെ ഉൾപ്പെട്ടു. വീണ്ടും അദ്ദേഹം നാടുകടത്തപ്പെട്ടു. പ്രവാസത്തിലും ദൈവം ആർച്ചുബിഷപ്പ് അൻസെലത്തിലൂടെ ശക്തമായി പ്രവർത്തിച്ചു. മനോഹരവും ഗഹനവുമായ ദൈവശാസ്ത്രരചനകൾ അദ്ദേഹം തുടർന്നു; റോമിൽ നടന്ന ഒരു സഭാസമ്മേളനത്തിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യത്തെ പ്രതിരോധിക്കുകയും മാർപാപ്പയുടെ ഉപദേശകനായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ഏതെല്ലാം സത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അദ്ദേഹം നാടുകടത്തപ്പെട്ടുവോ, അവയ്ക്ക് നിലനിൽക്കുന്ന സാക്ഷ്യവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവാസകാലങ്ങൾ നൽകി. ആ സാക്ഷ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികരെ മാത്രമല്ല, തുടർന്നുവന്ന തലമുറകളെയും സ്വാധീനിച്ചു. അൻസെലവും രാജാവും ഒരു ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തിയതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന വർഷങ്ങൾ കൂടുതൽ സമാധാനപൂർണമായി. അദ്ദേഹം കാന്റർബറിയിലെ തന്റെ മെത്രാസനത്തിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തി.
സഭയെയും സുവിശേഷത്തെയും സംരക്ഷിച്ചതിന്റെ പേരിൽ കഷ്ടതകൾ സഹിച്ചതിനാൽ വിശുദ്ധ അൻസെലം ഒരു “വിശ്വാസസാക്ഷി”യായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. സഭയുടെ സ്വതന്ത്രമായ ആത്മീയാധികാരത്തെ അദ്ദേഹം ശക്തമായി സംരക്ഷിക്കുകയും ഭരണകൂടവും സഭയും തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക ദുരുപയോഗങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. വിശ്വാസസാക്ഷിയെന്ന നിലയ്ക്കു പുറമേ, വിശുദ്ധ അൻസെലത്തിന്റെ രചനകളും സഭയിൽ ആഴമേറിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ അഗസ്തീനോസിനും വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വിനാസിനും ഇടയിലുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം തിളങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനകൾ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആഴമേറിയ ഭക്തി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം പ്രചോദനമേകുന്നു. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം, കൃപ, സത്യം, മനുഷ്യാവതാരം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വിശദീകരണം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് ഉറച്ച അടിത്തറ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സർവോപരി, ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന് ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകുമ്പോൾ അറിവ് അതിനെ പിന്തുടരുന്നു എന്ന വിശുദ്ധ അൻസെലത്തിന്റെ ആഴമേറിയ ബോധ്യത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം. ജീവിതത്തിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ആദ്യം ദൈവത്തിൽ ആശ്രയം വച്ചുകൊണ്ട് ഈ വിശുദ്ധന്റെ മാതൃക പിന്തുടരുക; തുടർന്ന്, അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ നയിക്കുന്നതിനായി കാത്തിരിക്കുക.
പ്രാർഥന: വിശുദ്ധ ആൻസെലമേ, അങ്ങയുടെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രാർഥനാജീവിതത്തിൽനിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ അഗാധവും ആത്മബന്ധമുള്ളതും വ്യക്തിപരവുമായ ദൈവസ്നേഹം അങ്ങയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആ പ്രാർഥനയിൽനിന്ന് അങ്ങയുടെ ഉള്ളിൽ വിശ്വാസം ജ്വലിച്ചു. ആ വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന്, മറ്റുള്ളവരെ പ്രചോദിപ്പിക്കാനും ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വഴി അവരെ പഠിപ്പിക്കാനുമായി അങ്ങയുടെ ബുദ്ധിയിൽനിന്ന് അറിവ് ഒഴുകിപ്പുറപ്പെട്ടു. പ്രാർഥനയിലൂടെ ഞാൻ എപ്പോഴും ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയാനും, അങ്ങനെ എന്റെ ആന്തരിക പ്രാർഥനാജീവിതം എന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും എന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെയും അടിത്തറയാകാനും എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. വിശുദ്ധ ആൻസെലമേ, എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
വിചിന്തനം എടുത്തിരിക്കുന്നത്:
ആരാധനാക്രമവത്സരത്തിലെ വിശുദ്ധരും തിരുനാളുകളും
ഒന്നു മുതൽ നാലു വരെ വാല്യങ്ങൾ
ആരാധനാക്രമവത്സരത്തിലെ എല്ലാ വിശുദ്ധരും
(ഹ്രസ്വരൂപം)
ഏപ്രിൽ 21: കാന്റർബറിയിലെ വിശുദ്ധ ആൻസെലം, മെത്രാനും വേദപാരംഗതനും—ഐച്ഛിക അനുസ്മരണം
ഏകദേശം 1033–1109
സ്കോളാസ്റ്റിക് തത്ത്വചിന്തകരും കാന്റർബറിയിലുള്ളവരും മാധ്യസ്ഥ്യം തേടുന്നു
1170-നു മുമ്പ് വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കാം; 1494 ഒക്ടോബർ 4-ന് അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധപദവി സ്ഥിരീകരിച്ചു
1720-ൽ ക്ലെമന്റ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപാപ്പ സഭയുടെ വേദപാരംഗതനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു
സഭയുടെ വേദപാരംഗതനും “സ്കോളാസ്റ്റിസിസത്തിന്റെ പിതാവു”മായ വിശുദ്ധ ആൻസെലം ഇറ്റാലിയൻ ആൽപ്സിലെ അവോസ്ത പട്ടണത്തിൽ ഒരു പ്രഭുകുടുംബത്തിലാണ് ജനിച്ചത്. ചെറുപ്പത്തിൽ അദ്ദേഹം അമ്മയുടെ ഭക്തിനിർഭരമായ മാതൃക പിന്തുടർന്നു. എന്നാൽ പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ സന്ന്യാസജീവിതത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ പിതാവ് അദ്ദേഹത്തെ അനുവദിച്ചില്ല. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആൻസെലം ഫ്രാൻസിൽ പഠനം തുടർന്നു. ഒടുവിൽ, ഏകദേശം ഇരുപത്തിയാറാം വയസ്സിൽ ബെക്കിലെ ബെനഡിക്ടൻ ആശ്രമത്തിലെത്തി. അവിടത്തെ പ്രിയോറായ ലാൻഫ്രാങ്കുമായി അദ്ദേഹം പെട്ടെന്നുതന്നെ അടുത്ത ബന്ധത്തിലാകുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അർപ്പണബോധമുള്ള ശിഷ്യനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. പിതാവിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് സന്ന്യാസജീവിതം തിരഞ്ഞെടുത്ത ആൻസെലം ഇരുപത്തിയേഴാം വയസ്സിൽ സന്ന്യാസിയായി.
മൂന്നു വർഷത്തിനുശേഷം, ലാൻഫ്രാങ്ക് മറ്റൊരു ആശ്രമത്തിന്റെ ആബട്ടായി നിയമിതനായപ്പോൾ, ആബട്ട് ഹെർലൂയിന്റെ കീഴിൽ പ്രിയോറായി ആൻസെലം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ചെറുപ്പമായിരുന്നെങ്കിലും, ആൻസെലമിന്റെ ജ്ഞാനവും വ്യക്തിത്വവും ഹൃദയംഗമമായ ദയയും വിശുദ്ധിയും സഹസന്ന്യാസികളുടെ ഹൃദയം കവർന്നു. തുടർന്നുള്ള പതിനഞ്ചു വർഷം അദ്ദേഹം പ്രിയോറായി തുടർന്നു.
പ്രിയോറായിരിക്കെ ആൻസെലം പഠിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ആശ്രമത്തിന്റെ ഭരണം നന്നായി നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിൽ ബെക്കിലെ ആശ്രമം യൂറോപ്പിലുടനീളം ആദരവ് നേടി. തന്റെ പതിമൂന്ന് കൃതികളിൽ ഏഴെണ്ണവും ആൻസെലം ബെക്കിൽവെച്ചാണ് എഴുതിയത്. അവയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ രണ്ടു കൃതികളും ഉൾപ്പെടുന്നു: മോണോളോജിയോൺ, പ്രോസ്‌ലോജിയോൺ. ഈ കൃതികളിൽ ദൈവാസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഏറെ ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുകയും ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്ത സത്താശാസ്ത്രപരമായ വാദം അദ്ദേഹം വികസിപ്പിച്ചു. തീക്ഷ്ണമായ പ്രാർഥനയും അഗാധമായ വിശ്വാസവുമാണ് ആൻസെലമിന്റെ ചിന്തയെയും രചനകളെയും നയിച്ചത്. ദൈവം ആദ്യം തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മനസ്സുകൾക്ക് ഒരിക്കലും അവിടുത്തെ ഗ്രഹിക്കാനാവില്ലെന്നും സത്യത്തെ ഗ്രഹിക്കാനാവില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. തത്ത്വചിന്തയ്ക്കപ്പുറം, ആൻസെലം അഗാധമായ ഉൾക്കാഴ്ചയുള്ള ആത്മീയഗ്രന്ഥകാരനും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും മനോഹരമായ പ്രാർഥനകളുടെ രചയിതാവുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയരചനകൾ സൈദ്ധാന്തികമാണെങ്കിലും വ്യക്തിപരവും ആത്മബന്ധം നിറഞ്ഞവയുമാണ്. ദൈവത്തോടും നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മയോടുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഗാധമായ സ്നേഹം അവയിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
1078-ൽ സന്ന്യാസികൾ ഏകകണ്ഠമായി ആൻസെലമിനെ ആബട്ടായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. തുടർന്നുള്ള പതിനഞ്ചു വർഷം അദ്ദേഹം ആ ചുമതല ധീരതയോടെ നിർവഹിച്ചു. ആബട്ടായിരിക്കെ, ആശ്രമത്തിന് സംഭാവനയായി ലഭിച്ച വസ്തുവകകൾ സന്ദർശിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലീഷ് ചാനൽ കടന്ന് യാത്ര ചെയ്തു. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജാവും അന്ന് കാന്റർബറിയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന ലാൻഫ്രാങ്കും പതിവായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം തേടിയിരുന്നു. ലാൻഫ്രാങ്ക് മരിച്ചപ്പോൾ, അറുപതാം വയസ്സിൽ ആൻസെലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി മെത്രാപ്പോലീത്തയായി.
വില്യം രണ്ടാമൻ രാജാവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായ ഹെൻറി രാജാവും മാർപാപ്പയുടെ അംഗീകാരമില്ലാതെ മെത്രാന്മാരെ നിയമിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെച്ചൊല്ലി ആൻസെലമിന് ഇരുവരുമായും പതിവായി സംഘർഷങ്ങളുണ്ടായി. രണ്ടുതവണ നാടുകടത്തപ്പെട്ടപ്പോഴും ആൻസെലം മനോഹരവും അഗാധവുമായ ദൈവശാസ്ത്രരചനകൾ തുടർന്നു. റോമിൽ നടന്ന ഒരു സഭാസൂനഹദോസിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തെ അദ്ദേഹം പ്രതിരോധിക്കുകയും മാർപാപ്പയുടെ ഉപദേഷ്ടാവായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹവും രാജാവും ഒരു ഒത്തുതീർപ്പിലെത്തിയതോടെ ആൻസെലമിന്റെ അവസാനവർഷങ്ങൾ കൂടുതൽ സമാധാനപൂർണമായി; അദ്ദേഹം കാന്റർബറിയിലെ തന്റെ മെത്രാസനത്തിലേക്കു മടങ്ങി.
സഭയുടെ സ്വതന്ത്രമായ ആത്മീയാധികാരത്തെ വിശുദ്ധ ആൻസെലം ശക്തമായി പ്രതിരോധിക്കുകയും സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേടുകളിൽ പങ്കുചേരാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം, കൃപ, സത്യം, മനുഷ്യാവതാരം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശദീകരണം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് ഉറച്ച അടിത്തറ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനകൾ ഹൃദയങ്ങളിൽ അഗാധമായ ഭക്തി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിനുമുപരി, ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന് പ്രഥമസ്ഥാനം നൽകുമ്പോൾ അറിവ് അതിനെ പിന്തുടരുന്നു എന്ന വിശുദ്ധ ആൻസെലമിന്റെ ആഴമായ ബോധ്യത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ധ്യാനിക്കാം.
വിശുദ്ധ ആൻസെലമേ, അങ്ങയുടെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രാർഥനാജീവിതത്തിൽനിന്നാണ് അങ്ങയുടെ ദൈവസ്നേഹം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്. ആ പ്രാർഥനയിൽനിന്ന് അങ്ങയുടെ ഉള്ളിൽ വിശ്വാസം ജ്വലിച്ചു; മറ്റുള്ളവരെ പ്രചോദിപ്പിക്കാനും ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വഴി അവരെ പഠിപ്പിക്കാനുമായി അറിവ് ഒഴുകിപ്പുറപ്പെട്ടു. പ്രാർഥനയിലൂടെ ഞാൻ എപ്പോഴും ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയാനും, അങ്ങനെ പ്രാർഥന എന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും എന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെയും അടിത്തറയാകാനും പ്രാർഥിക്കണമേ. വിശുദ്ധ ആൻസെലമേ, എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.