മുപ്പത്തൊൻപതാം ദിവസം: മരണം

ദുഃഖവെള്ളി

ദൈവത്തിൽ വിശ്വാസമില്ലാതെ മരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് മരണം ഭയാനകമാകുന്നത്. ഈശോയുടെ മരണം അതികഠിനമായ വേദന നിറഞ്ഞതായിരുന്നെങ്കിലും അവിടുന്ന് ഭയപ്പെട്ടില്ല. തന്റെ കുരിശ് അനേകർക്ക് നിത്യജീവന്റെ ദാനം നേടിക്കൊടുക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, പ്രത്യാശയോടും ആനന്ദത്തോടുംകൂടെ അവിടുന്ന് അതിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു.

രണ്ടു വിധത്തിലുള്ള മരണം നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. ഒരു മരണം നമ്മുടെ ഭൗമികജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു. അപ്പോൾ നാം തനതുവിധിക്ക് വിധേയരാകുകയും ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണമായ നീതിക്കും കരുണയ്ക്കും അനുസൃതമായി പ്രതിഫലമോ ശിക്ഷാവിധിയോ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യും. നമുക്ക് ആവശ്യമായ മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള മരണം നിരന്തരം സംഭവിക്കേണ്ടതാണ്; നമ്മുടെ തനതുവിധിയിൽ നിർണായകമാകുന്നതും അതായിരിക്കും. ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർക്കുക: “എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്നെത്തന്നെ നിഷേധിച്ച്, തന്റെ കുരിശെടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ. എന്തെന്നാൽ, സ്വന്തം ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അതു നഷ്ടപ്പെടുത്തും; എന്നാൽ എനിക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നവൻ അതു കണ്ടെത്തും” (മത്തായി 16:24–25).

മരിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? നിങ്ങളെത്തന്നെ നിഷേധിച്ച്, നിങ്ങളുടെ കുരിശെടുത്ത്, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദുഃഖവെള്ളിയിലേക്ക് നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? നിർമലമായ സ്നേഹം എപ്പോഴും ത്യാഗപൂർണമാണ്. അത് ഒരു വികാരമോ സുഖകരമായ അനുഭൂതിയോ അല്ല. ഈശോ നമ്മെ പങ്കുചേരാൻ ക്ഷണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ, നാം സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് മരിക്കുകയും ദൈവഹിതമനുസരിച്ച് ത്യാഗപൂർവം നമ്മെത്തന്നെ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുകയും വേണം.

ത്യാഗം ആദ്യം വേദനിപ്പിക്കും. അതാണ് കുരിശ്. എന്നാൽ എത്രത്തോളം ത്യാഗപൂർവം ജീവിക്കുന്നുവോ അത്രത്തോളം നാം സ്നേഹിക്കുന്നു. എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നുവോ അത്രത്തോളം ത്യാഗപൂർവം നമ്മെത്തന്നെ നൽകാൻ നാം പ്രേരിതരാകുകയും അതിൽ വലിയ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യും. മരിക്കാൻ നാം സ്നേഹിക്കണം; സ്നേഹിക്കാൻ നാം മരിക്കണം. നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിൽനിന്ന് എല്ലാ സ്വാർഥതയും നീക്കം ചെയ്യപ്പെടണം. അങ്ങനെ ദൈവഹിതമനുസരിച്ച് നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് സമ്പൂർണവും നിസ്വാർഥവുമായ ഒരു ദാനമായിത്തീരണം. ദുഃഖവെള്ളി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം ഇതാണ്: സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണതയ്ക്ക് അതിരുകളുണ്ടാകാൻ കഴിയില്ല. നാം എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കണം എന്നതിന് ഒരു പരിധിയുമില്ല. സ്നേഹം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ ബലി ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ഇന്ന് നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ പരിപൂർണ പ്രതിരൂപമാണ് നമ്മുടെ പരിശുദ്ധ അമ്മ. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നു: “ഈശോയുടെ കുരിശിനരികിൽ അവന്റെ അമ്മയും അമ്മയുടെ സഹോദരിയും ക്ലോപ്പാസിന്റെ ഭാര്യ മറിയവും മഗ്ദലേന മറിയവും നിന്നിരുന്നു” (യോഹന്നാൻ 19:25). കുരിശിൻചുവട്ടിൽ നിന്ന് ക്രൂശിതനായ തന്റെ പുത്രനെ നോക്കിയപ്പോൾ, അമലോത്ഭവയായ മറിയമാതാവിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ സ്നേഹം ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തവിധം വിശാലമായി. അവിടെവച്ചാണ് അവൾ തന്റെ പുത്രന്റെ മരണത്തിന് പൂർണമായി സമ്മതം നൽകുകയും പുത്രന്റെ സമർപ്പണത്തോടു ചേർന്ന് പിതാവിന്റെ ഹിതത്തിന് തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത്. ആ മൂന്നു മണിക്കൂർ അവിടെ നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയത് എന്തായിരിക്കും? ഒരുപക്ഷേ നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാനാവുന്നതിലുമധികം. സർവോപരി, അവളുടെ വിമലഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ പരിപൂർണതയായിരുന്നു. പരിപൂർണമായ സ്നേഹത്തോടെ ഈശോയെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതായിരുന്നു കുരിശിൻചുവട്ടിൽ അവളുടെ ദൗത്യം. ആ സ്നേഹം ഈശോ ആഴത്തിൽ അറിഞ്ഞിരുന്നു; പീഡകളനുഭവിച്ച് മരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആശ്വാസം സ്വീകരിക്കാൻ അവിടുന്ന് സ്വയം അനുവദിച്ചു. ത്യാഗത്തിലൂടെയും സഹനത്തിലൂടെയും മരണത്തിലൂടെയുമാണ് പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ സ്നേഹം വെളിപ്പെട്ടത്. അതുപോലെ, ത്യാഗവും സഹനവും മരണവും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി ക്രിസ്തുവിന്റെ ഹൃദയത്തോടും അവിടുത്തെ അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തോടും കൂടുതൽ സദൃശമാക്കാൻ നാം അനുവദിച്ചാൽ മാത്രമേ നമ്മുടെ സ്നേഹവും പൂർണതയിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുകയുള്ളൂ.

അതികഠിനമായ ത്യാഗത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നടുവിൽ അമ്മയും പുത്രനും പങ്കുവച്ച നിർമലവും അഗാധവുമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ ദൃശ്യം ധ്യാനിക്കുക. ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിലേക്കും മറിയത്തിന്റെ വിമലഹൃദയത്തിലേക്കും നിങ്ങൾ ആകർഷിക്കപ്പെടാൻ പ്രാർഥിക്കുക. ആ ഹൃദയങ്ങളിൽനിന്ന് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്ന കരുണയിൽ മുഴുകുക; അവരോടുള്ള ഐക്യത്തിൽ ജീവിക്കാൻ ശക്തി നേടുക.

ഈശോയുടെ അതിവിശുദ്ധ ഹൃദയമേ, മറിയത്തിന്റെ വിമലഹൃദയമേ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ധ്യാനിക്കുകയെന്നാൽ മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതിനെ ധ്യാനിക്കുകയാണ്. ക്രൂശീകരണത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഹൃദയത്തിൽ വഹിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം മാനുഷിക പൂർണതയുടെ പരമകാഷ്ഠയായിരുന്നു. അതിനെക്കാൾ ശക്തമായ സ്നേഹമോ, ആഴമേറിയ അനുകമ്പയോ, മഹത്തായ കരുണയോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്റെ ജീവിതവും കുരിശിലെ ബലിയിൽ പങ്കുചേരേണ്ടതിന് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലെ സ്നേഹത്തിലേക്ക് എന്നെ ആകർഷിക്കണമേ. മറിയമാതാവേ, എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഒരു സംഭാവന നൽകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാമോ?

ഇതും കാണുക: മുപ്പത്തൊൻപതാം ദിവസം: കുരിശിൻചുവട്ടിൽ 40 ദിനങ്ങൾ

ഉള്ളടക്കം

വിശുദ്ധ വാരം

നോമ്പുകാലത്തിനായി കൂടുതൽ വിഭവങ്ങൾ