മലയാളം

ഈസ്റ്ററിന്റെ അഷ്ടദിനാഘോഷം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

ഉള്ളടക്കം

ശരീരത്തിന്റെ പുനരുത്ഥാനം

ഉയിർപ്പുഞായർ (വർഷം A)

ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം അതിരാവിലെ, ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, മഗ്ദലേന മറിയം കല്ലറയ്ക്കൽ വന്നു. കല്ലറയിൽനിന്ന് കല്ല് നീക്കിയിരിക്കുന്നതായി അവൾ കണ്ടു. അതിനാൽ അവൾ ഓടി ശിമയോൻ പത്രോസിന്റെയും യേശു സ്നേഹിച്ചിരുന്ന മറ്റേ ശിഷ്യന്റെയും അടുത്തെത്തി അവരോടു പറഞ്ഞു: “അവർ കർത്താവിനെ കല്ലറയിൽനിന്ന് എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി; അവിടുത്തെ എവിടെ വച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.” അപ്പോൾ പത്രോസും മറ്റേ ശിഷ്യനും പുറപ്പെട്ട് കല്ലറയ്ക്കൽ എത്തി. യോഹന്നാൻ 20:1–3

ഉയിർപ്പുതിരുനാൾ ആശംസകൾ! നമ്മുടെ കർത്താവ് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് മരണത്തെ ജയിക്കുകയും വിശ്വസിച്ച് രക്ഷയുടെ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കുമായി സ്വർഗത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ തുറക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അല്ലേലൂയാ! എത്ര മഹിമയേറിയ ദിനമാണ് നാം ആഘോഷിക്കുന്നത്!

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവസാനിക്കുന്നത്: “അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതാണെന്ന വിശുദ്ധ ലിഖിതവചനം അവർ അപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.” മഗ്ദലേന മറിയത്തിന്റെയും ശിമയോൻ പത്രോസിന്റെയും അപ്പസ്തോലനായ യോഹന്നാന്റെയും ആദ്യ പ്രതികരണങ്ങളിൽനിന്ന് ഇതു വ്യക്തമാണ്. ആരോ യേശുവിന്റെ ശരീരം എടുത്ത് കല്ലറയിൽനിന്നു മാറ്റിയെന്നാണ് മറിയം ആദ്യം കരുതിയത്. പത്രോസ് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി; നേരിട്ടു കാണാനായി ഓടിച്ചെന്നു. യോഹന്നാനും അവിടെ ചെന്നു; ശൂന്യമായ കല്ലറ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ വിശ്വസിച്ചു. ഒടുവിൽ, എല്ലാ അപ്പസ്തോലന്മാരും മനസ്സിലാക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

ശൂന്യമായ കല്ലറയോടുള്ള ആദ്യ പ്രതികരണം പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പാഠം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്നു നമുക്കു വ്യക്തമായി അറിയാമെങ്കിലും, മഹിമയേറിയ ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ അറിവ് നിരന്തരം ആഴപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. കാലക്രമേണയാണ് യേശുവിന്റെ ശിഷ്യർ ഉത്ഥാനം മനസ്സിലാക്കിയത് എന്ന വസ്തുത ഇതിനു തെളിവാണ്. യേശു തന്റെ ഉത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് ആദ്യം അവരെ പഠിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവർ അതു ഗ്രഹിച്ചില്ല. ശൂന്യമായ കല്ലറ കണ്ടപ്പോഴും അവർ അതു പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കിയില്ല. ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ കണ്ടപ്പോൾപ്പോലും അവർ അതു പൂർണമായി ഗ്രഹിച്ചില്ല. പന്തക്കുസ്താദിനത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദാനമായി നൽകപ്പെട്ടതിനുശേഷം മാത്രമാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ വിസ്മയകരമായ ഈ രഹസ്യത്തിലേക്ക് അവരുടെ മനസ്സുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടത്. അങ്ങനെ ഈ രഹസ്യത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കു കടക്കാനും അതിനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കാനും അവർക്കു കഴിഞ്ഞുതുടങ്ങി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം യഥാർത്ഥമായ ഒരു ചരിത്രസംഭവമായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് കാലത്തെ അതിലംഘിക്കുന്ന ഒരു സംഭവം കൂടിയാണ്. എല്ലാ കാലങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ച് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷത്തെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തേണ്ട ഒരു സംഭവമാണത്. യേശു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റത് വെറുമൊരു ജീവനിലേക്കുള്ള മടങ്ങിവരവിൽനിന്ന് ഏറെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. മരണത്തിനു മുമ്പ് ജീവിച്ചിരുന്ന അതേ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവിടുന്ന് കേവലം മടങ്ങിവരുകയായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവിടുത്തെ ഉത്ഥിതാവസ്ഥ ഒരു പുതിയ തുടക്കമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവിടുന്ന് വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. അവിടുന്ന് രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടുത്തെ ശരീരത്തിന് ഇനി ഒരിക്കലും വാർധക്യം ബാധിക്കുകയില്ല. അതിനു മരിക്കാനാവില്ല. അടഞ്ഞ വാതിലുകളിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ അതിനു കഴിയുമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ ദൈവിക സ്വഭാവത്തോട് പൂർണ്ണമായി ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ ഉത്ഥിതശരീരം എന്നേക്കും അവിടുത്തോടൊപ്പമുണ്ടായിരിക്കും.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഉത്ഥിതശരീരം അവിടുത്തെ ഉത്ഥിതാവസ്ഥയിൽ നമുക്കും പങ്കുചേരാൻ വഴിയൊരുക്കി. അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവത്തിലും മരണത്തിലും നാം പങ്കുചേരുന്നെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ പുനരുത്ഥാനത്തിലും പങ്കുചേരുമെന്ന പ്രത്യാശ ഇപ്പോൾ നമുക്കുണ്ട്. എന്നാൽ അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? നമ്മുടെ ഉത്ഥിതശരീരങ്ങൾ സങ്കൽപ്പിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം മഹിമാപൂർണ്ണമായിരിക്കുമെന്ന് വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വിനാസ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. നമുക്ക് ഒരിക്കലും വാർധക്യം ബാധിക്കുകയില്ല, ആഹാരം ആവശ്യമുണ്ടാകുകയില്ല, രോഗം അനുഭവപ്പെടുകയില്ല; എല്ലാ വൈകല്യങ്ങളിൽനിന്നും നാം സ്വതന്ത്രരായിരിക്കുകയും ഇങ്ങനെ എന്നേക്കും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും. ഏതോ വിധത്തിൽ, നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളിലൂടെ നിർമലവും വിശുദ്ധവുമായ രീതിയിൽ നമ്മെത്തന്നെ മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാനും നമുക്കു കഴിയും; നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിൽ സജീവമായിരിക്കുന്ന ദൈവസ്നേഹം അങ്ങനെ നാം മറ്റുള്ളവരിലേക്കു പകരും. ചിന്തിക്കുന്ന മാത്രയിൽ ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് തൽക്ഷണം നീങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ദ്രുതചലനത്തിന്റെ വരം നമുക്കുണ്ടാകും. ഈ ലോകത്തിൽ നാം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്ത വിധങ്ങൾ മഹിമയണിഞ്ഞ നമ്മുടെ പുതിയ ശരീരങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തും. ഉദാഹരണത്തിന്, യേശുവിന്റെ ഉത്ഥിതശരീരത്തിൽ അവിടുത്തെ കൈകളിലും കാലുകളിലും പാർശ്വത്തിലും മുറിവുകളുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ആ മുറിവുകൾ അവിടുത്തെ മഹിമ പ്രസരിപ്പിക്കുകയും അവിടുത്തെ പരിപൂർണ്ണ സ്നേഹപ്രവൃത്തിക്ക് എന്നേക്കും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇന്ന് ലോകരക്ഷകന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഈ നവജീവിതത്തിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള അവിടുത്തെ ക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചും ധ്യാനിക്കുക. യേശുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചും ഈ ഉത്ഥിതാവസ്ഥയിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള നമ്മുടെ പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ചുമുള്ള പല കാര്യങ്ങളും അതിൽ പങ്കുചേരുമ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്കു മനസ്സിലാകൂ. എങ്കിലും, പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടാകേണ്ടതിന് ഈ ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത്, യേശുവിന്റെ ഉത്ഥിതാവസ്ഥയിലുള്ള നമ്മുടെ പങ്കുചേരൽ നമുക്കു സങ്കൽപ്പിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം മഹിമാപൂർണ്ണമാണെന്ന് നാം അറിയുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും വേണം. ഇതാണ് നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്. വരാനിരിക്കുന്ന മഹിമാപൂർണ്ണമായ ഈ നവജീവിതത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നതിനുള്ള പ്രത്യാശാനിർഭരമായ കാത്തിരിപ്പുകൊണ്ട് ഈ ആഘോഷം നമ്മെ നിറയ്ക്കണം.

ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധമായ ശരീരവും ആത്മാവും നവീനവും മഹിമാപൂർണ്ണവുമായ അവസ്ഥയിൽ എന്നേക്കും ഒന്നായി ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, ഈ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങയുടെ പീഡാനുഭവത്തിലും മരണത്തിലും പങ്കുചേരാൻ അങ്ങ് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളെയെല്ലാം ക്ഷണിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്ന ആ ദിവസത്തിനായി അക്ഷീണം പരിശ്രമിക്കത്തക്കവിധം എന്നെ പ്രത്യാശയാൽ നിറയ്ക്കാൻ, ഈ ദാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സിനെ നിറയ്ക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കതീതമായ മഹിമ!

ഉയിർപ്പുഞായർ (വർഷം B)

“ഭയപ്പെടേണ്ട! ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെയാണ് നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ കിടന്ന സ്ഥലം വന്നു കാണുക. എന്നിട്ട് വേഗം പോയി അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറയുക: ‘അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങൾക്കു മുമ്പേ ഗലീലിയിലേക്കു പോകുന്നു; അവിടെ നിങ്ങൾ അവനെ കാണും.’ ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 28:5–7

കർത്താവ് സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! അല്ലേലൂയാ! പാപവും മരണവും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വിശ്വാസത്തോടെ രക്ഷകനെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും നവജീവിതം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എത്ര മഹിമാപൂർണ്ണമായ ദിനമാണ് നാം ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്!

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച മത്തായിയുടെ സുവിശേഷഭാഗം ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ ജാഗരണ കുർബാനയിലാണ് വായിക്കുന്നത്. ഈ സുവിശേഷവായനയ്ക്കു മുന്നോടിയായി പഴയനിയമത്തിൽനിന്നുള്ള ഏഴു വായനകളുണ്ട്; ഓരോന്നിനും ശേഷം ഓരോ സങ്കീർത്തനവും. ഇതോടൊപ്പം പുതിയനിയമത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു വായനയും മറ്റൊരു സങ്കീർത്തനവും സുവിശേഷവായനയുമുണ്ട്. ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ ജാഗരണത്തിൽ ആകെ പതിനേഴു വായനകളുണ്ട്! അതുകൊണ്ടാണ് ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ ജാഗരണം “എല്ലാ ജാഗരണങ്ങളുടെയും മാതാവ്” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ ജാഗരണത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പലർക്കും അവസരം ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, അതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്. കാരണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തെപ്രതി നമുക്കുണ്ടാകേണ്ട വിസ്മയാദരവും അത്ഭുതവും അതിന്റെ ഘടനയും ദൈർഘ്യവും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.

സൂര്യാസ്തമയത്തിനുശേഷം, ദേവാലയത്തിലെ എല്ലാ വിളക്കുകളും അണച്ച്, അന്ധകാരത്തിലാണ് ജാഗരണബലി ആരംഭിക്കുന്നത്. പുറത്ത് പുതുതായി “ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി” തെളിച്ച് ആശീർവദിക്കുന്നു. എല്ലാ അന്ധകാരവും അകറ്റുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രകാശത്തെയാണ് അത് പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നത്. ആ അഗ്നിയിൽനിന്ന് പെസഹാത്തിരിയും ദേവാലയത്തിലെ വിശ്വാസികൾ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റു തിരികളും തെളിക്കുന്നു. ഈ പുതിയ വെളിച്ചം ദേവാലയത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. തിരികളേന്തി ദേവാലയത്തിലേക്കുള്ള പ്രദക്ഷിണത്തിനുശേഷം, പുരാതന സ്തുതിഗീതമായ എക്സുൽത്തേത്ത് ആലപിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ വിളംബരമാണ് ഈ ഗീതം. യുവത്വത്തിന്റെ ഉത്സാഹത്തോടും വിസ്മയത്തോടുംകൂടി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അഗാധമായ ദൈവശാസ്ത്രത്താൽ അത് സമ്പന്നമാണ്. വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ആഘോഷം ഒരിക്കൽക്കൂടി പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ വിശ്വാസികളെ ക്ഷണിക്കുന്നതിനായി സക്രാരി ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിയുടെ ചരിത്രം വിവരിക്കുന്ന ദീർഘമായ വചനശുശ്രൂഷ നടക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, ദിവ്യബലിക്കുള്ളിൽ ക്രൈസ്തവ ദീക്ഷയുടെ കൂദാശകൾ പരികർമ്മം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; അതിവിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ആഘോഷത്തിൽ ദിവ്യബലി അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നു.

ഈ ആഘോഷത്തിന് ഇത്രയേറെ ഗാംഭീര്യം നൽകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? കാരണം, ഈസ്റ്റർ അതിന് അർഹമാണ്! പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയുംമേൽ ദൈവപുത്രൻ നേടിയ വിജയത്തെക്കാൾ മഹത്വപൂർണമായി ഒന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല; ഇനിയൊരിക്കലും ഉണ്ടാകുകയുമില്ല. ഈസ്റ്റർ നമ്മെ ഭയഭക്തിയും വിസ്മയവുംകൊണ്ട് നിറയ്ക്കണം. അവിടുത്തെ മരണവും ഉത്ഥാനവുംമൂലം നമ്മുടെ ജീവിതം എന്നെന്നേക്കുമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, “എല്ലാ ജാഗരണങ്ങളുടെയും മാതാവായ” ഈ ജാഗരണത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, അത് പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ശ്രമിക്കുക.

പെസഹാജാഗരണത്തിൽനിന്ന് നമുക്കു പഠിക്കാനാകുന്ന അനേകം പാഠങ്ങളിൽ ഒന്നിതാണ്: ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വപൂർണമായ രക്ഷാപദ്ധതി കാലക്രമേണ അനാവൃതമാവുകയും ഒടുവിൽ സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത മഹത്വത്തിൽ പൂർണതയിലെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. വചനശുശ്രൂഷയിലെ അനേകം വായനകളിലൂടെ ഇത് പ്രത്യേകമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ദിവ്യബലിയിലെ ആദ്യവായന ഉൽപത്തി പുസ്തകത്തിൽനിന്നുള്ളതാണ്; അത് സൃഷ്ടിയുടെ ആറു ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചു വിവരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, വിശ്വാസത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹത്തിന്റെ കഥ നാം വായിക്കുന്നു. തന്റെ പുത്രനായ ഇസഹാക്കിനെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ദൈവത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശ്രയം എങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അതിൽ നാം കാണുന്നു. സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി തന്റെ ഏകപുത്രനെ അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു മുൻസൂചനയായിരുന്നു അത്. അതിനുശേഷം, മോശ ജനത്തെ ഈജിപ്തിലെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് ചെങ്കടലിലൂടെ നയിച്ചുകൊണ്ടുപോയ കഥ നാം വായിക്കുന്നു. ചെങ്കടലിലെ ജലം പാപത്തെ തകർക്കുകയും നമ്മെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാമ്മോദീസയുടെ പ്രതീകമാണ്. തുടർന്ന് ഏശയ്യാ, ബാറൂക്ക്, എസെക്കിയേൽ എന്നീ പ്രവാചകന്മാരുടെ പുസ്തകങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വായനകൾ വരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന രക്ഷയുടെ ദാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം ക്രമേണ അനാവൃതമാകുന്നത് അവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ജീവിതത്തിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ നാം അക്ഷമരായിത്തീരാം. നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയത്തുതന്നെ ലഭിക്കണമെന്നു വാശിപിടിക്കാൻ നമുക്കു പ്രവണതയുണ്ട്. എന്നാൽ വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങൾ നൽകുന്ന പാഠം ഇതാണ്: ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി പരിപൂർണമാണെന്നു മാത്രമല്ല, ദൈവം നിശ്ചയിച്ച സമയക്രമമനുസരിച്ചുമാത്രമേ അതു നിറവേറുകയുള്ളൂ. ഇതാണ് അവിടുത്തെ പരിപൂർണമായ ജ്ഞാനം. ഈ ജ്ഞാനം എല്ലായ്‌പ്പോഴും നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയണമെന്നില്ല. ഒടുവിൽ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണമായ പദ്ധതി നാം സ്വീകരിക്കുന്നെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിൽ നാം പങ്കുചേരും. ഇതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നും ഉണ്ടാകുകയില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേരുക എന്ന മഹത്വപൂർണമായ പ്രതിഫലത്തിനടുത്തെത്തുന്ന ഒന്നുപോലും ഈ ലോകത്തിന് നമുക്കു നൽകാനില്ല.

ഈസ്റ്റർ എന്ന മഹോത്സവം നാം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി പരിപൂർണമാണെന്ന സത്യത്തെപ്പറ്റി ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഓരോ ചുവടായി നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അനാവരണം ചെയ്യാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പദ്ധതിയാണത്. അതിന്റെ അന്തിമഫലം ഉത്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വമാണ്! എല്ലാ കണ്ണീരും തുടച്ചുനീക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സ്വർഗത്തിൽ അവിടുത്തോടൊപ്പം പൂർണതയിൽ ജീവിക്കുന്ന ജീവിതമാണത്. എല്ലാ പാപവും ദുഃഖവും സഹനവും നീക്കി നിങ്ങളെ ആനന്ദത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്കു നയിക്കുന്ന പദ്ധതിയാണത്. ദൈവം നയിക്കുന്നതനുസരിച്ച് ഓരോ ചുവടായി മുന്നേറുന്നതാണ് ആ പദ്ധതി സ്വീകരിക്കാനുള്ള വഴി. അല്പാല്പമായി നിങ്ങളെ മാറ്റാനും സ്വതന്ത്രരാക്കാനും നിങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കാനും നിങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും മഹത്വത്തിലേക്കുള്ള പാതയിൽ നിങ്ങളെ നയിക്കാനും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കു പങ്കുചേരാൻ കഴിയുന്ന, വിസ്മയഭരിതമാക്കുന്ന ആ പരമമഹത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക. ഉത്ഥാനത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക. അതിൽ പങ്കുചേരുക എന്നത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏക ലക്ഷ്യമാക്കുക. ആ പാതയിലൂടെ ഓരോ ചുവടായി നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക.

ഉത്ഥിതനായ എന്റെ കർത്താവേ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്ന മഹത്വം, അങ്ങയുടെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വം, എനിക്കു സങ്കൽപ്പിക്കാനാകുന്ന എല്ലാറ്റിനെയുംകാൾ എത്രയോ ഉന്നതമാണ്. തങ്ങളുടെ ജീവിതം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും നൽകപ്പെടുന്ന പുതിയ ജീവിതം മഹത്വപൂർണവും വിസ്മയജനകവുമാണ്. ഈ മഹത്വപൂർണമായ വാഗ്ദാനത്തിൽ എന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും ഉറപ്പിച്ചുനിർത്താനും അതിലേക്കു ഓരോ ചുവടായി എന്നെ നയിക്കാൻ അങ്ങയെ എപ്പോഴും അനുവദിക്കാനും ദയവായി എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ദൈവദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശം

ഉയിർപ്പുഞായർ (വർഷം C)

സാബത്തിനുശേഷം, ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം പുലരുമ്പോൾ, മഗ്ദലേന മറിയവും മറ്റേ മറിയവും കല്ലറ കാണാൻ വന്നു. അപ്പോൾ ഇതാ, വലിയൊരു ഭൂകമ്പമുണ്ടായി. കർത്താവിന്റെ ഒരു ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന്, കല്ലറയെ സമീപിച്ച്, കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റി അതിന്മേൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ രൂപം മിന്നൽപോലെയും വസ്ത്രം മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്തതുമായിരുന്നു. അവനെ ഭയന്ന് കാവൽക്കാർ വിറയ്ക്കുകയും മരിച്ചവരെപ്പോലെ ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തു. മത്തായി 28:1–4

മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ നിമിഷങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ സന്നിഹിതരായിട്ടുണ്ട്. പഴയനിയമത്തിൽ ദൈവദൂതന്മാരെക്കുറിച്ച് അനേകം പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. പുതിയനിയമത്തിൽ, ലോകരക്ഷകന്റെ മനുഷ്യാവതാരം അറിയിച്ചത് ഒരു പ്രധാനദൂതനാണ്. അവിടുത്തെ ജനനസമയത്ത് അസംഖ്യം ദൈവദൂതന്മാർ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. നാലു വ്യത്യസ്ത അവസരങ്ങളിൽ ഒരു ദൈവദൂതൻ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിനോടു സംസാരിച്ചു. ഈശോ തന്റെ പരസ്യജീവിതം ആരംഭിക്കുകയും മരുഭൂമിയിൽ പിശാചിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള ദൂതന്മാർ അവിടുത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ വന്നു. ഈശോ ഏകാന്തതയിൽ പ്രാർഥിച്ചപ്പോൾ, പ്രത്യേകിച്ച് തോട്ടത്തിൽ പ്രാണവേദന അനുഭവിച്ചപ്പോൾ, ദൈവദൂതന്മാർ അവിടുത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ശൂന്യമായ കല്ലറയ്ക്കരികിൽ, നമ്മുടെ കർത്താവ് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്ന സദ്വാർത്ത ആദ്യം അറിയിച്ചത് ഒരു ദൈവദൂതനായിരുന്നു. കാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ നീതി നടപ്പാക്കുന്നതും അവിടുത്തെ ദൂതന്മാരായിരിക്കും.

ശൂന്യമായ കല്ലറയ്ക്കരികിൽ മഗ്ദലന മറിയത്തിനും മറ്റേ മറിയത്തിനും ദൈവദൂതൻ നൽകിയതായി നാം ഇന്നു കേൾക്കുന്ന അഭിവാദനം ഒരു കാര്യം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കണം: നമുക്ക് ഒരിക്കലും പഠിക്കാനാകുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഉത്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശം. മാത്രമല്ല, ഈ വിശുദ്ധ സ്ത്രീകൾക്കു ദൈവദൂതൻ നൽകിയ സന്ദേശം അവർക്കുവേണ്ടി മാത്രമുള്ളതായിരുന്നില്ല; അത് ഇന്നു നമ്മോടും പറയപ്പെടുന്നു.

പരമമായ ശക്തിയും വിശുദ്ധിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രൂപത്തിലാണ് ദൈവദൂതൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. മിന്നലിന്റെ വേഗത്തിൽ അവൻ എത്തി. അവന്റെ മുഖം സ്വർഗീയപ്രകാശത്താൽ തിളങ്ങി. ആ വലിയ കല്ല് തൽക്ഷണം ഉരുട്ടിമാറ്റി അതിന്മേൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, അവൻ ഈ വിശുദ്ധ സ്ത്രീകൾക്കു ശൂന്യമായ കല്ലറ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ഇന്ന്, നമുക്കു വിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുകളുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ സ്ത്രീകൾക്കു ലഭിച്ചതുപോലെ സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ആന്തരിക വെളിപ്പെടുത്തൽ നമുക്കും ലഭിക്കും. അവർ കണ്ടതു നമ്മുടെ കണ്ണുകൾകൊണ്ടു നാം കാണുകയില്ലെങ്കിലും, അവരോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം വിശ്വാസത്തിലൂടെ നാം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യും.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശം ഇന്നു നിങ്ങളോടു പറയപ്പെടുന്നു. നിങ്ങൾ അതു കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ ദൈവദൂതന്റെ സ്വരം നിങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ആദ്യം കേൾക്കുക ഈ വാക്കുകളായിരിക്കും: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ!” നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവവചനം സ്വീകരിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സങ്ങളിലൊന്നാണ് ഭയം. ദുഷ്ടൻ ഭയം വിതയ്ക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ അതിനെ അകറ്റുന്നു. അതിനാൽ, ദൈവവചനം സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ കഴിവിനെ ഭയം മൂടുന്നുണ്ടോ എന്നു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുക.

തുടർന്ന് ദൈവദൂതൻ പറഞ്ഞു: “ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ഈശോയെയാണ് നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം.” മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഈ സ്ത്രീകൾ ഉത്ഥാനം അപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. അവർ അപ്പോഴും നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മൃതശരീരം അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു. അതുപോലെ, നമ്മുടെ നഷ്ടങ്ങളിലും സഹനങ്ങളിലും പരീക്ഷണങ്ങളിലും നാം പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. തത്ഫലമായി, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ കുരിശുകളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി അവയിൽനിന്ന് ഉത്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ നമ്മുടെ കർത്താവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ നമുക്കു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകാം. തുടർന്ന് ദൈവദൂതൻ പറഞ്ഞു: “അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കുരിശിനെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ ദൈവത്തെ നാം അനുവദിക്കുമ്പോൾ, അവയിൽനിന്ന് ദൈവം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന പുതിയ ജീവന് വഴിമാറിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട് ആ കുരിശുകളും സഹനങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.

ഒടുവിൽ ദൈവദൂതൻ സ്ത്രീകളോടു പറയുന്നു: “അവൻ കിടന്ന സ്ഥലം വന്നു കാണുക. എന്നിട്ട് വേഗം പോയി അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട്, ‘അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു…’ എന്ന് അറിയിക്കുക.” ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിലും ഉത്ഥാനത്തിലും നാം വിശ്വാസത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അതു നമ്മിൽത്തന്നെ ഒതുക്കിവയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. നാം പുറപ്പെട്ടുചെന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനം മറ്റുള്ളവരോടു പ്രഘോഷിക്കണം. അത് ഒതുക്കിവയ്ക്കാനാവില്ല.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അതിമഹത്വപൂർണവും വിസ്മയഭരിതമാക്കുന്നതും ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതുമായ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഈ സന്ദേശം നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല എന്നു തോന്നുന്നെങ്കിൽ, ഈ ഉയിർപ്പുകാലം നിങ്ങൾക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സമയമാണ്. നിങ്ങളുടെ ചിന്തയെ മൂടുന്ന ഏതൊരു ഭയവും അകറ്റാനുള്ള സമയമായിരിക്കണം അത്. വിശ്വാസത്തോടെ അതീവ ശ്രദ്ധാപൂർവം കേൾക്കാനുള്ള സമയമായിരിക്കണം അത്. പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും മേലുള്ള തന്റെ മഹത്വപൂർണമായ വിജയത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവം നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നതു കേൾക്കാനുള്ള സമയമായിരിക്കണം അത്. ഉത്ഥാനരഹസ്യത്തിലേക്കു നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന സമയമായിരിക്കണം അത്. പുറപ്പെട്ടുചെന്ന് ആ സന്ദേശം മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ നിങ്ങൾ വീണ്ടും സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്ന സമയവുമായിരിക്കണം അത്. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർക്കു ചെവികൊടുക്കുക. അവരുടെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ എന്നേക്കുമായി മാറ്റിമറിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ദൈവത്തിന്റെ അതിവിശുദ്ധരായ ദൂതന്മാരേ, എന്റെ അടുക്കൽ വരണമേ, എന്നോടു സംസാരിക്കണമേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ അതിമഹത്വപൂർണമായ സന്ദേശം എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരണമേ. കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയം എല്ലാ ഭയത്തിൽനിന്നും വിമുക്തമാകാനും, അങ്ങ് എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ എന്റെ മനസ്സ് തുറക്കപ്പെടാനും ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; പൂർണഹൃദയത്തോടെ വിശ്വസിക്കാനും ആ സത്യം മറ്റുള്ളവരോടു പ്രഘോഷിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.


ഉയിർപ്പിന്റെ മുന്നിൽ എളിമയോടെ

ഈസ്റ്ററിന്റെ അഷ്ടദിനാഘോഷത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച

പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാർ ജനപ്രമാണികളോടുകൂടെ ഒരുമിച്ചുകൂടി ആലോചന നടത്തി. തുടർന്ന് അവർ പടയാളികൾക്ക് വലിയൊരു തുക കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയണം: ‘ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കിടന്നപ്പോൾ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ രാത്രിയിൽ വന്ന് അവനെ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.’ ഇത് ദേശാധിപതിയുടെ ചെവിയിലെത്തിയാൽ, ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പറഞ്ഞുസമ്മതിപ്പിച്ച് നിങ്ങളെ കുഴപ്പത്തിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചുകൊള്ളാം.” മത്തായി 28:12–14

സകലത്തിന്റെയും നാഥൻ പാപത്തെയും മരണത്തെയും കീഴടക്കി കല്ലറയിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; അങ്ങനെ തന്റെ മഹത്വപൂർണമായ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ നമുക്കെല്ലാവർക്കും അവസരമൊരുക്കി! മരണം പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു. സാത്താൻ പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു. അഴിമതിക്കാരായ മതനേതാക്കൾ പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈശോയിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും നിത്യജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശ ഇപ്പോൾ നവീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ സങ്കടകരമെന്നു പറയട്ടെ, മനുഷ്യകുലം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതിൽവച്ച് ഏറ്റവും മഹത്തായ ഈ വിജയം—വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും നിത്യമഹത്വത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറന്നുകൊടുത്ത വിജയം—സ്വീകരിക്കാൻ പുരോഹിതപ്രമുഖർക്കും ജനത്തിന്റെ മൂപ്പന്മാർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. അവിടുത്തെ മരണം അവർ ഉറപ്പാക്കിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതിനാൽ, ആ സത്യം മറച്ചുവയ്ക്കാൻ തങ്ങളാലാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാൻ അവർ തിടുക്കപ്പെട്ടു.

അഹങ്കാരത്തെ അതിജീവിക്കുക പ്രയാസമാണ്. യഥാർഥത്തിൽ തെറ്റായിരിക്കുമ്പോഴും താൻ ശരിയാണെന്ന് ഒരാൾ വാദിക്കുകയും പിന്നീട് തന്റെ തെറ്റ് അയാൾക്കു മുന്നിൽ തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അഹങ്കാരമെന്ന പാപം അയാളെ കൂടുതൽ പാപങ്ങളിലേക്കു തീർച്ചയായും പ്രലോഭിപ്പിക്കും. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗത്തിൽ നാം കാണുന്നത് ഇതാണ്. അതിരാവിലെ സ്ത്രീകൾ കല്ലറയിലെത്തിയപ്പോൾ വലിയൊരു ഭൂകമ്പമുണ്ടായെന്നും, കർത്താവിന്റെ ഒരു ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന് കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റി അതിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നത് തങ്ങൾ കണ്ടെന്നും പടയാളികൾ പുരോഹിതപ്രമുഖരെയും മൂപ്പന്മാരെയും അറിയിച്ചു. ഇതു കണ്ടപ്പോൾ, “കാവൽക്കാർ അവനെ ഭയന്ന് വിറയ്ക്കുകയും മരിച്ചവരെപ്പോലെ ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തു” (മത്തായി 28:4). ഈശോ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്ന് ദൂതൻ സ്ത്രീകളോടു പറയുന്നതു കേട്ടശേഷം, കാവൽക്കാർ പുരോഹിതപ്രമുഖരെയും മൂപ്പന്മാരെയും അറിയിക്കാൻ പോയി.

യേശുവിന്റെ എല്ലാ അത്ഭുതങ്ങളും ശക്തമായ പ്രബോധനങ്ങളും കണ്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാരും ജനപ്രമാണികളും വിശ്വസിച്ചിരിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതിയേക്കാം. എന്നാൽ അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല. പിന്നെ, ഈ പടയാളികളുടെ സാക്ഷ്യം കേട്ടപ്പോഴെങ്കിലും അവർ മുട്ടുകുത്തി, തങ്ങളുടെ ഹൃദയകാഠിന്യത്തെക്കുറിച്ച് അനുതപിച്ച്, വിശ്വാസത്തിലേക്കു വന്നിരിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതിയേക്കാം. എന്നാൽ അതും ഉണ്ടായില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ പാപത്തിൽ കൂടുതൽ ഉറച്ചുനിന്ന് പാപത്തിനുമേൽ പാപം കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

ചിലതരം പാപങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ബലഹീനത മൂലം ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങൾ, ഏറ്റുപറയാൻ താരതമ്യേന എളുപ്പമാണ്. ഒരാൾ ബലഹീനനായി പാപത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ, ഭാവിയിൽ ആ പാപത്തെ അതിജീവിക്കുക എല്ലായ്‌പ്പോഴും എളുപ്പമായിരിക്കണമെന്നില്ല. എന്നാൽ മനുഷ്യസഹജമായ ബലഹീനത മൂലമുണ്ടാകുന്ന പാപത്തെ പാപമായി അംഗീകരിക്കാൻ കൂടുതൽ എളുപ്പമാണ്. പക്ഷേ, ബലഹീനത മൂലമുള്ള പാപവും ശാഠ്യപൂർണമായ അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നുള്ള പാപവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ശാഠ്യപൂർണമായ അഹങ്കാരത്തെ അതിജീവിക്കാൻ മാത്രമല്ല, അത് അംഗീകരിക്കാനും പ്രയാസമാണ്. നമ്മുടെ പാപത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം നമ്മുടെ ശാഠ്യവും അഹങ്കാരവുമാകുമ്പോൾ അത് ഏറ്റുപറയുക പ്രയാസമാണ്. തത്ഫലമായി, ഇത്തരത്തിലുള്ള പാപം പലപ്പോഴും നിരന്തരമായ വഞ്ചന, മറ്റുള്ളവരെ തന്ത്രപൂർവം സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് നിയന്ത്രിക്കൽ, കോപം തുടങ്ങിയ മറ്റു പാപങ്ങളിലേക്കു നയിക്കുന്നു. ഈ പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാരും ജനപ്രമാണികളും അതിന് ഉദാഹരണമാണ്. എന്നാൽ, നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരത്തിൽനിന്ന് പാപമുണ്ടാകുമ്പോൾ സ്വയം എളിമപ്പെട്ട് അത് ഏറ്റുപറയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ, ആ എളിമയ്ക്ക് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ശക്തവും പരിവർത്തനാത്മകവുമായ ഫലം ഉളവാക്കാൻ കഴിയും.

ഈ പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാരെയും ജനപ്രമാണികളെയും കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. അവരുടെ ഹൃദയകാഠിന്യത്തെക്കുറിച്ചും തങ്ങളുടെ തെറ്റും പാപവും മറച്ചുവയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവർ അകപ്പെട്ട ദുഃഖകരമായ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ധ്യാനിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇത്തരത്തിലുള്ള പാപത്തിൽ വീഴില്ലെന്ന് ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്യുക. എന്നാൽ, ഇക്കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ പോരാടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഉയിർപ്പിന്റെ കൃപയാൽ ഈ കനത്ത ഭാരത്തിൽനിന്നു മോചിതരാകാൻ കഴിയേണ്ടതിന് എളിമ തേടുക.

ഉത്ഥിതനായ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് പാപത്തെയും മരണത്തെയും കീഴടക്കി, അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും പുതുജീവൻ നൽകി. പ്രിയ ഈശോയേ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മഹത്വപൂർണവും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതുമായ പ്രവർത്തനത്തിനു ഹൃദയം തുറക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്റെ അഹങ്കാരമെന്ന പാപം എന്നെ ഒരിക്കലും തടയാതിരിക്കാനുള്ള കൃപ എനിക്കു നൽകണമേ. എപ്പോഴും എന്റെ പാപത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് അങ്ങയിലേക്കു തിരിയാൻ എനിക്കു വിനയമെന്ന ദാനം നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


ഇപ്പോൾത്തന്നെ യേശുവിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കുക!

ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ അഷ്ടദിനാഘോഷത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

യേശു അവളോടു പറഞ്ഞു: “എന്നെ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചുനിർത്തരുത്; ഞാൻ ഇതുവരെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നാൽ നീ എന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവരോടു പറയുക: ‘ഞാൻ എന്റെ പിതാവും നിങ്ങളുടെ പിതാവുമായവന്റെയും എന്റെ ദൈവവും നിങ്ങളുടെ ദൈവവുമായവന്റെയും അടുക്കലേക്കു പോകുന്നു.’” യോഹന്നാൻ 20:17

യേശു ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു മഗ്ദലന മറിയം. അവൾക്ക് അവനോട് അഗാധമായ ഭക്തിയുണ്ടായിരുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച്, പരസ്യമായിരുന്ന അവളുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും അവളിൽനിന്ന് ഏഴു പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവൻ അവളോടു കാണിച്ച വലിയ കരുണ നിമിത്തം. അതിനുശേഷം മറിയം ഭക്തിനിർഭരയായ ഒരു അനുയായിയായിത്തീർന്നു. അവൻ കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നപ്പോഴും അവനോടു വിശ്വസ്തരായി നിലകൊണ്ട ചുരുക്കം ചിലരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അവൾ.

ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസമായ, കുരിശുമരണത്തിനു ശേഷമുള്ള ഞായറാഴ്ച, യഹൂദാചാരപ്രകാരം യേശുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ പൂശാൻ മറിയം കല്ലറയിലേക്കു വന്നു. എന്നാൽ അവൾ എത്തിയപ്പോൾ യേശുവിന്റെ ശരീരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ യേശു അവൾക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ ഉടനെ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല; കാരണം, അവന് പുതിയ മഹത്വീകൃത ശരീരമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ യേശു മറിയം എന്നു പേരു വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതിനുപകരം യേശു പറഞ്ഞു: “എന്നെ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചുനിർത്തരുത്…” യേശു എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?

മറിയത്തിന് യേശുവിനോടുണ്ടായിരുന്ന അടുപ്പവും ഭക്തിയും മനോഹരവും വിശുദ്ധവുമായിരുന്നെങ്കിലും, അവ ഇനിയും പൂർണതയിലെത്തിയിരുന്നില്ല. താൻ അറിഞ്ഞും അനുഗമിച്ചും വന്ന തന്റെ കർത്താവിനെയാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത്. യേശുവുമായുള്ള തന്റെ പഴയ ബന്ധം തിരികെ ലഭിക്കണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ അതുകൊണ്ടുതന്നെ യേശു പറഞ്ഞു: “എന്നെ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചുനിർത്തരുത്…” യേശു അതിലും വളരെയധികം ആഗ്രഹിച്ചു. അവനുമായുള്ള അവളുടെ ബന്ധം താമസിയാതെ കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമായിത്തീരുമെന്നാണ് അവൻ അവളോടു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഇനിമേൽ അവൻ കേവലം അവളുടെ ഭൗമിക സഹചാരിയായിരിക്കുകയില്ല; പകരം, താമസിയാതെ അവൻ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ജീവിക്കുകയും അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽത്തന്നെ വസിക്കുകയും അവളുമായി ഒന്നാകുകയും നിത്യതയോളം അവളുടെ മണവാളനായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ, തന്റെ ദൈവിക രക്ഷാദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ യേശു സ്വർഗത്തിലുള്ള പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തതിനുശേഷം മാത്രമേ ഇതു സംഭവിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.

ചിലപ്പോഴൊക്കെ നാമും നമ്മുടെ കർത്താവിൽനിന്ന് കേവലം ഐഹികമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ തേടുന്നു. “ഞങ്ങളുടെ അന്നന്നത്തെ അപ്പം” എന്നതുകൊണ്ട് അർഥമാക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾക്കുമായി നാം അവനിൽ ആശ്രയിക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിലും, ദൈവം നമുക്കു നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദാനങ്ങൾ ഈ ലോകത്തിലെ എന്തിനെയും അതിവിശേഷമായി അതിശയിക്കുന്നവയാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയണം. കൃപയെന്ന അതിസ്വാഭാവിക ദാനം, പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നതെന്ന ദാനം, നമ്മുടെ കർത്താവുമായി ഒന്നാകുന്നതെന്ന ദാനം—ഇവയ്ക്കായാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ഇതുതന്നെയാണ് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യവും ആഗ്രഹവും.

“എന്നെ പിടിച്ചുനിർത്തരുത്; ഞാൻ ഇതുവരെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തിട്ടില്ല” എന്ന് യേശു മറിയത്തോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ യേശു യഥാർത്ഥമായും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്ന അറിവോടെ വേണം അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ. അതിനാൽ, സ്വർഗത്തിൽ വാഴുന്ന അവിടുന്ന് ഇപ്പോൾ തന്നോടു പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കാൻ നമ്മെ എല്ലാവരെയും ക്ഷണിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സർവസത്തയോടുംകൂടെ നിങ്ങൾ അവിടുത്തോടു പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കണമെന്ന നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ അഗാധമായ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കാനും നിങ്ങളോട് ഒന്നാകാനും നിങ്ങളെ എല്ലാ വിധത്തിലും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ മഗ്ദലന മറിയം ഇപ്പോൾ നിത്യത മുഴുവനും ഈ വിശുദ്ധ ഐക്യം ആസ്വദിക്കുന്നു; ഇതേ ദാനം നിങ്ങൾക്കും നൽകപ്പെടുന്നു. അവിടുത്തോടു പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുക, ഒരിക്കലും ആ ബന്ധം വിട്ടുകളയരുത്; എന്തെന്നാൽ ഇതായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ നിത്യാനന്ദം.

ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ് സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്ത എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് ഇപ്പോൾ പൂർണമായ മഹത്വത്തോടും തേജസ്സോടുംകൂടെ സ്വർഗത്തിൽ വാഴുന്നു. അങ്ങയുടെ മഹത്വപൂർണമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് എന്നെ ആകർഷിക്കുകയും പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയെ മുറുകെപ്പിടിക്കാൻ എന്നെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയെ എന്നേക്കും മുറുകെപ്പിടിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയേണ്ടതിന്, എന്റെ ഉള്ളിൽ വന്നു വസിക്കാൻ ഞാൻ അങ്ങയെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


ഉള്ളിൽ ജ്വലിക്കുന്ന ദൈവവചനം

ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനാചരണത്തിലെ ബുധനാഴ്ച

അവൻ അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണമേശയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അപ്പമെടുത്ത് ആശീർവദിച്ച് മുറിച്ച് അവർക്കു കൊടുത്തു. അപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു; അവർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൻ അവരുടെ കാഴ്ചയിൽനിന്നു മറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “വഴിയിൽവച്ച് അവൻ നമ്മോടു സംസാരിക്കുകയും തിരുവെഴുത്തുകൾ നമുക്കു വിശദീകരിച്ചുതരുകയും ചെയ്തപ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഉള്ളിൽ ജ്വലിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ?” ലൂക്കാ 24:30–31

യേശുവിന്റെ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ ജറുസലെമിൽനിന്ന് എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ ഏഴു മൈൽ ദൂരം നടക്കുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഇസ്രായേലിനെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ളവൻ യേശുവാണെന്ന് അവർ മുമ്പ് പ്രത്യാശിച്ചിരുന്നു—എന്നാൽ അവിടുന്ന് വധിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവിടുത്തെ ഉത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് കിംവദന്തികൾ പരന്നു; അവ അവരെ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. അവർ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ യേശു ആ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; എന്നാൽ ആദ്യം അവർ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. അവിടുന്ന് ആരാണെന്നത് അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. യേശു അവർ പറയുന്നതു കേൾക്കുകയും അവരുടെ ധാരണക്കുറവിൽ ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് മോശയുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും പ്രബോധനങ്ങളും മിശിഹാ പീഡകൾ സഹിച്ച് മരിക്കുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും അവിടുന്ന് അവർക്ക് വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്തു. യേശു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങി; അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഉള്ളിൽ ജ്വലിച്ചു. ഒടുവിൽ, വിശുദ്ധ കുർബാനയാകുന്ന ദാനത്തിൽ, അപ്പം മുറിക്കലിൽ, തങ്ങളോടൊപ്പമുള്ളത് യേശുവാണെന്നു കാണാൻ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

താൻ ഉത്ഥിതനായി അവരുടെ കൂടെയുള്ളത് യേശു ഈ ശിഷ്യന്മാരിൽനിന്ന് മറച്ചുവച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? അവർക്ക് വിശ്വാസം കുറവായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്നു തോന്നുന്നു. അവർ പറഞ്ഞു: “…ഇസ്രായേലിനെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ളവൻ അവനായിരിക്കുമെന്നു ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിച്ചിരുന്നു.” എന്നാൽ ക്രൂശീകരണം അവർക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലുമപ്പുറമായിരുന്നു. യേശു സഹിച്ചതുപോലെ രക്ഷകൻ എന്തുകൊണ്ട് പീഡകൾ സഹിക്കേണ്ടിവന്നു എന്ന് അവർക്ക് ഗ്രഹിക്കാനായില്ല; അതിനാൽ അവർ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി.

വിശ്വാസകാര്യങ്ങളിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുകയും സംശയങ്ങളോടു മല്ലിടുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെയാണ് പലപ്പോഴും നാമും. അതിനാൽ, എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ നടന്നുപോയ ഈ ശിഷ്യന്മാരിൽ നാം നമ്മെത്തന്നെ കാണണം. തന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തി മനസ്സിലാക്കാൻ അവരെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട് യേശു ഈ ശിഷ്യന്മാർക്ക് കരുണയുടെ അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദാനം നൽകി. തന്നെക്കുറിച്ച് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതെല്ലാം അവിടുന്ന് അവർക്ക് വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്തു. യേശു തങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഈ ശിഷ്യന്മാർ സാവധാനം വിശ്വാസത്തിലേക്കു വന്നു.

തന്റെ മരണത്തിന്റെയും ഉത്ഥാനത്തിന്റെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തിയെക്കുറിച്ച് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാൻ നാമും യേശുവിനെ അനുവദിക്കണം. അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ വചനം കേൾക്കുമ്പോൾ നാം ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിക്കുകയും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഉള്ളിൽ ജ്വലിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും വേണം. ഇങ്ങനെ മാത്രമേ പെസഹാരഹസ്യത്തിന്റെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തി കൂടുതൽ പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും ആവശ്യമായ വിശ്വാസത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് നാം എത്തുകയുള്ളൂ.

ഈ ശിഷ്യന്മാരെക്കുറിച്ചും, മനസ്സിലാക്കാനും വിശ്വസിക്കാനും തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കപ്പെടാനും വേണ്ടി ദൈവവചനത്തെ ധ്യാനിക്കേണ്ട അവരുടെ ആവശ്യത്തെക്കുറിച്ചും ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഇതേ കൃപ നിങ്ങൾക്കും ആവശ്യമാണെന്ന് അറിയുക. കൂടുതൽ പൂർണമായി വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, അവിടുത്തെ വചനത്തിൽ മുഴുകി, അവിടുത്തെ സ്വരം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മുടെ കർത്താവിനോടൊപ്പം നിങ്ങൾ സമയം ചെലവഴിക്കണം. നിങ്ങളും വിശ്വാസത്തിലേക്കു വരേണ്ടതിന്, യേശുവിന്റെ മരണത്തിന്റെയും ഉത്ഥാനത്തിന്റെയും സന്ദേശം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ജ്വലിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.

ഉത്ഥിതനായ എന്റെ കർത്താവേ, വിശ്വാസവും ഗ്രാഹ്യവും കുറവായിരുന്ന ഈ ശിഷ്യന്മാർക്ക് അങ്ങ് പ്രത്യക്ഷനാകുകയും അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധമായ പ്രബോധനമെന്ന ദാനം അവർക്കു നൽകുകയും ചെയ്തു. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയെക്കുറിച്ചും അങ്ങയുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ചും പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചും പുതുജീവനെന്ന മഹത്വപൂർണമായ ദാനത്തെക്കുറിച്ചും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്യേണ്ടതെല്ലാം എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ വചനം എന്റെ ഉള്ളിൽ ജ്വലിക്കുകയും എന്റെ ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരത്തിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


സത്യത്തിനു സാക്ഷിയാകുക

ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനാചരണത്തിലെ വ്യാഴാഴ്ച

അപ്പോൾ വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ അവൻ അവരുടെ മനസ്സു തുറന്നു. അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “ക്രിസ്തു സഹിക്കുകയും മൂന്നാം ദിവസം മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നും, ജറുസലെമിൽ തുടങ്ങി എല്ലാ ജനതകളോടും അവന്റെ നാമത്തിൽ പാപമോചനത്തിനായുള്ള മാനസാന്തരം പ്രസംഗിക്കപ്പെടണമെന്നും ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇവയ്ക്കു സാക്ഷികളാണ്.” ലൂക്കാ 24:45–48

യേശു വീണ്ടും തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരു കൂട്ടത്തിനു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ഒരിക്കൽക്കൂടി അവിടുന്ന് നേരിട്ട് കാര്യത്തിലേക്കു കടക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകൾ തന്നെക്കുറിച്ചു വെളിപ്പെടുത്തിയതെല്ലാം അവർ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് “അവരുടെ മനസ്സുകൾ തുറന്നു.” തന്റെ മരണവും ഉത്ഥാനവും മോശയുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും പ്രബോധനങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണമായിരുന്നുവെന്നു കാണാൻ അവിടുന്ന് അവരെ സഹായിച്ചു. അതിനുശേഷം യേശു പുതിയൊരു കാര്യം പറയുന്നു: “നിങ്ങൾ ഈ കാര്യങ്ങൾക്കു സാക്ഷികളാണ്.”

ഇന്നലത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ നാം കണ്ടതുപോലെ, യേശു മരിക്കുകയും തുടർന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിവന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ശിഷ്യന്മാർക്ക് അപ്പോഴും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല എന്നതു വ്യക്തമാണ്. ഈ സംഭവങ്ങളുടെ ആഘാതവും മാനസികവേദനയും അവരെ അപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. അതിനാൽ, തൊട്ടുമുമ്പ് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ അർത്ഥം യേശുവിന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ശ്രദ്ധാപൂർവം വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടിവന്നു. സ്വന്തം കഴിവുകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തലത്തിൽ അവർ ഇതു മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരുന്നു. യേശുവിന്റെ വ്യക്തവും വിശദവുമായ വിശദീകരണത്തോടൊപ്പം, വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ അഗാധരഹസ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ അവരുടെ മനസ്സുകൾ തുറക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള ഒരു പ്രത്യേക കൃപയും അവർക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നു.

നാമും ഈ ശിഷ്യന്മാരിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തരല്ല. അപര്യാപ്തമായ കാരണങ്ങളാൽ ഈശോയിൽ വിശ്വസിക്കുക എളുപ്പമാണ്; അവ ഉപരിപ്ലവമായ വിശ്വാസത്തിൽ മാത്രമേ കലാശിക്കൂ. ചെറുപ്പത്തിൽ തങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത് അതായതുകൊണ്ടുമാത്രം ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കുന്നത് മനസ്സിന് ആശ്വാസം നൽകുന്നതുകൊണ്ട് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കാൻ അതിനെക്കാൾ നല്ലതൊന്നും അറിയാത്തതുകൊണ്ട് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശരിയായ കാരണത്താൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. ഉത്ഥിതനായ ഈശോയുടെ ഈ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിലെ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ, അവർ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥപഠനത്തിലൂടെയോ മതബോധനഗ്രന്ഥം, മറ്റു വിശുദ്ധ സ്രോതസ്സുകൾ എന്നിവയുടെ പഠനത്തിലൂടെയോ ഈശോ തങ്ങളോടു വ്യക്തമായും വിശദമായും സംസാരിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. തുടർന്ന്, മനുഷ്യന്റെ യുക്തിപരമായ കഴിവുകൾകൊണ്ടുമാത്രം നേടാവുന്നതിനെ വളരെയധികം അതിവർത്തിക്കുന്ന ഗ്രാഹ്യത്തിലേക്ക് “അവരുടെ മനസ്സു തുറന്ന” പ്രത്യേക കൃപ അവർക്കു ദൈവത്തിൽനിന്നു ലഭിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ളവരിൽ ഒരാളാണോ നിങ്ങൾ?

നിങ്ങൾ അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു കടമകൂടിയുണ്ട്. ഈ സത്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നാനും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ പൂർണമായും മാറ്റിമറിക്കാനും അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് അവയെ തുടർന്നും സ്വാംശീകരിക്കണം എന്നുമാത്രമല്ല, ഇവയ്ക്ക് ഒരു “സാക്ഷി”യായിത്തീരുകയും വേണം. നമ്മുടെ കർത്താവ് വെളിപ്പെടുത്തിയ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർഥ അറിവിൽ നിങ്ങൾ വളരുമ്പോൾ, അത് മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുകയും വേണം. യഥാർഥ വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്!

ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിന്റെ ശക്തമായ ഈ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഈ ശിഷ്യന്മാരോടു സംസാരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളോടും സംസാരിക്കാൻ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ നിങ്ങൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നും, അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതും വിശദീകരിച്ചുതന്നതുമെല്ലാം നിങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ സ്വാംശീകരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നും ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾ ഈ ഗണത്തിൽപ്പെടുന്ന ആളാണെങ്കിൽ, ഈ സത്യങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ സാക്ഷിയാകാനുള്ള നിങ്ങളുടെ കടമയെക്കുറിച്ചും ധ്യാനിക്കുക. ഉത്ഥിതരൂപത്തിൽ മറ്റു പലർക്കും പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ക്രിസ്തുവിനും അവിടുത്തെ മഹത്വപൂർണമായ ഉത്ഥാനത്തിനും സാക്ഷികളാകാൻ ഇപ്പോൾ അയയ്ക്കപ്പെടുന്ന തന്റെ വിശ്വസ്തരായ അനുയായികളുടെ മധ്യസ്ഥതയിലൂടെയാണ് ഇന്ന് അവിടുന്ന് പ്രത്യേകമായി ഇതു ചെയ്യുന്നത്.

ഉത്ഥിതനായ എന്റെ ഈശോയേ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ സത്യം ഗ്രഹിക്കാൻ ശിഷ്യന്മാരുടെ മനസ്സു തുറക്കുകയും അനേകം കാര്യങ്ങൾ അവരെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, മഹത്വപൂർണമായ ഒരു ദാനമാണ് അങ്ങ് അവർക്കു നൽകിയത്. പ്രിയ കർത്താവേ, വിശ്വാസത്തിന്റെ അഗാധവും ഗഹനവുമായ രഹസ്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ എന്റെ മനസ്സും തുറക്കണമേ. അങ്ങ് ആരാണെന്നും, അങ്ങ് മരിക്കേണ്ടിവന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നും, അങ്ങയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പുതുജീവനിൽ എങ്ങനെ പങ്കുചേരാമെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അനേകർ അങ്ങയെ അറിയാനും അങ്ങയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെ നേടിയ പുതുജീവനിൽ പങ്കുചേരാനും ഇടയാകേണ്ടതിന് അങ്ങയുടെ സാക്ഷിയായി എന്നെയും ഉപയോഗിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


ഉത്ഥാനത്തിന്റെ രഹസ്യം

ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനാചരണത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “വരുവിൻ, പ്രഭാതഭക്ഷണം കഴിക്കുവിൻ.” ശിഷ്യന്മാരിൽ ആരും “അങ്ങ് ആരാണ്?” എന്ന് അവിടുത്തോടു ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. കാരണം, അതു കർത്താവാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. യേശു അടുത്തുവന്ന് അപ്പമെടുത്ത് അവർക്കു കൊടുത്തു; അതുപോലെതന്നെ മീനും കൊടുത്തു. മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം യേശു ശിഷ്യന്മാർക്കു വെളിപ്പെട്ടത് ഇത് മൂന്നാം പ്രാവശ്യമായിരുന്നു. യോഹന്നാൻ 21:12–14

ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷമുള്ള യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങൾ രഹസ്യത്തിൽ പൊതിഞ്ഞവയായിരുന്നു. ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യമല്ല, മറിച്ച് അഗാധമായ ആഴവും വിസ്മയാദരവും നിറഞ്ഞ ഒരു രഹസ്യം. ശിഷ്യന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഈ മൂന്നാം അവസരത്തിൽ, രാത്രി മുഴുവൻ മീൻപിടിച്ചിട്ടും ഒന്നും കിട്ടാതിരുന്ന അവരോട് യേശു ആദ്യം കരയിൽനിന്നു സംസാരിച്ചു. വീണ്ടും ശ്രമിക്കാനും വള്ളത്തിന്റെ വലതുവശത്തു വലയെറിയാനും അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു. തങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നത് യേശുവാണെന്നുപോലും തിരിച്ചറിയാതെ അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തു. എന്നാൽ, തങ്ങൾക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാനാകുന്നതിലധികം മീനുകൾ ലഭിച്ചപ്പോൾ, അതു കർത്താവാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിന്റെ ഈ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിലുള്ള “രഹസ്യത്തിന്” അനേകം വശങ്ങളുണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ശിഷ്യന്മാർ ആദ്യം യേശുവിനെ തിരിച്ചറിയാതിരുന്നത്? വള്ളത്തിന്റെ വലതുവശത്തു വലയെറിയാൻ യേശു അവരോട് നിർദേശിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? നൂറ്റമ്പത്തിമൂന്നു വലിയ മീനുകൾ ലഭിച്ച ഈ സംഭവത്തിലൂടെ യേശു വെളിപ്പെട്ടത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? യേശു കരയിൽ ശിഷ്യന്മാർക്കുവേണ്ടി പ്രഭാതഭക്ഷണം പാകം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? “ശിഷ്യന്മാരിൽ ആരും ‘അങ്ങ് ആരാണ്?’ എന്ന് അവിടുത്തോടു ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല” എന്ന് യോഹന്നാൻ രേഖപ്പെടുത്തിയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഈ രഹസ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിശുദ്ധരും മഹാന്മാരായ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥ വ്യാഖ്യാതാക്കളും ഉത്തരങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷമുള്ള യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ രഹസ്യത്തിൽ പൊതിഞ്ഞവയായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ചു മാത്രം ധ്യാനിക്കുന്നതും പ്രയോജനകരമാണ്.

ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ നോവലിൽ, നിഗൂഢത മനസ്സിലാക്കി അതിന്റെ ചുരുളഴിക്കാൻ വായനക്കാരനെ സഹായിക്കുന്നതിനായി അവ്യക്തമായ പല സൂചനകളും നൽകാറുണ്ട്. ചുരുളഴിക്കുന്നത് കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യകരവും വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞതുമാക്കാൻ മനഃപൂർവമാണ് സൂചനകൾ അവ്യക്തമാക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷമുള്ള യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളെ ചൂഴ്ന്നുനിൽക്കുന്ന വിശ്വാസരഹസ്യംപോലെ ഒരു “വിശ്വാസരഹസ്യത്തിന്റെ” കാര്യത്തിൽ, ആ രഹസ്യം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്. ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ആഴവും വിശാലതയും നിറഞ്ഞ ആ രഹസ്യത്തിന് ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ സ്വഭാവത്തിലേക്കും അവിടുത്തെ രക്ഷാകരമായ പ്രവർത്തനത്തിലേക്കും നമ്മെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ആകർഷിക്കാൻ കഴിയും.

ഉദാഹരണത്തിന്, മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച ഈ ഒരു വാക്യം എടുക്കുക: “ശിഷ്യന്മാരിൽ ആരും ‘അങ്ങ് ആരാണ്?’ എന്ന് അവിടുത്തോടു ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. കാരണം, അതു കർത്താവാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.” യേശു കരയിൽ പ്രഭാതഭക്ഷണം ഒരുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ ചുറ്റും കൂടി, അവിടുത്തോടുള്ള വിസ്മയാദരവിൽ അവിടെ ഇരുന്നതായി തോന്നുന്നു. ഈ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിൽ അവിടുത്തോടുള്ള അവരുടെ നിശ്ശബ്ദമായ വിസ്മയാദരവ്, വാക്കുകൾ മതിയാകുന്നില്ലെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സാധാരണയായി, കാണാൻ സന്തോഷമുള്ള ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ആ വ്യക്തിയെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുകയും സുഖമാണോ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ, ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തെ ശ്രവിച്ചും ഈ ഭക്ഷണം സ്വീകരിച്ചും ഉത്ഥിതനായ അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിച്ചും ഈ വിശുദ്ധമായ വിസ്മയാദരവിൽ നിലകൊണ്ടു.

നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരുന്ന വഴികളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലുള്ള അവിടുത്തെ നിരന്തരസാന്നിധ്യവും രഹസ്യാത്മകമായതിനാൽ, അവിടുത്തെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകാൻ എളുപ്പമാണ്. “വള്ളത്തിന്റെ വലതുവശത്തു വലയെറിയുവിൻ…” എന്ന യേശുവിന്റെ ആഹ്വാനം ശിഷ്യന്മാർ അവഗണിച്ചിരുന്നെങ്കിലോ എന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. ആ കല്പന അവർ അവഗണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അതു കർത്താവാണെന്ന് ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയാതെ പോയേനെ. നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന വഴികളെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. നിങ്ങൾ പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ടോ? അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ? അവിടുത്തെ ദിവ്യസാന്നിധ്യത്തോടുള്ള ഈ വിശുദ്ധമായ വിസ്മയാദരവിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടാൻ നിങ്ങൾ സ്വയം അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ? ശിഷ്യന്മാരുടെ മാതൃക പിന്തുടരുകയും നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമെങ്ങുമുള്ള നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ നിരന്തരസാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിയാൻ ജാഗരൂകരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ദൈവമായ എന്റെ കർത്താവേ, രാവും പകലും അങ്ങ് സദാ എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്. എന്നിട്ടും എത്രയോ തവണ അങ്ങയെ തിരിച്ചറിയാനും ആരാധിക്കാനും ഞാൻ പരാജയപ്പെടുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ബോധ്യമുള്ളവനാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ആ ബോധ്യം വളരുന്നതിനനുസരിച്ച്, സ്നേഹത്തോടും ഭക്തിയോടും വിസ്മയാദരവോടുംകൂടെ ഈ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


മാനസാന്തരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം

ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ അഷ്ടദിനാഘോഷത്തിലെ ശനിയാഴ്ച

ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം അതിരാവിലെ യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, താൻ ഏഴു പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കിയിരുന്ന മഗ്ദലന മറിയത്തിനാണ് ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. മർക്കോസ് 16:9

യേശു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി വിശുദ്ധ ലിഖിതത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ആദ്യ വ്യക്തി മഗ്ദലേന മറിയമാണ്. യേശു ഏഴു പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കിയത് അവളിൽനിന്നായിരുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഏഴു പിശാചുക്കൾ ബാധിച്ചിരുന്നു എന്നത് അവൾ പൂർണമായും പിശാചുബാധിതയായിരുന്നു എന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. യേശു അവളെ മോചിപ്പിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, അവൾ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം തിന്മയ്ക്കു കീഴടങ്ങിയതിനാൽ സാത്താനും അവന്റെ പിശാചുക്കളും അവളുടെ ഇച്ഛയെ പൂർണമായും അധീനമാക്കിയിരുന്നു. എന്നിട്ടും, ഇത്ര ഭയാനകമായ ഒരു ഭൂതകാലമുണ്ടായിരുന്ന ആ സ്ത്രീക്കാണ് തന്റെ ആദ്യ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിന്റെ ബഹുമതി നൽകാൻ യേശു തിരഞ്ഞെടുത്തത്. എത്ര വിസ്മയകരമായ യാഥാർഥ്യം!

എല്ലാവർക്കും ഒരു ഭൂതകാലമുണ്ട്. ചിലർ ഗുരുതരമായ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവരായിരുന്നു. ലിസ്യുവിലെ വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയെപ്പോലുള്ള മറ്റു ചിലർ ഒരിക്കലും മാരകപാപം ചെയ്തിട്ടില്ല. വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയുടേതുപോലുള്ള ഒരു ആത്മാവിന്റെ സൗന്ദര്യം തീർച്ചയായും അത്യന്തം പ്രശംസനീയമാണ്; അത്തരമൊരു ആത്മാവിന് സ്വർഗത്തിൽ വലിയ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ഗുരുതരമായ പാപങ്ങൾ ചെയ്ത വ്യക്തിയുടെ കാര്യമോ? മഗ്ദലേന മറിയത്തെപ്പോലെ അത്യന്തം പാപപങ്കിലമായ ജീവിതം നയിച്ചവരുടെ കാര്യമോ? നമ്മുടെ കർത്താവ് അവരെക്കുറിച്ച് എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്?

ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ കണ്ടതായി വിശുദ്ധ ലിഖിതത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ആദ്യ വ്യക്തി മഗ്ദലേന മറിയമാണെന്ന വസ്തുത നമ്മോട് ഏറെ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്: ഗുരുതരമായ പാപത്തോട് ഏറെ പോരാടിയെങ്കിലും പിന്നീട് ആ പാപത്തെ അതിജീവിച്ച് പൂർണഹൃദയത്തോടെ നമ്മുടെ കർത്താവിലേക്കു തിരിഞ്ഞ ഒരു വ്യക്തിയെ യേശു എങ്ങനെയാണ് കാണുന്നത് എന്ന് അതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. പാപം മനോബലം തകർക്കുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് അനുതപിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, അതു വ്യക്തിയുടെ അന്തസ്സും ജീവിതത്തിലെ സത്യസന്ധതയും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ, അനുതപിച്ചതിനുശേഷവും ചിലർ അനാരോഗ്യകരമായ കുറ്റബോധത്തോടും ലജ്ജയോടും പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. തീക്ഷ്ണതയോടും ഉത്സാഹത്തോടുംകൂടെ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ സേവിക്കാൻ തങ്ങൾ യോഗ്യരാണെന്ന ബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്തി അവരെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ ദുഷ്ടൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആയുധമായി ചിലരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഈ പോരാട്ടങ്ങൾ മാറിയേക്കാം.

എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സിലുള്ള സത്യം ഇതാണ്: അനുതപിക്കുന്ന പാപികൾ യഥാർഥ രത്നങ്ങളാണ്; നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവർ മനോഹരരുമാണ്. ഏറ്റവും വലിയ ബഹുമതികൾക്ക് അവർ അർഹരാണ്. നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങളിൽ ദൈവം മനസ്സുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, നാം അനുതപിക്കുകയും ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത കഴിഞ്ഞകാല പാപം ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും ശാശ്വതമായ അടയാളമായിത്തീരും.

നിങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞകാല പാപത്തെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് നേരിടുന്നത്? ഒന്നാമതായി, നിങ്ങൾ അതു പൂർണമായി അംഗീകരിക്കുകയും അതിനെക്കുറിച്ച് അനുതപിക്കുകയും നമ്മുടെ കർത്താവിനോടു ക്ഷമ യാചിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അത് ഇപ്പോഴും നിങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ഭൂതകാലം ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ കരുണയിലുള്ള നിങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ ഇല്ലാതാക്കാൻ ദുഷ്ടൻ ഇപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ?

നിങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായവയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ അവ ഇതുവരെ കുമ്പസാരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, കഴിയുന്നത്ര വേഗം അതു ചെയ്യുക. കുമ്പസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. ദൈവം നിങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങളെ കോപത്തോടും വെറുപ്പോടുംകൂടെയല്ല കാണുന്നത്. മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ മാനസാന്തരത്തിന്റെയും പശ്ചാത്താപത്തിന്റെയും അനുതാപത്തിന്റെയും ആഴം മാത്രമാണ് അവിടുന്ന് കാണുന്നത്. അവിടുത്തെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഇതു വിശുദ്ധവും മനോഹരവുമാണ്. നിങ്ങളുടെ അനുതാപപൂർണമായ ഹൃദയത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെയാണ് നിങ്ങൾ സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ നോക്കിക്കാണുന്നത് എന്ന് അറിയുക.

കരുണാനിധിയായ എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങ് പാപിയെ സ്നേഹിക്കുകയും പാപത്തെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ഗ്രാഹ്യത്തിനതീതമായ വിധങ്ങളിലാണ് അങ്ങ് എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. ഞാൻ പൂർണമായി പശ്ചാത്തപിക്കുമ്പോൾ അങ്ങ് എന്റെ ഹൃദയത്തെ എത്ര ആഴത്തിൽ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ മാത്രം എന്റെ ഹൃദയത്തെ കാണാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിനും കരുണയ്ക്കും ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങയെ ഇനിയും അധികമായി സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണം വയ്ക്കുന്നു.


കൃപകളുടെ ഒരു മഹാസാഗരം

ദൈവകരുണയുടെ ഞായറാഴ്ച (വർഷം A)

വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീന തന്റെ ഡയറിയിൽ ദൈവകരുണയുടെ ഞായറാഴ്ചയെക്കുറിച്ച് ഈശോ തന്നോടു പറഞ്ഞത് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: 

“എന്റെ മകളേ, അഗ്രാഹ്യമായ എന്റെ കരുണയെക്കുറിച്ച് ലോകം മുഴുവനോടും പറയുക. കരുണയുടെ തിരുനാൾ എല്ലാ ആത്മാക്കൾക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് പാവപ്പെട്ട പാപികൾക്കും, അഭയവും സങ്കേതവുമായിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അന്ന് എന്റെ ആർദ്രകരുണയുടെ ആഴങ്ങൾതന്നെ തുറക്കപ്പെടുന്നു. എന്റെ കരുണയുടെ ഉറവയെ സമീപിക്കുന്ന ആത്മാക്കളുടെമേൽ കൃപകളുടെ ഒരു സമുദ്രം മുഴുവൻ ഞാൻ ചൊരിയുന്നു. കുമ്പസാരിച്ച് ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കുന്ന ആത്മാവിന് പാപങ്ങളിൽനിന്നും അവയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയിൽനിന്നും പൂർണമായ മോചനം ലഭിക്കും. അന്ന് കൃപകൾ ഒഴുകുന്ന ദൈവികമായ എല്ലാ ജലകവാടങ്ങളും തുറന്നിരിക്കുന്നു” (ഡയറി #699).

ആ ദിവസം ഇന്നാണ്! ഇന്ന് ദൈവകരുണയുടെ തിരുനാളാണ്! നമ്മുടെ സഭയിൽ അടുത്തകാലത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട തിരുനാളുകളിൽ ഒന്നാണ് ഇന്നത്തെ തിരുനാൾ. ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ എട്ടാം ദിവസം ഈ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കണമെന്ന തന്റെ ആഗ്രഹം ഈശോ 1931-ൽത്തന്നെ സിസ്റ്റർ മറിയ ഫൗസ്റ്റീന കോവാൾസ്കയോട് അറിയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, 2000-ലാണ് ഇത് ആഘോഷപൂർവം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. ആ വർഷം ഏപ്രിൽ 30-ന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീനയെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ദൈവകരുണയുടെ തിരുനാൾ സഭയിൽ സാർവത്രിക തിരുനാളായി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സഭയിൽ ഈ തിരുനാൾ ഇത്രയും സമീപകാലത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതായതിനാൽ, ഈ മഹോത്സവത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചും വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീനയുടെ ഡയറിയിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള അനേകം സന്ദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും നമുക്ക് ഇനിയും ഏറെ പഠിക്കാനുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാണ്.

വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീനയുടെ ഡയറിയിലെ അനേകം സന്ദേശങ്ങളിൽ ഈശോ നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഇതാണ്: ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ അഷ്ടദിനാഘോഷത്തിലെ എട്ടാമത്തെയും അവസാനത്തെയും ദിവസമായ ഈ ഞായറാഴ്ച മറ്റൊരു ദിവസത്തോടും താരതമ്യം ചെയ്യാനാവാത്ത ദിവസമാണ്. സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് കൃപയും കരുണയും നമ്മുടെമേൽ നിരന്തരം ചൊരിയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ദിവസം അതുല്യമാണെന്ന് ഈശോ വളരെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. ഇന്ന് അവിടുത്തെ കരുണയുടെ ഉറവയെ സമീപിക്കുന്ന ആത്മാക്കളുടെമേൽ “കൃപകളുടെ ഒരു സമുദ്രം മുഴുവൻ” ചൊരിയപ്പെടുന്നു. കുറച്ചുനേരം ആ ദൃശ്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. “കൃപകളുടെ ഒരു സമുദ്രം മുഴുവൻ.” എന്താണ് അതിന്റെ അർഥം?

പ്രതീകാത്മകമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു സമുദ്രം മുഴുവൻ എന്നത് അനന്തതയെ ചിത്രീകരിക്കാനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. സമുദ്രം മുഴുവനും നിങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയപ്പെട്ടാൽ എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക—അത് മനസ്സിന് ഉൾക്കൊള്ളാനാവുന്നതിനും അപ്പുറമാണ്! അങ്ങനെ, അനന്തമായ കൃപയാണ് ഇന്ന് നൽകപ്പെടുന്നതെന്ന് ദൈവം പറയുന്നു. നാമെല്ലാവരും ചിന്തിക്കേണ്ട ചോദ്യം ഇതാണ്: ആ അനന്തമായ കൃപകൾ സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ എത്രമാത്രം സന്നദ്ധനാണ്?

ഒരു ഉപമയിലൂടെ ചിന്തിക്കാം: നിങ്ങളുടെ ജീവിതം തുന്നുമ്പോൾ വിരലിൽ അണിയുന്ന ഒരു ചെറിയ വിരൽക്കവചം പോലെയാണെന്നും, ഒരു സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളം മുഴുവൻ നിങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയപ്പെടുന്നുവെന്നും സങ്കൽപ്പിക്കുക. ഒരു വിരൽക്കവചമെന്ന നിലയിൽ, നൽകപ്പെട്ടതെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയില്ല. അതിനാൽ, കരുണ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള നമ്മുടെ ശേഷി വിശാലമാക്കിക്കൊണ്ട് തന്റെ കരുണ കൂടുതൽ സമൃദ്ധമായി സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് ഒരു വലിയ കുളം പോലെയാണെങ്കിലോ? അപ്പോഴും സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളം മുഴുവൻ ആ കുളത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാനാവില്ല. കരുണയുടെ ഒരു സമുദ്രം മുഴുവൻ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിവുള്ളത് എന്തിനാണ്? ഒരു സമുദ്രത്തിനു മാത്രമേ മറ്റൊരു സമുദ്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാനാവൂ. അതുകൊണ്ട്, അനന്തമായ ഉൾക്കൊള്ളൽശേഷിയുള്ള പാത്രങ്ങളായി നമ്മെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, അനന്തമായ കരുണ സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ ആദ്യം ഒരുക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ആവിലായിലെ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യ തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ആത്മീയഗ്രന്ഥമായ “ആന്തരിക കോട്ടകൾ” എന്ന കൃതിയിൽ, ദൈവം ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നു എന്ന ലളിതമായ കാരണത്താൽത്തന്നെ ആത്മാവിന് അനന്തമായ ഉൾക്കൊള്ളൽശേഷി കൈവരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങളുള്ള ഒരു ആന്തരിക കോട്ടപോലെയാണ് ആത്മാവ്. അതിന്റെ മധ്യത്തിലുള്ള മുറിയിലെത്താൻ നാം ആ വാസസ്ഥലങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകണം. അനന്തനായ ദൈവം വസിക്കുന്ന നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഈ വിവിധ വാസസ്ഥലങ്ങളിലൂടെ യാത്രചെയ്ത്, അവിടെ അവിടുത്തെ സന്നിധിയിലായിരിക്കുക എന്നതാണ് ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് വിശുദ്ധ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, കരുണയുടെ അനന്തമായ ജലധാരകൾ സ്വീകരിക്കാൻ നമ്മുടെ ആത്മാക്കൾക്ക് യഥാർഥത്തിൽ കഴിയുമെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. കാരണം, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കാൻ ദൈവം തിരുമനസ്സായപ്പോൾ ഈ കഴിവോടെയാണ് അവിടുന്ന് നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചത്. കരുണയുടെ ഈ നിറവ് പൂർണമായി സ്വീകരിക്കാൻ പ്രാപ്തരാകുന്നതിന്റെ താക്കോൽ, ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന അനന്തനായ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുകയാണ്. ഇത് എങ്ങനെയാണ് ചെയ്യുക?

വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീനയുടെ ഡയറിയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന മാർഗത്തിന്റെ കാതൽ ഇതാണ്: പാപങ്ങളിൽനിന്നും അവയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയിൽനിന്നും പൂർണമായ മോചനം ലഭിക്കാൻ കുമ്പസാരിക്കുകയും ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക. എന്നാൽ, ആവിലായിലെ വിശുദ്ധ ത്രേസ്യയെപ്പോലുള്ള മഹാന്മാരായ പല ആത്മീയഗ്രന്ഥകാരന്മാരും വിശദീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തെ അവിടുത്തെ പൂർണതയിൽ കണ്ടുമുട്ടാൻ കഴിയണമെങ്കിൽ നമ്മുടെ ആത്മീയയാത്രയിൽ നാം അനേകം തലങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടതുണ്ട്. ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിലും കുമ്പസാരത്തിലും നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന ദൈവകരുണയെ അനുഭവിക്കുന്നതും തീർച്ചയായും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ആദ്യത്തെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രം വസിച്ചുകൊണ്ട് ഈ കൂദാശകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവർക്ക്, രാജാവ് പൂർണതയിൽ വസിക്കുന്ന ഏഴാമത്തെയും മധ്യത്തിലത്തെയും വാസമന്ദിരത്തിൽ വസിക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്നത്ര പ്രയോജനം അവയിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും ലഭിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ, കരുണ അതിന്റെ പൂർണതയിൽ നൽകപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മാനസാന്തരത്തിലൂടെയും ആത്മശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെയും ദൈവത്തിലേക്കുള്ള രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന യാത്ര നാം നടത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, ദൈവം നൽകുന്ന കൃപകളുടെ സമുദ്രം സ്വീകരിക്കാൻ നമുക്ക് ഒരിക്കലും കഴിയുകയില്ല.

നിങ്ങളുടെമേൽ ഒഴുക്കപ്പെടുന്ന ഈ സമുദ്രത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഈ കരുണയിൽ എത്രത്തോളം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇപ്പോൾ സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നു? ദൈവകൃപയോടുള്ള നിങ്ങളുടെ തുറവി പരിമിതമാണെന്ന് എളിമയോടെ അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ പൂർണതയിൽ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്കായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുക. നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ പക്കലേക്കുള്ള യാത്ര നടത്തുന്നതിനായി അവിടുന്ന് കാത്തിരിക്കുന്നു. പ്രാർഥന, ഉപവാസം, പ്രായശ്ചിത്തം, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥവായന, കൂദാശകളുടെ ആഘോഷം, ആത്മീയ വായന എന്നിവയിലൂടെ ഈ യാത്രയ്ക്കായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. ജീവന്റെ പൂർണതയുടെ ഒരു സമുദ്രം നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു. അതിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുക; അവിടുത്തെ ഏറ്റവും പൂർണമായി സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ കഴിവിനെ ആഴപ്പെടുത്താൻ അവിടുത്തെ കരുണയെ അനുവദിക്കുക.

എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങാണ് ദൈവകരുണ; എല്ലാ കൃപയുടെയും ഉറവിടവും ഈ കൃപ അതിസമൃദ്ധമായി നൽകുന്നവനുമാണ് അങ്ങ്. അങ്ങയുടെ ഔദാര്യത്തിന്റെ അനന്തതയ്ക്കായി ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കാൻ എന്റെ ആത്മാവ് കൂടുതൽ പൂർണമായി ഒരുങ്ങേണ്ടതിന് ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും മാനസാന്തരത്തിന്റെയും വഴിയിലുള്ള എന്റെ നിരന്തരയാത്രയിലൂടെ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ സ്വീകരണശേഷി വർധിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങനെ അങ്ങ് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ സ്വീകരിക്കട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ദൈവകരുണയുടെ നിത്യധ്യാനം

ദൈവകരുണയുടെ ഞായർ (വർഷം B)

വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീന എഴുതുന്നു, തന്റെ ഡയറിയിൽ: 

“എന്റെ കരുണ അത്ര മഹത്തരമാണ്; മനുഷ്യന്റെയോ മാലാഖയുടെയോ ഒരു മനസ്സിനും നിത്യത മുഴുവനും അതിന്റെ ആഴം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. നിലനിൽക്കുന്നതെല്ലാം എന്റെ അതിലോലമായ കരുണയുടെ ആഴങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഓരോ ആത്മാവും എന്നോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ നിത്യത മുഴുവനും എന്റെ സ്നേഹവും കരുണയും ധ്യാനിക്കും. കരുണയുടെ തിരുനാൾ എന്റെ ആർദ്രതയുടെ ആഴങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെയാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്. ഈസ്റ്ററിനുശേഷമുള്ള ആദ്യ ഞായറാഴ്ച അത് ആഘോഷപൂർവം ആചരിക്കണമെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. എന്റെ കരുണയുടെ ഉറവിടത്തിലേക്കു തിരിയുന്നതുവരെ മനുഷ്യകുലത്തിനു സമാധാനം ലഭിക്കുകയില്ല” (ഡയറി #699).

നിത്യത മുഴുവനും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും കരുണയും ധ്യാനിക്കുന്നത് എങ്ങനെയായിരിക്കും? ചിലർക്ക് ആദ്യമൊന്നും ഇത് അത്ര ആകർഷകമായി തോന്നണമെന്നില്ല. നിത്യത മുഴുവനും നാം ചെയ്യുന്നത് ദൈവകരുണ ധ്യാനിക്കുക മാത്രമാണെങ്കിൽ, അത് വിരസമാകില്ലേ? ഈ ചോദ്യം നിങ്ങളുടെയും മനസ്സിൽ ഉയരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ ആശയം തുടക്കത്തിൽ ആകർഷകമായി തോന്നാത്തതിന്റെ കാരണം, ഇത് എത്രമാത്രം സംതൃപ്തിദായകവും മഹിമാപൂർണവുമായിരിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾക്കു ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ്. ഈശോ പറഞ്ഞു: “എന്റെ കരുണ അത്ര മഹത്തരമാണ്; മനുഷ്യന്റെയോ മാലാഖയുടെയോ ഒരു മനസ്സിനും നിത്യത മുഴുവനും അതിന്റെ ആഴം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല.”

ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനാഘോഷത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസമായ ഈ ഞായറാഴ്ച കരുണയുടെ തിരുനാളായി ആഘോഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് ദൈവം തിരുമനസ്സായി. ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനാഘോഷത്തിന്റെ അവസാന ദിവസം ഈ തിരുനാൾ നിശ്ചയിച്ചതിലൂടെ, ഈ തിരുനാളിന്റെ സന്ദേശം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പരമമായ ലക്ഷ്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നുവെന്ന് ദൈവം നമ്മോടു പറയുന്നു. വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ പരിപൂർണ പദ്ധതിയുടെ പരിസമാപ്തിയാണ് ഈസ്റ്റർ. ആ പരിപൂർണ പദ്ധതിയുടെ പരിസമാപ്തിയാണ് ദൈവകരുണയുടെ ഞായറാഴ്ച. അതിനാൽ, ഈ തിരുനാൾ നൽകുന്ന സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനമായി മറ്റൊന്നുമില്ല.

ഒരു ഉപമയിലൂടെ ചിന്തിക്കാം: നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ കാർ ലഭിച്ചിട്ടും നിങ്ങളത് ഒരിക്കലും ഓടിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ആ കാർകൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമുണ്ടാകില്ല. അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്കു ലോട്ടറി അടിക്കുകയും ആ പണം ഉപയോഗിക്കപ്പെടാതെ നിങ്ങളുടെ അക്കൗണ്ടിൽത്തന്നെ കിടക്കുകയും ചെയ്താൽ എന്തു പ്രയോജനം? അതുമല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഗുരുതരമായ രോഗബാധിതനാവുകയും ആ രോഗം സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മരുന്ന് നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും നിങ്ങളത് ഒരിക്കലും കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ രോഗിയായിത്തന്നെ തുടരും. അതുപോലെ, ഈശോയുടെ മരണത്തിലും ഉത്ഥാനത്തിലും നാം വിശ്വസിക്കുകയും എന്നാൽ ആ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നൽകപ്പെടുന്ന കരുണ നമ്മെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നാം അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. ദൈവകരുണയാണ് ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. അന്വേഷിക്കാൻ അർഹമായ ഏക കാര്യം അതാണ്. സംതൃപ്തിയുടെയും സാഫല്യത്തിന്റെയും ഏക ഉറവിടം അതാണ്. നമ്മുടെ വ്യാധികൾക്കുള്ള ഏക ഔഷധം അതാണ്. യഥാർഥ സമ്പത്തിന്റെ ഏക ഉറവിടം അതാണ്. മൂന്നു ചെറിയ വാക്കുകളിൽ: അത് എല്ലാം തന്നെയാണ്!

അവിടുത്തെ കരുണ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കും നമ്മുടെ നിത്യത ചെലവഴിക്കുകയെന്ന് ഈശോ പറയുമ്പോൾ, മരിച്ചതിനുശേഷം മാത്രം നാം ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ് ഇതെന്നല്ല അവിടുന്ന് അർഥമാക്കുന്നത്. നാം സൗഭാഗ്യദർശനത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയും നിത്യമായി ദൈവത്തെ ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ കരുണയുടെ വെളിപാടിന്റെ പൂർണത നമ്മുടെ മുമ്പിൽ അനാവൃതമാകുമെന്നത് സത്യമാണ്. എന്നാൽ “നിത്യത”യിൽ ഇന്നും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ സ്ഥലവും ഈ നിമിഷവും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനം ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഏക ലക്ഷ്യമായിരിക്കണം. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിലെ മറ്റെല്ലാം ഈ ലക്ഷ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന വിധത്തിൽ യഥാസ്ഥാനത്താകും.

ദൈവകരുണയെ ധ്യാനിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ലക്ഷ്യമാക്കണമെങ്കിൽ, അതിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾ തുടങ്ങണം. അതിനാലാണ് ഈ പ്രത്യേക ദിനം, കരുണയുടെ ഈ അതിമഹനീയ തിരുനാൾ, നമുക്ക് നൽകപ്പെട്ടത്. അതുകൊണ്ട്, ഈ ദാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ ധ്യാനം ആഴപ്പെടുത്താനുള്ള അവസരമായി ഈ ദിനത്തെ ഉപയോഗിക്കുക. വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീനയിലൂടെ നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ച് വായിച്ചുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുക. തന്റെ കരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ വാക്കുകളും വിശദീകരണങ്ങളും വിവരണങ്ങളും വെളിപാടുകളും വായിക്കാൻ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ഇപ്പോഴും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതായി തോന്നുന്നെങ്കിൽ വിഷമിക്കേണ്ട. അത് ഗ്രഹണാതീതമാണ്! എങ്കിലും, തന്റെ കരുണയെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കും നാം നിത്യത ചെലവഴിക്കുകയെന്ന് യേശു നമുക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഇപ്പോൾ ആ ധ്യാനത്തിലേക്ക് നാം എത്രയധികം ആഴത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അത്രയധികം മഹത്വപൂർണ്ണമായി നമ്മുടെ ജീവിതം മാറുമെന്ന് നാം വിശ്വസിക്കണം. ഈ കരുണ യഥാർഥത്തിൽ ആസ്വദിക്കാനും, അതിന്റെ മഹിമയുടെ ഒരു ചെറിയ ദർശനം നേടാനും, അതിന്റെ അർഥത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശമെങ്കിലും ഗ്രഹിക്കാനും നമുക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, ഈ പരിശ്രമത്തിൽ നാം തീർച്ചയായും വലിയ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തും.

ഇന്ന് ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ കരുണ നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവുന്നതിലും അതീതമാണെന്ന് ദൈവത്തോടും നിങ്ങളോടുതന്നെയും ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് പ്രാർഥനയിലൂടെ സ്വയം എളിമപ്പെടുക. പ്രാർഥനയിൽ ഇതു ചെയ്യുക. ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ച് വായിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്; എന്നാൽ പ്രാർഥനയിലൂടെ മാത്രമേ നാം നമ്മുടെ ധ്യാനം ആരംഭിക്കുകയുള്ളൂ. ഈ ധ്യാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മുഖ്യലക്ഷ്യം നിറവേറ്റിക്കൊണ്ട് ജീവിക്കാൻ നാം തുടങ്ങുകയുള്ളൂ.

മഹത്വപൂർണ്ണമായ ദൈവകരുണയേ, എന്റെമേൽ വർഷിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ആഴവും പരപ്പും ഗ്രഹിക്കാൻ എന്റെ മനസ്സ് തുറക്കണമേ. അങ്ങയോടൊത്തുള്ള എന്റെ നിത്യത ഇപ്പോൾത്തന്നെ ആരംഭിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, അങ്ങയുടെ പൂർണ്ണതയിൽ അങ്ങയെ ധ്യാനിക്കാൻ തുടങ്ങുവാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ സ്നേഹനിധിയായ രക്ഷകനേ, അങ്ങയുടെ കരുണയെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് ഇത്രയേറെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദാനത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുക മാത്രമല്ല, അതിനെ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യാൻ എനിക്കിടയാകട്ടെ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.


ദൈവകരുണ

ദൈവകരുണയുടെ ഞായർ (വർഷം C)

ഇന്ന് തിരുനാളുകളുടെ തിരുനാളാണ്! കരുണയുടെ തിരുനാൾ! 1938-ൽ മരണമടഞ്ഞ, പോളണ്ടിലെ ഒരു ക്ലോയിസ്റ്റർ സന്യാസിനിയായ സിസ്റ്റർ മരിയ ഫൗസ്റ്റീന കൊവാൾസ്കയ്ക്കു ലഭിച്ച സ്വകാര്യ വെളിപാടുകളിൽനിന്നാണ് ഈ തിരുനാൾ ഉത്ഭവിച്ചത്. 2000-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പാപ്പ അവരെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും കരുണയുടെ തിരുനാൾ സാർവത്രിക സഭയുടെ തിരുനാളായി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ തിരുനാളിനെ കൂടുതൽ നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ, യേശു വിശുദ്ധ ഫൗസ്റ്റീനയ്ക്കു നൽകിയ സ്വകാര്യ വെളിപാടുകളിൽ ചിലത് നമുക്കു വായിക്കാം:

“ഈ ദിവസം ജീവന്റെ ഉറവയെ സമീപിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും പാപങ്ങളുടെയും ശിക്ഷയുടെയും പൂർണ്ണമായ ക്ഷമ ലഭിക്കും” (ഡയറി #300).

“ഈ തിരുനാൾ എന്റെ കരുണയുടെ അഗാധതകളിൽനിന്നുതന്നെ ഉദ്ഭവിച്ചു; എന്റെ ആർദ്രമായ കാരുണ്യത്തിന്റെ വിശാലമായ ആഴങ്ങളിൽ അത് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” (ഡയറി #420).

“ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു: എന്റെ മകളേ, ഗ്രഹണാതീതമായ എന്റെ കരുണയെക്കുറിച്ച് ലോകം മുഴുവനോടും പറയുക. കരുണയുടെ തിരുനാൾ എല്ലാ ആത്മാക്കൾക്കും, വിശേഷിച്ച് പാവപ്പെട്ട പാപികൾക്കും, അഭയവും ശരണവും ആയിരിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആ ദിവസം എന്റെ ആർദ്രകരുണയുടെ അഗാധതകൾതന്നെ തുറന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ കരുണയുടെ ഉറവയെ സമീപിക്കുന്ന ആത്മാക്കളുടെമേൽ കൃപകളുടെ ഒരു മഹാസമുദ്രം മുഴുവനും ഞാൻ ചൊരിയുന്നു. കുമ്പസാരിക്കുകയും വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മാവിന് പാപങ്ങളുടെയും ശിക്ഷയുടെയും പൂർണ്ണമായ ക്ഷമ ലഭിക്കും. ആ ദിവസം കൃപ ഒഴുകുന്ന എല്ലാ ദൈവിക കവാടങ്ങളും തുറക്കപ്പെടുന്നു. പാപങ്ങൾ കടുംചുവപ്പുള്ളവയാണെങ്കിലും ഒരു ആത്മാവും എന്റെ അടുത്തുവരാൻ ഭയപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. എന്റെ കരുണ അത്ര മഹത്തായതിനാൽ മനുഷ്യന്റെയോ മാലാഖയുടെയോ ഒരു ബുദ്ധിക്കും നിത്യത മുഴുവനിലും അതിന്റെ ആഴം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. നിലനിൽക്കുന്നതെല്ലാം എന്റെ അത്യന്തം ആർദ്രമായ കരുണയുടെ അഗാധതകളിൽനിന്നുതന്നെ പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ ആത്മാവും എന്നോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ നിത്യത മുഴുവനും എന്റെ സ്നേഹവും കരുണയും ധ്യാനിക്കും. കരുണയുടെ തിരുനാൾ എന്റെ ആർദ്രതയുടെ അഗാധതകളിൽനിന്നുതന്നെ ഉദ്ഭവിച്ചു. ഈസ്റ്ററിനു ശേഷമുള്ള ആദ്യ ഞായറാഴ്ച അത് ആഘോഷപൂർവം കൊണ്ടാടണമെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. എന്റെ കരുണയുടെ ഉറവയിലേക്കു തിരിയുന്നതുവരെ മനുഷ്യകുലത്തിന് സമാധാനം ഉണ്ടാകുകയില്ല” (ഡയറി #699).

“അതെ, ഈസ്റ്ററിനു ശേഷമുള്ള ആദ്യ ഞായറാഴ്ച കരുണയുടെ തിരുനാളാണ്; എന്നാൽ എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന കരുണയുടെ പ്രവൃത്തികളും ഉണ്ടായിരിക്കണം. എല്ലായ്‌പോഴും എല്ലായിടത്തും നമ്മുടെ അയൽക്കാരോട് നീ കരുണ കാണിക്കണം. ഇതിൽനിന്ന് നീ പിൻവാങ്ങുകയോ ഇതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് സ്വയം ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്” (ഡയറി #742).

“എന്റെ കഠിനമായ പീഡാനുഭവത്തിനുശേഷവും ആത്മാക്കൾ നശിച്ചുപോകുന്നു. രക്ഷയുടെ അവസാന പ്രത്യാശ ഞാൻ അവർക്കു നൽകുന്നു; അതായത്, എന്റെ കരുണയുടെ തിരുനാൾ. അവർ എന്റെ കരുണയെ ആരാധിക്കുകയില്ലെങ്കിൽ, അവർ നിത്യമായി നശിച്ചുപോകും” (ഡയറി #965).

“എന്റെ കരുണയുടെ തിരുനാളിൽ കുമ്പസാരിക്കുകയും വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മാക്കൾക്ക് പൂർണ്ണമായ ക്ഷമ നൽകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” (ഡയറി #1109).

കരുണയുടെ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മേൽപ്പറഞ്ഞ ഉദ്ധരണികൾക്കു പുറമേ, ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുതന്നെ കൂടുതൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ചില ഉദ്ധരണികൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

“എന്റെ കരുണയിലേക്ക് വിശ്വാസത്തോടെ തിരിയുന്നതുവരെ മനുഷ്യകുലത്തിന് സമാധാനം ഉണ്ടാകുകയില്ല” (ഡയറി #300).

“ആത്മാക്കളോടുള്ള, പ്രത്യേകിച്ച് പാവപ്പെട്ട പാപികളോടുള്ള, വലിയ കരുണയാൽ എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞുകവിയുന്നു. ഞാൻ അവർക്ക് ഏറ്റവും നല്ല പിതാവാണെന്നും, കരുണ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഒരു ഉറവയിൽനിന്നെന്നപോലെ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽനിന്ന് രക്തവും ജലവും ഒഴുകിയത് അവർക്കുവേണ്ടിയാണെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ!” (ഡയറി #367).

“എന്റെ സൃഷ്ടികൾ എന്നിൽ ശരണപ്പെടണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അഗാധമായ എന്റെ കരുണയിൽ വലിയ ശരണത്തോടെ ആശ്രയിക്കാൻ ആത്മാക്കളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. ബലഹീനവും പാപപൂർണവുമായ ആത്മാവ് എന്നെ സമീപിക്കാൻ ഭയപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. എന്തെന്നാൽ, ലോകത്തിലെ മണൽത്തരികളെക്കാൾ കൂടുതൽ പാപങ്ങൾ അതിനുണ്ടായിരുന്നാലും, അവയെല്ലാം എന്റെ കരുണയുടെ അളവറ്റ ആഴങ്ങളിൽ മുങ്ങിപ്പോകും” (ഡയറി #1059).

“എന്റെ മകളേ, ഞാൻ സ്നേഹവും കരുണയും തന്നെയാണെന്ന് എല്ലാ മനുഷ്യരോടും പറയുക. ഒരു ആത്മാവ് ശരണത്തോടെ എന്നെ സമീപിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അതിനെ കൃപകളാൽ സമൃദ്ധമായി നിറയ്ക്കുന്നു. അവയെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിനിർത്താൻ കഴിയാതെ, ആ ആത്മാവ് അവയെ മറ്റ് ആത്മാക്കളിലേക്കു പ്രസരിപ്പിക്കുന്നു” (ഡയറി #1074).

“എന്റെ മകളേ, ഒരു ആത്മാവിന്റെ ദുരവസ്ഥ എത്ര വലുതാണോ, അത്രയും വലുതാണ് എന്റെ കരുണയ്ക്കുള്ള അതിന്റെ അവകാശമെന്ന് എഴുതുക; എന്റെ കരുണയുടെ അളക്കാനാവാത്ത അഗാധതയിൽ ശരണപ്പെടാൻ എല്ലാ ആത്മാക്കളെയും പ്രേരിപ്പിക്കുക. എന്തെന്നാൽ, അവരെയെല്ലാം രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” (ഡയറി #1182).

ദൈവത്തിന്റെ അനന്തവും അളക്കാനാവാത്തതുമായ കരുണയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ദൈവകരുണ പ്രത്യേകിച്ച് പാപത്തോടു മല്ലിടുന്നവർക്കുവേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ഈശോ പറയുന്നു: “പാപി എത്ര വലിയവനാണോ, അത്രയും വലുതാണ് എന്റെ കരുണയ്ക്ക് അവനുള്ള അവകാശം” (ഡയറി #723). ദൈവകരുണ ദൈവത്തിന്റെ ആർദ്രതയും അനുകമ്പയും തന്നെയാണ്. അവിടുത്തെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെല്ലുക, അവിടുന്നിൽ ശരണപ്പെടുക, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് അവിടുത്തേക്കു തുറന്നുകൊടുക്കുക. ഈ വിശുദ്ധദിനത്തിൽ കരുണയുടെ ഒരു സമുദ്രം നിങ്ങളുടെമേൽ ചൊരിയാൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുക.

പരമകാരുണികനായ കർത്താവേ, ഇന്ന് സ്വർഗത്തിൽനിന്നു ചൊരിയപ്പെടുന്ന അങ്ങയുടെ കരുണയുടെ സമൃദ്ധി സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ആവശ്യനേരങ്ങളിൽ ഞാൻ അങ്ങയിലേക്കു തിരിയേണ്ടതിന് എന്റെ ഹൃദയം തുറക്കണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, ഞാൻ ഒരു പാപിയാണ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ളത് അങ്ങയെയാണ്. എന്റെ സർവശക്തിയോടുംകൂടെ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു!

ഉള്ളടക്കം


4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble