ഉയിർപ്പുകാലം അഞ്ചാം വാരം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

ഉള്ളടക്കം

അസ്വസ്ഥമായ ഒരു ഹൃദയം

ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ (വർഷം A)

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അസ്വസ്ഥമാകാതിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു; എന്നിലും വിശ്വസിക്കുവിൻ. എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അനേകം വാസസ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്കൊരു സ്ഥലം ഒരുക്കാൻ ഞാൻ പോകുന്നുവെന്ന് നിങ്ങളോടു പറയുമായിരുന്നോ?” യോഹന്നാൻ 14:1–2

അന്ത്യത്താഴവേളയിൽ യേശു അപ്പസ്തോലന്മാരോടു പറഞ്ഞ ആശ്വാസവും ധൈര്യവും പകരുന്ന ഈ വാക്കുകൾക്കു തൊട്ടുമുമ്പാണ്, യേശുവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ യൂദാസ് പുറത്തേക്കു പോയത്. മറ്റുള്ളവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, കോഴി കൂവുന്നതിനുമുമ്പ് പത്രോസ് തന്നെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിഷേധിക്കുമെന്ന് യേശു അവനോടു പറഞ്ഞതും അതിനു തൊട്ടുമുമ്പായിരുന്നു. അതിനാൽ പന്ത്രണ്ടുപേരും (ഇപ്പോൾ പതിനൊന്നുപേർ), പ്രത്യേകിച്ച് പത്രോസ്, നിരുത്സാഹപ്പെട്ടിരിക്കാം. യേശു ഇതു മനസ്സിലാക്കി പറയുന്നു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അസ്വസ്ഥമാകാതിരിക്കട്ടെ…”

താൻ ഉടൻതന്നെ യേശുവിനെതിരെ ഗുരുതരമായ ഒരു പാപം ചെയ്യുമെന്ന് പത്രോസിനോടു പറയപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീട് നാം വായിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ പാപങ്ങൾ ചെയ്ത ഉടനെ പത്രോസ് പുറത്തുപോയി കഠിനമായി കരഞ്ഞു. അങ്ങനെ കരയുമ്പോൾ, ഒരുപക്ഷേ അവൻ യേശുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ഓർത്തിരിക്കാം: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അസ്വസ്ഥമാകാതിരിക്കട്ടെ…”

പാപത്തിലേക്കുള്ള പ്രലോഭനം നിരുത്സാഹമുണ്ടാക്കിയേക്കാം. എന്നാൽ അതു നന്മയ്ക്കു കാരണമാകാം. നമ്മുടെ പ്രലോഭനങ്ങൾ നമ്മെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമുക്കു ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം കുറവാണെന്നർത്ഥം. ആ പ്രലോഭനങ്ങൾക്കു വഴങ്ങിയിട്ടും നമുക്കു ദുഃഖം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് അതിലും മോശമാണ്. എന്നാൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങളെച്ചൊല്ലിയുള്ള നിരുത്സാഹം അങ്ങനെതന്നെ തുടരാൻ പാടില്ല; അത് അതിന്റെ വിപരീതമായ പ്രത്യാശയെന്ന പുണ്യമായി മാറണം. മുകളിൽ കണ്ട യേശുവിന്റെ വാഗ്ദാനം നാം കേൾക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമേ പാപത്തിൽനിന്ന് പ്രത്യാശയിലേക്കു നാം എത്തുകയുള്ളൂ.

മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകരുതെന്ന് യേശു ശിഷ്യന്മാരോടു പറയുക മാത്രമല്ല, അതിന്റെ കാരണവും അവർക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു. അവരുടെ വീഴ്ചകൾക്കിടയിലും, സ്വർഗത്തിൽ അവർക്കായി ഒരു സ്ഥലം ഒരുക്കുമെന്നും തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലെ ആ സ്ഥലത്തേക്ക് അവരെ കൊണ്ടുപോകാൻ വരുമെന്നും യേശു അവർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. വിശ്വസിക്കുന്നതിലൂടെ, തങ്ങളുടെ വീഴ്ചകളെച്ചൊല്ലി ആദ്യം തോന്നുന്ന നിരുത്സാഹം അകറ്റാനും സ്വർഗത്തെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തുകൊണ്ട് ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയാനും പത്രോസിനും മറ്റു അപ്പസ്തോലന്മാർക്കും കഴിയും.

നിങ്ങളുടെ പാപം നിങ്ങളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താറുണ്ടോ? നിങ്ങൾ പതിവായി പോരാടുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപം മനസ്സിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച്, ശീലമായിത്തീർന്ന പാപം ഒന്നുകിൽ ദുഃഖത്തിലേക്കും അനുതാപത്തിലേക്കും പ്രത്യാശയിലേക്കും നയിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ നിരാശയിലും പുണ്യജീവിതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലും അവസാനിക്കുന്ന നിരുത്സാഹത്തിലേക്കു നയിക്കും. വിശുദ്ധ പത്രോസിനെപ്പോലെ, നമ്മുടെ പാപങ്ങളെച്ചൊല്ലി കഠിനമായി കരയാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം. നമ്മുടെ പാപങ്ങളും നിരാശയിലേക്കുള്ള പ്രലോഭനവും പ്രത്യാശയും ധൈര്യവും ദൃഢനിശ്ചയവും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള പ്രചോദനമായി മാറാൻ നാം അനുവദിക്കണം. “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അസ്വസ്ഥമാകരുത്…” എന്ന് യേശു നമ്മോടു പറയുന്നത് എപ്പോഴും ശ്രവിച്ചാൽ മാത്രമേ ഇതു സാധ്യമാകൂ. അവിടുത്തെ കരുണയും ആർദ്രതയും നാം അനുഭവിച്ചറിയണം. ഒരുനാൾ എല്ലാ പാപങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു നാം സ്വീകരിക്കപ്പെടുമെന്ന ആത്മവിശ്വാസത്താൽ നമ്മെ നിറയ്ക്കാൻ ആ സ്നേഹത്തെ അനുവദിക്കുകയും വേണം.

നിങ്ങൾ പതിവായി പോരാടുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ നിരുത്സാഹം നിങ്ങളെ നിരാശയിലേക്കാണോ പ്രത്യാശയിലേക്കാണോ നയിക്കുന്നതെന്ന് പരിചിന്തനം ചെയ്യുക. സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ട് പാപത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ കഴിവിൽനിന്നല്ല പ്രത്യാശ വരുന്നത്. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ കരുണയിൽനിന്നും നിങ്ങളെ വീണ്ടെടുക്കുമെന്ന അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനത്തിൽനിന്നുമാണ് അതു വരുന്നത്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാണെങ്കിൽ, അതു നല്ലതാണ്. പ്രത്യാശയുടെ ആരംഭമാണത്. നിങ്ങളുടെ അസ്വസ്ഥമായ ഹൃദയത്തെ ഉയർത്താനും നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി സ്വർഗത്തിലേക്കു തിരിക്കാനും യേശുവിനെ അനുവദിക്കുക.

അത്യന്തം കരുണാമയനായ കർത്താവേ, ഞാൻ പാപിയാണെങ്കിലും, അങ്ങ് എന്നോട് ആർദ്രതയോടെ സംസാരിക്കുകയും സ്വർഗത്തിലുള്ള പ്രത്യാശ എനിക്ക് എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന് അനുതപിക്കാൻ എന്നെ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്റെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് സത്യവും വിശുദ്ധവുമായ ദുഃഖം എനിക്കു നൽകണമേ. ഒരുനാൾ അങ്ങ് എന്നെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു നയിക്കേണ്ടതിന്, എപ്പോഴും അങ്ങയിലേക്കു തിരിച്ചുവരാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

വെട്ടിയൊരുക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുക

ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ (വർഷം B)

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ യഥാർത്ഥ മുന്തിരിച്ചെടിയും എന്റെ പിതാവ് മുന്തിരിത്തോട്ടക്കാരനുമാണ്. എന്നിൽ ഫലം കായ്ക്കാത്ത കൊമ്പുകളെല്ലാം അവിടുന്ന് നീക്കിക്കളയുന്നു. ഫലം കായ്ക്കുന്ന ഓരോ കൊമ്പും കൂടുതൽ ഫലം കായ്ക്കേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് വെട്ടിയൊരുക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞ വചനത്താൽ നിങ്ങൾ ഇതിനകം വെട്ടിയൊരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 15:1–3

ഒരു മുന്തിരിച്ചെടി വളരാനും കൂടുതൽ ഫലം മാത്രമല്ല, ഏറ്റവും നല്ല ഫലവും പുറപ്പെടുവിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ് അതിനെ വെട്ടിയൊരുക്കുന്നത്. വെട്ടിയൊരുക്കാതെ വിട്ടാൽ, കാലക്രമേണ മുന്തിരിച്ചെടിയിലെ ഫലത്തിന്റെ അളവും ഗുണമേന്മയും കുറയും. നന്നായി വെട്ടിയൊരുക്കുന്നത്, ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഫലം കായ്ക്കുന്ന പുതിയ മുകുളങ്ങളിലേക്കു മുന്തിരിച്ചെടിയുടെ പോഷണം എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

വിശ്വാസം ഉപവിയിലേക്കു നയിക്കണമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നതിനായി, മുകളിലെ പ്രബോധനത്തിൽ യേശു മുന്തിരിച്ചെടി വെട്ടിയൊരുക്കുന്ന ദൃശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒന്നാമതായി, താനാണ് “യഥാർത്ഥ മുന്തിരിച്ചെടി” എന്ന് യേശു പറയുന്നു. കൃപയുടെ പുതിയ ജീവിതത്തിനു നമുക്കാവശ്യമായ പോഷണത്തിന്റെ ഏക ഉറവിടം അവിടുന്നാണ്. സ്വർഗത്തിലേക്കും രക്ഷയിലേക്കുമുള്ള ഏക വഴി അവിടുന്നാണ്. നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അറിയുകയും അവിടുത്തോട് ഉറച്ചുചേർന്നിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് വിശ്വാസം. രണ്ടാമതായി, ഫലം കായ്ക്കാത്ത എല്ലാ കൊമ്പുകളും താൻ നീക്കിക്കളയുന്നുവെന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവു പറയുന്നു. ഉപവിയുടെ നല്ല ഫലമില്ലാത്ത വിശ്വാസം നിർജീവമാണെന്നും ഒന്നും കായ്ക്കാത്ത മുന്തിരിക്കൊമ്പുപോലെയാണെന്നും ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നാമതായി, നല്ല ഫലം കായ്ക്കുന്ന ഒരു കൊമ്പ് കാണുമ്പോൾ യേശു അതിനെ വെറുതെ വിടുന്നില്ല. പകരം, അത് “കൂടുതൽ ഫലം കായ്ക്കേണ്ടതിന്” സ്നേഹപൂർവമായ കരുതലോടെ അവിടുന്ന് അതിനെ വെട്ടിയൊരുക്കുന്നു.

ഈ പ്രബോധനങ്ങൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ, മുന്തിരിച്ചെടിയോട് ഉറച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു കൊമ്പായി നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ കണ്ടുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുക. ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്തതെല്ലാം നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് പതിവായി ആത്മശോധന നടത്തുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്. ആത്മീയജീവിതത്തിലെ ആദ്യപടി വിശ്വാസമായതിനാൽ, ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയ സത്യത്തിൽ അത് ഉറച്ചുനിൽക്കണം. ഇതിനർത്ഥം, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലൂടെയും സഭയുടെ മതബോധനപ്രബോധനങ്ങളിലൂടെയും വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ദൈവവചനം നാം പതിവായി പഠിക്കുകയും ആ പ്രബോധനങ്ങളെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ അംഗീകരിക്കുകയും വേണമെന്നാണ്.

അടുത്തതായി, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലൂടെയും സഭയിലൂടെയും ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുള്ള എല്ലാറ്റിലുമുള്ള നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉറപ്പിച്ചശേഷം, നിങ്ങളുടെ ഉപവി പരിശോധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ മൂർത്തമായ പ്രവൃത്തികൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ കാണുന്നുണ്ടോ? മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, തികച്ചും വികാരപരമായ രീതിയിൽ നമുക്ക് പലതിനെയും “സ്നേഹിക്കാൻ” കഴിയും. എന്നാൽ ഉപവി അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തിലാണ്, നമ്മുടെ വികാരങ്ങളിലല്ല. ഉപവി വിശ്വാസത്തിന്റെ ഫലമാണ്. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏതൊക്കെ ഉപവിപ്രവൃത്തികൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ കഴിയും? നിസ്വാർഥമായും ത്യാഗപൂർവമായും എന്തു ചെയ്യാനാണ് ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കു തോന്നിയിട്ടുള്ളത്? നിങ്ങൾ അതു ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?

അവസാനമായി, നിങ്ങളിൽ ഉപവി സജീവമായിരിക്കുന്ന വഴികൾ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, ദൈവം അവിടെയായിരിക്കും തന്റെ വെട്ടിയൊരുക്കൽ നടത്തുകയെന്ന് അറിയുക. വെട്ടിയൊരുക്കൽ വേദനാജനകമായിരിക്കാം. അതിന് ത്യാഗവും പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ക്ഷമയും സ്വാർഥതയെ അതിജീവിക്കലും ചെയ്യാൻ മനസ്സില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യലും ആവശ്യമായി വരും. വാസ്തവത്തിൽ, ചിലപ്പോൾ ദൈവം ഉപവിപ്രവൃത്തികൾപോലും അരോചകമായി തോന്നാൻ ഇടയാക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെ വെട്ടിയൊരുക്കി കൂടുതൽ ശുദ്ധമാക്കാനും, വികാരത്തെക്കാൾ വിശ്വാസത്തിൽ കൂടുതൽ അധിഷ്ഠിതമാക്കാനുമുള്ള ഒരു മാർഗമാണത്. എന്നാൽ ഇതു നല്ലതാണ്.

ഈശോ നൽകുന്ന ഈ വിശുദ്ധമായ ദൃഷ്ടാന്തത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. കൃപയുടെ അതിസ്വാഭാവിക ജീവൻ പ്രവർത്തനനിരതമാകുന്നത് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന, പ്രകൃതിയിൽനിന്നുള്ള ഒരു പാഠമാണിത്. ദൈവം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വെട്ടിയൊരുക്കലിൽ മനംമടുത്ത് പിന്മാറരുത്. സഹനത്തെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുക, അനീതിയോട് ക്ഷമയോടെ പ്രതികരിക്കുക, മനസ്സിന് തോന്നാത്തപ്പോഴും കരുണ കാണിക്കുക, അർഹതയില്ലാത്തവരെന്നു തോന്നുന്നവരെ നിസ്വാർഥമായി സേവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങളെ വെട്ടിയൊരുക്കും; അങ്ങനെ നിങ്ങളിലൂടെ മഹത്വപൂർണമായ വിധങ്ങളിൽ തന്റെ രാജ്യം പടുത്തുയർത്താൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും.

ഏറ്റവും മഹത്വപൂർണമായ മുന്തിരിവള്ളിയായ ഈശോയേ, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പോഷണത്തിന്റെയും ഉറവിടം അങ്ങ്, അങ്ങു മാത്രമാണ്. എല്ലാ നന്മകളും അങ്ങയിൽനിന്നു വരുന്നു. അങ്ങയിലും അങ്ങ് വെളിപ്പെടുത്തിയ എല്ലാറ്റിലും ഉറച്ച വിശ്വാസമുണ്ടായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങനെ ഈ വിശ്വാസം തളിർത്തുവളർന്ന്, അങ്ങയുടെ രാജ്യം മഹത്വപൂർവം പടുത്തുയർത്തുന്നതിനായി ധാരാളം നല്ല ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

നിത്യ മഹത്വം

ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ (വർഷം C)

യൂദാസ് അവരെ വിട്ടുപോയപ്പോൾ ഈശോ പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവനിൽ ദൈവവും മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവനിൽ ദൈവം മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവം അവനെ തന്നിൽത്തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തും; ഉടൻതന്നെ ദൈവം അവനെ മഹത്വപ്പെടുത്തും.” യോഹന്നാൻ 13:31–32

ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നാം ജീവിക്കുന്ന ജീവിതം മാത്രമേ നമുക്ക് എന്നേക്കുമായി ലഭിക്കൂ എങ്കിൽ, മരണമാണ് നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുവെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നത് യുക്തിസഹമാണ്. എന്നാൽ നമുക്കറിയാവുന്നതുപോലെ, നിത്യതയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ ജീവിതം സമുദ്രത്തിലെ ഒരു മണൽത്തരി മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട്, നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന മഹത്വങ്ങളിലേക്കുള്ള കടന്നുപോകലായി നാം മരണത്തെ കാണണം. പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ മരണം തീർച്ചയായും ദുഃഖകരമാണ്. സ്വന്തം മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ, അജ്ഞാതമായതിനെ ഭയപ്പെടാനുള്ള പല പ്രലോഭനങ്ങളും നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടാം. എന്നാൽ ദൈവപുത്രൻ മരണംതന്നെ സഹിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തെങ്കിൽ, മരണത്തെ വ്യത്യസ്തമായി കാണാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം.

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗം ഈശോയുടെ ആസന്നമായ മരണത്തെ അവിടുത്തെ മഹത്വീകരണമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. “ഇപ്പോൾ മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവനിൽ ദൈവവും മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ഈശോയെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ യൂദാസ് അന്ത്യത്താഴവിരുന്നിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ട ഉടനെയാണ് അവിടുന്ന് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്. ഭൗമികമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, തങ്ങൾ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നതും ക്രൂരമായി കൊല്ലപ്പെടുന്നതും ദൈവം മഹത്വപ്പെടുന്ന നിമിഷമായി ആരെങ്കിലും കാണാൻ സാധ്യതയില്ല. എന്നാൽ സ്വർഗീയവും നിത്യവുമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഈശോയുടെ മരണം അവിടുത്തേക്ക് പിതാവിന് അർപ്പിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മഹത്വീകരണമായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മനോഭാവം നാം സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഇതിന്റെ അർഥം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയൂ.

ഉയിർപ്പുകാലം ആഘോഷിക്കുന്നതു തുടരുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാസഹനങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കി അവിടുത്തെ സഹനത്തിന്റെ ഫലം നാം കാണുന്നു. മരണം പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഈശോ ഇനി എന്നേക്കും തന്റെ മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടതും ഉത്ഥാനം ചെയ്തതുമായ ശരീരത്തിൽ സ്വർഗത്തിൽ ജീവിക്കുമെന്നും നാം കാണുന്നു. അവിടുന്ന് തന്റെ കൈകളിലും കാലുകളിലും പാർശ്വത്തിലും മുറിവടയാളങ്ങൾ എന്നേക്കും വഹിക്കും; ആ അടയാളങ്ങൾ എന്നേക്കും പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തും. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനം മരണം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാറ്റിനെയും മാറ്റിമറിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ദൈവത്തിന്റെ മനോഭാവം സ്വന്തമാക്കാനും അവിടുന്ന് കാണുന്നതുപോലെ നമ്മുടെ മനുഷ്യജീവിതങ്ങളെ കാണാനും നാം നിരന്തരം പരിശ്രമിക്കണം.

ഈ ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ജീവിക്കുന്നത്? നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളും അഭിലാഷങ്ങളും എന്തൊക്കെയാണ്? തത്കാല സുഖങ്ങളിലും ഭൗതിക സമ്പത്തിലും സ്വാർഥലക്ഷ്യങ്ങളിലും ക്ഷണികമായ അഭിലാഷങ്ങളിലും അമിതമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുവെന്നു നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നെങ്കിൽ, ഈശോയുടെ മഹത്വീകരണം നൽകുന്ന പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം മരണത്തെ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്താനുള്ള അവസരമായി അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ട്, നമുക്കും അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ ഈശോ വഴിയൊരുക്കി. പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ വേർപാടിനോടൊപ്പം സ്വാഭാവികമായ ദുഃഖം എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും, സ്വർഗത്തെയും നിത്യ മഹത്വത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചത്തിലായിരിക്കണം ഈ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാറ്റിനെയും നാം കാണേണ്ടത്.

സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ, ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന കുരിശ് തിരിച്ചറിയേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. കാരണം, നിങ്ങളുടെ കുരിശാണ് ഈ നിത്യമായ മഹത്ത്വത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനകവാടം. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും കുരിശ് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. കുരിശ് എന്നത് നമ്മുടെ സഹനം മാത്രമല്ല; ത്യാഗപൂർവം ജീവിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ വിളിയാണ്. ഇതാണ് സ്നേഹം. മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി നമ്മുടെ ജീവിതം സമർപ്പിക്കാനുള്ള വിളിയാണ് നമുക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കുക. എല്ലാ തെറ്റുകളും ക്ഷമിക്കുക, ഓരോ പാപിയെയും സ്നേഹിക്കുക, ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്നവരോടു കരുണയും അനുകമ്പയും കാണിക്കുക. ഇതെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണമായ തിരുഹിതത്തോടുള്ള പ്രത്യുത്തരമായി ചെയ്യുക. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ കുരിശുകൾ ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ രൂപത്തിൽ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങളാണ്. യേശു തന്റെ കുരിശിനെ കണ്ടത് ഇങ്ങനെയാണ്; നമ്മുടെ കുരിശുകളെയും നാം ഇങ്ങനെതന്നെ കാണണം.

ഇന്ന് മരണത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുക. എന്നാൽ, സ്നേഹത്തെപ്രതി ത്യാഗപൂർവം നിങ്ങളെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു വിളിയായി അതിനെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. മഹത്ത്വപൂർണ്ണമായ ഒരു മരണത്തിനായി ഒരുങ്ങാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം ഇപ്പോൾ, ഇവിടെ ദൈവസ്നേഹത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നതാണ്. നിങ്ങൾക്ക് അതു സാധിക്കുന്നിടത്തോളം, ക്രിസ്തുവിനു നൽകപ്പെട്ട മഹത്ത്വത്തിൽ നിങ്ങൾ പങ്കുചേരുമ്പോൾ ദൈവം മഹത്ത്വപ്പെടും.

എന്റെ സ്നേഹനാഥാ, അങ്ങയുടെ പിതാവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്താനും അങ്ങുതന്നെ മഹത്ത്വപ്പെടാനുമുള്ള പരിപൂർണ്ണമായ മാർഗമായി അങ്ങ് മരണത്തെത്തന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി. അങ്ങ് എന്റെ ജീവിതത്തെ കാണുന്നതുപോലെ എനിക്കും അതിനെ കാണാനും, ഞാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ നിത്യമായ മഹത്ത്വത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കാനും കഴിയേണ്ടതിന് അങ്ങയുടെ മനസ്സിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ ഓർക്കുക

ഉയിർപ്പുകാലം അഞ്ചാം വാരത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച

“ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ആയിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഇതു നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവ് അയയ്ക്കുന്ന സഹായകനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളെ എല്ലാം പഠിപ്പിക്കുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം നിങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.” യോഹന്നാൻ 14:25–26

ദൈവം നമ്മോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം ചിലപ്പോൾ നാം മറന്നുപോകുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ വ്യക്തമായ ചില അനുഭവങ്ങൾ നമുക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ടാകാം: പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ലഭിച്ച ശക്തമായ ഒരു ആത്മീയ ഉൾക്കാഴ്ച, ഒരു പ്രസംഗത്തിലൂടെ കേട്ട അവിടുത്തെ സ്വരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമായ ബോധ്യം, അനുരഞ്ജന കൂദാശയിലൂടെ അനുഭവിച്ച, ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം, അല്ലെങ്കിൽ വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ വായനയിലൂടെ ലഭിച്ച സംശയത്തിനിടയില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും വ്യക്തത. തന്റെ സത്യവും ശക്തിയും ക്ഷമയും മറ്റെല്ലാവിധ കൃപകളും പകർന്നുനൽകിക്കൊണ്ട് ദൈവം നമ്മോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ സാമീപ്യം അനുഭവിച്ച് നാം ആത്മീയമായി ആശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ, പ്രയാസങ്ങൾ നമ്മെ തേടിയെത്തുമ്പോൾ, വ്യക്തത ലഭിച്ച ആ നിമിഷങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകാം.

യേശുവിന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷയുടെ മൂന്നു വർഷക്കാലത്ത് ശിഷ്യന്മാർക്കു കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിച്ച നിരവധി അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും. അവിടുത്തെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ അവർ അനുഭവിച്ച ആത്മീയ അധികാരത്തിൽ അവർ വിസ്മയിച്ചു; എണ്ണമറ്റ അത്ഭുതങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു; പാപികൾ സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടു; യേശു മഹത്ത്വത്തിൽ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നതു ദർശിച്ചു; നമ്മുടെ കർത്താവ് പിതാവുമായുള്ള പ്രാർത്ഥനയിൽ ആഴത്തിൽ മുഴുകുന്നതു കണ്ടു. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി പ്രവർത്തിക്കുന്നതു കണ്ട ഓരോ അവസരത്തിലും, യേശു മിശിഹായും ദൈവപുത്രനും ലോകരക്ഷകനുമാണെന്ന അവരുടെ ബോധ്യം വളർന്നിട്ടുണ്ടാകും. എന്നാൽ, ഈ ശിഷ്യന്മാർക്ക് തന്നിലുള്ള വിശ്വാസം വൈകാതെ ഉലഞ്ഞുപോകുമെന്നും യേശുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. യേശു അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെടുകയും മർദിക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് അവർ ഭയത്തോടെ അകലെനിന്നു നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, മുമ്പ് അനുഭവിച്ചതെല്ലാം അവർ മറന്നുതുടങ്ങുമെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഭയം ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കും; തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ വൈകാതെ ആ കെണിയിൽ വീഴുമെന്ന് യേശുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. ഇക്കാരണത്താലാണ് മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച വാക്കുകൾ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞത്. എല്ലാം പഠിപ്പിക്കാനും താൻ അവരോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം ഓർമ്മിപ്പിക്കാനും പരിശുദ്ധാത്മാവ് വൈകാതെ അവരുടെമേൽ വരുമെന്ന് അവിടുന്ന് അവർക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.

ദൈവത്തിൽനിന്നു നാം പഠിച്ച ഓരോ പാഠവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എന്നും മുഖ്യസ്ഥാനത്ത് നിലനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു! ദൈവം പലവിധത്തിൽ നമ്മോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം മറക്കാനും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകാനും ഇടയാക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഭയം നമ്മെ സ്വാധീനിക്കാൻ നാം ഒരിക്കലും അനുവദിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു! ഓർമ്മിക്കാൻ ശിഷ്യന്മാർക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സഹായം ആവശ്യമാകുമെന്ന് യേശു അറിഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ, പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നുള്ള അതേ സഹായം നമുക്കും ആവശ്യമാണെന്ന് അവിടുന്ന് അറിയുന്നു. അതിനാൽ, മുകളിൽ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നമ്മോടും പറയപ്പെടുന്നു. “എന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവ് അയയ്ക്കുന്ന സഹായകനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളെ എല്ലാം പഠിപ്പിക്കുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം നിങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.”

മുമ്പു നിങ്ങൾ പഠിച്ച വിശ്വാസപാഠങ്ങളിൽ ഏതൊക്കെയാണ് ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഓർമ്മിക്കേണ്ടത്? ആ പാഠങ്ങൾ നമുക്ക് ആവശ്യമായി വരുമ്പോഴെല്ലാം അവ മനസ്സിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദൗത്യമാണ്. അതിനാൽ, പെന്തക്കുസ്താ മഹോത്സവത്തിന്റെ മഹത്ത്വപൂർണ്ണമായ ആഘോഷത്തിലേക്കു നാം അടുക്കുമ്പോൾ, ദൈവം നമുക്കു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയ അനേകം വഴികൾ ഓർമ്മിക്കാനുള്ള വരം പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടു പ്രാർത്ഥിച്ചപേക്ഷിക്കാൻ ഇതു നല്ല സമയമാണ്. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും പരസ്പരം പരിപൂർണ്ണമായ ഐക്യത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; എങ്കിലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഓരോരുത്തർക്കും തനതായ ദൗത്യമുണ്ട്. ക്രിസ്തുയേശുവെന്ന വ്യക്തിയോടു നാം പരിപൂർണ്ണമായി അനുരൂപരായിത്തീരണമെന്ന പിതാവിന്റെ തിരുഹിതത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിലേക്ക് അനുദിനം നമ്മെ നയിക്കുക എന്നതാണ് പ്രത്യേകിച്ചും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദൗത്യം.

നമ്മുടെ കർത്താവ് ശിഷ്യന്മാർക്കും നമുക്കും നൽകിയ ശക്തമായ ഈ വാഗ്ദാനത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടു പ്രാർത്ഥിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിരന്തരം നൽകുന്ന മാർഗനിർദേശത്തിന് ഹൃദയം തുറക്കുക; ഭയം നിങ്ങളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കരുത്. പകരം, എല്ലാ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും നീക്കാനും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം ഓർമിപ്പിക്കാനും ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക.

ഏറ്റവും മഹത്വപൂർണനായ കർത്താവീശോയേ, അങ്ങ് വെളിപ്പെടുത്തിയതെല്ലാം ഞങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഞങ്ങളുടെ പക്കലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുമെന്ന് അങ്ങ് ശിഷ്യന്മാർക്കും അങ്ങയുടെ ജനത്തിനെല്ലാവർക്കും വാഗ്ദാനം ചെയ്തുവല്ലോ. പരിശുദ്ധാത്മാവേ, നിരന്തരം എന്റെമേൽ ഇറങ്ങിവന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയും നയിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. എന്നെ പഠിപ്പിച്ച അനേകം പാഠങ്ങൾ ഒരിക്കലും മറക്കാതിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ; അങ്ങനെ ഭയം എന്നെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്കു നയിക്കാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സമാധാനം

ഉയിർപ്പുകാലം അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “സമാധാനം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു വിട്ടുതരുന്നു; എന്റെ സമാധാനം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്നു. ലോകം നൽകുന്നതുപോലെയല്ല ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്നത്.” യോഹന്നാൻ 14:27

അപ്പോൾ, യേശു നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന സമാധാനം ലോകം നൽകുന്ന ബാഹ്യമായ സമാധാനത്തിൽനിന്ന് എങ്ങനെയാണ് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുന്നത്? നാമെല്ലാവരും ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആന്തരിക സമാധാനത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം നമ്മുടെ പ്രകൃതിയിൽത്തന്നെ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പലരും ആന്തരികമായ അസ്വസ്ഥതയിലേക്കും അരാജകത്വത്തിലേക്കുപോലും നയിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ നടത്താറുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർഥത്തിൽ എന്താണ് സംതൃപ്തി നൽകുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയിൽനിന്നാണ് പലപ്പോഴും ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഉദാഹരണത്തിന്, മയക്കുമരുന്നിനോടോ മദ്യത്തോടോ ഉള്ള ആസക്തിയെ വളർത്താൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരിൽ പലരും, സന്തോഷത്തിനായുള്ള വഴിതെറ്റിയ ആഗ്രഹംകൊണ്ടാണ് ആ ആസക്തിക്ക് തുടക്കമിട്ടത്. അതിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന താൽക്കാലിക ആശ്വാസം സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന താൽക്കാലിക തോന്നൽ നൽകുന്നു. എന്നാൽ വസ്തുനിഷ്ഠമായി നോക്കുമ്പോൾ, ഈ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ ഒരാൾക്കു ലഭിക്കുന്ന താൽക്കാലിക “സമാധാനം” ആ വ്യക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യംതന്നെ ആത്യന്തികമായി നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നത് വളരെ വ്യക്തമാണ്. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ആസക്തികളായി മാറുമ്പോൾ, കൂടുതൽ കൂടുതൽ അധഃപതനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു ചുഴിയിൽ താൻ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി ആ വ്യക്തി പലപ്പോഴും കണ്ടെത്തുന്നു.

ജീവിതത്തിൽ സംതൃപ്തിയും സഫലതയും തേടി മനുഷ്യർ ആശ്രയിക്കുന്ന മറ്റു മാർഗങ്ങളും എണ്ണമറ്റതാണ്. പണം, കുത്തഴിഞ്ഞ ലൈംഗികജീവിതം, ചതി, സ്വാർഥത, കോപം, വഞ്ചന തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവൃത്തികളെല്ലാം ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള സംതൃപ്തി ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ളവയാണ്. വഞ്ചനാപരമായ ആ പ്രവൃത്തികളുടെ മുഖംമൂടി നീക്കി, അവ യഥാർഥത്തിൽ എന്താണെന്നും അവ ഉളവാക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ എന്താണെന്നും തിരിച്ചറിയുക എന്നതായിരിക്കണം നമ്മുടെ ദൈനംദിന ലക്ഷ്യം. “ലോകം” നമുക്കു സമാധാനം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന അനേകം മാർഗങ്ങളിൽ ഇവയും ഉൾപ്പെടുന്നു എന്നത് വ്യക്തമാണ്.

ജീവിതത്തിലെ യഥാർഥ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, നാം ശരിയായ പാതയിലാണെന്നും ശരിയായ തീരുമാനങ്ങളാണ് എടുക്കുന്നതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഏറ്റവും തെളിഞ്ഞ അടയാളങ്ങളിലൊന്നാണ് യഥാർഥ ആന്തരിക സമാധാനമെന്ന ദാനം. ഓരോ ദിവസവും നാം ദൈവഹിതം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ പ്രയാസകരമായിരിക്കാം; തുടക്കത്തിൽ ഏറെ ത്യാഗവും ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. സ്നേഹിക്കുക എന്നത് പ്രയാസകരമാകാം. ദൈവത്തിന്റെ ധാർമികനിയമത്തോടു വിശ്വസ്തത പുലർത്തുക എന്നത് വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞതാകാം. പാപം ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതും പ്രയാസകരമാണ്. എന്നാൽ എല്ലാ ദിവസവും, ദിവസം മുഴുവനും ദൈവഹിതം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും താങ്ങിനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ സമാധാനമെന്ന ദാനം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഉളവാക്കാൻ തുടങ്ങും.

യഥാർഥ സമാധാനം ശക്തി പകരുന്നു. അത് ആന്തരികമായ സത്യനിഷ്ഠയിലേക്കും സമഗ്രതയിലേക്കും നയിക്കുന്നു. അത് ചിന്തയിൽ വ്യക്തതയും ബോധ്യങ്ങളിൽ ഉറപ്പും നൽകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സമാധാനം കൂടുതൽ സമാധാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. നന്നായി ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ച സ്നേഹപ്രവൃത്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലേക്ക് അത് നയിക്കുന്നു. സമാധാനം നമ്മെ ദൈവഹിതത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു; ദൈവഹിതം സമാധാനത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. പരസ്പരം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പ്രക്രിയയുടെ ഫലം പലമടങ്ങായി വർധിക്കുന്നു; ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷത്തിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും വ്യക്തമായ വഴികാട്ടികളിലൊന്നാണിത്.

നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ യഥാർഥത്തിൽ സമാധാനമുണ്ടോ എന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനുള്ളിലെ ശാന്തവും ശക്തവും നിങ്ങളെ താങ്ങിനിർത്തുന്നതുമായ ദൈവസാന്നിധ്യം നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ദൈനംദിന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ഹൃദയത്തിൽ കൂടുതൽ സത്യനിഷ്ഠയും മനസ്സിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തതയും ഉളവാക്കുന്നുണ്ടോ? ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികൾക്കിടയിലും നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷവും ശാന്തതയും അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ? ഈ സമാധാനം തേടുക. കാരണം, അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഈ മഹത്തായ ദാനം ഉളവാക്കുന്ന നല്ലവനായ ദൈവത്തെത്തന്നെയായിരിക്കും നിങ്ങൾ തേടുന്നത്.

യഥാർഥ സമാധാനത്തിന്റെ നാഥനായ എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും ഏറ്റവും ആഴമായ സാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള ഏക വഴി അങ്ങും അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധ തിരുഹിതവുമാണ്. ക്രമക്കേടിലേക്കും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന തെറ്റായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ഞാൻ നടത്തുമ്പോൾ, പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയിലേക്കു തിരിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഞാൻ പോരാടുന്ന ഏതൊരു വഞ്ചനയുടെയും പൊയ്മുഖം നീക്കുകയും അങ്ങയെയും അങ്ങയുടെ സമാധാനത്തെയും മാത്രം തേടാൻ എനിക്കാവശ്യമായ ശക്തി നൽകുകയും ചെയ്യണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ക്രിസ്തുവിനോടു ദൃഢമായി ചേർന്നുനിൽക്കുക

ഉയിർപ്പുകാലം അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച

“ഞാൻ മുന്തിരിവള്ളിയാണ്; നിങ്ങൾ ശാഖകളും. ആര് എന്നിലും ഞാൻ അവനിലും വസിക്കുന്നുവോ അവൻ ധാരാളം ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും; എന്തെന്നാൽ, എന്നെ കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുകയില്ല.” യോഹന്നാൻ 15:5

ഈ ഭാഗത്തിൽ ആദ്യം തിരിച്ചറിയേണ്ട വിസ്മയകരമായ കാര്യം ഇതാണ്: നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ നല്ല ഫലം ഉളവാക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളിലൂടെ തന്റെ കൃപയും കരുണയും ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാനും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മുന്തിരിവള്ളി ഒറ്റയ്ക്കല്ല ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത്; ശാഖകളെ ഉപകരണമാക്കിയാണ് അത് ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ഈ പ്രബോധനം നേരെ അർഥത്തിലെടുത്താൽ, തന്റെ കൃപയും കരുണയും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്കും നിങ്ങളിലൂടെ ലോകത്തിലേക്കും കൊണ്ടുവരാൻ താൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ദൈവം പറയുന്നത്.

നമുക്കെല്ലാവർക്കും നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ വിശുദ്ധ ദൗത്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കാൻ യേശു വളരെ ആഴമേറിയ ഒരു പ്രസ്താവന നടത്തുന്നു. “എന്നെ കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല” എന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്ത ഈ വാക്കുകൾ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, “ഒന്നും” എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥം എന്താണെന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നത് പ്രയോജനകരമായിരിക്കും. നമുക്കു സ്വയമായി, നമ്മുടെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ, “അൽപം” നല്ല ഫലംപോലും പുറപ്പെടുവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന വസ്തുത ഊന്നിപ്പറയാനാണ് യേശു “നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല” എന്നു കൂട്ടിച്ചേർത്തതെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്തീനോസ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ആപ്പിൾമരത്തിൽനിന്ന് ഒരു ചെറുചില്ല മുറിച്ചെടുത്തിട്ട്, ആ ചില്ല ഒരു ആപ്പിൾ പുറപ്പെടുവിക്കുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയായിരിക്കും അത്.

ദൈവം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഫലം നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനുള്ളിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. സ്നേഹം, ആനന്ദം, സമാധാനം, ക്ഷമ, ദയ, നന്മ, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ആത്മസംയമനം എന്നിവയാണ് ഈ ഫലങ്ങൾ (ഗലാത്തിയാ 5:22–23 കാണുക). ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഈ ദാനങ്ങളിൽ ഓരോന്നും ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെതന്നെ പ്രതിച്ഛായയായി നിങ്ങളെ കൂടുതൽ പൂർണമായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തും. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഈ ഫലങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാൻ ഒരു നിമിഷം മാറ്റിവയ്ക്കുക. അവ ഓരോന്നും ഏറെ അഭിലഷണീയമാണ്. അവയ്ക്കായുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ വളരുന്നത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനായുള്ള ആഗ്രഹത്തിലും വളരാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച സുവിശേഷഭാഗത്തിലെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, നാം ദൈവത്തിൽനിന്നു സ്വയം വേർപെട്ടാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങളിൽ ഒന്നുപോലും അനുഭവിക്കുക അസാധ്യമാണെന്നും വ്യക്തമാണ്. നമ്മുടെ ദൈവവുമായി ദൃഢമായ ബന്ധമില്ലാതെ നമുക്കു സ്നേഹമോ സന്തോഷമോ ക്ഷമയോ ദയയോ മറ്റോ ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ക്രിസ്തുതന്നെയായ മുന്തിരിവള്ളിയോടു നമ്മുടെ ജീവിതം ദൃഢമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇവയൊന്നും സാധ്യമല്ല. അതിനാൽ, ഈ നല്ല ഫലങ്ങൾക്കായുള്ള ക്രിയാത്മകമായ ആഗ്രഹവും അവ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധമായ ഭയവും വളർത്തിയെടുക്കുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്.

മുന്തിരിവള്ളിയെയും ശാഖകളെയും കുറിച്ച് യേശു നമുക്കു നൽകിയ മനോഹരവും അർഥസമ്പന്നവുമായ ഉപമയെപ്പറ്റി ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഒരു മുന്തിരിവള്ളിയെ മനസ്സിൽ കാണുക; തുടർന്ന്, ആ വള്ളിയോട് ദൃഢമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നതായി നിങ്ങളെത്തന്നെ സങ്കൽപ്പിക്കുക. പ്രാർഥനാപൂർവം ആ ദൃശ്യത്തിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് ദൈവം നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. നിങ്ങളിലും നിങ്ങളിലൂടെയും വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പൂർണഹൃദയത്തോടെ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ മുറുകെപ്പിടിച്ചാൽ മാത്രം മതി; ധാരാളം നല്ല ഫലങ്ങൾ ഉളവാകും.

മുന്തിരിവള്ളിയായ ഈശോയേ, അങ്ങാണ് എല്ലാ നന്മയുടെയും ഉറവിടം; അങ്ങയെ കൂടാതെ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുകയില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങ് എത്രമാത്രം ആവശ്യമാണെന്ന് എപ്പോഴും ഓർമിക്കാനും എന്നും അങ്ങയോടു ചേർന്നുനിൽക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ ജീവിതത്തിലും എന്നിലൂടെ ലോകത്തിലും സമൃദ്ധമായി നല്ല ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

അനുസരണത്തിന്റെ നല്ല ഫലം

ഉയിർപ്പുകാലം അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച

“ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കൽപനകൾ പാലിച്ച് അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ, നിങ്ങൾ എന്റെ കൽപനകൾ പാലിച്ചാൽ എന്റെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനിൽക്കും.” യോഹന്നാൻ 15:10

മുകളിലെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതിനുശേഷം യേശു ഇങ്ങനെ തുടർന്നു: “എന്റെ സന്തോഷം നിങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കാനും നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം പൂർണമാകാനും വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇതു പറഞ്ഞത്.” ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങളും ചേർത്തുവായിക്കുമ്പോൾ, തന്നോടുള്ള വിശുദ്ധമായ അനുസരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ പ്രബോധനം പരസ്പരം എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് നന്നായി മനസ്സിലാക്കാം.

ആദ്യം, തന്റെ കൽപനകൾ പാലിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് ഈശോ സംസാരിക്കുന്നു. ഈ പ്രസ്താവനയെ ഒറ്റയ്ക്കെടുത്തു നോക്കുമ്പോൾ, ചിലർക്ക് അത് ഭാരമുള്ളതും സ്വേച്ഛാധിപത്യപരവും അടിച്ചമർത്തുന്നതും സ്വാതന്ത്ര്യം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നതുമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ അത് അങ്ങനെയാണോ? തുടർന്നു വായിക്കുമ്പോൾ അതിനുള്ള ഉത്തരം വ്യക്തമായി കാണാം.

തന്റെ കൽപനകൾ പാലിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി നാം “അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു” എന്നതാണ് യേശു അടുത്തതായി പഠിപ്പിക്കുന്നത്. താൻതന്നെ ചെയ്യാൻ സന്നദ്ധനാകാതിരുന്ന ഒന്നും നമ്മോടു ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ലെന്നും അവിടുന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു. പിതാവിന്റെ കൽപനകൾ പൂർണമായി പാലിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് പിതാവിന്റെ തിരുഹിതത്തിന് അനുസരണയുള്ളവനായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അനുസരണത്തോടെ ജീവിക്കാൻ അവിടുന്ന് സ്വതന്ത്രമായി എടുത്ത് ജീവിതത്തിൽ നടപ്പാക്കിയ തീരുമാനത്തിൽനിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന നിർദേശമായി നാം അവിടുത്തെ കൽപനയെ കേൾക്കണം. മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത ദൈവപുത്രൻ എന്ന നിലയിൽ, തന്റെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ അവിടുന്ന് പിതാവിനെ പൂർണമായി അനുസരിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി അവിടുന്ന് പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ പൂർണമായി നിറഞ്ഞവനായി നിലകൊണ്ടു. എന്നാൽ അതുമാത്രമല്ല. യേശുവിന്റെ പൂർണമായ അനുസരണം അനുകരിക്കുമ്പോൾ നാം സന്തോഷവും “പൂർണമായി” അനുഭവിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഈ പ്രബോധനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ദൈവഹിതത്തോടുള്ള വിശുദ്ധമായ അനുസരണത്തെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് കാണുന്നത്? ഉദാഹരണത്തിന്, പത്തു കൽപനകളിൽ ഓരോന്നും പരിഗണിക്കുക. അവയോടുള്ള അചഞ്ചലമായ അനുസരണം നിങ്ങൾക്കു പ്രയാസകരമാണോ? അവ യഥാർഥത്തിൽ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുപകരം, അടിച്ചമർത്തുന്നതും അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ നിയന്ത്രണങ്ങളായി നിങ്ങൾ അവയെ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടോ? ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, പത്തു കൽപനകളും ദൈവഹിതത്തിന്റെ മറ്റെല്ലാ നിർദേശങ്ങളും നമുക്ക് കൃത്യമായി ആവശ്യമുള്ളവയാണ്; അതിലുപരി, ജീവിതത്തിൽ നാം ആഴമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അവ തന്നെയാണ്. അരാജകത്വമല്ല, ആന്തരിക ക്രമമാണ് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ദുർബലതയല്ല, അഖണ്ഡതയാണ് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ദുഃഖമല്ല, ആനന്ദമാണ് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ദൈവത്തെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയല്ല, ദൈവസ്നേഹത്തോടുള്ള ഐക്യമാണ് നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. നാം ഇത്രയധികം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വഴി, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദൈവഹിതത്തിന്റെ കൽപനകൾ അനുസരിക്കുക എന്നതാണ്.

വിശുദ്ധമായ അനുസരണത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആദ്യപ്രതികരണത്തെപ്പറ്റി ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. യേശുവിന്റെ ഈ പ്രബോധനത്തോട് ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ എതിർപ്പു തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിലുമധികം ഈ പ്രബോധനം നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുണ്ടെന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണത്. സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അനുസരണത്തെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് അതിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അനുസരണത്തിനും അതു കൈവരുത്തുന്ന ആന്തരിക ക്രമത്തിനും വേണ്ടി കൊതിക്കുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച്, അനുസരിക്കാൻ നിങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന മേഖലകളെ പരിശോധിക്കുകയും നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഓരോ കൽപനയും അചഞ്ചലമായി അനുസരിക്കാൻ നിങ്ങളെത്തന്നെ വീണ്ടും ദൃഢമായി സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക.

അനുസരണയുള്ള എന്റെ കർത്താവേ, സ്വർഗസ്ഥനായ അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ ഹിതം അങ്ങ് പൂർണമായി അനുസരിച്ചു. ഈ അനുസരണത്തിലൂടെ, അങ്ങയുടെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ പിതാവിന്റെ സ്നേഹവും ആനന്ദവും പൂർണമായി അനുഭവിക്കുക മാത്രമല്ല, വിശുദ്ധിക്കായുള്ള പൂർണമായ ഒരു ഉദാഹരണവും മാതൃകയും അങ്ങ് ഞങ്ങൾക്കു നൽകുകയും ചെയ്തു. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ കൂടുതൽ അനുസരണമുള്ളവനാകേണ്ട മേഖലകൾ തിരിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ; അങ്ങനെ ഞാനും അങ്ങയുടെയും പിതാവിന്റെയും വിശുദ്ധമായ ജീവിതത്തിൽ പങ്കുചേരട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

യഥാർഥ സൗഹൃദം

ഉയിർപ്പുകാലം അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

“ഞാൻ നിങ്ങളോടു കൽപിക്കുന്നതു ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ എന്റെ സ്നേഹിതരാണ്. ഇനി ഞാൻ നിങ്ങളെ ദാസന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നില്ല; കാരണം, യജമാനൻ എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ദാസൻ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിതർ എന്നു വിളിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം, എന്റെ പിതാവിൽനിന്നു കേട്ടതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 15:14–15

സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ നിർവചനം ചിലർക്ക് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ വിചിത്രമായി തോന്നിയേക്കാം. അവിടുന്ന് നമ്മോടു കൽപിക്കുന്നതു ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമേ നാം അവിടുത്തെ സ്നേഹിതരാകൂ എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളിൽ ഒരാളോട് അങ്ങനെ പറയുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. മിക്കവാറും ആ സുഹൃത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ വിഡ്ഢിത്തമായി തള്ളിക്കളയും. അപ്പോൾ, യഥാർഥ സൗഹൃദം എപ്പോഴും അനുസരണത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണോ?

നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം നേടാൻ സുഹൃത്തുക്കൾ നിങ്ങളെ അനുസരിക്കണമെന്ന പ്രതീക്ഷ യഥാർഥമായ ഒരു സൗഹൃദത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമല്ലെന്നതു വ്യക്തമാണ്. തന്നോടുള്ള നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിന് തന്റെ വിശുദ്ധ തിരുഹിതത്തോടുള്ള അനുസരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏക വ്യക്തി യേശുവാണ്. എന്തുകൊണ്ട്? അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടു ചെയ്യാൻ കൽപിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ സ്വഭാവംകൊണ്ടുതന്നെ.

ഈശോ നിർമ്മലമായ സത്യമാണ്. അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണതയാണ്. അതിനാൽ, അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടു കൽപിക്കുന്നതു ചെയ്താൽ മാത്രമേ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ സ്നേഹിതരാകൂ എന്ന അവിടുത്തെ പ്രസ്താവന, സൗഹൃദം സത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണെന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു. അത് സ്നേഹം, നന്മ, ദയ, നിസ്വാർഥമായ ത്യാഗം, സ്വയംദാനം എന്നിവയിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. ഈ സത്യങ്ങളെല്ലാം പ്രവൃത്തിയിൽ കൊണ്ടുവരാനാണ് ഈശോ നമ്മോടു കൽപിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, അവിടുത്തോടു നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സൗഹൃദത്തിലേക്കുള്ള വഴി അവിടുത്തെ ഹിതം മാത്രമാണ് നൽകുന്നതെന്നാണ് ഈശോ അടിസ്ഥാനപരമായി നമ്മോടു പറയുന്നത്.

മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, സുഹൃത്തുക്കൾക്കായി ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഓരോ യഥാർഥ സൗഹൃദവും അധിഷ്ഠിതമാകാൻ കഴിയൂ. ആ അർഥത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദങ്ങളിൽ ദൈവഹിതം പാലിക്കപ്പെടണമെന്ന് നിങ്ങൾക്കു “കൽപിക്കാം.” സത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായി മാത്രമേ ഒരു സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാകൂ എന്നാണ് ഇതിനർഥം. നിസ്വാർഥവും ത്യാഗപൂർണവും സ്വയം ദാനം ചെയ്യുന്നതുമായ കരുണ, അനുകമ്പ, സത്യസന്ധത, സ്നേഹം എന്നിവയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ബന്ധത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ മാത്രമേ നിങ്ങൾ തയ്യാറാകൂ എന്നും ഇതിനർഥമുണ്ട്.

സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ ധാരണയെപ്പറ്റി ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ദൈവവുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കുക; തുടർന്ന് മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവ് കൽപിക്കുന്ന വിധത്തിലാണോ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത്? മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ഓരോ സൗഹൃദവും ദൈവഹിതത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിനു ചേർന്നതാണോ എന്നും പരിശോധിക്കുക. യഥാർഥ സ്നേഹത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങൾക്കനുസൃതമായി ദൈവത്തെയും മറ്റുള്ളവരെയും സ്നേഹിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദങ്ങൾ നിത്യതയോളം നിലനിൽക്കുന്ന ആഴമായ സംതൃപ്തി നൽകും.

എന്റെ ദിവ്യനാഥാ, നിർമലവും വിശുദ്ധവുമായ സ്നേഹത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സൗഹൃദത്തിലേക്ക് അങ്ങ് എന്നെ വിളിക്കുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ ഈ കൽപനയ്ക്കായി ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുകയും ഈ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കർത്താവേ, സ്നേഹത്തിന്റെ സത്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായി അങ്ങയുമായുള്ള എന്റെ സൗഹൃദം നിരന്തരം ആഴപ്പെടുത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ എല്ലാ സൗഹൃദങ്ങളും ഈ വിശുദ്ധ സ്നേഹത്തിന്റെ കൽപനകളിൽ മാത്രം അധിഷ്ഠിതമാക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ വിദ്വേഷം

ഉത്ഥാനകാലം അഞ്ചാം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ലോകം നിങ്ങളെ വെറുക്കുന്നെങ്കിൽ, അത് ആദ്യം എന്നെയാണ് വെറുത്തതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റേതായിരുന്നെങ്കിൽ, ലോകം തനിക്കു സ്വന്തമായവരെ സ്നേഹിക്കുമായിരുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റേതല്ലാത്തതിനാലും ഞാൻ നിങ്ങളെ ലോകത്തിൽനിന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തതിനാലും ലോകം നിങ്ങളെ വെറുക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 15:18–19

ഗൗരവത്തോടെ ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമാണിത്: “ലോകം നിങ്ങളെ വെറുക്കുന്നു.” അതായത്, ഒരുവേള നിങ്ങൾ നമ്മുടെ കർത്താവിനാൽ ലോകത്തിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണെങ്കിൽ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ലോകം നിങ്ങളെ വെറുക്കുമെന്ന് യേശു പറയുന്നു.

വെറുക്കപ്പെടാൻ ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മറ്റൊരാളുടെ ക്രോധമോ പീഡനമോ ആക്രമണങ്ങളോ പരിഹാസമോ അനുഭവിക്കാൻ ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. വെറുപ്പ് വികൃതവും വേദനാജനകവും സഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമാണ്. എന്നാൽ വെറുപ്പിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണത്. അത് പീഡനത്തിന്റെ ഒരു രൂപം മാത്രമല്ല, മറ്റൊരാളെ സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗവുമാണ്. വെറുപ്പ് മറ്റൊരാളുടെ നേരെയുള്ള ആക്രമണമാണ്; അതിലൂടെ വെറുക്കുന്നയാൾ അപരനെ മുറിപ്പെടുത്താനും തന്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് മാറാനും പെരുമാറാനും അയാളെ നിർബന്ധിതനാക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു. ലൗകികവും ക്രൈസ്തവമല്ലാത്തതുമായ “ലോകം” നിങ്ങളെ തങ്ങളുടെ പക്ഷത്തേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകറ്റാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ലോകത്തിൽനിന്നുള്ള വെറുപ്പ് അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അത് നമ്മെ ബാധിക്കാതിരിക്കാനും, അതിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ നാം അവിടുന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകാതിരിക്കാനും നമ്മെ ഒരുക്കുക എന്നതും യേശു ഈ ഉപദേശം നൽകുന്നതിന്റെ ഒരു ഉദ്ദേശ്യമാണ്. അതിനാൽ, ഈ ഉപദേശം നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ വലിയ കരുണയുടെ ഒരു വെളിപ്പെടുത്തലാണ്.

നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ മൂന്നു ശത്രുക്കളെക്കുറിച്ച് യേശു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് ഓർക്കുക: ജഡം, പിശാച്, ലോകം. ഈ സുവിശേഷഭാഗത്തിൽ “ലോകത്തിന്റേതായിരിക്കുക” എന്നതുകൊണ്ട് അർഥമാക്കുന്നത്, ലോകത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന എണ്ണമറ്റ അസത്യങ്ങൾ തന്നെ ദോഷകരമായി സ്വാധീനിക്കാൻ ഒരാൾ അനുവദിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ലൗകിക മാധ്യമങ്ങൾ, ജനപ്രിയ സംസ്കാരം, പക്ഷപാതപരമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ, സാമൂഹിക സമ്മർദങ്ങൾ, സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജചിത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ നിരന്തരം നമ്മെ വഴിതെറ്റിക്കാനും അവയിലേക്ക് ആകർഷിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നു. പണത്തിലും നമ്മുടെ ശരീരസൗന്ദര്യത്തിലും നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരത്തിലും മറ്റനേകം കാര്യങ്ങളിലുമാണ് സംതൃപ്തി കണ്ടെത്താനാകുന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ നാം പതിവായി പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ലൗകിക മൂല്യങ്ങൾക്കനുസൃതമായിരിക്കണമെന്ന് ലോകം നമ്മോടു പറയുന്നു. അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, നാം മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നവരും തുറന്ന മനസ്സില്ലാത്ത തീവ്രവാദികളുമാണെന്നും നമ്മെ അകറ്റിനിർത്തി “പൊതുരംഗത്തുനിന്ന് ഒഴിവാക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ നിശ്ശബ്ദരാക്കുക വേണമെന്നും അത് പറയുന്നു.

ഈ ലൗകിക പ്രലോഭനങ്ങളും സമ്മർദങ്ങളും യാഥാർഥ്യമാണ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ നമ്മെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്നു. എല്ലാവർക്കും കാണാവുന്ന വിധത്തിൽ നമ്മുടെ വിശ്വാസം പരസ്യമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്ന കുതന്ത്രങ്ങളിൽനിന്നും വഞ്ചനകളിൽനിന്നും അവ നമ്മെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ലോകം നമ്മെ വെറുക്കും. എന്നാൽ അതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ഈ അറിവ് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന് സമാധാനം നൽകുന്നു.

യേശുവിന്റെ ശക്തവും ആശ്വാസദായകവുമായ ഈ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ലോകത്തിൽനിന്ന് ഒരു തരത്തിലുള്ള വെറുപ്പും നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് ഗൗരവമായി കാണേണ്ടതും വിചിന്തനത്തിനു കാരണമാകേണ്ടതുമാണ്. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള വെറുപ്പ് നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നമ്മുടെ കർത്താവ് ഇതിനായി നിങ്ങളെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും അത് സന്തോഷത്തോടെ സഹിക്കാൻ അവിടുത്തെ ശക്തിയും ധൈര്യവും നിങ്ങൾക്കു നൽകുന്നുണ്ടെന്നും അറിയുക. ആത്യന്തികമായി, നമ്മുടെ കർത്താവ് എന്തു കരുതുന്നു എന്നതിനു മാത്രമാണ് പ്രാധാന്യം—മറ്റൊന്നിനുമല്ല. ആത്യന്തികമായി, ലോകത്തിൽനിന്ന് ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിലുള്ള വെറുപ്പ് നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നെങ്കിൽ, അത് നിങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിനോടുതന്നെ കൂടുതൽ സദൃശ്യരാക്കുന്നു എന്ന് അറിയുക.

പീഡിതനായ എന്റെ കർത്താവേ, ലോകത്തിന്റെ വ്യാജമൂല്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരുന്ന പലരുടെയും വെറുപ്പും പരിഹാസവും അങ്ങ് സഹിച്ചു. അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും ജീവിതത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഞാനും ലോകത്തിന്റെ വെറുപ്പ് സഹിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ അങ്ങയുടെ ശക്തിയിലും പങ്കുചേരാൻ എനിക്കു കഴിയണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങ് നിരന്തരം എന്നെ ലോകത്തിൽനിന്നു വേർതിരിച്ച് അങ്ങയോടു ചേർത്തുനിർത്തണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഉള്ളടക്കം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble