ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ അഞ്ചാം വാരം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

ഉള്ളടക്കം

ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശം

പൊതുകാലത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ (വർഷം A)

“നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്. മലമുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരം മറഞ്ഞിരിക്കുകയില്ല. വിളക്കു കൊളുത്തിയിട്ട് ആരും അതിനെ പറയുടെ കീഴിൽ വയ്ക്കാറില്ല; പകരം വിളക്കുതണ്ടിന്മേൽ വയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ അത് വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവർക്കും പ്രകാശം നൽകുന്നു. അതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളുടെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണ്ടതിന് നിങ്ങളുടെ പ്രകാശം അവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രകാശിക്കണം.” മത്തായി 5:14–16

വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞ് ഇരുട്ടിലായിപ്പോയ അനുഭവം നമുക്കെല്ലാവർക്കുമുണ്ട്. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ, ഒരു മെഴുകുതിരി കത്തിച്ച് മുറിയുടെ നടുവിൽ വെച്ചാൽ, അതിന്റെ വെളിച്ചം വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കും. ഇരുണ്ട മുറിയിലെ ഒരൊറ്റ മെഴുകുതിരി ആ മുറിയെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി, അവിടെ കഴിയുന്നത് കൂടുതൽ സുഖകരമാക്കുന്നു.

ആ ദൃശ്യം മനസ്സിൽ കണ്ടുകൊണ്ട്, മുകളിൽ യേശു പറഞ്ഞ ഉപമയിലെ ആദ്യവാക്യം പരിചിന്തിക്കുക: “നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്.” ഇരുട്ടിലെ ആ ഒരൊറ്റ മെഴുകുതിരിയായി നിങ്ങളെത്തന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. അതാണ് നിങ്ങളുടെ ദൗത്യം. ഒരൊറ്റ മെഴുകുതിരിക്ക് ഒരു മുറി മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, മറ്റു പലർക്കും പ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടമാകാൻ നിങ്ങൾക്കും കഴിയും.

ദൈവകൃപയുടെ പ്രകാശം “മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രകാശിക്കാൻ” അനുവദിക്കുക എന്നത് ജീവിതത്തിൽ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രധാന ദൗത്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഈ ദൗത്യം നിറവേറ്റുമ്പോൾ, ദൈവപ്രചോദനത്താൽ നാം ചെയ്യുന്ന സൽപ്രവൃത്തികൾ മറ്റുള്ളവർ കാണുകയും അതിലൂടെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ, മറ്റുള്ളവർക്കായി ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രകാശം പരത്തുക എന്ന നിങ്ങളുടെ ദൗത്യം ദൈവത്തിന്റെ സ്തുതിക്കും മഹത്വത്തിനും കാരണമാകുന്നു.

അഹങ്കാരത്തോടു പോരാടുമ്പോൾ യേശുവിന്റെ ഈ പ്രസ്താവന മുഴുവനായി പരിചിന്തിക്കുന്നത് പ്രത്യേകിച്ചും സഹായകരമാണ്. നമ്മിലേക്കുതന്നെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ് അഹങ്കാരം. മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശംസയ്ക്കു പാത്രമാകാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ നമ്മെത്തന്നെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാക്കുന്ന സ്വാർഥപ്രവൃത്തിയാണത്. എന്നാൽ യേശു നമ്മോടു പറയുന്നത് ഇതാണ്: ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായിരിക്കുക എന്ന നമ്മുടെ പങ്ക് ശരിയായി നിറവേറ്റുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രകാശം പരത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ പ്രചോദിതരാകുന്നത് നമ്മെ പ്രശംസിക്കാനല്ല; മറിച്ച്, നമ്മിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താനാണ്. ഇത് വലിയൊരു വ്യത്യാസമാണ്.

അതേസമയം, ദൈവം മഹത്വപ്പെടുന്നതിലെ മനോഹരമായ കാര്യം, ആ മഹത്വത്തിൽ നാമും പങ്കുചേരണമെന്ന് ദൈവം പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതാണ്. അതായത്, നിങ്ങൾ മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി ഒരു പരസ്നേഹപ്രവൃത്തി ചെയ്യുകയും ആ വ്യക്തി നിങ്ങളോട് ആഴമായ കൃതജ്ഞതയോടെ നന്ദി പറയുകയും ചെയ്താൽ, നിങ്ങൾ ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ പ്രേരിതമായാണ് പ്രവർത്തിച്ചതെന്ന തിരിച്ചറിവുള്ളപ്പോൾ, ആ “നന്ദി” ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ദൈവമക്കളായ നാം നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെപ്രതി പരസ്പരം സ്നേഹവും ആദരവും നൽകുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവം സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഒന്നാമതായി, തന്റെ പ്രകാശം പകരാൻ ദൈവം നിങ്ങളെ ആരുടെ അടുത്തേക്കാണ് വിളിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹത്തിന്റെയോ പരസ്നേഹത്തിന്റെയോ കരുണയുടെയോ ക്ഷമയുടെയോ അനുകമ്പയുടെയോ ഒരു പ്രവൃത്തി ആവശ്യമുള്ളത് ആർക്കാണ്? അവരുടെ ഇരുട്ടിൽ അവർക്കായി ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശമാകാൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. രണ്ടാമതായി, നിങ്ങളുടെമേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് പ്രതികരിച്ചത്? മറ്റുള്ളവർക്കു സ്നേഹം തിരികെ നൽകുക മാത്രമല്ല, നിങ്ങളുടെ കൃതജ്ഞതയിലൂടെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു നന്ദിപ്രകടനമായിരുന്നു നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണം എന്നു പ്രത്യാശിക്കാം. സഹായം ആവശ്യമുള്ള ലോകത്തിന് പ്രകാശമാകുക; മറ്റുള്ളവരിലൂടെ ഉജ്ജ്വലമായി പ്രകാശിക്കുന്ന ആ വെളിച്ചത്തെ അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുക. നമ്മെ നിരന്തരം ഗ്രസിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇരുട്ടിൽനിന്നു പുറത്തുകടക്കാനുള്ള ഏക വഴി ഇതാണ്.

കർത്താവേ, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ഇരുട്ടും അകറ്റുന്ന യഥാർഥ പ്രകാശം അങ്ങാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രകാശമായ അങ്ങ് എല്ലാവർക്കും കാണാനായി ഉജ്ജ്വലമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ പ്രകാശിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ വെളിച്ചം കാണാനും ആ ദാനത്തെപ്രതി അങ്ങയെ മഹത്വപ്പെടുത്താനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ പ്രകാശം ഏറ്റവുമധികം ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് അതു പകരുന്ന ഒരു ഉപകരണമാകാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയെ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

യേശുവിൽ ആകൃഷ്ടരായി

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ (വർഷം B)

വൈകുന്നേരം സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചശേഷം, രോഗികളെയും പിശാചുബാധിതരെയും എല്ലാം അവർ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. പട്ടണം മുഴുവൻ വാതിൽക്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി. വിവിധ രോഗങ്ങളാൽ വലഞ്ഞിരുന്ന അനേകരെ അവൻ സുഖപ്പെടുത്തുകയും അനേകം പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. അവ തന്നെ അറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ അവൻ അവയെ സംസാരിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. മർക്കോസ് 1:32–34

യേശു ശിമയോൻ പത്രോസിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു; അവന്റെ അമ്മായിയമ്മയെ യേശു തൊട്ടുമുമ്പ് സുഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. സന്ധ്യയായപ്പോൾ “പട്ടണം മുഴുവൻ വാതിൽക്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി.” തന്റെ പരസ്യശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചശേഷം യേശു കഫർണാമിൽ എത്തുന്നത് ഇതാദ്യമായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ കൂട്ടംകൂട്ടമായി അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുകയായിരുന്നു. പിറ്റേന്നു രാവിലെ, യേശു പുലരുന്നതിനുമുമ്പ് എഴുന്നേറ്റ് പ്രാർഥിക്കാനായി തനിയെ പുറപ്പെട്ടുപോയി. അധികം വൈകാതെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ചിലർ അവനെ കണ്ടെത്തി, പട്ടണം മുഴുവൻ വീണ്ടും അവനെ അന്വേഷിക്കുകയാണെന്ന് അറിയിച്ചു.

ആവേശം വളരെ വലുതായിരുന്നു. അനേകർ വിസ്മയഭരിതരായി. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ വിസ്മയം വെറും കൗതുകമായിരുന്നില്ല. വിശ്വാസത്താൽ ജ്വലിച്ച വിസ്മയമായിരുന്നു അത്; അതുകൊണ്ടാണ് യേശുവിന് അവിടെ ഇത്രയേറെ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. പണ്ടത്തെ പ്രവാചകന്മാർ ആരെക്കുറിച്ചാണോ സംസാരിച്ചത്, അവൻ യേശുവാണെന്ന് ജനങ്ങൾ പെട്ടെന്നുതന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ മിശിഹാ ആയിരുന്നു; ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവനിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.

ധ്യാനിക്കുവാൻ നമുക്കു പറ്റിയ ഒരു നല്ല ദൃശ്യമാണിത്. ജനക്കൂട്ടത്തെയും നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സമീപത്തായിരിക്കാനുള്ള അവരുടെ അചഞ്ചലമായ ആഗ്രഹത്തെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തെ സംബന്ധിച്ച നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളും പരിഗണിക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കണ്ടെത്താനും അവിടുത്തോടൊപ്പമായിരിക്കാനും അവിടുത്തെ ശ്രവിക്കാനും അവിടുത്തെ കൃപയും കരുണയും സ്വീകരിക്കാനുമുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം പതിവായി നിങ്ങളെ നിറയ്ക്കാറുണ്ടോ? അതോ യേശുവിനെയും വിശ്വാസജീവിതത്തെയും വിരസവും താൽപര്യമുണർത്താത്തതുമായി കാണാനുള്ള പ്രലോഭനം നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ? ഉപരിപ്ലവമായ പല കാര്യങ്ങളിലും നാം എളുപ്പത്തിൽ ആകൃഷ്ടരാകുകയും കൗതുകം കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നത് ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ നിർഭാഗ്യകരമായ ഫലങ്ങളിലൊന്നാണ്. അത് ഒരു മൊബൈൽ ആപ്പിലെ ഏറ്റവും പുതിയ ഹ്രസ്വവീഡിയോയോ, ഇഷ്ടപ്പെട്ട ടെലിവിഷൻ പരമ്പരയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ ഭാഗമോ, സമൂഹമാധ്യമത്തിൽ ഒരു സുഹൃത്ത് ഇട്ട പുതിയ കുറിപ്പോ ആയിരിക്കാം. നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാൻ മത്സരിക്കുകയും നമ്മിൽ കൗതുകവും വിസ്മയവും ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന അനേകം കാര്യങ്ങൾ ഇന്നുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെ നിങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്നവയിൽ യേശുവും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

നിരന്തരം ഉത്തേജനങ്ങളും വിനോദങ്ങളും നൽകുന്ന നമ്മുടെ ആധുനിക ലോകത്തിൽ, ഏറ്റവും പുതിയ ജനപ്രിയ പ്രവണതയിൽ വിസ്മയിക്കുന്നതും നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ കൃപയിലും ദൈവിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വിസ്മയിക്കുന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെ നേരിട്ടനുഭവിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഉള്ളിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിറവും സംതൃപ്തിയും നൽകുന്ന വിധത്തിൽ നാം വിസ്മയഭരിതരാകും. അത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനമായ ആത്മീയ വിസ്മയമായിരിക്കും. ഈ വിധത്തിലുള്ള വിസ്മയത്തിൽനിന്നു നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന സംതൃപ്തി നമ്മെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതും ആഴമുള്ളതും നമ്മെ താങ്ങിനിർത്തുന്നതുമാണ്. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ സാധാരണമായ, അത്ര മഹത്ത്വമില്ലാത്തതും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്നതുമായ “വിസ്മയങ്ങളിലേക്കു” നാം തിരിയുമ്പോൾ, അവ ഒരു നിമിഷം മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ എന്നു നാം കണ്ടെത്തും. പെട്ടെന്നുതന്നെ നമ്മുടെ ഉള്ളം വരണ്ടുപോകുകയും കൂടുതൽ അനുഭവങ്ങൾക്കായി നാം കൊതിക്കുകയും ചെയ്യും.

യേശുവിൽ അത്രമേൽ ആകൃഷ്ടരായി അവിടുത്തെ നിരന്തരം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇന്നു ധ്യാനിക്കുക. മിശിഹായെ കണ്ടെത്തിയപ്പോഴുണ്ടായ അവരുടെ ആവേശവും പ്രത്യാശയും ആത്മാർഥമായ ആനന്ദവും പരിഗണിക്കുക. അവരെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ആവേശത്തിൽ നിങ്ങളും പങ്കുചേരുന്നുണ്ടോ എന്നു പരിഗണിക്കുക. ആ ആവേശം നിങ്ങളിൽ കുറവാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കാൻ വീണ്ടും സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. ആ ആവേശം നിങ്ങളിൽ കാണുന്നിടത്താകട്ടെ, ആനന്ദിക്കുകയും ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക.

മഹത്വപൂർണനായ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹവും കരുണയും യഥാർഥത്തിൽ വിസ്മയകരമാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇത് നിരന്തരം കാണാനും, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിരന്തരം ആകൃഷ്ടനാകാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ പൂർണശ്രദ്ധയും സ്നേഹവും അങ്ങേക്കു നൽകി ഞാൻ എപ്പോഴും അങ്ങയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തട്ടെ. യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

നിരുത്സാഹത്തെ അതിജീവിക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ഞായർ (വർഷം C)

സംസാരിച്ചുതീർന്നപ്പോൾ അവൻ ശിമയോനോടു പറഞ്ഞു: “ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്കു നീക്കി മീൻപിടിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ വലകൾ താഴ്ത്തുക.” ശിമയോൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, ഞങ്ങൾ രാത്രി മുഴുവൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തിട്ടും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. എങ്കിലും അങ്ങയുടെ കൽപനപ്രകാരം ഞാൻ വലകൾ താഴ്ത്താം.” അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ വളരെ അധികം മത്സ്യങ്ങൾ വലയിൽപ്പെട്ടു; അവരുടെ വലകൾ കീറിത്തുടങ്ങി. ലൂക്കാ 5:4–6

യേശു തന്റെ ആദ്യത്തെ അത്ഭുതങ്ങളിലൊന്നായി ശിമയോൻ പത്രോസിന്റെ അമ്മായിയമ്മയെ സുഖപ്പെടുത്തിയതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇതിന്റെയും മറ്റു അത്ഭുതങ്ങളുടെയും ഫലമായി, പത്രോസിന്റെ സ്വന്തം പട്ടണമായ കഫർണാമിലെ ജനങ്ങൾ മുഴുവനും ചുറ്റുമുള്ള പല പട്ടണങ്ങളിലെ ജനങ്ങളും അതിവേഗം യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ആദ്യകാല ആവേശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അതിൽ, പത്രോസിനെ മനുഷ്യരെ പിടിക്കുന്നവനാക്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, ഒരു അപ്പസ്തോലനാകാൻ യേശു നേരിട്ട് അദ്ദേഹത്തെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

ധ്യാനിക്കുവാൻ തക്ക പ്രതീകാത്മകമായ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങൾ ഈ ഭാഗത്തിലുണ്ട്. ആദ്യം, പന്ത്രണ്ട് അപ്പസ്തോലന്മാരിൽ ഒരാളാകാൻ പത്രോസിനെ ക്ഷണിക്കുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തിന് ഏറെ പരിചിതമായ ഒരു കാര്യം യേശു ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊഴിലായ മീൻപിടിത്തമാണ് അവിടുന്ന് ഉപയോഗിച്ചത്. ജ്യോതിഷികളായിരുന്ന ജ്ഞാനികളെ ബേത്‌ലെഹെമിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ ദൈവം ഒരു നക്ഷത്രത്തെ ഉപയോഗിച്ചതിനു സമാനമാണിത്.

യേശു ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തി “ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്കു” നീങ്ങുക എന്നതാണ്. കരയിൽനിന്ന് അൽപദൂരം പോയാൽ മാത്രം മതിയായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ മീൻപിടിക്കേണ്ടിയിരുന്നതുപോലെ, സുവിശേഷം ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾവരെ എത്തേണ്ടതാണ് എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെയാണ് ആഴമുള്ള വെള്ളം പ്രതീകവത്കരിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്.

അവസാനമായി, അവർക്ക് “വളരെ അധികം മത്സ്യങ്ങൾ” ലഭിച്ചു എന്ന വസ്തുത, പത്രോസിന്റെ അപ്പസ്തോലിക ശുശ്രൂഷയിലൂടെ ഉണ്ടാകാനിരുന്ന അതിസമൃദ്ധിയെ പ്രതീകവത്കരിക്കുന്നു. “വലകൾ കീറിത്തുടങ്ങി” എന്ന വസ്തുതയാകട്ടെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൗത്യത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ ഓരോരുത്തരും അനുഭവിക്കുന്ന നിറവിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു.

ഈ സുവിശേഷഭാഗത്തിലെ പ്രതീകാത്മകമായ വശങ്ങൾ ഏറെ പ്രാർഥനാപൂർവം ധ്യാനിക്കേണ്ടവയാണെങ്കിലും, അതേ ശക്തിയോടെ നിങ്ങളോടു സംസാരിച്ചേക്കാവുന്ന മറ്റൊരു വാക്യവും ഈ സുവിശേഷത്തിലുണ്ട്. പത്രോസ് രാത്രി മുഴുവൻ മീൻപിടിച്ചിട്ടും ഒന്നും കിട്ടിയിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ഇതു യേശുവിനോടു പറയുന്നത്, അദ്ദേഹം ക്ഷീണിതനും ഒരുപക്ഷേ നിരുത്സാഹിതൻപോലും ആയിരുന്നുവെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഏതൊരു മത്സ്യത്തൊഴിലാളിക്കും ഈ അനുഭവം മനസ്സിലാക്കാനാകും. എന്നാൽ പത്രോസ് നമുക്കു നൽകുന്ന പ്രധാന പാഠം, അദ്ദേഹം ആ നിരുത്സാഹത്തിനു വഴങ്ങുന്നില്ല എന്നതാണ്. വലകൾ താഴ്ത്താൻ അദ്ദേഹത്തോടു കൽപിച്ചത് യേശുവാണ് എന്നതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം നിരുത്സാഹത്തിനു വഴങ്ങാതിരിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിരുത്സാഹം തോന്നാം. എന്നാൽ, കാര്യങ്ങൾ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നടക്കുന്നതായി തോന്നാത്തപ്പോഴും, നിരുത്സാഹത്തിലേക്കുള്ള പ്രലോഭനങ്ങളെ അകറ്റിക്കൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹകല്പനകൾ തുടർന്നും ശ്രവിക്കുകയും ഉദാരമായി അവയോടു പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് അവിടുത്തോടുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വസ്തതയുടെ യഥാർഥ പരീക്ഷണം. നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, വിശേഷിച്ചും ഇത്തരം നിമിഷങ്ങളിലാണ് ദൈവം പലപ്പോഴും നമ്മെ ശക്തമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ഇന്ന്, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ദൈവസ്വരത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. എന്തു ചെയ്യാനാണ് അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നു? അവിടുന്ന് നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന ആ “ആഴമുള്ള ജലം” ഏതാണ്? ഇതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, പത്രോസിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ പ്രത്യേകം ധ്യാനിക്കുക: “ഗുരോ…അങ്ങയുടെ കല്പനയനുസരിച്ച് ഞാൻ വലകൾ ഇറക്കാം.” നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ കല്പനയോട് “അതെ” എന്നു പറയുക. അത് പ്രയാസമാണെങ്കിലും അങ്ങനെ ചെയ്യുക; പ്രത്യേകിച്ച്, അവിടുന്ന് നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്കു മനസ്സില്ലാത്തപ്പോൾ. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, വിശ്വസ്തതയുടെ ഈ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ദൈവം സമൃദ്ധമായ സത്ഫലങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും.

അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് വിശുദ്ധ പത്രോസിന് സ്നേഹപൂർവമായ ഒരു കല്പന നൽകി; അദ്ദേഹം ഉദാരമനസ്സോടെ അങ്ങയെ അനുസരിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി, അങ്ങ് സമൃദ്ധമായ മീൻപിടിത്തം സാധ്യമാക്കി. അങ്ങ് എന്നോടു പറയുന്നതെല്ലാം അനുസരിക്കാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തി എനിക്കു നൽകണമേ. അങ്ങനെ എന്റെ ജീവിതത്തിലും അങ്ങ് സമൃദ്ധമായ സത്ഫലങ്ങൾ ഉളവാക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

സൗഖ്യം തേടി

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ തിങ്കളാഴ്ച

അവൻ പ്രവേശിച്ച ഗ്രാമങ്ങളിലും പട്ടണങ്ങളിലും നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലുമെല്ലാം അവർ രോഗികളെ ചന്തസ്ഥലങ്ങളിൽ കിടത്തി, അവന്റെ മേലങ്കിയുടെ തൊങ്ങലിലെങ്കിലും തൊടാൻ അനുവദിക്കണമെന്ന് അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു; അതിൽ തൊട്ടവരെല്ലാം സുഖം പ്രാപിച്ചു. മർക്കോസ് 6:56

യേശു രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത് തീർച്ചയായും വിസ്മയഭരിതമായ ഒരനുഭവമായിരുന്നിരിക്കണം. അതിനു സാക്ഷികളായവർ അതുപോലൊന്ന് മുമ്പൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്നതു വ്യക്തമാണ്. രോഗികൾക്കും അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കും ഓരോ രോഗശാന്തിയും അവരെയും അവരുടെ കുടുംബത്തെ മുഴുവനെയും ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്ന ഒരനുഭവമായിരുന്നിരിക്കണം.

ഇന്ന്, അനേകം രോഗങ്ങൾ ചികിത്സിക്കാനുള്ള കഴിവിലൂടെ ആധുനിക ശാസ്ത്രം രോഗം വരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും കുറച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈശോയുടെ കാലത്ത്, ഗുരുതരമായ രോഗം അതിലേറെ വലിയ ആശങ്കയ്ക്ക് കാരണമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, തങ്ങളുടെ രോഗികൾ സുഖം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് അവരെ ഈശോയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള ആഗ്രഹം അനേകം ആളുകളിൽ വളരെ ശക്തമായിരുന്നു. “അവിടുത്തെ മേലങ്കിയുടെ തൊങ്ങലിൽ മാത്രം തൊട്ട്” സുഖം പ്രാപിക്കാനായി ഈ ആഗ്രഹം അവരെ ഈശോയുടെ അടുത്തേക്ക് നയിച്ചു. ഈശോ അവരെ നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല.

ഈശോ നൽകിയ ശാരീരിക സൗഖ്യങ്ങൾ രോഗികളോടും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളോടും കാണിച്ച ഉപവിപ്രവൃത്തിയായിരുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ലെങ്കിലും, അവിടുന്ന് ചെയ്ത ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം അവയായിരുന്നില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്. ഈ വസ്തുത നാം നമ്മെത്തന്നെ ഓർമിപ്പിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. തന്റെ വചനം ശ്രവിക്കാനും ഒടുവിൽ പാപമോചനത്തിലൂടെയുള്ള ആത്മീയസൗഖ്യം സ്വീകരിക്കാനും ജനങ്ങളെ ഒരുക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈശോ നൽകിയ രോഗസൗഖ്യങ്ങളുടെ മുഖ്യലക്ഷ്യം.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ, നിങ്ങൾ ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നു കരുതുക. ശാരീരികമായ രോഗശാന്തിയോ പാപമോചനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയസൗഖ്യമോ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ ഏതു തിരഞ്ഞെടുക്കും? നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയസൗഖ്യത്തിന് അനന്തമായി കൂടുതൽ മൂല്യമുണ്ടെന്നതു വ്യക്തമാണ്. അത് നിത്യത മുഴുവൻ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിൽ ഫലമുളവാക്കും. ഇത്രയേറെ മഹത്തായ ഈ സൗഖ്യം നമുക്കെല്ലാവർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് അനുരഞ്ജന കൂദാശയിൽ, ലഭ്യമാണ് എന്നതാണ് സത്യം. ആ കൂദാശയിൽ, ഒരർഥത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, “അവന്റെ മേലങ്കിയുടെ തൊങ്ങലിൽ തൊടാനും” ആത്മീയസൗഖ്യം പ്രാപിക്കാനും നാം ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, യേശുവിന്റെ കാലത്തെ ആളുകൾക്ക് ശാരീരികമായ രോഗശാന്തിക്കായി ഉണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ ഏറെ ആഴമായ ആഗ്രഹം, കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ യേശുവിനെ തേടിച്ചെല്ലാൻ നമുക്കുണ്ടായിരിക്കണം. എന്നിട്ടും, നമുക്ക് ഇത്ര ഉദാരമായി നൽകപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെയും സൗഖ്യത്തിന്റെയും അമൂല്യദാനം നാം പലപ്പോഴും അവഗണിക്കുന്നു.

ഈ സുവിശേഷസംഭവത്തിലെ ആളുകളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച്, ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ചവരെയും സൗഖ്യത്തിനായി യേശുവിന്റെ അടുക്കലെത്താനുള്ള അവരുടെ തീക്ഷ്ണമായ ആഗ്രഹത്തെയും കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക. അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലെ ആ ആഗ്രഹത്തെ, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന് അത്യന്തം ആവശ്യമായ ആത്മീയസൗഖ്യങ്ങൾക്കായി നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഓടിയെത്താൻ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ആഗ്രഹവുമായി, അല്ലെങ്കിൽ ആഗ്രഹമില്ലായ്മയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക. ഈ സൗഖ്യത്തിനായി, പ്രത്യേകിച്ച് അനുരഞ്ജന കൂദാശയിലൂടെ നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്ന സൗഖ്യത്തിനായി, കൂടുതൽ ആഴമായ ആഗ്രഹം വളർത്താൻ പരിശ്രമിക്കുക.

സൗഖ്യദായകനായ എന്റെ കർത്താവേ, പ്രത്യേകിച്ച് അനുരഞ്ജന കൂദാശയിലൂടെ അങ്ങ് എനിക്കു നിരന്തരം നൽകുന്ന ആത്മീയസൗഖ്യത്തിനായി ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. കുരിശിലെ അങ്ങയുടെ പീഡാസഹനത്താൽ എനിക്കു ലഭിക്കുന്ന പാപമോചനത്തിനായി ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു. എനിക്കു ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദാനമായ പാപമോചനം സ്വീകരിക്കാൻ അങ്ങയുടെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതിനുള്ള തീക്ഷ്ണമായ ആഗ്രഹത്താൽ എന്റെ ഹൃദയം നിറയ്ക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ള ആരാധന

ആണ്ടുവട്ടക്കാലം അഞ്ചാം വാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

ഫരിസേയരും ജറുസലെമിൽനിന്നു വന്ന ചില നിയമജ്ഞരും ഈശോയുടെ ചുറ്റും ഒരുമിച്ചുകൂടിയപ്പോൾ, അവിടുത്തെ ശിഷ്യരിൽ ചിലർ അശുദ്ധമായ, അതായത് കഴുകാത്ത കൈകളാൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതായി അവർ കണ്ടു. മർക്കോസ് 7:1–2

യേശുവിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രശസ്തി ഈ മതനേതാക്കളിൽ അസൂയയും ഈർഷ്യയും ഉളവാക്കിയെന്നും അവനിൽ കുറ്റം കണ്ടെത്താൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്നും വളരെ വ്യക്തമാണ്. അതിനാൽ, അവർ യേശുവിനെയും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരെയും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചു. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ പൂർവികരുടെ പാരമ്പര്യങ്ങൾ പാലിക്കുന്നില്ലെന്ന് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതുകൊണ്ട് നേതാക്കൾ ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് യേശുവിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവരെ രൂക്ഷമായി വിമർശിക്കുന്നതായിരുന്നു യേശുവിന്റെ മറുപടി. അവൻ ഏശയ്യാ പ്രവാചകന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചു: “ഈ ജനം അധരങ്ങളാൽ എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം എന്നിൽനിന്ന് അകലെയാണ്. മനുഷ്യരുടെ കൽപ്പനകൾ പ്രമാണങ്ങളായി പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ എന്നെ വ്യർഥമായി ആരാധിക്കുന്നു.”

അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ യഥാർഥ ആരാധന ഇല്ലാതിരുന്നതിനാലാണ് യേശു അവരെ ശക്തമായി വിമർശിച്ചത്. ഭക്ഷണത്തിനു മുമ്പ് ആചാരപ്രകാരം ശ്രദ്ധയോടെ കൈകൾ കഴുകുന്നതുപോലുള്ള പൂർവികരുടെ വിവിധ പാരമ്പര്യങ്ങൾ അവയിൽത്തന്നെ മോശമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ആഴമായ വിശ്വാസവും ദൈവസ്നേഹവുമല്ല അവയ്ക്ക് പ്രേരണയായിരുന്നതെങ്കിൽ, ആ പാരമ്പര്യങ്ങൾ പൊള്ളയായിരുന്നു. മാനുഷിക പാരമ്പര്യങ്ങൾ ബാഹ്യമായി പാലിക്കുന്നതു യഥാർഥത്തിൽ ദൈവാരാധനയായിരുന്നില്ല; യഥാർഥ ദൈവാരാധനയാണ് യേശു അവരിൽനിന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത്. ദൈവസ്നേഹത്താലും യഥാർഥ ദൈവാരാധനയാലും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ജ്വലിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

നമ്മുടെ കർത്താവ് നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരിൽനിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ആരാധനയാണ്. നിർമലവും ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ളതും ആത്മാർഥവുമായ ആരാധന. ആഴമായ ആന്തരികഭക്തിയോടെ നാം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാം പ്രാർഥിക്കാനും അവനെ ശ്രവിക്കാനും നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ സർവശക്തികളോടുംകൂടെ അവന്റെ പരിശുദ്ധ ഹിതത്തെ സേവിക്കാനും അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യഥാർഥ ആരാധനയിൽ നാം ഏർപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമേ ഇതു സാധ്യമാകൂ.

കത്തോലിക്കരായ നമ്മുടെ പ്രാർഥനാജീവിതവും ആരാധനയും വിശുദ്ധ ആരാധനാക്രമത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും ദൈവകൃപയുടെ മാധ്യമമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്ന അനേകം പാരമ്പര്യങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ആരാധനാക്രമത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. യേശു വിമർശിച്ച കേവലമായ “പൂർവികരുടെ പാരമ്പര്യ”ത്തിൽനിന്ന് ആരാധനാക്രമം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും, നമ്മുടെ സഭയിലെ അനേകം ആരാധനാക്രമാഘോഷങ്ങൾ ബാഹ്യകർമങ്ങളിൽനിന്ന് ആന്തരികമായ ആരാധനയിലേക്കു നയിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് നാം ഓർക്കുന്നതു നല്ലതാണ്. വെറും ചടങ്ങുകൾ ചെയ്യുന്നതിൽ അർഥമില്ല. കൂദാശകളുടെ ബാഹ്യമായ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കുചേരുമ്പോൾ, നമ്മിലും നമ്മുടെ ഉള്ളിലും പ്രവർത്തിക്കാൻ നാം ദൈവത്തെ അനുവദിക്കണം.

നിങ്ങളെ ആരാധനയിലേക്കു നയിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ തീക്ഷ്ണമായ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന ഓരോ തവണയും, ഈ ആരാധനയിലേക്കു നയിക്കപ്പെടാൻ നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം സ്വയം അനുവദിക്കുന്നുവെന്ന് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം ബാഹ്യമായ ഒന്നുമാത്രമല്ല, സർവോപരി ആന്തരികമായ ഒന്നായിത്തീരാൻ പരിശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, നിയമജ്ഞരെയും ഫരിസേയരെയും നമ്മുടെ കർത്താവ് ശാസിച്ചതുപോലുള്ള ശാസന നിങ്ങൾക്കും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ സഹായിക്കും.

എന്റെ ദിവ്യനാഥാ, അങ്ങ്, അങ്ങു മാത്രമാണ് സകല ആരാധനാകർമങ്ങൾക്കും ആരാധനയ്ക്കും സ്തുതിക്കും യോഗ്യൻ. എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽനിന്ന് ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്ന ആരാധന അങ്ങേക്ക്, അങ്ങേക്കു മാത്രമാണ് അർഹമായത്. അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധനാമത്തിന് അർഹമായ മഹത്ത്വം നൽകേണ്ടതിന്, ഞങ്ങളുടെ ബാഹ്യമായ ആരാധനാപ്രവൃത്തികളെ എപ്പോഴും ആന്തരികമായ അനുഭവമാക്കാൻ എന്നെയും അങ്ങയുടെ സഭ മുഴുവനെയും സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഉള്ളിലുള്ളത്

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച

യേശു ജനക്കൂട്ടത്തെ വീണ്ടും വിളിച്ച് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളെല്ലാവരും ഞാൻ പറയുന്നതു കേട്ടു മനസ്സിലാക്കുവിൻ. പുറത്തുനിന്ന് ഒരാളുടെ ഉള്ളിലേക്കു കടക്കുന്നതൊന്നിനും അയാളെ അശുദ്ധനാക്കാൻ കഴിയില്ല; എന്നാൽ ഉള്ളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നവയാണ് അശുദ്ധനാക്കുന്നത്.” മർക്കോസ് 7:14–15

നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താണുള്ളത്? നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്താണുള്ളത്? ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, ഉള്ളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ദുഷ്പ്രവണതകളുടെ ഒരു പട്ടികയോടെയാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം അവസാനിക്കുന്നത്: “ദുഷ്ചിന്തകൾ, അശുദ്ധി, മോഷണം, കൊലപാതകം, വ്യഭിചാരം, അത്യാഗ്രഹം, ദുഷ്ടത, വഞ്ചന, ദുർവൃത്തി, അസൂയ, ദൈവദൂഷണം, അഹങ്കാരം, ഭോഷത്തം.” വസ്തുനിഷ്ഠമായി നോക്കുമ്പോൾ ഇവയിലൊന്നും അഭിലഷണീയമായി യാതൊന്നുമില്ലെന്നതു തീർച്ചയാണ്. അവയെല്ലാം തികച്ചും അറപ്പുളവാക്കുന്നവയാണ്. എന്നിട്ടും, പലപ്പോഴും ആളുകൾ തങ്ങളുടെ നിത്യജീവിതത്തിൽ ഏറിയോ കുറഞ്ഞോ നേരിടുന്ന പാപങ്ങളാണിവ.

ഉദാഹരണത്തിന്, അത്യാഗ്രഹത്തെ എടുക്കുക. അതെന്താണെന്നു വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, അത്യാഗ്രഹിയായി അറിയപ്പെടാൻ ആരും ആഗ്രഹിക്കുകയില്ല. അത് ലജ്ജാകരമായ ഒരു സ്വഭാവദോഷമാണ്. എന്നാൽ അത്യാഗ്രഹത്തെ അത്യാഗ്രഹമായി കാണാതിരിക്കുമ്പോൾ, അതനുസരിച്ചു ജീവിക്കുന്ന കെണിയിൽ എളുപ്പം വീണുപോകാം. അത്യാഗ്രഹിയായ ഒരാൾ ഇതോ അതോ അമിതമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കൂടുതൽ പണം, കൂടുതൽ നല്ല വീട്, കൂടുതൽ മികച്ച കാർ, കൂടുതൽ ആഡംബരപൂർണമായ അവധിക്കാലങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ. അങ്ങനെ, ഒരാൾ അത്യാഗ്രഹത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, അത്യാഗ്രഹം അയാൾക്ക് അനഭിലഷണീയമായി തോന്നുന്നില്ല. അത്യാഗ്രഹത്തെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി നോക്കിക്കാണുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അതിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാകുന്നത്.

ഈ സുവിശേഷത്തിൽ ദുഷ്പ്രവണതകളുടെ ഈ നീണ്ട പട്ടിക എടുത്തുപറയുന്നതിലൂടെ, യേശു നമ്മോട് അത്ഭുതകരമായ ഒരു കാരുണ്യപ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവിടുന്ന് നമ്മെ ഉലച്ചുണർത്തുകയും, ഒരു പടി പിന്നോട്ടുമാറി പാപത്തെ അതിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവത്തിൽ നോക്കിക്കാണാൻ നമ്മെ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ദുഷ്പ്രവണതകളിൽ ഒന്നോ അതിലധികമോ അനുസരിച്ചു ജീവിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ മലിനരായിത്തീരുന്നുവെന്നും യേശു വ്യക്തമാക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അത്യാഗ്രഹിയും നുണയനും ക്രൂരനും പരദൂഷണക്കാരനും വിദ്വേഷിയും അഹങ്കാരിയും മറ്റുമായി മാറുന്നു. വസ്തുനിഷ്ഠമായി പറഞ്ഞാൽ, ആരും ഇത് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

ആ ദുഷ്പ്രവണതകളുടെ പട്ടികയിൽ ഏതിനോടാണ് നിങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പോരാടുന്നത്? സ്വന്തം ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ നിങ്ങൾ എന്താണ് കാണുന്നത്? ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിങ്ങളോടുതന്നെ സത്യസന്ധരായിരിക്കുക. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഇവയിൽനിന്നും മറ്റെല്ലാ മാലിന്യങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതമായി നിർമലവും വിശുദ്ധവുമായിരിക്കണമെന്ന് യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ സത്യസന്ധമായി നോക്കിക്കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പോരാടുന്ന പാപത്തെ തള്ളിക്കളയുക പ്രയാസമായിരിക്കും.

നമ്മുടെ കർത്താവ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച പാപങ്ങളുടെ ഈ പട്ടികയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. ഓരോന്നും പരിഗണിക്കുകയും ഓരോ പാപത്തെയും അതിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവത്തിൽ കാണാൻ മനസ്സൊരുക്കുകയും ചെയ്യുക. വിശുദ്ധമായ രോഷത്തോടെ ഈ പാപങ്ങളെ വെറുക്കാൻ മനസ്സൊരുക്കുക; തുടർന്ന്, നിങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പോരാടുന്ന പാപത്തിലേക്ക് ദൃഷ്ടി തിരിക്കുക. ആ പാപത്തെ നിങ്ങൾ ബോധപൂർവം തിരിച്ചറിയുകയും തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും തുടങ്ങുമെന്ന് അറിയുക. അങ്ങനെ നിങ്ങൾ ആ മലിനതയിൽനിന്നു മോചിതരാവുകയും, അതിനുപകരം, നിങ്ങൾ ആരായിത്തീരാൻ വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവോ, ആ മനോഹരമായ ദൈവപൈതലായിത്തീരുകയും ചെയ്യും.

കരുണാമയനായ എന്റെ കർത്താവേ, പാപത്തെ അതിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവത്തിൽ കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രത്യേകിച്ച്, എന്റെ സ്വന്തം പാപത്തെ—അങ്ങയുടെ പ്രിയസന്താനമായ എന്നെ അശുദ്ധമാക്കുന്ന, എന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ ആ പാപത്തെ—കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ പാപം ഞാൻ കാണുമ്പോൾ, അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാനും പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയിലേക്കു തിരിയാനും ആവശ്യമായ കൃപ എനിക്കു നൽകണമേ. അങ്ങനെ അങ്ങയുടെ കൃപയിലും കരുണയിലും ഞാൻ ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയായിത്തീരട്ടെ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു!

വിജാതീയയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ വിശ്വാസം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച

അശുദ്ധാത്മാവ് ബാധിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ താമസിയാതെ അവനെക്കുറിച്ചു കേട്ടു. അവൾ വന്ന് അവന്റെ കാൽക്കൽ വീണു. ആ സ്ത്രീ ഗ്രീക്കുകാരിയും ജന്മംകൊണ്ട് സിറോഫൊയ്നീഷ്യക്കാരിയും ആയിരുന്നു. തന്റെ മകളിൽനിന്നു പിശാചിനെ പുറത്താക്കണമെന്ന് അവൾ അവനോട് യാചിച്ചു. മർക്കോസ് 7:25–26

മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹം ശക്തമാണ്. ഈ സംഭവത്തിലെ സ്ത്രീ തന്റെ മകളെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നത് വ്യക്തമാണ്. മകളെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്ന പിശാചിൽനിന്ന് ഈശോ അവളെ മോചിപ്പിക്കുമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ അവിടുത്തെ അന്വേഷിച്ചുചെല്ലാൻ ഈ അമ്മയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് ആ സ്നേഹമാണ്. ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം, ഈ സ്ത്രീ യഹൂദവിശ്വാസത്തിൽപ്പെട്ടവളായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്. അവൾ ഒരു വിജാതീയയും വിദേശിയുമായിരുന്നു; എങ്കിലും അവളുടെ വിശ്വാസം തികച്ചും യഥാർഥവും വളരെ ആഴമുള്ളതുമായിരുന്നു.

ഈശോ ഈ സ്ത്രീയെ ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ, തന്റെ മകളെ പിശാചിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് അവൾ അവിടുത്തോട് യാചിച്ചു. ഈശോയുടെ ആദ്യത്തെ മറുപടി ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. അവിടുന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു: “ആദ്യം മക്കൾ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകട്ടെ. മക്കളുടെ ഭക്ഷണമെടുത്ത് നായ്ക്കൾക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.” മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, തന്റെ ദൗത്യം ആദ്യം യഹൂദവിശ്വാസത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായ ഇസ്രായേൽ ജനത്തോടാണെന്നാണ് ഈശോ പറഞ്ഞത്. അവരായിരുന്നു ഈശോ പറഞ്ഞ “മക്കൾ”; ഈ സ്ത്രീയെപ്പോലുള്ള വിജാതീയരെയാണ് “നായ്ക്കൾ” എന്നു പരാമർശിച്ചത്. ഈശോ ഈ സ്ത്രീയോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചത് പരുഷതകൊണ്ടല്ല; മറിച്ച്, അവളുടെ ആഴമായ വിശ്വാസം അവിടുത്തേക്കു കാണാൻ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടും, എല്ലാവരും കാണത്തക്കവിധം ആ വിശ്വാസം പ്രകടമാക്കാൻ അവൾക്ക് അവസരം നൽകാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടുമാണ്. അവൾ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.

ആ സ്ത്രീ യേശുവിനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, മേശയ്ക്കടിയിലുള്ള നായ്ക്കളും കുട്ടികളുടെ ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങൾ തിന്നുന്നുണ്ടല്ലോ.” അവളുടെ വാക്കുകൾ അസാധാരണമായ എളിമ പ്രകടമാക്കുന്നവ മാത്രമായിരുന്നില്ല; ആഴമായ വിശ്വാസത്തിലും മകളോടുള്ള അഗാധമായ സ്നേഹത്തിലും അധിഷ്ഠിതവുമായിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി, യേശു ഉദാരമായി പ്രതികരിക്കുകയും ഉടൻതന്നെ അവളുടെ മകളെ പിശാചിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ കരുണയ്ക്ക് നാം അർഹരാണെന്നു കരുതുന്ന കെണിയിൽ എളുപ്പം വീണുപോകാം. ദൈവകൃപ നമ്മുടെ അവകാശമാണെന്നു നാം ചിന്തിച്ചേക്കാം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തന്റെ കൃപയും കരുണയും സമൃദ്ധമായി ചൊരിയാൻ യേശു അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അവിടുത്തെ മുമ്പിലുള്ള നമ്മുടെ അയോഗ്യത നാം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. നമ്മുടെ കർത്താവിനെ നാം എങ്ങനെ സമീപിക്കണം എന്നതിന് ഈ സ്ത്രീയുടെ ഹൃദയഭാവം ഉത്തമമായ ഒരു മാതൃക നൽകുന്നു.

ആഴമായ വിശ്വാസമുള്ള ഈ സ്ത്രീയുടെ മനോഹരമായ മാതൃകയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. അവളുടെ വാക്കുകൾ പ്രാർഥനാപൂർവം വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കുക. അവളുടെ എളിമയും പ്രത്യാശയും മകളോടുള്ള സ്നേഹവും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൾക്കും മകൾക്കും ലഭിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാനായി അവളുടെ നന്മ അനുകരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയണമെന്നു പ്രാർഥിക്കുക.

കരുണാമയനായ എന്റെ കർത്താവേ, എന്നോടും എല്ലാ ജനതകളോടുമുള്ള അങ്ങയുടെ പരിപൂർണ്ണമായ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഭാരമേറിയ ചുമടുകൾ വഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയും തിന്മയുമായി ആഴത്തിൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞ ജീവിതം നയിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയും ഞാൻ പ്രത്യേകം പ്രാർഥിക്കുന്നു. പ്രിയ കർത്താവേ, അവരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും അങ്ങയുടെ പിതാവിന്റെ യഥാർഥ മക്കളായിത്തീരേണ്ടതിന് അവരെ അങ്ങയുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. കൃപയുടെ ഈ സമൃദ്ധി മറ്റുള്ളവർക്കു ലഭ്യമാകാൻ സഹായിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ എളിമയും വിശ്വാസവും എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവവചനം കേൾക്കുകയും പ്രഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം വാരത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

അവർ അത്യന്തം വിസ്മയഭരിതരായി പറഞ്ഞു: “അവൻ എല്ലാം നന്നായി ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ബധിരരെ കേൾപ്പിക്കുകയും ഊമരെ സംസാരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” മർക്കോസ് 7:37

കേൾവിയില്ലാത്തവനും സംസാരവൈകല്യമുള്ളവനുമായ ഒരാളെ യേശു സുഖപ്പെടുത്തിയ സംഭവത്തിന്റെ സമാപനമാണ് ഈ വാക്യം. ആ മനുഷ്യനെ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. യേശു അയാളെ തനിയെ മാറ്റിനിർത്തി, “എഫ്ഫാത്താ!” (അതായത്, “തുറക്കപ്പെടട്ടെ!”) എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു; ആ മനുഷ്യൻ സുഖം പ്രാപിച്ചു. ഇത് ആ മനുഷ്യനു ലഭിച്ച അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദാനവും അയാളോടു കാണിച്ച വലിയ കാരുണ്യപ്രവൃത്തിയുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാൻ നമ്മെ ഉപയോഗിക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

സ്വാഭാവികമായ കഴിവുകൾകൊണ്ടു മാത്രം, ദൈവം സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കാൻ നമ്മിൽ ആർക്കും കഴിയില്ല. ഇതിനായി നമുക്ക് കൃപയുടെ ദാനം ആവശ്യമാണ്. തന്മൂലം, നാം സംസാരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന അനേകം സത്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനും സ്വാഭാവികമായ കഴിവുകൾകൊണ്ടു മാത്രം നമുക്കു സാധിക്കുകയില്ല. തന്റെ മൃദുസ്വരം കേൾക്കാൻ നമ്മുടെ കാതുകളെ സുഖപ്പെടുത്താനും, നാം തന്റെ വക്താക്കളായിത്തീരാൻ നമ്മുടെ നാവുകളെ അഴിച്ചുവിടാനും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും ഈ സംഭവം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഈ സംഭവം ദൈവം നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരോടും സംസാരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല; ക്രിസ്തുവിനെ അറിയാത്തവരെ അവിടുത്തെ അടുക്കലേക്കു കൊണ്ടുവരാനുള്ള നമ്മുടെ കടമയും ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ആ മനുഷ്യന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ അവനെ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. യേശുവാകട്ടെ അവനെ തനിച്ച് മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സ്വരം തിരിച്ചറിയാൻ മറ്റുള്ളവരെ എങ്ങനെ സഹായിക്കണമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇത് നമുക്ക് ഉൾക്കാഴ്ച നൽകുന്നു. മറ്റൊരാളുമായി സുവിശേഷം പങ്കുവയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും നാം അവരോടു സംസാരിച്ച്, അവരുടെ ജീവിതം ക്രിസ്തുവിലേക്കു തിരിക്കാൻ യുക്തിപൂർവം അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. ഇത് ചിലപ്പോൾ നല്ല ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുമെങ്കിലും, നമ്മുടെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യം, കുറച്ചുസമയം നമ്മുടെ കർത്താവിനോടൊപ്പം തനിച്ചായിരിക്കാൻ അവരെ സഹായിക്കുക എന്നതായിരിക്കണം. അങ്ങനെ യേശുവിന് അവരെ സൗഖ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയും.

നമ്മുടെ കർത്താവ് യഥാർഥത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ തുറന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ നാവും സ്വതന്ത്രമാകും. നിങ്ങളുടെ നാവ് സ്വതന്ത്രമായാൽ മാത്രമേ നിങ്ങളിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെ തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം, നിങ്ങളുടെ സുവിശേഷവത്കരണം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും നടക്കുക. അതിനാൽ, ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം കേൾക്കുകയോ അവിടുത്തെ വിശുദ്ധ തിരുവിഷ്ടം അനുസരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതായി തോന്നാത്തവർ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടെങ്കിൽ, ഒന്നാമതായി നിങ്ങൾതന്നെ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ ശ്രവിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാകുക. നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ അവിടുത്തെ ശ്രവിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ ശ്രവിക്കുമ്പോൾ, മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിങ്ങളിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ സ്വരമായിരിക്കും.

ഇന്ന് ഈ സുവിശേഷരംഗത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച്, ഈ മനുഷ്യനെ യേശുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ പ്രചോദിതരാകുന്ന അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. സമാനമായ രീതിയിൽ നിങ്ങളെയും ഉപയോഗിക്കണമേ എന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിനോട് അപേക്ഷിക്കുക. നിങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥതയിലൂടെ ദൈവം തന്റെ അടുക്കലേക്കു വിളിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുള്ള ആളുകളെക്കുറിച്ച് പ്രാർഥനാപൂർവം ചിന്തിക്കുക. അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന രീതിയിൽ അവിടുത്തെ സ്വരം നിങ്ങളിലൂടെ സംസാരിക്കേണ്ടതിന്, നിങ്ങളെത്തന്നെ നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ സേവനത്തിനായി സമർപ്പിക്കുക.

എന്റെ നല്ല ഈശോയേ, അങ്ങ് എന്നോടു പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം കേൾക്കാൻ എന്റെ കാതുകൾ തുറക്കണമേ. അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ വചനം മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന വക്താവായിത്തീരാൻ എന്റെ നാവിന്റെ കെട്ടഴിച്ചുതരണമേ. അങ്ങയുടെ മഹത്ത്വത്തിനായി ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ ഹിതത്തിനനുസരിച്ച് എന്നെ ഉപയോഗിക്കണമേ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി ശരണപ്പെടുന്നു.

ആദ്യം പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങൾ

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ചയിലെ ശനിയാഴ്ച

“ഈ ജനക്കൂട്ടത്തോട് എനിക്ക് അനുകമ്പ തോന്നുന്നു. കാരണം, അവർ ഇപ്പോൾ മൂന്നു ദിവസമായി എന്നോടുകൂടെയാണ്; അവർക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല.  അവരെ വിശപ്പോടെ വീട്ടിലേക്കു പറഞ്ഞയച്ചാൽ വഴിയിൽ അവർ തളർന്നുവീഴും. അവരിൽ ചിലർ വളരെ ദൂരെനിന്നു വന്നവരുമാണ്.”  മർക്കോസ് 8:2–3

യേശുവിന്റെ പ്രാഥമിക ദൗത്യം ആത്മീയമായിരുന്നു. നിത്യകാലം മുഴുവൻ സ്വർഗത്തിന്റെ മഹിമകളിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയേണ്ടതിന്, പാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങളിൽനിന്നു നമ്മെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് വന്നത്. അവിടുത്തെ ജീവിതവും മരണവും ഉത്ഥാനവും മരണത്തെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കുകയും അവിടുത്തിലേക്കു തിരിയുന്ന എല്ലാവർക്കും രക്ഷ പ്രാപിക്കാനുള്ള വഴി തുറക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ജനങ്ങളോടുള്ള യേശുവിന്റെ സ്നേഹം അത്ര പൂർണമായിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങളിലും അവിടുന്ന് ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു.

ഒന്നാമതായി, മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ വാക്കുകളിലെ ആദ്യവരിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക: “ഈ ജനക്കൂട്ടത്തോട് എനിക്ക് അനുകമ്പ തോന്നുന്നു…” യേശുവിന്റെ ദൈവികസ്നേഹം അവിടുത്തെ മനുഷ്യത്വവുമായി ഇഴചേർന്നിരുന്നു. ശരീരവും ആത്മാവുമുള്ള മനുഷ്യനെ അവിടുന്ന് സമഗ്രമായി സ്നേഹിച്ചു. ഈ സുവിശേഷസംഭവത്തിൽ, ജനങ്ങൾ മൂന്നു ദിവസമായി അവിടുത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു. അവർ വിശന്നിരുന്നു; എങ്കിലും അവിടെനിന്നു പോകുന്നതിന്റെ യാതൊരു ലക്ഷണവും അവർ കാണിച്ചില്ല. നമ്മുടെ കർത്താവിൽ അവർ അത്രയേറെ വിസ്മയഭരിതരായിരുന്നതിനാൽ അവിടം വിട്ടുപോകാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. അവരുടെ വിശപ്പ് ഗുരുതരമാണെന്ന് യേശു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അവരെ പറഞ്ഞയച്ചാൽ അവർ “വഴിയിൽ തളർന്നുവീഴും” എന്ന് അവിടുന്ന് ഭയപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, ഈ വസ്തുതകളാണ് അവിടുത്തെ അത്ഭുതത്തിന് അടിസ്ഥാനം.

ഈ സംഭവത്തിൽനിന്നു നമുക്കു പഠിക്കാവുന്ന ഒരു പാഠം ജീവിതത്തിലെ നമ്മുടെ മുൻഗണനകളെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ മുൻഗണനകൾ തലകീഴായിപ്പോകാറുണ്ട്. തീർച്ചയായും, ജീവിതാവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുക പ്രധാനമാണ്. നമുക്ക് ഭക്ഷണവും പാർപ്പിടവും വസ്ത്രവും മറ്റും ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെ പരിപാലിക്കുകയും അവരുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയും വേണം. എന്നാൽ, ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന നമ്മുടെ ആത്മീയ ആവശ്യത്തേക്കാൾ ജീവിതത്തിലെ ഈ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾക്ക് നാം പലപ്പോഴും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു; ഇവ രണ്ടും പരസ്പരവിരുദ്ധമാണെന്നതുപോലെ. എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ല.

ഈ സുവിശേഷഭാഗത്തിൽ, ഈശോയോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നവർ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു. കഴിക്കാൻ ഭക്ഷണമില്ലാതിരുന്നിട്ടും ഈശോയോടൊപ്പം തുടരാനാണ് അവർ തീരുമാനിച്ചത്. ഭക്ഷണത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടതെന്നു കരുതി ചിലർ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം മുമ്പേ മടങ്ങിപ്പോയിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാവുന്നവർക്ക്, ജനക്കൂട്ടം മുഴുവനും പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിയാകുന്നതുവരെ ഭക്ഷണം ലഭിച്ച ഈ അത്ഭുതത്തിന്റെ വിസ്മയകരമായ ദാനം നഷ്ടമായി. തീർച്ചയായും, നാം നിരുത്തരവാദപരമായി പെരുമാറാൻ നമ്മുടെ കർത്താവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; പ്രത്യേകിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ പരിപാലിക്കാനുള്ള കടമ നമുക്കുണ്ടെങ്കിൽ. എന്നാൽ ദൈവവചനത്താൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുക എന്ന നമ്മുടെ ആത്മീയ ആവശ്യത്തിനായിരിക്കണം നാം എപ്പോഴും ഏറ്റവും വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതെന്ന് ഈ സംഭവം നമ്മോടു പറയുന്നു. നാം ക്രിസ്തുവിന് ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകുമ്പോൾ, മറ്റെല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും അവിടുത്തെ പരിപാലനത്തിനനുസരിച്ച് നിറവേറ്റപ്പെടുന്നു.

ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ മുൻഗണനകളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രധാനമായത് എന്താണ്? അടുത്തതായി കഴിക്കാനിരിക്കുന്ന നല്ലൊരു ഭക്ഷണമോ? അതോ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസജീവിതമോ? ഇവ പരസ്പരവിരുദ്ധമാകേണ്ടതില്ലെങ്കിലും, ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിന് എപ്പോഴും ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഭക്ഷണമില്ലാതെ വിജനപ്രദേശത്ത് യേശുവിനോടൊപ്പം മൂന്നു ദിവസം ചെലവഴിച്ച ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക; അവരോടൊപ്പം നിങ്ങളെയും കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. യേശുവിനോടൊപ്പം നിലകൊള്ളാനുള്ള അവരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നിങ്ങളുടേതുമാക്കുക. അങ്ങനെ ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മുഖ്യകേന്ദ്രമായിത്തീരും.

എന്റെ പരിപാലകനായ കർത്താവേ, എന്റെ ഓരോ ആവശ്യവും അങ്ങ് അറിയുന്നു; എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും അങ്ങ് കരുതലുള്ളവനാണ്. അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹത്തിന് ജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴും ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകാൻ കഴിയുമാറ് അങ്ങയിൽ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയെയും അങ്ങയുടെ ഹിതത്തെയും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനത്ത് നിലനിർത്താൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, ജീവിതത്തിലെ മറ്റെല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും യഥാക്രമം നിറവേറുമെന്ന് ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ഉള്ളടക്കം

4 വാല്യങ്ങളും പേപ്പർബാക്ക് & ഇ-പുസ്തക രൂപങ്ങളിൽ ലഭ്യമാണ്!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble