ചോദ്യം: എനിക്ക് 64 വയസ്സുണ്ട്. 30 വർഷം മുമ്പ് സംഭവിച്ചിരിക്കാവുന്ന പാപങ്ങൾ ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ വീണ്ടും ഓർത്തെടുക്കുകയും അവ കുമ്പസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ ഞാൻ എന്താണ് മനസ്സിൽ വയ്ക്കേണ്ടത്?
ഉത്തരം: നാം ഒരു വൈദികനോട് പാപങ്ങൾ കുമ്പസാരിക്കുമ്പോൾ, ഏറ്റവും അടുത്തകാലത്തെ പാപങ്ങൾ പറഞ്ഞുതീർന്നശേഷം, ഇത്തരത്തിലുള്ള വാക്കുകൾ ചേർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്: “എന്റെ കഴിഞ്ഞകാല ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയും”“ഞാൻ മറന്നുപോയിരിക്കാവുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയും.” ഇതിനർഥം കുമ്പസാരത്തിൽനിന്ന് നമുക്ക് മനഃപൂർവം പാപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാമെന്നോ അവ വ്യക്തമായും കൃത്യമായും പറയാതിരിക്കാമെന്നോ അല്ല. പൊതുവായ ഇത്തരം പ്രസ്താവനകൾ നടത്തുന്നത് മനുഷ്യന്റെ ഓർമശക്തിയുടെ പരിമിതി അംഗീകരിക്കുക മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ മനഃസാക്ഷിയിലുള്ളതെല്ലാം കുമ്പസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നമുക്ക് എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഉറപ്പുണ്ടാകണമെന്നില്ല. അതിനാൽ, മേൽപ്പറഞ്ഞ വാക്കുകളിലൂടെ കഴിഞ്ഞകാലത്തെയോ മറന്നുപോയതോ ആയ പ്രവൃത്തികൾക്കുമേൽ നാം കൂദാശയുടെ ഒരു ആവരണം വിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വൈദികൻ നമുക്കു നൽകുന്ന പാപമോചനത്തിൽ അവയെയും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.
കഴിഞ്ഞകാലത്തെ പാപങ്ങൾ, ഏറെക്കാലം മുമ്പുള്ള പാപങ്ങൾപോലും, നമുക്ക് ഇപ്പോഴും ഓർമയുണ്ടെങ്കിൽ അവ യഥാർഥത്തിൽ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന ചെറിയൊരു ആശങ്കയും ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കാം. ആ ആശങ്കയെക്കുറിച്ച് ചുരുക്കമായി പറയട്ടെ. കൂദാശകൾക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ട്. ഓർമയ്ക്ക് മറ്റൊരു ലക്ഷ്യമാണുള്ളത്. കുമ്പസാരമെന്ന കൂദാശ ഒരു തരത്തിലുള്ള മസ്തിഷ്കപ്രക്ഷാളനമല്ല. നമ്മുടെ തലച്ചോറിന്റെ അടിയിലുള്ള ഒരു അടപ്പ് ഊരിമാറ്റി ഓർമകളെല്ലാം ഒഴുക്കിക്കളയുകയല്ല അത് ചെയ്യുന്നത്. ചിലപ്പോൾ നാം നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങൾ, അനേകം വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പുള്ള പാപങ്ങൾപോലും, ഓർക്കാറുണ്ട്. കഴിഞ്ഞകാലത്തെ പാപസംഭവങ്ങളുടെ മങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ നമ്മുടെ ഓർമയിൽ അവശേഷിക്കുന്നതിന് ദൈവശാസ്ത്രപരമായി യാതൊരു അർഥവുമില്ല. ഓർമകൾ നാഡീവ്യവസ്ഥയുമായോ മനഃശാസ്ത്രവുമായോ ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്. കുമ്പസാരം ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്.
നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ കുമ്പസാരിക്കുന്നതും അവയ്ക്ക് പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതുമാണ് യഥാർഥത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ഏക കാലയാത്ര. കാലത്തിലൂടെ പിന്നോട്ടു പോകാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ എഴുത്തുകാരും തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളും എത്രയോ സൃഷ്ടിപരമായ വഴികൾ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ദൈവശാസ്ത്രപരമായി മാത്രമേ നമുക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാനാകൂ. വൈദികന്റെ പാപമോചനവചനങ്ങൾ കാലത്തിലൂടെ പിന്നോട്ടു നീളുന്നു. ആ നിമിഷം വൈദികൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിപുരുഷനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ, കാലത്തിന് അതീതനും പുറത്തുമായിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയോടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ദൈവം കാലത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു; അതിന്റെ നിയമങ്ങൾക്കു വിധേയനാകുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, പാപപ്രവൃത്തിമൂലമുള്ള കുറ്റം മായിച്ചുകളയാൻ വൈദികന്റെ വാക്കുകൾ മനുഷ്യന്റെ ഭൂതകാലത്തിലേക്കു കടന്നുചെല്ലുന്നു; എന്നാൽ അതിനുള്ള ശിക്ഷ അവ മായിച്ചുകളയുന്നില്ല. “ഞാൻ നിങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കുന്നു” എന്ന ലളിതമായ വാക്കുകളുടെ ശക്തി അത്ര വലുതാണ്. കുമ്പസാരിക്കാൻ പോയി, സ്വന്തം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ്, പാപമോചനം അപേക്ഷിച്ചശേഷം “ഇല്ല” എന്ന മറുപടി ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് ആർക്കാണ്? അങ്ങനെ സംഭവിക്കാറില്ല. നിങ്ങൾ പാപങ്ങൾ കുമ്പസാരിച്ചെങ്കിൽ, അവ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടു. നിങ്ങൾ മനുഷ്യരായതിനാൽ അവ ഇപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ ഓർമയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കാം. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ഓർമയിൽ ഇല്ല. അവസാനമായി, കഴിഞ്ഞകാല പാപങ്ങൾ കുമ്പസാരിച്ചിട്ടും അവയുടെ ഓർമ നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരു കാര്യം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുക: നിങ്ങളുടെ പാപത്തിന്റെ ഓർമയ്‌ക്കൊപ്പം അത്രതന്നെ വ്യക്തമായ മറ്റൊരു ഓർമയും ഉണ്ടായിരിക്കണം—നിങ്ങളുടെ കുമ്പസാരത്തിന്റെ ഓർമ. അതും സംഭവിച്ചതാണ്!
കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ