ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

ಪರಿವಿಡಿ

ಆತಂಕದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ಯಾರೂ ಇಬ್ಬರು ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾರರು. ಅವರು ಒಬ್ಬನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವರು; ಅಥವಾ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವರು. ನೀವು ದೇವರಿಗೂ ಧನಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾರಿರಿ.” ಮತ್ತಾಯ 6:24

ಯೇಸು ಈ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಮಾತಿನ ನಂತರ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ ಅಥವಾ ಆತಂಕಪಡಬೇಡಿ ಎಂದು ಜನರನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಉಳಿದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸತತವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಅವರ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಮಾತು ಹಣವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವವರನ್ನು ಟೀಕಿಸುವಂತೆ ತೋರಬಹುದಾದರೂ, ಯೇಸುವಿನ ಮುಖ್ಯ ಕಾಳಜಿ ಏನೆಂಬುದು ವಾಕ್ಯಭಾಗದ ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ: ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಹಣದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಭರವಸೆಯಿಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಮುಕ್ತರಾಗಲು ನೆರವಾಗುವುದೇ ಅದು.

ನಿಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಭರವಸೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲಿದೆ? ನಾವು ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ಭೌತಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳು, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಖರ್ಚುಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂರೈಸುವುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಚಿಂತೆ ಅನೇಕರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಇರುವವರಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇ ಇರುವವರಲ್ಲಿ, ಚಿಂತೆಗಳು ಅನೇಕವೇಳೆ ಬೇರೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ತಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅವರ ಆತಂಕವು ಬಹುಸಾರಿ ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದ ರೂಪದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಾಗಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದೋ ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಲೌಕಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಮನಶ್ಶಾಂತಿಗೆ ಅದು ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಲಾರದು.

ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದು ಒಂದು ಸರಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ: ಅದಕ್ಕೆ ಭರವಸೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಹಣ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಸದಾ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೂ, ನಾವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯನ್ನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಇಡುವುದೇ. ಭರವಸೆ ಎಂದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದು. ಆ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ವಿವೇಕದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡದಿರುವುದು ಮೂರ್ಖತನದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ನೀವು ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿ. ಯೇಸು ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರು ಅವನ್ನು ಹೇಳುವ ಧ್ವನಿಗೂ ಕಿವಿಗೊಡಿ. ಭರವಸೆಯ ಕೊರತೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದು ಸುಲಭ, ಆದರೆ ಅದು ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಭರವಸೆಯಿಡುವುದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದು ಮನಶ್ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಂಬಲೇಬೇಕಾದ ಸರಳ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ದೇವರು ಭರವಸೆಗೆ ಅರ್ಹರು; ನೀವು ಅವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಡೆಸುವರು ಮತ್ತು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಲಾಗದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವರು. ಅವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯು ಭೌತಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೀರಿಹೋಗಿ, ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವಾದ ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ, ಮಾನಸಿಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾಳಜಿಯನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಷ್ಟು ಅವರು ಭರವಸೆಗೆ ಅರ್ಹರೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಇದು ಆಲೋಚಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸುವ ವಿವೇಕವನ್ನು ಅರಸಿ. ಆಗ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನೂ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಪಾಲಿಸುವ ದೇವರೇ, ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಗೆ ನೀವು, ನೀವು ಮಾತ್ರವೇ ಅರ್ಹರು. ನಾನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಚಿಂತೆಯನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವೇಕದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಹೊರೆಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದರಿಂದ ಬರುವ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಉಪವಾಸ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಯೋಹಾನನ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ಶಿಷ್ಯರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ರೂಢಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಜನರು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದರು: “ಯೋಹಾನನ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರ ಶಿಷ್ಯರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇಕೆ?” ಮಾರ್ಕ 2:18

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಾಲದ ಉಪವಾಸದ ಗುರಿಯು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಾಲದ ಉಪವಾಸ ಆಚರಣೆಯ ಗುರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಿಂತ ಎಷ್ಟು ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವುಗಳ ಗುರಿಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಬೋಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನೈತಿಕ ಜೀವನವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಾಗ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಬೋಧನೆಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುವುದೇ ಅದರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ನಂತರ ಮೆಸ್ಸೀಯರು ಬಂದರು. ಅವರು ಮಾನವರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದು, ಹಗಲಿರುಳು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗಿದ್ದರು. ಯೇಸು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಬಂದಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ, ಅದು ಉಪವಾಸದ ಸಮಯವಾಗಿರದೆ ಆನಂದಿಸುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಮದುಮಗನು ಅವರೊಂದಿಗಿದ್ದನು.

“ಆದರೆ ಮದುಮಗನನ್ನು ಅವರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತವೆ; ಆಗ ಆ ದಿನದಂದು ಅವರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವರು.” ಯೇಸುವೇ ಮದುಮಗನಾಗಿದ್ದರು; ಶಿಷ್ಯರು ಮದುವೆಯ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ತಾವು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮಾಡಿ, ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅವರ ಬಳಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುವ ಸಮಯವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ತಿಳಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಅವರಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೀಡಿದ ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುವುದು—ಆದರೆ ಹೊಸ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ. ಅನುಗ್ರಹದ ಈ ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವುದೇ ಆ ಹೊಸ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.

“ಯಾರೂ ಕುಗ್ಗದ ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡನ್ನು ಹಳೆಯ ಮೇಲಂಗಿಗೆ ತೇಪೆ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ,” ಮತ್ತು “ಯಾರೂ ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮದ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.” ಯೇಸು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದೇ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಉಪವಾಸದ ಗುರಿಯಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು. “ಕುಗ್ಗದ ಬಟ್ಟೆ” ಮತ್ತು “ಹೊಸ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ” ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದ ಗಳಿಸಲಾದ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪದಿಂದ ಆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಉಪವಾಸವೂ ಒಂದಾಗುವುದು.

ಈ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಇದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರು ನಿಮಗೆ ನೀಡುವ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಗೆ ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ನೀವು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪಾಪಗಳ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಉಪವಾಸವು ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳ ಬೆಲೆ ತೆರಲು ನಾವು ಹೊರುವ ಹೊರೆಯಲ್ಲ. ಆ ಕಾರ್ಯವು ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನಾವು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಪಾಪಗಳ ಮೇಲಿನ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧನವೇ ಉಪವಾಸ. ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಸಿ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.

ಅನುಗ್ರಹದ ಪ್ರಭುವೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಸದಾಗಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ನೀನು ಬಂದೆ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಬೇಕಾದ ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು. ಹೀಗೆ ಈ ಹೊರೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನೀನು ನೀಡಲು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು: “ಒಬ್ಬ ಕುರುಡನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕುರುಡನಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲನೇ? ಇಬ್ಬರೂ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಯಾವ ಶಿಷ್ಯನೂ ಗುರುವಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಲ್ಲ; ಆದರೆ ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನೂ ತನ್ನ ಗುರುವಿನಂತಿರುವನು.” ಲೂಕ 6:39–40

ನೀವು “ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ” ಪಡೆದಿದ್ದೀರಾ? ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವುದೆಂದರೆ ಏನು? ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರು ತಮ್ಮ ಗುರುವಿನಂತಿರುವರು ಎಂದು ಯೇಸು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ಏಕೈಕ ಗುರುವಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಂತೆ ನಾವು ಆಗಬೇಕು. ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವರಂತಿದ್ದೀರಾ?

ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವುದು ಒಂದು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ವೈದ್ಯಕೀಯದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದಾಗ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯರು ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾಗಿದ್ದ ವೈದ್ಯರಂತೆಯೇ ವೈದ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವೆಂದರೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಅನೇಕ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ನಮ್ಮ ಪರಿಣತಿ ಮತ್ತು ಸಹಜ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರುವ ಮೂಲಕ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ, ದೈವಿಕ ವೈದ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮವರಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರೊಳಗೆ ವಾಸಿಸಿ, ಅವರ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತ ತರಬೇತಿಯೆಂದರೆ ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ; ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವವರು ದೇವರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಈ ರೀತಿಯ “ತರಬೇತಿ” ಮೊದಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕುರುಡುತನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಕಾಣಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದು ದೇವರ ಕುರಿತು ವಿವಿಧ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಕಲಿಯುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿರುವ ಅವರನ್ನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸು ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬೇಕು ಮತ್ತು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ದೃಷ್ಟಿ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಕರಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ ಕುರುಡುತನವು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಮತ್ತೆ ಆವರಿಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೋಡುವುದರ ನಂತರ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, “ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವು ಅದರ ಫಲದಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ” ಎಂದೂ, “ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಭಂಡಾರದಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತಾನೆ” ಎಂದೂ ಮುಂದುವರಿದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೇ ನೋಡುವುದು ಆ “ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಭಂಡಾರವನ್ನು” ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು “ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರನ್ನಾಗಿ” ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನೀವು ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವರು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗೋಣ: “ನೀವು ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಾ?” ನೀವು ಪ್ರತಿದಿನ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ, ಸ್ವತಃ ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಇತರರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೀರಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ “ಹೌದು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅರಿತಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುರುಡುತನ ಇರಬಹುದು.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಸೈನಿಕರಾಗುವ ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಲು, ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವರಂತೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಕುರುಡುತನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅವರತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿ, ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಿ, ಅವರನ್ನು ಅರಸಿ, ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟರೆ, ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ಣ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ, ಫಲಭರಿತ ಜೀವನದತ್ತ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಬೋಧಕರೇ, ಸರ್ವರ ಪ್ರಭುವಾದ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಕುರುಡುತನವನ್ನೂ ಗೊಂದಲವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡಿ. ಇವುಗಳ ಬದಲಿಗೆ ನನಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಹೀಗೆ, ನೀವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಲು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ, ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಾರ್ಗ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಯೇಸು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಓಡಿಬಂದು ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, “ಒಳ್ಳೆಯ ಬೋಧಕರೇ, ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕೆ ಬಾಧ್ಯನಾಗಲು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ನನ್ನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯವನೆಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತೀ? ದೇವರೊಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಆಜ್ಞೆಗಳು ತಿಳಿದಿವೆ…” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಮಾರ್ಕ 10:17–19

ಯೇಸು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಲು ಬಂದ ಗರ್ವಿಷ್ಠರನ್ನೂ ಅಹಂಕಾರಿಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಕಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಿ ಪಾಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸೌಮ್ಯತೆಯಿಂದಲೂ ದಯೆಯಿಂದಲೂ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಕುತೂಹಲವಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಪ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸಾಮತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸುತ್ತ ಬಂದವರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ನಮಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಯುವಕನ ಕಥೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಯುವಕನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದನೆಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಅವನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ “ಓಡಿಬಂದನು.” ಇದು ಅವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಬಹಳ ಹಂಬಲವಿತ್ತೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿದನು ಕೂಡ; ಇದು ಅವನ ವಿನಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಅವನು ಯೇಸುವಿಗೆ ನೇರವಾದ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಗುಣಪಡಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಯೇಸುವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಪವಾಡವನ್ನಾಗಲಿ ತನಗೊಂದು ವಿಶೇಷ ಉಪಕಾರವನ್ನಾಗಲಿ ಬಯಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಯೇಸುವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ಈ ಯುವಕನು ಕೇಳಿದನು: “ಒಳ್ಳೆಯ ಬೋಧಕರೇ, ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕೆ ಬಾಧ್ಯನಾಗಲು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” ನೀವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೀರಾ?

ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಯೇಸು ಎರಡು ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಯುವಕನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯತೆಯಿಂದ ಗಂಭೀರ ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದರ ಮೂಲಕ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯುವಕನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎರಡನೆಯ ಉತ್ತರವು ಆ ಯುವಕನ ಮೇಲಿನ ಗಾಢ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಕೀಲಿಕೈಯನ್ನು ಅವನ ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು. “ನಿನಗೆ ಒಂದು ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಹೋಗು, ನಿನಗಿರುವುದನ್ನು ಮಾರಿ ಬಡವರಿಗೆ ಕೊಡು; ಆಗ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಿಧಿಯಿರುವುದು. ಬಳಿಕ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸು.”

ಅನೇಕರು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅವರು ಗಂಭೀರ ಪಾಪವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಆದರೆ ಯೇಸು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ: ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅರಸಿದಾಗ, ಯೇಸು ಶ್ರೀಮಂತ ಯುವಕನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಮಗೂ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಅಗತ್ಯ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಅನೇಕ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿವೆ. ಆ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಮಾರಕ ಪಾಪಗಳಾಗಿರದಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವು ಲಘು ಪಾಪಗಳು ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಿದರೆ, ದೇವರು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕುರಿತಾದ ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ತೊರೆಯುವಂತೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವೇಚಿಸಬೇಕು.

ಈ ಶ್ರೀಮಂತ ಯುವಕನು ಯೇಸುವಿಗೆ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನೀವೂ ಆತನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕೇಳಬಲ್ಲಿರೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗುವುದು ಹೇಗೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಾ? ನೀವು ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಂತೆ, ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಊಹಿಸಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗುವಿರಿ.

ನನ್ನ ಉದಾರ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ. ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದ ಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನೇ ಅರಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಿರುವ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಜೀವನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಕೊಡುಗೆಗಳ ವಿನಿಮಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಆಮೆನ್, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತವೂ ಸುವಾರ್ತೆಯ ನಿಮಿತ್ತವೂ ಮನೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಸಹೋದರರನ್ನು ಅಥವಾ ಸಹೋದರಿಯರನ್ನು ಅಥವಾ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ತಂದೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಥವಾ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ತೊರೆದ ಯಾರೂ ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಡೆಯದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ…” ಮಾರ್ಕ 10:29–30

“ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ್ದೇವೆ” ಎಂದು ಯೇಸುವಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಯೇಸು ಮೇಲಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಪೇತ್ರನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ತಾನೂ ಇತರ ಶಿಷ್ಯರೂ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತಿತ್ತು. ಅದು ನಿಜವೂ ಆಗಿತ್ತು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದಿದ್ದರು. ಯೇಸುವಿನ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆ, ಉದ್ಯೋಗ, ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಪೇತ್ರನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಯೇಸು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. “ಹೌದು, ನೀವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ; ಪೇತ್ರನೇ, ಅದು ಬಹಳ ಮೆಚ್ಚುವಂಥದ್ದು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ, ಧನ್ಯವಾದಗಳು!” ಎಂದು ಅವರು ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತಾನೂ ಇತರರೂ ಮಾಡಿರುವ ತ್ಯಾಗವು ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ತಕ್ಷಣವೇ ಪೇತ್ರನಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಅವರ ಅಚಲ ಬದ್ಧತೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಅವರ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ ಕೊಡುಗೆಗಳು ದೊರೆಯಲಿದ್ದವು. ಹೀಗೆ, ಅವರು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತ್ಯಾಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ತಾವು ಅವರಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುವ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಅನೇಕ ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇದು ಪೇತ್ರನ ಸ್ವತ್ಯಾಗವನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತೆ ಅವರು ಪೇತ್ರನನ್ನೂ ಇತರ ಶಿಷ್ಯರನ್ನೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ನೂರರಷ್ಟು ಪ್ರತಿಫಲ ದೊರೆಯಲಿತ್ತು. ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೂಡಿಕೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ದೇವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಅವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ತಮಗೆ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನೂ ತೊರೆದು, ಯಾವುದೇ ವಿನಾಯಿತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಯಂ ಸಮರ್ಪಣೆಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಮಾಡುವ ತ್ಯಾಗಗಳು ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕವೆನಿಸುತ್ತವೆ.

“ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಪ್ರೇಷಿತ ಸಂತ ಪೇತ್ರರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಹೇಳಬಲ್ಲಿರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಾ? ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗಾಗಿ “ತ್ಯಾಗ” ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ನೀವು ಇನ್ನೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆಯೇ? ಪೇತ್ರರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ; ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಯೇಸುವಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ತೆರೆಯಿರಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರತಿಫಲವು ನಿಮಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಲಿ. ಆ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆಯುವಂತಾಗಲಿ.

ನನ್ನ ಉದಾರ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅರಸುವಾಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಲು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಕರೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾದೀತು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನಿಮಗಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಉದಾರತೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಹೇರಳವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಪವಿತ್ರ ಸೇವಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಆಗ ಜೆಬೆದಾಯನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಬೋಧಕರೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಏನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಅದನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ” ಎಂದರು. ಅವರು, “ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು, “ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನಿಮ್ಮ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ನಿಮ್ಮ ಎಡಗಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಮಾರ್ಕ 10:35–37

ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನ ಸಾಕಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಯೇಸುವಿನ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಅವರು ಬಹಳ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅರಿತಿದ್ದುದೂ ಅವರ ಈ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾಗಶಃ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಅವರು ಬೇರೆಯವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ನಿಷ್ಕಪಟತೆ ಇವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಸ್ವಾರ್ಥಪರವಾದ ಉಪಕಾರವೊಂದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ, ಯೇಸುವಿನ ಒಳ್ಳೆಯತನವು ತಮಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ದೊರೆಯಬೇಕಾದದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಬಲೆಗೆ ಅವರು ಜಾರಿದರು. ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರವು ಸೌಮ್ಯವೂ ವಿವೇಚನಾಪೂರ್ಣವೂ ಆಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಕೋರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇತರ ಶಿಷ್ಯರು “ಸಿಟ್ಟುಗೊಂಡಾಗ,” ಈ ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಾವು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಿದ ತಮ್ಮ ಉತ್ತರವನ್ನು ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ: “…ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಲು ಬಯಸುವವನು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾಗಿರಬೇಕು; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಲು ಬಯಸುವವನು ಎಲ್ಲರ ಗುಲಾಮನಾಗಿರಬೇಕು.” ಯೇಸು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರೂ ಮೊದಲಿಗರೂ ಅವರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಯೇಸು ತಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಸೇವಕರೂ “ಎಲ್ಲರ ಗುಲಾಮರೂ” ಆದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಗುಲಾಮನಾಗಿರುವುದು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಬಹಳ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಗುಲಾಮಗಿರಿಯು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಘನತೆಗೆ ಮಾಡುವ ಅಪಚಾರವಾಗಿದೆ. ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಲು ಆದರ್ಶ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರ ಗುಲಾಮರಾಗುವುದು ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಹೇರಿದಾಗ, ಅದು ಗಂಭೀರ ದೌರ್ಜನ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯೇಸು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ಪವಿತ್ರ ದಾಸ್ಯದ ಕುರಿತು. ಯೇಸುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತ್ಯಾಗಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಪವಿತ್ರ ದಾಸ್ಯ. ಯೇಸು ಇದನ್ನೇ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಮರಣವು ನಿಜವಾದ ದೈಹಿಕ ಮರಣವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅವರ ಭೂಲೋಕದ ಜೀವಿತದ ಬಲಿದಾನವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ, ಇತರರನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ ಯೇಸು, “ಏಕೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ವಿಮೋಚನಾ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ ಬಂದನು” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ “ದಾಸ್ಯವನ್ನು” ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಮಹತ್ತ್ವವು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಾಗಿ ಅವರು ದೇವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸರಳ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು “ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ವಿಮೋಚನಾ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ” ಕೊಡುವಾಗ, ಅವರ ಮಹತ್ತ್ವವು ಅವರ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಲುಬೆಯೇ ಜಗತ್ತು ಇದುವರೆಗೆ ಕಂಡಿರುವ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಸೇವೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾನ್ ಕೃತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಬಲಿದಾನದ ಫಲವೇ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆ. ಹೀಗೆ, ಯೇಸು ದಾಸ್ಯವನ್ನೂ ಮರಣವನ್ನೂ ಜಗತ್ತು ಇದುವರೆಗೆ ಕಂಡಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾನ್ ಕೃತ್ಯವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪವಿತ್ರ ದಾಸ್ಯದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಲು ನಿಮಗಿರುವ ಕರೆಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತ್ಯಾಗಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಕೇವಲ ಮಾನವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ತ್ಯಾಗ, ಸೇವಕತ್ವ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ದಾಸ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಹ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ನಾವು ಯೇಸುವನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ನೀವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಕರಿಸುತ್ತೀರೋ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ.

ಸಕಲ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಪ್ರಭುವೇ, ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವವರ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾಯಲು ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸೇವೆಯ ಕೃತ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ ಮುಕ್ತರಾಗಲೆಂದು ನೀವು ದಾಸನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಹತ್ತರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಭರವಸೆ ಇಡಲು ಮತ್ತು ನೀವು ನೀಡುವ ವಿಮೋಚನೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಯೇಸುವಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಡನೆಯೂ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹದೊಡನೆಯೂ ಜೆರಿಕೊದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತಿಮಾಯನ ಮಗನಾದ ಬಾರ್ತಿಮಾಯ ಎಂಬ ಕುರುಡನು ದಾರಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಬರುತ್ತಿರುವವರು ನಜರೇತಿನ ಯೇಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು, “ಯೇಸುವೇ, ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸು” ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಡತೊಡಗಿದನು. ಮಾರ್ಕ 10:46–47

ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೀರಿ? ಆಳವಾದ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೇಸುವಿಗೆ “ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತೀರಾ”? ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕುರುಡನಾದ ಬಾರ್ತಿಮಾಯನು ಅದ್ಭುತ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಈ ಕುರುಡನು ನೆರವಿನ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು. ಅವನ ಕುರುಡುತನವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನೂ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವುದರೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನಿಮಗೆ ರೂಢಿಯಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಯಾವುದು? ಅಥವಾ ಯಾವುದು ನಿಮಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ?

ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ. ನಮ್ಮ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಗತ್ಯಗಳು ನಮಗೆ ಅರಿವಾದಾಗ, ಬಾರ್ತಿಮಾಯನು ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ “ಮೊರೆಯಿಡಬೇಕು.” ಬರುತ್ತಿರುವವರು ಯೇಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಯೇಸು ತನ್ನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆಂದು ಬಾರ್ತಿಮಾಯನು ತನ್ನ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಹೇಗೋ ಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಅವನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿದನು? ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟನು. ಹೌದು, ಯೇಸು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅನೇಕರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮೊರೆಯಿಡುವಂತೆಯೂ, ತನಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಕರುಣೆಯ ಮೂಲ ಯೇಸುವೇ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಲು ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದು ಅವನ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಕೇಳಿಬಂದ ದೇವರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸ್ವರ, ಅಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪ್ರೇರಣೆ. ತನಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಮತ್ತು ಯೇಸು ತನ್ನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿತು.

ಮೊದಲಿಗೆ, ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರು ಬಾರ್ತಿಮಾಯನನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಹೇಳಿದರು. ಬಾರ್ತಿಮಾಯನು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಜನಸಮೂಹದ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು, ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದನೋ ಏನೋ. ಆದರೆ ಅವನು ಇತರರ ಗದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಇದ್ದುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, “ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು” ಎಂಬುದು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೇಗೆ ತಿರುಗಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬಾರ್ತಿಮಾಯನು ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಪ್ರಭುವಿನ ಸೌಮ್ಯವಾದರೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಸ್ವರವನ್ನೂ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅಂತರಂಗದ ಆ ಸ್ವರದ ಮೇಲೆ ನಾವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು. ಬಾರ್ತಿಮಾಯನನ್ನು ಗದರಿಸಿದ ಜನಸಮೂಹವು, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ದೇವರಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಲೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೂ ಮೊರೆಯಿಡದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಅನೇಕ “ಸ್ವರಗಳು” ಮತ್ತು ಶೋಧನೆಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ನಾವು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಯೇಸುವಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡಬೇಕೆಂಬ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ಣಹೃದಯದ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಯಾವುದೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಬಾರದು.

ಬಾರ್ತಿಮಾಯನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಕಂಡು ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ನಿಮಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ನೆರವು ತೀರಾ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಅವರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡಿ. ಅವರ ಸ್ವರ ನಿಮಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅವರು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀರಾ? ಹಾಗೆ ಗ್ರಹಿಸುವಾಗ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೂ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದಲೂ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದಲೂ ಅವರಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನೂ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ಮೌನಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಶೋಧನೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ “ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ” ಮೊರೆಯಿಡಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಮೊರೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವು ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನ ಕರುಣಾಮಯ ಯೇಸುವೇ, ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಮೊರೆಯಿಡಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದಿರಲಿ. ಪ್ರಲೋಭನೆ ಎದುರಾದಾಗ, ನಾನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಗದರಿಕೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

ಮರುದಿನ ಅವರು ಬೆಥಾನಿಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಯೇಸುವಿಗೆ ಹಸಿವಾಯಿತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಒಂದು ಅಂಜೂರದ ಮರವನ್ನು ಕಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಸಿಗಬಹುದೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ಅದರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಅದರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಲೆಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಂಜೂರದ ಹಣ್ಣುಗಳ ಕಾಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವರು ಆ ಮರಕ್ಕೆ, “ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಯಾರೂ ನಿನ್ನ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿನ್ನದಿರಲಿ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮಾರ್ಕ 11:12–14

ಇದು ಬಹಳ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಕರವಾದ ಪ್ರಸಂಗ. ಇದು ನಮಗೆ ಮೊದಲು ತಿಳಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಪೂರ್ಣ ಮಾನವರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದು. ಮಾನವರಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಸರಳ ಸಂಗತಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಈ ಪ್ರಸಂಗ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಂಜೂರದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಬೆಳೆಯುವ ಕಾಲವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಆದರೂ ಅವರು ಅಂಜೂರದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಒಂದೂ ಹಣ್ಣು ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಆ ಅಂಜೂರದ ಮರವನ್ನು ಶಪಿಸಿದರು; ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಾವು ಓದುವಂತೆ, ಆ ಮರ ಒಣಗಿ ಸತ್ತುಹೋಯಿತು. ಇದು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಮರವನ್ನು ಶಪಿಸುವುದನ್ನು ಶಿಷ್ಯರು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಆ ಮರ ಒಣಗಿಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.

ಆದ್ಯಕಾಲದ ಸಭಾಪಿತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಸಂತ ಬೀಡ್ ಅವರು, ಯೇಸುವಿನ ಈ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಂದು ರೂಪಕಾತ್ಮಕ ಉದ್ದೇಶವಿತ್ತು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ಭೇಟಿಯಾದ, ಇಂದಿಗೂ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ, ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡದ ಅನೇಕ ಜನರನ್ನು ಈ ಮರ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಇತರರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲೆಗಳು ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು; ಹಣ್ಣಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಫಲದ ಕೊರತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸಂತ ಬೀಡ್ ನಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ನಮ್ಮಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪಾಠ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣಲು ಅವರು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರರಾಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಾಗ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಆ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕುವರು.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ನೀವು ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ನೀವು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಕೆಲವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ, ಸದ್ಗುಣ, ಅನುಕಂಪ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಫಲಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತೀರಾ? ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಪವಿತ್ರ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತೀರಾ? ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಈ ಅಂಜೂರದ ಮರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಏನು ಕಾಣುವುದು?

ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವಿನ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿರಲು, ನೀವು ದೇವರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಸೇವೆಗೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿಶ್ವಾಸವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ, ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಇತರರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಅದು ಹೇರಳವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡಬೇಕು.

ಯೇಸು ಈ ಅಂಜೂರದ ಮರದ ಬಳಿಗೆ ನಡೆದುಬಂದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂಜೂರದ ಹಣ್ಣಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಪವಿತ್ರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಈ ಮರವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ನೋಡಿ; ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಹಸಿವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೂ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದೇ? ಅವರು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವರೇ? ಅಥವಾ ನೀವು ಕ್ರೈಸ್ತರೆಂಬ ಬಾಹ್ಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕಾಣುವುದೋ, ಏನೂ ಕಾಣದಿರುವುದೋ? ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಹೇರಳವಾದ ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಆಗ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಹಸಿವು ನೀಗುವುದು.

ನನ್ನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಡುವ, ಪರಿವರ್ತನೆ ತರುವ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುವ ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ. ಕೇವಲ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರೈಸ್ತನಾಗಿರಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನನ್ನ ಜೀವನವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲಿ. ಆ ಪವಿತ್ರತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಜನರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವನ್ನು ನೀವು ನೀಗಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಮೊಂಡುತನದ ಅಪಾಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಎಂಟನೆಯ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

“ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಿ; ಆಗ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ನಾನು ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಯೋಹಾನನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದದ್ದೋ, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಬಂದದ್ದೋ?  ನನಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಿ.” ಮಾರ್ಕ 11:29–30

ಮಹಾಯಾಜಕರು, ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾವ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಉತ್ತರ ಇದು. ಹಾಗಾದರೆ ಯೇಸು ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏನು? ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಯೇಸು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿದ್ದು, ಹಣ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ, “‘ನನ್ನ ಆಲಯವು ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಆಲಯವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು’ ಎಂದು ಬರೆದಿಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಕಳ್ಳರ ಗುಹೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರು ಕೆರಳಿದರು; ಯೇಸುವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಬಹುದೆಂದು ತಕ್ಷಣವೇ ಚರ್ಚಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಮೊದಲು, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಉದ್ವಿಗ್ನ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ದೇವರ ಪುತ್ರರಾದ ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂಚು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅವರ ಹೃದಯದ ಕಾಠಿಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಯೇಸು, ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ?

ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರ ಮಹಾ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲು ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಅವರು ವಿನಮ್ರ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದಲೂ ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ತಮ್ಮ ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕುರಿತು ತಮ್ಮತಮ್ಮೊಳಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಯಾರ ವಿರೋಧವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳದಂತಹ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಯೋಹಾನನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವು ದೇವರಿಂದಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬೀಳುವರೆಂದು ಅವರು ಭಯಪಟ್ಟರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕೇವಲ, “ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರು ತಮ್ಮತಮ್ಮೊಳಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಯೋಹಾನನ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಮತ್ತು ತಾವು ಅವನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು? ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಹಾನನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಾವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ಯೇಸು ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅವರ ಜೀವನ ಆರಂಭವಾಗಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮೊಂಡುತನದಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು. ತಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮೊಂಡುತನವು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕರವಾದ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಇದು ಕ್ಷಮಿಸಲಾಗದ ಪಾಪವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮೂಲತಃ ಇದು ಬದಲಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಬದಲಾಗಲೂ ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ, ದೇವರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ಪಾಪದಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊಂಡುತನದ ವಿರುದ್ಧ ನೀವು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ನೀವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬಳಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಬದಲಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

ನೀವು ಇನ್ನೂ ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ನೀವು ನಂಬಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸದ ವಿಷಯಗಳು ಇವೆಯೇ? ನೀವು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಸರಿಪಡಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮುರಿದುಹೋದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇವೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಬದಲಾಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತೀರಾ? ವಿನಮ್ರ ಹೃದಯದ ವರಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ, ವಿನಮ್ರತೆ ಎಂದರೆ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೂ ಇತರರೊಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರುವುದೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮೊಂಡುತನವನ್ನೂ ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ನನ್ನ ಅಚಲ ಯೇಸುವೇ, ಗರ್ವಿಷ್ಠರೂ ಅಹಂಕಾರಿಗಳೂ ಹಠಮಾರಿಗಳೂ ಆದವರನ್ನು ನೀವು ಅಪಾರ ದೃಢತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎದುರಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅವರ ಹೃದಯದ ಹಠಮಾರಿತನವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಲೆಂದು ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ನನಗೆ ವಿನಯದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble