ಕನ್ನಡ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು!

ವಿಷಯಸೂಚಿ


ವಿವೇಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖರು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)

“ನನ್ನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಅವುಗಳಂತೆ ನಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ವಿವೇಕಿಯಂತಿರುವನು. ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು, ಪ್ರವಾಹಗಳು ಬಂದವು, ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ಆ ಮನೆಗೆ ಬಡಿಯಿತು. ಆದರೂ ಅದು ಕುಸಿಯಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು.” ಮತ್ತಾಯ 7:24–25

ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆಯೋ ಅಥವಾ ವಂಚಿಸುವ ಸುಳ್ಳುಗಳ ಮೇಲೆಯೋ ಕಟ್ಟಬಹುದು. ನಿತ್ಯ ವಾಕ್ಯವಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಸಮಸ್ತ ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ—“ನಾನೇ ಮಾರ್ಗವೂ ಸತ್ಯವೂ ಜೀವವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ” (ಯೋಹಾನ 14:6). ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸುಳ್ಳುಗಳು ಮೂಲಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿವೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚನಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಯೇಸು ಅವನನ್ನು “ಸುಳ್ಳುಗಾರನೂ ಸುಳ್ಳಿನ ತಂದೆಯೂ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ (ಯೋಹಾನ 8:44). ಈ ಎರಡು ಅಡಿಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ನಮಗೆ ಸೇರಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಅನಂತ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಗೆ ನಿತ್ಯತೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳಿವೆ.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಅಡಿಪಾಯಗಳ ಹೋಲಿಕೆ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಂಡೆ; ಇನ್ನೊಂದು ಮರಳು. ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುವ ಸುಂದರವಾದ, ಭವ್ಯವಾದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಯಾವುದೇ ವಿವೇಕಿಯಾದ ಕಟ್ಟುವವನು ಬಂಡೆಯನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು. ಮರಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವಿವೇಕಹೀನತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಕಟ್ಟಡವು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸರಿಯುವ ಮರಳು ಕೊನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಸವೆಸಿ, ಕಟ್ಟಡವು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಸಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಬಂಡೆಯ ಅಡಿಪಾಯವು ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸವೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮಳೆ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಹಿಮವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು ಅದು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅಡಿಪಾಯ ಅಚಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮನೆ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಈ ಹೋಲಿಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ “ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿವೇಕ”ದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯದ ದೃಢವಾದ ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುವ ಬದಲು, ಮಿತಿಮೀರಿದ ಬಯಕೆಗಳು, ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಆದ್ಯತೆಗಳು, ಪೈಶಾಚಿಕ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕದ ಸುಳ್ಳು ವಾಗ್ದಾನಗಳಿಗೆ ನಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಣಿಯುತ್ತೇವೆ.

ಪೈಶಾಚಿಕ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, “ಸುಳ್ಳುಗಾರನೂ ಸುಳ್ಳಿನ ತಂದೆಯೂ” ಆದ ಪಿಶಾಚನು ವಂಚನೆ ಮತ್ತು ಕುತಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಸವೆಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕುತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು. ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಪ್ರಲೋಭಿಸಿದಾಗ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದೇವರ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಧಸತ್ಯಗಳನ್ನೋ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೋ ಬೆರೆಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ತಂತ್ರಗಳು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ನಾವು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರದಿದ್ದರೆ ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಬಲ್ಲವು. ದೇವರ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ, ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬಲಗೊಂಡವರು ಮಾತ್ರ ಈ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದು, ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಬಲ್ಲರು.

ನಾವು ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ಮೂಲಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಿದೆ, ಅಜ್ಞಾನ, ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಒಲವು ಹೊಂದಿದೆ (ಈ ಒಲವನ್ನು ‘ಪಾಪಾಸಕ್ತಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ)” (CCC 418). ಈ ಪರಿಣಾಮಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇವೆ ಮತ್ತು ಹಗಲಿರುಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯೇಸು ಬಂದರು: ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದರು.

ಸುವಾರ್ತೆಯ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಂಡೆಯಾದ “ನನ್ನ ಈ ಮಾತುಗಳ” ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾತುಗಳು—ಅವರ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ—ಬದುಕಿನ ಅನಿವಾರ್ಯ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿವೆ. ಅಸತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ, ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾದ ಮತ್ತು ಸಂತರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಸಬೇಕು. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದ ಮತ್ತು ಪಾಪನಿವೇದನೆ, ನಮ್ಮ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಅವು ಪಾಪದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ, ಅವರ ಮಾತುಗಳಂತೆ ಭರವಸೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯಗಳೆಂಬ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಂಡೆಯ ಅಡಿಪಾಯದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಏಕೈಕ ಅಡಿಪಾಯ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೇ? ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಸರಿಯುವ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿರಬಹುದಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ—ಅದು ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯಾಗಿರಲಿ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಉದ್ವೇಗಗಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ವಾಸಿಯಾಗದ ಗಾಯಗಳಾಗಿರಲಿ—ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಆ ಭಾಗವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸತ್ಯವೆಂಬ ಅಚಲ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಕಟ್ಟಲು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ.

ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯದ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪಾಪ, ವಂಚಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪತನಗೊಂಡ ನನ್ನ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಆಲಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ವಿವೇಕವನ್ನೂ ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನನ್ನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ; ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ಬದುಕಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ಯೇಸು ಧಾನ್ಯದ ಹೊಲದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕೀಳುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗತೊಡಗಿದರು. ಆಗ ಫರಿಸಾಯರು ಅವರಿಗೆ, “ನೋಡಿ, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇವರು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಮಾರ್ಕ 2:23–24

ದೇವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆರು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಏಳನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಆ ದಿನವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು (ನೋಡಿ: ಆದಿಕಾಂಡ 2:2–3). ಏಳನೆಯ ದಿನದ ದೇವರ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯು ಕೇವಲ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಲ್ಲ; ಅದು ದೇವರ ಕಾರ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ದೈವಿಕ ವಿರಾಮವಾಗಿದೆ.

ದೇವರು ಮೋಶೆಯ ಮೂಲಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು: “ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಆಚರಿಸು. ಆರು ದಿನಗಳು ನೀನು ದುಡಿದು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಏಳನೆಯ ದಿನವು ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರನ ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಅಂದು ನೀನು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು…” (ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 20:8–10). ಈ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಧ್ಯಾನಮಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವು ಜನರು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು, ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಮೇಲೆ ತಾವು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಮೀಸಲಾದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರ ದಿನವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗಿತ್ತು—ಲೌಕಿಕ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು, ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನವಚೈತನ್ಯ ಪಡೆಯುವ ಸಮಯವಾಗಿ.

ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಇತರ ಪಂಡಿತರು ಗೆಝೆರೋತ್—“ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಸುತ್ತಲಿನ ಬೇಲಿಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ವಿವರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನೂ ತಡೆಯಲು ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು “ಕೆಲಸ” ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದರೆ, ಫರಿಸಾಯರು ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಧಾನ್ಯದ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕೀಳುವುದು ಅಥವಾ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬೀಸುವುದು ಮುಂತಾದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿಷೇಧಗಳ ಉದ್ದನೆಯ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ಸೇರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಶಿಷ್ಯರು ಹೊಲದ ಮೂಲಕ ನಡೆದುಹೋಗುವಾಗ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಉಜ್ಜಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ, “ನೋಡಿ, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇವರು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು. ಯೇಸು ಊರಿನಿಂದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಹಸಿವು ಸಹಜವಾಗಿತ್ತು. ಗೋಧಿಯ ತೆನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಉಜ್ಜಿ, ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಯು ಆಹಾರವೆಂಬ ಈ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿತು. ಇಂಥ ಕ್ರಿಯೆಯು ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬಲ್ಲದು? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅದು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ವಿವರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಫರಿಸಾಯರು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಈ ಅತಿರೇಕವು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಆಗಿರಬಾರದಿದ್ದಂಥದ್ದಾಗಿ—ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ನಿಯಮಗಳಾಗಿ—ಮಾರ್ಪಡಿಸಿತು. ದೇವರ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆ—ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ—ಮತ್ತು ಅವರ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆ—ಯೇಸು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ—ಇವುಗಳ ಉದ್ದೇಶ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು, ಪ್ರತಿವಾರ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಒಂದು “ದೈವಿಕ ವಿರಾಮ”ವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವುದೇ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.

ಫರಿಸಾಯರ ಖಂಡನೆಯು, ನಿಯಮಗಳಿಗೇ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ದೇವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಅವರ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಹೇಗೆ ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯೇಸು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವು ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಮನುಷ್ಯನು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ” (ಮಾರ್ಕ 2:27). ಯೇಸು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ: ದೇವರ ಮತ್ತು ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರುವ ನವೀಕರಣ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಸಮಯವಾಗಿರುವುದು.

ಯೇಸುವಿನ “ಸೃಷ್ಟಿಯ ಎಂಟನೆಯ ದಿನ”—ಪುನರುತ್ಥಾನದ ದಿನ—ಇದರ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ, ಭಾನುವಾರಗಳಂದು ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾನುವಾರವು ಧ್ಯಾನಮಯ ದಿನವಾಗಿರಬೇಕು: ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಸಹಭಾಗಿತ್ವ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನವಚೈತನ್ಯದ ದಿನವಾಗಿರಬೇಕು. ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಆಚರಿಸುವುದು ಹೊರೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ನಿಯಮಪಾಲನೆಯಾಗಲಿ ಆಗಿರಬಾರದು. ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ಒಂದು ಕೊಡುಗೆ—ದೇವರ ಮೇಲೆ ನೀವು ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು, ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ನೀಡಿರುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ದೊರೆತ ಸಮಯ.

ನೀವು ಪ್ರಭುವಿನ ದಿನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾ, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅದರ ದೈವಿಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ನಡೆಯಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ. ದೇವರು ಸಬ್ಬತ್ ದಿನವನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ದೇವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಲಾದ ಈ ಪವಿತ್ರ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಸಬ್ಬತ್ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನೀಡಿದ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿ, ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀವು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರಿ. ಭಾನುವಾರವನ್ನು ಆರಾಧನೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನವೀಕರಣದ ಪವಿತ್ರ ದಿನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಕಳೆದ ವಾರದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ಮುಂಬರುವ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಬಳಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಯೇಸುವಿನ ಅಚ್ಚರಿ!

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)

ಯೇಸು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಕಫೆರ್ನೌಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಶತಾಧಿಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದ ದಾಸನೊಬ್ಬನು ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ ಮರಣಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದನು. ಆ ಶತಾಧಿಪತಿಯು ಯೇಸುವಿನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಬಂದು ತನ್ನ ದಾಸನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಲೂಕ 7:1–3

ಯೆಹೂದಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಯೇಸು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅಚ್ಚರಿಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬಯಲಿನ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ ಯೇಸು ಕಫೆರ್ನೌಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಅವರು ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರೋಮನ್ ಶತಾಧಿಪತಿಯೊಬ್ಬನಿಂದ ಬಂದ ಅಸಾಧಾರಣ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅನ್ಯದೇವತಾ ಆರಾಧನೆಯ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಅನ್ಯಜನಾಂಗದವನಾದ ಅವನು, ತನ್ನ ದಾಸನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೇಸುವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಆಧುನಿಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಅಸಹ್ಯಕರವಾಗಿದೆ. ಗುಲಾಮಗಿರಿಯು ಮಾನವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಕುಂದಿಸಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಆಸ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಗುಲಾಮನು ಶತಾಧಿಪತಿಗೆ “ಬಹುಮೌಲ್ಯನಾಗಿದ್ದನು” ಎಂದು ಸುವಾರ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಇದು ಆ ಗುಲಾಮನನ್ನು ಒಂದು ಆಸ್ತಿಯಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುವುದು ಶತಾಧಿಪತಿಯ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸ. ಅವನು ಗುಲಾಮನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ತಿರುಗಿದನು.

ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಸಮಾಜದ ರೂಢಿಗಳನ್ನು ಮೀರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಗುಲಾಮನ ಯಜಮಾನನನ್ನೂ ಗುಲಾಮನನ್ನೂ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಶತಾಧಿಪತಿಯ ಮನವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಅವರು ತೋರಿದ ಸಿದ್ಧತೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ—ಸಂತನಾಗಲಿ ಪಾಪಿಯಾಗಲಿ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ನಡೆಸುವವನಾಗಲಿ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾದವನಾಗಲಿ—ದೇವರ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸಾದೃಶ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನಾಗಿ ಯೇಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇತರರನ್ನು ಮಾನವೀಯ ಘನತೆಯಿಂದ ವಂಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶತಾಧಿಪತಿಯೂ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ನಡೆನುಡಿಗಳು ಅವನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರೂಢಿಗಳಿಗೆ ತೀರಾ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕನ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನೂ, ಅಸಾಧಾರಣ ದೀನತೆಯನ್ನೂ, ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೆಹೂದ್ಯರ ಹಿರಿಯರು ನೀಡಿದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಶತಾಧಿಪತಿಯ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ: “ನೀವು ಅವನಿಗೆ ಈ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅವನು ಯೋಗ್ಯನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನಮ್ಮ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಮಗಾಗಿ ಸಭಾಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ” (ಲೂಕ 7:4–5). ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕ ರೋಮನ್ನರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಯೇಸು ಶತಾಧಿಪತಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶತಾಧಿಪತಿಯು ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ: “ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ತೊಂದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ; ನೀವು ನನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬರಲು ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ… ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿರಿ, ನನ್ನ ಸೇವಕನು ಗುಣಹೊಂದಲಿ” (ಲೂಕ 7:6–7). ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ, ಈ ಮಾತಿನ ಭಾವವನ್ನು ಬೇರೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಹೇಳಿಕೆಯು ಯೇಸುವಿನ ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಶತಾಧಿಪತಿಯು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದುದನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಶತಾಧಿಪತಿಯು ಅಧಿಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ತನಗಿರುವ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ: “ನಾನು ಒಬ್ಬನಿಗೆ, ‘ಹೋಗು’ ಎಂದರೆ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ, ‘ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ’ ಎಂದರೆ ಅವನು ಬರುತ್ತಾನೆ; ನನ್ನ ಗುಲಾಮನಿಗೆ, ‘ಇದನ್ನು ಮಾಡು’ ಎಂದರೆ ಅವನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ” (ಲೂಕ 7:8). ಯೇಸುವಿನ ಶಕ್ತಿಯು ಅವರ ದೈಹಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ—ಗುಣಪಡಿಸಲು ಅವರ ಮಾತೊಂದೇ ಸಾಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ನೀವು ಯೇಸುವಿನ ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಅಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ದೀನತೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ? ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ರೂಢಿಯಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯಿಂದ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಲು ತಪ್ಪುವುದು ಸುಲಭ. ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ದೈವಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು—ಅಥವಾ ಅನುಗ್ರಹದ ಯಾವುದೇ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು—ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯಭಾವದ ಮನೋಭಾವ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ತನ್ನ ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಶತಾಧಿಪತಿಯು ನಮಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ: ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವು ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲದು. ಅವನು ರೋಮನ್ ಸೈನಿಕನೂ, ಅನ್ಯಜನಾಂಗದವನೂ, ಗುಲಾಮರ ಯಜಮಾನನೂ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದವನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಆದರೂ ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನೂ, ಗೌರವದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವನೂ, ದೀನನೂ, ಯೇಸುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.

ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಶತಾಧಿಪತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅದೇ ದೀನತೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನೀವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀರಾ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದ ಘನತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಾ—ಅವರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರನ್ನೂ ಸಹ? ನಿಮ್ಮ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೀರಾ? ಈ ರೋಮನ್ ಸೈನಿಕನಿಂದ ಕಲಿತು, ಅವನ ವಿಶ್ವಾಸ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿ. ಇಂತಹ ಕೊಡುಗೆಗೆ ನೀವು ಅಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಪ್ರಭುವಿನ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ನನ್ನ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದುದು, ನಿಮ್ಮ ಕರುಣೆಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಾನು ಅಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಗುಣಹೊಂದುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅರಿತು ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.


ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ತಿರಸ್ಕಾರ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಯೇಸು ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರಿಗೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಸಾಮತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದರು. “ಒಬ್ಬನು ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಬೇಲಿ ಹಾಕಿ, ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಹಿಂಡುವ ತೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಅಗೆದು, ಒಂದು ಗೋಪುರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಗೇಣಿದಾರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಯಾಣ ಹೊರಟನು. ತಕ್ಕ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಫಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ಅವರಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನನ್ನು ಆ ಗೇಣಿದಾರರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.” ಮಾರ್ಕ 12:10–12

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಘಟನೆಯು ಯೇಸುವಿನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣಕ್ಕೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮುಂಚೆ, ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಜನರ ಹಿರಿಯರು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತನ್ನೂ ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಅವರು ಹೆದರಿದ್ದರು.

ಇಂದಿನ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ, “ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟ” ಇಸ್ರಯೇಲನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಒಂದು ರೂಪಕವಾಗಿದೆ. ಫಲಕೊಡದ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದಂತಿದ್ದ ಇಸ್ರಯೇಲ್ ಜನರನ್ನು ಪ್ರವಾದಿ ಯೆಶಾಯನು ಖಂಡಿಸಿದ್ದನು. ಯೇಸುವಿನ ಈ ಸಾಮತಿಯು ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು (ಹೋಲಿಸಿ ಯೆಶಾಯ 5:1–7). ನಿರ್ಭೀತಿಯಿಂದ, ಆದರೂ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಯೇಸು ಈ ರೂಪಕಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಇಸ್ರಯೇಲಿಗೂ, ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಂಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರಿಗೂ ನೇರವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಒಡೆಯರು ದೇವರೇ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಅದು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರು ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಯೇಸುವಿನ ಸಾಮತಿ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ: ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬೇಲಿ, ಫಲಪ್ರದತೆಗಾಗಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿಯ ಆಲೆ ಮತ್ತು ಕಾವಲಿಗಾಗಿ ಗೋಪುರ. ಇವು ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆ, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಜನರು ಫಲಕೊಡುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ. ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ಗೇಣಿಗೆ ಪಡೆದ ರೈತರು, ದೇವಜನರನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಹೊಣೆ ವಹಿಸಿದ್ದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ನಾಯಕರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಡೆಯರು ಕಳುಹಿಸಿದ ಸೇವಕರು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಜನರನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೂ ನಿಷ್ಠೆಗೂ ಕರೆಯಲು ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ನಾಯಕರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಹಿಂಸಿಸಿದರು ಅಥವಾ ಕೊಂದರು. ಇದು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮಾನವಕುಲವು ದೇವರ ಕರೆಗೆ ತೋರಿದ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೂ, ಇಂದು ನಾವು ಅವರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ತೋರುವ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಿಯ ಮಗನು ಯೇಸುವನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕರೆಕೊಡಲು ತಂದೆಯು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಗೇಣಿದಾರರು—ಇಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು—ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಂಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಯೆಹೂದ್ಯ ಜನರ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಅವರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅಸೂಯೆ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವು, ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತಮಗೆ ವಹಿಸಿರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನೂ, ಯೇಸುವನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಣದಂತೆ ಅವರನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರ ಹೃದಯಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಯೇಸು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಜನರು ಅವರ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗೆ ಬೆರಗಾದರೂ, ಮುಂದೆ ಏನಾಗಬಹುದೋ ಎಂಬ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಅವರಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿರಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನಂತೆ ಜೀವವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ತಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಚಿಂತಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ, ತಮ್ಮ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಉಂಟಾಗಲಿದ್ದ ಶಾಶ್ವತ ಮೌಲ್ಯವನ್ನೂ ಅವರು ಅರಿತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಕೀರ್ತನೆ 118:22–23 ಅನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಕಟ್ಟುವವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಲ್ಲೇ ಮೂಲೆಗಲ್ಲಾಯಿತು. ಇದು ಸರ್ವೇಶ್ವರನಿಂದಲೇ ಆಯಿತು; ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.”

ತಾವು ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಯೇಸುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು: ದ್ರೋಹ, ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ, ಬಂಧನ, ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ ಅವರಿಗೆ ಎದುರಾಗಲಿದ್ದವು. ಆದರೂ ಕೀರ್ತನೆ 118 ತಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೂ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ “ಮೂಲೆಗಲ್ಲು” ಆಗಲಿದ್ದ “ಕಲ್ಲು” ಅವರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಈ ದೈವಿಕ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಯೇಸು ಓಡಿಹೋಗಿ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ತಿರಸ್ಕಾರವು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು—ದೇವರ ಪುತ್ರನ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು—ಅತ್ಯಂತ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ—ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿ—ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಆ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಂಗಂಡಿದ್ದ ಯೇಸು, ಆ ಬೋಧನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ದೇವರ ಪುತ್ರನಿಂದ ಇಂತಹ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದರೂ, ತಮ್ಮನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವಂತೆ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಡುಕೂ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಆ ಮೂಲೆಗಲ್ಲಿನ ಭಾಗವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅಂಗಗಳಾಗಿ, ನಮ್ಮದೇ ತಿರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನೂ ಸಂಕಟಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವಕಾಶಕೊಡುವಂತೆ ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅಡಿಪಾಯವು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲೆಗಲ್ಲಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನಿಮಗೆ ಉಂಟಾದ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲೂ ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ. ತಿರಸ್ಕಾರದ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವಗಳು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿ, ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.


ನಿಜವಾದ ಐಕ್ಯತೆಯ ಹಾದಿ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ಯೇಸುವನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಲು ಕೆಲವು ಫರಿಸಾಯರನ್ನೂ ಹೆರೋದ್ಯರನ್ನೂ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರು ಬಂದು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ಬೋಧಕರೇ, ನೀವು ಸತ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ಯಾರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೂ ಮಣಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನೀವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಸತ್ಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ದೇವರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತೀರಿ. ಕೈಸರನಿಗೆ ಜನಗಣತಿಯ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವೋ ಅಲ್ಲವೋ? ನಾವು ಕೊಡಬೇಕೋ, ಕೊಡಬಾರದೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಮಾರ್ಕ 12:13–14

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಘಟನೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ, ಯೇಸು ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಹಣ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡುವವರನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನೂ ಹೊರದಬ್ಬಲು ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದರು. ಜನಸಮೂಹದ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿದರೂ, ಯೇಸುವನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಲು ಫರಿಸಾಯರನ್ನೂ ಹೆರೋದ್ಯರನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿದರು (ಹೋಲಿಸಿ ಮಾರ್ಕ 11:27–33). ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಐದು ಗುಂಪುಗಳ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಹೆರೋದ್ಯರ—ಮೈತ್ರಿಯು, “ನನ್ನ ಶತ್ರುವಿನ ಶತ್ರು ನನ್ನ ಮಿತ್ರ” ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಗಾದೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಫರಿಸಾಯರು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು. ದೇವಾಲಯದ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಒತ್ತುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಆಗಾಗ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೆರೋದನಿಗೂ ರೋಮನ್ನರ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೂ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಯಕರು ಹೆರೋದ್ಯರನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ರೋಮ್‌ಗೆ ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯು ಹೆರೋದನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ನಡುವೆ ದ್ವೇಷವಿದ್ದರೂ, ಯೇಸುವಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಸಮಾನ ವಿರೋಧದಲ್ಲಿ ಈ ಗುಂಪುಗಳು ಒಂದಾದವು. ಜನರ ನಡುವೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ, ಇವರ ಕಪಟತನವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇವರ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದವು.

ಈ ಐದು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ನಾವು ಪಾಠ ಕಲಿಯಬಹುದು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹೋರಾಡುವ ಅಹಂಕಾರ, ಭಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದಂತಹ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇವರಿಗೂ ಅವರ ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾವು ಬದುಕಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಐಕ್ಯತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವಿನಮ್ರತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗಿಂತ ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅರಸುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಈ ಬಣಗಳ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿದ್ದ “ಐಕ್ಯತೆ” ದ್ವೇಷಭಾವದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ದ್ವೇಷವು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಕುರುಡಾಗಿಸಬಲ್ಲದೆಂದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಹಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಈ ಗುಂಪುಗಳು ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಖರವಾಗಿ ಇದನ್ನೇ: ಯೇಸುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದ್ದ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯವು, ಅವರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿ ವಿರೋಧಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ದ್ವೇಷಭಾವವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವೂ ಇದೇ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಬಹುದು.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಹೆರೋದಿಯರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದಲೂ ನಾವು ಪಾಠ ಕಲಿಯಬಹುದು. ಅವರು ಹೊಗಳಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಮುಖಸ್ತುತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದೆ. ಅವರ ಕಪಟ ಹೊಗಳಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಯೇಸುವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರನ್ನು ನಿರಾಯುಧರನ್ನಾಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಬಲೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವುದಾಗಿತ್ತು. ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಈ ಜ್ಞಾನವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಬಹುಶಃ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ: “ತಮ್ಮ ನೆರೆಯವರನ್ನು ಮುಖಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವರು ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಲೆಯೊಡ್ಡುತ್ತಾರೆ” (29:5) ಅಥವಾ “ಲಾವಣ್ಯವು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ…” (31:30). ಮುಖಸ್ತುತಿಯು ಇತರರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ, ಅದನ್ನು ಮಾಡುವವರನ್ನೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅವರು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಣೆಯಲಾದ ಬಲೆಯಾಗಿದೆ. ಯೇಸು, “ಹೌದು, ಕೈಸರನಿಗೆ ಜನಗಣತಿಯ ತೆರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಯೆಹೂದ್ಯರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ರೋಮನ್ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಫರಿಸಾಯರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು “ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ರೋಮನ್ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯೆಂದು ಹೆರೋದಿಯರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆರೋದನಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರ ದ್ವೇಷಭಾವವು ಕುತಂತ್ರದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ಜ್ಞಾನವು ಅವರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು, ಅವರು ಅವರ ಬಲೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಉತ್ತರವು ಆ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಕಪಟತನವನ್ನೂ ಬಯಲಿಗೆಳೆದು, ಅವರ ದುರುದ್ದೇಶದ ಸಂಚನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಈ ಐದು ಗುಂಪುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುವ ಪತನಗೊಂಡ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ “ಮೈತ್ರಿಗಳನ್ನು” ನೋಡಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದು ಯಾವುದು? ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕಹಿಯೇ? ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವ ಒಂದೇ ಭಯವೋ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವೋ? ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಹಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕ್ಷಣಿಕವೂ ವಿನಾಶಕಾರಿಯೂ ಆಗಿವೆ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದುಕುವುದರಲ್ಲಿ, ಪಾವಿತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಐಕ್ಯತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತವೆಯೇ ಅಥವಾ ಅವರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆಯೇ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ; ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅವರ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ಸಕಲ ಜ್ಞಾನದ ಒಡೆಯರೇ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾನೂ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಹೆರೋದಿಯರಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಪಾಪ ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಈ ಪಾಪಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕನಾಗಿಯೂ, ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯವುಳ್ಳವನಾಗಿಯೂ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ದೊರೆಯುವ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಸುವವನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಿತ್ಯತೆಯತ್ತ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಪುನರುತ್ಥಾನವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಕೆಲವು ಸದ್ದುಕಾಯರು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದರು: “ಬೋಧಕರೇ, ಮೋಶೆಯು ನಮಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ: ‘ಒಬ್ಬನ ಸಹೋದರನು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು.’ ಒಮ್ಮೆ ಏಳು ಮಂದಿ ಸಹೋದರರಿದ್ದರು…” ಮಾರ್ಕ 12:18–20

ಸದ್ದುಕಾಯರು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಒಂದು ಪಂಗಡವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅನೇಕ ಯಾಜಕರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇವಾಲಯದ ನಾಯಕರು ಇದ್ದರು. ಅವರ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದ ವಿಚಾರಗಳು ಫರಿಸಾಯರ ವಿಚಾರಗಳಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ದುಕಾಯರು ತೋರಾವನ್ನು (ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಐದು ಗ್ರಂಥಗಳು) ಮಾತ್ರ ಅಧಿಕೃತವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಫರಿಸಾಯರು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಗ್ರಂಥಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಾಹಿತ್ಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ಹೀಬ್ರೂ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ, ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ರಬ್ಬಿಗಳು ನೀಡಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನೂ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗೂ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಸದ್ದುಕಾಯರು ಸತ್ತವರ ಪುನರುತ್ಥಾನ, ಆತ್ಮದ ಅಮರತ್ವ ಮತ್ತು ದೇವದೂತರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಫರಿಸಾಯರ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಅಂಶಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಸತ್ಯಗಳು ತೋರಾದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಸದ್ದುಕಾಯರು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಈ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬನು ಸತ್ತಾಗ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು.

ಫರಿಸಾಯರೊಂದಿಗೆ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿವಾದಗಳಿದ್ದರೂ, ಯೇಸುವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ಗುಂಪುಗಳು ಒಂದಾದವು. ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಸಹೋದರನ ವಿಧವೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗುವ ನಿಯಮವನ್ನು (ನೋಡಿ: ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 25:5–10) ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಧರ್ಮನಿಯಮದ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಸಿಲುಕಿಸಲು ಸದ್ದುಕಾಯರು ಮಾಡಿದ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಫರಿಸಾಯರ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸದ್ದುಕಾಯರು ತಮ್ಮ ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಏಳು ಮಂದಿ ಸಹೋದರರು ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರು ಅದೇ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುವ ಅತಿರೇಕದ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಅವರು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಹೀಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎದ್ದುಬಂದಾಗ, ಅವಳು ಯಾರ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿರುವಳು? ಏಕೆಂದರೆ ಏಳು ಮಂದಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದರು” (ಮಾರ್ಕ 12:23). ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ; ಮರಣಾನಂತರದ ಬದುಕು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೇ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ತರ್ಕದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಇಹಲೋಕದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುವ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸೀಮಿತ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಗದರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಿಮಗೆ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ” (ಮಾರ್ಕ 12:24). ನಂತರ ಅವರು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ (ನೋಡಿ: ಮಾರ್ಕ 12:24–27).

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರದ ವಿವಾಹದ ಕುರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಯೇಸು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಅವರು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎದ್ದಾಗ, ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ದೇವದೂತರಂತಿರುತ್ತಾರೆ.” ಸತ್ತವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವಿವಾಹದಂತಹ ಐಹಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಒಳ್ಳೆಯವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವೇ ಹೊರತು ಮುಂದಿನ ಲೋಕಕ್ಕಲ್ಲ. ಮುಂಬರುವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ದೇವರ ಪರಮಾನಂದಕರ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಸತ್ತವರ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸುವುದನ್ನು ಯೇಸು ತೋರಾದ ಆಧಾರದಿಂದ ಖಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಸತ್ತವರು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿಷಯವಾಗಿ, ಮೋಶೆಯ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ, ಪೊದೆಯ ಕುರಿತ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಅವನಿಗೆ, ‘ನಾನು ಅಬ್ರಹಾಮನ ದೇವರು, ಇಸಾಕನ ದೇವರು ಮತ್ತು ಯಾಕೋಬನ ದೇವರು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಓದಿಲ್ಲವೇ? ಅವರು ಸತ್ತವರ ದೇವರಲ್ಲ, ಜೀವಿತರ ದೇವರು.”

ಸದ್ದುಕಾಯರು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೋರಾದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಮೋಶೆಗೆ ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ವಿಫಲರಾದರು. ದೇವರು “ಅಬ್ರಹಾಮನ, ಇಸಾಕನ ಮತ್ತು ಯಾಕೋಬನ ದೇವರು” ಆಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಕುಲಪಿತೃಗಳು ಇನ್ನೂ ಅವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರಲೇಬೇಕು. ದೇವರು, “ನಾನು ಅಬ್ರಹಾಮನ, ಇಸಾಕನ ಮತ್ತು ಯಾಕೋಬನ ದೇವರಾಗಿದ್ದೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, “ನಾನು ಆಗಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದರು. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಅವರ ಅಪನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಭಗ್ನಗೊಳಿಸಿ ನಿತ್ಯಜೀವದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಫರಿಸಾಯರು ಸಹ ಅವರ ಉತ್ತರವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು.

ಯೇಸು ಸದ್ದುಕಾಯರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಈ ಮುಖ್ಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ: ಆತ್ಮವು ಅಮರವಾಗಿದೆ; ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದುವವರು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು, ಎಲ್ಲ ದೇವದೂತರೊಡನೆಯೂ ಸಂತರೊಡನೆಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಜೀವಿಸುವರು. ಈ ಸತ್ಯವೇ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿರಬೇಕು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ಸದ್ದುಕಾಯರಂತೆ—ಈ ಜೀವನವೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಎಂಬಂತೆ—ಬದುಕುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯತೆಯತ್ತ ತಿರುಗಿಸುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಇಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಈಗ ನಾವು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲವೂ ಮುಂಬರುವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವಾದ ನಿಧಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ.

ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಎಲ್ಲ ಆತ್ಮಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನೋ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನೋ ಪಡೆಯುವಾಗ ಬರುವ ನೂತನ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಆಗಮನವನ್ನೂ ಸ್ವರ್ಗದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನೂ ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ಈ ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯು ನಿತ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರಲಿ; ಮುಂಬರುವ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ದೃಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಎಲ್ಲ ಆಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದುದು ಯಾವುದು?” ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಮಾರ್ಕ 12:28

ಯೇಸು ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮುನ್ನ, ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ವಿವಿಧ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು, ನೀಡಿದ ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ನಾವು ಓದುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ವಾರದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಹಣವಿನಿಮಯಗಾರರನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನೂ ದೇವಾಲಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿ ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದರು; ಆಗ ವಿವಿಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಗುಂಪುಗಳ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ, ಮಹಾಯಾಜಕರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಒಂದು ಗುಂಪು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಅವರಿಗಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ನಂತರ ಕೆಲ ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಹೆರೋದಿಯರೊಡನೆ ಸೇರಿ, ಅವರನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅದು ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಬಳಿಕ ಕೆಲವು ಸದ್ದುಕಾಯರು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರವು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ಮತ್ತು ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಕುರಿತ ಅವರ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಲುಗೊಳಿಸಿತು. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾದ ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು. ಅವರನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು, ಅವನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಎಲ್ಲ ಆಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದುದು ಯಾವುದು?”

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಜ್ಞೆಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಯೆಹೂದ್ಯ ಧರ್ಮಗುರುಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ಬಹುಶಃ ಯಾಜಕರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು, ಫರಿಸಾಯರು, ಸದ್ದುಕಾಯರು ಎಂಬ ವಿವಿಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದುದರಿಂದ, ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ತೋರಾದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿದ್ದ 613 ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ತತ್ತ್ವವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಆಗಾಗ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ನಿಷೇಧದಂತಹ ಕೆಲವು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವುಗಳಾಗಿ ಕಂಡರೆ, ಆಹಾರದ ನಿಯಮಗಳಂತಹ ಇತರ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯವುಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಯೇಸುವಿನ ಉತ್ತರವು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇಡೀ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿ, ಅವುಗಳ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಯಮಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿವರಗಳ ಕುರಿತ ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಬದಲು, ಅವರು ಎರಡು ಅಂಶಗಳ ಸಾರಾಂಶದ ಮೂಲಕ ನೇರವಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೃದಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ: “ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು” ಮತ್ತು “ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು” (ಮಾರ್ಕ 12:30–31). ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಮೊದಲು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆ ಆಜ್ಞೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿ ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಜ್ಞೆಯ ಅಡಿಪಾಯವೂ ಪೂರ್ಣತೆಯೂ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಯೇಸು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

“ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದಿರಿ, ಗುರುಗಳೇ” ಎಂಬ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ವಿನಯವನ್ನೂ ವಿವೇಕವನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಅವನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾ, “ನೀನು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯು ಯೇಸು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರ ನಡುವೆ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ವಾಗ್ವಾದಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಲು ಅಥವಾ ಅವರ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಬದಲು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಿಯು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು “ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಯಾರೂ ಧೈರ್ಯಪಡಲಿಲ್ಲ” (ಮಾರ್ಕ 12:32, 34).

ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕರು ಆ ವಾರದುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿವಿಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪಂಗಡಗಳೊಂದಿಗೆ ಯೇಸು ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ಅಪಖ್ಯಾತಿಗೊಳಿಸಲು ಪದೇ ಪದೇ ನಡೆದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಆತಂಕಗೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಅಧಿಕಾರದಿಂದಲೂ ಸತ್ಯದಿಂದಲೂ ಉತ್ತರಿಸಿದಂತೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದವರಿಗೂ, ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯಂತೆ ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದವರಿಗೂ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.

ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿವಾದ ಮತ್ತು ಭಿನ್ನಮತಗಳಿಂದ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜಕೀಯ, ಧರ್ಮ, ಶಿಕ್ಷಣ ಅಥವಾ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಾಗ್ವಾದಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡಬಹುದು. ಇವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಈ ಘರ್ಷಣೆಗಳು ಒಡಕು, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಗೀಳುಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಯೇಸು ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದವು ನಮಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಸಂವಾದಿಸುವ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸುವ ದಾರಿ. ವಾದದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ತೆರೆದ ಹೃದಯದಿಂದ ನಾವು ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದಾಗ, ನಾವು ಅವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ದೇವರನ್ನೂ ನೆರೆಯವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರ ಕುರಿತು ಯೇಸು ನೀಡಿದ ಬೋಧನೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿರುವಂತೆಯೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸುವುದರಲ್ಲಿ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ತೋರಿದ ಮಾದರಿಯೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಮೂಲಕ, ದೇವರ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಜಗಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಹೋರಾಡುತ್ತೀರಾ, ಕುತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮೊರೆಹೋಗುತ್ತೀರಾ, ಅಥವಾ ತಾನೇ ಸರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಗೀಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೀರಾ? ಅಥವಾ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನೂ ತರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸುತ್ತೀರಾ? ವಿನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ಆಗ ನೀವೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನೆರವೇರಿಕೆಯು ಶುದ್ಧವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀನು ನೋಡುವಂತೆಯೇ ಇತರರನ್ನು ನೋಡಲು ಹಾಗೂ ನೀನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೇ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡು. ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಲಿ; ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನೂ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ತರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


“ಆನಂದದಿಂದ” ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

ಯೇಸು ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಕ್ರಿಸ್ತನು ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಹೇಳುವುದು ಹೇಗೆ? ದಾವೀದನೇ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ, ‘ನಾನು ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸುವವರೆಗೆ ನನ್ನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ’ ಎಂದನು. ದಾವೀದನೇ ಆತನನ್ನು ‘ಪ್ರಭು’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಆತನು ಅವನ ಪುತ್ರನಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?” ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವು ಇದನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಕೇಳಿತು. ಮಾರ್ಕ 12:35–37

ಯೇಸುವಿನ ಯಾತನೆಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮೊದಲು ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೀಡಿದ ಅನೇಕ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಿದ್ದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಯೇಸು ಮೆಚ್ಚಿ, “ನೀನು ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿಲ್ಲ” (ಮಾರ್ಕ 12:34) ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹದ ಕಡೆಗೆ ತಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಬೋಧಕರಿಗೂ ಇದ್ದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರು.

ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಅರಸ ದಾವೀದನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವನೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಕುರಿತ ಅವರ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ದಾವೀದನ ವಂಶಜನಾದ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಯೆಹೂದ್ಯ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೈನಿಕ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡಿ, ಅವರನ್ನು ರೋಮನ್ನರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾನ್ ಅರಸನಾಗುವನೆಂದು ಅನೇಕರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಕೇವಲ “ದಾವೀದನ ಪುತ್ರ” ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೈವಸ್ವರೂಪಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುವ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕೀರ್ತನೆ 110:1 ಅನ್ನು ಯೇಸು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಸರ್ವೇಶ್ವರನು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ‘ನಾನು ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದಪೀಠವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ನನ್ನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ.’” ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದ ಅರಸ ದಾವೀದನು ಮೆಸ್ಸೀಯನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಭು ಅಥವಾ ಒಡೆಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ತನ್ನ ವಂಶಜನಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತನಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿರುವನೆಂದು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನು—ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ತಂದೆಯು—ಮೆಸ್ಸೀಯನನ್ನು ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸುವನೆಂದು ದಾವೀದನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

“ನನ್ನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ” ಎಂಬ ಅನುಗ್ರಹವು ದೈವಸ್ವರೂಪಿಯಾದವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ದಾವೀದನಿಗೂ ದೇವರ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. “ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದಪೀಠವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು” ಎಂಬುದು ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು: ವಿಜಯಿಯಾದ ಅರಸನು ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವಾಗಿ ಮಲಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಧಿಪತ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಇಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ರಾಜತ್ವವು ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕವಾದುದಲ್ಲ; ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆಗಿದೆ. ಅವರ ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸಲ್ಪಡುವ ನಿಜವಾದ ಶತ್ರುಗಳೆಂದರೆ ಪಾಪ, ಮರಣ ಮತ್ತು ದೆವ್ವಗಳು (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 15:25–26, ಕೊಲೊಸ್ಸೆಯವರಿಗೆ 2:15).

ಯೇಸು ದಾವೀದನ ಪುತ್ರರೂ, ಮೆಸ್ಸೀಯರೂ, ಸ್ವತಃ ದೇವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅವರ ಗುರುತನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಂತೆ ನಾವೂ ವಿಶ್ವಾಸದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಪರಮಾನಂದದ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ನೋಡುವಾಗ, ಅವರ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ನೇರವಾಗಿಯೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವೆವು; ಆ ಅರಿವು ಇಂದು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಮಿಗಿಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಟನೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವುದಾದರೂ, ಈಗ ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.

ಆ ಗುರಿಯತ್ತ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ಹೆಜ್ಜೆಯೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡುವುದು. ಇದು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮಾಡಿದಂತೆ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು. ಅಧ್ಯಯನವು ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ; ಅದು ಮೌಲ್ಯಯುತವಾದದ್ದಾದರೂ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವ ದೇವರ ನಿಜವಾದ ಅರಿವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ. ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ, ದೇವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬರುವ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾವು ಮನತೆರೆದಿರಬೇಕು.

ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಯೇಸುವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ತಮ್ಮದೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಮನತೆರೆಯಲು ವಿಫಲರಾದರು. ಬಹುಶಃ, ಅರಿವಿನಿಂದ ಯೇಸುವಿನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಮತ್ತು “ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿಲ್ಲದ” ಆ ಒಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯು, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೂ—ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡ—ಅದೇ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿರಬಹುದು.

ಇಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿ. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವಾಗ, ಅರಿತುಕೊಂಡ ಆ ಒಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶದ ವರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತಿದ್ದವರಂತೆ ನೀವೂ ಅವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು “ಆನಂದದಿಂದ” ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ.

ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಒಂದು ದಿನ ಪರಮಾನಂದದ ದರ್ಶನದ ಭಾಗ್ಯವು ನನಗೆ ದೊರೆಯಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ವರದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ. ಆ ದಿನದವರೆಗೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ, ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನೂ ತೆರೆಯಿರಿ. ಈಗಲೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಉದಾರತೆ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

“ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಈ ಬಡ ವಿಧವೆ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಕೆ ಹಾಕಿದ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಇವಳು ತನ್ನ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೂ, ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನೆಲ್ಲ, ತನ್ನ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.” ಮಾರ್ಕ 12:43–44

ನೀವು ಎಷ್ಟು ಉದಾರಿಗಳು? ಇದು ಸವಾಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಆದರೂ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು. ನಿಮ್ಮ ಉದಾರತೆ ದೇವರ ಅಪರಿಮಿತ ಉದಾರತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆಯೇ? ಬಡತನ, ಅನಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಬದುಕಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆ ನೀಡುವ ಕರೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗಿ, ನೀವು ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಬಹುಶಃ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಈ ಆದರ್ಶವನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಅದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ದೀನತೆಯು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಸಂಪತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂಪತ್ತು, ನಾವು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರಬಹುದಾದ ಅಥವಾ ಬಯಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಲೌಕಿಕ ಸೊತ್ತುಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳನ್ನೂ ಬಹಳವಾಗಿ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಯಾತನೆಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮೊದಲು ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಕುರಿತು ಜನರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ಉಪದೇಶವೊಂದರಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಸೀಮಿತ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಅವರು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದ್ದರು. ಇಂದು, “ನಿಲುವಂಗಿಗಳು” ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸನ್ಮಾನಗಳಂತಹ ಭಕ್ತಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ದುರಾಸೆ, ಬಡವರ ಕಡೆಗಣನೆ ಮತ್ತು ಕಪಟ ಧಾರ್ಮಿಕತೆಗಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಈ ಗಂಭೀರ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ದಂಡನೆ ದೊರೆಯುವುದು” (ನೋಡಿ. ಮಾರ್ಕ 12:38–40).

ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಬಹುಶಃ ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಉನ್ನತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಆಡಂಬರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೀರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಥೈಸಿದಂತೆ ಚಾಚೂತಪ್ಪದೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ. ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವರೇ ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಅವರ ಗದರಿಕೆಯಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಿದವು—ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲು ಸಂಚು ಹೂಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದವು.

ಅದೇ ದಿನ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅರ್ಥಹೀನ ಭಕ್ತಿಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಯೇಸು ಜನರಿಗೂ, ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಬೋಧಿಸಿದರು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಜ್ಞೆ ಯಾವುದು ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಿದರು: “ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು…. ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು” (ಮಾರ್ಕ 12:30–31).

ಇಂದಿನ ಉಪದೇಶದಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಜನರಿಗೂ, ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ದೇವಾಲಯದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಎರಡು ಚಿಕ್ಕ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದ ಬಡ ವಿಧವೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ಅವಳು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ “ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಲೆಪ್ಟಾ (ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ಮೈಟ್ಸ್” ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಮುಖಬೆಲೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಒಂದು ಲೆಪ್ಟಾನ್ ನಾಣ್ಯದ ಮೌಲ್ಯವು, ಕಾರ್ಮಿಕನೊಬ್ಬನ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಿನಗೂಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ದಿನಾರಿಯುಸ್‌ನ ಸುಮಾರು 1/128 ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ದಿನಗೂಲಿ $170 USD ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅವಳ ಎರಡು ನಾಣ್ಯಗಳ ಮೌಲ್ಯ ಸುಮಾರು $2.66 ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು—ನೋಡಲು ತೀರ ಅಲ್ಪವಾದ ಮೊತ್ತವಾದರೂ, ದೇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಔದಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ತೀರ್ಪು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಐಶ್ವರ್ಯವಾಗಲಿ ಬಡತನವಾಗಲಿ ಅವರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕೊಡುಗೆಯ ಗಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಅವರು ಔದಾರ್ಯವನ್ನು ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ನಿಮಗಿರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಅವರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ—ಅಂದರೆ, “ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ” ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನು. ಈ ಪ್ರೀತಿ ಮೊದಲು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ; ನಂತರ ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ದೇವರಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕು? ಬಡ ವಿಧವೆಯಂತೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ “ಇಡೀ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು” ಕೊಡಬೇಕು; ಅಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ನೀವು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಯೇಸು ಮೆಚ್ಚಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ; ಅವರು ನಮ್ಮಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದೂ ಇದನ್ನೇ.

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕರೆಪಡೆದಿರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಔದಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಸೀಮಿತ ಜೀವಿಗಳಾದ ನಾವು ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಪೂರೈಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲ. ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಇಂತಹ ಔದಾರ್ಯ ಕಷ್ಟವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೂ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವು ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ತೊರೆಯಲು ವಿರೋಧಿಸುವ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಅವಶೇಷಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ, ಆತ್ಮ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನೂ ತೊಡೆದುಹಾಕುವಷ್ಟು ಉದಾರಿಗಳಾಗಲು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಆಗ ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರರಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಮರಳಿ ಅರ್ಪಿಸಲು ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೀರಿ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಔದಾರ್ಯದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿರಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಸಮಯ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಔದಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಿಸಲಾರರು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ, ಇಂತಹ ಸ್ವಯಂ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿಯಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ


ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು!

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: