ಕನ್ನಡ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು!

ವಿಷಯಸೂಚಿ


ಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ಪಿತನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಉದ್ಗರಿಸಿದರು: “ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಭೂಲೋಕಕ್ಕೂ ಒಡೆಯರಾದ ಪಿತನೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದಲೂ ವಿದ್ಯಾವಂತರಿಂದಲೂ ಮರೆಮಾಡಿ, ಚಿಕ್ಕವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಹೌದು, ಪಿತನೇ, ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪಾಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಪಿತನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಿತನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪುತ್ರನನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ; ಪುತ್ರನೂ, ಪುತ್ರನು ಯಾರಿಗೆ ಪಿತನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅವರೂ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪಿತನನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ.” ಮತ್ತಾಯ 11:25–27

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಇಡೀ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತದೆ—ಈ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಸಾಫಲ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಯೇಸು “ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಭೂಲೋಕಕ್ಕೂ ಒಡೆಯರಾದ ಪಿತನನ್ನು” ಸ್ತುತಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ತಾವೇ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರಾಗಿದ್ದರೂ, “ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಸತ್ತೆಯುಳ್ಳವರು”—ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಸಹನಿತ್ಯರೂ ಒಂದೇ ಸಾರಸ್ವರೂಪವುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ—ಅವರು ಪಿತನಿಗೆ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮೂಲ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ…” (exomologoumai) ಎಂಬ ಪದಪ್ರಯೋಗವು, ಪುತ್ರನು ಪಿತನ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಕೃಪಾಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪಿತನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸಮಸ್ತಕ್ಕೂ—ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ—ಸರ್ವಶಕ್ತ ಒಡೆಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯೇಸು ಪಿತನ ಕಡೆಗಿನ ಈ ಮೂಲಭೂತ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಎರಡು ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಇದು ನಿತ್ಯಸತ್ಯವಾಗಿದೆ; ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೇಸುವಿನ ಮೂಲಕವೂ ಅವರೊಂದಿಗೂ ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ.

ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ (“ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ) ಆರಂಭವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೆರಡೂ ಪಿತನ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಯೇಸು ತಾವೇ ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ. ಪಿತನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ ನಂತರ, ಅದು ಏಳು ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಮೊದಲ ಎರಡು ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳು—“ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ” ಮತ್ತು “ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ”—ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತವೆ: ದೇವರನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಪೂರ್ಣ ಸದಸ್ಯರಾಗುವ ಮೂಲಕ ಆ ಮಹಿಮೆಯೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು. ಇಂದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, “ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು” “ಚಿಕ್ಕವರಿಗೆ” ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದೂ, ಪುತ್ರನು ತಾನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಪಿತನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದೂ ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಸು ನಮಗೆ ಪಿತನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಾಗಲೇ ನಾವು ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಳಗೂ ಪಿತನೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಆಪ್ತ ಸಂಬಂಧದೊಳಗೂ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ: “ಪುತ್ರನೂ, ಪುತ್ರನು ಯಾರಿಗೆ ಪಿತನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅವರೂ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪಿತನನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ.” ಪಿತನನ್ನು ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾವು ಸಹ ಅವರನ್ನು ಅರಿತು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೇಸು ಆಳವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಮುಂದುವರಿದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಯಾಸ, ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪದ ಹೊರೆಯಿಂದ ನಾವು ಕುಗ್ಗಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಕರುಣಾಮಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ಇಳಿಸಿಡುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ: “ದುಡಿದು ದಣಿದವರೇ, ಹೊರೆ ಹೊತ್ತವರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವೆನು” (ಮತ್ತಾಯ 11:28).

ಈ ಕೋಮಲ ಆಹ್ವಾನವು ನಮ್ಮ ಕುರಿತಾದ ಯೇಸುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ: ಪಿತನಿಗಾಗಿ ಅವರಿಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯೊಳಗೆ ನಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರನ ನಡುವಿನ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು, ಹೀಗೆ ಪರಮಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಬೇಕು—ನಮ್ಮ ಇಹಲೋಕದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಎಂಥ ಉನ್ನತವೂ ಮಹಿಮಾಭರಿತವೂ ಆದ ಕರೆಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ!

ಈ ಸುಂದರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಂತೆ ಯೇಸು ತಾವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಇಂದು ಅದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮಿಡಿಯಬೇಕೆಂದೂ, ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಬಯಕೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಅವರು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲವೂ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಪಿತನ ಕಡೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ; ಅವರ ಕೃಪಾಪೂರ್ಣವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆದ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದಲೂ ಶ್ರಮಿಸಿ.

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದವರ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪಿತನೇ, ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಸಾರಸ್ವರೂಪಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಕ್ಕೂ—ಹಿಂದೆ ಇದ್ದವರೂ, ಈಗ ಇರುವವರೂ, ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವವರೂ ಆದ, ಮಹಾನ್ ‘ನಾನೇ ಇರುವವನು’ ಎಂಬ ನಿಮಗೂ—ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಗೌರವವೂ ಸ್ತುತಿಯೂ ಮಹಿಮೆಯೂ ಸಲ್ಲಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರೂ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರೂ ಆದ ಯೇಸು ಮಹಿಮೆಯೊಡನೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದನ್ನು ನಾವು ಆನಂದಭರಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವಿಕೆಯು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಜೀವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ. ಆಗ ನೀವು ಅವರೊಂದಿಗೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೂ ಸೇರಿ ನೂತನ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ನೂತನ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ದೇವರ ಗುಪ್ತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಯೇಸು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಬಂದರು; ಅವರ ಶಿಷ್ಯರೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು. ಸಬ್ಬತ್ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಅವರು ಸಭಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅನೇಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಅವರು, “ಇವನಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಇವನಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಈ ಜ್ಞಾನ ಎಂಥದ್ದು? ಇವನ ಕೈಗಳಿಂದ ಎಂಥ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮಾರ್ಕ 6:1–2

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಾದ ನಜರೇತಿನ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿ, ಅವರು ನಮಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವಾಗ, ನಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಬೆರಗು ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಅವರ ಸತ್ಯವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವಾಗ, ದೇವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡು ನಾವು ಆನಂದದಿಂದ ಬೆರಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಗ, ಅವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದೇ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಇತರ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾವು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೂಬಹುದು. ಯೇಸು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಕ್ಷಣಗಳಿವು. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಜರೇತಿನ ಜನರು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾದ ಪರಿಚಯವಿತ್ತು. ಅನೇಕರು ಅವರು ಬೆಳೆದು ಬಂದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರು, ಅವರ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಅವರ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಬೋಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಸರಳ ಬಡಗಿಯ ಮಗನ ಕುರಿತು ತಮಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವವನ್ನು, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಕುರಿತು ತಮಗಿದ್ದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ನಜರೇತಿನ ಜನರಂತೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ? ಯೇಸು ವಿನಯದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಸಾಮಾನ್ಯತೆಯ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನಾವು ಹೀಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಪರಿಚಯದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಾವು ಅವರ ದೋಷಗಳು ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಗಮನಹರಿಸುವಾಗ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕವೂ ಒಂದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ, ಅವರ ಅನುಗ್ರಹಮಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವುದು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಉದುರಿದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನಾವು ವಿಫಲರಾಗಬಹುದು. ಈ ಕೆಲಸಗಳು ಸರಳವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹದ ಅವಕಾಶಗಳಾಗಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎರಡು ತೀರಾ ಭಿನ್ನ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದು: ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಮಾಡುವ ಹೊರೆಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ ಸೇವೆಯಾಗಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ವಿನಮ್ರ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆಳವಾದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ, ನೋಡಲು ಚಿಕ್ಕದೂ ಅಲ್ಪವೂ ಆಗಿರುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಇತರರಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಯೇಸು ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ಸಾಮಾನ್ಯ ತೋರಿಕೆಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡು, ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅದು ನಮಗೆ ತುಂಬ ಪರಿಚಿತವೂ ರೂಢಿಯೂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಷ್ಟೇ, ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಾವು ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವಸರದಿಂದ ಅಥವಾ ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಅದ್ಭುತದಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸದೆ ಬಲಿಪೀಠವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೆ? ನಾವು ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವುದರಾಚೆಗೆ ನೋಡಿ, ನಾವು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಅಲೌಕಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕಲ್ವಾರಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು: ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಶಿಲುಬೆಯ ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಪುತ್ರನಾದ ದೇವರು ಅರ್ಪಿಸುವ ಏಕೈಕ ನಿತ್ಯ ಸಮರ್ಪಣೆ ಅದು. ಹಾಗೆಯೇ, ಸ್ವರ್ಗದ ನಿತ್ಯ ಔತಣವನ್ನೂ ನಾವು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಶ್ರೇಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆ, “ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು!” ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಇಂದು ನಜರೇತಿನ ಜನರ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಅರಿಯಲು ನಾವು ವಿನಯವನ್ನೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜಾಗರೂಕತೆಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯತೆ ಅಡೆತಡೆಗಳಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅವರು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಬರುವ ಗುಪ್ತ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಅವರನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹುಡುಕಿ; ಅವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಪವಿತ್ರ ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಬೆರಗಿನಿಂದ—ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ—ಹರ್ಷಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ದೇವರ ಪುತ್ರನು ಪ್ರತಿದಿನ ತಮ್ಮನ್ನು ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ವಿನಮ್ರ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸದಾ ಸನ್ನಿಹಿತರಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಪ್ರತಿದಿನ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಲು, ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಬೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ವಿನಮ್ರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಾನು ಬದುಕಿ, ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಸಾಧನವಾಗುವಂತೆ ಆಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ಸಂತೋಷ!

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)

ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಮಂದಿ ಆನಂದದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು, “ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮದ ನಿಮಿತ್ತ ದೆವ್ವಗಳು ಸಹ ನಮಗೆ ಅಧೀನವಾಗುತ್ತವೆ” ಎಂದರು. ಯೇಸು, “ಸೈತಾನನು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಗೋ, ‘ಹಾವುಗಳನ್ನು ತುಳಿಯಲು’ ಮತ್ತು ಚೇಳುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಶತ್ರುವಿನ ಸಮಸ್ತ ಬಲವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಲು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ; ಯಾವುದೂ ನಿಮಗೆ ಹಾನಿಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಆತ್ಮಗಳು ನಿಮಗೆ ಅಧೀನವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸಂತೋಷಪಡದೆ, ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ಸಂತೋಷಪಡಿ” ಎಂದರು. ಲೂಕ 10:17–20

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಹಿಸಿ, ತಾವು ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಊರಿಗೂ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ಅವರನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಬ್ಬರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನೀವು ಹೊರಡಿರಿ; ಇಗೋ, ತೋಳಗಳ ನಡುವೆ ಕುರಿಮರಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” (ಲೂಕ 10:3). ನಿಜವಾದ ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಾರದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟ, ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಾರ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯತ್ವ ಇವು ನಮ್ಮ ಕ್ರೈಸ್ತ ಕರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದ ವಾಸ್ತವತೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಪಿಶಾಚನು ಆವೇಶಿಸಿರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಸುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಇದು ಭಯಾನಕ ಅನುಭವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದುಷ್ಟನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಾಶವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಆವೇಶಕ್ಕೊಳಗಾದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ನೀವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆ ದೆವ್ವಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತೀರಿ—ಮತ್ತು ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ! ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ ನೀವು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ನಿಲ್ಲುವಿರಿ. ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಯೇಸು ಕಳುಹಿಸಿದ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಶಿಷ್ಯರ ಅನುಭವವು ನಿಖರವಾಗಿ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತೇವೆ. ದೃಢೀಕರಣ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ನಾವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸಲು, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾರಲು ಮತ್ತು ದೆವ್ವಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಈ ಆರಂಭದ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಮಗೂ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಾವು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಾಟಕೀಯವಾದ ಭೂತೋಚ್ಚಾಟನೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೆಡುಕನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯುವ ಮೂಲಕ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೆವ್ವಗಳು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ; ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಾರುವ ಸುವಾರ್ತೆಯ ನೈಜ ಸತ್ಯದ ಮುಂದೆ ಅವು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಾಗ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ವಿರೋಧವೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು “ತೋಳಗಳ ನಡುವೆ ಕುರಿಮರಿಗಳಂತೆ” ಕಳುಹಿಸಿದಂತೆಯೇ, ನಾವೂ ಹಗೆತನವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ದುಷ್ಟನು ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಗಾದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿರೋಧ, ತಿರಸ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನಾವು ಎದೆಗುಂದಬಾರದು, ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಲೂ ಬಾರದು. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗಾಗಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು—ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನೂ—ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಶಿಷ್ಯರು ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಪಟ್ಟಣಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಧೂಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿಬಿಡುವಂತೆ ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದರು.

ಕೇವಲ ಇತರರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯಲು ಅಥವಾ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಲು ನಾವು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ, ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಜೀವದ ಪರಿವರ್ತಕ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಲು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ರಾಜಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಆದರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಸತ್ಯವೊಂದೇ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದನ್ನು ಸಾರಲು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಭಯಪಡಬಾರದು.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಆನಂದವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿನ ಅಥವಾ ಕೆಡುಕಿನೊಂದಿಗಿನ ಮುಖಾಮುಖಿಗಳಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ “ಹೆಸರುಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ” (ಲೂಕ 10:20) ಎಂಬ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆನಂದವು ಬೇರೂರಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಂದಾಗಿ ಇತರರ ಹೆಸರುಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರ ಆನಂದವು ನಮ್ಮದೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಆನಂದವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ಕಳುಹಿಸಿದ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಶಿಷ್ಯರ ನಡುವೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೆಡುಕಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ನಿಮಗೆ ದೊರೆತ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಕರೆಯನ್ನು ನೀವು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಪ್ರತಿರೋಧ ಅಥವಾ ಹಗೆತನವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನೀವು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೀರಾ? ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವವರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ; ಅವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿರಿ, ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸುವ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಡುಕಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿರಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹೆಸರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ನೀವು ತೋರಿದ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಹರ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಆನಂದವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ನನ್ನ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಪ್ರಭುವೇ, ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಕೇಳಬೇಕಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಸಾರಿದಿರಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ. ಕೆಡುಕಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಮತ್ತು ಮುರಿದ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಬಲಪಡಿಸಿರಿ. ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೆಳೆಯಲು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ದುಃಖಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಯೇಸು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಅಧಿಕಾರಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, “ನನ್ನ ಮಗಳು ಈಗಷ್ಟೇ ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಬಂದು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಡಿರಿ; ಆಗ ಅವಳು ಬದುಕುವಳು” ಎಂದನು. ಯೇಸು ಎದ್ದು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಅವರ ಶಿಷ್ಯರೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಅವರ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದು ಅವರ ಮೇಲಂಗಿಯ ಕುಚ್ಚನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಳು. “ನಾನು ಅವರ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಸಾಕು, ಗುಣವಾಗುವೆನು” ಎಂದು ಅವಳು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು. ಮತ್ತಾಯ 9:18–21

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಬಹುಶಃ ನೀವು ಗಂಭೀರವಾದ ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರೊಬ್ಬರ ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ನೀವು ತೀವ್ರವಾದ ಅವಮಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿಮಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದವರೊಬ್ಬರು ಅವಮಾನವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ನೀವು ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬಿಲ್‌ಗಳನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದು, ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು ಭಾವಿಸಿರಬಹುದು. ದುಃಖವು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ, ನಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆಯ ಸಹನೆಯ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಳಿತು ಉಂಟಾಗಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದರಿಂದಲೇ ಇಂಥ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ; ಇಬ್ಬರೂ ತೀವ್ರವಾದ ದುಃಖದ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲು, ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, ತನ್ನ ಮಗಳು ಈಗಷ್ಟೇ ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ದುಃಖದಿಂದ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಬದುಕುವಳು ಎಂಬ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ಬಂದು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಡುವಂತೆ ಅವನು ಯೇಸುವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಅವನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಗಮನಾರ್ಹ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವದಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದು ಅವರ ಮೇಲಂಗಿಯ ಕುಚ್ಚನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ. ಇಂಥ ಸರಳವಾದ ಕೃತ್ಯವೂ ತನಗೆ ಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವಳು ನಂಬಿದ್ದಾಳೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳ ಹಠಾತ್ ಮರಣ ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಯಾತನೆ ಭಾರವಾದ ಶಿಲುಬೆಗಳಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೀವ್ರ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕಾಣಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ.

ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ತಂದೆಗೂ ತನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಅರಿವಾಗಿರಬಹುದು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಕಿ—ಆಕೆಗೆ ಉಣಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಿ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದ ಆತನು—ಈಗ ತಾನು ಜಯಿಸಲಾಗದ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಮರಣದ ಮುಂದೆ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ರಕ್ತಸ್ರಾವದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಕಾಯಿಲೆಯ ದೈಹಿಕ ನೋವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ವಿಧಿಸಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಯಾಜಕಕಾಂಡದ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ, ಆಕೆಯ ನಿರಂತರ ರಕ್ತಸ್ರಾವವು ಆಕೆಯನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಶುದ್ಧಳನ್ನಾಗಿಸಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯ ಜೀವನದಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ರಕ್ತಸ್ರಾವ ನಿರಂತರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಆಕೆಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯೂ ನಿರಂತರವಾಗಿತ್ತು—ಅದೊಂದು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಗಡಿಪಾರಿನ ಜೀವನವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದದ್ದು ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಏನಾದರೂ ಇತ್ತೇ?

ಯಾತನೆಯ ಎದುರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕು: ಒಂದೋ ನಾವು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತೇವೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಹತಾಶೆ, ಅಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ದಂಗೆಯ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ. ಯಾತನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿ ಉಳಿಸುವುದು ಅಪರೂಪ—ಅದು ಹೃದಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟವೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ: ನಾನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವೆನೇ ಅಥವಾ ಕಹಿಭಾವದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವೆನೇ?

ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಹತಾಶೆಗೆ ಮಣಿಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಬದಲಾಗಿ, ಧೈರ್ಯಪೂರ್ಣವೂ ವಿನಮ್ರವೂ ಆದ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಯೇಸುವಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದರು—ಒಬ್ಬರು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೌನವಾಗಿ ಕೈಚಾಚಿದರು. ಇಬ್ಬರ ಭರವಸೆಗೂ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿತು.

ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಶುದ್ಧವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದನ್ನು ಯೇಸು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವರು ಅಶುದ್ಧರಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಅವರೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಳನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ, ತಾವೇ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಜವಾದ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ದೊರೆಯುವ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದ, ಪಾಪಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳ ಅಭ್ಯಂಗ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವೂ “ಅವರ ಉಡುಪನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಹುದು” ಮತ್ತು ಮುರಿದುಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ಯಾತನೆಯೂ ಅತೀ ಆಳವಾದುದಲ್ಲ, ಯಾವ ಗಡಿಪಾರಿನ ಜೀವನವೂ ಅತೀ ದೀರ್ಘವಾದುದಲ್ಲ, ಯಾವ ನಷ್ಟವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾದುದಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಗಾಯಗಳು ಹೊಸದಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಹಳೆಯದಾಗಿರಲಿ, ನೀವು ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ, ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಕೈಚಾಚಿ. ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಶರಣಾಗತಿಯ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅವರ ಉಡುಪಿನ ಅಂಚನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ. ಅವರು ವಿಮುಖರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ನೀವು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ, ಅವರು ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಧೈರ್ಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಜನರ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಕನಿಕರದಿಂದ ಮರುಗುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಎದುರಾದಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡುಗೆಗಳಾಗಿ—ನನ್ನ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪೂರ್ಣಹೃದಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವ ಅವಕಾಶಗಳಾಗಿ—ಕಾಣಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವು ಸಾಕಾಗದಂಥ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಾನು ಸಹಿಸಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಾವು ಆಡುವ ಮಾತುಗಳು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ಮಾತನಾಡಲಾಗದ ಒಬ್ಬ ದೆವ್ವಪೀಡಿತನನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ದೆವ್ವವನ್ನು ಹೊರಗಟ್ಟಿದಾಗ ಆ ಮೂಕನು ಮಾತನಾಡಿದನು. ಜನಸಮೂಹವು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು, “ಇಂಥದ್ದನ್ನು ಇಸ್ರಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ” ಎಂದಿತು. ಮತ್ತಾಯ 9:32–33

ನಿಮಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ದಿನ ಹೇಗೆ ಕಳೆಯಿತೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ ಹೇಳಲು, ನಿಮ್ಮ ಆಶೆಗಳನ್ನು, ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಮತ್ತು ಒಂಟಿತನ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಈ ದೆವ್ವಪೀಡಿತನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಕಟ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು.

ರೂಪಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅಥವಾ ದೇವರಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದಾಗ, ಈ ದೆವ್ವಪೀಡಿತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ “ಮೂಕತನ” ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗೊಂದಲಮಯ ಚಿಂತನೆಯ ಫಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ದೇವರ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೂಕತನವು ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರದ ಬರಿದಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ನಾವು ಬಹಳ ಮಾತನಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಾಮರಸ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಬದಲು ಗದ್ದಲವಾಗುತ್ತವೆ, ದೈವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಬದಲು ಕೇವಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗುವ ಬದಲು ಅಸಂಬದ್ಧ ಮಾತುಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂವಾದಿಸುವುದೆಂದರೆ ಏನು? ಅದು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದಲ್ಲ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾತನಾಡುವುದಲ್ಲ, ವಾದದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವುದಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಇತರರು ನೋಡಲೆಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಸಂವಾದವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಸತ್ಯದಿಂದ—ದೇವರ ಸತ್ಯದಿಂದ—ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದಾಗ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಉನ್ನತಗೊಂಡು ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ. ನಾವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲಿ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಹೇಳಲಿ, ಕೇವಲ ಪದಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ—ನಮ್ಮನ್ನೇ, ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಐಕ್ಯವನ್ನು, ಇತರರ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇಡುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಮಾತುಗಳ ಉದ್ದೇಶ ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವುದಾಗಿದೆ. “ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು?” ಎಂಬಂಥ ದೈನಂದಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಾತುಗಳು ಅನುಗ್ರಹದ ವಾಹಕಗಳಾಗಬಲ್ಲಂತೆಯೇ, ಹಾನಿಯ ಸಾಧನಗಳೂ ಆಗಬಲ್ಲವು. ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಅಥವಾ ಹರಟೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಡಿದಾಗ, ಅವು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸುವ ಬದಲು ಕೆಡವುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ದೇವರ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನಾವು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಹಾನಿಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ದೆವ್ವಪೀಡಿತನನ್ನು ಕಾಣಲು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯುವಾಗ, ಸಹಜವಾದ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮೃದುವಾದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಮಾತು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ದಿನ ಹೇಗೆ ಕಳೆಯಿತೆಂದು ಸಾಂತ್ವನದಿಂದ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಸಂತೋಷಕರ ಭೇಟಿಯೊಂದರ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಹೃದಯದ ಮೂಲಕ ಬೆಳಗುವ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ—ಇಂಥ ಸಂವಾದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.

ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ದೆವ್ವವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೊರಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಾಧೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು. ಮನುಷ್ಯರಾದ ವಾಕ್ಯವು ದೆವ್ವವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಅದು ಕೇವಲ ಮಾತನಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದ ಪವಾಡವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ—ಅದು ಅವನ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದೆ. ನಿತ್ಯ ವಾಕ್ಯವಾದ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮಾನವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅದರ ಪವಿತ್ರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ತರುತ್ತಾರೆ: ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಧ್ವನಿ ನೀಡುವುದು, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದು.

ಈ ರೂಪಕವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮೂಕತನವನ್ನೂ ಹೊರಹಾಕಲು ಯೇಸು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ—ಅಂದರೆ, ದೈವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಬದಲು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಹಾನಿಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ನಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದುಷ್ಟ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನೂ ಹೊರಹಾಕಲು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ದುಷ್ಟನ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಾಗ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೂಕತನವು ಅತ್ಯಂತ ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವರು ನಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನೂ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಅವರು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಫಲ—ನಾವು ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಳಲು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.

“ಇಂಥದ್ದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ!” ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ ಜನಸಮೂಹದ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಹಾನಿಕರವಾದ ಮಾತಿನ ಹೊರೆಯಿಂದ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ವಿಸ್ಮಯ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಯೇ ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಹಾಗೂ ಆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ಆದಾಗ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮೂಕತನವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು, ನಮಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಪಿತನ ನಿತ್ಯ ವಾಕ್ಯವೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೂಕನನ್ನಾಗಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಗೊಂದಲ, ಭಯ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿರಿ. ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿರಿ, ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನುಡಿಯಲು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಕ್ಕೆ ಮಹಿಮೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಸಾರಲು, ಇತರರನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹೆದರದಿರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮತ್ತು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಹನ್ನೆರಡು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕರೆದು, ಅಶುದ್ಧಾತ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೋಗವನ್ನೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನೂ ಗುಣಪಡಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿದರು. ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರೇಷಿತರ ಹೆಸರುಗಳು ಇವು… ಮತ್ತಾಯ 10:1–2

ನೀವು ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಮೊದಲು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ಮುಂದೆ ಏನು ನಡೆಯಲಿತ್ತೆಂದು ಎಂದಿಗೂ ಊಹಿಸಿರಲಾರರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಮಂದಿ ಮೆಸ್ಸೀಯರು ತಮ್ಮ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಲಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸಾರಲಾಗಿದೆ; ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಚಿತ್ತದಂತೆ, ಅವರು ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರದೂರದವರೆಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು. ಅವರು ದಿವ್ಯ ಬಲಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಕೇವಲ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು. ಹಸ್ತನಿಕ್ಷೇಪದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದರು. ಅವರು ಯೇಸುವಿನ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಮ್ಮ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಿದರು.

ದೇವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಬದುಕು ಇಷ್ಟು ಫಲಪ್ರದವಾಗಲು ಕಾರಣ, ಅವರು ದೇವರ ಪುತ್ರನಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮತ್ತು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಂಬುದೇ ಆಗಿದೆ. ಅದು ಅವರ ಸ್ವಂತ ಆಲೋಚನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮದೇ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಒಂದು ಕನಸನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ತಾವು ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕರು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾದರು. ದೈವಿಕ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅವರ ವಿಧೇಯತೆಯು ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯ ಪ್ರವಾಹದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿತು ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಯಿತು.

ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬದುಕನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಯಾವುವು? ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಯಾವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ? ಪ್ರೇಷಿತರ ಫಲಪ್ರದತೆಯನ್ನು ನಾವು ಅನುಸರಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದು ವಿವೇಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ಉದಾರವಾದ ವಿಧೇಯತೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ.

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ. ನಾವು ಹಣ ಉಳಿಸಲು, ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು, ಕುಟುಂಬ ಹೊಂದಲು, ಸ್ನೇಹಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗಲು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಬಯಸಬಹುದು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ ಮತ್ತು ದೇವರ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವೂ ಆಗಿರಬಹುದಾದರೂ, ಅವರ ಚಿತ್ತ ಇದೇ ಎಂದು ನಾವು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನಾವು ವಿನಯದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಅರಸಬೇಕು, ಅವರ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾವುದು ಫಲಕೊಡುವುದೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವವರ ಪರಿಪಾಲನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಯೇಸು ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕರೆದದ್ದು ಜೀವನದ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಯೇಸು ಬಯಸುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಒಳ್ಳೆಯವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆಗಿವೆ. ವಿವಾಹಿತರಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ, ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಆದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವನದ ಕರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಮಾನಸಾಂತರದ ಹೊಸ ಆಳಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಡಬಹುದಾದ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ—ನಾವು ಸಾಧ್ಯವೆಂದೇ ಊಹಿಸಿರದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮತ್ತು ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕರೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿ, ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಲಾಟರಿ ಬಹುಮಾನ ಬಂದಿತೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತೀರಾ ಲೌಕಿಕ ಮನೋಭಾವದವರೆಂದೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಂಥ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ—ಬಹುಶಃ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಂತೂ ಅಲ್ಲ.

ದೇವರು ನಮಗೆ ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅನಂತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳ ಅಲೌಕಿಕ ನಿಧಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕರುಣೆ ಅಪಾರವಾಗಿದೆ—ಸಂತರು ಅದನ್ನು ವಿಶಾಲವೂ ಅಗಾಧವೂ ಆದ ಸಾಗರವೆಂದು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅದು ಸಮಸ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಯಲ್ಪಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಾಂತರದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಪ್ರವಾಹದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತೇವೆ; ಆಗ ದೇವರು ಅನುಗ್ರಹದ ಅಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸುರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ—ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಳಿಕ ಸದಾ ಹೊಸತಾದ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾವುದೋ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅದು ಲೋಕದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿ ಕಾಣದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿಡಿ. ಅವರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮಗೆ ವಹಿಸಲಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ದೇವರು ನಿಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಈಗ ನೀವು ಗ್ರಹಿಸಲಾರಿರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ.

ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯ ದೇವರೇ, ನೀನು ಯಾವುದೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆದು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲು ಬಯಸಿರುವೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಊಹಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ನೀನು ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಅನುಗ್ರಹದ ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಸದಾ ಆಳವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಸೇವಾಕಾರ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಷಿತರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ಹೋಗುವಾಗ, ‘ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ’ ಎಂದು ಸಾರಿರಿ. ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿರಿ, ಸತ್ತವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿರಿ, ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿರಿ, ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿರಿ. ನೀವು ಉಚಿತವಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ; ಉಚಿತವಾಗಿಯೇ ಕೊಡಿರಿ.” ಮತ್ತಾಯ 10:7–8

ಹೀಗೆ ಅವರು ಹೊರಟರು! ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೇಷಿತರು—ಅಂದರೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಬ್ಬರಾಗಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೂ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮುಂದೆ ತಾವೇ ಬರಲಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಭುವೇ ಬರುವಾಗ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಜನರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಅವರಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವು ಕೇವಲ “ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮನೆತನದ ಕಳೆದುಹೋದ ಕುರಿಗಳ” ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ (ಮತ್ತಾಯ 10:6). ಅವರು ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯರ ಅಥವಾ ಸಮಾರ್ಯದವರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು—ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾತನೆ, ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಶತ್ತಮದಂದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಸುರಿಸುವಿಕೆಯ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ, “ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳ ಜನರನ್ನು ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು” ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದು ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಕಟ್ಟಕಡೆಯವರೆಗೆ ಹೋಗುವರು (ಮತ್ತಾಯ 28:19). ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮೊದಲ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವು ಒಂದು ಮುನ್ಸವಿಯಾಗಿದೆ—ಆದಿಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿ, ಇಂದಿನ ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ.

ಈ ಎರಡು ಹಂತಗಳ ಕಳುಹಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ—ಮೊದಲು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ, ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ—ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ: ದೇವರು ಮೊದಲು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಾರವು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗಿನ ಆಂತರಿಕ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಬೇಕು; ಆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಆಳಗೊಂಡು, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪಂಚಾಶತ್ತಮದವರೆಗೆ ಪ್ರೇಷಿತರು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಂತೆಯೇ, ನಾವೂ ಮೊದಲು ಅವರ ಆತ್ಮರಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ಹಂತಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಪ್ರೇಷಿತರ ಮೊದಲ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ—ಗಂಡ ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಬಂಧಿಕರು ಮತ್ತು ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮುಂದೆ—ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ನಮ್ಮ ಕರೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾರುವ ಮೊದಲು ಅವರಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ನಾವೂ ಅನುಗ್ರಹದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರೇಷಿತರು ಮೊದಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು, ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ಅವರಿಗೆ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಯಿತು, ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆ ಬಳಿಕವೇ ಈ ಮೊದಲ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಅಂತೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವ ಮೊದಲು, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಾನಸಾಂತರವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿರಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಧರ್ಮಬೋಧನೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಮೂಲಕವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬದುಕುವ ಮೂಲಕ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೇಲಿನ ನೈಜ ಪ್ರೀತಿ ಇವು ಅನುಗ್ರಹವು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಂತರಿಕ ರೂಪಾಂತರದಿಂದ ಹರಿದುಬರಬೇಕು—ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಕ್ರಮೇಣ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪ್ರೇಷಿತರಂತೆಯೇ.

ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾರಲು ಅಪೊಸ್ತಲರು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದು, ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಾಗ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. “ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿರಿ, ಸತ್ತವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿರಿ, ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿರಿ, ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿರಿ” ಎಂಬ ಆಜ್ಞೆಯೂ, ತಾವು ಉಚಿತವಾಗಿ ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯೂ, ಈಗಾಗಲೇ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ವಹಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪರಿವರ್ತನೆ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವರ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು—ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.

ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು, ಕಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಅವಕಾಶ ನೀಡದಿದ್ದರೆ—ಪ್ರತಿದಿನ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸದಿದ್ದರೆ—ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತರಾದವರಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಡಲು ನಾವು ಹೆಣಗಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸುವಾರ್ತಾಪ್ರಚಾರವು ತಂತ್ರಗಳಿಂದಲೋ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೋ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಹೋಲುವ ಜೀವನಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲರ್ಹವಾಗಿಯೂ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿಯೂ ಸಾರಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಈ ಮೊದಲ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿರಿ. ಅವರ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕರೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿರಿ: ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ದೇವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವು ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವಂತೆ, ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಆ ಕರೆ. ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತರಾದವರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿರಿ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಗಮನಕೊಡುತ್ತಾ ಇರಿ. ಅಪೊಸ್ತಲರಂತೆಯೇ, ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನೀವು ನೀಡುವ ಸ್ಪಂದನೆಯು ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಿರಿ.

ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಅರಸರೇ, ಭೂಮಿಯ ಕಟ್ಟಕಡೆಯವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಸಾರಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಮೊದಲು ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ, ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತರಾದವರಿಗೂ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಸುವಾರ್ತೆಯ ದೂತರು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ಇಗೋ, ತೋಳಗಳ ನಡುವೆ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ವಿವೇಕಿಗಳಾಗಿಯೂ ಪಾರಿವಾಳಗಳಂತೆ ನಿಷ್ಕಪಟಿಗಳಾಗಿಯೂ ಇರಿ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಭಾಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊರಡೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುವರು. ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮತ್ತು ಅರಸರ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವರು; ಹೀಗೆ ನೀವು ಅವರ ಮುಂದೆಯೂ ಅನ್ಯಜನರ ಮುಂದೆಯೂ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗುವಿರಿ.” ಮತ್ತಾಯ 10:16–18

ಯಾರೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಯತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅದರಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಒಬ್ಬರೊಂದಿಗೊಬ್ಬರು ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಲೆಂದೇ ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೂತನ ಆಕಾಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೂತನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಿಶ್ವದ ಅರಸರ ಪರಮಾನಂದದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವಾಗ, ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗಿನ ಶಾಂತಿ, ಐಕ್ಯ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟು ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಅನುಭವವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಂದು, ಪಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಲೆಯ ರಾಜ್ಯವು ಇನ್ನೂ ಬಲವಾದ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಯುದ್ಧ, ಹಿಂಸಾಚಾರ, ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಭೇದಭಾವಗಳು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು, ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಯಸುವ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ.

ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅತ್ಯಂತ ಖಚಿತವಾದ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಯಾವ ನಿಲುವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು. ಯಾವುದೇ ದೃಢವಾದ ನೈತಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರದವರು ಅಥವಾ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಮೌನವಾಗಿರುವವರು ಜಗತ್ತಿನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ ಸುವಾರ್ತೆಯ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಮಾತನಾಡುವವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಸು ಹನ್ನೆರಡು ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಈ ವಾಸ್ತವಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನವನ್ನು ಸಾರಲು ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಹನ್ನೆರಡು ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಬ್ಬರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀಡಿದ ದೀರ್ಘ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು, ದೈವಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಿತ್ತು, ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾದ ವಿವಿಧ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನೂ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನೂ ಯೇಸುವಿನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು.

ಮೆಸ್ಸೀಯರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸ್ವತಃ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಪಟ್ಟಣವೊಂದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಜನರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುವರು ಎಂದು ಮೊದಲು ಅನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದು ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿಯಲ್ಲ. ತಾವು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು “ತೋಳಗಳ ನಡುವೆ ಕುರಿಗಳಂತೆ” ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟುವ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರು ತೋರಿಸಬೇಕಾದ ನಿಷ್ಕಪಟತೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದ್ವೇಷವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕುರಿಗಳಂತೆ ಅವರು ಸೌಮ್ಯತೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಬೇಕಿತ್ತು, ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕಿತ್ತು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬರ ಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಿತ್ತು.

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಾಗ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಪೊಸ್ತಲರು ಎದುರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾದುದನ್ನು ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪವಿತ್ರ ಸಭೆಯ ನೈತಿಕ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಣೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಾರುವುದೂ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ ಅಥವಾ ಇತರರನ್ನು ದೋಷಿಗಳೆಂದು ತೀರ್ಪುಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಆರೋಪವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಅವು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿಯೂ—ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದ ಒಳಿತಿನ ಕುರಿತ ನೈಜ ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲಿಯೂ—ಬೇರೂರಿವೆ.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು. ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ದ್ವೇಷವನ್ನೂ ಕಿರುಕುಳಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಿರುಕುಳವನ್ನೂ ತೋರಿಸುವುದು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾವು ಸತ್ಯದ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾದಾಗ ವಿರೋಧ ಎದುರಾಗುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು—ಮತ್ತು ಸರ್ಪಗಳಂಥ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದಲೂ ಪಾರಿವಾಳಗಳಂಥ ಸರಳತೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು, ಬಲೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ ಮೋಸಹೋಗದೆ ಕಿರುಕುಳವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷರಹಿತ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಅಚಲವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ನಾವು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯಲು ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆಯೇ? ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ಭರವಸೆಯಿಂದ ಹೊರಟ ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆಯೋ, ಆ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರುಬನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನೀವು ನಡೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವರು ಸದಾ ನಿಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ, ಜಾಣ್ಮೆ, ಸರಳತೆ, ನಿಷ್ಠೆ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯತೆಯಿಂದ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಬೆಳಕನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದಲೂ ವಿರೋಧದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಅರಸರೇ, ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ನಿತ್ಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೀವು ಬಂದಿರಿ. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶಾಲ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಸರ್ಪಗಳ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದಲೂ ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಸೌಮ್ಯತೆಯಿಂದಲೂ, ವಿವೇಕದಿಂದಲೂ ವಿನಯದಿಂದಲೂ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಗುರುವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ಯಾವ ಶಿಷ್ಯನೂ ತನ್ನ ಗುರುವಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲ; ಯಾವ ದಾಸನೂ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲ. ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಗುರುವಿನಂತೆಯೂ ದಾಸನು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನಂತೆಯೂ ಆದರೆ ಸಾಕು. ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನನ್ನೇ ಅವರು ಬೆಲ್ಜೆಬೂಲ್ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದರೆ, ಆ ಮನೆಯವರನ್ನು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾಗೆ ಕರೆಯುವರಲ್ಲವೇ!” ಮತ್ತಾಯ 10:24–25

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಶಿಷ್ಯರು ರಬ್ಬಿಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವರೇ ಗುರುಗಳಾಗಿ, ತಾವು ಪಡೆದ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನವರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಈ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಆಳವಾದ ಹೊಸ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ರಬ್ಬಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಯೇಸು ವಿದ್ವಾಂಸರ ಸುದೀರ್ಘ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಗುರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅವರೇ ಅಂತಿಮವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಗುರು—ಅವತಾರ ತಾಳಿದ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ, ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಶಿಷ್ಯರು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅವರನ್ನು ಮೀರಲಾರರು, ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನರೂ ಆಗಲಾರರು. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಕರೆಯೂ ನಮ್ಮ ಕರೆಯೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುರೂಪರಾಗುವುದೇ ಆಗಿದೆ—ವಿನಯದಿಂದ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವುದು, ಅವರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹ ಅನುಭವಿಸುವುದು. ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಅಪವಾದ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಸಹ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು.

ಅವರು ಅವತಾರ ತಾಳಿದ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅನೇಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರು ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಅವರು ಬೆಲ್ಜೆಬೂಲನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದೂ ಆರೋಪಿಸಿದರು. ಇಂಥದೇ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದರು. ಗುರುವು ಇಂಥ ಅನ್ಯಾಯದ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಗಂಭೀರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ ಈ ಸತ್ಯದ ಉದ್ದೇಶವು ಅವರ ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ನಂತರ ಅವರು ಎದುರಿಸಲಿದ್ದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಯೇಸು ಮುಂಗಂಡಿದ್ದರು. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ನಂತರ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮುಂತಿಳಿಸಿದ ಕಿರುಕುಳ, ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಮರಣವನ್ನೇ ಅಪೊಸ್ತಲರು ಎದುರಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ಬಲಗೊಂಡು, ಅವರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತರು; ಮರಣದವರೆಗೂ ತಮ್ಮ ಗುರುವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅನುಕರಿಸಿದರು.

ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ನಿಷ್ಠೆಯು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿರೋಧವನ್ನೂ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗಾದಾಗ ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಹತಾಶರಾಗಬಾರದು ಅಥವಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲು ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಅನುರೂಪರಾಗುವುದೇ ನಮ್ಮ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಫಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ, ವಿನಯಭರಿತ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಗುರುವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಿಜವಾದ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತೇವೆ; ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಆನಂದವು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಮೀರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರಂತಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕಷ್ಟಗಳು ದೂರವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಆಂತರಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಜವೇ ಆಗಿದೆ: ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದಷ್ಟೂ ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೀಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪೊಸ್ತಲರು ಅನುಭವಿಸಿದ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿ ಮರಣವು ದೈಹಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಭೂಮಿಯ ಕಟ್ಟಕಡೆಯವರೆಗೂ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾ, ನಾವೂ ನಿಜವಾದ ಅಪೊಸ್ತಲರಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ನಾವು ಬಯಸುವುದು ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನೋ ಅಥವಾ ಬಾಹ್ಯ ಶಾಂತಿಯನ್ನೋ? ಬಾಹ್ಯ ಶಾಂತಿ—ಜನಪ್ರಿಯತೆ, ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ—ಹಿತಕರವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕರೆಯ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವಲ್ಲಿ ತೋರುವ ನಿಜವಾದ ನಿಷ್ಠೆಯು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕಾರ, ವಿರೋಧ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಅಂಥ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಂತ ಆಳವಾದ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ; ಈ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತು ನೀಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಕುರಿತು ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಬಾಹ್ಯ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಬದಲು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಲು ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ನಾವು ಪ್ರೇಷಿತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಯಾವುದೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾರದು. ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಎದೆಗುಂದಬೇಡಿ. ಯೇಸು ಇದನ್ನು ಮುಂತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಬದಲಾಗಿ, ಯೇಸುವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ; ಗುರುವಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯಾದರೆ, ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೂ ದಾಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ.

ಗುರುಗಳೆಲ್ಲರ ಗುರುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ನಾನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಪ್ರೇಷಿತರ ಧೈರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಿ. ನಾನು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು, ವಿರೋಧವನ್ನು ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ನನ್ನ ಗುರುವೇ, ನೀವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನಾದ ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ


ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು!

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: