ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರದ ವಾರ

ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ದಾನ ನೀಡಿ

ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರ (ವರ್ಷ A)

“ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ನಿಮ್ಮ ಪಿತನು ನಿಮಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುವರು.”  ಮತ್ತಾಯ 6:4b

ತಪಸ್ಸುಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು 40 ದಿನಗಳು.  ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಓಟದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಲು, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಲು ಮತ್ತು ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಲು ಬಹಳವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ನಮಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಈ ಸಮಯದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.  ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ 40 ದಿನಗಳು, ಯೇಸು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ 40 ದಿನಗಳ ಅನುಕರಣೆಯಾಗಿರಬೇಕು.  ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಯೇಸು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಸಮಯವನ್ನು ಕೇವಲ “ಅನುಕರಿಸಲು” ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಅವರೊಡನೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲಕ ಜೀವಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯೇಸು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ 40 ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.  ಅವರೇ ಪವಿತ್ರತೆ!  ಅವರು ದೇವರ ಪವಿತ್ರರು.  ಅವರೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ.  ಅವರು ಪರಮಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಎರಡನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ.  ಅವರು ದೇವರು.  ಆದರೆ ಯೇಸು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ, ತಮ್ಮೊಡನೆ ಸೇರಲು ಮತ್ತು ಆ 40 ದಿನಗಳ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ತಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಪರಿವರ್ತನೆ ತರುವ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು.  ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಡನೆ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ 40 ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ?

ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.  ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಸಮಯವು ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಸಮೃದ್ಧ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿತು.  ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮೃದ್ಧ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿತು.  

ನಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ಮರುಭೂಮಿ” ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿರುವವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತನಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುವಂಥದ್ದು.  ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಒಣಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ, ಸ್ವಾರ್ಥಪೂರಿತ ಮನ್ನಣೆಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದು “ಗುಪ್ತವಾಗಿದೆ.”  ನಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾದ 40 ದಿನಗಳ ಮರುಭೂಮಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯತ್ತ ಸೆಳೆದು, ದೇವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸದ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಭೇಟಿಯಾಗುವವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವಂಥದ್ದಾಗಿದೆ.

ಈ 40 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.  ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ದೇವರೊಡನೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವುದು.  ನಾವು ಕೇವಲ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಥವಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.  ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ದೇವರೊಡನೆ ನಡೆಸುವ ಗುಪ್ತವಾದ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಸಂವಾದವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತೇವೆ, ಆಲಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ.  ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಅದು “ಸಂವಾದ”ವಲ್ಲ.  ಅದು ನಾವು ನಮ್ಮೊಡನೆಯೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ.

ಈ 40 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.  ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಗದ್ದಲದಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿವೆ.  ಟಿವಿ, ರೇಡಿಯೊ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂತಾದವುಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಕಿವಿಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.  ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರಗಳು, ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತ ನೀಡುವ ಆಹಾರಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆಯ ರುಚಿಮೊಗ್ಗಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ; ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇದು ಮಿತಿಮೀರುತ್ತದೆ.  ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದ ಜೀವನದ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಆನಂದಗಳತ್ತ ತಿರುಗಲು, ಲೋಕದ ಸುಖಗಳ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ವಿರಾಮ ಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಈ 40 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.  ಲೋಭವು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದೇ ನಮಗೆ ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಅದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.  ನಮಗೆ ಇದೂ ಬೇಕು, ಅದೂ ಬೇಕು.  ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ.  ಲೋಕದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದರಿಂದಲೇ ನಾವು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.  ದೇವರಿಂದ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲಿನ ಮೋಹವನ್ನು ನಾವು ತೊರೆಯಬೇಕು; ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಔದಾರ್ಯವೂ ಒಂದು.  

ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ದಾನ ಮಾಡಿ ಎಂಬ ಈ ಮೂರು ಸರಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ.  ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿರುವ ಗುಪ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.  ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ನೀವು ಈಗ ಊಹಿಸಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಹತ್ತರವಾದ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಪ್ರಭು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುವರು.  ನಮ್ಮನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಂಧಿಸುವ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವರು; ಅವರನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡುವರು.

ನನ್ನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.  ಈ 40 ದಿನಗಳ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಾನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಿಂದೆಂದೂ ಮಾಡದಷ್ಟು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.  ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವು ನೀನು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕಾಲವಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.  ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ತಪಸ್ಸುಕಾಲ—ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಒಂದು ಕಾಲ

ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಆದರೆ ನೀನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ನಿನ್ನ ಒಳಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪಿತನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸು. ಗುಪ್ತವಾದುದನ್ನು ನೋಡುವ ನಿನ್ನ ಪಿತನು ನಿನಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುವನು. ಮತ್ತಾಯ 6:6

ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಂದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಒಳಕೋಣೆಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಆಂತರಿಕ ಆಳದಲ್ಲಿಯೇ ನೀವು ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವಿರಿ. ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಅವಿಲಾದ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ, ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇವರು ವಾಸಿಸುವ ಕೋಟೆಯೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತ ಸಂಸರ್ಗದಲ್ಲಿರಲು, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವೆಂಬ ಈ ಕೋಟೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ, ಒಳಗಿನ ಕೋಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಆ ಅತ್ಯಂತ ಒಳಗಿನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರ ಪೂರ್ಣ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವು ನಮಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ಕೇವಲ ದೂರದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ “ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ” ಇರುವ ದೇವರಲ್ಲ. ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ಆಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವ ದೇವರು ಅವರು. ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು, ವರ್ಷದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಒಳಮುಖ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡಲು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.

ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ನೆಚ್ಚಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಹೆಚ್ಚು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ಸಂಕಲ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲವಾಗಿ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಓದು ಅಥವಾ ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಉಪಯುಕ್ತವಾದುದು. ಆದರೆ ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕೆಂಬುದೇ ನಿಮ್ಮ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಬಯಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ನಿಜಕ್ಕೂ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನದು. ಅದು ಕೇವಲ ಜಪಸರವನ್ನು ಜಪಿಸುವುದಾಗಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ರಚಿಸಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ತ್ರಿಯೇಕ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಭೇಟಿಯಾಗಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ವಿನಿಮಯವಾಗಿದೆ: ದೇವರ ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಐಕ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸರ್ಗದ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ದೇವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅನೇಕ ಹಂತಗಳಿವೆ ಎಂದು ಮಹಾನ್ ಅನುಭಾವಿಗಳು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜಪಸರದ ಸುಂದರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಂತಹ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮತ್ತು ಅವರ ಜೀವನದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮನನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಕ್ರಮೇಣ, ನಾವು ಇನ್ನು ಕೇವಲ ದೇವರ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ದೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ನಾವು ಪವಿತ್ರ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಅಭ್ಯಾಸದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಚಿತ್ರಣಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಬಯಸುವ ಆಳಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರ ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ದೇವರ ಅನಂತ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಈ ಅರಿವು, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದೆ.

ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೋ. ನನ್ನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸು. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೆಂಬ ವರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾಗುವುದು

ಬೂದಿ ಬುಧವಾರ (ವರ್ಷ C)

ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಕರುಣೆ ತೋರು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.  (ಕೀರ್ತನೆ 51 ನೋಡಿ)

ಕರುಣೆ. ಎಲ್ಲದರ ಸಾರವೂ ಇದೇ. ನಾವು ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತೇವೆ.  “ನಾನು ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸಲೇಬೇಕು,” ಎಂದು ಆಗಾಗ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆ ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅದರ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಲ್ಲ.  ನಾನು ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸಲೇಬೇಕೇ?  ಹೌದು ಎನ್ನಬಹುದು, ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು.  ದೇವರು ಇದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವತ್ಯಾಗ ಹಾಗೂ ಸ್ವಶಿಸ್ತಿನ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ.  ಅದು ಸತ್ಯ.   ಆದರೆ ಇದು ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೇರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ.  

ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದರ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ದೇವರ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.  ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ; ನಾವು ಅಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಇದು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.  ಏನನ್ನಾದರೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಸೇವಿಸದೆ ಇರುವಷ್ಟು ಸರಳವಾದದ್ದೂ ಆಗಿರಬಹುದು.  ಅಥವಾ, ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ಸ್ವತ್ಯಾಗವನ್ನು ಬೇಡುವ, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ!  ಏಕೆ?  ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.  ದೇವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ “ಹೌದು” ಎಂದು ಹೇಳುವ ನಮ್ಮ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಇದು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.  

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.  ಇದು ಅಥವಾ ಅದು ಬೇಕೆಂಬ, ಇದನ್ನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ತುಡಿತಗಳು ಅಥವಾ ಬಯಕೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ನಾವು ಆಗಾಗ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಸ್ವತ್ಯಾಗದ ಅಭ್ಯಾಸವು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.  ಇದು ಕೇವಲ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.  ಇದು ನಮ್ಮ ಸದ್ಗುಣದ ಜೀವನವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವರನ್ನೂ ನೆರೆಯವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರುಣೆಯ ಸಾರವೇ ಪ್ರೀತಿ. ದೇವರು ನಾವು ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸುವುದೇ ಇದರ ಅರ್ಥ. ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವಂತೆ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರುವುದೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ; ಕೊನೆಗೆ ನಾವು ಬಯಸುವುದೆಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಸುವುದೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಇದನ್ನು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಇದೇ ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರುಣೆಯು, ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅರ್ಹರಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗೆ ತೋರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.  ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ.  ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.  ದೇವರ ಪ್ರೀತಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರುಣೆಯೇ ಆಗಿದೆ.  ನಾವು ಆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾವೂ ಅದನ್ನು ತೋರಬೇಕು.  ಅದನ್ನು ತೋರಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಕರುಣೆ ತೋರಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.  ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಸ್ವತ್ಯಾಗದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.  

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಳೆಯಿರಿ; ಆದರೆ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ತ್ಯಾಗಗಳು ಹೊರೆಯಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ದೇವರು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಬದುಕಿನತ್ತ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವು ಒಂದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿವೆ.

ತಮ್ಮನ್ನೇ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗಲಿ.  ನೀನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಆನಂದವೂ ಆಗಿರಲಿ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಲೋಕವೋ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವೋ?

ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರದ ನಂತರದ ಗುರುವಾರ

“ಒಬ್ಬನು ಇಡೀ ಲೋಕವನ್ನೇ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡರೂ ತನ್ನನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅಥವಾ ನಷ್ಟಪಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಲಾಭ?” ಲೂಕ 9:25

ಅನೇಕರು ಲಾಟರಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.  ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಆ ಕನಸು ಕೋಟ್ಯಂತರ ಡಾಲರ್‌ಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ನೀವು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಯನೇರ್ ಅಥವಾ ಬಿಲಿಯನೇರ್ ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.  ನೀವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹಗಲುಗನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತೀರಾ?

ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೇಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಲಾಟರಿ ಗೆದ್ದು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವೂ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅಪಾರ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿ ಇಡೀ ಲೋಕವನ್ನೇ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವಿರಾ? ಬಹುಶಃ ಅನೇಕರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯೇಸು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ತಪ್ಪಾದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ.  ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಿಂತಲೂ ತಕ್ಷಣದ ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನಾವು ಅರಸುತ್ತೇವೆ.  ನಿತ್ಯತೆಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜೀವಿಸುವುದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.  

ಕೆಲವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು: “ಸರಿ, ನಾನು ಎರಡನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ! ನನಗೆ ಇಡೀ ಲೋಕವೂ ಬೇಕು, ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಬೇಕು!” ಆದರೆ ಇವೆರಡನ್ನೂ ನಾವು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಅರಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ವಿಶ್ವಾಸದ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಲೋಕದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ಅಗತ್ಯ. ದೇವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೇರಳವಾದವುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು “ತ್ಯಜಿಸುವುದು” ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಲಿ ಇತರರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಲಿ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗುವುದಾದರೆ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರೂ ಸಮ್ಮತರೂ ಆಗಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ನಾವು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ; ಇದಕ್ಕೆ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಬಹಳ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕು. ಬೇರೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಅರಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು.

ಯೇಸು ಕೇಳುವ ಈ ಗಹನವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ.  ಅವರು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಿಮಗೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ.  ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೀರಿ?  ದೇವರನ್ನೂ ಅವರ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡಿ.  ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಗುರಿಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ವರ್ಷದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವೂ ಒಂದು.  ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅವರನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವಿರಿ.

ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾವು ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.  ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವ ಪ್ರೇರಣೆ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ವಿವೇಚಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.  ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು; ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕ್ರಮಗೊಳ್ಳಲು ನೀನು ನೆರವಾಗುವೆ.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಮಾಂಸವರ್ಜನೆಯ ದಿನ

ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರದ ನಂತರದ ಶುಕ್ರವಾರ

“ಮದುಮಗನನ್ನು ಅವರಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತವೆ; ಆಗ ಅವರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವರು.”  ಮತ್ತಾಯ 9:15

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಶುಕ್ರವಾರಗಳು…ನೀವು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಾ? ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶುಕ್ರವಾರವೂ ಮಾಂಸವರ್ಜನೆಯ ದಿನವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಈ ಸಣ್ಣ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಇಡೀ ಧರ್ಮಸಭೆಯಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಎಂಥ ಆಶೀರ್ವಾದ! 

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಶುಕ್ರವಾರಗಳಂದು (ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಶುಕ್ರವಾರಗಳಂದೂ) ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಲು ಧರ್ಮಸಭೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ನಿಮಗೆ ಮಾಂಸ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಮೀನು ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ, ಮಾಂಸವನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಶುಕ್ರವಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಅವು ತ್ಯಾಗದ ದಿನಗಳಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು. ಯೇಸು ಶುಕ್ರವಾರದಂದು ಪರಮ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಯಾತನಾಮಯವಾದ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು ನಾವು ಹಿಂಜರಿಯಬಾರದು. ನಾವು ಹಾಗೇಕೆ ಮಾಡಬೇಕು? 

ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಉತ್ತರದ ತಿರುಳು, ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಕುರಿತ ಮೂಲಭೂತ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಗಹನವಾದ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರಾದ ನಾವು, ಯೇಸುವೇ ಲೋಕದ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಕರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಇತರ ಕ್ರೈಸ್ತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಿದೆ. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಮರಣವೆಂಬ “ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತರು.” ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡರು. 

ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದೇವರು, “ಸರಿ, ನಾನು ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಈಗ ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದೀರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೀಡುವ ಕೊಡುಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ, ಅವರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ: “ನನ್ನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಮೂಲಕ ನಾನು ರಕ್ಷಣೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಕಷ್ಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದ ನನ್ನ ಕಷ್ಟಗಳು ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತರುತ್ತವೆ.” ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ನಾವು “ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿಲ್ಲ;” ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನ, ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಈಗ ಮುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗ ದೊರೆತಿದೆ. ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕರಾದ ನಾವು, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಒಂದು ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೆರಲಾಗಿದೆ ಎಂದೂ, ಆ ಬೆಲೆಯು ಯೇಸುವಿನ ಮರಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದೂ ಆಗಿದೆ ಎಂದೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಶುಕ್ರವಾರಗಳು ನಾವು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಲಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುವ ದಿನಗಳಾಗಿವೆ. ಅವರ ಬಲಿಯು ಅವರಿಂದ ಮಹತ್ತರವಾದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನೂ ಸ್ವತ್ಯಾಗವನ್ನೂ ಬೇಡಿತು. ನೀವು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉಪವಾಸ, ವರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ವತ್ಯಾಗದ ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅನುಗುಣವಾಗಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ನೀವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಈ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಶುಕ್ರವಾರಗಳಂದು—ನೀವು ಮಾಡಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ತ್ಯಾಗಗಳ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಇಂದು ತ್ಯಾಗಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ; ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಒಂದಾಗಲು ಇದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ಅತ್ಯಂತ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಯಾತನೆಯನ್ನೂ ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ, ನನ್ನ ಯಾತನೆಯು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆಯು, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಲು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಸಣ್ಣ ತ್ಯಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂನಿರಾಕರಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ದೈವಿಕ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ರೋಗಿಗಳ “ಅಗತ್ಯವಿದೆ”

ವಿಭೂತಿ ಬುಧವಾರದ ನಂತರದ ಶನಿವಾರ

“ಆರೋಗ್ಯವಂತರಿಗೆ ವೈದ್ಯನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಇದೆ.  ನಾನು ನೀತಿವಂತರನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಬಂದಿಲ್ಲ, ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.”  ಲೂಕ 5:31–32

ರೋಗಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ವೈದ್ಯನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?  ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯಿಲೆಯೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?  ಪಾಪ, ಆ ವೈದ್ಯನಿಗೆ ಕೆಲಸವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ವೈದ್ಯನಿಗೆ ರೋಗಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸಮಂಜಸವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಕುರಿತೂ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು.  ಆತನು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನು.  ಆದರೆ ಪಾಪಿಗಳೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?  ಆಗ ಯೇಸುವಿನ ಮರಣವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆತನ ಕರುಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನಾದ ಯೇಸುವಿಗೆ ಪಾಪಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬಹುದು.  ಆತನಿಂದ ದೂರ ಸರಿದವರು, ದೈವಿಕ ಧರ್ಮನಿಯಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದವರು, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಘನತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದವರು, ಇತರರ ಘನತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದವರು ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲೂ ಪಾಪಮಯವಾಗಿಯೂ ನಡೆದುಕೊಂಡವರು ಆತನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ.  ಯೇಸುವಿಗೆ ಪಾಪಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.  ಏಕೆ?  ಏಕೆಂದರೆ ಯೇಸು ರಕ್ಷಕನು, ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.  ರಕ್ಷಿಸಲು, ರಕ್ಷಕನಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವವರು ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ!

ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ಮಲಿನತೆಯೊಂದಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು ಆತನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.  ಅದು ಆನಂದವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ತನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರುವ ಮೂಲಕ, ತಂದೆಯು ತನಗೆ ನೀಡಿದ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ಆತನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.  

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ!  ಅವರು ನಿಮಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಲಿ!  ನಿಮಗೆ ಕರುಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.  ಕರುಣೆಗೆ ಅಯೋಗ್ಯರೂ ನಿತ್ಯ ನರಕದಂಡನೆಗಷ್ಟೇ ಯೋಗ್ಯರೂ ಆಗಿರುವ ನೀವು, ನಿಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ಮತ್ತು ಪಾಪಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುವ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.  ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು, ಪಿತನು ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಿದ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.  ತಮ್ಮ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಲು ಅದು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.  ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಯೇಸುವಿಗೆ ನಿಮ್ಮ “ಅಗತ್ಯವಿದೆ.”  ಅವರಿಗೆ ಈ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಕರುಣಾಮಯ ರಕ್ಷಕರಾಗಿರಲಿ.

ಇಂದು ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸು.  ತನ್ನ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಬಯಸುವ ದಿವ್ಯ ವೈದ್ಯನಾದ ಯೇಸುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡು.  ತನ್ನ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಆತನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೋ.  ನೀನು ನಿನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆತನ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರಬೇಕೆಂದು ಆತನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.  ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯ ದ್ವಾರಗಳಿಂದ ಕರುಣೆಯು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಹರಿದುಬರಲು ನೀನು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೀ. 

ಪ್ರಿಯ ರಕ್ಷಕನೇ, ದಿವ್ಯ ವೈದ್ಯನೇ, ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಬಂದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.  ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ನಿನಗಿರುವ ಉತ್ಕಟ ಬಯಕೆಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.  ನಿನ್ನ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ನಾನು ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರುವಂತೆ ಮತ್ತು ಈ ರಕ್ಷಣೆಯ ವರದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನ ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ನಿನಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ವಿನಮ್ರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.  ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಮೊದಲ ವಾರ

ಪರಿವಿಡಿ