ಅಧ್ಯಾಯ ಮೂರು—ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದು—ಆತ್ಮದ ಸಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿ

ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅದನ್ನು!

ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶುಭಸುದ್ದಿಯಿದೆ.  ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಒಂದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸುವ, ಅತಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ, ಅತಿಯಾದ ಪಾಪಭೀತಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುವ, ಅಥವಾ ದೇವರ ಚಿತ್ತದಂತೆ ಬದುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ದಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ಇದೆ!  ಇದರಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸರಳವಾದ, ನೇರವಾದ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ, “ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅದನ್ನು!” ಅತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಅತಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಆತಂಕಪಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಅತಿಯಾದ ಪಾಪಭೀತಿಯನ್ನು ಬಿಡಿ.  ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿ!

ಇದು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅರಸುವವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಸರಳವಾಗಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಧ್ಯಾನದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುರಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.  ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಈ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಅವುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಆತ್ಮವು ತನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ನಮಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ: ಆತ್ಮದ ಸಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಅವಲೋಕನ

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನ ಮನನದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಮರಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಧ್ಯಾನದ ನಿರಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಮನನ, ಚಿಂತನೆ, ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕ ನೀಡಬಲ್ಲುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ.  ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಅವರ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ಬೇಕು. ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಧ್ಯಾನವು ಸ್ಥಿರ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇದು ಸಾಧ್ಯ.  ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಈ ಧ್ಯಾನವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮುಂದಿನ ಹಂತವಾದ ಆತ್ಮದ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಸ್ಥಿರ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆತ್ಮದ ಸಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಆತ್ಮವು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.  

ಧ್ಯಾನದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಇಂದ್ರಿಯಸುಖವನ್ನು ಅರಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಾಪಗಳಿಂದ (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಹಂಕಾರ, ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕತನ, ಆಲಸ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ) ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ತುಂಬುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇವೆ.  ಈಗ, ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಧ್ಯಾನವು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬೇಕು. ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ; ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯು ದೇವರ ಹಾಗೂ ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಹೊಸ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಹೋಲಿಕೆಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಒಂದನ್ನು ಬಳಸೋಣ.  ನೀವು ದಾದಿಯಾಗಲು ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಮೊದಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಓದುತ್ತಾ, ದಾದಿಯ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಯುತ್ತಾ ಕಳೆಯುತ್ತೀರಿ.  ಅದರ ಪರಿಭಾಷೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ದಾದಿಯ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ನೀವು ದಾದಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದಾದಿಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೀವು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ತರಬೇತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಾದಿಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.  ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಾದಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗ ಅದು ವಾಸ್ತವವಾಗುತ್ತದೆ. ದಾದಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕಲಿತ ಪಾಠಗಳು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ನೆರವಾದರೂ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಸದಾಕಾಲ “ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ” ದಾದಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತೀರಿ, ನಿಜವಾದ ದಾದಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಹೊಸ ಹಂತವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆ.  ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀವು ಕಲಿತದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಬಹಳ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದು.  ಆದರೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅದು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದುದು, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, “ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು” ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. ದೇವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿಸುವ ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಇದು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.  ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಆಳವು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಬೇಕು. ನೀವು ಹಿಂದೆ ಪಡೆದ ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ವರಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಬೇಕು, ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಬೇಕು.  ನೀವು “ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು” ಕಲಿತು, ವಾರದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದಿನದ ಪ್ರತಿಗಂಟೆಯೂ ದೇವರ ಆತ್ಮರಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ! ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಧ್ಯಾನವು ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸವಾದಾಗ (ಆತ್ಮದ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ), ನೀವು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹದ ಆಳಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುವಿರಿ.

ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲು, ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸ, ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೇನು ಮತ್ತು ದೇವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.  ಆತ್ಮದ ಸಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಈ ಮೂರು ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇರುವ ವಿವಿಧ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮವು ಈ ವರಗಳಿಗಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.  ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಈ ಮೂರು ಸದ್ಗುಣಗಳು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡೋಣ. ನಂತರ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸಕ್ರಿಯ ಭಾಗವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಇದು ನಡೆಯಲು ನೆರವಾಗುವಂತೆ ನೀವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ದೇವರು ಸುರಿಸುವ ಶುದ್ಧ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮವು ಮೊದಲ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅದು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ.  ದೇವರ ಕುರಿತ ಅನೇಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಉತ್ಸಾಹ, ಸ್ಫೂರ್ತಿ, ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ, ದೇವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಈ ಹೊಸ ಆಂತರಿಕ ಅರಿವುಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಡನೆ ಸಾಗುವ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನಪಯಣಕ್ಕೆ ಅಪಾರ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತವೆ.  ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ, ರೂಢಿಗತ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತವನ್ನು ದಾಟುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದೇವರೊಡನೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧವು ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ತರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಹಂತವು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.  ಕ್ರೈಸ್ತನು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆ, ಕಾಳಜಿ, ಸುವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಾರ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡು, ದೇವರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.  ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬೋಧನೆಗಳು, ಧರ್ಮಸಭೆ, ಸುವಾರ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರ ಜೀವನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.  

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಹಂತವನ್ನು “ಪ್ರಕಾಶನದ ಮಾರ್ಗ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.  ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಆತ್ಮವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ದೃಢವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.  ಅಂತಹ ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಆತ್ಮವು ಹೆಚ್ಚು ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೇವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.  ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಂತ್ವನವು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಆತ್ಮವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಮತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಅದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣ.  ದೇವರೇ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನೇರವಾಗಿ ತುಂಬಿದಂತೆ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಜ್ಞಾನವು ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ದೇವರೊಡನೆ ಆತ್ಮದ ಸಂಬಂಧವು ಆಳವಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗುರುತು ಎಂದರೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವಾಗ ಅದು ಅನುಭವಿಸುವ ಶುಷ್ಕತೆ.  ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬದಲಾಗಲು ಆರಂಭಿಸಿರುವುದನ್ನೂ ಅದು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ವಿಶ್ವಾಸವು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದೇವರನ್ನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ವರವು ತುಂಬಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ದೇವರು ತಾನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.  ದೇವರನ್ನು ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಂತೆ “ಬಿಡಿಸಲು” ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಜ್ಞಾನವು ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾ, ಕಡಿಮೆ ದೃಶ್ಯರೂಪದ್ದಾಗುತ್ತಾ, ಕಡಿಮೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾ, ಕಡಿಮೆ ಇಂದ್ರಿಯಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.  ಇದರ ಬದಲಾಗಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನೇ ಕುರಿತ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ದೊರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಜ್ಞಾನವು ಹಿಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿಶ್ಚಿತವಾದದ್ದು; ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಅಥವಾ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗದೆ, ದೇವರಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ತುಂಬಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.  ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, ಆತ್ಮದ ದೃಢಭರವಸೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಶಾಲವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆತ್ಮವು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಇಂದ್ರಿಯಗ್ರಾಹ್ಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ತಾರ್ಕಿಕ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮಾನವ ಮನಸ್ಸು ದೇವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ನಿಜವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಅವರು ಕಡಿಮೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಅನುಭವ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.  ಅನಂತ ದೇವರನ್ನು ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಅರಿತುಕೊಂಡಂತೆ, ಅವರು ಅನಂತರು, ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ನಿಲುಕದವರು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾಗದವರು ಮತ್ತು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ಅದ್ಭುತರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.  ದೇವರನ್ನು ಹೊಸದಾದ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಅನುಭವವು ಆತ್ಮವನ್ನು ವಿನಮ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದರ ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿಶ್ವಾಸವು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ “ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು” ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ಇದು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅನಂತತೆಯನ್ನು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ನೀವು ಸೂರ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.  ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನ ಪಾಪೆಗಳನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.  ನಂತರ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಸಿಲು ಬೀಳುವ ದಿನದಂದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಒಂದು ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ.  ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲಿತಾಂಶವೇನಾಗಬಹುದು? ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಅದರ ಶುದ್ಧ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನ ಪಾಪೆಗಳು ತಾಳಲಾರವು.  ಅದು ತಾಳಲಾರದಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ.

ಮಾನವ ಬುದ್ಧಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.  ದೇವರು ತಾವೇ ನೇರವಾಗಿ ದಯಪಾಲಿಸುವ ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮನ್ನು ಕುರಿತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬುವುದರ ಫಲವಾಗಿ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯು ದೇವರ ಅನಂತ ರಹಸ್ಯದ ಮುಂದೆ ಕುರುಡಾದಂತೆ, ಕತ್ತಲಾದಂತೆ ಮತ್ತು ಬೆರಗಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.  ಆದರೆ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ನೇರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ದೇವರು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಈ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಬುದ್ಧಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೇವರು ತುಂಬುವ ವಿಶ್ವಾಸದ ಈ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಬಗೆಗಿನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವೂ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ನೀವು ದೇವರನ್ನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಸೋಣ. ಸೂರ್ಯನ ಪೂರ್ಣ ವೈಭವವನ್ನು ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತಹ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅದರ ಉಷ್ಣತೆ ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ, ಅದರ ಪ್ರಖರತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕುರುಡಾಗಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಂತರ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಅದರ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ, ಅದರ ಕೇಂದ್ರವನ್ನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀರಿ, ಅದರ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅದು ಎಂಥ ಅದ್ಭುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ! ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದೂ ಇದನ್ನೇ! ನೀವು ಅವರನ್ನು ಅವರ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವರ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ನೀವು ಅರಿಯುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಸಹಜ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ದೇವರನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಜ್ಞಾನವು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಯೂ, ಕಡಿಮೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವೂ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಸರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ತುಂಬುವ ಶುದ್ಧ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಸ್ಮರಣೆ

ಆರಂಭಿಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು, ಈಗ ಪ್ರಕಾಶನದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ನೆನಪುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ದೇವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ಎಲ್ಲದರ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ನೆನಪುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ತಾವು ಕಲಿತ, ಅನುಭವಿಸಿದ, ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಮತ್ತು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲದರ ನೆನಪುಗಳು ಅವರು ಎಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಾನವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ದೇವರ ಕುರಿತು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳ ಕುರಿತು ಅನೇಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೆನಪುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇತರ ಅನೇಕ ಸಹಜ ನೆನಪುಗಳನ್ನು, ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೆನಪುಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ನೋವುಗಳು, ಸಂತೋಷಗಳು, ಶ್ರಮ, ಸಂಬಂಧಗಳು, ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮುಂತಾದವು ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಅನುಭವಗಳ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಒಳ್ಳೆಯವು, ಕೆಲವು ಅಷ್ಟೇನೂ ಒಳ್ಳೆಯವಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಯು ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಕಡೆಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂತ ಯೋಹಾನ್ನರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ “ಹೊಂದಿರುತ್ತೇವೆಯೋ,” ದೇವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಅಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಮುಂದೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಲೌಕಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ಮನನ ಮಾಡಿ, ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳು ಬಹಳ ಸಜೀವವಾಗಿಯೂ ಚುರುಕಾಗಿಯೂ ಇರುವಾಗ, ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೇವರ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಕುರಿತು ನಾವು ಕಲಿತಿರುವ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೇಲೆ—ಅವು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿರಲಿ—ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಆಧಾರಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ದೇವರು ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಹೊಸ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದು ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಬಹುದು. ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ನಿಷ್ಠೆಯ ಕುರಿತು ಪಡೆದ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆರಂಭಿಕರಿಗೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ, ಆದರೆ ಆತ್ಮವು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವಾಗ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಪಾಯಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಅನೇಕ ಇತರ ಸಹಜ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ, ಆ ಅನುಭವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮದ ಸಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಸ್ಮರಣೆಯು “ಮರೆಯುವ” ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಸಂತ ಯೋಹಾನ್ನರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಅದು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳನ್ನು—ಅವು ಪಾಪವಾಗಿರಲಿ, ಸಹಜ ಅನುಭವಗಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವಗಳೇ ಆಗಿರಲಿ—ಇನ್ನು ಮುಂದೆ “ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ.”

ಜೀವನದ ಕೆಡುಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ವಿವೇಕಯುತ ಗುರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಬಹುದು. ಆ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕವು ಕೋಪ, ಒಡಕು, ಒಂದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಬಿಡದೆ ಯೋಚಿಸುವುದು, ಇತರ ಪಾಪಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಥವುಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ಗತಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಅಪಾರ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಒಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು “ಮರೆಯುವ” ವಿಷಯವೇನು? ಇದು ಏಕೆ ವಿವೇಕಯುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ? ದೇವರು ತುಂಬುವ ವಿಶ್ವಾಸವು ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇವರ ಕುರಿತು ಬಹಳಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದೇವರನ್ನೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಅರಿಯುವತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸುವಂತೆಯೇ, ದೇವರು ತುಂಬುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಸ್ಮರಣೆಯ ಮೇಲೆ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂತ ಯೋಹಾನ್ನರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಒಬ್ಬರ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ತುಂಬಿದಾಗ, ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿ ದೇವರ ಕುರಿತ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಇನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನದೇ ಆದ “ಒಳ್ಳೆಯ” ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು ದೊರೆಯತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತನ್ನದೇ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತರ್ಕಿಸಿ ನಿರ್ದೇಶನ ಪಡೆಯುವ ಬದಲು, ಅದು ಸ್ವತಃ ದೇವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ದೇಶನ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವತ್ತಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದರಿಂದ, ಸ್ಮರಣೆಯು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ “ಬಡದಾಗುತ್ತದೆ.” ಆದರೆ ಈ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೇ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯ. ತನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಮತ್ತು ತಾನು ಕಾಣದಿರುವುದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. “ವಿಶ್ವಾಸವೆಂದರೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವವುಗಳ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕಾಣದಿರುವವುಗಳ ಪುರಾವೆ” (Hebrews 11:1).

ದೇವರು ತುಂಬುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಕುರಿತ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು, ಹಿಂದಿನ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು, ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನು, ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವರ ಕುರಿತ ಇತರ ಜ್ಞಾನರೂಪಗಳನ್ನು ಮರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ದೇವರ ಕುರಿತ ಜ್ಞಾನವು ಮಸುಕಾಗತೊಡಗಿ, ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದ ಹೊರತು, ದೇವರು ತುಂಬುವ ಶುದ್ಧ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು (ನಾವು ಕಾಣದಿರುವುದು) ದೇವರ ಅಜ್ಞಾತ ಚಿತ್ತದತ್ತ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಪೂರ್ಣ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ನೆರವಾಗಲಾರದು.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ಅತಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವವರು, ಅತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವವರು, ಪಾಪವಾಗಬಹುದೆಂಬ ಅತಿಯಾದ ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಪಡುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಶುಭಸುದ್ದಿ ಕಾದಿದೆ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಆ ಶುಭಸುದ್ದಿ ಏನೆಂದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದತ್ತ ಸಾಗುವ ತಮ್ಮ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕರವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲದರ ಮೇಲಿನ ಅಂಟಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಅವರು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ನಾವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಲೋಭಿತರಾಗುವ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಸಾಮಾನ್ಯ ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಹ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿದಾಗ, ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ದೇವರೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೇ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಮರಳಬೇಕು.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ಬಯಸುವಾಗ, ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ದೇವರು ಮತ್ತು ದೇವರೊಬ್ಬರೇ ತನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲವಾಗಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಅತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವವರು ತಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗೆ ನೆನಪಿರುವ ಎಲ್ಲದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ, ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ತರ್ಕಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತಮಗೆ ಯಾವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆಯೋ, ಅಂದರೆ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತು ತಮ್ಮದೇ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೂ ಅದು ಆಧರಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಈ ಹೊಸ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಶುದ್ಧವಾದುದು ಮತ್ತು ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ ಅವರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತ್ಮವು ಹೊಸ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಸದಂತೆಯೇ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಈ ವರವೂ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ತಾರ್ಕಿಕ ತೀರ್ಮಾನಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಧರಿಸಿದೆ; ಆ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಅವರೊಬ್ಬರಲ್ಲೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಶುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ

ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವವರು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ದೇವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ, ದೇವರ ನಿಯಮದಂತೆ ನಡೆಯಲು ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಾಪದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮದ ಕೃತ್ಯಗಳು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅನುಗುಣವಾಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ. ಇದು ಆರಂಭಿಕರಲ್ಲಿರುವ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಂತ. ಆತ್ಮವು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ತಾನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ದೇವರು ತನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಅದು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತದೆ. ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ಆತ್ಮದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಕೇವಲ ಆರಂಭಿಕರ ಹಂತವನ್ನು ಮೀರಿದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತುಂಬುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಕವಾಗಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾವನೆಗಳು, ಸಾಂತ್ವನಗಳು ಮತ್ತು ಆನಂದಗಳ ಪಾತ್ರವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತುಂಬಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಆತ್ಮವು ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತರ್ಕದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಆಕರ್ಷಕವಾದುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ವಿಸ್ಮಯಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವಂಥದ್ದೂ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆರಂಭಿಕರ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಗೂ, ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದವರ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣರಾದವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡೋಣ.

ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿತವಾಗುವ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆರಂಭಿಕರು ದೇವರನ್ನೂ ಅವರ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅವರ ಆತ್ಮದ ಇಂದ್ರಿಯಾನುಭವದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಉತ್ಸಾಹವು ನಿಜವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿಸಿದ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯ ಎಂಬ ಸಹಜ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಕೂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಇತರ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದವರಾಗಿ ಈ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳ ಮೂಲಕವಲ್ಲದೆ ನೇರವಾಗಿ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಲ್ಪಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಾದ ದೇವರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿನ ಆನಂದ ಮತ್ತು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಹೆಚ್ಚು ಸಹಜವಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಹಜವಾದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯ ಕೂಡ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕಡಿಮೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಿಂದ, ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಿಂದಲೂ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರ ದಿವ್ಯ ಚಿತ್ತವೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ದಿವ್ಯ ಚಿತ್ತವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಏಕೈಕ ಪ್ರೇರಕ ಮೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ! ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ನೇರವಾಗಿ ತುಂಬಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇವರೊಬ್ಬರೇ ಅವರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವಾಗ, ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ದೇವರ ಚಿತ್ತವು ತಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿರುವು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಹಜ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು (ಆನಂದ, ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಭಯ, ದುಃಖ) ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹದಗೊಳಿಸಿ, ದೇವರನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಡಲ್ಪಡುವ ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರವೇನು ಎಂದು ನೀವು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಪಾತ್ರವಿದೆ. ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು: ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು!

ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಈ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಆತ್ಮವು ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ಅಸಹಜವಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿ ತೋರಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ದೇವರು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೇರವಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿ, ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ ದೇವರು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಹೇಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಲಹೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ವಿಶ್ವಾಸ—ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತುಂಬಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬೇಡಿ. ದೇವರು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಈ ಧ್ಯಾನಾನುಭವವು ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಮನನ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಅನಿಸಬಹುದು. ದೇವರ ಕುರಿತು ನೀವು ಈ ಹಿಂದೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಎಲ್ಲವೂ ದೇವರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುವಿರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರ ಕುರಿತು ನಿಮಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಆರಂಭಿಸಿ. ಅವು ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು ಎಂದಲ್ಲ; ಅವು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು ಅಷ್ಟೇ. ದೇವರು ತುಂಬಿಕೊಡುವ ಶುದ್ಧ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ:

ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ತಿಳಿದಿರುವುದು ಅಂಶಮಾತ್ರ, ನಾವು ಪ್ರವಾದಿಸುವುದೂ ಅಂಶಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಪೂರ್ಣವಾದದ್ದು ಬಂದಾಗ, ಅಂಶಮಾತ್ರವಾದದ್ದು ಗತಿಸಿಹೋಗುವುದು. ನಾನು ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಗುವಿನಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮಗುವಿನಂತೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಮಗುವಿನಂತೆ ತರ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ನಾನು ಪ್ರೌಢನಾದಾಗ ಬಾಲಿಶವಾದವುಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟೆ. ಈಗ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಆಗ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವೆವು. ಈಗ ನಾನು ತಿಳಿದಿರುವುದು ಅಂಶಮಾತ್ರ; ಆಗ, ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆಯೇ, ನಾನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆನು. (1 Corinthians 13:9-12)

ಸಂತ ಪೌಲರು ಅಂಶಮಾತ್ರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಬಾಲಿಶ ರೀತಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಪ್ರೌಢರಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ತುಂಬಿಕೊಡುವ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದರ ಕುರಿತು ನೀಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಲಹೆ ಸರಳವಾಗಿ “ಅದು ನಡೆಯಲು ಬಿಡಿ” ಎಂಬುದೇ. ಅದು ನಡೆಯುವಂತೆ ನೀವು ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ದೇವರು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ತಡೆದುಬಿಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ ಆ ಪರಿವರ್ತನೆ ನಡೆಯಲು ಬಿಡಿ. ಈ ಹೊಸದಾದ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅದು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬೇಡಿ. ದೇವರ ಕುರಿತು ನಿಮಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಹೆದರಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವು ತುಂಬಲ್ಪಡುವಾಗ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಸ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಕುರಿತು ನೀವು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಒಳನೋಟಗಳು ಮಸುಕಾಗುತ್ತವೆ; ನೀವು ದೇವರನ್ನು ಹೊಸದಾದ, ಸಮಗ್ರವಾದ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದರೂ ಆಳವಾದ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯುಳ್ಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿಯಲು ಆರಂಭಿಸುವಿರಿ. ನೀವು “ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು” ಆರಂಭಿಸುವಿರಿ; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸಹಜ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿನ ಕುರುಡುತನ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬೆಳಕು, ಅದು ಹೇಗೆಂದು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಕಡಿಮೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಹೆಚ್ಚು ಶರಣಾಗತರಾಗಿ.

ನಿರೀಕ್ಷೆ—ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡುವಂತೆಯೇ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ತುಂಬಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದುದು, ನೀವೇ ಸ್ವತಃ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ನಿಮ್ಮದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಊಹೆಗಳು, ಯೋಜನೆಗಳು, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು, ದೇವರ ಕುರಿತ ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಭವಿಷ್ಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಆರಂಭಿಕರಿಗೆ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಆದರೆ ಈಗ, ಪ್ರಕಾಶದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವತೆ ಪಡೆದವರಾಗಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಉನ್ನತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯು ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು, ಸಹಜ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಿಮಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಕೆಟ್ಟವು ಎಂದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವು ಇರಬಹುದಾದಷ್ಟು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಇದುವರೆಗೆ ನೀವು ಕಲಿತಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ನೀವು “ಮರೆತುಬಿಡಬೇಕೆಂದು” ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದಿರುವುದು, ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ವರ್ತಮಾನ ಹಾಗೂ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೂ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಮಾಡಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಇನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಇನ್ನು ನೀವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಅದನ್ನು ಮಾಡುವರು; ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸುವರು. ಹೀಗೆ, ದೇವರು ನೇರವಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮಾನವೀಯ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಸಂತೋಷಗಳು, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು, ದುಃಖಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನೇಕ ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ.

ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ—ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ತುಂಬಿಸಲ್ಪಡಲು ಆರಂಭವಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗಗಳು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮರುಕ್ರಮವನ್ನು ನೀವು ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸುವಿರಿ.  ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅಥವಾ ಇತರರ ಮೇಲಿನ ಭಾವೋದ್ವೇಗದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನೀವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆಯು ದೇವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬರುವುದು.  ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಮುಜುಗರವೆನಿಸಬಹುದು. ದೇವರು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗಗಳು ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ವಿಶ್ರಾಂತವಾಗಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು.  ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿರ್ಮಲ ಮೂಲವಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗವು ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮರಳುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ. ಈಗ ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ; ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭಾವೋದ್ವೇಗಗಳು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ.  ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳ ಹೊಣೆಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವುದು.  ವೀರೋಚಿತವಾಗಿ, ಆಳವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಹೊಸ ಬಲ ದೊರೆಯುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಈ ಬದಲಾವಣೆ ನಡೆಯಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು.  ನಿಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗಗಳು ತಣ್ಣಗಾಗಲು ನೀವು ಬಿಡಬೇಕು; ಆಗ ಅವು ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇಳಬಲ್ಲವು.  ದೇವರು, ಹೌದು, ಅವರು ಮಾತ್ರವೇ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವಂತೆ ನೀವು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಶರಣಾಗತಿ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಹಳ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿರಬೇಕು.  ಆದರೆ ನೀವು ಸಮ್ಮತಿಸಿದಂತೆ, ದೇವರು ಮುನ್ನಡೆಸುವರು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವರು.

ತಾಳ್ಮೆಯ ಸಹನಶೀಲತೆ—ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಲಹೆಯಾಗಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಸಂಕಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ದೃಢವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಕಲಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯ ಸಹನಶೀಲತೆಯ ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು.  ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ರೂಪಾಂತರವು ಸುಲಭವಲ್ಲ; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಂಕಟವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆಂತರಿಕ ಶುಷ್ಕತೆ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವಮಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಕಟ ಬರಬಹುದು.  ಆದರೆ ಆತ್ಮವು, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, “ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಿ,” ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಬಲಗೊಳ್ಳಲು ಈ ಹೋರಾಟಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಒಬ್ಬರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಇದುವರೆಗೆ ಹೇಳಲಾದ, ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿಸಲ್ಪಡುವ ಅನುಧ್ಯಾನವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಂತೆ ತಾಳ್ಮೆಯ ಸಹನಶೀಲತೆಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುವ ಆತ್ಮದ ಅಂತಿಮ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ…

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ, ಅಂದರೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಅನುಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಧ್ಯಾನದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದೂ ಅಗತ್ಯವಾಗುವ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.  ಲೊಯೋಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯವರು ರಚಿಸಿದ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಒಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸು, ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲು ಕೋರುವುದರಿಂದ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು.

ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ,

ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು, ನನ್ನ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು,

ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ,

ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ನನ್ನದೆಂದು ನಾನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ.

ನೀವೇ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.

ಪ್ರಭುವೇ, ಅದನ್ನು ನಿಮಗೇ ಮರಳಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮದೇ; ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ.

ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಮಾತ್ರ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ,

ಅಷ್ಟೇ ನನಗೆ ಸಾಕು.

ಆಮೆನ್.

ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ ಮೂರು ಸಂಗತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ:

1. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಂಧತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮುಳುಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.  ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಧಾನವೆಂದರೆ, ದೇವರನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಿರ್ಮಲ ಬೆಳಕಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವುದು.  ಆ ಪ್ರಖರತೆಯು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ದೇವರ ಕುರಿತು ನಿಮಗಿರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀವು ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಪ್ರಖರತೆಯೊಂದೇ ನಿಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
2. ದೇವರ ಕುರಿತು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.  ಕೇವಲ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ದೇವರ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಿಮಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಂಟಾಗುವುದು.  ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಬಗೆಬಗೆಯ ತರ್ಕಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಿಮಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು.  ಅದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡಿ. ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಖಾಲಿಯಾಗಿರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ಆಗ ದೇವರು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಮಲ ಸ್ವರೂಪದಿಂದಲೂ ತಾವು ತುಂಬಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ವರದಿಂದಲೂ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು.
3. ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.  ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಒಲವಿನಿಂದಲೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೂ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬಯಸುತ್ತಾರೆಂದು ನೀವು “ಭಾವಿಸುವ” ಪ್ರತಿಯೊಂದರಿಂದಲೂ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರಿ.  ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಶ್ರಮಿಸಿರಿ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿ. ಅವರು ಸಿದ್ಧರಾದಾಗ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸುವರು.  ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನೂ ಒಲವುಗಳನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ನೀವು ದೇವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು.f

ಪರಿವಿಡಿ